ดวงใจขุนศึก [สนพ. ปองรัก]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 204,947 Views

  • 589 Comments

  • 1,947 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    65

    Overall
    204,947

ตอนที่ 27 : ตอนที่ 10 [50%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3547
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    11 ก.ค. 61

 

‘สิบสองสัปดาห์แล้วค่ะ’

ห้วงคำนึงของว่าที่คุณแม่วนเวียนกับอยู่กับประโยคนี้ซ้ำไปซ้ำมา รอยยิ้มหวานแตะแต้มที่กลีบปากอิ่มขณะนั่งรอรับยาอยู่ที่หน้าเคาน์เตอร์จ่ายยา แต่คนที่มาเป็นเพื่อนอย่างนายแพทย์เอกวีร์ เวชพิสิฐกลับนั่งไม่ติด สิ่งที่ได้รับรู้เมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนทำเอาหมอหนุ่มแทบล้มทั้งยืน

รมิตาตั้งครรภ์ได้สิบสองสัปดาห์ สามเดือนที่เธอมีทารกน้อยอยู่ในหน้าท้องแบนราบนั่น เป็นสามเดือนที่เขาเข้ามาป้วนเปี้ยนข้างกายหญิงสาวเพื่อช่วยสุมไฟฮึดให้กับน้องชายเพื่อน แต่ดูเอาเถอะว่าการที่เขาเข้าไปยุ่งนั้นกลับทำให้เธอถูกคนรักบอกเลิก อีกทั้งกำลังจะกลายเป็นคุณแม่อีก มิน่าเล่าเมื่อเช้าตอนที่นั่งรถออกมาเธอถึงได้ยกมือขึ้นลูบหน้าท้องสลับกับการมอง ‘พ่อของลูก’ ผ่านกระจกข้างอยู่บ่อยครั้งนัก

“คุณเคทครับ”

รมิตาเงยหน้ามองคนเรียก ดวงตาหวานซื่อมองนายแพทย์หนุ่มยิ้มๆ เธอคนนี้อ่อนโยน อ่อนหวาน และรักมั่นกับชายหนุ่มคนนั้นมากแค่ไหนเขารู้ดี เพราะไม่ว่าจะทำอย่างไรรมิตาก็มีแค่คำว่าเพื่อนมอบกลับมาให้เท่านั้น แล้ววันนี้วันที่คนทั้งคู่มีปัญหากัน ต้นเหตุคงไม่พ้นเพราะเขากับภาสกรสุมไฟหนักไปนิดอย่างแน่นอน เวลานี้เขาคงต้องหาทางทำให้ทั้งสองกลับไปคืนดีกันให้ได้ เพราะไม่อย่างนั้นเขาคงรู้สึกผิดไปตลอดชีวิตที่ทำให้ผู้หญิงแสนดีคนหนึ่งต้องอุ้มท้องเพียงลำพัง ที่สำคัญทำให้เด็กคนหนึ่งต้องกลายเป็นเด็กกำพร้า และผู้ชายคนนั้นไม่มีโอกาสที่จะรู้ว่าตัวเองกำลังจะเป็นพ่อ

“คุณเคทจะบอกเขาหรือเปล่าครับ”

กลั้นใจถามและเฝ้ารออย่างตั้งใจ แต่คำตอบที่ได้รับกลับเป็นดวงหน้าหวานขยับส่ายไปมาช้าๆ ดวงตาคู่สวยหลุบต่ำหวังปกปิดความเศร้าซึม แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังมองเห็นมันชัดเจน

“เคทกับเขา...”

