ดวงใจขุนศึก [สนพ. ปองรัก]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 204,942 Views

  • 589 Comments

  • 1,947 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    60

    Overall
    204,942

ตอนที่ 40 : ตอนที่ 13 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3305
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    24 ก.ค. 61

 

ภายในอธิรักษ์โยธินกรุ๊ปพนักงานนับร้อยยังคงทำงานในหน้าที่ของตนอย่างขะมักเขม้น ขุนศึกเดินผ่านโต๊ะทำงานในแผนกที่ตนรับผิดชอบ เป้าหมายของเขาคือห้องทำงานส่วนตัวที่อยู่ด้านในสุดของชั้น

“บอส”

พิมลวรรณผุดลุกจากโต๊ะทันทีที่เห็นว่าใครกำลังเดินเข้ามา ร่างผึ่งผายไม่ต่างจากวันวานที่เธอเคยเห็น หากจะมีสิ่งที่เปลี่ยนไปคงเป็นแววตาคู่นั้นเพียงอย่างเดียวที่แตกต่าง เลขานุการสาวยิ้มต้อนรับเจ้านายด้วยความยินดีที่ในที่สุดเขาก็กลับมาทำงานดังเดิม เธอสืบเรื่องราวจากร้านเบเกอรี่ที่อยู่ห่างจากอธิรักษ์โยธินกรุ๊ปสองช่วงตึกมาแล้ว และได้ความว่าชายหนุ่มได้เลิกรากับเจ้าของร้าน ทั้งยังเป็นคนขับรถชนเธอจนต้องเข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลร่วมอาทิตย์

คงเจ็บหนักพอดู...สาแก่ใจเธอนัก เลขานุการสาวคิดขณะเดินอ้อมออกมาต้อนรับเจ้านายหนุ่ม

“ยินดีต้อนรับกลับมาทำงานอีกครั้งค่ะ”

“ผมไม่ได้ไปไหน คงไม่ต้องใช้คำนั้นหรอกครับคุณพิมลวรรณ”

คำตอบกลับทำเอาหญิงสาวหน้าหงาย แต่ขุนศึกไม่คิดจะต่อล้อต่อเถียงกับเธอนานนัก เขารีบสั่งความโดยเร็วเพื่อที่จะรีบทำงานให้เสร็จและไปหารมิตาที่โรงพยาบาล

“ท่านรองแจ้งมาที่คุณแล้วใช่ไหมเรื่องโครงการที่มีปัญหา ถ้ายังไงก็เอาเอกสารเข้าไปให้ผมที่ห้องได้เลยนะ และเรียกวิศวกรที่ควบคุมการก่อสร้างเข้าไปพบผมด้วย”

“ได้ค่ะ”

คำสั่งร่ายยาวทำให้พิมลวรรณไม่มีช่องที่จะเอ่ยคำใดนอกจากพยักหน้ารับคำ เมื่อชายหนุ่มผลักประตูเข้าห้องไปเธอหมุนตัวกลับไปยังโต๊ะประจำตำแหน่งของตนเองเช่นเดียวกัน จัดเอกสารที่เตรียมไว้เพื่อนำเข้าไปให้ชายหนุ่ม แต่แล้วทุกอย่างก็หยุดชะงัก

ดวงตากลมโตที่กรีดอายไลเนอร์โฉบเฉี่ยวและปัดมาสคาร่าเป็นแพงามงอนหันไปมองยังประตูที่ปิดสนิท มือที่เตรียมเอกสารเมื่อครู่เลื่อนมาที่กระดุมเสื้อสูทสีน้ำตาลอ่อน ออกแรงปลดมันออกจากรังเบาๆ แล้วค่อยๆ ถอดเสื้อนอกออกช้าๆ ให้เหลือเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวเนื้อบาง ปลดกระดุมที่คอเสื้อลงมาอีกเม็ดและคว้าผ้าพันคอยี่ห้อหรูจากฝรั่งเศสในลิ้นชักขึ้นมาผูกทับที่ปกเสื้อไว้อย่างมีสไตล์ ลุกขึ้นรวบรวมเอกสารที่ต้องใช้ขึ้นแนบอก ขาเรียวภายใต้กระโปรงสีน้ำตาลอ่อนสั้นเพียงสองคืบเดินนวยนาดเข้าไปยังห้องของผู้บริหาร

ในเมื่อเจ้านายกำลังโสด เธอก็มีสิทธิ์ไม่ใช่หรือ

“เอกสารค่ะบอส”

