(Reborn 1886) Small Stories ❀

ตอนที่ 3 : Episode 2 ❀

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 263
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    19 เม.ย. 62

 



เฮ้อ….แล้วแบบนี่ฮารุจะมองหน้าคุณสึนะติดไหมเนี่ยร่างบางถอนหายใจกับตัวเอง ฮารุยืนแอบอยู่ตรงเสาไฟนี้มาสักพักแล้ว แต่เธอก็ยังไม่กล้าที่จะออกไปพบกับเพื่อนๆที่กำลังยืนพูดคุยกันอยู่

 

วันนี้เดินอ้อมไปอีกทางก็แล้วกัน….


 อ้าวมิอุระ! ทำไมมายืนอยู่ตรงนี้ล่ะ?”ฮารุที่กำลังเตรียมจะเดินอ้อมไปอีกทางก็ถูกทักขึ้นมาซะก่อน

 

โดนจับได้ซะแล้ว


 เอ่อ….คือยามาโมโตะมองคนตรงหน้าที่ทำท่าทางอึกอักอย่างไม่เข้าใจ แต่ถึงยังงั้นยามาโมโตะก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรกับท่าทางของฮารุเขาจึงส่งยิ้มไปให้ร่างบาง

งั้นเราเดินไปโรงเรียนด้วยกันนะมิอุระไม่รอให้คนตรงหน้าพูดอะไร ยามาโมโตะก็รีบคว้ามือของ ฮารุให้เดินตามเขาไป

ฮาฮิ! เดี๋ยวสิคะคุณยามาโมโตะ!”ฮารุพยายามห้ามร่างสูงที่จับมือเธออยู่เพราะตอนนี้เขากำลังพาเธอเดินเข้าไปหาคนที่เธอไม่อยากเจอ

 

ทำไงดี! ฮารุจะกล้ามองหน้าคุณสึนะไหมเนี่ย! ล..แล้วจะเริ่มพูดกับคุณสึนะยังไงดี!

 

ไงทุกคน!”

หวัดดียามาโมโตะคุง เอ่อ…..หวัดดีฮารุสึนะหันมาทักทายทั้งคู่แต่แล้วก็ต้องแปลกใจที่เห็นยามาโมโตะเดินมาพร้อมกับฮารุ

เฮ้ย! เจ้าบ้าเบสบอลทำไมแกเดินมาพร้อมยัยต๊องนี่ได้วะ!”โกคุเดระถามยามาโมโตะแต่เขากลับจ้องเขม็งไปที่ร่างบาง

อ๋อ! พอดีฉันเห็นมิอุระกำลังจะเดินมาทางนี่ก็เลยชวนให้เดินไปโรงเรียนด้วยกันน่ะ ปกติมิอุระก็เดินไปพร้อมเรานี่

มันก็จริง….เอ๊ะ! แต่เมื่อวานยัยบ้านี่ไม่ได้เดินไปพร้อมเรานี่!”โกคุเดระพูดขึ้นมาเมื่อคิดขึ้นได้

เอ…..แล้วเมื่อวานฮารุไปไหนหรอ?”สึนะที่เงียบอยู่นานเป็นฝ่ายถามขึ้น  ซึ่งนั่นเป็นคำถามที่เธอไม่อยากตอบเอาซะเลย

 

ที่ฮารุหายไปก็เพราะคุณสึนะนั่นแหละ!


คือ….เมื่อวานฮารุไม่สบายน่ะค่ะ เลยไม่ได้ไปโรงเรียนฮารุพูดความจริงออกไปถึงจะพูดออกไปไม่หมดก็เถอะ ร่างบางพยายามไม่สบตากับคนตรงหน้าเพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะรู้ว่าเธอนั่นกำลังซ่อนความรู้สึกบางอย่างเอาไว้อยู่

งั้นหรอ? ถ้างั้นก็ดูแลตัวเองดีๆนะคนตรงหน้าส่งรอยยิ้มอบอุ่นมาให้เธอ

 

คุณสึนะเนี่ย….ยังอ่อนโยนเหมือนเดิมเลย


หวัดดีจ๊ะทุกคน! หวัดดีจะสึนะคุงเคียวโกะโบกมือทักทายทุกคนก่อนจะเดินเข้ามาทักสึนะพร้อมส่งรอยยิ้มหวานให้

….หวัดดี เคียวโกะจังสึนะตอบกลับพร้อมใบหน้าที่ขึ้นสี

ไงทุกคน!!! วันนี้ก็สุดขั้วเหมือนเดิมเลยนะ!!!”

