(Reborn 1886) Small Stories ❀

ตอนที่ 1 : Intro ❀

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 360
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    19 เม.ย. 62







พยากรณ์อากาศวันนี้คาดว่าจะมีฝนฟ้าคะนองในบางพื้นที่ โดยเฉพาะจังหวัดอิวาเตะและอาโอโมริจะมีคลื่นซัดเข้าสู่ชายฝั่งในช่วงเวลาประมาณ 17.00. เพราะฉะนั้นทุกคนโปรดเตรียมร่มก่อนออกไปข้างนอกและรักษาสุขภาพด้วยนะคะ---ติ๊ด!”

 


อ่า….ฝนตกจริงๆด้วยแฮะ

 


พยากรณ์อากาศแม่นจังเลยนะคะเนี่ยร่างบางในชุดนักเรียนมิโดริมองออกไปนอกหน้าต่างที่เริ่มมีเม็ดฝนตกโปรยปราย ก่อนจะละสายตาแล้วเดินไปเก็บชามข้าวที่นั่งทานระหว่างดูรายการโทรทัศน์

 


กริ๊งกริ๊ง

 


ร่างบางเดินไปรับโทรศัพท์บ้านที่ตั้งอยู่บนชั้นวางหนังสือ ก่อนจะเอ่ยกับปลายสายอย่างสดใส

สวัสดีค่า ฮารุเองค่ะ

(ฮารุเป็นไงบ้างลูก? สบายดีไหม?)

ฮาฮิ? คุณพ่อหรอค่ะ! ฮารุคิดถึงคุณพ่อมากเลยค่าแล้วก็ฮารุสบายดีค่ะ ไม่ต้องวอรี่ๆ

(ดีแล้วล่ะ พ่อแค่จะโทรมาบอกว่าพ่ออาจจะอยู่ที่อิตาลีอีกสักพักนะเพราะงานวิจัยยังไม่ไปถึงไหนเลย)

งั้นหรอคะฮารุตอบกลับเสียงเบาจนปลายสายสัมผัสได้

(เป็นอะไรหรือเปล่าฮารุ? พ่อขอโทษจริงๆนะแต่งานวิจัยนี้มันสำคัญมากลูกเข้าใจพ่อใช่ไหม?)

ฮาฮิ! ฮารุไม่เป็นไรค่ะไม่ต้องเป็นห่วง ฮารุเข้าใจดีค่ะฮารุยิ้มออกมาเพื่อปกปิดความรู้สึกของเธอ ถึงแม้ปลายสายจะไม่เห็นก็เถอะ

 

เธอเข้าใจคนเป็นพ่อดี

เธอก็แค่เหงาเฉยๆ….

 

(งั้นย้ายมาอยู่ที่อิตาลีไหมเดี๋ยวพ่อบอ-)

เราเคยคุยกันเรื่องนี้แล้วนะคะคุณพ่อ ฮารุบอกแล้วไงคะว่าฮารุอยู่ได้ฮารุโตแล้ว

(………………)

ฮารุไม่อยากทิ้งคุณแม่ไว้คนเดียว....ถ้าเป็นแบบนั่นคุณแม่คงเหงาแย่เลย เพราะฉะนั้นคุณพ่อก็รีบเคลียร์งานแล้วรีบกลับมาหาฮารุและคุณแม่นะคะ!”

(ฮารุ)

อ่า…..ฮารุต้องไปโรงเรียนแล้วล่ะค่ะ แค่นี้ก่อนนะคะคุณพ่อเดี๋ยวฮารุจะโทรหาบ่อยๆ กู๊ดบายค่ะ

 

ติ๊ด!


ไม่รอให้ปลายสายพูดอะไรต่อเธอก็ตัดสายทันที ก่อนที่รอยยิ้มสดใสเมื่อกี้จะค่อยๆหายไป

 

ไม่ต้องห่วงนะคะคุณแม่….ฮารุไม่ทิ้งคุณแม่ไปไหนหรอกเธอหันไปพูดกับรูปภาพที่ติดอยู่บนผนัง


รูปของครอบครัวของเธอ……ครันเมื่อเธอยังเด็ก


ในรูปเด็กสาวตัวเล็กยืนอยู่ตรงกลางพร้อมจับมือผู้เป็นพ่อและแม่ของเธอ รอยยิ้มกว้างที่เธอคิดว่านั่นเป็นรอยยิ้มที่เธอยิ้มอย่างมีความสุขที่สุดในชีวิต

 


คุณแม่คะ…..ฮารุน่ะโตเป็นสาวแล้วนะคะ

 


ฮารุจะเข้มแข็งค่ะ จะไม่อ่อนแออีกแล้ว

 


เพราะฉะนั้นไม่ต้องเป็นห่วงฮารุนะคะ….