น้ำเสียงที่บรรจงแต่งจริตให้หวานและเชิญชวนทำให้คนที่เพิ่งนั่งลงบนเก้าอี้ทำงานสีดำตัวใหญ่ต้องเงยหน้าขึ้นมอง หน้าตาและรูปร่างของอีกฝ่ายจัดได้ว่าเป็นสาวสวยที่จัดไปทางสวยมากในมาตรฐานของผู้ชายทุกคน ฐานะหน้าตาทางสังคมก็เรียกได้ว่าพร้อมสรรพ เพราะไม่อย่างนั้นคงไม่ได้เป็นเด็กเส้นที่ลูกค้าฝากเข้ามาทำงานที่บริษัทของเขาได้ เพียงแค่เป้าหมายของพิมลวรรณไม่ใช่พี่ชายทั้งสอง...แต่เป็นเขา

“ผมว่าวันนี้แอร์ของบริษัทเรายังคงทำงานได้ดีอยู่ คุณว่าไหมครับ” เอ่ยเสียงเรียบเมื่อเห็นเครื่องแต่งกายของอีกฝ่าย พิมลวรรณที่ยังไม่เข้าใจคำกล่าวของเจ้านายหนุ่มจึงได้แต่ตอบกลับไปตามนั้น

“ค่ะ พิมก็ว่าอย่างนั้น”

“ถ้าอย่างนั้นก็ช่วยแต่งตัวให้มันเหมาะกับอุณหภูมิในห้องหน่อยนะครับ” ว่าพลางชี้ปากกาในมือไปยังแผงควบคุมอุณหภูมิที่อยู่ติดผนังไม่ใกล้นัก หน้าปัดดิจิตอลสีเขียวบอกระดับความเย็นต่ำกว่าที่รัฐบาลรณรงค์...เชือดนิ่ม แต่ทำเอาคนฟังแทบกรีดร้องเพราะเสียหน้า

พิมลวรรณกักเก็บความรู้สึกไม่พอใจไว้ข้างใน ทั้งที่ใบหน้าสวยแดงก่ำเพราะแรงโกรธ มือเรียวดึงรั้งกระโปรงตัวสั้นให้ต่ำลงปิดหน้าขาเมื่อถูกตำหนิ เธอจำต้องข่มใจอ่านรายงานให้คนที่อยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ได้ฟังต่อ ทั้งที่อยากจะออกไปกรีดร้องให้สาสมกับความเมินเฉยที่เขาทำ

“ขอบคุณมาก เชิญคุณออกไปทำงานของตัวเองได้แล้ว ถ้ามีอะไรผมจะเรียก”

“ค่ะบอส”

เสียงที่รับคำไม่ได้บ่งบอกว่ายินดีทำตามคำสั่งแม้แต่นิด มันติดประชดเสียจนขุนศึกต้องเงยหน้าขึ้นมอง แต่สิ่งที่เขาเห็นก็คงมีเพียงแผ่นหลังของเลขานุการสาวที่หายออกไปจากกรอบประตูเท่านั้น

ชายหนุ่มพ่นลมหายใจออกมายาวเหยียด รู้ละว่าเธอหวังสิ่งใด แต่หัวใจของเขาได้มอบให้กับใครอีกคนไปแล้วจนไม่เหลือที่ว่างไว้เผื่อใครต่างหาก แต่ที่ต้องจำใจทำงานร่วมกันเพราะเห็นแก่หน้าตาของลูกค้ารายใหญ่ซึ่งทำงานร่วมกันมาตั้งแต่สมัยอธิรักษ์โยธินกรุ๊ปเพิ่งเริ่มก่อตั้งค้ำคออยู่ และหากขุนศึกรู้ตัวสักนิดว่าหน้าที่ค้ำคอจะนำมาซึ่งความสูญเสียครั้งใหญ่ในชีวิต เขาคงตัดไฟเสียตั้งแต่วันนี้เพื่อไม่ให้ลมที่โหมกระหน่ำทำร้ายคนที่เขารักให้เจ็บปวดในอนาคต แต่เพราะเขาไม่รู้ ทุกอย่างจึงยังคงดำเนินต่อไป

ผิดกับคนที่พลาดหวัง หลังจากก้าวออกมาจากห้องของเจ้านายสิ่งที่พิมลวรรณกระทำเป็นอย่างแรกคือโยนสมุดบันทึกเล่มเล็กที่ใช้จดรายละเอียดเกี่ยวกับการทำงานลงบนโต๊ะอย่างกระแทกกระทั้น หวังระบายความหงุดหงิดที่ก่อตัวขึ้นมาเป็นริ้ว ไม่ได้หวังนักหรอกว่าสุดท้ายจะทำให้เขาสยบ เพียงแต่เธอไม่พอใจที่แพ้ผู้หญิงอีกคน ผู้หญิงที่เป็นแค่แม่ค้าขายขนมแต่กลับกุมหัวใจของเขาไปทั้งดวง เจ็บใจที่แพ้ให้กับผู้หญิงพรรค์นั้น ผู้หญิงที่ชื่อรมิตา อัศวกุล

“เล่นตัวนัก ถ้าไม่ใช่เพราะนามสกุลที่ต่อท้ายชื่อคุณอยู่ นึกหรือว่าฉันจะสน!”

