คัดลอกลิงก์เเล้ว

DHIMP .rp village เปิดรับสมัคร -22/12/16 -

โดย sintdhimpna

roleplay แนวพีเรียดแฟนตาซี อบอุ่น สโลวไลฟ์ เปิดรับสมัครวันที่ 22/12/16

ยอดวิวรวม

847

ยอดวิวเดือนนี้

3

ยอดวิวรวม


847

ความคิดเห็น


192

คนติดตาม


23
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
จำนวนตอน : 29 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  25 ธ.ค. 59 / 07:36 น.
นิยาย DHIMP .rp village ԴѺѤ -22/12/16 - DHIMP .rp village เปิดรับสมัคร -22/12/16 - | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
D H I M P
...
สถานที่แสนไกลโพ้นที่ซึ่งรายล้อมไปด้วยหุบเขา ลำธาร สายน้ำและทะเล
"เจ้าจะตื่นเช้ามารับอากาศอุ่นๆ และมีเสียงฝีเท้าของวัวคนส่งนมปลุกให้ตื่นขึ้น"
มันเป็นหมู่บ้านชนบทของมนุษย์ที่อาศัยอยู่ร่วมกันอย่างสันติ
นามนั้นคือ "ดิมฟ์"

How to play               Forms              Chat room               Events             Q&A








- Board -

:: ผู้เล่นเกิน หรือผู้ที่สนใจจะมาสัมผัสบรรยกาศแบบดิมฟ์ แต่ลงเล่นไม่ทัน สามารถเข้าพักที่ INN ได้แล้ว ::
:: หลังจากยืนยันตัวผู้เล่นในห้องแชท จะเริ่มเปิดแบบฟอร์มสำหรับบรรจุผู้เล่นเข้าสถานที่พัก ::
:: Christmas Event ! *New ::
:: Special Event 01 ! *New ::





(c) chess theme

สารบัญ อัปเดต 25 ธ.ค. 59 / 07:36

ตอน
ชื่อตอน

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ sintdhimpna จากทั้งหมด 1 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

192 ความคิดเห็น

  1. #192 ƧabnocҜ♦ (@mmrayven1) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 17:04

    @Yan He Shan


    เสียงเรียกจากด้านหลังทำให้เจ้าของชื่อจำต้องหันหลังกลับไปมอง
    ปรากฏร่างของเจ้าของร้านทำขนมปังของหมู่บ้าน
    รอยยิ้มบางถูกส่งให้อีกฝ่ายอย่างอ่อนโยน

    สวัสดีท่านเหยียนเหอ

    มือขาวซีดกวักเรียกอีกฝ่ายให้เข้ามาใกล้

    ยามเช้าหนาวเย็นเช่นนี้ท่านมาทำอะไรกันรึ ระวังจะไม่สบายเสียล่ะ


    #192
    0
  2. #191 ` BRAELYNN.❀ (@diarypeem) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 15:48
        @ Azriel Ziar     



    เหยียนเหอออกมาเดินเล่นอย่างเคย ซึ่งความเป็นจริงแล้วไม่จำเป็น
    แต่เขาไม่อยากอยู่ในบ้านเฉยๆ มากกว่า บางทีมันก็ไม่รู้จะทำอะไร
    ควันสีจางลอยออกจากปาก สัญญาณของฤดูกาลอันหนาวเหน็บ
    ชายหนุ่มกระชับเสื้อคลุม ดวงตาสีแซฟไฟร์มองทะเลสาบ
    ที่บัดนี้บางส่วนเริ่มจับตัวกันเป็นน้ำแข็งเสียแล้ว ---

    สายตาเลื่อนปะทะกับร่างหนึ่งที่ยืนอยู่ ... หืม ?


    " ท่านแอซเรียล ? "

    ทำไมบาทหลวงถึงได้มายืนอยู่ตรงนี้คนเดียวกันหนอ
     
    #191
    0
  3. #190 ` BRAELYNN.❀ (@diarypeem) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 15:44
        @ Theo Dams     



    ชายหนุ่มมองอีกฝ่ายรับประทานมื้อค่ำด้วยรอยยิ้มบาง เห็นอีกคนได้กิน
    อย่างมีความสุข? ก็รู้สึกดีใจมากแล้ว --- เขาไม่อยากเป็นเจ้าบ้านที่แย่นัก
    ในตอนที่ธีโอจะเจิมซุป เขากำลังจะอาสา แต่เจ้าตัวก็นำลิ่วไปก่อนแล้วสิ
    เวลาผ่านไประยะหนึ่ง โดยที่ต่างฝ่ายไม่ได้พูดอะไร อาหารก็หมดเกลี้ยง


    " อ่า --- ธีโอ เจ้าอย่าลืมล้างมือด้วยนะ "

    เหยียนเหอกล่าวพร้อมกระพริบตาปริบ ก่อนจะเห็นว่าอีกฝ่ายทำตามแต่โดยตี
    แถมล้างถ้วยชามให้เรียบร้อยเสร็จสรรพเสียด้วย (แม้ตอนหลังเขาจะเช็ดมือจนสกปรก)
    การป้อนน้ำให้กับบันบัน เจ้าลิงน้อยนั้นทำให้รอยยิ้มกว้างขึ้นอย่างประหลาด
    มันเป็นภาพที่น่ารัก เหมือนกับพ่อดูแลลูก อะไรทำนองนั้น (?)


    พ่อดูแลลูกเหรอ ---

    เจ้าของร้านขนมปังเผลอเหม่อลอยไปครู่หนึ่ง ก่อนเสียงเรียกจากอีกคนในบ้าน
    จะช่วยดึงสติให้กลับมากับปัจจุบัน ทั้งรอยยิ้มและดวงตาของธีโอนั้น
    ชวนให้รู้สึกมีความสุขตามอย่างน่าประหลาด ...


