SF/OS : Our Story #BinMin #NenNyeon

ตอนที่ 23 : os: 짠해

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 644
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 60 ครั้ง
    19 ก.ย. 62










Title: 짠해
Pairing: hyunbin x minhyun
Tag: #OurStoryบินมิน
Note: ขอยืมชื่อเพลงหน่อยนะนายบีนี่ ก้าก








     เมาเหมือนหมา


     ฮยอนบินคิดว่าเขาเคยได้ยินคำพูดนี้บ่อยๆ แต่ไม่เคยเกิดขึ้นกับตัวเอง เขาเป็นพวกคอทองแดง ดื่มแอลกอฮอล์เหมือนดื่มน้ำอัดลม เคยดื่มจนมึนๆอยู่บ้างบางครั้ง แต่ไม่เคยเมาจนไม่มีสติและฮยอนบินก็ไม่เคยคิดว่าเขาจะเมาจนไร้สติอย่างที่เรียก ‘เมาเหมือนหมา’เลยสักครั้ง


     “เมาเป็นหมาเลยมึง อีกนิดก็หอนแล้ว”


     เสียงแหบๆของเพื่อนตัวสูงพูดแดกดันฮยอนบินที่นั่งฟุบหน้ากับโต๊ะอยู่ตรงหน้า มินกยูกอดอกมองไอ้เพื่อนตัวดีที่เมาหมดสภาพ ผิวขาวของฮยอนบินแดงไปทั่วตัวเนื่องจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ มินกยูมองจำนวนขวดเหล้าบนโต๊ะก่อนถอนหายใจเฮือกใหญ่ เสียงอู้อี้ฟังไม่ได้ศัพท์ทำเอาเขาต้องกลอกตาบนอย่างเบื่อหน่าย 

     เฮ้อ ก็เดิมๆ 


    “คนใจร้าย…พี่มินฮยอนใจร้าย”


     นั่นแหละ ฮยอนบินเวลาเมาก็ยังเรียกหาพี่มินฮยอนเหมือนเคยๆ 


     “กูจะไปเข้าห้องน้ำ นั่งอยู่นิ่งๆ อย่าลุกไปหาตีนที่ไหนล่ะ”


     ฮยอนบินพยักหน้ารับ แม้ประสาทการได้ยินจะรับรู้ไม่ค่อยชัดนักแต่เสียงลากเก้าอี้และมินกยูที่ลุกออกไป เดาว่าเพื่อนเขาคงลุกไปไหนสักที่ 


     มือใหญ่หยิบสมาร์ทโฟนราคาแพงออกมา กดเข้ารายชื่อผู้ติดต่อไปที่เบอร์แสนคุ้นเคย แม้ตาพร่าใกล้จะปิดเต็มทีแต่ชื่อและเบอร์นั้นยังคงชัดเจนสำหรับเขา ฮยอนบินลังเลอยู่เล็กน้อยว่าเขาควรโทรหาอีกฝ่ายหรือไม่


    ไม่ควรสินะ… ไม่ควรเลย แต่สมองเขาดันไม่ฟัง สั่งการให้นิ้วเรียวกดโทรออกไปหา ‘แฟนเก่า’


     “คิดถึงจะแย่แล้วมินฮยอน… คิด..ถึง  ได้ยินมั้ย คนใจร้าย…ผมคิดถึง”


     ฮยอนบินไม่รู้ว่าปลายสายจะรับสายเขาหรือตัดสายทิ้ง ความทรงจำสุดท้ายก่อนหมดสติเพราะแอลกอฮอล์คือเสียงโวยวายของมินกยูและความเจ็บแปลบที่มุมปาก






          ********************





     แสงแดดที่สาดส่องผ่านหน้าต่างยามเช้าทำให้ฮยอนบินลืมตาขึ้นมาอย่างหงุดหงิด ตาคมมองม่านที่ถูกเปิดไว้รับแสงอาทิตย์ราวกับจงใจ ก่อนจะหลับตาแน่นเพราะความมึนหัว ท้องไส้เขาปั่นป่วนจนรู้สึกได้ถึงบางอย่างในท้องที่กำลังตีขึ้นมาและไม่รอช้า คนตัวสูงรีบลุกแล้ววิ่งเข้าห้องน้ำปล่อยของเหลวในท้องออกมาจนหมด

