แผนลับจับรัก

ตอนที่ 27 : บทที่ 11 แฟนฉันเป็นนักกีฬาเทควันโดสายดำ (35%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 188
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    2 พ.ค. 63




บทที่ 11 แฟนฉันเป็นนักกีฬาเทควันโดสายดำ

เสียงอ้อแอ้เงียบหายเหลือเพียงลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอ หลับสนิทไปเสียแล้วธีรเทพคิด ใบหน้าคมก้มลงมองคนบนตัก แก้มนวลขาวอมชมพูแบบที่ไร้การแต่งเติม จมูกโด่งที่ชอบยู่ใส่เขาเวลาไม่พอใจไหนจะเปลือกตาบางและขนตางามงอนนั่นอีก ทุกอย่างดูลงตัวและถูกลงความเห็นว่าเธอสวยอย่างหาตัวจับได้ยาก กลิ่นกายหอมกรุ่นทำให้คนเป็นเบาะให้เธอซบรู้สึกร้อนรุ่มแปลกๆ สงสัยเบียร์ที่ดื่มเข้าไปจะเริ่มออกฤทธิ์ ธีรเทพสะบัดศีรษะไปมาแรงๆ เพื่อไล่ความคิดวูบหนึ่งของตนเอง

“หลับบนตักผู้ชาย ไม่กลัวพี่จะทำอะไรเราเลยหรือยังไงหืม” รู้ว่าเธอคงไม่ได้ยินแต่ก็ยังอยากถามและอยากบ่นให้กับการไม่ระวังตัวของคนตัวเล็ก โดยที่หารู้ไม่ทันทีที่เอ่ยคำนั้นจบลง บนใบหน้าของคนที่นั่งบนตักผู้ชายปรากฏรอยยิ้มบางๆ แตะแต้มที่มุมปากอิ่มสวยก่อนกลับสู่ความราบเรียบและพริ้มหลับดังเดิม

ธีรเทพเอนกายพิงโซฟาเบื้องหลัง ถอนหายใจยาวเหยียด คิดอยากจะพาร่างแน่งน้อยเข้าไปนอนในห้องแต่อยู่ๆ ความคิดอย่างหนึ่งก็ทำให้เขานั่งเฉย ให้หลับอย่างนี้อีกสักพักก็แล้วกัน คิดอย่างปลอบใจตัวเอง

แต่อีกสักพักที่เขาคิดคือครึ่งชั่วโมง...หนึ่งชั่วโมง....จนกระทั่งอีกไม่กี่นาทีก็จะล่วงเข้าสู่ชั่วโมงที่สอง ณ เวลาตีสองครึ่งเขายังคงนั่งให้เธอซบและตัวเองก็นั่งดูอยู่เฉยๆ ใครมาเห็นก็คงไม่เชื่อว่าปลาไหลเพลย์บอยอย่างเขาจะทนได้ มีสาวสวยนั่งให้ท่าอยู่บนตัก ร่างกายทนได้ก็เกินไปล่ะ แต่แปลกที่เขาไม่รู้สึกต้องการเธอเหมือนผู้หญิงคนอื่น ตรงกันข้ามเขาพอใจให้เธอหลับอยู่อย่างนี้ พอใจที่จะนั่งอยู่เฉยๆ เพื่อมองเธอ อาจเพราะเสียงใสๆ ที่สั่งห้ามก่อนหลับก็เป็นได้ที่ทำให้เขาเปลี่ยนใจ

ห้ามทำให้น้องปรางเสียใจเด็ดขาด

“เจ้าเล่ห์นักน่ะเรา” ว่าพลางจิ้มหน้าผากเกลี้ยงมนเบาๆ อย่างมันเขี้ยวก่อนจะเอี้ยวตัวดึงผ้าห่มที่เตรียมไว้สำหรับให้ตนเองบนโซฟามาคลุมกาย จานอาหารและเครื่องดื่มถูกกวาดไปไว้มุมหนึ่ง ขายาวเหยียดตรงและจัดท่าคนในอ้อมแขนให้สบายที่สุด

“ฝันดีนะคะน้องปราง”

 

แสงแดดอ่อนและสายลมพัดเอื่อยทำให้ปรางรวีอดใจไม่ไหวต้องชะโงกหน้าออกไปสูดกลิ่นความสดชื่นของทิวทัศน์ไร่องุ่นที่เจ้าตัวเรียบร้องจะมา รถที่ธีรเทพเช่าไว้วิ่งชะลอลงเพื่อให้หญิงสาวในชุดกางเกงยีนขาสั้นสีซีดและเสื้อยืดสีขาวตัวใหญ่ได้ชื่นชมธรรมชาติอย่างเต็มที่ เสียงกดชัตเตอร์ดังขึ้นเป็นระยะขณะที่คนตัวใหญ่ได้แต่นึกห่วงอยู่เบื้องหลัง