หยุดแหกปากสักทีสิเฟ้ยเจ้าหัวสนามหญ้า!!!”

แล้วมันเกี่ยวอะไรกับแกฟะเจ้าหัวปลาหมึก!!!”

เฮ้อออ…..หยุดทะเลาะกันซะทีเถอะทั้งสองคน

ฮาๆๆๆ ร่าเริงกันแต่เช้าเลยแฮะ

 


“…………………..”

 





ฮารุ……รู้สึกเหมือนเป็นคนนอกเลยค่ะ

 




ทุกคนต่างพูดคุยกันด้วยใบหน้ายิ้มแย้มอย่างสนิทสนม….โดยเฉพาะคุณสึนะที่พูดคุยกับเคียวโกะจังด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มที่ฮารุเองก็แทบจะไม่เคยได้รับมัน…….

 

ดูเหมือนทุกคนจะลืมฮารุไปซะแล้ว…….

 

ถึงเมื่อก่อนเธอจะรีบมาหาสึนะที่บ้านแต่เช้าเพื่อที่จะได้เดินไปโรงเรียนด้วยกันกับทุกคน

แต่เธอกลับรู้สึกเป็นคนนอกอยู่ตลอดเวลา….

 

พวกเขามักคุยกันเกี่ยวกับเรื่องที่โรงเรียน แน่นอนเธอไม่รู้เรื่องที่พวกเขาคุยกันเพราะเรียนกันคนละที่ วันไหนที่เธอตื่นสายแล้วมาที่บ้านของสึนะช้าพวกเขาก็จะเดินไปโรงเรียนก่อนเธอ….

 


โดยไม่รอเธอเลยสักคน

 


นิสัยไม่ดีเลยนะฮารุเนี่ย เธอมีสิทธิ์อะไรไปโกรธพวกเขากัน…แค่รู้สึกน้อยใจก็เท่านั้น แต่ถึงยังนั้นฮารุก็ยังพยายามยิ้มให้ทุกคนเห็นว่าเธอสบายดีหรือบางครั้งก็ทะเลาะกับโกคุเดระบ้างเพื่อจะได้ไม่ต้องไปคิดเล็กคิดน้อยกับเรื่องพวกนี้

 


อ้าวฮารุจัง! เมื่อวานหายไปไหนมาหรอฉันไม่เห็นฮารุจังมาหาพวกเราเลยเคียวโกะถามฮารุด้วยความเป็นห่วง

เอ่อ….ฮารุไม่สบายนะคะ แต่ตอนนี้ฮารุดีขึ้นแล้วค่ะ! ไม่ต้องวอรี่ๆ!”ฮารุพูดก่อนจะส่งยิ้มให้เคียวโกะเพื่อยืนยันว่าเธอสบายดี

ฉันเป็นห่วงฮารุจังมากเลยนะ ยังไงก็รักษาสุขภาพดีๆล่ะ”คนตรงหน้าพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

 


ฮารุเข้าใจแล้วล่ะค่ะว่าทำไมคุณสึนะถึงชอบเคียวโกะจัง….

 

เคียวโกะจังเปรียบเสมือนนางฟ้าเลยล่ะค่ะ

 

ฮารุน่ะเทียบไม่ติดเลย…..

 


งั้นเรารีบไปโรงเรียนกันดีกว่าเดี๋ยวจะสายเอานะ

เอ่อ พวกคุณสึนะไปกันก่อนเลยนะคะ……พอดีฮารุดันลืมของไว้ที่บ้านคงต้องวิ่งกลับไปเอา

นอกจากจะต๊องแล้วยังขี้ลืมอีก

ฮาฮิ! ฮารุได้ยินนะคะคุณโกคุเดระ!”

