SF/OS : Our Story #BinMin #NenNyeon

ตอนที่ 17 : 한입만

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,062
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 90 ครั้ง
    3 พ.ย. 61











Title: 한입만
Pairing: hyunbin x minhyun
Note: กินสักคำสิ… ว้ากดดกกกกกกกก
Note: ฟิคสั้นมากแต่ความขี้ชิปฉันยาว













00:10 AM


H.Kwon: พี่ ผมหิว

M.Hwang: ตอนนี้?

H.Kwon: ช่ายย หิวข้าว

M.Hwang: แล้วยังไง

H.Kwon: ผมหิว ออกมากินข้าวเป็นเพื่อนหน่อย

H.Kwon: จริงๆคืออยากเจออะครับ




มินฮยอนส่งเสียง’เหอะ’ ในลำคอ อย่างไม่เบานัก ทำให้รูมเมทตัวเล็กอย่างฮาซองอุนหันมามอง แล้วก็ยิ้มให้เมื่อเห็นว่าเขากำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าจากชุดนอนเพื่อเตรียมตัวออกไปข้างนอก

“อีกแล้วเหรอ” ซองอุนถาม

“ครับ” มินฮยอนตอบอย่างไม่สบอารมณ์

“ไม่ง่วงหรือไง ตาจะปิดแล้วหน่ะ”

“ง่วงครับ” เขาตอบพร้อมกลับหยิบหมวกและมาส์กมาใส่

“จะกลับหรือเปล่า”

“ยังไม่แน่ใจครับ”


มินฮยอนตอบพร้อมกลับโบกมือให้ซองอุนแล้วเดินออกไป ซองอุนส่ายหน้าให้กับน้องชายตัวขาว เขาเห็นหรอกว่าน้องชายกำลังอมยิ้ม


 ทั้งที่ซ้อมเต้นมาทั้งวัน เหนื่อย เพลีย ง่วงขนาดนั้นก็ยังยอมออกไปเจอเขา


แหม พี่น้องคนสนิทเขาต้องทำกันขนาดเลยเชียวหรือ ไม่บอกก็นึกว่าแฟนกันแล้วล่ะ







00:50 AM




“ใส่มาส์กมาทำไม” ฮยอนบินเอ่ยถามพร้อมกับมือใหญ่ที่ดึงมาส์กสีขาวมาไว้ที่ปลายคางเขา

“ไม่ได้แต่งหน้า” 

“ปกติก็ไม่ได้แต่ง” น้องชายตัวสูงเอ่ยขำๆ มือใหญ่วางบนหัวเขาที่ใส่หมวกสีดำเอาไว้

“เอ้อ นี่ เพื่อนนายแบบผม มันขอมาด้วย ไม่ต้องรู้จักชื่อมันหรอก เฮ้ย นี่พี่มินฮยอน รู้จักอยู่แล้วมั้ง” 

ฮยอนบินเอ่ยแนะนำเพื่อนที่มาด้วยแล้วแนะนำเขาอีกที มินฮยอนโค้งให้นิดหน่อย ก่อนฮยอนบินจะจูงมือเขาเข้าร้านอาหารไป เมื่อเห็นว่าจำนวนคนในร้านยังมีอยู่พอสมควร มือเล็กจึงดึงมาส์กสีขาวที่คนตัวสูงแกล้งดึงลงไปไว้ที่คาง ขึ้นมาปิดหน้าไว้

“พี่กินอะไร” ฮยอนบินถาม

“ไม่กิน”

“อ้าว แล้วออกมาทำไม”

“…” 



ก็เพราะนายบอกว่าอยากเจอฉันไงเล่า!