    " ดีใจที่เจ้าชอบ " เหยียนเหอยิ้มกว้าง
    " จริงสิ ข้าว่าจะพาเจ้าไปดูห้องด้วย "

    ร่างสูงราวร้อยเจ็ดสิบลุกจากที่นั่ง และเดินนำไปยังห้องนอนของตน
    มันไม่ใช่ห้องที่ใหญ่โอ่อ่ามากมายอะไรนัก แต่ก็พอนอนสบายสำหรับสองคน
    เพราะเมื่อก่อนเขาก็อาศัยอยู่กับท่านลุงเฟลิซิต เจ้าของร้านเดิมนี่แหละ


    " ข้าปูที่นอนให้เจ้าแล้ว เจ้านอนพื้นได้ใช่ไหม ? "

    เขาชี้ไปยังที่นอนฟูนุ่ม ซึ่งเมื่อก่อนเคยเป็นของตนเองในวัยเยาว์
    ธีโอดูตัวใหญ่มาก อาจจะเลยขนาดของมันมาหน่อย --- ซึ่งไม่รู้ว่าจะเป็นไรไหม
    จึงอุ้มผ้าห่มผืนหนาที่เก็บเอาไว้ออกมาปูอีกที


    " แต่ถ้าเป็นไปได้ รบกวนเจ้า
    ทำความสะอาดที่นอนทุกๆ สัปดาห์ด้วย ... "


    เหยียนเหอยิ้มแห้ง ยังไงดีล่ะ --- ดูจากสภาพตัวนักขับลำนำก็พอเข้าใจได้
     
     
    #190
    0
  4. #189 ƧabnocҜ♦ (@mmrayven1) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 00:28


    @Yan He Shan

    ทะเลสาบกว้างยามเช้าที่มีหมอกเพียงจางๆ
    อากาศเพิ่มสูงกว่าเมื่อคืนแต่ก็ยังคงหนาวเย็นเกินกว่าจะมาเล่นน้ำได้

    ร่างสูงในชุดบาทหลวงเดินมาหยุดอยู่ริมทะเลสาบงดงาม
    ในฤดูเช่นนี้สัตว์ส่วนมากจะจำศีลกัน ลดความอันตรายในป่าเขาได้พอสมควร
    นัยต์ตาคมมองไปโดยรอบ มือซีดถูกันเบาๆ เพื่อคลายความเย็น

    เป็นฤดูกาลที่หนาวเสียจริง...

    เสียงนุ่มเอ่ยพึมพำกับตัวเอง


    #189
    0
  5. #188 Zistar (@novelheart) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 20:08
     
     

    [ลูก้า มิโนดิล]

    เด็กหนุ่มแอบย่องเข้ามาในโบสถ์ พร้อมของติดมือมาจำนวนหนึ่ง
    เขาดูรีบร้อนมากทีเดียว อีกทั้งยังสอดสายตามองรอบๆอย่างระแวง
    และกลัวคนจะมาเห็นเข้า

    "เอาล่ะ"
    เขาวางของบนเก้าอี้โบสถ์ตัวหนึ่ง พร้อมกระดาษข้อความเล็กๆ ที่แปะติดหนึบกับ
    กล่องขนาดกลางกล่องหนึ่ง

    ลูก้าวางกล่องไว้สองกล่อง
    ใบแรกห่อด้วยผ้าสีแดงผูกมัดไว้ด้านบนเหมือนเป็นกล่องข้าวปิกนิก
    แต่มันด้านยาวมากกว่าด้านกว้างมาก เหมือนบรรจุขวดเหล้า

    อีกกล่องมีขนาดกลางด้านทุกด้านยาวเท่ากัน
    เหมือนมีไว้ใส่ของ กล่องนี้ไม่ได้ห่อด้วยอะไร ฝ่ากล่อง
    ก็มีกระดาษถูกตอกตะปูลงไป
    ภายในมี

    แอปเปิ้ล x6 ลูก, เห็ดป่าสามชนิด 67ชิ้น ใน x1 ถุง , เกลือ x15ถุง ,
    ภาพวาดขนาดไม่ใหญ่มาก
    วาดเป็นรูป หมาป่าสีขาวกับหมาป่าสีดำนอนข้างกันอย่างอบอุ่น

    ข้อความคือ

    'ข้าฝากให้ท่านสักคนเอากล่องที่
    ห่อผ้าสีแดงให้ท่านธีโอด้วย
    ในขณะเดียวกัน ของในกล่องที่ข้าไม่ได้ห่ออะไร ท่านรับไปได้เลย

    ท่านจะเปิดดูสิ่งที่ข้ามอบให้ท่านธีโอก็ได้ แต่ช่วยห่อให้เหมือนเดิมด้วย
    ขอบคุณมากครับ

    จาก ลูก้า'


    https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1474213&chapter=12

    เมื่อจัดแจงของเสร็จเรียบร้อย
    ลูก้าก็สะพายกระเป๋าให้เข้าที ฉีกยิ้มสุดใจให้กับบลูที่อยู่ในกระเป๋าเสื้อ

    "หึ...หนีกันเถอะ บลู"
    ลูก้าพึมพำขึ้นมา ด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ก่อนจะเดินออกมาจากโบสถ์
    หายเข้าไปในป่าลึกที่ซึ่งมีความมืดมิดในยามค่ำคืนนี้รอคอยอยู่
    _____________________________