เอางั้นหรอฮารุ?”

ค่า พวกคุณสึนะรีบไปเถอะค่ะ เดี๋ยวไปโรงเรียนสายนะคะ

อ่า….ถ้างั้นไว้เจอกันนะฮารุ

ไว้เจอกันนะฮารุจัง

ชิ! ไปล่ะยัยบ๊อง

ไปก่อนนะมิอุระ

โอ้! ไว้เจอกันแบบสุดขั้วนะ!!!”ฮารุโบกมือลาทุกคนพร้อมรอยยิ้มที่เธอพยายามฝืนให้ดูเป็นปกติที่สุด ก่อนจะหันหลังกลับแล้วเดินแยกกับทุกคนเพื่อเดินอ้อมไปโรงเรียนอีกทาง

 


อันที่จริงเธอก็ไม่ได้ลืมของอะไรหรอก


 

เพียงแค่คิดว่าให้ตัวเองเป็นคนเลี่ยงออกมาจากตรงนั่นน่าจะดีสุด


 

แค่เห็นคุณสึนะมีความสุขแค่นี้ฮารุก็ดีใจแล้วค่ะ






 

ฮิบาริ ฮิบาริ~”

เอ๊ะ?”ฮารุมองนกตัวน้อยสีเหลืองที่บินมาเกาะบนหัวของเธอด้วยความสงสัย

น่ารักจังเลย~”ฮารุยื่นมือไปให้เจ้านกสีเหลืองมาอยู่ในมือของตัวเอง พร้อมยิ้มกว้างอย่างร่าเริงเหมือนเด็กน้อยที่ได้ของเล่นใหม่

เอ….แต่เมื่อกี้เหมือนฮารุได้ยินเจ้านกน้อยเรียกชื่อคุณฮิบาริเลยแฮะ

จะไม่ให้เรียกได้ไง……ก็นั่นมันนกผม

….คุณฮิบาริ!”ร่างบางหันไปมองฮิบาริที่กำลังเดินเข้ามาหาเธอ

ฮิบาริ ฮิบาริ~”เจ้านกน้อยส่งเสียงเรียกก่อนจะบินไปหาเจ้าของ

เอ่อ….คุณฮิบาริมาทำอะไรแถวนี้หรอคะ?”ฮารุถามคนตรงหน้าด้วยท่าทางอึกอักเล็กน้อย เธอเองก็แอบกลัวๆคนตรงหน้าอยู่เหมือนกัน แต่เหตุผลหลักที่ทำให้เธอกล้าที่จะสนทนากับคนตรงหน้าก็คงเป็นเพราะเหตุการณ์เมื่อวาน……

 


ก็พอนึกถึงเรื่องนั้นทีไรแล้วเธอก็รู้แปลกๆขึ้นมาทุกที


 

สำรวจเมืองฮิบาริตอบสั้นๆแต่ได้ใจความ แล้วแบบนี่เธอจะพูดยังไงต่อล่ะเนี่ย….

…..งั้นหรอคะ? ถ้างั้นก็ขอให้สนุกกับการสำรวจเมืองนะคะ ฮารุต้องไปโรงเรียนแล้วร่างบางโบกมือให้เขาเก้ๆกังๆเพราะกลัวคนตรงหน้าจะไม่พอใจแล้วยกทอนฟามาขย้ำเธอ แต่ฮารุก็ทำเป็นใจดีสู้เสือโค้งให้ฮิบาริหน่อยๆพร้อมส่งรอยยิ้มกว้างให้

ทำไมถึงยังยิ้มได้…”

ฮาฮิ? เมื่อกี้คุณฮิบาริได้พูดอะไรหรือเปล่าคะ?”เมื่อกี้เหมือนเธอได้ยินเขาพูดอะไรบางอย่าแต่มันเบามากจนเธอฟังไม่ถนัด

เปล่าฮิบาริตอบหน้านิ่ง

เอ่องั้นฮารุไปก่อนนะคะพูดจบเธอก็เดินผ่านหน้าเขาไป ฮารุเดินไปตามทางที่จะไปโรงเรียนสักพักก่อนที่เธอจะสัมผัสถึงความเคลื่อนไหวของใครบางคนที่กำลังเดินตามเธอมา


ตึก ตึก ตึก


“………………”


ตึก ตึก ตึก


“………………..”