“สั่งอะไรหน่อยมั้ย” ฮยอนบินถามย้ำอีกครั้ง


มินฮยอนส่ายหน้าตอบแล้วก้มหน้าเล่นโทรศัพท์รออีกฝ่ายสั่งอาหาร



“เหนื่อยมั้ย”



ฮยอนบินเอ่ยถามเขาระหว่างรออาหารมาเสิร์ฟ ก็ช่วงนี้มินฮยอนต้องเตรียมคัมแบ็ค คอนเสิร์ต และอะไรหลายๆอย่างพร้อมกัน เลยบ่นให้เจ้าเด็กนี่ฟังไปเยอะเลย


“ตาจะปิดแล้ว” ฮยอนบินพูดยิ้มๆ

“ง่วงก็ไม่น่าออกมา” 


สิ้นคำนั้นมินฮยอนก็ประเคนกำปั้นลงกลางหลังฮยอนบินจนอีกคนส่งเสียงดัง ‘อั่ก’ ก่อนพูดลอดไรฟันออกมาให้ได้ยินกันแค่สองคน


“ก็เล่นพิมพ์มาขนาดนั้น ไม่ออกมานายก็งอนอีก พี่ไม่มีเวลาง้อหรอกนะ”


“ฮ่ะๆ เห็นใจคนว่างงานหน่อยนะครับ”



เมื่ออาหารมาเสิร์ฟ ฮยอนบินก็เอาแต่ถามเขาว่าไม่กินจริงๆเหรอ จนมินฮยอนต้องบอกเหตุผลที่แท้จริงออกไป


“ไดเอท” เมื่อได้รับคำตอบ ฮยอนบินดูไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ก่อนหันมาถามเขาด้วยสีหน้าจริงจัง

“ถามจริง”

“อืม”

“ผอมขนาดนี้แล้วยังต้องไดเอทอีกหรอ พี่จะเอาแรงจากไหนมาเต้น”มินฮยอนหลุดยิ้มทั้งที่ใบหน้าครึ่งนึงอยู่ภายใต้มาส์กสีขาว 

“อ่ะ” มินฮยอนชะงักไปเมื่อเห็นว่าฮยอนบินคีบอาหารมาไว้ตรงหน้าเขา

“ไม่กิน” ปฏิเสธเสียงแข็ง 

“กินสักคำสิครับ แค่คำเดียวก็ได้”

เป็นคำพูดที่หยาบคายที่สุดสำหรับคนที่กำลังลดน้ำหนักอย่างมินฮยอน!


คำว่า ‘แค่คำดียว’ นั่นหน่ะ เป็นจุดเริ่มต้นของความอ้วนเลย


“คำเดียวเอง”

“แค่คำที่นายคีบมา พี่ก็ต้องออกกำลังกายชดเชยเยอะมากแล้วนะ เทรนเนอร์บอกมาว่ากินเท่าไหร่ ก็ต้องออกกำลังกายเท่านั้น เพราะงั้นไม่เอาหรอก”

ฮยอนบินถอนหายใจแล้วพยักหน้าอย่างจนใจ มองพี่ชายคนสนิทที่กำลังกอดอกกำมือแน่นก็ยิ่งสงสาร

ก็พี่มินฮยอนหน่ะ รักการกินยิ่งกว่าอะไร แล้วต้องมาลดน้ำหนักนั่งมองเขากินด้วยสายตาหงอยๆแบบนี้นี่มัน…


“กินเถอะนะ คำเดียว..”

“ฮยอนบิน”

เขายกมือยอมแพ้ก่อนหันไปคุยกับเพื่อนสองสามคำ แล้วหันมาคุยกับมินฮยอนอีกครั้ง

“พี่ เพื่อนผมจะกลับแล้ว”

“อ้าวเหรอ นายจะกลับด้วยเลยไหม”

“คำถามนั้นผมต้องเป็นคนถามพี่หรือเปล่า บ้านผมอยู่แถวนี้นะ”

“อ่า ใช่สิ” 

มินฮยอนหัวเราะเล็กน้อยให้กับความเบลอของตัวเอง ก่อนลุกขึ้นลาเพื่อนของฮยอนบินอย่างสุภาพ

“พี่”

“หืม”

