คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย (Minhyun X You) "I'm sorry" (Minhyun X You) "I'm sorry" | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

ฮวัง ซอลโซ







ฮวัง มินฮยอน







ฮวัง แจมิน







โอ เซฮุน







คิม โดยอง









เนื้อเรื่อง อัปเดต 17 พ.ย. 61 / 21:26



"อ๊า อ๊ะๆๆๆ มินฮยอนค่ะ แรงอีกสิค่ะ"

"ครับที่รัก"

   ทุกคนฟังไม่ผิดหรอก นั่นเสียงมินฮยอนสามีของฉันกำลังร่วมรักกับผู้หญิงคนอื่น เค้าทำแบบนี้ทุกๆวันจนฉันชินแล้วหล้ะเราแต่งงานกันมาได้ 1 ปีแล้ว เมื่อ 1 ปีก่อนหลังจากแต่งงานใหม่ๆพวกเราก็รักกันดีแต่พอผ่านไป 1 เดือนเค้าก็เริ่มพาผู้หญิงคนอื่นมาที่บ้าน ใช้ฉันอย่างกับฉันเป็นคนรับใช้ เมื่อวานหลังจากที่เรามีอะไรกันเสร็จก็ยังสัญญาอยู่เลยว่าจะไม่มีอะไรกับผู้หญิงคนไหนอีก หึ คำพูดของผู้ชายเชื่อถือไม่ได้สินะ

เอาเถอะคิดไปก็ไม่มีประโยชน์นอนดีกว่า

06.00.

ติ๊ดๆๆๆๆๆ

"จร้าๆตื่นแล้วจร้า"

"อาบน้ำก่อนดีกว่า"

อ่าวันนี้เป็นวันครบรอบ 1 ปี ที่เราแต่งงานกันพี่มินฮยอนจะจำได้หรือป่าวนะวันนี้ก็ไม่กลับมานอนที่ห้องหรอเนี่ย ยังอยู่ที่ห้องนั้นอีกหรอ เฮ้ออออ

30 นาทีผ่านไป

"แต่งตัวเสร็จแล้วทีนี้ก็ไปทำกับข้าว"

แต่เดี๋ยวก่อนนะ เราทำกับข้าวไว้ให้ทีไรไม่กินทุกทีงั้นวันนี้ก็ไม่จำเป็นสินะ

"อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณโซ มาทำกับข้าวหรอค่ะ"

"ทีแรกก็กะว่าจะทำนะค่ะ แต่ไม่จำเป็นแล้วค่ะหนูไปทำงานก่อนนะค่ะป้า"

"ไปดีมาดีนะค่ะ"

"ค๊าาาาา"

ณ บริษัท SSO กรุ๊ป

"สวัสดีค่ะท่านประธาน"

"สวัสดีจ่ะ"

"สวัสดีครับท่านประธาน"

"สวัสดีจ่ะ จินฮวานวันนี้มาเช้าจังเลยนะตั้งใจทำงานหล้ะ"

"ครับ"

พอฉันเดินเข้ามาทุกคนก็ยิ้มทักทายฉันอย่างเป็นมิตร แต่ที่เป็นมิตรสุดก็คนนี้เลย

"สวัสดีค่ะท่านประธานมาแต่เช้าจังเลยนะค่ะ ทานไรมายังค่ะฉันซื้อโจ๊กมาให้ค่ะ"

"ขอบคุณนะจีซู เธอนี่ดีกับฉันตลอดเลย"

"ก็บอสดีกับฉันนี่ค่ะ^^"

คิม จีซู เลขาคนสนิทของฉัน

"แล้วเธอหล้ะกินไรมารึยัง"

"ยังค่ะ พอดีฉันไม่หิว"

"ดีเลยงั้นไปเอาถ้วยมากินด้วยกันสิฉันกินคนเดียวไม่หมดหรอก"

"อย่าดีกว่าค่ะบอสมันดูไม่ดี"

"ไม่ดียังไงก็แค่ประธานกับเลขาทานอาหารเช้าด้วยกันออกจะดีด้วยซ้ำ"

"แต่ว่า…….."

"นะๆๆ จีซู ถ้าเธอไม่กินฉันก็ไม่กิน"

"ก็ได้ค่ะงั้นรอแป๊บนึงนะค่ะ"

พักเที่ยง

"บอสค่ะเที่ยงแล้วไปหาไรกินกันเถอะค่ะ"

"ไปก่อนเลยเดี๋ยวฉันตามไป"

"บอสค่ะอย่ามัวแต่ทำงานสิค่ะ ดูแลสุขภาพตัวเองบ้าง"

"…….."

"จริงๆเล้ย บอสคนนี้นิ"

แอด ปัง

แอด ปัง

"จีซูฉันบอกแล้วไงว่าเดี๋ยวตามไปเธอไปก่อนเลยขอฉันเคลียงานก่อน"

"จะไม่ไปกินข้าวกับพี่หรอ"

เอ๊ะ เดี๋ยวนะเสียงคุ้นๆ

"อ้ะ พี่มินฮยอนลมอะไรเหาะมาคะถึงมาที่นี่"

เงยหน้าขึ้นไปมองแป๊บนึงแล้วก็ทำงานต่อ

"แหม๋พี่ก็มารับ ยัยตัวเล็กภรรยาของพี่ไปกินข้าวเที่ยงด้วยกันก็ไม่เห็นแปลกตรงไหนเลยหนิ"

"ปกติพี่ไม่มานิคะ"

