แผนลับจับรัก

ตอนที่ 15 : บทที่ 7 ปัญหาโลกแตก (35%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 217
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    16 เม.ย. 63



บทที่ 7 ปัญหาโลกแตก

คูเป้สีขาวมุกเลี้ยวเข้าจอดในโรงรถในเวลาตีสี่ครึ่ง หลังจากแยกกับธีรเทพไปเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อนปรางรวีก็ขับรถกลับบ้านในลักษณะที่เรียกได้ว่าเอื่อยที่สุดเท่าที่เคยขับมา แม้เวลาจะดึกมาก แอลกอฮอล์จะสูบฉีดในร่างกายมากแค่ไหนแต่เธอก็เลือกที่จะเปิดประทุนและขับรถรับลมยามค่ำคืนไปอย่างช้าๆ

ปรางรวีนั่งอยู่ในรถเกือบสิบนาทีแม้จะรู้ว่าป่านนี้คนในบ้านคงหลับหมดแล้วแต่เธอก็อยากจะมั่นใจอีกสักนิดว่าจะไม่มีใครอยู่รอ

ขาขาวภายใต้กางเกงยีนสีเข้มก้าวเข้ามาในบ้านพร้อมกระเป๋าสะพายใบใหญ่ กลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ ทำให้คนที่นั่งรออยู่ทั้งคืนรู้สึกตัว

“กลับมาแล้วเหรอ”

เสียงจากมุมห้องทำให้ขาที่กำลังก้าวผ่านห้องโถงชะงักกึก ปากบอกว่าจะหนีออกจากบ้านแต่ยังไม่ทันครบยี่สิบสี่ชั่วโมงดีเธอก็กลับมาตายรังเสียแล้ว

ร่างสมส่วนค่อยๆ หันกลับมาเผชิญหน้ากับต้นเสียง แสงไฟภายในห้องโถงถูกเปิดจนสว่างจ้าเผยให้เห็นร่างสูงใหญ่ของร้อยเอกปฐวีในชุดนอนสีเข้ม

“มานั่งนี่สิ” มือหนาตบลงบนเบาะที่ว่างข้างตัวทำให้ปรางรวีต้องเดินเข้าไปหาอย่างเลี่ยงไม่ได้ เธออยากจะแสดงท่าทีว่ากำลังโกรธเคืองอย่างเมื่อตอนกลางวันแต่พอเห็นว่าพี่ชายนั่งรออยู่จนดึกเกือบเช้าเช่นนี้เธอก็ทำมันไม่ออก จำต้องก้าวเข้าไปทรุดนั่งเคียงข้าง

“เป็นไง ไปดื่มกับใครมาล่ะ”

“กับเพื่อนค่ะ พี่ปลายยังไม่นอนอีกเหรอคะ” คนตัวเล็กแสร้งยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดู

“ยัง พี่รอคุยกับน้องปรางอยู่” น้ำเสียงเรียบเรื่อยไม่บ่งบอกว่าอยู่ในอารมณ์ใดทำให้ปรางรวีรู้สึกอึดอัด ร่างเล็กกระสับกระส่าย รู้ตัวว่าทำผิดไปเมื่อตอนกลางวันแต่ก็หยิบเอาเหตุผลที่ว่าพี่ชายกับบิดาทำผิดกับเธอก่อนทำให้เธอมีปฏิกิริยาโต้ตอบที่รุนแรงดังนั้นเธอจึงไม่ผิด

“ถ้าอย่างนั้นน้องปรางขอตัวขึ้นไปอาบน้ำก่อนได้ไหมคะ เหนียวตัวจะแย่แล้ว”

“พี่คุยแปบเดียวเท่านั้นแหละ” เสียงทุ้มยังคงราบเรียบดุจเดิม ปฐวีจ้องเข้าไปในดวงตาของคนเป็นน้องและไม่ปล่อยให้เวลาเสียไปโดยเปล่าประโยชน์อีกต่อไป “เรื่องเมื่อตอนบ่าย พี่ขอโทษนะ”

คำขอโทษออกจากปากคนเป็นพี่ทำให้ปรางรวีนิ่งงัน สมองที่มีแอลกอฮอล์ไหลเวียนอยู่มึนงงและคิดตามไม่ทันว่าอีกฝ่ายจะมาไม้ไหน จนกระทั่งปฐวีพูดขึ้นมาอีก

“พี่รู้ว่าทั้งพี่ทั้งคุณป๋าและพี่ต้นต่างก็ทำผิดกับปราง และไม่ควรทำอะไรแบบนั้น ทั้งๆ ที่เราสามารถคุยกันได้”