     ฮยอนบินทรุดตัวนั่งลงข้างอ่างล้างหน้าแล้วนวดขมับตังเองหนักๆ ความเจ็บที่มุมปากทำให้คนตัวสูงฝืนพยุงตัวเองขึ้นมาเพื่อส่องกระจก



     “เชี่ยอะไรเนี่ย”



     รอยช้ำมุมปากที่กำลังแปรเปลี่ยนเป็นสีม่วงทำเอาฮยอนบินหลุดสบถออกมา พยายามนึกว่าเขาไปโดนใครรุมกระทืบมาแต่ก็ต้องปัดความคิดนั้นทิ้งไป เพราะตามตัวเขาไม่ได้เจ็บปวด มีเพียงแค่แผลที่มุมปากเท่านั้น


     และฮยอนบินก็ไม่ได้คิดอะไรต่ออีกเพราะของเหลวในท้องเขามันตีขึ้นมาอีกแล้ว





     ******************







     และแล้วเวลาเดิมๆก็กลับมา ร้านเหล้าที่เป็นที่ประจำของฮยอนบินมาประมาณสองสัปดาห์เศษ  ร้านเหล้าที่ทำให้เขาได้พบกับคนใจร้ายคนนั้น


     “เฮ้ยๆ พี่มินฮยอน”

 
     คังแดเนียลเอ่ยพร้อมสะกิดเขา ชื่อของใครบางคนทำให้ใจเขาเต้นแรงและเกร็งตัวอัตโนมัติ ฮยอนบินมองหน้าเพื่อนด้วยสีหน้าไม่ดีนัก จนมินกยูอดเอ่ยถามไม่ได้


     “มึงไหวไหม เปลี่ยนร้านได้นะ” แดเนียลพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของมินกยู เขาลังเล ก่อนเอ่ยตอบทั้งที่ไม่หันหน้าไปมองอีกฝ่ายที่มีสถานะ ‘แฟนเก่า’ สักนิด


     “เปลี่ยนทำไม เรื่องของเขาเถอะ กูไม่สน”





     แน่นอนว่าฮยอนบินโกหก 

     ตั้งแต่เกิดมาฮยอนบินไม่เคยคิดว่าเวลาเดินเร็วขนาดนี้มาก่อน เขาก้มมองนาฬิกาอีกครั้งก็เที่ยงคืนครึ่งเข้าไปแล้ว เพราะความสุขของเขาอยู่ตรงหน้าหรือเปล่านะ เวลาถึงได้เดินเร็วขนาดนี้


     ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเวลาหลายชั่วโมงตั้งแต่มินฮยอนก้าวเท้าเข้ามาในร้านเหล้าแห่งนี้เขาก็หยุดมองอีกฝ่ายไม่ได้เลย ทั้งที่พยายามแล้วแต่สายตาเขาก็ไปหยุดที่ใบหน้าหวานอยู่ทุกครั้ง


     ยอมรับว่าแอบใจหายอยู่หน่อยๆที่พี่มินฮยอนของเขาดูเปลี่ยนไปหลังจากที่เลิกกันไปเพียงสองอาทิตย์ อีกคนดูผอมลงไปมาก แก้มขาวนุ่มนิ่มที่เขาชอบฟัดเหลือเพียงใบหน้าซูบๆเหมือนคนไม่ได้กินข้าว ใบหน้าดูเหนื่อยล้ากว่าปกติ เขาบ่นในใจ ทำไมชอบทำตัวให้เป็นห่วงอยู่เรื่อย 

    แต่คิดแล้วก็น่าตลก ฮยอนบินควรคิดเป็นห่วงตัวเองก่อนเพราะสภาพเขาตอนนี้ก็คงไม่ได้ต่างจากมินฮยอนนัก อาจจะดูแย่กว่าด้วยซ้ำ


     “เออ ว่าแต่ปากมึงไปโดนอะไรมาวะ”


     แดเนียลเอ่ยถาม ฮยอนบินไม่ได้ตอบ เขาทำเพียงยักไหล่กลับไปก่อนโดนแดเนียลทำสีหน้าสงสัยกลับมาแทน 


     “กูไม่รู้ ถามไอ้มินกยูสิ เมื่อคืนมันแบกกูกลับห้อง”