 

 

 

 

 

 

 

 

แย่จังเลยนะครับรุ่นที่สิบ อยู่ๆฝนก็ตกหนักแบบนี้ชายหนุ่มผมสีเงินหันไปพูดกับคนข้างๆพลางกระชับร่มที่อยู่ในมือให้แน่นขึ้น

นั่นสินะชายหนุ่มผมสีส้มที่ยืนอยู่ข้างๆเห็นด้วย

โย่ว! สึนะ! โกคุเดระ!” เสียงเรียกของชายหนุ่มผมดำที่วิ่งมาด้วยความเร็ว เรียกความสนใจจากทั้งสองให้หันไปมอง

ไงยามาโมโตะคุง วิ่งมาแบบนั่นเดี๋ยวก็ลื่นหรอก

เฮ้ย! เจ้าบ้าเบสบอลระวังหน่อยสิโว้ย! เห็นไหมรุ่นที่สิบเขาเป็นห่วงเลยเนี่ย!”

โทษทีๆ….ว่าแต่ทำไมยังไม่ไปโรงเรียนกันอีกล่ะ?”

ก็รุ่นที่สิบเขารอไปพร้อมกับเคียวโกะไงเล่า!!”

โกคุเดระคุง!!!”สึนะหันไปร้องห้ามคนข้างๆด้วยใบหน้าที่เริ่มขึ้นสี


ถึงมันจะจริงก็เถอะ……แต่มาพูดกันโต้งๆแบบนี้เขาก็เขินเป็นเหมือนกันนะ!!!


เมื่อกี้มีใครพูดถึงฉันหรือเปล่าจ๊ะ?”หญิงสาวผมสีคาราเมลที่ถูกพูดถึงเดินมาพร้อมร่มสีฟ้าในมือ โดยมีพี่ชายของเธอเดินขนาบข้างมาด้วย

ไงทุกคน!!! วันนี้ฝนตกได้สุดขั้วไปเลย!!!” ชายผมสั้นสีเงินที่มีพลาสเตอร์ติดอยู่บนจมูกตะโกนเสียงดังแข่งกับสายฝน

เงียบๆหน่อยเจ้าหัวสนามหญ้า!!! เดี๋ยวฟ้าก็ผ่าแกหรอก!!!”

ว่าไงนะเจ้าหัวปลาหมึก!!!”

เอาน่าๆอย่าทะเลาะกันเลยโกคุเดระคุง คุณพี่ชายสึนะรีบพูดห้ามทั้งสองก่อนที่จะเกิดสงครามขนาดย่อมๆขึ้น

ฮาๆๆ พวกนายนี่สนิทกันจังเลยนะ~”ยามาโมโตะมองทั้งสองที่ทะเลาะกันอยู่ก่อนจะหัวเราะออกมา

ไม่ได้สนิทกันเว้ยยย!!! / ไม่ได้สนิทกันโว้ยยย!!!”

ว่าแต่สึนะคุงทำไมยังไม่ไปโรงเรียนอีกละจ๊ะ รอใครอยู่หรือเปล่า?”ระหว่างที่ทั้งสามกำลังวุ่นวายกันอยู่ เคียวโกะก็เปิดบทสนทนากับคนข้างๆ

ฮะ? อ่อเอ่อ คือเมื่อสึนะโดนถามคำถามที่เขาไม่กล้าตอบทำให้เขาไม่รู้จะตอบเธอว่ายังไง

 

เพราะฉันรอไปพร้อมเคียวโกะจังนั่นแหละ

 

….คือ เอ่อ ก็เปล่า….ฉันไม่ได้รอใครสึนะเลือกที่จะโกหกคนตรงหน้าเพราะเขาไม่กล้าพอที่จะตอบคำตอบที่เขาคิดไว้ในใจ

งั้นหรอ….ถ้างั้นเราเดินไปโรงเรียนพร้อมกันไหมจ๊ะ?”เคียวโกะถามพร้อมส่งรอยยิ้มหวานที่ทำให้ สึนะหน้าแดงจัดขึ้นมาทันที

 


เคียวโกะจังชวนเขาเดินไปโรงเรียนด้วย



เหมือนฝันไปเลย…..


 

อืม!”ได้ยินดังนั้นเคียวโกะก็ส่งรอยยิ้มหวานให้อีกครั้ง ก่อนที่ทั้งสองจะเดินไปโรงเรียนพร้อมกัน

อ๊ะ! รุ่นที่สิบรอด้วยครับ!”

