ดวงใจอธิรักษ์โยธิน

ตอนที่ 8 : ดวงใจสี่ทิศ : บทที่ 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,973
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    27 ส.ค. 63




บทที่ 7

 

สิ้นคำประกาศนั้นก็ทำเอาภาสกรอมยิ้มจนปวดแก้ม ทั้งที่ความจริงเขาอยากจะหัวเราะออกมาดังๆ เสียด้วยซ้ำ แต่เพราะหากทำเช่นนั้นแล้วพี่ชายอาจเกิดเปลี่ยนใจขึ้นมากะทันหันเขาคงโดนเทศนาอีกกัณฑ์ใหญ่ ชายหนุ่มจึงได้กลั้นยิ้มและส่งสัญลักษณ์ว่าเรียบร้อยให้กับมารดาทั้งสองที่หันมาด้านนี้พอดี นึกพอใจแผนการของตนเองไม่น้อยที่ทำให้เต่าผู้คอยแต่หดหัวกลายร่างอยากเป็นฉลามหนุ่มกินเนื้อปลาสาวๆ

ทางด้านภีมชญาเองยังไม่รู้ถึงการมาของสี่ทิศเพราะความสนใจของเธอตอนนี้อยู่ที่เด็กหญิงมินตราที่พยายามหัดตีขาอยู่ตรงหน้า ขณะที่ลูกชายและเด็กหญิงแตงโมหัดตีขาอยู่ขอบสระโดยมีห่วงยางสีสันสดใสช่วยพยุงตัวอีกแรง

เสียงหัวเราะสดใสของเด็กๆ รื่นหูไม่น้อยสำหรับผู้มาใหม่ แต่อะไรก็คงไม่เท่ากับร่างยวนตาที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า ร่างระหงสมส่วนในชุดว่ายน้ำสีฟ้าสดใส เครื่องหน้าครบครันที่เขาลงความเห็นไว้แล้วว่าเธอสวยตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน แต่วันนี้คงต้องเพิ่มคำว่าเซ็กซี่ลงไปด้วย เพราะภาพตรงหน้านั้นทั้งสวยและเซ็กซี่เย้ายวนตาจริงๆ ปอยผมสีน้ำตาลเข้มเป็นลอนถูกรวบเก็บไว้หลวมๆ ขณะที่บางส่วนหลุดลุ่ยระแก้มเนียน รอยยิ้มอ่อนโยนขณะที่สอนลูกสาวเขาว่ายน้ำทำให้หัวใจของคนเป็นพ่อเต้นถี่

อ้าว ตาซีกลับมาแล้วเหรอลูก”

เสียงมารดานั่นเองที่เรียกสติลูกชายที่กำลังหลุดลอยให้กลับเข้าสู่ร่างอีกหนก่อนที่ชายหนุ่มจะเดินมองคุณครูคนสวยจนพลัดตกสระไป

คะ...ครับ”

สี่ทิศยกมือไหว้มารดาทั้งสองและวกกลับมามองหญิงสาวหนึ่งเดียวกลางสระอีกครั้ง และครั้งนี้ภีมชญามีผ้าขนหนูคลุมเนื้อตัวร่างส่วนบนไว้เรียบร้อยแล้ว ส่วนมินนี่นั้นก็ขึ้นจากสระแล้ววิ่งมาทางเขาอย่างรวดเร็ว

คุณพ่อขา มินนี่คิดถึงคุณพ่อจังเลยค่ะ”

เด็กหญิงในชุดว่ายน้ำสีชมพูสดจูบที่แก้มสากของบิดาแรงๆ ให้รู้ว่าคิดถึงมากเพียงใด และสี่ทิศก็ทำดุจเดียวกันแต่สายตาคมกล้ากลับมองมาทางคุณครูสาวอยู่ไม่ห่างจนเธอรู้สึกสะเทิ้นอาย เพราะนี่เป็นครั้งแรกตั้งแต่มาสอนพิเศษให้เด็กหญิงที่เธอได้เจอคุณพ่อของลูกศิษย์ตัวน้อย

เมื่อดวงตาสองคู่สบประสานภีมชญาก็ค้อมศีรษะให้เขาคล้ายกับทักทายซึ่งชายหนุ่มก็ทำไม่ต่างกัน ไม่มีใครพูดอะไรขึ้นต่อจากนั้นและคล้ายกับว่าตัวละครเอกทั้งสองจะหลุดเข้าไปอยู่ในโลกของตัวเองแล้วเรียบร้อย หม่อมราชวงศ์รจเรขหันมาทางมือขวาคู่ใจและกระซิบเบาๆ ให้ได้ยินกันสองคน

เป็นไงล่ะ เจอดีๆ แต่แรกเสียก็สิ้นเรื่อง คราวนี้มองตาค้างเลย”

คุณละไมยิ้มรับเห็นด้วยอย่างที่สุด ด้านหลังภาสกรยังคงยืนยิ้มขำพี่ชายอยู่ไม่ห่าง จนกระทั่งเด็กหญิงมินตราพูดขึ้นนั่นแหละทุกคนถึงได้รู้สึกตัวว่าเปิดโอกาสให้ชายหนุ่มและคุณครูสาวมากเกินไป

คุณพ่อขา คุณพ่อมีของฝากมาให้มินนี่หรือเปล่าคะ”

ลูกสาวตัวน้อยถามถึงของฝากซึ่งเป็นการเรียกสติของบิดาไปในตัว สี่ทิศหันมายิ้มให้กับร่างจ้อยในอ้อมแขน เนื้อตัวที่เปียกปอนของลูกสาวทำให้เขาตัวเปียกตามอย่างช่วยไม่ได้

มีสิคะ คุณพ่อมีของมาฝากเยอะแยะเลย มินนี่อยากเห็นหรือเปล่าคะ”

อยากค่ะ” เด็กหญิงพยักหน้ารับเร็วรี่ หันไปขออนุญาตคุณครูสาวที่ตอนนี้นั่งเช็ดเนื้อตัวให้กับลูกชายวัยสามขวบอยู่ที่ขอบสระ “คุณครูภีมขา มินนี่ไปดูของฝากกับคุณพ่อได้ไหมคะ”

ได้ค่ะ แต่มินนี่ต้องอาบน้ำล้างตัวก่อนนะคะคนเก่ง” เธอส่งยิ้มให้อ่อนโยนขยับลุกขึ้นยืนและใช้ผ้าเช็ดตัวพันรอบกายบดบังสิ่งสวยงามของสี่ทิศเสียจนสิ้น เด็กหญิงมินตราวิ่งตื๋อกลับมาหาคุณครูคนสวยให้ช่วยเช็ดตัวให้ ก่อนที่เด็กๆ และหญิงสาวหนึ่งเดียวจะเดินจูงมือกันผ่านชายหนุ่มเข้าไปข้างใน