"โธ่ โซอ่ะพูดกับพี่ก็มองหน้าพี่หน่อยสิคะ"

"พี่ไม่เห็นหรอหนูทำงานอยู่"

"ป่ะ ตัวเล็กพี่หิวข้าวแล้วไปกินข้าวกัน"

"อ่ะ พี่คะเดี๋ยวเพิ่งค่ะหนูเคลียงานยังไม่เสร็จเลย"

"ไม่อ่ะไปตอนนี้เลยพี่หิว"

ปัง

บนรถ

"วันนี้ทำไมตัวเล็กไม่ทำกับข้าวไว้ให้พี่เลยคะ"

"ทำทำไม ทำแล้วก็ไม่มีคนกิน ถึงกินก็บ่นว่าไม่อร่อย"

"ใครบ่นว่าไม่อร่อย พี่ไม่ได้บ่นนะ"

"วันนี้ตัวเล็กอยากกินอะไรคะ"

"อะไรก็ได้"

"ตัวเล็กอ่า พูดกับพี่ดีๆหน่อยสิ"

เฮ้ออออ

"วันนี้โซอยากกินอาหารญี่ปุ่นคะ อปป้าพาซอลโซไปกินหน่อยได้มั้ยค่ะ"

หันไปยิ้มให้

พอใจยัง

"ภรรยาใครเนี่ยน่ารักจัง"

หยิกแก้ม

"เจ็บนะพี่ ขับรถไปเลย"

"เรียกอปป้าสิ ใครบอกให้เรียกพี่หล้ะ"

"ค่ะๆ มินฮยอนอปป้า"

"น่ารักจริงๆเลย"

หลังจากกินข้าวเสร็จ

"ถึงแล้วครับ ที่รัก"

"งั้นหนูไปทำงานก่อนนะ"

"เดี๋ยว(จับมือไว้)"

"อะไรคะ"

"เลิกงานแล้วรออปป้าอยู่นี่นะคะเดี๋ยวอปป้ามารับ แล้วก็ตั้งใจทำงานนะคะตัวเล็ก ฟอดดดดดดดดด"

"คะ ค่า>////<"

ปัง

"หึ หลอกง่ายชะมัด"

Rrrrrrrrrrrrrrrrr

ครับว่าไงครับ นายอน

[@#$^$&^%$%@#]

ครับ งั้นคืนนี้ต่อกันที่บ้านพี่นะ

[@@$@#*$@^$@^#]

โอเคค่ะ เดี๋ยวพี่ไปรับนะคะบายค่ะ

You Part

"ประธานครับ เมื่อกี้ผมเห็นนะครับ"

"อะไรเห็นอะไร"

"เมื่อกี้ทำอะไรกับคุณมินฮยอนผมเห็นนะครับ"

"ทำอะไร ปะ เปล่าทำสักหน่อย"

"ดูสิหน้าแดงเลย555"

"ผมไม่บอกใครหรอกครับแค่แซวเล่นเฉยๆ"

"ว่างมากหรือไงแดเนียล เดี๋ยวจะหักเงินเดือนซะเลย"

"โธ่ ประธานครับผมขอโทษ"

"555 ไปทำงานไปฉันก็จะไปทำงานตัวเองเหมือนกัน"

"ครับ"

หลังเลิกงาน

19.00.

เลยเวลาเลิกงานมานานแล้วนะเนี่ยเมื่อไหร่จะมารับนะ

สงสัยคงติดงานมั้ง เฮ้อช่วยไม่ได้กลับบ้างเองก็ได้

รู้ทั้งรู้ว่าคำพูดของพี่มินฮยอนเชื่อถือไม่ได้ยังจะไปรออีก

ที่บ้าน

"วันนี้กลับค่ำจังเลยนะคะคุณโซ"

"พอดีรอให้พี่มินฮยอนไปรับน่ะค่ะ แต่พี่มินฮยอนไม่ไปรับก็เลยได้กลับค่ำค่ะ สงสัยคงติดงานมั้งคะ"

"เอ่อ คุณโซคะ"

"มีอะไรหรอคะป้า ทำไมถึงทำหน้าแบบนั้น"

"คุณโซขึ้นไปก็จะรู้เองค่ะ"

"อ้ะ อ้า มะ มินฮยอนคะ ระ แรงอีก สะ สิคะ อ๊า"

"เร่งอยู่ครับ ที่รัก อ๊า ของที่รักนี่ นะ แน่น จังเลย นะครับ"

"นี่สินะคือเหตุผลที่พี่ไม่ไปรับ อึก เจ็บ เจ็บเหลือเกิน ปกติมันก็เจ็บอยู่แล้ว แต่นี่มันวันสำคัญของเรา พี่ก็ลืม และอีกอย่างพี่ไม่เคยพาผู้หญิงคนไหนเข้าห้องที่เรานอนอยู่ อึก พี่มันเลว'

ฉันรีบวิ่งลงไปที่ชั้นล่างและหากระดาษพร้อมกับปากกา เขียนอะไรบางอย่างลงไป และหยิบโทรศัพท์โทรหาใครบางคน

ฮาโหล โดยองมารับ พะ พี่ได้มั้ย อึก

[เฮ้ย พี่เป็นไรใจเย็นๆ]

มารับพี่ได้มั้ย ฮือออออ

[นี่พี่ทะเลาะกันอีกแล้วหรอ งั้นรอผมแป๊บนึงนะเดี๋ยวไปรับ]