    #188
    0
  6. #187 Zistar (@novelheart) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 19:44
    แบบฟอร์มการแลกเปลี่ยนสินค้า
    ชื่อ : ลูก้า
    ตำแหน่ง : คนขายของชำ
    สิ่งที่ต้องการสั่ง : ส่งหนังสือเล่มนี้ให้ห้องสมุด [หนังสือวิธีทำขนมหวาน]
    ของที่นำมาแลก : กล้องส่องนก 1 ชิ้น , กล่องไม้ ขนาดตามที่สั่ง 2 กล่อง



    [ลูก้า มิโนดิล]

    เขาเขียนแบบฟอร์มพร้อมวางจดหมายสั้นๆทิ้งไว้ ก่อนจะเดินจากมาเงียบๆ
     ข้อความไม่มีอะไรมากไปกว่า

    'นมสด ข้าไม่เอาแล้วนะครับ ได้โปรดรับของพวกนี้ไปเป็นค่าตอบแทน
    ที่ท่านจะส่งหนังสือคืนห้องสมุดแทนข้า
    แล้วก็...ฝากสวัสดีทั้งท่านวิคเตอร์ และน้องของท่านด้วย'


    ข้อความสิ้นสุดแค่นั้น พร้อมๆกับมี
    กล่องขนาดที่ต้องการวางซ่อนกันอยู่สองกล่อง
    รวมทั้งยังมี กล้องส่องนกวางไว้ข้างๆกัน
    และถูกห่อด้วยผ้าสีฟ้ากลิ่นดอกไม้อย่างดีเยี่ยม

    นั่นคือสิ่งที่ลูก้านำมาแลกกับการส่งของ
    ของที่ต้องการส่งนั้นคือ หนังสือที่เขายืมมา และในนั้นยังมี
    สิ่งที่คั่นหน้า 'วิธีทำลูกอม' อยู่ด้วย
    มันคือ... ภาพวาดของภูติขนมหวานที่แต่งแต้มด้วยรอยยิ้มอันงดงาม
    _______________________
    #187
    0
  7. #186 Zistar (@novelheart) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 19:12


    [ลูก้า มิโนดิล]

    เด็กหนุ่มผมเขียวเดินกลับบ้านพร้อมกับไม้พะยูงอย่างรีบร้อน
    เขาเดินมาถึงในร้านหรือบ้านของตัวเอง
    เขาวางไม้และอุปกรณ์อื่นๆลงกับโต๊ะไม้
    บลูกระโดดออกจากกระเป๋าเสื้อ วิ่งไปคาบกระดาษที่ลูก้าแอบซ่อนไว้

    ซ่อนเอาไว้...ข้างๆกระเป๋าที่ปิดมิดชิดใบหนึ่ง

    บลูวางกระดาษนั้นลงตรงหน้าลูก้า

    "...ลูก้า..."
    น้ำเสียงแฝงไปด้วยความเป็นห่วง
    แต่ลูก้าก็เอาแต่ยิ้มอ่อนโยนคืนให้ ก่อนจะหยิบซองจดหมายที่ตนเคย
    อ่านแล้วครั้งหนึ่ง เพื่อไล่สายตาอ่านอีกครั้งแล้ววางมันลงบนโต๊ะ

    "ข้าต้องรีบทำของชิ้นนี้ เจ้าไปเล่นที่อื่นก่อนนะ"
    เขาหันมายิ้มให้บลูอีกครั้ง ก่อนจะลงมือทันที
    _______________________
    #186
    0
  8. #185 Zistar (@novelheart) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 18:58
    :: หาของป่า- ล่าสัตว์ ::
     

    [ลูก้า มิโนดิล]

    เด็กหนุ่มเตรียมอุปกรณ์ โดยเฉพาะขวาน ซึ่งเขารู้สึกว่ามันโคตรจะหนัก
    ลูก้าเดินฝ่าพื้นป่า สายตามองหาอะไรบางอย่าง
    บลูที่อยู่ในกระเป๋าเสื้อมุดหัวออกมาทำจมูกฟุดฟิด ราวกับจะช่วยเขาหาของ

    "ไปทางขวาลูก้า ข้าได้กลิ่นคล้ายๆกัน"
    บลูพูดขึ้น ซึ่งลูก้าก็พยักหน้าและทำตาม
    เขาต้องระวังตัวไม่ให้ตนเจอกับอันตราย

    "ว้าว เจอแล้ว! เยี่ยมมาก บลู"
    ลูก้าพูดด้วยรอยยิ้ม เขารีบลงมือในทันที
    ใช้ขวานนั้นตัดสิ่งตรงหน้าและรวบรวมให้มากที่สุด
    ก่อนหน้านี้เขาฝึกทำสิ่งๆหนึ่ง ด้วยไม้ไผ่จำนวนมาก
    มือของเขาเต็มไปด้วยผ้าพันแผลตามนิ้ว

    ช่วงนี้เขาไม่พบปะผู้คนเสียเท่าไรนัก และแน่นอนเขาทุ่มเทกับมันมาก
    บาดแผลบนฝ่ามือที่เขาซุ่มฝึกทำของชิ้นหนึ่งขึ้นมา
    สิ้นเปลื้องไม้ไผ่เป็นจำนวนมาก กว่าเขาจะชำนาญพอที่จะใช้ ไม้แข็ง!