ภาสกรเดินผิวปากเข้ามาหาคนเป็นพี่ แต่สายตายังคงเหล่ตามแผ่นหลังนวลเนียนที่เห็นวับๆ แวมๆ และเรียวขาขาวอยู่ไม่ห่างจนพี่ชายต้องใช้ศอกกระทุ้งท้องแกร่งแรงๆ เป็นการปราม

รักษามารยาทหน่อยเจ้ากร”

มีหวงๆ” น้องชายแซวยิ้มๆ ยักคิ้วไปทางคุณหญิงและคุณละไมที่นั่งอยู่บนเตียงผ้าใบฝั่งตรงข้ามอย่างรู้กัน จากนั้นก็ช่วยสุมไฟพี่ชายอีกนิดเพื่อเป็นการกระตุ้นปฏิกิริยาทางเคมีให้คุกรุ่นเรื่อยๆ “ว่าแต่คุณใหญ่จะเอายังไงต่อครับ”

เอาอะไร ยังไง” ใบหน้าคมเซียวเพราะเดินทางไกลหันมาถามอย่างสงสัย ภาสกรอมยิ้มเจ้าเล่ห์

ก็จะรุก หรือจะรับ หรืออยู่เฉยๆ แต่ถ้าคุณใหญ่ไม่เลือกอะไรเลยผมก็จะเดินไปหาครูภีมแล้วก็ขอช่วยอาบน้ำให้เด็กๆ ก่อนน่ะสิครับ”

ว่าแล้วก็ทำสายตาเจ้าชู้อย่างเปิดเผยไปทางคุณครูสาวที่ดุนหลังเด็กๆ เข้าไปในห้องอาบน้ำที่อยู่บริเวณชั้นล่าง ท่าทางอยากจะไปช่วยคุณครูสาวอาบน้ำให้เด็กๆ นั้นทำให้สี่ทิศรู้สึกหมั่นไส้น้องชายตัวเองขึ้นมาติดหมัด มือหนากางกั้นเมื่อน้องชายทำท่าจะเดินเข้าไปดังปากว่า

หยุด! ลูกพี่ น้องพี่ พี่จัดการเอง ส่วนแกจะไปทำอะไรก็ไปทำ ไป๊” ท้ายประโยคออกปากไล่อย่างออกหน้าออกตา

ภาสกรหัวเราะพรืด ขณะที่เต่าที่เคยหดหัววันนี้กลายเป็นฉลามเกือบเต็มตัวถ้าไม่ยุไม่แหย่ก็คงจะเป็นเต่าไปอีกนานภาสกรคิด

สี่ทิศเดินตามหลังคุณครูสาวเข้าไปภายในบ้านจนลับสายตาแล้วมารดาทั้งสองจึงรีบลุกขึ้นมาประกบหลังลูกชายคนรองก่อนจะหัวเราะออกมาด้วยความขบขัน

เป็นอย่างไรล่ะ เจอฤทธิ์มนต์บิกินีเข้าไปถึงกับเดินตามหลังต้อยๆ รู้อย่างนี้นะน่าจะใช้แผนนี้ตั้งนานแล้ว”

หม่อมราชวงศ์รจเรขว่าอย่างหมั่นไส้พลางคิดไปถึงเรื่องเมื่อช่วงเช้าที่ภาสกรได้รับโทรศัพท์จากสี่ทิศว่าจะกลับมาถึงในช่วงบ่ายๆ และเมื่อได้ยินดังนั้นท่านก็วางแผน ‘สร้างความประทับใจแรก’ โดยการหว่านล้อมให้ภีมชญายอมสอนเด็กๆ ว่ายน้ำทั้งๆ ที่รู้ว่าหญิงสาวไม่ได้เตรียมชุดมาเพื่อการนี้ แต่ถึงอย่างนั้นท่านก็ยังสรรหาชุดว่ายน้ำแสนเซ็กซี่ของแก้วกานต์มาให้หญิงสาวจนได้ โดยทั้งนี้ทั้งนั้นได้รับการคอนเฟิร์มจากลูกชายคนรองแล้วว่าสี่ทิศต้องติดกับอย่างแน่นอน

แน่ละ ใครจะไปอดใจไหว ไม่เคยเหลียวมองผู้หญิงคนไหนมากว่าสามปีนอกจากงานที่บริษัทและลูกสาวตัวน้อยอย่างมินนี่ และถึงแม้จะมีรสรินเป็นผู้หญิงที่คบหาดูใจ แต่หญิงสาวที่ภาสกรคอนเฟิร์มอีกครั้งว่าไร้แรงดึงดูดทางเพศอย่างรสรินไม่มีทางทำให้พี่ชายอย่างสี่ทิศรู้สึกอะไรๆ อย่างที่ผู้ชายเขารู้สึกกันได้หรอก และท่านก็เห็นว่าจริงอย่างที่ภาสกรว่าเพราะเพียงแค่เห็นภีมชญาในชุดว่ายน้ำแค่นี้ลูกชายของท่านก็แทบจะเดินตกสระ

แต่ดิฉันว่าใช้ตอนนี้นี่แหละค่ะดีที่สุด อีกอย่างเราน่าจะเปิดโอกาสให้เขาได้อยู่ด้วยกันตามลำพังนะคะ” คุณละไมหันมาปรึกษาผู้ร่วมขบวนการทั้งสอง

ภาสกรพนักหน้าเห็นด้วยเพราะพี่ชายเพิ่งกลับมาตอนนี้คงไม่มีแรงหนีออกไปไหนแน่ๆ และเมื่อเป็นเช่นนั้นก็น่าจะปล่อยให้สี่ทิศได้ศึกษานิสัยใจคอของหญิงสาวในวันนี้ไปด้วยกันเลยจะได้ประหยัดเวลาขึ้นมาอีก

ผมเห็นด้วยกับแม่ห้านะครับ เพราะตอนนี้กำลังโดนมนต์บิกินีอยู่ ปล่อยให้คุณใหญ่ได้ศึกษานิสัยใจคอของคุณครูภีมจนตกหลุมแบบสุดตัวแล้วเราค่อยดำเนินแผนการขั้นต่อไปกัน”

ถ้าอย่างนั้น ภาสกรไปเตรียมรถ แม่ละไมเตรียมตัวพาแตงโมออกไปพร้อมกันเลย เดี๋ยวฉันจะเข้าไปบอกตาซีกับหนูภีมเองว่าจะออกไปซื้อของและไปรับตารบที่โรงเรียนสอนพิเศษ”

ได้ครับ/ค่ะ คุณหญิง”

 

ตาซี หนูภีมเดี๋ยวก่อนลูก”

เสียงเรียกของผู้มากวัยทำให้หญิงสาวที่กำลังเตรียมอุปกรณ์อาบน้ำให้เด็กๆ ต้องหันมามอง ไม่ต่างกับลูกชายคนโตที่นึกสงสัยว่าเหตุใดมารดาจึงเข้ามาขัดทั้งๆ ที่เป็นคนวางแผนทั้งหมดเองแท้ๆ

