แผนลับจับรัก

ตอนที่ 22 : บทที่ 9 แผนหนีการดูตัว (70%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 192
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    23 เม.ย. 63





ธีรพลยกแก้วของตัวเองขึ้นจิบขณะที่คนเป็นน้องยกซดหมดไปแล้วเป็นแก้วที่สอง ดูท่าจะกลุ้มมากแน่ล่ะไม่มีสัญญาณแจ้งเตือนล้วงหน้าโผล่มาอีกทีก็บอกให้ดูตัวทั้งยังถูกขังไม่ให้ไปไหน กุญแจรถทุกคันก็ถูกธีรพงษ์เก็บเรียบ หนีก็หนีไม่ได้เป็นใครก็คงกลุ้มไม่น้อย

“ผมว่ามันไม่เห็นเกี่ยวกับการแต่งงานเลยนะครับ”

“สาระสำคัญเลยล่ะ” ธีรพลรีบอาศัยจังหวะเข้าตีประชิดข้าศึก “คิดดูนะถ้านายแต่งงานป๊าก็จะเบาใจไม่ต้องห่วงว่าจะมีผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้โผล่มาบอกว่านายทำเขาท้อง หรือรอสักวันว่านายจะมาบอกว่าแกติดโรคมา การแต่งงานอาจจะเป็นการเริ่มต้นให้นายรู้จักรับผิดชอบชีวิตตัวเอง ที่สำคัญนายจะได้เป็นผู้ใหญ่เลิกเล่น เลิกเที่ยว เลิกทำตัวลอยชายเป็นพ่อพวงมาลัยอย่างนี้เสียที ดีไม่ดีป๊าได้หลานชายจากนายขึ้นมาก็โชคหลายเด้งเลยใครจะรู้”

“เหตุผลฟังไม่ขึ้นสักอย่าง” ธีรเทพสวนกลับและหยิบเหล้าสีอำพันยี่ห้อดีขึ้นมาเทใส่แก้วก่อนจะตามด้วยน้ำแข็งและโซดาด้วยความช่ำชอง “ถ้าแค่อยากให้ผมมีความรับผิดชอบ หากผมเริ่มทำงานก็ถือว่ามีความรับผิดชอบแล้วหรือเปล่าครับ”

“ก็ลองเข้ามาทำงานเสียทีสิ เรียนจบมาก็ตั้งนาน นายจะเที่ยวเล่นกินเงินกงสีอยู่แบบนี้ไม่ได้นะ สงสารพวกเฮียบ้าง”

“เรื่องงานเอาไว้ก่อนเถอะครับ ผมขอพักสมองอีกสักพัก แล้วเรื่องดูตัวนี่ผมเลี่ยงไม่ได้เลยหรือครับ” อับจนปัญญาจนถึงขั้นออกปากขอคำปรึกษา

ธีรพลแอบอมยิ้มเมื่อปลาติดเบ็ด “เอาน่า เราเป็นผู้ชาย ลองไปดูตัวหน่อยก็ไม่เสียหายอะไร ถ้าไม่ชอบก็บอกผ่านเท่านั้นเอง”

คนเป็นพี่เสนอแนวทางให้ แต่ธีรเทพไม่คิดเช่นนั้นเพราะเจ้าสัวธนพัฒน์เป็นคนพูดจริงทำจริง เมื่อบอกว่าให้แต่งนั่นหมายความว่าท่านคิดและท่านต้องการให้ทำตามโดยไม่มีข้อโต้แย้ง และหากเขาไปดูตัวก็เท่ากับว่าเขายอมรับ เมื่อเขายอมรับบิดาย่อมไม่ปล่อยให้เขาปฏิเสธเป็นแน่

“ผมล่ะอยากรู้จริงๆ ว่ายายน้องเล็กอ้วนอัปลักษณ์คนนี้มีดีอะไรป๊าถึงอยากได้มาเป็นลูกสะใภ้”

“เรื่องนี้พี่ก็ไม่รู้นะ ถ้าอยากรู้คงต้องไปถามเจ๊หยีดู” ธีรพลบุ้ยปากไปทางห้องทำงานของพี่สาวที่เขาเห็นหลังไวๆ เมื่อครู่ว่าธีรดาเดินเข้าไปในนั้น ธีรเทพหันไปมองตามด้วยความสงสัยก่อนจะหันกลับมาถามด้วยความไม่เข้าใจว่าพี่ชายหมายถึงเรื่องอะไรกันแน่

“ทำไมต้องไปถามเจ๊หยีด้วยล่ะครับ”