    ลูก้าปาดเหงื่อ ต้นไม้ตรงหน้าที่เขาเพิ่งจะโค้นมันลงก็คือ ต้นพะยูง

    "นี่อาจจะ...ทำให้เขาคนนั้นพอใจได้"
    ลูก้ายิ้มก่อนจะมองบนฟ้าผ่านใบขอต้นไม้รอบข้าง เพื่อเจอกับแสงแดดแยงตา
     
    สิ่งที่ได้ : ไม้พะยูง
    #185
    0
  9. #184 ℓonging , (@kamramz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 10:36

    - Einfeld Woolsey -

    ไอเฟลด์พยักหน้าให้กับแอชที่ทักทายพวกเขา
    พึมพำ " สวัสดี " ตอบกลับไปด้วยเสียงแผ่วเบา
    ก่อนจะเดินตามไปนั่งลงข้างวิคเตอร์อย่างเงียบๆ

    นัยน์ตาสีเขียวเหลือบมองเหยี่ยวขาวอยู่ก่อนแล้ว
    และเมื่อเจ้าของเหยี่ยวแนะนำตัว เขาก็แค่เบนสายตาไปอีกนิดหน่อย
    ต่อจากนั้นเป็นคราวของบราเธอร์แนะนำตัว พร้อมชวนเล่นเกม
    ซึ่งไอเฟลด์ก็ไม่คิดว่ามันเป็นความคิดที่ไม่ดี อย่างไรเสีย เขาก็ว่างอยู่

    " ข้าชื่อไอเฟลด์ --- ไอเฟลด์ วูลเซย์ หากจะเรียกเต็ม
    เป็นบรรณารักษ์เหมือนกันกับวิคเตอร์ ยินดีที่ได้รู้จัก "

    เขาโค้งศีรษะเล็กน้อย ก่อนเงยกลับขึ้นมาใหม่

    " ส่วนเรื่องเกม ข้าว่าข้าสนใจ มันเป็นเกมที่ดี
    แต่ข้าไม่ได้พกขวดใดๆ มาเลย ต้องขอโทษด้วย "
    #184
    0
  10. #183 ƧabnocҜ♦ (@mmrayven1) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 03:57



    ยามค่ำคืนหนาวเย็น
    แต่ทุกคนในหมู่บ้านกลับมานั่งล้อมวงกันที่นี่

    มีเพียงไฟกองเล็กและของกินอุ่นๆเท่านั้นที่ให้ความอุ่นแก่ร่างหายทุกคน
    เสียงลมแผ่วเบาเคล้าความเย็นผสมกันปนเป บรรยากาศเรียบง่ายโอบล้อมทุกคน
    นัยต์ตาสีมรกตสบมองเหยียวตาคม
    รอยยิ้มบางถูกส่งให้ ไม่ว่ากับใครหรือสัตว์เขาก็จะยิ้มให้เช่นนี้

    ข้านามว่าแอซเรียล เป็นบราเธอร์ของหมู่บ้าน บินดีที่ได้พบกัน

    น้ำเสียงนุ่มเอ่ยพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน

    ดูเหมือนทุกคนจะไม่ค่อยได้พบเจอกันนักเพราะทั้งอาชีพและเวลาที่ไม่ตรงกัน

    พวกท่านคิดเช่นไรหากเรามาเล่นเกมด้วยกัน ใครมีขวดบ้างล่ะ?
    หากขวดชี้ไปทางด้านใครก็ต้องตอบคำถามของผู้หมุน ”

    มืองซีดแตะพร้อมถูกันให้อุ่น

    ข้าอยากให้ทุกคนได้รู้จักกันไว้….อา...แต่ถ้าหากวพกท่านมิชอบข้าก็มิได้ว่าอะไร

    แอซเรียลเลื่อนสายตาก้มลง

     
    #183
    0
  11. #182 revisbas. (@zaito) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 20:49

    วิคเตอร์ แฟรงก์เคนสไตน์หลังจากได้ยินคำถามก็เพียงส่ายหน้าไปมาเบาๆ
    บอกเชิงว่ามันไม่จิกใครหรอก ถ้าไม่ไปยุ่งกับมัน พลันเหยี่ยวสีขาวร่อนลงมา
    แล้วเกาะที่ไหล่ของวิคเตอร์ เขากวักมือเรียกไอเฟลด์มานั่งดีๆแน่นอนเขาคิด
    ว่าถ้ายืนอยู่ตรงนั้นเมื่อยตายแน่ๆ เขาหยิบขวดชาออกมาวางเพิ่มเผื่อมี
    ใครต้องการชาโรสแมรี่ แสงสีเขียวเรืองที่ลอยเคว้งบนอากาศกลับ
    สลายหายไปในทันที เหลือเพียงแต่ความว่างเปล่าในอากาศเท่านั้น

    ว่าไป...เขายังไม่รู้เลยนะว่าใครเป็นใคร จะรู้ก็แค่คนที่เขาเคยเจอหน้าบ้าง
    ถึงบางคนจะเรียกชื่อเขาถูกก็เถอะแต่อยากแนะนำตัวให้เป็นทางการซักหน่อยเท่านั้นเอง

    " อะ ... เอ่อ ก่อนอื่นผมอยากจะแนะนำตัวเผื่อใครไม่รู้จักผม "

    พลันสายตาทั้งหมดก็จ้องมาที่เขา แน่นอนมันเล่นเอาใจวิคเตอร์หล่นวาบลงไปอยู่
    ที่ตาตุ่ม(?) นัยน์ตาสีสีม่วงฉายแววเลิกลั่กอย่างเห็นได้ชัด แน่นอนว่าเหยี่ยวของเขา
    เองก็ไม่อยู่เฉย เอาปีกตบหัวเจ้านายตัวเองแล้วกระพือปีกไปมาอย่างไม่พอใจ

    " ผม วิคเตอร์ แฟรงก์เคนสไตน์นะ .. เป็นบรรณารักษ์ คือ..
    เอ่อ .. หลังจากนี้ไปก็คงจต้องขอฝากเนื้อฝากตัวกับทุกคนด้วยนะครับ "

    " เด็กคนนี้ชื่อ ฟลินน์ ถึงจะเห็นหน้าตาดุๆแบบนี้แต่ไม่จิกใครเล่นหรอกนะครับ "

    เขาชี้ไปทางเหยี่ยวของเขาบ้าง

    " แล้วพวกคุณ ..เอ่อ ยังไม่รู้จักใครเลย ..น่ะนะ แล้วก็ยังไม่ได้ไปเดินสำรวจ
    หมู่บ้านเลยด้วย ถือโอกาสนี้แนะนำตัวไปเลยแล้วกันนะ.."