“พี่ปลายจะพูดอะไรกันแน่คะ”

“คุณป๋าและพวกพี่มีความเห็นตรงกันว่าอยากให้น้องปรางแต่งงาน” สิ้นคำปรางรวีก็ตั้งท่าจะวีนแตกทันทีแต่ถูกมือใหญ่จับไว้มั่นและพูดต่อ “เราไม่อยากให้น้องปรางใช้ชีวิตแบบนี้ ไม่อยากให้เกี่ยวข้องกับนายธนาวินหรือครอบครัวของเขา จึงคิดว่าถ้าให้น้องปรางแต่งงานกับลูกชายของเพื่อนคุณป๋าน่าจะเป็นวิธีการแก้ปัญหาที่ดีที่สุด”

“โดยไม่ถามความเห็นว่าน้องปรางจะรู้สึกอย่างไรน่ะหรือคะ”

“พี่รู้ พี่ถึงมาถามน้องปรางอยู่นี่ไง” คนเป็นพี่ยังคงใจเย็น “น้องปรางคิดว่าไงคะ”

“แค่ไม่อยากให้น้องปรางยุ่งกับวินเขาเท่านั้นใช่ไหมคะเหตุผลที่อยากให้น้องปรางแต่งงาน”

“ส่วนหนึ่งค่ะ” ปฐวีที่มีสติมากกว่าดูออกว่าน้องสาวหาทางหลบเลี่ยง ภายใต้ศีรษะทุยได้รูปของคนเป็นน้องป่านนี้คงกำลังคำนวณผลได้ผลเสียหากเขาบอกว่าให้เลิกกับธนาวินอยู่เป็นแน่ “คุณป๋าไม่อยากให้น้องปรางใช้ชีวิตแบบนี้ เอะอะก็หนีออกจากบ้าน ไปเที่ยวกลางค่ำกลางคืน คุณป๋าอยากให้น้องปรางทำตัวน่ารัก หรือไม่ก็ลงหลักปักฐาน อยากให้น้องปรางดูแลชีวิตของตัวเองได้”

“แต่การแต่งงานก็ไม่ใช่คำตอบ”

“ใช่ค่ะ การแต่งงานไม่ใช่คำตอบ แต่เป็นจุดเริ่มต้นที่จะทำให้น้องปรางเป็นผู้ใหญ่ขึ้น เมื่อน้องปรางออกไปมีครอบครัวของตัวเอง น้องปรางต้องออกไปเผชิญโลก และครอบครัวของเจ้าสัวก็เป็นตัวเลือกที่ดีเพราะหนึ่ง เจ้าสัวกับคุณป๋าเป็นเพื่อนกัน สองทางครอบครัวนั้นเป็นคนดีพวกเราไว้ใจ และสามทางนั้นรับรองว่าจะดูแลน้องปรางอย่างดี”

“แต่น้องปรางก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทำไมต้องอยากให้น้องปรางแต่งงานด้วย”

“เพราะรัก และอยากให้สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับน้องปรางไงคะ” ว่าพร้อมจ้องเข้าไปในดวงตาคู่สวยให้เธอเห็นว่าคำพูดเมื่อครู่จริงจังมากแค่ไหน “ตี๋เล็กเป็นคนดีพี่รับรอง”

ปฐวีโกหกเพื่อความสบายใจของน้องสาว เขาแทบจะไม่รู้จักนายตี๋เล็ก ตั้งแต่พี่ชายแต่งงานและเลิกรากับธีรดาเมื่อสิบสามปีก่อนเขาก็ไม่ได้ยินเรื่องของตี๋เล็กอีกเลย

“ตี๋เล็ก?”เสียงหวานทวนคำอย่างไม่แน่ใจในสิ่งที่ได้ยิน “คนจีน”

“ใช่จ๊ะ”

“แต่น้องปรางไม่รู้จักเขา ไม่เคยเห็นหน้า แล้วน้องปรางจะแต่งงานกับเขาได้ยังไงล่ะคะ”

“น้องปรางไม่จำเป็นต้องแต่งงานถ้าน้องปรางไม่ชอบตี๋เล็ก” เสียงทุ้มเงียบลงกะว่าจะพูดต่อแต่น้องสาวสวนขึ้นมาเสียก่อน

“ถ้าอย่างนั้นน้องปรางไม่ชอบนายตี๋เล็กนี่ค่ะ”