หม่อมราชวงศ์รจเรขเดินมาจนถึงตัวชายหนุ่มหญิงสาวทั้งสอง มิกกี้และมินนี่ยืนรออยู่ในห้องน้ำขณะที่ต้องตาถูกเรียกให้ออกมาเพื่อไปอาบน้ำอีกห้อง ชายหนุ่มไม่เก็บความสงสัยไว้นานเขาถามออกไปทันที

มีอะไรหรือเปล่าครับคุณหญิง”

ไม่มีอะไรหรอก หนูภีมจ๊ะ แม่ว่าหนูคงรู้จักพ่อของมินนี่แล้ว” ท่านตอบโดยหันไปทางคุณครูสาวที่มีผ้าขนหนูพันกายอยู่ในลักษณะที่หมิ่นเหม่แต่กระนั้นก็เป็นอาหารตาชั้นดีให้กับคนเดินทางมาไกลหลายชั่วโมงให้หายง่วงงุนไปได้บ้าง

ท่านผายมือไปทางลูกชายและเอ่ยแนะนำให้ทั้งสองรู้จักกันอย่างเป็นทางการ

“นี่ลูกชายคนโตของแม่ สี่ทิศ อธิรักษ์โยธิน”

สวัสดีค่ะ” ภีมชญายกมือไหว้ชายหนุ่มโดยที่อีกฝ่ายไม่ทันได้ตั้งตัว เพราะคิดว่าหม่อมราชวงศ์รจเรขคงเรียกตนไว้เพื่อแนะนำให้ลูกรู้จักกับชายหนุ่มเท่านั้น

สี่ทิศยกมือรับไหว้เก้ๆ กังๆ ไม่คิดว่าคุณครูสาวจะยกมือไหว้ตนเอง คนวางแผนอมยิ้มก่อนจะพูดถึงธุระสำคัญ

“เรากลับมาก็ดีแล้วอยู่ช่วยหนูภีมดูแลมินนี่กับมิกกี้นะ แม่กับแม่ละไมและก็ตากรจะพาแตงโมออกไปซื้อของข้างนอกหน่อย แล้วก็จะแวะไปรับนักรบด้วยเลย”

อะไรนะครับ”

ลูกชายถามกลับ แต่สายตาที่มองมาของมารดาทำให้เขารู้โดยดุษณีว่ามารดากำลังวางแผนอะไรบางอย่างอีกแล้วแน่ๆ ซึ่งแผนนั้นก็คือการพาสมาชิกในบ้านออกไปข้างนอกและคนที่จะเหลือในบ้านหลังนี้ก็จะมีเพียงเขา คุณครูสาวตรงหน้าและเด็กๆ เท่านั้น เปิดโอกาสสินะ เขาถามมารดาทางสายตาและอีกฝ่ายก็เหมือนจะรู้ความคิดท่านพยักหน้าตอบยิ้มๆ ให้อย่างรู้ใจ

หนูภีมจ๊ะแม่ฝากด้วยนะ” ท่านไม่ตอบคำถามของลูกชายเป็นคำพูดแต่หันมาฝากฝังกับหญิงสาวที่ยืนข้างๆ แทน เมื่อภีมชญารับปากก็หันกลับมาที่ลูกชายอีกครั้ง “ส่วนเราก็ขึ้นไปอาบน้ำอาบท่าได้แล้วตาซี ตัวเหม็นแย่แล้ว”

ผมหรือครับ”

ก็ใช่น่ะสิ” ท่านว่าเมื่อลูกชายยังคงตีหน้าเหลอหลา “หรือจะอยู่ช่วยหนูภีมเขาอาบน้ำให้เด็กๆ ล่ะ”

ก็ดี...” / “ไม่เป็นไรค่ะ”

สองเสียงเอ่ยขึ้นพร้อมกัน โดยภีมชญานั้นยอมเสียมารยาทเพื่อปฏิเสธความช่วยเหลือจากชายหนุ่ม และเหมือนสี่ทิศจะนึกขึ้นได้ว่าเขาไม่ควรไล่ต้อนเธอเร็วเกินไป ชายหนุ่มจึงหันมายิ้มให้มารดาแล้วเอ่ยขอตัว

ซึ่งทันทีที่ลับหลังชายหนุ่มไปแล้ว หม่อมราชวงศ์รจเรขก็หันมาพูดกับคุณครูสาวอีกครั้ง

“ตาซีกลับมาเหนื่อยๆ แม่ฝากหนูดูแลเขาด้วยนะจ๊ะ”

ค่ะคุณหญิง”

เอาละ หนูดูแลมินนี่กับมิกกี้ต่อเถอะ สองแสบคงสนุกในห้องน้ำอีกตามเคย”

ท่านว่ายิ้มๆ อย่างรู้ใจหลานสาวเป็นอย่างดีและแน่นอนว่าเด็กชายมิกกี้เองก็คงจะตามใจพี่สาวเลยร่วมเล่นไปด้วยคนอีกแน่ๆ

และก็เป็นอย่างที่ผู้มากวัยว่าเด็กหญิงมินตราและเด็กชายศาสตรากำลังสนุกสนานกับการเป่าฟองสบู่เล่นขณะที่ร่างกายยังคงมีชุดว่ายน้ำอยู่ครบทุกชิ้น ภีมชญารีบปลดผ้าเช็ดตัวแขวนไว้บนราวก่อนจะคุกเข่าลงข้างๆ ลูกชายตัวน้อย มือเรียวจัดการอาบน้ำล้างตัวให้เด็กๆ อย่างใจเย็น

เด็กในวัยสามถึงห้าขวบเป็นวัยที่กำลังหัดแยกแยะโลกจินตนาการและโลกแห่งความเป็นจริงออกจากกัน การพูดคุยด้วยเหตุผลและความใจเย็นจะช่วยฝึกพัฒนาการของเด็กๆ ได้ดีกว่าใช้อารมณ์เป็นหลัก ที่สำคัญสำหรับมิกกี้และมินนี่ที่โดยพื้นฐานถูกเลี้ยงดูมาอย่างดี แม้จะมีอาการดื้อตามประสาแต่เด็กทั้งสองก็รับฟังและแย้งหรือถามบ้างเมื่อไม่เข้าใจในสิ่งที่ผู้ใหญ่กำลังสอนอยู่

มินนี่ ไม่เล่นฝักบัวนะคะคนเก่ง”

น้ำเสียงอ่อนโยนและใจเย็นเอ่ยเตือนเมื่อเด็กหญิงเอาฝักบัวขึ้นมาฉีดน้ำไปทั่วโดยมีเสียงหัวเราะเอิ๊กอ๊ากของน้องชายเป็นลูกคู่อย่างชอบใจ

“ครูเปียกหมดแล้วนะคะ”

คุณครูภีมก็เปียกอยู่แล้วนี่คะ” เด็กหญิงเถียงและคนฟังก็ถึงกับไปต่อไม่ถูกในเมื่อเธอเองก็กำลังเปียกอยู่จริงๆ

แต่มินนี่ต้องรีบอาบน้ำและเช็ดตัวให้แห้งค่ะ ถ้าหนูยังเล่นอยู่แบบนี้แล้วไม่สบายขึ้นมาจะทำยังไงคะ”