     
    #182
    0
  12. #181 「O M T」 (@kirari1234) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 19:35

                             TO YANHE SHAN                         

    ธีโอไม่พูดอะไร เขาลงมือฉีกขนมปังเป็นคำเล็ก ส่งให้บันบันในกระเป๋าด้านหลัง
    ก่อนจะเริ่มต้นทานส่วนของตัวเอง

    หากว่ากันตามตรงแล้ว ธีโอดูไม่ใช่คนที่จะจับมีดส้อมเป็นเลยแม้แต่น้อย
    แต่เขาก็ไม่ได้กินอย่างตะกละตะกลามอย่างที่่หลายๆ คนคิดไว้
    เขาเริ่มต้นฉีกขนมปัง จุ่มลงไปในซุป แล้วกินทีละอย่างอย่างช้าๆ

    --- อืม...ก็อร่อยดี ---

    เขาคิด เริ่มกัดขนมปังและตักซุปคำใหญ่ขึ้น
    หลังจากตักซุปช้อนสุดท้ายเข้าปาก เขาก็เดินไปตักเพิ่มจากหม้อ
    จนกระทั่งซุปหมดหม้อแล้วนั่นแหละ ธีโอจึงล้างมือ (ตามที่เหยียนเหอขอร้องแกมโอดครวญ(?))
    แล้วลงมือล้างจานชาม หม้อและช้อนจนเสร็จ เช็ด ก่อนเก็บเข้าที่จนเรียบร้อย

    จากนั้นเขาก็ถูมือเข้ากับกางเกง จนมันกลับมาสกปรกอีกครั้ง
    แล้วเอื้อมมือไปปลดเข็มขัดหลัง อุ้มบันบันออกมา แล้วป้อนน้ำสะอาดให้มันดื่ม
    บันบันเลียอย่างกระหาย

    ระหว่างนั้นเขาก็หันไปมองเจ้าของบ้าน ส่งยิ้มให้จางๆ ดวงตาสีมรกตฉายแววขอบคุณ

    "ซุปอร่อย ขนมปังก็ไม่เลว ขอบใจ" เขาว่า ธีโอไม่ได้ตั้งใจจะยกยอปอปั้นเพื่อเอาใจอีกฝ่าย
    แต่ถ้าของกินมันอร่อย เขาก็บอกว่าอร่อย ไม่จำเป็นจะต้องโกหกเรื่องเล็กน้อยแบบนี้


     
    #181
    0
  13. #180 KleunLom (@KleunLom) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 16:50
    {SEPCIAL EVENT}



    [Ash]

    "สวัสดีท่านบรรณารักษ์"

    แอชฉีกยิ้มให้กลับทั้งสองคน วิคเตอร์ และ ไอเฟลด์

    เขานั่งคิดอะไรเพลินๆอยู่คนเดียว แอชชอบบบรรยากาศของกองไฟนี้

    ความอบอุ่นเอย การสนทนาเอย เขาชอบนั่งดูมันและปล่อยตัวสบายๆ

    และหลังจากที่ได้เห็นเหยียนนำขนมปังของเขามาให้คนอื่นๆทาน

    วิคเตอร์ที่นำชมโรสแมรี่มา อา..ข้าก็มีเนื้อติดตัวมา

    "ถ้าพวกท่านไม่รังเกียจเนื้อกวางหรือเนื้อหมูป่าย่าง"

    แอชนำเนื้อที่ล่าได้ออกมาเสียบเข้ากับแท่งไม้และหั่นมันเป็นชิ้นๆ เพื่อนำไปย่าง

    โดยใช้ก้อนหินวางทั้งสองด้านของกองไฟสำหรับใช้แทนเตา

    "ปกติข้าล่ามาแต่ละครั้งก็ทานไม่หมดหรอก"

    ถึงจะเก็บไว้ได้แต่ก็คงหมดรสชาติของมันไปเยอะ ส่วนตัวเขาก็ไม่ค่อยชอบหมักอะไรไว้ด้วยสิ

     ข้ารักมันจริงๆ ช่วงเวลาแบบนี้
    #180
    0
  14. #179 ℓonging , (@kamramz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 15:01

    - Einfeld Woolsey -

    ไอเฟลด์ฟังอีกคนแนะนำตัวจบแล้วก็พยักหน้า
    มือหนาที่ปล่อยไปถูกยื่นมาตรงหน้าเขาอีกครั้ง
    เขาจึงเอื้อมมือตัวเองออกไปจับตอบเช่นกัน

    " ฟลินน์ งั้นหรือ.. เป็นชื่อที่ดีนะ
    แต่มันคงจะไม่จิกเราใช่หรือเปล่า "

    แต่แม้ว่าวิคเตอร์ก็เล่าเรื่องสัตว์เลี้ยงให้ฟัง
    สิ่งที่ดึงความสนใจไปจากเขาในตอนท้าย
    กลับเป็นแสงสว่างเรืองๆทีคล้ายใบไม้นั่นเสียแทน

    อะไรกันน่ะ

    แต่ไม่ทันให้ไอเฟลด์ได้เอ่ยถามสิ่งที่สงสัยอยู่
    พวกเขาก็มาถึงแคมป์ไฟ หรือก็คือที่หมายเสียก่อน
    นัยน์ตาสีเขียวอ่อนไล่มองสมาชิกรอบกองไฟเงียบๆ
    โน้ตกับตัวเองในใจว่ามีใครอยู่บ้าง
    จากนั้นจึงโค้งศีรษะน้อยๆแทนการทักทาย พร้อมเอ่ย

