ร้ายกว่ารัก

ตอนที่ 39 : ร้ายสลักรัก - บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 850
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    27 ก.ย. 63












บทนำ

อีกไม่กี่วันแดนก็จะกลับมาแล้วนะคะ หญิงสาวในชุดเดรสสั้นสีขาวสะอาดบอกกับคนที่นั่งอยู่บนโต๊ะทำงานเหมือนจะให้เขารู้กร่ายๆว่าเวลาบางอย่างกำลังจะหมดลง เธอกระแทกตัวลงนั่งบนโซฟากลางห้องของคู่หมั้นหนุ่มอย่างกระแทกกระทั้น เมื่อคนตรงหน้ายังคงให้ความสนใจเอกสารในมือ ฉันบอกว่าอีกไม่กี่วันแดนก็จะกลับมาแล้ว

ครั้งนี้เธอใช้เสียงที่ดังกว่าเดิมและคนฟังก็เงยหน้าขึ้นมามองช้าๆเหมือนรำคาญใจ ใบหน้าคมคายคล้ายคู่หมั้นที่ท่านผู้หญิงประกายมาศคุณยายของเธอจัดการให้แต่สายตาของเขาต่างจากคนเป็นพี่ลิบลับ ชาลิสา แอนเดอร์สัน หายใจไม่ทั่วท้องเมื่อจ้องมันอีกครั้งและพบว่ามันว่างเปล่าจนเรื่องที่เธอจะนำมาบอกต้องเก็บลงไปในอก

ผมรู้แล้ว เขาถอนหายใจยาวก่อนจะพูดต่อ และผมก็คิดว่าคุณไม่ควรมาหาผมที่นี่อีก คุณเป็นคู่หมั้นของพี่ชายผม

คำบอกเล่าเรื่อยๆ เหมือนไม่ใส่ใจบาดลึกลงไปในหัวใจคนฟังไม่น้อย คุณเป็นคู่หมั้นของพี่ชายผม ดวงตากลมโตที่ถูกแต่งแต้มไว้อย่างดีช้อนมองคนหน้าโต๊ะทำงานกลางห้อง

มีอะไรอีกหรือเปล่า น้ำเสียงติดรำคาญนั้นทำให้เธอได้แต่นิ่งอึ้งไปอีกระลอก เจ็บ เธอเจ็บ เจ็บที่เขาทำราวกับไม่ใส่ใจ เจ็บที่เขาไม่เคยเห็นค่าใดๆ และเจ็บที่เรื่องระหว่างเขาและเธอมันไม่มีความหมายใดๆ เลย

ฉันจะแต่งงานกับเขาให้เร็วที่สุด เธอบอกออกไปหวังใช้ประชดคนฟัง แต่อีกฝ่ายกลับก้มหน้าทำงานอย่างไม่สนใจ สิงขร ภักดีบุรมย์ พยักหน้าขึ้นลงคล้ายบอกว่าเขารู้แล้ว

คนพูดรู้ในวินาทีนี้เองว่าคนที่เธอให้หัวใจมาตลอดไม่ได้ต้องการเธออย่างแท้จริง คำพูดหวานหู อ้อมแขนที่เขาใช้เพื่อสำหรับร่างกายของเธอเท่านั้นเอง เธอยิ้ม มันเป็นยิ้มที่ข่มขื่นที่สุดเท่าที่เธอเคยยิ้มมาแต่เขาคงไม่รับรู้และไม่สนใจมันมากไปกว่าเอกสารที่วางอยู่ตรงหน้า ขอบคุณที่ดูแลฉันมาอย่างดี ขอบคุณที่ทำให้เธอฝันดีมานานหลายเดือน

ผมอยากขอเธอจากพี่ เสียงของใครบางคนที่คุ้นหูเอ่ยบอกกับบุรินทร์ในชุดเจ้าบ่าวสีขาวสะอาด ร่างสูงใหญ่ที่คุ้นตายืนหันหลังให้กับเธอแต่คำพูดเหล่านั้นเธอรู้ดีว่าเขาคือใคร เธอไม่ควรเดินมาตามเขาไปพบคุณดารินทร์ตามที่ท่านร้องขอ เธอควรจะอยู่ที่ห้องแต่งตัวของเจ้าสาวเธอควรอยู่ที่นั่นไม่ใช่ตรงนี้ ตรงที่ได้ยินคำพูดของเขาชัดเจน

ลิสากำลังท้อง ผมรู้ว่าผมไม่ควรบอกพี่แต่เธอท้องลูกของผม

ว่ายังไงนะ ร่างสูงในชุดเจ้าบ่าวถามอย่างไม่เชื่อหูและคนฟังอีกคนก็ได้แต่ปิดปากแน่น เขาบอกคู่หมั้นของเธอ เขาทำมันเพื่ออะไรกัน ในเมื่อไม่เคยต้องการเธอ ไม่...เธอจะยอมให้มันเกิดขึ้นไม่ได้ เขาจะทำลายชีวิตของเธอไม่ได้...

กรี๊ดดดด

เสียงกรีดร้องดังออกมาจากห้องเจ้าสาวบนชั้นสองของบ้าน ไม่ต้องรอให้ใครถามว่ามันเป็นเสียงของใคร ชาลิสา ชื่อแรกที่เขานึกออก ขายาวภายใต้กางเกงสแล็กสีเข้มเข้ากันกับเสื้อสูทมุ่งตรงไปยังที่มาของเสียง ไม่ต่างกับผู้เป็นพี่ชาย ภาพตรงหน้าทำให้เขาชาวาบไปทั้งร่าง

ชาลิสาในชุดสีแต่งงานสีขาวสะอาดเธอควรเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในวันนี้ ใบหน้าซีดเซียวค่อยๆ หันมาหาคนทั้งคู่ เลือดสีแดงข้นเจิ่งนองอยู่ทั่วพื้นห้อง กลิ่นคาวคละคลุ้งทำให้เขาได้แต่มองมันอย่างไม่เชื่อสายตา ก้อนเนื้อในมือเรียวทำให้ใจที่เคยเต้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอหยุดลงภายในเสี้ยววินาที ขาแกร่งไม่มีแรงที่จะยืนได้อย่างเคย

ตอนนี้ลิสาไม่มีเด็กแล้วนะคะแดน เรามาเริ่มต้นกันใหม่นะคะ ลิสารักคุณ เรามาเริ่มต้นกันใหม่นะ...นะคะ

น้ำเสียงอ่อนหวานของเจ้าตัวดังแผ่วเบาราวกับเสียงกระซิบ ก้อนเนื้อสีแดงสดในมือเล็กถูกยื่นมาตรงหน้าท่ามกลางเสียงร้องโหยหวนของเขาเอง ลิสาไม่มีเด็กแล้วนะคะ ลิสาไม่มีเด็กแล้ว...


 



ฝากติดตามนิยายเรื่องอื่นๆ ด้วยนะคะ 









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

86 ความคิดเห็น