“กลับเข้ามาได้แล้วน้องปราง เดี๋ยวก็ตกลงไปหรอก”

แม้รถจะวิ่งช้าลงแต่เขาก็ยังไม่ไว้ใจ อุบัติเหตุเกิดขึ้นได้เสมอธีรเทพคิด ปรางรวีขยับกลับเข้ามานั่งตามเดิมแต่โดยดี มือเล็กเรียวหยิบกล้องถ่ายรูปของคนตัวใหญ่ที่ตอนนี้เธอยึดเป็นของตัวเองชั่วคราวขึ้นมาเลื่อนดูรูปที่เพิ่งถ่ายไป ใบหน้าสวยยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ให้กับสิ่งที่ตัวเองทำ ภาพทิวทัศน์ยามสายที่มีแสงแดดอ่อนๆ ทำให้บรรยากาศของไร่องุ่นที่เธอเก็บภาพได้ดูอบอุ่นแม้จะครึ้มฟ้าครึ้มฝนอยู่มากก็ตามที

“พี่เทพรู้มั้ยคะว่าน้องปรางไม่ได้มาเที่ยวแบบนี้ตั้งนานแล้ว” คนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นมาชวนคุย

เมื่อเช้าตอนที่ตื่นขึ้นมาในอ้อมแขนของคนตัวใหญ่ปรางรวียอมรับว่าตกใจไม่น้อย ไม่ใช่เพราะตื่นขึ้นมาในอ้อมแขนของเขาหากแต่เป็นเพราะสภาพร่างกายที่เรียบร้อยไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน และนั่นทำให้เธอไว้ใจ และเชื่อใจคนข้างกายมากขึ้นไปอีก ผู้หญิงเมานอนให้ท่าขนาดนั้นพี่เทพทนได้อย่างไรกัน เธออยากจะถามนักแต่ก็กระดากใจเกินกว่าจะเอ่ย แต่นั่นไม่สำคัญเท่ากับการที่เขาให้เกียรติเธอและรักษาคำสัญญาที่ให้ไว้ ถือว่าการซื้อใจครั้งนี้ธีรเทพสอบผ่าน

ปรางรวีชวนคนตัวใหญ่ออกมาจากวิลล่าในช่วงสายเพื่อที่เมื่อไปถึงไร่ก็น่าจะถึงมื้อเที่ยงพอดี จากนั้นทั้งเธอและเขาก็ออกเดินทางโดยมีพลขับเป็นธีรเทพขณะที่เธอนั่งชมวิวและกางแผนที่บอกเส้นทางในบางครั้ง แม้ธีรเทพจะเสนอให้ใช้แอพลิเคชั่นในโทรศัพท์มือถือ แต่ปรางรวีก็อยากจะใช้วิชาเนตรนารีที่ร่ำเรียนมาให้เกิดประโยคมากกว่า

“พี่รู้แล้วล่ะว่าคงจะนานมาก ก็น้องปรางเล่นชะโงกหัวออกไปแบบนั้นรู้มั้ยว่ามันอันตรายถ้าพี่ชะลอรถไม่ทันตกลงไปจะทำยังไง”

“พี่เทพก็ลงไปเก็บน้องปรางมาขึ้นรถตามเดิมสิคะ” ปรางรวีว่าง่ายๆ เพราะเธอรู้ว่าเขาไม่มีทางปล่อยให้เธอตกลงไปอยู่แล้ว ใบหน้าสวยเบนสายตากลับไปสนใจกล้องถ่ายรูปที่อยู่ในมือตามเดิม เสียงหัวเราะคิกคักและท่าทางยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ทำให้ธีรเทพอดไม่ได้ที่จะชำเลืองมอง

มือใหญ่ยื่นเข้ามาโยกศีรษะเล็กเบาๆ อย่างที่ชอบทำ ทั้งที่ปกติกับผู้หญิงคนอื่นเขาไม่เคยทำแบบนี้ด้วยซ้ำ ปรางรวีเงยหน้าขึ้นมาย่นจมูกใส่ก่อนจะก้มลงไปให้ความสนใจของที่อยู่ในมือตามเดิม








ขอฝากนิยายเรื่องอื่นๆ ของบ้านสินิท-สิรินด้วยนะคะ

 

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15 ความคิดเห็น