รีบมานะ

ตู้ด ตู้ดดดด

5 นาทีผ่านไป

ปี้ด ปี้ดดดดดด

อึก ฮือ

ปัง

"พี่เป็นอะไรร้องไห้ทำไม"

เล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง

"เลว มินฮยอนแม่ง เลวจริงๆ"

"แล้วพี่จะทำยังไงต่อไป"

"พี่กะว่าจะไปเมกาสักพักน่ะ กะว่าจะไปทำคลอดที่นั่นและอยู่ที่นั่นไปสักพักน่ะ คิดถึงพี่ฮุน"

"เดี๋ยวนะนี่พี่ท้องหรอ"

"ใช่ ถึงจะยังไม่มีอาการแพ้ แต่พี่ไปซื้อที่ตรวจมาแล้วหล้ะ"

"งั้นคืนนี้ไปนอนที่บ้านผมก่อนนะ"

"อื้ม ขอบคุณนะ"

"พี่สาวผมทั้งคนนะ"

Minhyun Part

อ่า นี่กี่โมงแล้วเนี่ยเมื่อคืนสงสัยคงหนักไปหน่อย แล้วนายอนไปไหนเนี่ย

สามโมงครึ่งแล้วหรอ เดี๋ยวนะนี่ในห้องยัยตัวเล็กหรอ สงสัยเราเข้าห้องผิดมั้ง วันนี้ตัวเล็กหยุดงานนิ พาไปเที่ยวสวนสนุกฆ่าเวลาหน่อยดีมั้ยนะ

"อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณมินฮยอน"

"อรุณสวัสดิ์ครับป้า โซไปไหนหรอครับ"

"เอ่อ คือว่า….."

"อะไรหรอครับป้า"

"คือคุณโซไปไหนก็ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้วค่ะ แล้วก็เมื่อเช้านี้มีคนฝากนี่ไว้ให้คุณมินค่ะ"

"ขอบคุณครับป้าไปทำงานเถอะครับ"

"ค่ะ"

อะไรเนี่ย มันเป็นกล่องสีขาวไม่เล็กเกินไม่ใหญ่เกินผมจึงเปิดดูปรากฎว่ามันเป็นรองเท้าที่ผมอยากได้มากที่สุด พร้อมกับกุหลาบสีขาว กระดาษอะไร ผมจึงหยิบขึ้นมาดูมีอะไรเขียนไว้ด้วยหล้ะ

 

  'ขอบคุณนะคะพี่มินฮยอนที่ทำให้ 1 ปี ไม่สิ 1 เดือนของหนูมีความหมายหนูชอบมากเลยค่ะ แล้วก็ขอโทษนะที่ทำให้ 11 เดือนของพี่มันอึดอัด แต่พี่วางใจได้เลยต่อจากนี้พี่จะไม่ได้เจอหนูแล้วหล้ะค่ะ ขอบคุณนะคะที่  11 เดือนมานี้ทำให้หนูทรมาน ที่เห็นพี่มีอะไรกับคนอื่น ขอบคุณที่พี่ตอกย้ำความรู้สึกหนู หลังจากนี้หนูขอให้พี่ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขนะคะ พี่ไม่ต้องห่วงนะคะเดี๋ยวหนูจะดูแลเค้าเอง หนูรักพี่นะคะ ฮวัง มินฮยอน'

-ฮวัง ซอลโซ-

นี่เธอจะไปจากผมหรอ แล้วทำไมผมต้องร้องไห้ด้วยควรจะดีใจสิที่ผู้หญิงพันนั้นไปจากผมซะได้ก็ดี แล้วที่ว่าจะดูแลเค้าเอง นี่ใครนะ

แล้วแต่สิผมไม่สนในเมื่อเธอไม่อยู่แล้วก็ขอใช้ชีวิตไร้เธอสบายๆก็แล้วกัน

1 เดือนผ่านไป

ทำไม1เดือนที่ผ่านมานี้ผมไม่มีความสุขเลยหล้ะ ผมควรจะมีความสุขสิแต่นี่มันไม่เลย ทั้งห้องนอนที่เปิดเข้าไปที่ไรก็จะเจอแต่คนตัวเล็กที่นอนอยู่แต่ตอนนี้เจอแต่ความว่างเปล่า ทั้งห้องครัวที่ตอนเช้าเธอจะชงกาแฟให้และพูดแต่เรื่องที่น่ารำคาญ เรื่องที่เกี่ยวกับลูก ตอนนี้กับเงียบสงบ ผมคิดถึงเธอเหลือเกิน ทำไมถึงทรมานแบบนี้ตอนนี้ผมไม่มีแรงจะทำอะไรแล้ว ไม่รู้จะไปตามหาเธอได้ที่ไหน พี่ขอโทษนะตัวเล็ก พี่ขอโทษจริงๆ พอจะมีโอกาสให้พี่ได้ขอโทษเธอมั้ยตัวเล็ก

บ้านที่เมกา

"หยุดเลยนะยัยโซ ไปนั่งอยู่เฉยๆเลยถ้าหลานฉันแท้งขึ้นมาแกจะทำไงห้ะ"

"ก็มันน่าเบื่อนี่เซจองให้ฉันอยู่เฉยๆได้ไง"

"บอสไปนั่งอยู่เฉยๆเลยค่ะ เดี๋ยวจีซูทำให้"

"ไม่ได้หรอกจีซู"

"บอสคะนี่คือคำสั่งค่ะ"

"ก็ได้ๆ ตกลงใครเป็นนายใครกันแน่เนี่ย"