แล้วทำไมมินนี่ต้องไม่สบายด้วยล่ะคะ เวลาไม่สบายตัวจะร้อนแต่ตอนนี้มินนี่เล่นน้ำตัวเย็นออก ไม่มีทางไม่สบายหรอกค่ะ”

เสียงเจื้อยแจ้วแย้งกลับตามประสา คุณครูสาวพยายามยิ้มหวานให้อีกหนก่อนจะเปลี่ยนไปใช้วิธีการเล่านิทานให้เด็กหญิงฟังแทนเพื่อที่จะได้เห็นภาพง่ายขึ้น

ก็เพราะร่างกายเราต้องปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมน่ะสิคะ มานี่ดีกว่าเดี๋ยวครูจะเล่านิทานให้ฟังแล้วมินนี่ตั้งใจฟังโดยที่ยอมให้ครูอาบน้ำให้ด้วยดีไหมคะ”

ดีครับ” เป็นเสียงเด็กชายศาสตราขานรับ สองสาวต่างวัยหันมาทางต้นเสียงและหัวเราะออกมาพร้อมกันอย่างขบขัน เด็กชายแก้มยุ้ยมองพี่สาวและมารดาตาแป๋ว

ถ้าอย่างนั้น มาฟอกสบู่เดี๋ยวนี้เลยนะครับมิกกี้”

จากนั้นเสียงหัวเราะสนุกสนานของคุณครูสาวและเด็กๆ ก็ดังขึ้นสลับกับเสียงของสายน้ำไหลและนิทานปนความรู้ที่ภีมชญานำมาปั้นแต่งรวมกันได้อย่างลงตัว

สี่ทิศใช้เวลาในการอาบน้ำไม่ถึงสิบนาทีก็มายืนยิ้มให้กับประตูห้องน้ำที่ปิดสนิท เธอใจเย็น มีเหตุผล และเข้ากับเด็กได้ดีนั่นคือสิ่งที่เขารู้ตอนนี้ ภาสกรเคยบอกไว้ว่าหญิงสาวไม่ได้รู้เห็นเป็นใจกับแผนการของมารดา ถ้าเป็นอย่างนั้นก็คงเป็นเขาสินะที่ต้องเป็นฝ่ายรุกเธอ

ชายหนุ่มเดินกลับมานั่งรอที่โซฟาตัวใหญ่กลางห้องนั่งเล่นอย่างใจเย็น เมื่อคนในครอบครัวร่วมใจเปิดทาง เปิดโอกาสให้ขนาดนี้เขาย่อมไม่ปล่อยให้มันหลุดมือไปเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นน้องชายตัวดีคงมาแซวว่าเขาเป็นเต่าหดหัวอยู่ในกระดองอีกเป็นแน่ ดังนั้นจึงต้องพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่าเขานี่แหละ...ฉลามหนุ่มตัวจริง

ฉลามหนุ่มตัวจริงนั่งครึ้มอกครึ้มใจพลางคิดถึงภาพหญิงสาวในชุดบิกินีเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน เพียงแค่รู้ตัวว่ามีคนเดินมาก็คว้าผ้าเช็ดตัวขึ้นมาห่อกายราวกับสาวน้อยวัยแรกแย้มที่สะเทิ้นอายกับสายตาผู้ชายทั้งที่มีลูกแล้วแท้ๆ ช่างเป็นผู้หญิงที่แปลกจริงๆ

ขอโทษนะคะคุณสี่ทิศ”

เสียงเรียกจากด้านหลังทำให้เขาต้องหันกลับไปมอง ภีมชญาที่มีผ้าขนหนูห่อกายและสวมทับด้วยเสื้อคลุมอาบน้ำอีกชั้นยืนซ้อนหลังเด็กหญิงมินตราที่มีกระโจมอกเป็นผ้าขนหนูสีชมพูลายการ์ตูนตัวโปรดและผ้านุ่มผืนเล็กอีกผืนเหนือศีรษะ โดยที่เด็กชายศาสตราก็อยู่ในสภาพคล้ายกันต่างเพียงร่างเล็กพันผ้าขนหนูลายมิกกี้เม้าส์สีแดงสดโชว์พุงกลมป้อมเท่านั้น

มีอะไรหรือเปล่าครับ”

คุณสี่ทิศช่วยดูแลเด็กๆ แทนดิฉันสักครู่ได้ไหมคะ”

เธอใช้สรรพนามแทนตัวเป็นงานเป็นการเพราะไม่คุ้นชินกับคนตรงหน้า หากเป็นภาสกรเธอสามารถเรียกชื่อรองได้อย่างสนิทใจเพราะอีกฝ่ายดูเป็นมิตรมากกว่าบิดาของลูกศิษย์

ชายหนุ่มลุกเดินเข้าไปหาพร้อมรับตัวเด็กทั้งสองพาไปยังมุมห้องเรียนที่ถูกต่อเติมขึ้นใหม่

เด็กหญิงและเด็กชายประแป้งด้วยตนเองจนขาวผ่อง กลิ่นแป้งเด็กหอมฟุ้งไปทั่วบริเวณ จากนั้นเด็กหญิงมินตราก็วิ่งตื๋อไปหยิบเสื้อผ้าของตัวเองมาวางลงตรงหน้าบิดา ขณะที่เด็กชายศาสตรารื้อข้าวของในตะกร้าหวายเพื่อหาเสื้อผ้าของตัวเองบ้าง ชายหนุ่มแต่งตัวให้ลูกสาวก่อนเป็นอันดับแรกเมื่อเรียบร้อยเด็กหญิงก็ก้มลงจุ๊บปากเขาเบาๆ อย่างที่ทำเป็นประจำ สองพ่อลูกหัวเราะให้กันอีกเล็กน้อยเพราะไม่ได้พบกันนานถึงห้าวัน ระหว่างนั้นเองเด็กชายวัยสามขวบก็นั่งลงข้างๆ แล้วมองมาทางเขานิ่งคล้ายกำลังรออะไรบางอย่าง สี่ทิศเลิกคิ้วเข้มขึ้นมองเจ้าของร่างกลมป้อมด้วยความสงสัย

ว่าไงครับคนเก่ง” ก้มลงถามเสียงทุ้ม เด็กชายเลื่อนเสื้อผ้ามาให้คนตัวโตก่อนจะเอ่ยเสียงใสติดเขินอายที่คนฟังได้ยินแล้วต้องอมยิ้มตามกับท่าทางนั้น

คุณลุงแต่งตัวให้มิกกี้หน่อยได้ไหมครับ”

ได้สิครับ ไหนดูสิ มิกกี้จะใส่ชุดไหน” เขาหันมานั่งประจันหน้าคนตัวเล็กที่มีผ้าขนหนูพันกาย นิ้วกลมป้อมชี้ไปยังกองชุดที่วางอยู่ใกล้ๆ และเอ่ยชื่อตัวการ์ตูนสุดโปรด