     ทันทีที่เอ่ยถึงชื่อเพื่อนผิวสีน้ำผึ้ง อีกคนก็สำลักเหล้าที่กำลังยกดื่มจนกระเด็นใส่แดเนียลและเขา ก่อนได้รับฝ่ามือหนักๆลงหัวจากพวกเขาไปคนละหนึ่งที


     “อะไรมึงเนี่ย สกปรกชิบ”


     เสียงโวยวายจากโต๊ะของคนตัวสูงทำให้สายตาหลายคู่จับจ้องมาที่พวกเขารวมถึงมินฮยอน 

    ฮยอนบินสบตาเข้ากับคนตัวขาวเข้ากับจนได้ เขาเผลอกำมืออย่างไม่รู้ตัว ก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายเต้นไม่จังหวะ เหมือนกับครั้งแรกที่ได้พบกันไม่มีผิด 

     แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่ คิ้วเล็กขมวดเข้าหากันอย่างไม่พอใจเมื่อเห็นเขา ก่อนหันไปคุยอะไรสักอย่างกับเพื่อนในโต๊ะแล้วลุกเดินออกไปหลังร้าน เดาไม่ยากอีกคนคงไปเข้าห้องน้ำ เพราะหลังร้านก็มีแต่ห้องน้ำกับที่สูบบุหรี่ มินฮยอนน่ะไม่ชอบบุหรี่ลืมเรื่องที่อีกคนจะไปสูบบุหรี่ไปได้เลย


.
.
.
.
.
.
 

     หรือบางทีก็ไม่ควรลืม

    ฮยอนบินยืนค้างอยู่เกือบนาทีมองคนคุ้นตาที่กำลังพ่นควันสีขาวออกจากปากสีพีช

    เขามองป้ายพื้นที่สำหรับสูบบุหรี่แล้วมองมินฮยอนสลับกันอยู่สองสามครั้ง ไม่คิดว่าจะเจออีกคนในที่นี้ ท่าทางร่างเพียวคีบมวนสีขาวนั้นนั้นไม่ได้ดูคล่องเท่าไหร่ราวกับคนเพิ่งหัดสูบ มีสำลักอยู่บ้างแต่มินฮยอนก็ยังเลือกสูบมันต่อ และเป็นเขาเองที่ทนไม่ไหวเดินเข้าไปดึงมวนสีขาวนั่นจากมือมินฮยอน จัดการสูบมันเข้าไปหนึ่งทีก่อนโยนทิ้งแล้วใช้รองเท้าราคาแพงที่ใส่อยู่ขยี้มันกับพื้น

     มินฮยอนปรายตามองเขาแล้วถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย แขนขาวกอดอกเข้าหากันเหมือนเด็กเอาแต่ใจแล้วพูดขึ้นทั้งที่ไม่มองหน้าเขา



     “เสือก”

    “หัดสูบตั้งแต่เมื่อไหร่”

    “เสือก”

    “ขอรู้ในฐานะผัวเก่าไม่ได้หรือไง”

    “คงไม่ได้ พอดีผัวใหม่ไม่อนุญาต”

    “พี่มินฮยอน!”
     



     มือใหญ่กระชากแขามินฮยอนเข้าหาตัว จนคนที่มาสูบบุหรี่มองมาเป็นตาเดียว แต่อีกคนก็ดูไม่ได้สะท้านสักเท่าไหร่ทั้งที่แขนขาวนั้นเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงจากแรงกระชาก


     “ถ้าไม่อยากโดนต่อยอีกก็ปล่อย”



     ต่อยอีก?

    ไม่ทันได้ถามอะไร อีกคนก็สะบัดแขนทำท่าปัดแขนตรงที่เขาจับราวกับรังเกียจก็ไม่ปานก่อนจะสะบัดหน้าแล้วเดินเข้าในร้านไป




     ฮยอนบินเดินกลับเข้ามาในร้านหลังจากบุหรี่มวนที่สองหมดลง คนตัวสูงกระแทกตัวนั่งลงกับโซฟาอย่างไม่เบานัก เขาหยิบแก้วที่มินกยูเพิ่งเทเหล้าแบบไม่ผสมดื่มอย่างไม่สนใจ


    “เดาไม่ถูกเลยว่ามึงจะเป็นตับแข็งหรือมะเร็งปอดก่อนกัน” 