ตึก ตึก ตึก


เอ่อ….คุณฮิบาริจะไปสำรวจโรงเรียนของฮารุด้วยหรอคะ?”ฮารุหันกลับไปถามร่างสูงที่เดินตามเธอมาต้อยๆ

คงงั้นฮารุนิ่งไปสักพักกับคำตอบที่ได้กลับมา


ไอ้คำตอบที่ตอบไปงั้นๆมันหมายความว่ายังไงกันคะเนี่ย?


ฮารุไม่เข้าใจคนตรงหน้าเลยจริงๆ…..

 

ถ้างั้นก็เดินไปพร้อมกันไหมคะ? ไหนๆเราก็ไปทางเดียวกันอยู่แล้วไม่รอให้ฮิบาริตอบฮารุก็เดินไปยืนข้างร่างสูงทันที ฮิบาริชะงักเล็กน้อยกำลังจะชักทอนฟาขึ้นมาแต่เมื่อเห็นว่าคนข้างๆกำลังยิ้มให้อยู่เขาจึงเก็บทอนฟานั่นไป

 

หึ….ผมจะปล่อยคุณไปแล้วกัน

 

ทั้งสองเดินมาด้วยกันโดยฮิบาริแทบไม่พูดอะไรคงมีแต่คนข้างๆนี่แหละที่เอาแต่พูดเจื้อยแจ้วอยู่คนเดียว

ว่าแต่….คุณฮิบาริเลี้ยงนกด้วยหรอค่ะ?”ฮารุเปลี่ยนประเด็นหันมาถามคำถามคนข้างๆ พลางมองไปที่เจ้านกน้อยสีเหลืองที่อยู่บนกลุ่มผมสีดำสนิทของร่างสูง

อืม

แล้วมีชื่อหรือยังคะ? ฮารุจะได้เรียกถูก

ไม่มี

ฮาฮิ! ได้ไงกันล่ะค่ะเป็นนกก็ต้องมีชื่อเหมือนกันนะ!”

ไม่เห็นจำเป็น

จำเป็นสิค่ะ! เวลาคุณฮิบาริจะเรียกเจ้านกน้อยจะได้เรียกถูกไง ถ้างั้น! เดี๋ยวฮารุจะตั้งชื่อให้เจ้านกน้อยเองค่ะ!”ร่างบางพูดอย่างนึกสนุก ฮิบาริมองหญิงสาวทำหน้าเหมือนนึกอะไรบางอย่างก่อนที่เขาจะถอนหายใจออกมา

 

มาถึงขนาดนี้แล้ว….เขาจะไปห้ามอะไรเธอได้

 

เอาชื่อนี้ดีไหมคะ! เยลโล่!”

ไม่

ฮาฮิ! ถ้างั้น…..เยลโล่เบิร์ด!”

ไม่

ลิตเติลเบิร์ด!”

ไม่

จิ๊บๆ!”

ไม่

ฮิบาริ!”

อยากโดนขย้ำหรือไงนั่นมันชื่อผม

ฮาฮิ! จริงด้วย! ฮารุขอโทษค่ะ!”ร่างบางรีบก้มหัวให้เขาอย่างเร็วเพราะกลัวคนตรงหน้าจะทำแบบที่เขาพูดจริงๆ

คุณฮิบาริปฏิเสธทุกชื่อแบบนี้ฮารุก็ไม่รู้จะช่วยยังไงแล้วล่ะค่ะ

ผมไม่ได้ขอให้คุณช่วยซะหน่อย

เอ่อ….ก็จริง แต่ยังไงฮารุก็ต้องหาชื่อให้เจ้านกน้อยตัวนี้ให้ได้ค่ะ! ถึงคุณฮิบาริไม่ขอฮารุก็จะช่วยค่ะ!”เป็นอีกครั้งที่ฮิบาริต้องถอนหายใจ

 

เฮ้อช่างเป็นคนที่ดื้อด้านซะจริง

 

อืมนกของคุณฮิบาริ นกที่มีคุณฮิบาริเป็นเจ้าของ….อืม…..ฮิ….ฮิ….ฮิเบิร์ด!”