ฮยอนบินเอ่ยเรียกเขาเมื่อเพื่อนของคนตัวสูงออกไปได้สักพัก

“น่ารักไหม” 

อีกคนถามพร้อมกับเปิดรูปแมวให้เขาดู ก่อนสาธยายความน่ารักของต่างๆนาๆของแมวที่ตัวเองรับเลี้ยงเมื่อไม่นานมานี้ให้เขาฟัง 


อยากเอ่ยถามว่าแค่ในแชทนั่นยังไม่พออีกเหรอ 


“พี่อยากไปเจอลูน่ากับอารือไหม”


มินฮยอนไม่ได้ตอบอะไร เพราะถ้าให้พูดกันตามตรงแล้ว เขาไม่ได้ชอบแมวเท่าไหร่ ยิ่งนึกไปถึงที่แดเนียลชอบพูดบ่อยๆว่าเขาเหมือนแมวก็ไม่ค่อยชอบใจ



แมวมันไม่เท่! เป็นจิ้งจอกเท่กว่าตั้งเยอะ!



ทั้งที่มินฮยอนไม่ได้ชอบแมวขนาดนั้น แต่เพราะอะไรทำให้เขามาอยู่ที่บ้านฮยอนบินตอนนี้!!


“พี่อยากเล่นกับเด็กๆไหม” 

“ม..ไม่ล่ะ ให้น้องหลับเถอะ”

“น้อง?”

เขาพยักหน้าเมื่อฮยอนบินทำหน้าสงสัย ก่อนที่อีกฝ่ายจะปรบมือหัวเราะอย่างถูกใจจนมินฮยอนต้องยกมือมาปิดปากฮยอนบินให้เงียบ


“เสียงดัง เดี๋ยวคุณพ่อคุณแม่ตื่นนะ”


ฮยอนบินแกล้งมองซ้ายมองขวา ดึงมือขาวออกแล้วประทับริมฝีปากของตัวเองลงบนหน้าผากของมินฮยอน


จุ๊บ!


“นี่!”


เมี๊ยว! 

มินฮยอนรีบยกมือปิดปากตัวเองเมื่อหลุดเสียงดังออกมา ชี้หน้าคาดโทษฮยอนบินที่ยิ้มร่าเดินไปอุ้มแมวสีดำขึ้นมาคลอเคลีย ตามด้วยแมวสีขาวอีกตัว


“เสียงดังพ่อกับแม่ตื่นนะ ชู่ว" มินฮยอนได้แต่กัดฟันกรอดมองดูฮยอนบินหัวเราะคิกคักแล้วก้มลงฟัดแมวสีดำ


ไม่ต้องสงสัยหรอกว่าทำไมมินฮยอนเรียกแมวสีดำ แมวสีขาว ก็เพราะว่าเขาไม่แน่ใจว่าตัวไหนคือลูน่า ตัวไหนคืออารือหน่ะสิ!


เพราะทุกครั้งที่ฮยอนบินส่งรูปมาให้ดูก็มักจะส่งรูปถ่ายแมวคู่มาให้ทุกครั้ง แล้วก็เรียกลูน่า เรียกอารือ เขาก็ได้เออ ออไปตามนั้นทั้งที่ไม่รู้ชื่อนั่นแหละ


“พี่ มาเล่นกับลูน่าไหม”


มินฮยอนได้แต่กระพริบตาปริบ เมื่อมองไปที่แมวสองตัวที่อยู่บนตักฮยอนบิน ถึงแม้จะไม่ค่อยชอบแต่ก็เล่นได้อยู่หล่ะนะ ว่าแต่ตัวไหนคือลูน่าเล่า!