    " สวัสดีทุกคน ขอร่วมวงด้วยคนนะ "


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 29 ธันวาคม 2559 / 17:30
    #179
    0
  15. #178 revisbas. (@zaito) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 12:41


    " หะ..ห๊ะ ครับ.. ? "

    เมื่อถูกเรียกชื่อ วิคเตอร์ แฟรงก์เคนสไตน์ก็หันไปหาทันที
    จนเผลอปล่อยมือไปด้วยเลย เขาฟังสิ่งที่อีกฝ่ายพูดจู่ๆ
    ใบหน้าได้รูปนั่นก็ซีดลงทั้งแบบนั้นพอนึกย้อนไปแล้วเขาเอง
    ก็ยังไม่เคยจะแนะนำตัวกับอีกฝ่ายตรงๆเลยนี่หว่า (.....)

    นี่มันความผิดพลาด..

    ร่างสูงพยักหน้าหงึกหงักรับคำอีกฝ่ายไป เขาก็รีบเกินไป
    จนไม่ดูตาม้าตาเรือ ไม่หัดสังเกตรอบๆบ้าง วินาทีนี้อยากจะเอา
    หัวเขกเจ้าต้นสนที่อยู่ข้างๆตัวให้มันรู้แล้วรู้รอดไปซะ แต่เขาก็คิดว่า
    ทำไปมันก็เท่านั้น ..เลยเพียงกระแอมไอกลบเกลื่อนแล้วยื่นมือไปข้างหน้า

    " ครับ ยินดีที่ได้พบเช่นกันครับ เฟลด์ .. งั้นทางผมก็ขอแนะนำตัวอย่างเป็นทางการ
    ผม วิคเตอร์ แฟรงก์เคนสไตน์ เรียกแค่ วิคเตอร์ ก็พอไม่มีชื่อย่อๆให้เรียกกันง่ายๆหรอกครับ ฮะ ๆ
    "

    ก็ถูกเรียกแต่ วิคเตอร์ มาแต่ไหนแต่ไรแล้วนี่นะ ..
    วิคเตอร์รออีกฝ่ายจับมือกลับจึงค่อยๆเดินนำอีกฝ่ายไปที่แคมป์ไฟ

    " อ่อ ..แล้วเรื่องเหยี่ยว เจ้านั่นเป็นสัตว์เลี้ยงของผมเอง
    ชื่อ ฟลินน์ น่ะ .. ปกติก็คอยนำทางให้ตลอดแต่ในบางทีถ้าฟลินน์ไม่อยู่
    ผมก็จะจะใช้ เด็กพวกนี้ ในการนำทางแทนละนะ .. ตามมาดีๆนะครับระวังหลง
    "

    จู่ๆแสงบางอย่างก็ลอยลอดผ่านกระเป๋าของวิคเตอร์ มันมีลักษณะคล้าย
    ใบไม้สีเขียวสว่างเรืองแสงเรืองรองในความมืด ..มันปลิวไปช้าๆไปยังแคมป์ไฟ



    " กลับมาแล้วครับทุกคน .. "

    วิคเตอร์ระบายยิ้มทักคนที่อยู่บริเวณแคมป์ไฟ


     
    #178
    0
  16. #177 ℓonging , (@kamramz) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 22:26

    - Einfeld Woolsey -
    {{ To : Emrys Woolsey .


    ไอเฟลด์ถอนหายใจยาวให้กับพี่ชายตัวเอง
    ก่อนจะหันหน้าเข้าหาชั้นหนังสือที่ต้องการ
    แล้วก็เริ่มชี้เป็นจุดๆ ไป

    " เล่มแรกอยู่ตรงนี้ ส่วนเล่มที่สองคือตรงนี้.. "

    ไล่ไปจนครบทุกเล่มที่ตอนนี้อยู่กับอิมริส
    ร่างโปร่งหยิบเล่มบนสุดขึ้นมา
    แล้วสอดมันกลับเข้าไปในชั้นหนังสืออย่างเรียบร้อย

    " แต่พี่จะถามทำไมน่ะ ? "

    สุดท้าย เขาก็หันกลับมาหาคนมีศักดิ์เป็นพี่ชาย
    #177
    0
  17. #176 b l a n k . (@___down) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 22:18


    เมื่อแกล้งสำเร็จแล้ว เขาก็หัวเราะเบา ๆ
    คนตรงหน้าวลาโกรธแล้วน่ารักจริง ๆ นั่นล่ะ
    เหมือนเด็กน้อย

    " ไม่แกล้งแล้ว ๆ "

    เขายิ้มบาง ๆ ก่อนจะมองไปรอบ ๆ
    ไม่ยอมยก
    แล้วหันมาอีกทีหนึ่ง

    " ต้องวางที่ตรงไหนบ้างล่ะ "

     
    #176
    0
  18. #175 `CHOPANG (@mydear-chopang) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 22:10

    ฟอร์เก็ตบิดขี้เกียจไปมา ก่อนจะเดินไปลูบหัวฟ็อกซ์ เจ้าสุนัขจิ้งจอกตัวน้อยที่ขดตัวอยู่ในมุมที่เย็นที่สุดอย่างรักใคร่เอ็นดู ซึ่งมันก็เอามาดุนๆ มือเธอเป็นการตอบกลับเช่นกัน

    อันที่จริงหญิงสาวก็ได้ยินมาว่าหลายคนเดินทางไปบนเขาเพื่อไปร่วมกิจกรรมแคมป์ไฟ แต่ที่ยังคงอยู่ที่บาร์ก็มีสาเหตุเนื่องมาจากไม่มีอารมณ์อยากเข้าร่วมเท่าไร และเธอก็ไม่ได้รู้สึกเหงาด้วย อยู่เงียบๆ อย่างนี้แล้วสงบหูดีจะตาย อีกอย่างเธอก็เป็นพวกที่เอาอารมณ์ตัวเองเป็นที่ตั้งด้วย ไม่อยากไปก็คือไม่อยากไป ถ้าอยากไปเมื่อไรจะไปเอง ... หากว่าแคมป์นั่นไม่เลิกไปก่อนน่ะนะ

    แต่พูดก็พูดเถอะ ฟอร์เก็ตควรจะนำเครื่องดื่มอะไรไปให้พวกที่อยู่บนเขาสักหน่อย ...