หญิงสาวหยุดเว้นจังหวะเล็กน้อยเมื่อคิดถึงสถานะระหว่างเขากับเธอ กลีบปากอิ่มยกยิ้มยามต้องยอมรับความจริงเสียทีว่าต่อให้รักเขามาแค่ไหน แต่ตอนนี้เธอมีคนที่ต้องรักยิ่งกว่า เมื่อเป็นเช่นนั้นเธอก็จะขอเก็บเขาไว้เพียงความทรงจำและบอกผ่านให้ลูกน้อยได้รู้ว่าเขาเกิดจากความรักของพ่อและแม่ ไม่ใช่ความผิดพลาด

“เราเลิกกันแล้วค่ะ”

แม้จะรู้คำตอบอยู่แล้วเนื่องจากภาสกรเล่าให้ฟัง แต่ก็อดรู้สึกเสียใจไม่ได้

“แต่ว่าคุณเคทกำลังจะมีน้องนะครับ”

“เคทรู้ค่ะ” เธอยิ้มเศร้าเมื่อรู้ว่าหมอหนุ่มหมายถึงเรื่องใด ดวงหน้าหวานหันมามองสบตาคนตรงหน้านิ่ง “คุณหมออย่าเพิ่งบอกใครนะคะ เคทไม่อยากให้เขารู้”

ประโยคขอร้องที่มาพร้อมแววตาเว้าวอนทำให้หมอหนุ่มปฏิเสธไม่ออก ร่างสูงถอนหายใจเบาๆ

“แต่ก่อนที่จะรับปากคุณเคท ผมเองก็มีเรื่องที่อยากจะบอกคุณเคทเหมือนกัน” กล่าวจบใบหน้าตี๋หล่อก็เคร่งขรึมขึ้นราวกับเรื่องที่กำลังจะกล่าวจริงจังถึงขั้นคอขาดบาดตาย “ผมเป็นเพื่อนสนิทของภาสกรครับ”

“ภาสกร? คุณรองหรือคะ” รมิตาเรียกชายหนุ่มที่ถูกเอ่ยถึงตามที่ขุนศึกเคยพาเรียก ความฉงนปรากฏบนใบหน้าสวยเมื่ออีกฝ่ายพยักหน้ารับ

“ภาสกรเคยรับปากคุณไว้เมื่อครั้งงานแต่งงานของคุณใหญ่ว่าเขาจะช่วยคุณเรื่องของขุนศึก คุณพอจะจำได้ไหมครับ”

รมิตานิ่งคิดตาม วันนั้นภาสกรเอ่ยถ้อยคำเป็นนัยด้วยความหมายเช่นว่านั้น ก่อนที่เธอจะถูกขุนศึกพาตัวออกไป แต่ที่ยังไม่เข้าใจก็คือมันเกี่ยวอะไรกับสถานการณ์ตอนนี้

“ค่ะ เคทจำได้”

“เขาก็เลยส่งผมมาจีบคุณ”

“จีบเคท?” ถามกลับด้วยความฉงน พอจะรู้อยู่ว่าท่าทีที่อีกฝ่ายปฏิบัติด้วยนั้นคือการเกี้ยวพา แต่เธอไม่ได้นำพาด้วยเสียหน่อย “หมายความว่ายังไงที่ว่าคุณรองส่งคุณหมอมา”

“คุณเคทสัญญานะครับว่าจะไม่โกรธ ไม่โมโห ไม่อารมณ์เสีย ไม่ตัดความสัมพันธ์ฉันเพื่อนกับผม”

“เคทจะพยายามค่ะ”

“ภาสกรเขารู้นิสัยของขุนศึกดีครับว่าขุนศึกคงไม่ยอมเดินหน้าไปไหนแน่ๆ และคุณเคทเองนั่นแหละที่จะแย่เพราะความไม่ชัดเจนของขุนศึก”

จริงอยู่ว่าสิ่งที่คุณหมอหนุ่มเอ่ยออกมานั้นเป็นความจริงทุกคำ แต่เมื่อถูกย้ำก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเจ็บปวด รมิตาพยายามใจเย็นแล้วถามกลับ

“แล้วยังไงต่อคะ”