“อืม เอาสิ”


ถ้าไม่ตอบแบบนี้คงไม่มีวันรู้แน่ๆว่าตัวไหนชื่ออะไร ถ้าให้ถามก็กลัวอีกฝ่ายจะนอยด์เพราะเล่นส่งรูปแถมคุยเรื่องเจ้าแมวสองตัวให้ฟังบ่อยขนาดนั้นแต่ยังจำชื่อไม่ได้


“พี่ ไม่กินอะไรจริงเหรอ” คำถามนี้อีกแล้ว


“มีขนมอยู่นะ กินไหม คำเดียวหน่า ไม่อ้วนหรอก”


มินฮยอนกลอกตาใส่ฮยอนบินแล้วอุ้มลูน่าหันหลังหนี ได้ยินอีกฝ่ายหัวเราะเบาๆแล้วก็ยิ่งหมั่นไส้



ก็หมอนั่นผอม ถึงได้กล้าพูดแบบนั้นไงหล่ะ!



ฮยอนบินเดินออกไปพร้อมกับทิ้งแมวทั้งสองตัวไว้กับเขา อย่างที่เคยบอกว่ามินฮยอนไม่ค่อยชอบแมว แต่ลูน่ากับอารือก็น่ารักดี อดไม่ได้ต้องถ่ายรูปเก็บไว้


“เหมือนเลี้ยงแมวสามตัวเลยแฮะ”


มินฮยอนหันขวับไปมองตาขวางใส่อีกคนที่ถือถุงขนมอะไรสักอย่างไว้ในมือ


ก็บอกแล้วว่าแมวมันไม่เท่!


“พี่ ถ่ายรูปให้หน่อย”


ว่าแล้วก็ยัดถุงขนมใส่มือมินฮยอนแล้วเดินไปอุ้มลูน่ากับอารือมาไว้ในอ้อมกอด เขาแอบเบ้ปากนิดๆ สรุปใครพี่ ใครน้องกันแน่ 
มินฮยอนหยิบสมาร์ทโฟนของฮยอนบินขึ้นมา ใส่รหัสลงไปแล้วกดเข้าแอพฯ กล้อง



“มองกล้องสิ” มินฮยอนเอ่ยบอกอีกคนที่มองไปทางไหนก็ไม่รู้


“พี่ไม่รู้จักมุมเผลอเหรอ”


“เยอะ”


ถึงจะบอกออกไปแบบนั้นแต่เขาก็กดถ่ายไปหลายรูปเลยทีเดียว ก็ตอนฮยอนบินเล่นกับเจ้าแมวหน่ะน่ารักจะตาย


“พี่ ง่วงไหม”

“อืม”


ฮยอนบินถามหลังจากพาเจ้าแมวลูน่า อารือไปนอนเรียบร้อย
มินฮยอนตอบรับในลำคอพลางยกมือขาวมาขยี้ตาเบาๆจนฮยอนบินต้องจับเอาไว้

“ง่วงแล้วออกมาทำไม”


ถามอีกแล้ว จะให้พูดออกมาให้ได้เลยใช่มั้ย


“ก็นายบอกว่าอยากเจอ” 


นั่นแหละ คำตอบของมินฮยอน และก็ไม่คาดคิดว่าจะได้รับคำถามที่ทำให้ทำตัวไม่ถูกกลับมา



“แค่เพราะผมอยากเจอก็ออกมาเลยเหรอครับ”


“…”

"แค่เพราะผมอยากเจอพี่เลยต้องมาอดทนนั่งมองผมกินทั้งที่ลดน้ำหนักอยู่หน่ะเหรอครับ"


"..."


“นึกว่าพี่เองก็อยากเจอผมเหมือนกันถึงออกมา”



เสียงหงอยของคนอายุน้อยกว่าทำเอามินฮยอนแทบหายง่วง ไม่บ่อยนักที่ฮยอนบินจะงอนจริงจังหรือทำเสียงหงอยใส่เขาแบบนี้ 


“อ..เอ่อ ไม่งอนสิ พี่ก็..”


“…” มินฮยอนควรพูดออกไปมั้ยเนี่ย


“พี่ก็อยากเจอนายเหมือนกัน”

"..."