วันนี้มิกกี้จะใส่เบ็นเท็นครับ”

เสื้อยืดลายการ์ตูนเด็กผู้ชายในชุดเสื้อสีขาวกางเกงสีเขียวมีนาฬิกาที่สามารถแปลงร่างได้ถึงสิบตัวคือสิ่งที่เด็กชายศาสตรากำลังพูดถึง สี่ทิศหยิบเสื้อขึ้นมาถือและเจ้าของร่างกลมป้อมก็ขยับแขนยกขึ้นสูงในท่าพร้อมสวมทันที ชายหนุ่มอดรู้สึกเอ็นดูในความน่ารักของคนตัวเล็กไม่ได้ เมื่อแต่งตัวเรียบร้อยมิกกี้ก็พุ่มมือน้อยไหว้ชายหนุ่มอย่างที่มารดาพร่ำสอนมาตลอด

ขอบคุณครับ”

ท่าทางนั้นยิ่งทำให้คนมองรู้สึกเอ็นดูในความน่ารักน่าชังของเด็กชายมากขึ้นไปอีก หลังจากที่พบกันแล้วครั้งหนึ่งที่ห้างสรรพสินค้าในวันนั้น สี่ทิศลูบศีรษะทุยเบาๆ

ไม่เป็นไรครับ”

คุณพ่อขา เป่าผมให้มินนี่หน่อยค่ะ”

ลูกสาวตัวน้อยนั่นเองที่เอ่ยขึ้นพร้อมยื่นอุปกรณ์มาให้ตรงหน้า สี่ทิศลุกจัดหาเต้าเสียบมาวางใกล้ๆ และเรียกลูกสาวมานั่งตัก โดยมีเด็กชายศาสตรานั่งมองอย่างฉงน

พี่มินนี่ร้อนไหม”

ร้อนสิ”

แล้วมันจะไม่สบายเปล่า” เด็กหญิงมินตรามีสีหน้าครุ่นคิดเกินวัยและเหมือนน้องชายที่นั่งมองท่าทางนั้นจะรู้ถึงความคิดของพี่สาวได้โดยที่ไม่ต้องพูดออกมาเป็นประโยค

สี่ทิศนั่งมองพี่น้องต่างสายเลือดคุยกันในเรื่องที่เขาไม่เข้าใจนัก เมื่อเส้นผมเส้นเล็กถูกสายลมร้อนเป่าจนแห้งสนิทเด็กหญิงก็หันไปทางบิดาและขอเครื่องเป่าผมมาถือไว้เอง

มิกกี้ จัดการ!”

สิ้นคำสั่งร่างกลมป้อมที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็โถมตัวเข้าหาชายหนุ่มทันที สี่ทิศที่ไม่ทันตั้งตัวถึงกับหงายหลัง เด็กชายศาสตราขยับขึ้นนั่งบนหน้าท้องแกร่งโดยที่มินนี่ขยับเข้ามาพร้อมจ่อปลายกระบอกเครื่องเป่าผมใส่คนตัวใหญ่

ผมคุณพ่อยังเปียกอยู่เลยค่ะ”

สองเด็กน้อยคล้ายเจอของเล่นถูกใจ มิกกี้นอนทับคนตัวโตไม่ให้ขยับหนี ขณะที่มินนี่ใช้ไดร์เป่าไปตามใบหน้า ลำคอและเนื้อตัวของบิดา ไอลมร้อนๆ ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกไม่ชอบใจขึ้นมาติดหมัดแต่พอเห็นใบหน้าใสๆ ของลูกสาวและเด็กชายที่กำลังหัวเราะเอิ๊กอ๊ากก็ดุไม่ออก เลยได้แต่ปล่อยให้ทั้งสองเล่นกันต่อไปนั่นแหละ เด็กหญิงมินตราคล้ายถูกใจที่บิดายอมเล่นด้วย มือเล็กแตะที่แก้มของบิดาเบาๆ และหันไปบอกน้องชายต่างสายเลือดที่นั่งทับบนอกแกร่งคล้ายปรึกษา

พี่มินนี่ว่าร้อนแล้วนะมิกกี้”

จบคำบอกเล่านั้นมือขาวป้อมของเด็กชายศาสตราก็ไล้ไปตามเนื้อตัวของคนตัวใหญ่จนเห็นจริงดังที่พี่สาวบอกจึงยอมขยับลงมานั่งข้างร่างสูง

สองเด็กน้อยส่งสายตาใสแป๋วไปให้คนตัวโตที่มองมาทางตนอย่างสงสัย สี่ทิศอยากจะถามถึงสาเหตุที่เด็กๆ ทำแต่ยังไม่ทันได้ขยับปากพูดเสียงเปิดประตูห้องน้ำก็ดังขึ้น หนึ่งผู้ใหญ่สองเด็กมองไปยังต้นเสียงพร้อมกันอย่างมิได้นัดหมาย และไม่ต้องรอให้ใครพูดหรือเอ่ยอะไรอีกเสียงเล็กๆ ของเด็กหญิงมินตราก็ดังขึ้นรัวเร็ว

คุณครูขา...คุณพ่อไม่สบาย”

 

สี่ทิศหันกลับมามองลูกสาวตัวน้อยอย่างไม่เชื่อหูกับสิ่งที่เด็กหญิงบอกกับคุณครูคนสวย ภีมชญาที่เพิ่งล้างตัวเสร็จก้าวเข้ามาชายหนุ่มและเด็กๆ อย่างรวดเร็ว หลังมือบางแตะเบาๆ ที่แขนแกร่งก่อนจะรีบชักออกเมื่ออุณหภูมิของผิวกายสูงจนเรียกได้ว่าร้อนจัด ภีมชญามีสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมาทันทีเพราะช่วงฤดูฝนแบบนี้เด็กๆ ที่มีภูมิคุ้มกันอ่อนแออยู่แล้วไม่สบายได้ง่ายมาก

เด็กๆ ไปนั่งทางนู้นก่อนนะคะ” บอกสองเด็กน้อยตัวป่วนในสายตาของสี่ทิศและหันกลับมาที่ชายหนุ่มอีกครั้ง “คุณสี่ทิศเป็นยังไงบ้างคะ รู้สึกปวดศีรษะหรือเปล่า”

คล้ายเวทมนตร์สะกดให้เขาจ้องที่ดวงตาแววหวานคู่นั้นจนลืมตอบคำถามของเธอ ภีมชญาหมุนตัวเดินกลับไปที่โซฟาชุดใหญ่และหยิบหมอนใบนุ่มมาหนึ่งใบเมื่อคนตัวโตมองมาด้วยสายตาลอยๆ อย่างไรชอบกล เธอจัดการช้อนศีรษะเขาขึ้นและแทรกหมอนที่หยิบมาเข้าไปแทนที่ก่อนจะหันรีหันขวางและเดินออกไปบอกนมน้อมที่น่าจะกำลังอยู่ในครัวเพื่อแจ้งให้ทราบว่าเจ้านายหนุ่มตัวร้อนจัดเหมือนมีไข้