     แดเนียลว่าขำๆ แต่ฮยอนบินไม่ได้สนใจว่าเพื่อนจะพูดอะไรเพราะเขากำลังจ้องมองไปที่โต๊ะของมินฮยอน เสียงหัวเราะ รอยยิ้มของอีกคนกำลังทำให้เขาหงุดหงิด 

     ฮยอนบินไล่สายตามองคนในโต๊ะของมินฮยอนล้วนแล้วมีแต่เพื่อนมินฮยอนและคนที่เขารู้จักทั้งชเวมินกิ องซองอู คิมจงฮยอน อิมยองมิน ไม่ได้ดูมีใครน่าจะเป็นแฟนของมินฮยอนได้ หรือคนตัวขาวจะไม่ได้พาแฟนมาด้วย ไม่หรอก ถ้าเขาเป็นแฟนมินฮยอนแล้วอีกคนมาเที่ยวในที่แบบนี้ ไม่ว่ายังไงก็ต้องตามมาคุม


     ก็เพราะฮยอนบินตามมาคุมมินฮยอนมาตลอดน่ะสิ!


    เมื่อเวลาผ่านไปจนเกือบตีหนึ่งครึ่ง โต๊ะของมินฮยอนก็พากันกลับ ไม่วายก่อนกลับคนตัวขาวยังส่งสายตารำคาญมาให้ฮยอนบิน แม้เขาจะเริ่มกรึ่มๆ มีอาการโลกหมุนเล็กน้อยแต่ก็ไม่อาจละสายตาจากมินฮยอนได้เลย


     ทำไมต้องเลิกกันด้วยวะ ไม่ได้อยากเลิกสักนิด


    เขากับมินฮยอนพบกันครั้งแรกที่ร้านเหล้าแห่งนี้ ดูเหมือนจะคบกันแค่ผิวเผินเพราะเริ่มต้นความสัมพันธ์กันเพียงเพราะเซ็กส์ แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ใจกล้า ออกปากว่าจะจีบอีกฝ่าย แม้ในตอนแรกมินฮยอนจะไม่ได้เห็นด้วย แต่หลังจากนั้นสามเดือนอีกคนก็ใจอ่อน ตกลงคบกับเขา

     ความสัมพันธ์ของฮยอนบินและมินฮยอนดำเนินไปเรื่อยๆไม่ได้หวือหวาอะไร มีทะเลาะกันบ้างตามประสาคนรัก แม้จะเริ่มต้นไม่ดีแต่เขาก็คบกันมาตั้งสองปีครึ่ง จนเมื่อสองอาทิตย์ก่อน มินฮยอนขอเลิกกับเขาด้วยเหตุผลว่าเข้ากันไม่ได้ แล้วอีกคนก็เก็บเสื้อผ้าข้าวของย้ายออกไปไม่บอกเขาสักคำ


     เข้ากันไม่ได้บ้าบออะไร ก็เข้าไปตั้งหลายครั้ง ทีตอนนั้นยังบอกเองว่าเข้ามาสิ ก็ออกจะมีความสุขด้วยซ้ำ

     โอเค มันอาจจะไม่ได้หมายถึงเรื่องใต้สะดือแบบนั้น


     ก็ยอมรับว่าก่อนหน้าก็มีปัญหากันนิดหน่อยทั้งเรื่องเรียนของเขาที่ตอนนี้ค่อนข้างแย่เพราะติดเที่ยว ติดเกมจนผลการเรียนเสีย แม้มินฮยอนจะเตือนหลายครั้งแล้วก็ตาม ส่วนอีกคนที่เป็นถึงว่าที่คุณหมอใกล้จะเรียนจบเลยมีเรื่องเครียดมากมาย แต่ฮยอนบินก็ยังไม่เห็นว่ามันร้ายแรงถึงขั้นต้องเลิกกัน 



     “เฮ้ย ไอ้ฮยอนบินมึงพอก่อน กูขี้เกียจแบกมึงกลับ” 

    “กูทิ้งมึงไว้นี่จริงๆนะ”



     เสียงบ่นของมินกยูและแดเนียลไม่ได้ทำให้คนตัวสูงสะทกสะท้าน แถมยังคว้าแก้วเหล้ามาดื่มเพิ่ม ทำหน้าตากวนเบื้องล่างเพื่อนสนิททั้งสอง ก่อนจะพิงตัวกับโซฟาแล้วหลับตาเมื่อเขาเริ่มเห็นแดเนียลกับมินกยูมีสองคน บางครั้งก็สาม