"พี่เซฮุนคะ โซอยากไปห้างอ่ะ พี่พาโซไปหน่อยสิคะ"

"ก็ได้ๆ"

"เย้ ไปด้วยกันนะจีซู เซจอง"

"ไม่หล้ะฉันขอบาย"

"ฉันก็ขอบายค่ะ"

"จะไม่ไปจริงหรอ ถ้าไม่ไปลูกฉันออกมาฉันจะไม่ให้ใครอุ้มเลยนะ"

"งื้อ ใจร้ายอ่ะไปก็ได้"

"แกนี่จริงๆเลย"

"ไปด้วยกันนะโดยอง"

"ไปสิผมกะว่าจะไปซื้อทิชชู่อยู่"

"เดี๋ยวนะเมื่อก่อนซื้อมาตั้งเยอะไปไหนหมด"

"ก็พี่คิดว่าผมเอาไปทำอะไรหล้ะครับ"

"อี้ โรคจิตอ่ะ"

"คิดไปไกลหล้ะ พอดีผมเป็นหวัด+กับดูซีรี่ย์เยอะไปหน่อยเลยจำเป็นต้องใช้ทิชชู่น่ะ"

"ฉันหล้ะคิดไปไกล"

"งั้นเราไปกันเถอะ"

17 ปีผ่านไป

"แจมินลูกแน่ใจนะว่าจะไปเกาหลีคนเดียวก่อนน่ะ เร็วจริงๆเลยเวลาผ่านไปแป๊ปเดียว 17 ปีแล้วหรอเนี่ย ลูกฉันโตแล้วนะทุกคนหล่อมากๆเลย ฉันให้แจมินเรียกพี่ฮุนว่าพ่อ เพราะฉันอยากให้ลูกของฉันมีพ่อเหมือนกับคนอื่น"

"ครับผมแน่ใจ แม่อย่าทำหน้าอย่างนั้นสิครับผมโตแล้วนะดูแลตัวเองได้แล้ว"

"เฮ้อ งั้นก็ดูแลตัวเองด้วยนะลูก"

"ครับแม่"

เกาหลี 17.30.

ในที่สุดก็ถึงเกาหลีสักที ทุกคนคงสงสัยใช่มั้ยครับว่าผมมาทำอะไรที่เกาหลี ผมมาตามหาพ่อของผมไงครับ น้าเซจองเล่าให้ผมฟังหมดแล้วคุณเซฮุนไม่ใช่พ่อของผม พ่อของผมจริงๆอยู่ที่เกาหลี พร้อมกับเอารูปให้ดูน้าเซจองบอกให้ผมปิดเรื่องนี้ไว้เป็นความลับอย่าให้คุณแม่รู้เด็ดขาดไม่งั้นโดนค้านที่จะมาที่เกาหลีแน่ โอ๊ะ อยากรู้กันสิท่าว่าพ่อผมชื่อไร พ่อของผมมีชื่อว่า ฮวัง มินฮยอน นี่สินะบ้านที่คุณแม่บอก หลังใหญ่เกินไปมั้ย

"ยินดีต้อนรับค่ะ คุณหนูแจมินใช่มั้ยคะ"

"ครับ ใช่ครับ"

"ไง แจมินมาถึงแล้วทำไมไม่บอกฮยอง ฮยองจะได้ให้คนไปรับ"

"ไม่หล้ะครับผมไม่อยากรบกวนฮยอง"

"555 มาๆเอาของขึ้นไปเก็บแล้วก็พักผ่อนนะพรุ่งนี้อยากไปไหนแล้วค่อยไป"

"ครับฮยอง"

"ว้าวนี่ห้องใครหรอครับ"

"ห้องแม่นายน่ะคืนนี้นอนห้องนี้ไปก่อนนะฉันยังไม่เตรียมห้องไว้ให้นายเลย"

"ไม่เป็นไรครับ ผมนอนห้องแม่ผมก็ได้ผมชอบห้องนี้"

"งั้นตามใจ จัดของเสร็จแล้วลงไปกินข้าวนะ"

"ครับ"

ปัง

แล้วผมจะหาคุณเจอที่ไหน จริงสิน้าเซจองมาเกาหลีก่อนเรานิจำได้ว่าแม่เคยให้เบอร์น้าเซจองไว้ งั้นพรุ่งนี้ค่อยโทรไปถามก็แล้วกันตอนนี้จัดของก่อนดี

30 นาทีผ่านไป

"เฮ้อ ใกล้เสร็จแล้ว"

โครกกกก

"โอ๊ย หิว-_-"

ช่วยไม่ได้แฮะ ลงไปหาอะไรกินก่อนก็แล้วกัน

ข้างล่าง

"แจมินมานี่สิ"

"มีอะไรหรอครับ"

"นี่แดเนียล ทำงานอยู่ในบริษัทแม่นายน่ะ แล้วก็นี่ ซึลกิ พี่ของแดเนียลช่วงที่อยู่เกาหลีมีอะไรก็ปรึกษาสองคนนี้นะ"

"ครับ ฝากตัวด้วยนะครับ"

"เช่นกันครับคุณหนู"

"ท่านประธานสบายดีมั้ยครับ"

"คุณแม่สบายดีครับ อีกสองสามวันคุณแม่ก็จะมาเกาหลีแล้วครับ"

"จริงหรอ ไม่ได้เจอประธานตั้งนานจะเป็นยังไงบ้างนะ"

"อาหารเย็นเสร็จแล้ว เราไปกินข้าวกันเถอะ พวกเธอสองคนด้วยนะ แดเนียล ซึลกิ"

"ครับ/ค่ะ"

วันต่อมา 08.00 .