"เพราะอยากเจอไง ถึงออกมาหา ทั้งที่ง่วงจะแย่ ซ้อมหนักเหนื่อยจะตาย แถมต้องมานั่งดูนายกินทั้งที่รู้ตัวว่ากินไม่ได้ ทั้งหมดนี้ก็เพราะอยากมาเจอนายไงเล่าควอนฮยอนบิน"


พูดจบก็หันหลังให้ฮยอนบินทันที ก้มหน้าเพื่อซ่อนหน้าร้อนของตัวเอง ไม่ทันได้เห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของอีกคน

“หายงอนหรือยัง” เอ่ยถามทั้งที่ยังหันหลังให้

“ยัง” 

ฮยอนบินแกล้งตอบกลับเสียงนิ่ง ทั้งที่เขากำลังกลั้นยิ้มแทบแย่ ที่เห็นหูแดงๆของพี่ชายคนสนิท


“แล้วให้ทำยังไง” 

“อืม~”

“…”

“มากินขนมด้วยกันสิ”

“ควอนฮยอนบิน!”


ฮยอนบินหลุดหัวเราะดังลั่นเมื่อเห็นมินฮยอนหันขวับมาตะโกนใส่จนเขากลัวว่าอีกคนจะคอเคล็ดเอา


“นายนี่มัน” มินฮยอนกัดฟันกรอด แทบอยากเข้าไปบีบคอร่างสูง

“ไม่อ้วนหรอกหน่า ถ้ากลัวอ้วนกินผมแทนก็ได้นะ ฮ่าๆ เลือกเอาจะกินขนมหรือกินผม” กระตุกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนได้รับกำปั้นหนักๆเต็มแขน



ผมรู้สึกเหมือนกระดูกคงหักแล้วล่ะ


“ถ้าน้ำหนักขึ้น พี่จะฆ่านาย” เอ่ยก่อนหยิบขนมเข้าปากไปชิ้นนึง 


ฮยอนบินเห็นอย่างนั้นก็อดยกมือมาลูบหัวอีกไม่ได้ 


“กินเยอะๆเถอะพี่หน่ะ ผอมจะแย่ ผมคิดถึงแก้มนุ่มๆแล้ว”


มือใหญ่ยกขึ้นมาลูบแก้มขาวเบาๆ ยิ้มอย่างอ่อนให้ ก่อนเอ่ยคำที่ทำให้มินฮยอนชะงักไป



“คืนนี้นอนนี่นะครับ”



ไหนๆก็ดึกขนาดนี้แล้วล่ะนะ



“อืม”









M.Hwang: คืนนี้ไม่กลับครับ


HaHaWoon: รู้อยู่แล้วหล่ะ : )









FIN






อย่าดูถูกกัปตันเรือเราเลยเชียว บ่นบ่อยๆว่ากัปตันกาก พอกัปตันจัดให้ก็คือแทบเป็นลม ฮือออออ


มาสั้นๆ งงๆ แล้วก็ไปแบบงงๆ 

ฝากคอมเม้นต์ติ-ชม หรือ #OurStoryบินมิน ด้วยค่า


ไปแน้วววว


ด้วยรัก from มินฮยอนบินชิปเปอร์ที่มีกัปตันขี้ขิงชื่อฮยอนบินและมินฮยอน (กัปตันทำงานแน้วค้าบบบบบ)



3/11/2018




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 90 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

565 ความคิดเห็น

  1. #489 N_udaen_G (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:00
    อยากเจอเหมือนกัน แบบน่ารักกกก

    ฮยอนบินก็แกล้งงอนเก่งงงง คนพี่
    ก็ขยัน
    ง้อ
    #489
    0
  2. #359 Pinkppeony (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 14:02
    น่ารักๆๆๆ ฮยอนบินก็ต้อนเอาคำตอบจนได้เนาะ เจ้าเล่นัก
    #359
    0
  3. #357 แม่ม๑น้oe (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 17:38
    เหนื่อยแค่ไหนก็ต้องไปเนอะ เด็กงอนแล้วจะลำบาก
    #357
    0
  4. #346 toffy34 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 12:11
    พี่มินไม่ต้องบอกพี่ซองอุนก็ล็อคห้องไปแล้วละค่ะ รู้อยู่แล้ว่ากับน้องที่สนิทท! ไม่กลับหรอกก
    #346
    0
  5. #345 YAOI1827 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 01:02
    กรี๊ดดดดด เรียลมาก
    #345
    0
  6. #343 premjungbana (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 21:08
    โอ๊ะโอ ความแฟนนี้ ฮรุก ดีต่อใจ
    #343
    0
  7. #342 --- (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 01:02