     ดูท่าจะเริ่มไม่ไหวแล้วล่ะ


    “ไอ้มินกยู... ปากกู…ไปโดนอะไรมา”


     เสียงทุ้มใหญ่ของฮยอนบินเริ่มยานคราง เอ่ยถามทั้งที่ยังหลับตา เพราะทนความมึนหัวจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ไม่ไหว 


     “เอ่อ… คือ.. เมื่อวาน! เออ เมื่อวานตอนเปิดห้องที่กูไปส่งมึงอะ ป…ประตูกระแทกปากมึง”


    พูดจบมินกยูก็คว้าแก้วเหล้ามาดื่มทำเฉไฉมองไปทางอื่นเพื่อหนีสายตากดดันจากแดเนียลและคิ้วที่แทบขมวดเป็นโบว์ของฮยอนบิน ไม่ต้องลืมตาดูก็รู้ว่าเพื่อนผิวสีน้ำผึ้งกำลังโกหก


    มีใครเคยบอกไหมว่าคิมมินกยูเป็นพวกโกหกได้ห่วยแตกมาก


     แต่ฮยอนบินจะปล่อยไปก่อน เพราะเขายังไม่มีแรงมาเค้นความจริงจากเพื่อนผิวเข้มเท่าไหร่ ตอนนี้ลำพังนั่งให้ตรงก็ยากแล้ว


     “แก้วสุดท้าย! แล้วกลับกัน”


    แดเนียลกับมินกยูมองหน้ากันอย่างเอือมระอา พูดยังแทบฟังไม่รู้เรื่องยังจะมาแก้วสุดท้ายอีก


.
.
.
.
.
.
.


     แสงแดดแสนร้อนแรงกับม่านที่โดนเปิดไว้วนกลับมาอีกครั้ง คนตัวสูงที่นอนดีดดิ้นอยู่บนเตียงทั้งที่ยังไม่ยอมเปิดตา ขายาวฟาดลงบนเตียงอย่างไม่พอใจที่แสงสว่างนั่นรบกวนการนอน

     เปลือกตาสีอ่อนค่อยๆเปิดขึ้นมา ก่อนจะปิดลงอีกครั้งเมื่อแสงแดดสว่างจ้าเกินไป ฮยอนบินซุกร่างกายเปลือยเปล่าลงในผ้าห่ม คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันพยายามนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืน

     หลังจากที่เขาบอกว่าแก้วสุดท้ายกับเพื่อนทั้งสองแล้วฮยอนบินก็แทบจะไหลลงไปกองกับพื้น ไม่วายแดเนียลกับมินกยูต้องพาเขากลับห้องมา

     แต่เหตุการณ์ไม่ได้จบแค่นั้น เพราะอะไรดลใจให้ฮยอนบินกดโทรหามินฮยอน แล้วก็เหมือนทุกครั้งที่ฮยอนบินไม่ได้สนใจว่าอีกคนจะรับสายหรือไม่ เขาก็แค่พร่ำพรรณาสิ่งที่อยู่ในใจออกไป


     ใช้เวลาไม่นานรถของมินกยูก็มาจอดที่คอนโดเขา เพื่อนตัวโตทั้งสองช่วยกันแบกเขาขึ้นห้อง เสียงก่นด่าของแดเนียลกับมินกยูมีให้เขาตลอดทาง ก่อนจะเงียบหายไปเพราะพบร่างเพรียวผิวขาวของมินฮยอนที่กอดอกไม่สบอารมณ์อยู่หน้าห้อง



     ในวินาทีนั้นหัวใจของฮยอนบินเต้นแรงจนเขาคิดว่าตัวเองอาจจะตายได้ 



     เมื่อเข้ามาในห้อง มินฮยอนก็ไล่เพื่อนเขาทั้งสองคนกลับไป อีกคนบ่นเขาไม่หยุดปาก ฮยอนบินจำไม่ได้ว่าคนตัวขาวบ่นอะไรไปบ้าง แต่เขาจำได้


     จำได้ว่าความนุ่มนิ่มจากปากสีพีชนั่นเป็นอย่างไร รสมิ้นท์ของยาสีฟันเป็นสัญญาณบ่งบอกได้ดีว่าหลังกลับจากร้านเหล้าแล้วอีกคนนั้นเตรียมตัวนอนเรียบร้อย 

