ดวงใจขุนศึก [สนพ. ปองรัก]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 204,944 Views

  • 589 Comments

  • 1,947 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    62

    Overall
    204,944

ตอนที่ 34 : ตอนที่ 12 [25%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3821
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    18 ก.ค. 61

ตอนที่ 12

 

เสียงห้ามล้อของแลนด์โรเวอร์สีดำมันปลาบดังก้องไปทั่วทั้งบริเวณ ร่างที่อยู่หลังพวงมาลัยเด้งกระดอนตามแรงกระชากของรถไปมาก่อนจะหยุดนิ่ง กลิ่นล้อยานยนต์เผาไหม้ทำให้ขุนศึกชาวาบไปทั้งร่าง สิ่งที่ยังพอจะหลงเหลือในความทรงจำหลังถูกความโกรธกลบจนหมดสิ้นคือภาพรมิตาวิ่งเข้ามาตัดหน้ารถในจังหวะที่เขากำลังทำตัวเป็นอาชญากรฆ่าคนตาย ดวงหน้าหวานยามหันมาสบกันในชั่ววินาทีซีดเซียว ดวงตาคู่นั้นเบิกโพลงก่อนที่ทุกอย่างจะหยุดนิ่ง ร่างรมิตาหายไป...หายไปเพราะอารมณ์ชั่ววูบนั้น

“เคท”

ชื่อนั้นมีผลให้สติที่หลุดลอยกลับคือสู่สัมปชัญญะ ขุนศึกเปิดปะตูออกมายืนข้างรถโดยที่มือทั้งสองยังคงสั่นระริก

“เคท...เคท!” ปลายเสียงสั่นเทา ภาพรมิตานอนสงบนิ่งอยู่หน้ารถ ทำให้ดวงตาของขุนศึกเบิกโพลง “เคท!”

ร่างสูงกระโจนเข้าไปหา คุกเข่าข้างร่างนั้นอย่างทำอะไรไม่ถูก เลือดสีแดงข้นไหลซึมออกจากขมับด้านขวาเพราะแรงกระแทก บางส่วนเปรอะกระโปรงบางผ้าพลิ้วจนเปียกชุ่ม

เธอนิ่งเกินไป

“เคท...เคท...เคทได้ยินพี่ไหม” มือใหญ่เอื้อมเข้าไปหาหวังแตะกายเรียกสติ แต่ก็ขลาดเกินกว่าจะจับต้องเธอตรงๆ ด้วยเกรงว่าหากออกแรงเพียงนิดจะทำให้เธอแตกสลาย

ส่วนใครอีกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ลุกลี้ลุกลนควานหาโทรศัพท์ออกมาโทร. หมายเลขฉุกเฉินตามสัญชาตญาณ  ดวงตาใต้กรอบฉายแววเคร่งขรึมยามมองร่างของหญิงสาว รมิตาวิ่งเข้ามาผลักเขาออกเพียงแค่นั้นก็ทำให้เอกวีร์รู้สึกผิดขึ้นมาเต็มหัวใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเธอไม่ได้ตัวคนเดียว

“เคท ได้ยินพี่ไหม”

เสียงเรียกสั่นเครือซ้ำๆ ทำให้ร่างที่แน่นิ่งไปเพราะเหตุการณ์เมื่อครู่ปรือตาขึ้นมามอง ความเจ็บทั่วสรรพางค์กายไม่เท่ากับใครอีกคนที่เธอรักยิ่งกว่าชีวิตอาจเป็นอันตราย มือที่ไร้เรี่ยวแรงยกขึ้นกุมที่หน้าท้องอย่างยากลำบาก ขณะที่ดวงตาคู่สวยมองใบหน้าคนใจร้ายด้วยความผิดหวัง

“เคทเป็นยังไงบ้าง เจ็บตรงไหนหรือเปล่า”

“ยังไม่ตายหรอกค่ะ” เสียงกระซิบแผ่วเบาคล้ายคนหมดแรงเอ่ยตอบ เพียงแค่นั้นก็ปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาอย่างไม่อาย ผิดหวังและเสียใจเกินกว่าที่จะเอ่ยออกมาเป็นคำพูดใด เขาเอาแต่อารมณ์และความคิดของตนเป็นใหญ่ ไม่ฟังเหตุผลใดๆ และคอยแต่จะทำร้ายคนรอบข้าง ไม่เว้นแม้แต่เธอ

คำยอกย้อนจากหญิงสาวยอกลึกร้าวในอกของคนถาม ขุนศึกใจหายอย่างประหลาด ภาพความฝันในคืนนั้นเด่นชัดในห้วงคำนึงอีกหน เลือดสีแดงสดห่อหุ้มรมิตาไม่ต่างจากภาพตรงหน้า เลือดที่ทำให้เขาต้องเพ่งสายตามองมันเนิ่นนาน ใบหน้ารูปไข่ซีดขาวราวกับกระดาษ ดวงตาหวานปรือปรอยกึ่งหลับกึ่งตื่น แต่กระนั้นดวงตาที่เธอมองเขาก็ยังปรากฏชัดถึงความเสียใจระคนโกรธเคืองไว้เต็มเปี่ยม เธอมองสบตากับเขานิ่ง ก่อนจะค่อยๆ หลับลงไปในที่สุด