"ไปก่อนนะครับฮยอง"

"อื้อ ไปดีมาดีนะ"

"ครับ"

ตรู้ดดด ตรู้ดดดดดดดด แกร๊ก

น้าเซจองครับ

[ว่าไงแจมิน]

ช่วยอะไรผมหน่อยได้มั้ยครับ

[จะให้น้าช่วยอะไร ถ้าน้าช่วยได้น้าก็จะช่วย]

คือว่า ผมอยากจะตามหาพ่อของผม แต่ผมไม่รู้ว่าจะตามหาได้ที่ไหนก็เลยอยากจะให้น้าช่วยอ่ะครับ

[ได้สิ น้าก็อยากให้ซอลโซและพี่มินฮยอนรักกันเหมือนเดิมน่ะ]

เรื่องปิดเป็นความลับนะครับ

[ได้อยู่แล้ว]

[เดี๋ยวน้า จะพาไปเจอพี่มินฮยอนนะน้านัดไว้พอดีเลย แจมินอยู่ไหนเดี๋ยวน้าไปรับ]

อยู่ร้านกาแฟ xxx ครับ

[อีก 3 นาทีถึงพอดีน้าอยู่แถวนั้นพอดีครับ]

ครับ

ตู้ด ตู้ด ตู้ด

ณ บริษัท MYH

"มีอะไรหรอเซจอง ถึงได้เข้ามาหาพี่ที่บริษัท"

"คือว่าจองอยากจะฝากเด็กคนนี้หน่อยได้มั้ยคะ พอดีว่าเพื่อนจองเอาเค้ามาฝากไว้แต่ว่าจองไม่ว่างก็เลยอยากฝากไว้กับพี่มินฮยอนได้มั้ยคะ"

"อื้ม ได้สิชื่ออะไรหล้ะเรา"

"แจมินครับ"(พ่อเราหรอเนี่ย หล่อนะแต่น้อยกว่าเรา)

"งั้นเซจองไปก่อนนะคะ งานยุ่งมากค่ะ"

"อ่าๆ"

"หน้าตาเหมือนฮยองในตอนที่ฮยองยังเป็นวัยรุ่นจัง"

(ก็แหง่สิ)

(เป็นพ่อแท้ๆ เรียกแทนตัวเองว่าฮยองได้ไง)

"อ่า ครับ ฮยองชื่ออะไรหรอครับ"

"ฮยองชื่อ มินฮยอน"

"นายเนี่ยชื่อเหมือนลูกฉันจังเลยนะ"

"ฮยองมีลูกแล้วหรอครับ"

"ไม่รู้สิแต่ฮยองเคยบอกภรรยาฮยองนะว่าถ้ามีลูกผู้ชายจะให้ชื่อ แจมิน ถ้าเป็นผู้หญิงจะให้ชื่อ ซองซิน แต่แล้ววันหนึ่งภรรยาฮยองก็ทิ้งฮยองไป มันมีอยู่คำหนึ่งก้องอยู่ในหัวฮยอง มันคือคำว่า หนูจะดูแลเค้าเอง ตอนแรกก็ไม่เข้าใจหรอก"

"แต่พอคิดไปคิดมา ก็เข้าใจ ฮยองคงเลวมากสินะ ไม่รู้ว่าตอนนี้ซอลโซกับลูกจะเป็นยังไงบ้าง ลูกหน้าเป็นแบบไหนถ้าเป็นผู้ชายจะหล่อเหมือนพ่อมั้ยนะ"

(ก็นั่งหัวโด่อยู่นี่ไง -_-)

"เผลอพูดไปจนได้กินข้าวยังอ่ะเรา"

"ทานแล้วครับ"

"แต่ฉันยังเลย"

"ไปหาอะไรกินกันเถอะ"

"ครับ"

 หลังจากนั้นผมกับพ่อก็สนิทกันมากขึ้นและสองวันมานี้เค้าพาผมไปเที่ยวทุกที่ที่ผมอยากไป วันนี้แม่ผมมาที่เกาหลีผมก็เลยไม่ได้ไปหาพ่อผมเลย

"เป็นไงแจมิน มาอยู่ที่เกาหลีมีเพื่อนมั้ย"

"มีครับ"

"กี่คนหรอ"

"3 คนครับ"

"มีน้อยจัง"

"แม่ก็มีน้อยเหมือนกันแหละครับ"

"555 พรุ่งนี้จะมีงานเลี้ยงครบรอบ 20 ปี ที่บริษัทแม่นะชวนเพื่อนลูกมาด้วยนะ"

"แม่ให้ชวนมาได้จริงหรอ"

"จริงสิ"

"แม่สัญญานะ"

"สัญญาจ่ะ^^"

"งั้นผมไปหาเพื่อนผมก่อนนะ"

"ได้จ่ะ"

ตึก ตึก ตึก ตึก

"แจมินนั่นลูกจะไปไหน"

"ไปหาเพื่อนครับ"

"ไปกับพ่อสิ พ่อจะไปซื้อของอยู่"

"ค้าบบบบ"

บริษัท MYH

"ไงแจมิน ทำไมวันนี้มาช้าจัง"

"พอดีแม่ผมมาครับ"

"ฮยองครับ"

"ว่าไง"