     ความขมของแอลกอฮอล์จากปากฮยอนบินและรสยาสีฟันนั้นก็ไม่ได้แย่ซะทีเดียวเพราะอย่างน้อยก็ทำให้มินฮยอนหวั่นไหว ควบคุมตัวเองไม่ได้จนสุดท้ายที่ชั้นในหลุดจากขาเรียวด้วยฝีมือของของฮยอนบินเป็นเครื่องยืนยันได้ดี

     แม้จะสติไม่เต็มร้อยแต่ฮยอนบินก็จำได้ทั้งหมด ไม่ว่าจะรอยแดงที่เขาฝากไว้บนผิวขาวมินฮยอน ใบหน้าสวยที่เชิดขึ้นของว่าที่คุณหมอที่เต็มไปด้วยอารมณ์ในตอนที่อีกคนอยู่บนตัวเขาเพื่อคุมเกมบนเตียงนี้ เหงื่อตามกรอบหน้า คิ้วเรียวที่ขมวดเข้าหากันในตอนที่ฮยอนบินเผลอกระแทกสวนตัวเข้าไปจนอีกคนบ่นว่าลึกเกินไป 

    ฟันสวยกัดปากสีพีชที่โดนเขาบดจูบจนช้ำ เสียงครางหวาน รอยเล็บตามตัวเขาหรือแม้แต่ตอนที่ฮยอนบินทนไม่ไหวพลิกตัวมินฮยอนให้อยู่ใต้ร่างแล้วขยับตัวเข้าไปในตัวของอีกคนจนถึงฝั่งฝัน


      ฮยอนบินจำมันได้ทั้งหมด


     สิ่งยืนยันอีกอย่างก็คงเป็นกลิ่นหอมจากตัวของมินฮยอนที่ยังติดอยู่ที่หมอนกับผ้าห่มที่เขาใช้คลุมตัวอยู่ตอนนี้และเสียงเปิดฝักบัวจากในห้องน้ำกำลังทำให้เขายิ้มจนลืมความหงุดหงิดจากแสงแดดไปได้


     “เป็นบ้าเหรอ ยิ้มอยู่ได้”

     “พอดีเพิ่งคืนดีกับแฟนครับเลยอารมณ์ดี”

     “ใครบอกว่าจะคืนดีด้วย”


     แล้วอารมณ์ดีๆของเขาก็ถูกทำลายลงเพียงไม่กี่วิ มินฮยอนยังคงลอยหน้าลอยตาแต่งตัวราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เป็นฮยอนบินเองที่ทนไม่ไหวลุกจากเตียงโดยที่ไม่ใส่อะไรเดินไปหาคนตัวขาวที่กำลังติดกระดุมเสื้อเชิ้ตของฮยอนบินที่อีกคนหยิบไปใส่


     “ไม่เลิกกันแล้วนะพี่มินฮยอน อย่าเลิกกันนะ ดีกัน”

      “ปล่อย”


     เสียงหวานเอ่ยบอกนิ่งๆ ไม่สนฮยอนบินที่กำลังกอดอ้อนตน มือเล็กผลักผมสีน้ำตาลที่คลอเคลียอยู่ต้นคอให้ออกไปจากตัว


     “ฉันมันคนใจร้ายนี่ ไม่ต้องคบกับใจร้ายหรอก”

     “ผมก็ขี้เมา พี่ไม่ชอบ แต่พี่ก็คบกับผมมาตั้งสองปีครึ่ง!”



     มุมปากของมินฮยอนกระตุกขึ้น ยิ้มขำกับประโยคของคนเด็กกว่า มองอีกคนที่กอดอกงอนเหมือนเด็กสามขวบ ไหนจะร่างกายไร้อาภรณ์ปกปิด แล้วก็อวัยวะกลางลำตัวที่กำลังตั้งชันขึ้นมานิดๆ อีกฝ่ายกไม่ได้นึกอายสักนิด… ไอ้เด็กนี่


     “กลับมาคบกันนะ”

     “ปรับปรุงเรื่องเรียน เรื่องเที่ยว เรื่องดื่มให้ดีขึ้น อย่าเมาเหมือนหมา โตแล้ว ดูแลตัวเองให้ได้ ไม่มีใครไปแบกกลับจากร้านเหล้าให้ได้ตลอดหรอกนะ ตัวก็หนัก”

     “ครับ! เอ๊ะ..”