มินนี่และมิกกี้หันมาแท็กมือกันเบาๆ พลางหัวเราะออกมาอย่างสนุกสนาน เด็กหญิงขยับเข้ามาหาบิดาและใช้เครื่องเป่าผมตัวเดิมเป่าไอร้อนใส่หน้าคนนอนซมเพราะพิษไข้ในความคิดของคุณครูสาวต่อ

พอแล้วครับ คุณพ่อร้อน” เขาอุทธรณ์เมื่อเด็กหญิงมินตรายังคงระดมเป่าไอร้อนใส่ไม่ยั้ง

แล้วคุณพ่อไม่อยากให้คุณครูภีมดูแลหรือคะ”

เสียงใสๆ ของผู้เป็นลูกเฉลยแผนการทั้งหมด มือที่กำลังปัดอุปกรณ์เจ้าปัญหาชะงักหยุด ใบหน้าคมมีแววครุ่นคิดประมวลผลอะไรบางอย่างอยู่ในใจและเขาก็ได้คำตอบว่าแผนการนี้น่ากระโจนลงไปไม่น้อย ทั้งใบหน้า ลำตัว แขนและซอกคอหนา ถูกลูกสาวตัวน้อยจัดการจนกระทั่งเนื้อตัวที่ปกติขาวจัดกลายเป็นสีแดงระเรื่อคล้ายผู้ป่วยสมใจเด็กหญิง

สี่ทิศลุกขึ้นดึงปลั๊กออกจากเต้าเสียบให้นำไปเก็บเพื่อความปลอดภัยและรีบลงนอนลงตามเดิมเมื่อภีมชญาเดินกลับมาพร้อมกับร่างท้วมของนมน้อม หญิงสูงวัยถึงกับยกมือทาบอกเมื่อภาพตรงหน้าคือภาพเจ้านายหนุ่มมีเหงื่อซึมตามร่างกาย สีผิวแดงระเรื่อเพราะพิษไข้ดูน่าสงสารเหลือเกิน

ตายแล้วคุณใหญ่ของนม นี่เพราะเพิ่งกลับมาจากทำงานที่ต่างประเทศแน่ๆ คงจะไม่ค่อยได้พักผ่อนถึงได้ไม่สบายแบบนี้ จะทำอย่างไรดีคะคุณครู” หันมาถามเอากับหญิงสาวข้างตัว ทั้งๆ ที่ภีมชญาเป็นผู้ไปตามนางมาแท้ๆ

คุณครูสาวหันกลับไปมองชายหนุ่มที่นอนอยู่บนแผ่นโฟมปูพื้นจิ๊กซอสีสันสดใส ข้างกันคือเด็กหญิงมินตราและเด็กชายศาสตรานั่งนิ่งตามคำสั่ง ทุกคนมองมาทางเธอเป็นตาเดียวคล้ายกำลังรอคำตอบหลังจากที่โยนอำนาจการตัดสินใจมาให้

ถ้าอย่างนั้น หนูขอน้ำอุ่นกับผ้านุ่มเพื่อเช็ดตัวให้คุณสี่ทิศแล้วก็ยาลดไข้ด้วยนะคะ”

คำตอบของหญิงสาวทำให้คนรอฟังยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว นมน้อมพยักหน้าให้และหมุนตัวกลับออกไป สองเด็กแสบหันมามองสบตากันอย่างรู้ใจ ขณะที่สี่ทิศแอบอมยิ้มและให้เหตุผลกับตัวเองว่า ลองดูก็ไม่เสียหาย ถือเสียว่าตามใจมารดากับลูกน้อยก็แล้วกัน

ภีมชญาเดินเข้ามานั่งข้างๆ สี่ทิศปรือตาขึ้นมองหญิงสาวคล้ายผู้ป่วยได้อย่างแนบเนียน เหงื่อที่ซึมตามร่างเพราะไอร้อนที่ลูกสาวจัดการให้เพิ่มความน่าเชื่อถือจนคุณครูสาวหลงเชื่อสนิทใจ

คุณสี่ทิศคะ” เธอร้องเรียกเขาเบาๆ เสียงหวานๆ และดวงตาที่มองตรงมาทำให้คนปรือตามองได้สำรวจดวงหน้าชัดเจน ขนาดว่ามองผ่านๆ ก็ว่าสวยแล้ว มองตรงๆ แบบนี้ยิ่งสวยกว่าเดิมอีกชายหนุ่มคิด

คะ...ครับ”

รู้สึกยังไงบ้างคะ”

ผมปวดหัว” คนแกล้งป่วยส่งเสียงแหบพร่าตอบกลับได้อย่างแนบเนียน “แล้วก็รู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ยังไงก็ไม่รู้”

ว่าพลางยกมือขึ้นลูบแขนที่โผล่พ้นตัวเสื้อเบาๆ ภีมชญาดูอาการแล้วเขาคงไม่สบายมากไม่รู้ว่าเพราะติดเชื้อมาจากต่างประเทศหรือเปล่า หรืออาจจะแค่พักผ่อนน้อยแต่อย่างไรก็ตามตอนนี้เขาคือคนป่วยที่เธอต้องดูแลตามหลักมนุษยธรรม

ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวฉันจะเช็ดตัวให้คุณนะคะ คุณจะได้รู้สึกสบายตัว”

เธอก้มลงบอกเมื่อนมน้อมกลับมาอีกครั้งพร้อมอ่างแก้วใส่น้ำอุ่นและผ้านุ่มสีขาวสะอาดตามที่เธอต้องการ จากนั้นแม่อิ่มก็หอบผ้าห่มผืนหนาและฟูกลงมาให้อย่างรู้งานเพราะตอนนี้ที่บ้านมีแต่เด็ก ผู้หญิง และคนแก่จะให้ประคองชายหนุ่มตัวโตขึ้นไปพักข้างบนคงจะไม่ไหวและจะให้ภีมชญาขึ้นไปดูแลเจ้านายหนุ่มถึงห้องนอนมันก็คงดูไม่ดีนักเช่นกัน

คุณพ่อเป็นอะไรคะ” เด็กหญิงมินตราถามเสียงใส คุณครูสาวหันไปยิ้มให้อย่างอ่อนโยน

คุณพ่อไม่สบายค่ะ ตัวร้อนจี๋เลย คุณครูต้องเช็ดตัวให้” หญิงสาวตอบ “มินนี่ช่วยคุณครูปูที่นอนให้คุณพ่อหน่อยได้ไหมคะ”

ได้ค่ะ”

เด็กหญิงรับคำเสียงใส ร่างเล็กในชุดสีชมพูอ่อนลุกขึ้นไปช่วยคุณครูสาวปูฟูกให้บิดาจากนั้นสี่ทิศก็ค่อยคลานเข้าไปนั่งและล้มตัวนอนเมื่อลูกสาวขยิบตาส่งให้...นี่เขาไม่ค่อยได้ดูแลลูกสาวหลายวันจนตกข่าวอะไรไปหรือเปล่า ทำไมมินนี่ดูคล้ายกับเจ้าเล่ห์ขึ้นกว่าเดิมขนาดนี้