นี่! เคียวโกะทำไมไม่รอพี่ฮะ!”

ฮาๆๆ พวกนายนี่ตลกจังเลยน่า~”

 

 

 

 

โง่ชะมัดเลย….ฮารุเนี่ยร่างบางหันหลังกลับมาก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงพิงกับกำแพงอย่างไร้เรี่ยวแรง แม้ร่มสีชมพูสดใสที่เธอกางมาด้วยจะหลุดจากมือเธอแล้วปลิวไปตามแรงลม แต่ร่างบางก็ไม่ได้สนใจอะไรเพราะเธอเหนื่อยเกินกว่าจะลุกขึ้นไปเก็บมัน

 

ทั้งๆที่บอกกับคุณแม่แล้วแท้ๆว่าจะเข้มแข็งขึ้น

 

แต่สุดท้ายฮารุก็ยังอ่อนแอเหมือนเดิม


     วันนี้เธอตั้งใจจะเดินไปโรงเรียนพร้อมกับ 'ซาวาดะ สึนะโยชิ' ผู้ชายที่เธอแอบชอบอยู่ห่างๆ แต่อาจเพราะเมื่อเช้าเธอคุยโทรศัพท์กับพ่อนานไป เธอจึงไปหาชายหนุ่มช้ากว่าที่เธอคิด แต่เมื่อเธอกำลังจะเลี้ยวพ้นกำแพงซึ่งอีกไม่กี่ก้าวก็เป็นบ้านของสึนะ


นั่นทำให้เธอได้ยินบทสนทนาทั้งหมด

 

โทษทีๆ….ว่าแต่ทำไมยังไม่ไปโรงเรียนกันอีกล่ะ?”

ก็รุ่นที่สิบเขารอไปพร้อมกับคุณเคียวโกะไงเล่า!!”

โกคุเดระคุง!!!”

 

ถึงแม้เสียงฝนจะกระทบดังแค่ไหน แต่เธอก็ได้ยินบทสนทนานั่นชัดเจน

 

ใช่…..

เธอมันโง่เองฮารุ


ดันไปรักเขาข้างเดียวซะได้

 


ฮึก….ฮารุนะฮารุนะจะไม่ร้องไห้อีกแล้วค่ะ ฮึกจะไม่อ่อนแออีกแล้วถึงจะพูดอย่างนั่นแต่น้ำตาที่ไหลออกมาก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุด

 

กำแพงความเข้มแข็งที่เธอก่อขึ้นตอนนี้มันได้พังทลายลงเพราะเรื่องต่างๆที่เข้ามาถาโถม


ทั้งครอบครัว……ที่ไม่มีใครอยู่ข้างๆเธอ

ทั้งกลุ่มเพื่อน……ที่ดูเหมือนจะลืมเธอไปซะสนิท

ทั้งคนที่เธอแอบชอบ…..ก็ดันไปชอบคนอื่น


เธอไม่เหลือใครให้ปลอบแล้ว

 

อาจจะเหลือแค่คุณฝนนี่แหละมั้ง…..ที่ช่วยล้างน้ำตาบนใบหน้าให้ฮารุ


ขอบคุณนะคะ……ฮารุน่ะไม่เหลือใครแล้ว

 

 

 

 

 







มานั่งตากฝนแบบนี้ คุณคิดไม่ได้หรือโง่กันแน่


“…………………..”


ลุกขึ้นมาได้แล้ว

 

 

 

 




ยัยสัตว์กินพืช

 

 

 


B
E
R
L
I
N
Select AllCopy To Clipboard
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

33 ความคิดเห็น

  1. #15 Yuri Yurina (=w=) SSCX (@ned1991) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 17:54
    เคียวยะไม่เห็นรึไงว่าหนูฮารุกำลังเบ่นน้ำฝนอยู่​ แชะทำม้ายยย
    #15
    0
  2. #5 แสงอุษา- (@Haibara-) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 19:17

    ไม่เป็นไรนะฮารุ

    ท่านฮิบาริรอด้ามอกให้อยู่นะ

    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-big-06.png

    #5
    0
  3. #2 ddannok12345 (@ddannok12345) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 20:13

    อร้ายยยยย​ ท่านฮิมาปลอบหลือน่ารักมากชอบๆๆติดคฝตามๆๆรอตอนต่อไปนะ

    #2
    0
  4. #1 25509876 (@25509876) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 12:08

    ยยัยสัตว์กินพืช


    จะเเรงไปมั้ยเนี้ยยยยยย

    เห็นเเล้วลั้นเลย

    ฮารุ สู้ๆนะ

    #1
    0