     “แล้วก็เลิกโทรมาตอนเมาสักที ฟังไม่รู้เรื่อง เพื่อนแกด้วยเลิกโทรให้พี่ไปรับแกสักที ชอบทำเสียงตื่นตะหนก ไอ้เราเป็นห่วงจะตายโหง นึกว่าแกเมาแล้วโดนรุมตีน รีบขับรถมารับ เกือบสวัสดีข้างทางตั้งหลายรอบ”

     “นี่พี่เป็นคนพาผมกลับห้องทุกคืนเลยเหรอ”

      “เออ  เฮ้ย!!”

    ทันทีที่มินฮยอนพูดจบ คนตัวสูงก็คุกเข่าต่อหน้าเขาแล้วแล้วกอดขาเรียวไว้แน่น สร้างความตกให้มินฮยอนเป็นอย่างมาก เขาทำอะไรไม่ถูก พยายามแกะแขน ดึงมือออกก็ไม่เป็นผล อีกฝ่ายกลับกอดขาเขาแน่นกว่าเดิม


     ไอ้เด็กนี่ อะไรอีก


     “ฮือ ผมรักมินฮยอนนะ รักที่สุดเลย จะพยายามปรับปรุงตัวให้ดีขึ้น จะดื่มให้น้อยลง รักมินฮยอนที่สุดเลย รักๆๆๆๆ รักมาก”


     “รู้แล้ว ปล่อยก่อน”



     ฮยอนบินไม่ได้ทำตามที่มินฮยอนบอกแต่กลับอุ้มร่างเพรียวขึ้นบ่าแล้วโยนลงบนเตียงแทน แม้จะไม่ได้โยนแรงแต่มินฮยอนก็แอบจุกอยู่หน่อยๆ มือเล็กฟาดเข้ากลางหลังคนตัวางกว่าเป็นการเอาคืน


     “รอยที่ปากนี่พี่ก็ทำใช่ปะ”

     “เออ หมั่นไส้ ขอสักหมัด”

     “พี่ไม่ได้มีแฟนใหม่จริงๆใช่ปะ”

     “เออ”

      “งั้นก็กลับมาคบกับได้แล้วดิ”

     “เออ”


      ฮยอนบินมองปฏิกิริยาของอีกฝ่ายเผื่อจะแค่ดผลอพูดออกมา แต่ก็ดูไม่เป็นอย่างนั้น หัวใจเขากำลังเต้นรัว รอยยิ้มที่ไม่อาจปกปิดได้ส่งไปให้อีกคน


      “ไม่คืนคำนะ”

      “เออหน่า ปล่อยได้แล้ว จะไปเก็บของกลับมานี่”

      “เดี๋ยวผมไปช่วย!”

      “ไปแต่งตัวก่อนเหอะ ไอ้นั่นของแกชี้หน้าพี่อยู่”


     มินฮยอนมองไปที่ส่วนกลางลำตัวของฮยอนบิน แต่อีกคนกลับยิ้มร่าไม่สนใจ เดินไปคว้าผ้าเช็ดตัวก่อนจะกลับมากดจูบหนักๆที่ปากของมินฮยอน


     “พี่มินฮยอน วันนี้ดื่มกันสักแก้วนะ”


     ถึงแม้จะได้ฝ่ามือขาวประทับลงหัวดังปั้ก แต่ใบหน้าของฮยอนบินก็ยังคงมีรอยยิ้มอยู่ 


     แค่มีพี่มินฮยอน ต่อให้อีกคนจะทำร้ายร่างกายเขาหนักกว่านี้ฮยอนบินก็ยอม เพราะเขาจะมอมเหล้าอีกฝ่ายแล้วจัดการเอาคืนบนเตียงให้สาสมเอง








FIN








อะไรไม่รู้ มึนๆงงๆ แหะ เมาตามเพลง


ตอนนี้เป็นยังไงฝากคอมเม้นต์ติ-ชม หรือติดแท็ก #OurStoryบินมิน ด้วยนะคะ ♡

ด้วยรัก from มินฮยอนบินชิปเปอร์ที่มีกัปตันขี้ขิงชื่อฮยอนบินและมินฮยอน (ฮยอนบอกว่าสนิทกับมินฮยอน!!!)