    ร่างบางคิดอะไรอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะผุดลุกขึ้นไปเตรียมอะไรบางอย่าง

    Image result for line decoration png


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 28 ธันวาคม 2559 / 22:10
    #175
    0
  19. #174 ℓonging , (@kamramz) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 21:51

    - Einfeld Woolsey -
    {{ To : Emrys Woolsey .


    ไอเฟลด์ส่งสายตาไปยังพี่ชายประมาณว่า โกหกชัดๆ
    เขาไม่ค่อยเข้าใจพี่ชายตัวเองเสียเท่าไหร่นัก
    แต่ที่รู้แน่ชัดคืออีกฝ่ายน่ะชอบแกล้งเขามากถึงมากที่สุด

    ยิ่งตั้งแต่เขากลับมาที่ดิมฟ์ ก็ดูเหมือนจะยิ่งมากขึ้น (...)

    เมื่อถึงชั้นหนังสือที่หมาย ร่างโปร่งก็หันไปหาอีกคน
    หวังจะหยิบหนังสือขึ้นมาจัดเรียงไปตามเรื่องให้เสร็จๆ
    แต่สภาพที่เห็นกลับเป็นพี่ตัวเองที่เดินเซไปเซมาเสียนี่

    คนตัวเล็กกว่าคำรามในลำคอเงียบๆ
    เขาว่าแล้วว่าคนอย่างอิมริสไม่มีทางฟังเขาดีๆ แน่

    " เอามานี่เลย ข้าถือเองก็ได้
    เดินเซไปเซมาแบบนั้น เดี๋ยวก็ชนชั้นหนังสือกันพอดี "

    บรรณารักษ์หนุ่มยื่นมือออกไปด้านหน้าทั้งสองข้าง

    " ข้าขี้เกียจตามเก็บหนังสือทีหลังหรอกน่า
    บอกเลยนะว่าไม่ได้ห่วงพี่น่ะ "

    เขารู้สึกเหมือนตัวเองตอนอยู่กับพี่ชายแล้วดูเป็นเด็ก
    หมายถึง --- เขาก็เด็กกว่าอยู่แล้วล่ะ
    แต่พอมาเป็นแบบนี้ก็ยิ่งรู้สึกเหมือนตัวเองเหมือนเป็นเด็กน้อย

     
    #174
    0
  20. #173 b l a n k . (@___down) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 21:36


    คำว่านั่นไงดังขึ้นมาในหัว อิมริสแกล้งทำเป็นหนักเล็กน้อย
    แต่จริง ๆ แล้วมันก็ไม่หนักเสียเท่าไหร่หรอกนะ (...)

    " มันหนักนะ "

    อิมริสดัดเสียงเล็กน้อยให้รู้ว่าแกล้งทำก่อนจะหัวเราะเบา ๆ
    แล้วเดินตามอีกคน ขอให้ช่วยตั้งแต่แรกก็พูดได้นา

    และ ในตอนแรกเขาว่าจะเดินดี ๆ หรอกนะ
    แต่เห็นอีกคนกำชับมาแบบนี้ก็อดแกล้งไม่ได้
    เดินเซไป เซมาเสียเลย !
    #173
    0
  21. #172 ℓonging , (@kamramz) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 21:29

    - Einfeld Woolsey -
    {{ To : Emrys Woolsey .


    ไอเฟลด์มองดุใส่คนเป็นพี่อีกครั้ง
    นึกอยากทุ่มหนังสือในมือนี่ใส่เหลือเกิน
    แต่สุดท้ายก็ไม่ทำ เขาไม่ทำร้ายหนังสือหรอก (?)

    ร่างโปร่งข่มความรู้สึกตัวเองไว้ในใจ
    มองมือหนาสองข้างซึ่งแบออกตามคำขอ
    แล้วก็จัดการวางกองหนังสือทั้งหมดลงไปดีๆ
    ( ย้ำว่าดีๆ เพราะไม่งั้นหนังสือหมดนี่ได้ร่วงลงไปแน่ )

    เขารู้ว่าพี่ชายเขาแรงเหลือเฟือ
    แค่นี้ไม่เหลือบ่ากว่าแรงหรอกน่า

    " ว่างนักก็มาช่วยน้องนี่มา "

    ร่างโปร่งเอ่ยด้วยสีหน้าเรียบเฉยดังปกติ
    แต่ในวินาทีที่หมุนตัวกลับไปยังทิศที่เดินมา
    เขาก็หยุด แล้วหันกลับมาอีกครั้ง

    " แล้วก็อย่าทำหล่นล่ะ "

    พร้อมส่งสายตาไปหาพี่ชายตัวเองแบบอย่าเล่นตุกติกนะ (?)
    ก่อนจะมุ่งหน้าไปยังชั้นหนังสือซึ่งอยู่ด้านใน

     
    #172
    0
  22. #171 b l a n k . (@___down) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 21:04


    " ก็ไม่มีใครสั่งอะไรนี่ "

    เขาหัวเราะเบา ๆ อีกครั้งก่อนยักคิ้วกวนแกล้งคนส่งสายตาเคืองมาให้
    เขารู้สึกสนุกนะที่จะได้แกล้งน้องชายตัวเอง

    เวลาคนตรงหน้าโกรธแล้วน่ารักดี
    (?)