เด็กชายมิกกี้ช่วยดึงผ้าห่มขึ้นคลุมให้ถึงช่วงเอวเพราะมารดาหันไปชุบผ้านุ่มกับน้ำอุ่นและบิดหมาดๆ เตรียมเช็ดตัวให้คนตัวโต ดวงตากลมแป๋วจ้องมองชายหนุ่มนิ่งแต่เมื่อมารดาเรียกเด็กชายก็ขยับออกไปนั่งข้างๆ เพราะภีมชญากลัวว่าลูกชายจะติดไข้จากเขาจนไม่สบายไปอีก

ภีมชญาคอยดูแลเช็ดเนื้อตัวและถามไถ่ว่าเขารับประทานอาหารรองท้องมาหรือยัง เมื่อปรากฏว่ายังเธอก็รีบเข้าครัวเพื่อขอข้าวต้มร้อนๆ ให้กับคนตัวโตจากนั้นจะได้ทานยาต่อ ซึ่งสี่ทิศที่กำลังรู้สึกสนุกกับแผนการของลูกสาวตัวน้อยก็ใช้เวลาดังกล่าวสำรวจคุณครูสาวไปในตัวเช่นกัน สิ่งที่เขารู้เกี่ยวกับเธอเพิ่มอีกอย่างในตอนนี้คือเธออ่อนโยนและใจดี อีกอย่างคงเป็นทำอาหารเก่งเพราะเพียงเวลาไม่นานเขาก็ได้ทานข้าวต้มหมูสับฝีมือเธออย่างที่นมน้อมบอก

ทานยานะคะ”

เธอยื่นยาลดไข้มาให้สองเม็ด สี่ทิศมองตามก่อนจะตัดสินใจหยิบเข้าปากและตามด้วยแก้วน้ำที่ถูกยื่นมารอท่าเช่นกัน หญิงสาวแตะหลังมือบนท่อนแขนหนาอีกครั้งเมื่อเห็นว่าตัวเขาเย็นลงเธอก็ยิ้มออกมาอย่างโล่งอก แต่อาการเหงื่อที่ยังคงซึมออกมาตามไรผมทำให้เธอนึกห่วงไม่น้อย

ตัวเย็นลงแล้วนะคะ แต่เหงื่อยังออกอยู่” เธอบอกเขาเสียงหวาน สี่ทิศอยากจะตอบคุณครูคนสวยนักว่าจะไม่ให้เขาตัวเย็นได้อย่างไรในเมื่อเขาไม่ได้เป็นอะไรเสียหน่อย สำหรับเหงื่อที่ยังคงมีอยู่นั้นหากใครต้องนั่งทานข้าวต้มในเวลาบ่ายสามโมงเช่นเขาก็ต้องมีอาการเหงื่อออกด้วยกันทั้งนั้นแหละ

คุณพ่อพักผ่อนนะคะ จะได้หายไวๆ”

ลูกสาวตัวน้อยเข้ามานั่งให้กำลังใจ เด็กชายศาสตราขยับขึ้นนั่งบนตักมารดาและมองคนป่วยตาแป๋วก่อนจะถามออกมาอย่างสงสัย

ทำไม แม่ภีมไม่จุ๊บๆ คุณลุงล่ะค้าบ” นิ้วป้อมจิ้มหน้าผากตัวเองแรงๆ ผู้ใหญ่ทั้งสองหันมามองหน้าคนพูดพร้อมกันอย่างมิได้นัดหมาย “จุ๊บตรงนี้แล้วเป่าเพี้ยงจะหายไวๆ”

เพราะยามที่ตนเองไม่สบายมารดามักจะจูบที่หน้าผากให้กำลังใจโดยบอกว่าเป็นการร่ายมนต์ให้หายป่วย ซึ่งเด็กชายก็เชื่อเช่นนั้นมาโดยตลอด

สิ้นคำอธิบายนั้นสี่ทิศและภีมชญาก็เงยหน้าขึ้นสบตากันอย่างไม่ได้นัดหมาย รอยริ้วแดงปรากฏชัดข้างแก้มเนียน ลูกชายพูดออกไปเพราะความไร้เดียงสาขณะที่คนไม่ไร้เดียงสามองตาเธอยิ้มๆ ชวนใจเต้นขึ้นมาอย่างประหลาด เขาเป็นผู้ชายที่ดูดีมากเธอรู้และที่รู้มากกว่านั้นคือนอกจากพ่อของมิกกี้แล้วเธอก็ไม่เคยปฏิบัติชิดเชื้อเช่นนี้กับผู้ชายคนไหนมาก่อน

คุณครูไม่ทำเหรอคะ” เด็กหญิงมินตราเงยหน้าขึ้นถามคล้ายรอคอยการตัดสินใจก่อนจะช่วยกระตุกอีกเล็กน้อย “ถ้าอย่างนั้นคุณพ่อก็จะไม่หายใช่ไหมคะ”

ไม่ใช่ค่ะ” ครูสาวตอบกลับรวดเร็ว “มิกกี้ครับมนต์นั้นใช้ได้กับมิกกี้คนเดียวนะครับ คนอื่นใช้ไม่ได้ผล”

เธอหาทางออกให้กับตัวเองได้ในที่สุดและยังไม่เป็นการทำลายความเชื่อของเด็กชายอีกต่างหาก

สี่ทิศแอบหัวเราะเบาๆ ให้กับไหวพริบของเธอก่อนจะช่วยเพิ่มความน่าเชื่อถืออีกแรง

“ใช่ครับมิกกี้ เดี๋ยวคุณลุงนอนพักแป๊บเดียวก็หายแล้วไม่ต้องใช้เวทมนตร์หรอก”

ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวมิกกี้จะช่วยดูแลนะครับ” เด็กชายใจป้ำเสนอตัวและยังไม่ทันที่มารดาจะเอ่ยห้ามพี่สาวต่างสายเลือดก็โพล่งขึ้นบ้าง

มินนี่ด้วยค่ะ”

สองเด็กน้อยขยับเข้าไปดูแลคนป่วยตามปากว่า ขณะที่ภีมชญาอ่อนใจกลัวลูกน้อยจะไม่สบายไปอีกคน แต่สุดท้ายแม้ว่าเธอจะพยายามกันไม่ให้เด็กๆ ก่อกวนคนป่วยเพื่อที่เขาจะได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ แต่สี่ทิศกลับลุกขึ้นมานั่งอ่านนิทานให้เด็กๆ ฟังจนแล้วจนรอดก็หลับไปทั้งคนอ่านและคนฟังในเวลาต่อมา

ภีมชญาใช้เวลาระหว่างนั้นในการเรียนทำของหวานซึ่งเป็นสูตรชาววังที่นมน้อมเคยสัญญาว่าจะสอนเธอเมื่อหลายวันมาแล้ว จนกระทั่งห้าโมงเย็นหญิงสาวก็กลับมาที่ห้องนั่งเล่นอีกครั้ง ชายหนุ่มยังคงหลับสนิทขณะที่มินนี่และมิกกี้นั่งเล่นตัวต่อเลโก้อยู่ไม่ไกลนัก