"พรุ่งนี้เป็นวันครบรอบ 20 ปี ของบริษัทแม่ผม คุณจะไปมั้ยครับ"

"ไม่รู้สิ"

"นะๆๆๆๆๆ ฮยองไปเถอะนะครับ"

"แต่ว่าแม่นายไม่ได้ชวนฮยองนะ"

"ชวนครับ แม่บอกว่าให้ชวนเพื่อนผมไปได้"

"อ่า งั้นก็ได้"

"เย้ งั้นพรุ่งนี้ หกโมงเย็นผมมารับนะครับรอผมอยู่นี่นะครับ"

"วันนี้ผมกลับก่อนนะครับ พอดีคุณลุงมาด้วยเดี๋ยวคุณลุงรอนานบ๊าย บายครับ"

"เฮ้อ จริงๆเลยเด็กคนนี้หนิ นิสัยเหมือนใครกันนะ"

"นั่นสิเหมือนใครกันนะ"

Sehun Part

ที่บอกว่าเพื่อน คงเป็นไอ้มินฮยอนน่ะสินะ นายจะทำอะไรกันแน่แจมิน

"พ่อฮ่ะเราไปกันเถอะ"

"อื้ม"

วันต่อมา 18.00.

Minhyun Part

แจมินนี่ตรงต่อเวลาจัง เหมือนโซไม่มีผิดเลย

นี่เราต้องไปกับไอ้หน้าตี๋นี่จริงๆหรอ ใช่แล้วไอ้หน้าตี๋ที่กอดกันกับโซชนิดที่ไม่มีใครแยกออกจากกันได้เลย แถมหอมแก้มกันอีก เหตุผลที่ผมพาผู้หญิงมาที่บ้านก็เพราะแบบนี้แหละ งี่เง่าใช่มั้ย จริงสิลูกอาจจะไม่ใช่ลูกผมก็ได้ อาจจะเป็นลูกไอ้ตี๋นี่ก็ได้

"คุณลุงครับ"

"บอกกี่ครั้งแล้วว่าให้เรียกพ่อ"

"อ่า พ่อครับคุณแม่อยู่ไหนหรอครับ"

"ไปที่งานแล้วหล้ะ"

"พ่อหรอแจมินเป็นลูกไอ้หน้าตี๋นี่หรอ อย่าบอกนะว่าแม่ของแจมินคือ…..

"ถึงแล้วครับบริษัทแม่ผม"

"จริงๆด้วย แม่ของเด็กนี่คือซอลโซ"

"สวัสดีครับ คุณมินฮยอนไม่เจอกันนานเลยนะครับ"

"นั่นน่ะสิ อย่าบอกนะว่ายังทำงานอยู่ที่นี่อีกน่ะ"

"อ่าใช่ครับ วันนี้ผมจะได้เจอท่านประธานด้วยนะครับ ตื่นเต้นจัง"

"ตื่นเต้นทำไม"

"เอ้า ก็ไม่ได้เจอท่านประธานตั้ง 17 ปีก็ต้องตื่นเต้นสิครับ"

"อ๋อ"

นั่นน่ะสินะไม่เจอตั้ง 17 ปี จะเปลี่ยนไปขนาดไหนนะ

"ฮยองครับ ตามสบายเลยนะครับ เดี๋ยวผมไปหาแม่ก่อน"

"อื้ม"

ระหว่างรอ ผมก็เดินไปที่แถบอาหาร เยอะจัง มีทั้งอาหารฝรั่งเศส ญี่ปุ่น ไทย สายตาของผมเหลือบไปเห็นร่างบางที่แสนจะคุ้นเคย ใช่ซอลโซ เธอกำลังยืนเช็ดหน้าให้ไอ้หน้าตี๋นั่นอยู่ คืนนี้เธอสวยจังเลยนะ ผมไม่หน้าทำแบบนั้นกับเธอเลย ถ้าผมไม่ทำแบบนั้นกับเธอผู้ชายที่เธอเช็ดหน้าอยู่ตรงนั้นต้องเป็นผมแน่นอน เฮ้อ ออกไปสูดอากาศหน่อยดีกว่า

ฝั่งคุณ

"พี่คะไปทำอะไรมาเนี่ยดูสิ เหงื่อเต็มหน้าเลย"

"พี่เช็ดเองได้น่า เธอน่ะไปรับแขกเลย"

(ขณะที่ผมโดนยัยน้องตัวแสบบ่นอยู่นั้น สายตาของผมก็เหลือบไปเห็นคนหนึ่ง เค้ากำลังมองเธออยู่ด้วยหล้ะ หึ)

"และนี่แจมินไปไหน"

"อ๋อ อยู่ข้างนอกน่ะเห็นว่าอยากสูดอากาศสักหน่อย"

"งั้นเดี๋ยวพี่ไปตามแจมินก่อนนะ"

"ค่ะ ฝากด้วยนะคะ"

"มาทำอะไรอยู่ตรงนี้ ยืนอยู่ตรงนี้ซอลโซก็ไม่มาหานายหรอกนะ"

"นายเป็นใคร"

"ฉันหรอก็เป็นคนสำคัญของ โซยังไงหล้ะ"

"แจมินน่ะลูกนายหรอ"

"ใช่ลูกฉัน ลูกฉันกับซอลโซ"

(เจ็บดีแฮะ เข้าใจความรู้สึกเจ็บสุดๆก็วันนี้แหละ)

"จะบอกอะไรให้นะ ถึงแจมินจะเป็นลูกฉันก็เถอะแต่หน้าไม่เหมือนฉันเลยสักนิด"

"รู้มั้ยว่าแจมินเหมือนใคร"

"???"