    เมื่อไอเฟลด์บอกให้เขาแบมือ เขาก็รู้ดีว่าจะโดนอะไร
    แต่ก็ตีหน้าซื่อ ทำเป็นไม่รู้เรื่องแล้วยื่นมือแต่โดยดี

    เพราะเห็นว่าเป็นน้องหรอกนะ
     
    #171
    0
  23. #170 ℓonging , (@kamramz) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 20:43

    - Einfeld Woolsey -
    {{ To : Emrys Woolsey .

    ไอเฟลด์หน้ามุ่ยเมื่อหนังสืออีกเล่มถูกวางลงมา
    ให้ตายสิ ไม่รู้หรืออย่างไรว่าแต่เดิมก็หนักแล้วน่ะ
    คิดแล้วก็ส่งสายตาเคืองๆ ไปให้ผู้เป็นพี่ชาย

    แต่มาเยี่ยมงั้นหรือ ?

    " พี่ดูว่างจังนะ "

    เขาเอ็ด แต่จริงๆ แล้วก็รู้สึกดีที่อีกคนมาเยี่ยม
    และอีกอย่าง เขาไม่มีหน้าไปว่าพี่ชายของตนหรอก
    เพราะเอาเข้าจริง เขาก็ว่างมากเหมือนกัน
    มากจนต้องมานั่งจัดชั้นหนังสือแก้เบื่ออยู่แบบนี้ไง

    " ถ้างั้น.. แบมือทั้งสองข้างหน่อยสิ "



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 28 ธันวาคม 2559 / 21:53
    #170
    0
  24. #169 b l a n k . (@___down) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 20:24


    อิมริสเงยหน้าขึ้นมาก่อนจะทำหน้าประมาณว่า

    ไม่ทักทายกันหน่อยหรอ

    ก่อนจะหัวเราะเบา ๆ 

    " ไม่ยืมหรอก เป้าหมายจริง ๆ ไม่ได้มาอ่านหนังสือหรอกนะ "

    เขาพุดพลางก่อนจะวางหนังสือไว้บนมือของอีกคนด้วยความหมั่นไส้
    เปล่าหรอก เขาแค่แกล้งเล่น ๆ เท่านั้นเอง

    " แค่มาเยี่ยมน่ะนะ "
     
    #169
    0
  25. #168 ℓonging , (@kamramz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 20:15

    - Einfeld Woolsey -

    ไอเฟลด์เดินตามวิคเตอร์ที่ดูจะชำนาญทางกว่าไปอย่างเงียบๆ
    เหนือศีรษะของพวกเขามีเหยี่ยวสีขาวตัวหนึ่งคอยนำทางให้อยู่
    อีกฝ่ายคอยดูมัน เขาจึงคาดเดาในใจไปว่ามันคงเป็นสัตว์เลี้ยงของเจ้าตัว

    นัยน์ตาสีเขียวอ่อนวกกลับมามองแผ่นหลังของร่างตรงหน้า
    จากนั้นจึงเบนลงไปยังมือหนาซึ่งยังกุมมือเขาเอาไว้ไม่ปล่อย
    และในขณะเดียวกัน ในหัวก็ประวัดไปถึงเหตุการณ์ก่อนหน้า

    เขากระพริบตาปริบเมื่ออีกคนจับมือเขาแล้วดึงให้ตามมา
    ความรู้สึกแปลกใจก่อตัวขึ้น บางทีอีกคนคงมองว่าเขาเป็นเด็ก ?
    แต่อย่างไรก็ดี เขาไม่ได้รังเกียจ กลับกัน กลับรู้สึกปลอดภัย
    เขาเองจึงยอมให้วิคเตอร์จับมือมาตลอดทางอย่างเช่นตอนนี้

    นอกจากนี้เขายังจำได้ว่า อีกคนบอกให้ไม่ต้องเกรงใจเขา
    และเขาก็พยักหน้าน้อยๆ แทนการตอบตกลงกลับไปให้ด้วย

    เป็นคนใจดีจริงๆ นั่นแหละ

    คือสิ่งที่เขาคิด แถมยังรอบคอบอีก บอกเลยว่าถ้าเขาคนเดียว
    คงไม่มีทางนึกได้ว่าควรแปะกระดาษบอกไว้หน้าประตูหรอก (...)

    " วิคเตอร์.. "

    เสียงนุ่มเอ่ยเรียก เมื่อนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้

    " คุ้นๆ ว่าข้ายังไม่ได้แนะนำตัวกับเจ้าดีๆ เลย
    ข้าชื่อไอเฟลด์ หรือไอเฟลด์ วูลเซย์ ถ้าจะเรียกเต็ม
    ยินดีที่ได้รู้จัก แล้วก็ อ่า ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ "

    ร่างโปร่งเอ่ยสิ่งที่เขาตั้งใจจะพูดตั้งแต่เมื่อคืนวานจนหมด

    " แต่เจ้าจะเรียกข้าว่า เฟลด์ ก็ได้
    ข้าว่าแบบนั้นน่าจะทำให้รู้สึกสนิทใจกันมากกว่า
    ว่าแต่ เหยี่ยวขาวตัวนั้นเป็นสัตว์เลี้ยงของเจ้าหรือ ? "

    เขาจบประโยคด้วยการเงยหน้ามองเหยียวตัวดังกล่าว
    ถึงเห็นแบบนี้ก็เถอะ เขาน่ะสนใจเกี่ยวกับพวกสัตว์นะ

    #วาร์ปมาตรงนี้ละกันเนอะ (?)
    #168
    0