    -ที่ไม่ยอมให้รู้จักกับเพื่อนนายแบบเนี่ย มันน่ารัก5555 ชอบที่มินยอนไลน์ไปบอกพี่อุนด้วย อันนี้ก็น่ารัก ส่วนเค้าทั้งสองนั้น น่ารักและรักกันอยู่แล้ว5555

    #342
    0
  8. #341 HyeMin9795 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 00:08

    เรื่องแต่งหรือเรื่องจริงอะ เพราะในหัวตอนอ่านแฟนแอคก็คิดเป็นฉากๆแบบนี้5555555 มันต้องจบลงที่บ้านควอนฮยอนบินแน่!!!!

    #341
    0
  9. #340 พีพีวาย (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 15:24
    มม.คู่ฉันน้อยแต่ความชิปฉันเยอะ มม.ไม่ต้องมีแค่กาวและตัวเราก็พอ555555
    #340
    0
  10. #339 berrymaii1220 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 10:03
    กรี๊ดดดดดดดดดดด นึกถึงความจริงแล้วอรุ่มเลย
    #339
    0
  11. #338 SIC PARVIS MAGNA (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 09:18
    วันนี้ที่รอคอยมาก กัปตันน!
    #338
    0
  12. #337 -------- (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 02:58

    กัปต๊านนนนนนนนนนนนนนนนนนนนแงงงงงงง

    ขอเป็นกัปตันแทนได้มั้ย ให้ได้มั้ย นะ อยากเทิร์นเป็นผัวน้องมิน น้องน่ารักมากฮืออออ

    กัปตันก็ดีแหละ ทำงานดี รักกัปตัน จบนะ

    แต่น้องมินน่ารักสุดยอดไปเล้ยยยยย ไดเอทก็ยังจะมา แถมเป็นคนมาหาถึงถิ่นเค้าอีก โธ่ คงโดนกัปตันใช้มุกหลอกล่อแบบผู้ชายเกาหลีมาใช้สินะ พวกมุกเอาหมาแมวมาล่อ/ชวนกินรามยอนเพื่อให้มาที่ห้องน่ะ มุกเก่า มุกซ้ำซาก ยังจะใช้ได้ผล ถ้าไม่ได้รักก็คือปัดตกนะค๊

    #337
    0
  13. #336 illumi (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 02:56
    แงงงงงงง เขิน มันเป็นโมเมนท์ที่เขินมากกกก ไม่กินแล้วออกมาทำไมหรออออออ อยากจะเป็นพี่ฮา แบบกูรู้อยู่แล้วโว้ยว่าไม่กลับแน่นอนอะ ฮือออออ เขินนนน คือแบบว่าน่ารักมากกกกกกก กัปตันทำดีมากก ฮืออออ
    #336
    0
  14. #335 kk lovely (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 01:50
    คือแบบก็คิดถึงเลยออกมาไงแม้จะไดเอตอยู่ ฮือออ สำลักความสุขตายแล้ว เอ็นดูคนไม่อยากเป็นติ้งตอก โธ่วววว ทั้งที่ตัวเองเหมือนแม่แมวขนาดนี้
    #335
    0
  15. #334 มิสเตอร์ฟิคชั่น (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 01:29
    เขินมากกกกก มั่ยหวัยแล้ววว
    #334
    0
  16. #333 MyGalaxyKoii (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 01:24
    จับหน่อยกูจะล้ม /ฟินไปหมดด
    #333
    0