“ฟังพี่ให้จบก่อน” ปฐวีท้วงติงและพูดต่อ “น้องปรางไม่จำเป็นต้องแต่งถ้าน้องปรางไม่ชอบ พวกเราจะไม่ฝืนใจน้องปราง แต่ขอแค่น้องปรางยอมไปดูตัวและลองทำความรู้จักกับตี๋เล็กเขาสักครั้ง ถ้าน้องปรางปฏิเสธตอนนี้คุณป๋าอาจเสียหน้า เสียเพื่อนและอาจจะมองหน้ากันไม่ติดก็ได้ น้องปรางอย่าลืมว่าคุณป๋าเป็นผู้บังคับการตำรวจนครบาล พูดคำไหนต้องเป็นคำนั้น ทำแค่นี้เพื่อรักษาหน้าของคุณป๋าในฐานะลูกสาวที่น่ารักของคุณป๋าได้ไหมคะ”

คำพูดของพี่ชายทำให้คนที่สติไม่ครบถ้วนคิดตามไม่ค่อยทันแต่ก็ไม่รู้จะเถียงกลับอย่างไรจึงได้แต่นิ่งเงียบ และนั่นก็ทำให้พี่ชายว่าขึ้นอีก

“น้องปรางเงียบพี่จะถือว่าน้องปรางตกลงนะ เอาล่ะเรามาทำความรู้จักกับตี๋เล็กกันดีกว่า” ปฐวีตีขลุมเข้าข้างตัวและหยิบของบางอย่างขึ้นมาวางบนตัก อัลบั้มรูปเก่าๆ เล่มหนึ่งถูกออกมาเปิด “นี่คือตี๋เล็ก”

นิ้วยาวชี้ไปยังรูปของเด็กผู้ชายสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวคาดเอี๊ยมสีน้ำเงิน ใบหน้าอวบอ้วนอย่างเด็กเชื้อสายจีนสวมแว่นตาอันโตทับใบหน้ากลมป้อม ดูไม่จืด ในสายตาของสาวสวยอย่างปรางรวี

“เนิร์ดชะมัด” วิพากษ์วิจารณ์ติดเหยียดหยันเล็กน้อย

ปฐวีพยักหน้าเห็นด้วย เขาได้อัลบั้มรูปนี้มาจากพี่ชายเพราะต้องเตรียมตัวสำหรับการเจรจาตามที่รับปากบิดาไว้ และโชคดีที่ปฐพียังคงเก็บรูปเก่าๆ ไว้อยู่ แม้จะผ่านมาสิบกว่าปีแล้วก็ตาม

“เห็นแบบนี้แล้วก็ดีไม่ใช่เหรอ น้องปรางจะได้มีข้ออ้างปฏิเสธ และคุณป๋าจะได้ไม่เสียหน้าด้วย” ปฐวีหลอกล่อ และแน่นอนว่าปรางรวีตกหลุม เพราะเหตุผลที่พี่ชายอ้างมานั้นสมเหตุสมผลไม่น้อย เมื่อความเงียบจากน้องสาวเป็นคำตอบผู้กองหนุ่มก็พูดขึ้นอีก “เอาล่ะน้องปรางเก็บไปคิดก็แล้วกันนะคะว่าจะเอายังไงต่อ พี่ก็แค่อยากอธิบายให้เข้าใจถึงเจตนาของพี่ พี่ต้นและคุณป๋า” เขายิ้ม “ไปนอนกันดีกว่านะคะดึกแล้ว ไม่สิ เช้าแล้วต่างหาก”

ปรางรวีพูดอะไรไม่ออก ได้แต่เดินตามมือที่จับจูงเธอไปส่งถึงหน้าห้องนอน คำพูดของปฐวียังคงวนเวียนอยู่ในหัว หากไม่ชอบเธอมีสิทธิ์ที่จะปฏิเสธการแต่งงานครั้งนี้ได้ เพื่อรักษาหน้าของบิดา รักษามิตรภาพระหว่างบิดากับเจ้าสัวผู้เป็นเพื่อนสนิท เธอต้องอดทน อดทนไปก่อนจนกว่าจะถึงเวลา





อดทนไว้นะน้องปราง ถึงเวลาเราค่อยเอาคืน อิอิ

ขอฝากนิยายเรื่องอื่นๆ ด้วยนะคะ บ้านสินิท-สิริน ร่วมโปร meb E-book Fair 2020 - สัปดาห์หนังสือที่บ้าน ลดทั้งร้านกว่า 30% นะยูว์ 

 

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15 ความคิดเห็น