19/9/19    (เลขสวยแฮะ)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 60 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

565 ความคิดเห็น

  1. #448 PattyCarnation (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 02:36

    กรี๊ดดดดด อ่านตอนแรกแล้วกลัวแบดเอนมาก แต่ว่าาแซ่บบบบ ตลกฮยอนบิน 555555555

    #448
    0
  2. #447 Rosemary is happy (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 13:43
    เมามาก เห็นภาพเลยค่ะ5555555 ดีใจที่กลับมาคบกันแต่ก็ตลกฮยอนบิน แง
    #447
    0
  3. #443 ★pamm (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 10:54
    “ขอโทษที่เมาแล้วโทรหาตอนตี2นะ” ไอลูกหมาขี้แยที่โทรหาพี่มินยอน~~
    #443
    0
  4. #442 phurichaya145 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 06:41
    แงพี่มินฮยอนมาตามไปรับนี้เอง!
    #442
    0
  5. #441 mbnqx (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 23:19
    โอ้ยยยยยดีมากกกก ยังไงก็เป็นมินฮยอนที่ใจดีกับฮยอนบิน ไอลูกหมาาาฮืออออเขินมากเลยค่ะ ภาษาสวยมาก ชอบมากกกกกก ;-;❤️
    #441
    0
  6. #440 illumi (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 05:41
    โอ้ยยยย ตอนแรกนึกว่าจะเศร้าแล้ว มินกยูก็แบบเลิกลั่กเกินนน แบบโกหกไม่เก่งซะเลยยย ก็เพื่อนโทรตามแฟนเก่าให้มารับอะ จะให้โกหกว่าไร โอ้ยยยย กลับไปคืนดีกันแล้วทำตัวให้มันดีขึ้นหน่อยนะ อย่ากินเหล้าเยอะขนาดนั้น ตั้งใจเรียนบ้าง จริงๆ มินฮยอนน่ารักให้ขนาดนี้แล้ว ฮืออออออ เป็นคนใหม่บ้างจริงๆ
    #440
    0
  7. #439 puroi1113 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 03:06
    ขำำ ทำไมน่ารักกกขนาดนี้555555 ขอโทษที่เมาแล้วโทรหาตอนตีสองไม่ใช่เรื่องเศร้าอีกต่อไป5555
    #439
    0
  8. #438 kk lovely (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 02:00
    คืออ่านไปก็ตลกความหื่นของเจ้าเด็กนี่เลยเศร้าให้มากมายอะไรไม่ลง5555555 แบบนี้เพื่อนก็รู้มาตลอดสิว่าใครเป็นคนมารับกลับห้อง มีแต่คนเมาที่ไม่รู้อะไรเลย ดีแล้วที่พี่เขาใจอ่อนกลับมาคบด้วย อย่ากินจนเมาเหมียนหมาอีกนะคราวนี้พี่เขาอาจจะไม่ใจดีอีกแล้ว แต่ความที่รักพี่เขาขนาดกอดขาร้องดีใจก็คิดว่าคงไม่เป็นแบบเดิมหรอก เนอะ
    #438
    0
  9. #437 EMO_TUNG (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 01:53
    หืมมมม โทรหาเขาตอนตีสองงงงงง

    //ไอเลิฟเพลงจันเฮที่สูดดด
    #437
    0
  10. #436 -thp (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 01:28

    แงงงงงงงงงงงงงงงงงงง น่ารักมากกก ขอโทษที่เมาแล้วโทรหาเธอตอนตีสอง ฮรึกก แอแงงงงงงง ไอ่เด็กกกกกกกกกก ก็มันดื้อมันเมาเยอะแบบนั้นไงพี่เค้าถึงต้องใจร้าย แงๆๆๆ แต่พี่เค้าก็กลับมา แถมยังเป็คนมารับทุกครั้งที่เมาอีก ไอ่ตัวดี ต่อไปนี้ต้องเป็นเด็กดีนะคั้บ แง ถ้านิสัยไมม่ดีอีกพี่จะหยิกให้ หึ้ยยยยย น่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆ ยิ่งตอนกอดขามินยอนแล้วร้องฮือเนี่ย โอ้ย ไอ่เด็กกก 555555555555555 น่ารักกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

    #436
    0
  11. #435 มิสเตอร์ฟิคชั่น (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 01:18
    แซ่บมากกก จบแฮปปี้ดีใจแทนยอนบิน
    #435
    0