 

ขุนศึกใช้เวลาจัดการกับเอกสารกองพะเนินอยู่เกือบทั้งวัน ทั้งรอพบลูกค้าเจ้าของโครงการที่มีปัญหาตามที่พี่ชายกำชับ จนทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี แต่ติดที่เอกสารการดำเนินการหลายอย่างต้องผ่านแผนกต่างๆ จนวุ่นวายไปหมด ที่สำคัญมันทำให้เขาเสียเวลารอ ราวกับมีใครบางคนจงใจประวิงเวลา และมันก็ทำให้เขามาถึงโรงพยาบาลในเวลาบ่ายแก่

ช้ากว่าที่ตั้งใจไว้นานโข อีกไม่ถึงชั่วโมงรมิตาก็จะตื่น หรือไม่เธอก็คงตื่นอยู่แล้ว ซึ่งนั่นหมายความว่าเวลาของเขาที่จะได้พบเธอในวันนี้หมดไปอย่างสิ้นเชิง คิดแล้วก็ก้าวไปตามทางลาดหินอ่อนมุ่งหน้าสู่ห้องพักของหญิงสาวด้วยหัวใจที่แอบหวังว่าจะได้เจอสักนิดก่อนเธอตื่น

มือที่กำลังเอื้อมจับลูกบิดชะงักค้าง ขาที่กำลังจะก้าวเข้าไปภายในหยุดกึก เพียงเพราะเขาพบความจริงบางอย่าง รมิตาไม่ได้อยู่เพียงลำพังเหมือนทุกที แปลความหมายได้อีกนัยคือเธอตื่นจากการหลับกลางวันแล้วนั่นเอง สุดท้ายเขาก็หมดโอกาส คงต้องเร่งเวลาให้ถึงคืนนี้โดยเร็ว คิดแล้วก็ถอนหายใจยาว ผิดหวังแต่เมื่อทำอย่างใดไม่ได้สุดท้ายเขาก็ต้องยอมรับความจริง

เสียงพูดคุยกระเซ้าเย้าแหย่ที่ดังลอดออกมาจนถึงนอกห้องแสดงว่ามีคนมาเยี่ยมเธอมากพอสมควร เพราะเขาจำกระแสเสียงของใครไม่ได้เลย มันสับสนและวุ่นวายไปหมด อาจเป็นพนักงานที่ร้านที่มาเยี่ยมรมิตาก็เป็นได้ คิดแล้วก็เตรียมที่จะหมุนตัวกลับ แต่ยังไม่ทันจะได้ทำอย่างที่ใจนึก ประโยคที่ดังแว่วและน้ำเสียงที่คุ้นหูก็ทำให้ขาของเขาหยุดก้าวกะทันหัน

“...ว่ายังไงจ๊ะ อัลตราซาวนด์ดูแล้วผู้หญิงหรือผู้ชาย แม่ๆ จะได้เตรียมซื้อของกันถูก”

จากนั้นก็มีเสียงกระเซ้าสวนขึ้นมาจนจับใจความไม่ได้ แต่คนด้านนอกกลับหยุดความคิดทุกอย่างราวกับโลกหยุดหมุนไว้ที่ประโยคก่อนหน้า

อัลตราซาวนด์

ไหนจะน้ำเสียงอ่อนโยนอันคุ้นเคยนั่นอีก ใครกันที่มาเยี่ยมเธอ

เท่าทันความคิด มือที่ละจากลูกบิดทองเหลืองยกขึ้นจับมันมั่นอีกหน ขุนศึกตัดสินใจที่จะเข้าไปหา กวาดตามองดูให้แน่ใจ แม้จะผิดคำสัญญาที่ให้ไว้แต่เมื่อชั่งน้ำหนักดูแล้วเขาควรทำมัน ดังนั้นจึงไม่รอช้าที่จะเปิดประตูเข้าไปอย่างถือวิสาสะ จังหวะการเดินอันเงียบกริบหรืออาจจะเป็นเพราะไม่มีใครสนใจ ทำให้เขาก้าวเข้าไปจนเกือบถึงประตูที่เชื่อมระหว่างห้องพักญาติกับห้องพักของผู้ป่วย