“ก็เจ๊หยี...” ธีรพลเงียบเสียงลงเมื่อคิดบางอย่างขึ้นมาได้ แสร้งยกแก้วขึ้นมาดื่มโดยไม่สนใจที่จะตอบคำถามของน้องชายต่อและนั่นทำให้ธีรเทพที่กำลังเริ่มเมาต้องหงุดหงิดเมื่อคิดไปว่าพี่สาวที่รักมีเรื่องปิดบังตนเองอยู่

“เจ๊หยีทำไมครับ”

“พี่ว่านายไปถามเจ๊หยีเองจะดีกว่า”

ธีรพลบอกปัด แต่ธีรเทพไม่ยอมปล่อย เขาอยากรู้อะไรแล้วต้องรู้ให้ได้ นิสัยที่สืบทอดมาจากบิดาโดยตรงทำให้นัยน์ตาคู่คมแดงก่ำพยายามเค้นเอาคำตอบจากคนเป็นพี่ แต่ชายหนุ่มกลับไม่รู้เลยว่านั่นคือแผนหลอกล่อของธีรพลต่างหากเพราะรู้ดีว่าธีรเทพรักและหวงพี่สาวมากแค่ไหน เรื่องของธีรดาทุกเรื่องธีรเทพต้องรู้ให้ได้และนี่ก็เป็นอีกหนึ่งวิธีที่จะทำให้ธีรดาไม่กล้ายื่นมือเข้ามาขัดขวางแผนการครั้งนี้ตามที่เคยออกไป ที่สำคัญหากธีรเทพอยากรู้พรุ่งนี้ก็ต้องวิ่งโร่ไปเค้นเอาคำตอบจากคู่ดูตัว คราวนี้ก็ไม่ต้องลำบากวางแผนการต่างๆ กันอีกต่อไป

ธีรพลขยับตัวอย่างอึดอัดคล้ายไม่อยากจะเอ่ยถึงเรื่องนี้มากนักก่อนจะแสร้งถอนหายใจเล็กน้อยเพื่อความสมจริงและเอ่ยขึ้น “เจ๊หยีเขารู้จักคนบ้านนี้ และเจ๊หยีก็เป็นคนสนับสนุนเรื่องนี้กับป๊า นายไม่แปลกใจเหรอว่าทำไมเจ๊หยีถึงเป็นคนโทรศัพท์ไปตามนายอาทิตย์ก่อน ไหนจะไม่ยอมช่วยนายที่โต๊ะอาหารนั่นอีก” ธีรพลลอบสังเกตอาการของน้องชายอยู่ในที โดยหยิบเอาเหตุการณ์ที่ภรรยาเล่าให้ฟังมาช่วยเพิ่มน้ำหนักให้กับเหตุผลและพูดต่อ “นายก็คิดเอาเองแล้วกันว่าจะทำยังไงเพราะตอนนี้เจ๊หยีไม่ช่วยนายเหมือนเคยแน่”

“เจ๊หยีรู้จักคนบ้านนั้น”

ธีรเทพทวนคำส่วนคนเป็นพี่ทำเพียงแค่ยักไหล่และหยิบกับแกล้มที่อยู่บนโต๊ะเข้าปากเคี้ยวตุ่ยๆ อย่างไม่สนใจว่าน้องชายจะมีสีหน้าคิดหนักมากแค่ไหน

แล้วเขาจะทำยังไงดีว่ะเนี่ย

ลูกชายคนเล็กของเจ้าสัวธนพัฒน์ถามตัวเองอย่างคนหาทางออกไม่เจอ

ขณะที่ธีรพลและอีกสองคนที่แอบดูอยู่ไม่ไกลนักอมยิ้มให้กับแผนการของตัวเอง ตอนนี้ธีรเทพคงไม่กล้าไปขอความช่วยเหลือจากธีรดาผู้ซึ่งเป็นกุญแจดอกสำคัญที่จะหยุดแผนการนี้ได้ เมื่อตัดตัวช่วยออกไปธีรเทพก็เหลือเพียงตัวคนเดียวและนิสัยมุทะลุของธีรเทพก็เหลือเพียงวิ่งชนปัญหาอย่างที่เคยเป็นมาเท่านั้น แผนการหลอกล่อให้ปลาไหลติดกับนี่มันง่ายยิ่งกว่าจับด้วยมือเปล่าเป็นไหนๆ

“คิดดีๆ นะ พี่แนะนำแล้ว นายจะเชื่อหรือไม่เชื่อก็อยู่ที่นาย แต่พรุ่งนี้อย่าลืมว่ามีนัดกับป๊าก็แล้วกัน”

 