“ต้องพาเคทไปโรงพยาบาล” เหมือนสติของขุนศึกจะบอกอย่างนั้น เขาขยับเข้าไปหมายจะช้อนร่างบางเพื่อทำอย่างปากว่า แต่เอกวีร์ยกมือห้าม

“ผมโทร. ตามรถพยาบาลแล้ว อีกเดี๋ยวคงมาถึง”

“แล้วเมื่อไหร่จะมาถึง” กระชากเสียงถามก่อนจะลงมือช้อนร่างกึ่งหลับนั้นขึ้นเต็มอ้อมแขน เมื่อไม่สามารถรั้งชายหนุ่มได้ เอกวีร์ก็เดินนำไปเปิดประตูตอนหลังให้ ส่วนตนอ้อมไปนั่งหลังพวงมาลัยของรถที่เกือบคร่าชีวิตตนเมื่อครู่ ก่อนจะขับออกไปจากบริเวณดังกล่าวเพราะไม่ไว้ใจให้ขุนศึกขับรถอีก

ภาพในกระจกหลังทำให้หมอหนุ่มรู้สึกผิดเป็นทบทวี ขุนศึกตระกองกอดหญิงสาวที่ไม่ได้สติไว้แนบอก เสียงรำพึงเรียกหาบาดใจคนฟังจนต้องเบือนหน้าหนี น้ำตาอย่างที่ลูกผู้ชายคนหนึ่งจะรินไหลเพราะใครสักคนที่เป็นดั่งดวงใจได้ไหลออกมาอย่างไม่อายผู้คน...ขอเพียงแค่เธอฟื้นขึ้นมาก็เพียงพอ

 

รมิตาถูกนำตัวส่งเข้าห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดก็ซึ่งคือโรงพยาบาลที่เอกวีร์ทำงานอยู่ ร่างสูงผละจากขุนศึกและรมิตาเพื่อรายงานข้อมูลเบื้องต้นให้หมอประจำวอร์ดทราบก่อนจะเตรียมตัวเข้าตรวจอาการหญิงสาวด้วยตัวเอง สูตินรีแพทย์ถูกตามตัวเข้ามาในห้องเป็นลำดับต่อมา ทิ้งให้ขุนศึกยืนละล้าละลังเพราะถูกกันให้รออยู่ด้านนอก ร่างระโหยโรยแรงไม่ได้สติของรมิตายามอยู่ในอ้อมแขนบนรถทำให้หัวใจที่เคยคิดว่าเข้มแข็งนั้นชาหนึบ...เขาทำให้เธอเสียใจอีกแล้ว เธอเจ็บเพราะเขาอีกแล้ว

“เคท”

ร่างสูงทรุดนั่งหลังพิงกำแพงหมดแรงที่จะยืนต่อ...เธอเจ็บเพราะเขา ขุนศึกเฝ้าโทษตัวเองซ้ำๆ

สักพักพยาบาลคนหนึ่งก็เดินเข้ามาสอบถามพร้อมอุปกรณ์ทำแผล เพราะเห็นว่าชายหนุ่มที่เลือดติดตามเสื้อผ้าและเนื้อตัวก็มีร่องรอยของบาดแผลหลายแห่ง ขุนศึกส่ายหน้าปฏิเสธการรักษา เขาไม่ได้เป็นอะไรมากนัก แผลเก่าบางจุดอาจปริแตก แต่ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง ชายหนุ่มลุกขึ้นไปนั่งยังเก้าอี้ตัวยาวหน้าห้องฉุกเฉินตามคำแนะนำของพยาบาลคนดังกล่าว เขานั่งนิ่ง ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าควรจะทำอะไรต่อไป สิ่งที่เขารู้มีเพียงมือคู่นี้ทำร้ายเธอ เขาทำร้ายเธอ เขารู้เพียงแค่นั้น

“พี่ขอโทษเคท...พี่ขอโทษ”

ประตูถูกเปิดออกในหนึ่งชั่วโมงถัดมา นายแพทย์เอกวีร์ในชุดปลอดเชื้อสีเขียวเดินหน้าเครียดออกมาพร้อมกับแพทย์เวรประจำวอร์ด

“ผมจัดการเอง ขอบคุณมากนะครับ” หมอหนุ่มบอกกับเพื่อนร่วมอาชีพก่อนที่ฝ่ายนั้นจะเดินจากไป ทิ้งให้เอกวีร์เดินเข้าไปหาชายหนุ่มที่รออยู่ด้านนอกเพียงลำพัง