“จะซื้อของรับหลานเป็นคนแรกใช่ไหมล่ะครับ ผมรู้”

“ถ้าคนแรกคงเป็นพ่อของเขาแล้วละค่ะ ซื้อตั้งแต่ยังไม่รู้ด้วยซ้ำ”

เสียงหัวเราะครื้นเครงทำให้จังหวะการก้าวเดินของผู้มาใหม่ช้าลง เสียงที่อยู่ในห้องคุ้นหู ประโยคที่เอื้อยเอ่ยเย้าแหย่เป็นเหตุให้ลมหายใจของเขาสะดุดครั้งแล้วครั้งเล่า ขุนศึกยืนเยื้องออกไปจากกรอบประตูไม่ไกลนัก แต่นั่นก็เพียงพอให้เขาได้มองเห็นความเป็นไปที่อยู่ภายในห้อง ขาที่ก้าวเดินตามปกติเมื่อครู่ดูเหมือนจะแข็งค้าง ราวกับมีใครมาโบกปูนทับเพียงเพราะสิ่งที่ได้เห็นตรงหน้า

“นี่มันหมายความว่ายังไงกันครับ”

 










ดวงใจขุนศึก ราคาเล่มละ 276.25 บาท (ราคาหน้าปก 325 บาท )

จัดส่งฟรีพร้อมของที่ระลึก

สั่งซื้อรูปเล่มที่ Fan page : สำนักพิมพ์ปองรัก

                     Fan page : สิรินรชา นาถธีรธาดา

หรือสนใจรูปแบบอีบุ๊ค สามารถกดซื้อได้ที่ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #589 chalalaiale (@chalalaiale) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 15:21

    อ้าว รีบบอกความจริงนะ อิขุนยิ่งโง่ โง่ ยุ

    #589
    0
  2. #563 tom247 (@tom247) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 19:36
    อีขุนคงจะงอนในไม่ช้านี้
    #563
    0
  3. #562 TheMe2Me (@thongbang-rada91) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 15:27
    เอางานเข้าแล้ว....หลอกพี่ขุนเขาทำไมเดียวเขาก็หนีไปอีกหรอก พี่ขุนยิ่งเป็นโคขุนอยู่
    #562
    0
  4. #561 nooyung207744 (@nooyung207744) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 14:02
    ค้างงงง
    #561
    0
  5. #366 พลอย (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 22:18
    ไรท์ขาถ้าอินางมารร้ายจะเข้ามาแย่งขุนศึกจากเคทรับรองว่าทำได้แน่นอนเพราะขุนศึกเป็นผู้ชายที่อ่อนไหวง่ายมากและไม่มีความมั่นใจอะไรสักอย่างคิดว่ากลิ่นมาม่าๆๆๆๆๆคงมาเรื่อยๆๆจนน่าเบื่อแน่ๆๆๆๆๆเซ็ง
    #366
    1
    • #366-1 บ้านสินิท-สิริน (@sinitsirinch) (จากตอนที่ 40)
      12 มิถุนายน 2559 / 08:26
      ที่ร้ากขา ถ้าอิขุนไม่มีพัฒนาการในตอนที่เกือบเสียเคทไปในครั้งนี้ น้องจะปลดออกจากการเป็นพระเอก เปลี่ยนชื่อเรื่องด้วย ฮ่าๆ
      #366-1
  6. #365 satamsomtua (@satamsomtua) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 15:17
    รออีบุคนะคะ
    ใครแกล้งโคขุน คงโดนเอาคืนแล้วมั้งยังงี้ เคทไม่ได้แท้งใช่ไหมหรืออะไร
    #365
    1
    • #365-1 บ้านสินิท-สิริน (@sinitsirinch) (จากตอนที่ 40)
      12 มิถุนายน 2559 / 08:27
      >_< แหะๆ โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ
      คุณรองโดนเอาคืนแน่ค่ะ แต่คงต้องเป็นเรื่องหน้าโน๊ะ
      #365-1
  7. #364 xiaolong (@woshixiaolong) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 10:10
    เหมือนจะดราม่าต่อไปเรื่อยๆ ได้อีก เจ็บปวด ตอนนี้สงสารพระเอก อนาคตสงสารนางเอก
    #364
    1
  8. #363 pimtha12 (@pimtha12) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 09:37
    เคทไม่แท้ง? เล่นแรงนะเรา
    #363
    1