น้องปรางจะไปเที่ยวเขาใหญ่สามวัน จองรีสอร์ทและตั๋วรถทัวร์ไว้เรียบร้อยแล้วด้วย รถออกหกโมงครึ่งของเช้าวันเสาร์

เสียงใสๆ ของปรางรวีดังแทรกเข้ามาในห้วงความคิด หลังจากยืนยันเจตนารมณ์ว่าจะหนีการดูตัวหญิงสาวก็เงียบหายไปสองวันเต็มก่อนจะโทรศัพท์มาคุยเล่นกับเขาเหมือนหลายวันที่ผ่านมาพร้อมแจ้งให้ทราบว่าตนเองได้จัดเตรียมทริปสำหรับหนีการดูตัวไว้เรียบร้อยแล้ว และนั่นก็ทำให้คนนอนไม่หลับทั้งที่พยายามข่มตามากแค่ไหนก็ตามอย่างธีรเทพต้องลุกขึ้นมานั่งและเดินวนไปวนมาเกือบสิบรอบก่อนจะตัดสินใจทำอะไรบ้างอย่าง เขาไม่ใช่คนชอบหนีปัญหา แต่นั่นในเวลาปกติที่เขามั่นใจว่าสามารถควบคุมสถานการณ์ไว้ได้ แต่เรื่องนี้เขาขอผ่านก่อนจริงๆ มือใหญ่เปิดตู้เสื้อผ้าเพื่อหาของที่ต้องการและกระเป๋าเป้แบบนักเดินทางก็ถูกหยิบออกมาจากภายใน

“ขอโทษนะครับป๊า เรื่องดูตัวเอาไว้โอกาสหน้าก็แล้วกัน ตอนนี้ผมยังไม่พร้อมจะไปเจอยายน้องเล็กอัปลักษณ์หมูผีของป๊าจริงๆ กลัวช็อกตายก่อนวัยอันควร”

เวลาห้านาฬิกาสามสิบนาทีของเช้าวันเสาร์ บริเวณหลังบ้านศุภวณิชย์ กำแพงสูงกว่าสามเมตรถูกดวงตาคมกวาดมองขึ้นลงครั้งแล้วครั้งเล่าก่อนจะตัดสินใจอย่างเด็ดขาด

อยู่ก็ไม่รอดไปอาจจะรอดก็ได้

คิดดังนั้นแล้วก็โยนกระเป๋าสะพายหลังที่บรรจุเสื้อผ้าและของใช้สำหรับสามวันสองคืนลอยละลิ่วข้ามกำแพงสูงของบ้านศุภวณิชย์ออกไปตกอยู่นอกรั้ว

เสียงวัตถุหล่นตุ๊บลงมากระทบพื้นฝั่งตรงข้ามทำให้คนโยนใจชื้น หากมีคนเห็นเขาก็เลี่ยงตอบไปแบบเนียนๆ ว่าปีนออกไปเก็บกระเป๋า จากนั้นก็โกยแน่บให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ร่างสูงกว่าร้อยแปดสิบสามเซนติเมตรกระชับเสื้อแจ๊กเกตยีนแขนยาวให้เข้าที่ ขณะที่เสื้อด้านในเป็นแขนยาวสีเทามีหมวกที่ถูกยกขึ้นสวมปิดบังหน้าตาไม่ให้ผู้พบเห็นจำได้ กางเกงผ้ายีนสีซีดถูกถลกขึ้นเล็กน้อยก่อนจะยกรองเท้าผ้าใบคู่เก่งขึ้นไปเหยียบต้นมะม่วงที่อยู่ใกล้ๆ มือใหญ่อาศัยความช่ำชองที่เคยแอบหนีออกไปเล่นกับเพื่อนบ้านสมัยเด็กๆ ดึงกิ่งนั้นโรยตัวขึ้นไปกิ่งนี้จนกระทั่งขึ้นไปอยู่บนกำแพงได้ในเวลาไม่ถึงสองนาที และสิ่งต่อมาที่ธีรเทพต้องทำก่อนที่ใครจะมาเห็นเข้าก็คือกระโดดม้วนหน้าลงจากกำแพงสูงสามเมตรลงไปยังจุดที่กระเป๋าใบเขื่องของตัวเองนอนนิ่งอยู่

เมื่อถึงจุดหมายโดยสวัสดิภาพ ธีรเทพก็หันหน้ากลับมามองบ้านศุภวณิชย์อีกครั้ง “แล้วเจอกันวันจันทร์นะครับอาป๊า”







ขอฝากนิยายเรื่องอื่นๆ ของบ้านสินิท-สิรินด้วยนะคะ

 

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15 ความคิดเห็น