มิกกี้ มินนี่”

เธอเรียกลูกศิษย์ตัวน้อยและลูกชายเสียงเบาเพราะเกรงว่าจะรบกวนการพักผ่อนของคนตัวโตที่นอนเหยียดยาวข้างๆ สองเด็กน้อยลุกเดินเข้ามาหาเพราะรู้ว่าได้เวลาของว่างแล้ว เด็กชายศาสตราถูกรวบขึ้นอุ้มเต็มวงแขนขณะที่มืออีกข้างจับจูงเด็กหญิงไปทางห้องครัวที่นมน้อมจัดโต๊ะเล็กไว้รอท่า นั่งรับประทานขนมจ่ามงกุฎและขนมลูกชุบหลากหลายรูปแบบกันไปได้สักพักเสียงรถยนต์ก็เคลื่อนเข้ามาให้บ้าน

สงสัยคุณหญิงจะกลับมาแล้ว เดี๋ยวนมออกไปดูก่อนนะคะ”

นมน้อมบอกแค่นั้นก็จากไปพร้อมแม่อิ่มมือขวาคู่ใจเพื่อไปช่วยถือของ ไม่กี่นาทีต่อมาประมุขบ้านอธิรักษ์โยธินก็เดินยิ้มเข้ามาในห้องครัวเพราะเมื่อครู่นมน้อมรายงานท่านถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดแล้วนั่นเอง

ทำอะไรกันอยู่คะนักเรียนคนเก่ง” ทำทีเป็นแซวหลานสาวที่นั่งรับประทานของว่างไม่สนใจใคร แต่สายตากลับมองหญิงสาวที่นั่งดูแลลูกศิษย์ตัวน้อยและลูกชายอย่างไม่มีขาดตก

ทานขนมฝีมือคุณครูค่ะคุณย่า”

เสียงใสตอบฉะฉาน หม่อมราชวงศ์รจเรขหันมารับไหว้หญิงสาวที่ลุกขึ้นต้อนรับ เด็กหญิงต้องตาหลับไปตั้งแต่อยู่ในรถคุณละไมจึงอุ้มกับเรือนไทยด้านหลังพร้อมภาสกรที่ตามถือของไปส่ง ส่วนนักรบขึ้นไปอาบน้ำข้างบนเพราะเล่นบาสมาทั้งวันจนเหงื่อเปียกโชก

ไหนย่าขอทานด้วยคนได้ไหมว่าอร่อยหรือเปล่า” ว่าพร้อมกับนั่งลงบนเก้าอี้ที่ภีมชญายกมาให้ เมื่อนั่งเรียบร้อยท่านก็เอ่ยขึ้น “นมน้อมบอกว่าตาซีไม่สบายและหนูคอยดูแลให้ แม่ขอบใจมากนะจ๊ะ”

ภีมชญายิ้มรับจากนั้นไม่นานก็ขอตัวกลับเพราะปกติเธอจะอยู่ถึงแค่เพียงห้าโมงเย็นเท่านั้น แต่ตอนนี้อีกไม่กี่นาทีก็จะหกโมงเย็นแล้วเธอยังไม่ได้ออกจากบ้านอธิรักษ์โยธินเลยด้วยซ้ำ

เมื่อหญิงสาวกลับไปแล้วท่านก็ให้นมน้อมจัดของว่างไปที่ห้องนั่งเล่นปีกซ้ายเพื่อฟังรายงานจากหลานสาวอีกครั้งว่าเกิดอะไรขึ้นและใครมีปฏิกิริยาอย่างไรบ้าง

ส่วนสี่ทิศนั้นได้ตื่นขึ้นหลังจากภีมชญากลับไปแล้วราวครึ่งชั่วโมง เพราะเดินทางไกลและขาดการพักผ่อนที่เพียงพอในช่วงหลายวันทำให้เขาหลับนานและหลับสนิทจนไม่รับรู้เหตุการณ์รอบตัว ชายหนุ่มขยับลุกนั่งหันซ้ายแลขวาก็พบว่านอกบ้านมืดสนิท เสียงรายการสารคดีเกี่ยวกับสัตว์โลกดังแว่วใกล้ๆ จึงได้รู้ตัวว่าตอนนี้สมาชิกในบ้านมานั่งอยู่ที่ห้องนั่งเล่นกันจนเกือบครบองค์ประชุม จะขาดก็เพียงคุณละไมที่บอกว่าต้องตาตัวรุมๆ จึงคอยดูแลอยู่ที่เรือนไทยด้านหลัง

คุณแม่กลับมานานแล้วเหรอครับ”

เขาลุกขึ้นมานั่งลงเคียงข้างมารดาพลางหยิบขนมลูกชุบเข้าปาก โซฟาทั้งสองข้างถูกน้องชายคนรองและน้องชายคนเล็กครอบครองกันตัวละคน นักรบยังคงให้ความสนใจอยู่กับรายการสารคดีเบื้องหน้า ขณะที่ภาสกรและมารดาหันมามองเขานิ่งอย่างต้องการคำตอบในเรื่องบางอย่างที่ไม่ต้องสาธยายเป็นคำพูดเขาก็เดาได้ว่าหมายถึงเรื่องอะไร มารดาคงอยากรู้เรื่องที่ทิ้งให้เขาอยู่กับคุณครูสาวคนนั้นเป็นแน่

แม่ว่าซีคงมีเรื่องอยากเล่าให้ฟัง” ท่านเอ่ยลองเชิง สี่ทิศขยับตัวขึ้นเล็กน้อยแต่ยังทำทีไม่รู้เรื่องอยู่เช่นเดิมจนท่านต้องเอ่ยปากถามตรงๆ ด้วยความหมั่นไส้ในความท่ามากของบุตรชาย “สนใจเขาแล้วล่ะสิ”

เมื่อถูกถามตรงจุดชายหนุ่มก็หันมองพร้อมกับเลิกคิ้วเข้มขึ้นด้วยความสงสัยและถามกลับ

“ก็คุณหญิงอยากให้เป็นอย่างแบบนั้นไม่ใช่หรือครับ”

แม่น่ะอยาก แต่เราล่ะอยากให้เป็นเหมือนแม่หรือเปล่า”

มินนี่ว่าไงคะ”

คนเป็นลูกไม่ตอบแต่หันไปดึงลูกสาวที่นั่งอยู่ข้างมารดาขึ้นมานั่งตักแกร่งและเฉไฉทำเป็นถามความเห็นของลูกสาวตัวน้อย ซึ่งอีกฝ่ายก็ยืนยันเจตนารมณ์อย่างแข็งขันทันที

มินนี่จะเอาคุณครูภีมค่ะ"








ฝากติดตามนิยายเรื่องอื่นๆ ด้วยนะคะ 







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

214 ความคิดเห็น