“เขาก็เลยส่งผมมาจีบคุณ หวังให้ขุนศึกหึง บางทีผู้ชายอย่างเราๆ ก็ต้องการแรงกระตุ้นบ้าง โดยเฉพาะเมื่อเรากำลังจะเสียคนที่เป็นของตายไป ผมไม่ได้ว่าคุณเคทนะครับ ผมหมายถึงความคิดของขุนศึกเขาน่ะ” ไม่วายรีบปัดความผิดให้พ้นตัว

ท่าทางของอีกฝ่ายทำให้รมิตาปริยิ้มบางๆ “ค่ะ เคทพอทราบว่าพี่ขุนคิดอย่างที่คุณหมอว่า แล้วยังไงต่อคะ”

“ผมก็เลยขอคุณจากเขา”

“ขอ?” คราวนี้ใบหน้าอ่อนโยนเปลี่ยนเป็นซีดเผือดกับความจริงที่กระแทกเข้ามาอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว

“ครับ ขอจีบ ขอดูแลคุณแทนเขา ตอนแรกผมก็นึกว่าเขาจะปฏิเสธ และทำอะไรให้ชัดเจนขึ้น”

“แต่เขายอมยกเคทให้กับคุณหมอใช่ไหมคะ”

รมิตาต่อคำให้โดยไม่รอให้อีกฝ่ายได้แก้ตัวแทนใครบางคน รอยยิ้มบางๆ เปลี่ยนเป็นยิ้มเฝื่อนกับความจริงที่ได้รู้ ขุนศึกยอมยกเธอให้ใครต่อใครได้ทันทีโดยไม่ถามความสมัครใจของเธอแม้แต่น้อย

“คุณเคท”

“ขอบคุณนะคะ ที่บอกเคทตามตรง”

“ผมขอโทษนะครับ” เอกวีร์บอกเสียงอ่อน

ท่าทางรู้สึกผิดทำให้รมิตาต้องเป็นฝ่ายปลอบ “ไม่เลยค่ะ คุณหมอไม่ได้ผิดอะไร ต่อให้ไม่ใช่คุณหมอ แต่ถ้ามีใครมาพูดกับ...เขาแบบนั้น เขาก็คงยอมปล่อยมือจากเคทเหมือนกัน”

“ไม่จริงเลยครับ ขุนศึกเขารักคุณ เขาอาจจะงี่เง่านิดหน่อย แต่ผมเชื่อนะครับว่าเขารักคุณ”

“คนรักกันไม่ควรทำอย่างที่เขาทำหรอกค่ะ”

“แล้วคุณเคท จะไม่ให้อภัยขุนศึกเขาเลยหรือครับ ในเมื่อสิ่งที่เขาทำเพราะเขาคิดว่าเขาเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้คุณ เขาทำเพื่อคุณนะครับ”

รมิตาก้มหน้ามองท้องของตัวเองแล้วนึกตามคำถาม “เคทก็ยังไม่รู้เหมือนกันค่ะ เคทรักเขา รักมาก แต่เขากลับทิ้งเคทได้ง่ายๆ เคทไม่รู้ว่าเคทควรจะรักเขาต่อไปอีกหรือเปล่า บางทีเคทควรกลับมารักตัวเองบ้าง”

“คุณเคทครับ แต่ถ้าไม่มีผมเข้ามา คุณกับเขาก็ยังจะรักกันอยู่นะครับ และตอนนี้คุณก็กำลังจะมีน้อง ผมเชื่อว่าขุนศึกต้องดีใจมากแน่ๆ บางทีเขาอาจจะเปลี่ยนท่าที ถ้าเขาได้รู้ว่ากำลังจะมีลูก”

“ไม่ค่ะ เคทจะไม่บอกเขา” หญิงสาวบอกอย่างดื้อดึง ผิดนิสัยของเจ้าตัวจนเอกวีร์หน้ายุ่งต้องเอ่ยเรียกเสียงกดต่ำ

“คุณเคท”

“เคทอยากให้เขารักเคท เพราะตัวเคท ไม่ใช่เพราะเคทกำลังจะมีลูกของเขา เคทไม่อยากผูกมัดเขาด้วยลูก” รมิตาว่าอย่างตัดสินใจ “คุณหมอสัญญากับเคทนะคะ ว่าจะไม่บอกใครเรื่องนี้ แม้แต่กับคุณรอง”

“ผมเอ่อ...”