ทันทีที่ประตูห้องถูกเปิดออก ขุนศึกก็ผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้หวังจะเข้าไปสอบถามอาการ แต่เมื่อเห็นหมอหนุ่มพูดคุยกับเพื่อนร่วมอาชีพ เขาจึงรั้งรอจนกระทั่งอีกฝ่ายเดินเข้ามาหา ครานี้ขุนศึกไม่รอช้าอีก

“เคทเป็นยังไงบ้าง”

ใบหน้าเคร่งเครียดของแพทย์ผู้รักษาทำให้คนเฝ้ารอคำตอบถึงกับต้องกลั้นหายใจเพื่อฟัง ภาวนาขอให้เธอไม่เป็นอะไร แต่สิ่งที่เขาได้รับกลับกลายเป็นรอยยิ้มบางๆ

“คุณเคทปลอดภัยแล้วครับ” หมอหนุ่มเว้นจังหวะเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าชายหนุ่มตรงหน้ามีท่าทีโล่งอกชัดเจน ก่อนเอ่ยประโยคต่อมา “แต่ผมมีเรื่องต้องบอกให้คุณรู้”

คำพูดนั้นทำให้ขุนศึกมีสีหน้าสงสัย คิ้วเข้มขมวดมุ่นเป็นปมเหนือดวงตาคู่คมที่ฉายชัดถึงความไม่เข้าใจในประโยคดังกล่าว และนั่นทำให้เอกวีร์ต้องพูดต่อ

“คุณเคทตั้งครรภ์ได้สิบหกสัปดาห์แล้ว”

จบประโยคขุนศึกรู้ถึงได้ถึงน้ำเย็นจัดจากขั้วโลกสาดเข้าที่หน้า ไหลเรื่อยไปจนถึงหัวใจจนเหน็บหนาวไปทั่วทุกอณูผิว รมิตาตั้งครรภ์

เธอท้อง

ท่าทางตะลึงงันของคนตรงหน้าทำให้นายแพทย์เอกวีร์สงสารจับใจ มือใหญ่เอื้อมแตะที่ท่อนแขนหนาออกแรงบีบกระชับให้กำลังใจ

“ผมขอตัวก่อนนะ”

“หมอ!”

ขุนศึกร้องเรียกเมื่ออีกฝ่ายเตรียมผละห่าง แม้จะสับสนแต่สิ่งที่ได้รับรู้ทำให้เขาไม่อาจทิ้งมันไปได้ รมิตาตั้งครรภ์สิบหกสัปดาห์ สี่เดือนมาแล้ว ก่อนที่เธอจะเจอคนตรงหน้า ไม่ต้องแปลกใจว่านั่นคือลูกของใคร ลูกของเขากับเธออย่างไม่ต้องสงสัย

และตอนนี้...ตอนที่เธออยู่ภายในห้องที่ปิดม่านสีเขียวไว้รอบด้านห้องนั้น เธอปลอดภัย แล้วลูกเล่า...ลูกจะเป็นอย่างไร

เหมือนเอกวีร์จะเข้าใจถึงคำถามที่อีกฝ่ายส่งมาให้ ใบหน้าของหมอหนุ่มก้มลงหลบสายตาคล้ายตัดสินใจบางอย่างก่อนเอ่ย

“ผมขอโทษ”

 







ดวงใจขุนศึก ราคาเล่มละ 276.25 บาท (ราคาหน้าปก 325 บาท )

จัดส่งฟรีพร้อมของที่ระลึก

สั่งซื้อรูปเล่มที่ Fan page : สำนักพิมพ์ปองรัก

                     Fan page : สิรินรชา นาถธีรธาดา

หรือสนใจรูปแบบอีบุ๊ค สามารถกดซื้อได้ที่ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #550 BoonthongSupo (@BoonthongSupo) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 10:28
    จะโทษพระเอกคนเดียวไม่ได้ ที่ผ่านมาเขามีปมเรื่องพ่อเลยมีความกลัวไม่มั่นใจในชีวิตคู่แต่เขาก็รักนางเอกในแบบของเขา พอสำนึกผิดจะกลับมาคืนดีก็มีหมอมาขวาง เราว่าหมอนะผิด ผิดมากด้วย
    #550
    0
  2. #549 Yaneda (@yaneda) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 09:22
    ขอหัวเราะทีเถอะ ส๊งสารรรร
    #549
    0
  3. #284 เพฟฟี่พัฟฟ (@ornka) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 18:36
    กรณีนี้ไม่เข้าข้างยัยเคท
    รู้อยู่ว่าเข้าใจผิดทำไมไม่บอก ประชดให้ได้อะไรขึ้นมา งี่เง่า
    #284
    1
    • #284-1 บ้านสินิท-สิริน (@sinitsirinch) (จากตอนที่ 34)
      13 พฤษภาคม 2559 / 08:23
      ฮ่าๆ พระ-นาง เรื่องนี้งี่เง่าทั้งคู่จริงๆ ค่ะ ตั้งแต่คราวบอกว่าอิขุนเป็นพี่ชายล่ะ
      #284-1
  4. #283 Tudtu Sujaree (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 18:17
    ค้างงงงง นะยูว์
    #283
    1