(เดินเข้าไปกระซิบข้างหู)

"เหมือนนายนั่นแหละ มินฮยอน"

"เธอเดินออกมาแล้วขอให้โชคดีนะ"

"นายทำแบบนี้ทำไม"

"ก็ฉันอยากให้แจมิน มีพ่อ แล้วก็อยากให้น้องสาวสุดที่รักของฉันมีครอบครัวที่อบอุ่นเหมือนกับคนอื่นสักที ฉันไปหล้ะ"

(เดี๋ยวก่อนนะน้องสาวหรอ นี่เธอเป็นน้องสาวของไอ้หน้าตี๋นั่นหรอแสดงว่าเราเข้าใจผิดตั้งแต่แรกแล้วงั้นหรอ)

"เอ้า คุณคะมายืนทำอะไรอยู่ตรงนี้คะทำไมไม่เข้าไปในงานคะ"

(เธอคุยกับผมหรอ ตอนนี้ผมยืนหันหลังให้เธออยู่)

"เอ่อ กำลังจะเข้าไปครับ"

(เอ๊ะ เดี๋ยวนะเสียงคุ้นๆ)

"พะ พี่มินฮยอน"

(หันหลังเตรียมเดินหนี)

หมับ

(ไม่ทันแล้วไง)

"เดี๋ยวสิคะตัวเล็กจะหนีพี่ไปไหน"

"ไม่ได้หนีแค่ไม่อยากอยู่ตรงนี้นาน มันอึดอัด"

"ตัวเล็กที่แสนจะพูดเพราะคนนั้นของพี่หายไปไหนแล้วคะ"

"……."

"พี่รู้ว่ามันยาก แต่เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้มั้ยคะ"

"เหมือนเดิม แบบที่พาผู้หญิงมาที่บ้านหรอ"

"ป่าว เหมือนเดิมคือให้พี่ได้ ดูแลตัวเล็กกับลูกน่ะ"

"…….."

"ได้มั้ยคะ"

(ทำไมมันปวดหัวจังรู้งี้ไม่น่าดื่มเลย)

"…………"

"ตัวเล็กคะ"

(ไม่ไหวแล้วเว้ยยยย)

ตุบ

"ตัวเล็ก"

"โซ โซเป็นอะไรลืมตาก่อนสิ"

"ตัวร้อนจี๋เลย อย่าบอกนะว่าดื่มมา"

"ตัวเล็กเอ้ย รู้ว่าตัวเองดื่มไม่ได้ยังจะดื่มอยู่"(จำได้ว่าเคยซื้อคอนโดให้ตัวเล็กอยู่ใกล้ๆบริษัทหนิ งั้นพาไปที่คอนโดก่อนดีกว่า)

คอนโด

พรึ่บ

"ตัวหนักขึ้นเยอะเลย"

"อดทนหน่อยนะตัวเล็ก เดี๋ยวพี่เช็ดตัวให้"

"หึ อ้วนขึ้นนะเนี่ย"

 ผมจัดการเช็ดตัวทำทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยผมก็หยิบหมอนและผ้าห่มในตู้เสื้อผ้าออกมา เดินตรงไปที่โซฟาคืนนี้ผมจะนอนที่โซฟาเพราะผมไม่กล้าที่จะนอนกับเธอเลย ผมรู้สึกผิดกับเธอมากๆ

 

 แสงแดดอ่อนๆยามเช้าสาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างของคอนโด มีร่างหนากำลังนอนขดตัวอยู่ในผ้าห่ม บนโซฟา

"อืม"

 กลิ่นอะไรหอมๆ เมื่อผมตื่นขึ้นมาก็พบว่าผ้าห่มอยู่กับผมสองผืน ทั้งที่เมื่อคืนผมเอาออกมาแค่ผืนเดียว กลิ่นอะไรหอมจัง กลิ่นนี้ออกมาจากห้องครัวหรอ เมื่อผมคิดได้ดังนั้นผมจึงเดินไปที่ห้องครัวผมก็พบกับ

 ร่างบางที่สวมเพียงเสื้อเชิ้ตตัวพอดีของผม แต่กับเธอันดูใหญ่มากยืนทำกับข้าวอยู่ ไม่ได้เห็นแบบนี้นานเท่าไหร่แล้วนะที่ยัยตัวเล็กยืนทำอาหารเช้าให้ผม

พรึ่บ

 ผมโผเข้ากอดเธอจากทางด้านหลัง เธอสะดุ้งเล็กน้อยแต่กเธอก็ไม่ได้ว่าอะไร ผมคิดถึงเหลือเกินกอดนี้ ผมโหยหามานานแล้ว

"ปล่อยค่ะ"

"ไม่พี่ไม่ปล่อย"

"หนูทำกับข้าวอยู่ค่ะ ปล่อยก่อน"

"ตัวเล็กก็ทำไปสิ พี่ไม่ปล่อยหรอก"

"เฮ้ออออ"

"ตัวเล็ก"