“คุณหมอ”

“ผมบอกนายกรไปแล้วครับ”

รมิตามือไม้ตกลงข้างตัว ท่าทางที่ทำให้เอกวีร์ต้องรีบหาทางออก เพราะความวุ่นวายของตนเองกับเพื่อนสนิท

“เดี๋ยวผมจะย้ำกับนายกรไม่ให้บอกเรื่องนี้กับใคร จะมีแค่เราสามคนเท่านั้นที่รู้เรื่องนี้ และที่สำคัญผมอยากให้คุณเคทเปิดใจรับเขาอีกสักครั้ง ไม่ต้องทันทีทันใด แต่ค่อยๆ ดูพฤติกรรมไปเรื่อยๆ นะครับ ผมเชื่อว่าขุนศึกเขารักคุณ เขาจะเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อคุณแน่ๆ ครับ ผมรับรอง”

“แล้วถ้าไม่ล่ะคะ”

“ให้เป็นเรื่องของอนาคตเถอะครับ ตอนนี้หัวใจของคุณก็ยังมีเขาอยู่ไม่ใช่หรือ ทำตามที่หัวใจต้องการเถอะนะครับ”

รมิตานิ่งคิด เหตุผลของเอกวีร์ก็เข้าท่าไม่น้อย ในเมื่อเธอรักขุนศึก และรอเขามาได้ตั้งหลายปี รอเขาอีกสักหน่อยจะเป็นอะไรไป อย่างน้อยเวลานี้เธอก็รู้แล้วว่าเขาไม่ได้ ‘เบื่อ’ อย่างที่ปากว่า เขาปล่อยมือจากเธอเพื่อให้เธอได้เจอใครอีกคนที่เขาคิดว่าดีกว่าต่างหาก

“ค่ะ เคทจะลองดูอีกสักครั้ง”

“ดีครับ เพราะตอนนี้ผมรู้สึกผิดมากๆ ที่เป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด”

“ไม่เลยค่ะ คุณหมอและคุณรองพยายามช่วยเราต่างหาก ขอบคุณมากนะคะ”

ว่าที่คุณแม่ส่งยิ้มให้ เรื่องราวที่เขาเล่ามาทำให้เธอเข้าใจอะไรมากยิ่งขึ้น ท่าทางของเขาเองก็หนักใจ เธอมองออก แต่จะทำอย่างไรได้เมื่อเธอไม่ต้องการให้พ่อของลูกกลับมาหาเธอเพียงเพราะเขาต้องรับผิดชอบ เธอต้องการความรัก...รักจากหัวใจ ที่แม้ว่าบางทีมันอาจจะไม่มีอยู่เลยก็ตาม







ดวงใจขุนศึก ราคาเล่มละ 276.25 บาท (ราคาหน้าปก 325 บาท )

จัดส่งฟรีพร้อมของที่ระลึก

สั่งซื้อรูปเล่มที่ Fan page : สำนักพิมพ์ปองรัก

                     Fan page : สิรินรชา นาถธีรธาดา

หรือสนใจรูปแบบอีบุ๊ค สามารถกดซื้อได้ที่ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #537 TheMe2Me (@thongbang-rada91) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 09:40
    แกนั้นแหล่ะผิดอีหมอ วุ่นวายดีนัก
    #537
    0
  2. #143 pornnipanisaidee (@pornnipanisaidee) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 12:14
    คงไม่ทันล่ะ เคทกลับบ้านไปล่ะ  55555555  
    #143
    1