ฮือ?”

เอาชื่อนี้ไหมคะคุณฮิบาริ! ชื่อฮิเบิร์ดจัง!”

“…………………”

 ฮาฮิ! คุณฮิบาริไม่ปฏิเสธด้วย! ถ้างั้นเอาชื่อนี่เนอะฮิเบิร์ดจัง~”

 

 หึ!

 

 ก็ไม่แย่เท่าไหร่

 

ฮิเบิร์ด ฮิเบิร์ด~”ฮิบาริมองนกของตัวเองที่กำลังบินรอบหัวฮารุพร้อมส่งเสียงเรียกชื่อใหม่ของตัวเอง

ท่าทางฮิเบิร์ดจังจะชอบชื่อนี้นะคะเนี่ย!”ฮารุพูดอย่างดีใจ ฮิบาริเผลอมองรอยยิ้มที่ร่างบางส่งมาให้ รอยยิ้มที่จริงใจไม่ใช่รอยยิ้มที่เธอฝืนมัน

 

ทั้งๆที่เหมือนวานยังร้องไห้อยู่แท้ๆ

 

เป็นสัตว์กินพืชที่น่ารำคาญจริงๆ….

 

อ๊ะ! ถึงโรงเรียนของฮารุแล้วล่ะค่ะ ขอบคุณนะคะคุณฮิบาริที่เดินมาเป็นเพื่อนฮารุโค้งหัวเล็กน้อยให้คนตรงหน้า

ผมมาสำรวจเมือง

ค่าๆ ขอให้โชคดีกับการเดินสำรวจเมืองของคุณฮิบารินะคะ! แล้วเจอค่ะ!”ฮารุโบกมือลาร่างสูงที่ยังคงยืนนิ่งไม่แสดงอาการใดๆ ฮิบาริมองหญิงสาวเดินเข้าไปในโรงเรียนจนลับสายตา

แล้วเจอกันงั้นหรอ

 

 

 





หวังว่านะ…….

 





B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

33 ความคิดเห็น

  1. #29 mai_mind2545 (@mai_mind2545) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 11:46
    โอ้ยย ขำตอนตั้งชื่ออ่ะ

    ถ้าตั้งเป็นชื่อฮิบาริจริงๆ จะเรียกกันยังไงเนี่ย5555

    ไรต์เขียนเรื่องนี้จนจบเลยน้าาา จะติดตามตลอดจ้า~~~ 💙
    #29
    0
  2. #11 ployexopink (@ployexopink) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 20:26
    เนื้อเรื่อง สำนวนดีๆๆค่ะ ขอให้เขียนจนจบนะคะ
    #11
    0
  3. #10 gonna die (@Sasukehinata) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 18:30

    เราชอบมากกก เราขอให้ไรท์เขียนจนจบเลยนะคะ อย่าท้อนะคะ เราเป็นกำลังใจให้คะ สู้ๆ

    #10
    0
  4. #9 ddannok12345 (@ddannok12345) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 16:54

    เขินๆๆๆท่านฮิทำเป็นเนียนเดีนตามเขามา​ น่ารักกกกกกกก

    #9
    0
  5. #8 แสงอุษา- (@Haibara-) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 10:57

    ทำเนียนเลยน่ะ​ท่านฮิ

    อยากมาส่งฮารุก็ไม่บอกไปตรงๆ

    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-06.png

    #8
    0
  6. #7 Zero The Black Cat (@lovekum159) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 09:21

    น่ารักกกกกกก>//////< //มีการตั้งชื่อให้กันด้วย(ถึงจะเป็นน้องฮิเบิร์ดก็เถอะแต่ก็น่ารักอยู่ดี><) ลอยเลยจุดนี้ๆคือลอยแล้วค่ะ

    ปล. นิยายดีงามเจ้าค่ะ>///<https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-big-06.png



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 14 เมษายน 2562 / 09:23
    #7
    0