กลับมาเป็นเหมือนเดิมได้มั้ย พี่ขอโทษขอโทษหรอ

กลับมารักพี่เหมือนเดิมได้มั้ยฉันยังคงเงียบไม่พูดอะไร

กลับมาให้พี่รักตัวเล็กอีกครั้งได้มั้ย

พี่ขอโทษ กับสิ่งที่พี่ทำลงไป

ที่พี่ทำลงไปเพราะพี่เห็น เห็นตัวเล็กกอดกับชายอื่น หอมแก้มกับชายอื่นที่ไม่ใช่พี่ พี่คิดว่าตัวเล็กมีชู้ พี่ขอโทษที่พี่ไม่ไว้ใจตัวเล็กไม่เชื่อใจตัวเล็ก ฮึกพี่มิน ร้องไห้หรอ ไม่เอาน่าอย่างพี่มินเนี่ยนะจะร้องไห้ เดี๋ยวนะทำไมที่ไหล่ถึงเปียกๆนี่พี่มินร้องไห้จริงๆหรอ

ตัวเล็กให้โอกาสพี่อีกครั้งได้มั้ย

พี่สัญญาว่า พี่จะดูแลตัวเล็กกับลูกดีๆ พี่จะไม่ทำแบบนั้นอีก อึก

ฉันผ่อนเตาแก๊สลงและหันหน้าไปหาพี่มิน ฉันใช้นิ้วโป้งของฉันเช็ดน้ำตาของพี่มินออก

ไม่ค่ะ

อึกพอได้ยินคำนั้นหัวใจของผมมันสลายไปทันที

โซจะไม่กลับไปรักพี่เหมือนเดิม

ทำไมอ่ะโซ กลับมารักพี่อีกไม่ได้หรออึกน้ำตาของผมมันเริ่มไหลลงมาอีกแล้ว

ไม่ค่ะ โซจะไม่กลับไปรักพี่เหมือนเดิม

พี่เข้าใจแล้ว พี่ขอโทษที่ทำให้โซต้องมาเสียเวลากับคนอย่างพี่ ขอให้โซโชคดีนะผมปล่อยกอดเธอและหันหลังกำลังจะเดินออกไปจากตรงนี้แต่ก็มีมือบางๆเล็กๆมาจับมือผม ผมจึงหยุดอยู่กับที่

โซจะไม่กลับไปรักพี่เหมือนเดิม

แต่โซ จะรักพี่มากกว่าเดิมพอผมได้ยินคำนั้น หัวใจของผมมันก็กลับมาเต้นแรงอีกครั้ง

แสดงว่าโซให้โอกาสพี่ใช่มั้ยผมหันหน้าไปหาเธอจับมือเธอขึ้นมากุม

ใช่ค่ะ โซจะให้โอกาสพี่ แต่นี่คือครั้งสุดท้ายนะคะ^^”ผมโผลกอดเธอทันที

ขอบคุณนะโซ ที่ให้โอกาสคนเลวๆอย่างพี่

อึก พะพี่มินคะ โซหายใจไม่ออกอย่ากอดโซแน่นสิคะ

อะ พี่ขอโทษพี่ดีใจเกินไปหน่อย

อย่ายิ้มแบบนั้นสิตัวเล็ก ตัวเล็กรู้มั้ยว่าผ่านมาตั้ง 17 ปี ตัวเล็กยังเหมือนเดิมนะรู้มั้ย น่ารักเหมือนเดิม สวยเหมือนเดิม แต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือ ตัวเล็กอ้วนขึ้นมานะรู้มั้ยผมพูดพร้อมกับยีหัวตัวเล็กเล่น

พี่มินอ่ะ ผมหนูยุ่งหมดแล้ว อ้วนขึ้นแล้วไง ยิ่งอ้วนเวลากอดกยิ่งอุ่น

พิ่มินไปนั่งรอที่โต๊ะเลยไป

ค้าบๆ โซพี่ถามไรหน่อยได้มั้ย

อะไรคะ

แจมินนี่ลูกใคร

พี่ยังดูไม่ออกหรอคะ หน้าเหมือนพี่ขนาดนั้น

แสดงว่าแจมินเป็นลูกของพี่หรอ

ใช่ค่ะ อีกสักหน่อยแจมินก็จะมาถึงพี่จัดโต๊ะรอเลยนะคะ กะว่าจะให้มารับ งั้นมาทานข้าวด้วยสามคนพ่อ แม่ ลูกกันเลยดีกว่า

ค้าบ ที่รัก ฟอดดดดดดดด

อปป้าอ่ะ แอบหอมแก้มกันแบบนี้ได้ไง

ไม่ได้แอบหอมต่อหน้าเลยต่างหาก

งื้อออ

ที่รัก ทำกับข้าวต่อไปเถอะอปป้าไปจัดโต๊ะรอนะ

ค่ะ

 

 

 

 

 

 

ขอบคุณนะโซที่ให้โอกาสพี่

พี่รักโซนะ

โซก็รักพี่ค่ะ




------------------------------------------

หนุกไม่หนุกยังไงเม้นบอกไรท์ด้วยเด้อ

เม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์แต่งเรื่องต่อไปด้วยนะ






ช่องทางติดต่อไรท์

FB:Siranta Rattana

IG:minkyung_n2004



ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Zero_1412 จากทั้งหมด 3 บทความ

  • เรื่อง

    หมวด

    ตอน

    คนเข้าชม

    โพสท์

    คะแนน

    อัปเดต

  • แฟนฟิคเกาหลี

    3

    25/111

    1

    0%

    6 ต.ค. 62

  • แฟนฟิคเกาหลี

    เรื่องสั้น

    4/173

    0

    0%

    17 พ.ย. 61

  • แฟนฟิคเกาหลี

    เรื่องสั้น

    3/130

    0

    0%

    19 ก.พ. 62

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น