ดวงใจขุนศึก [สนพ. ปองรัก]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 204,969 Views

  • 589 Comments

  • 1,947 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    87

    Overall
    204,969

ตอนที่ 18 : ตอนที่ 7 [30%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2853
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    1 ก.ค. 61



ตอนที่ 7

 

ระยะทางก่อนถึงแผนกแป้งและอุปกรณ์ทำขนมดูไกลกว่าที่คิด เมื่อคนตัวใหญ่เกิดเดินผ่านแผนกเสื้อผ้าเด็กอ่อนและหยุดชะงักอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ชุดเด็กทารกและผ้าอ้อมหลากสีดูน่าใคร่ไม่ต่างกับถุงมือและถุงเท้าเข้าชุด ขุนศึกหยิบยกมันขึ้นมาดูด้วยท่าทางทะนุถนอม ทั้งที่ยามปกติเขาคงเดินผ่านไปเหมือนทุกที แต่วันนี้กลับนึกอยากแวะดู หยิบชุดนั้นจับชุดนี้ขึ้นดูอยู่หลายต่อหลายครั้งก็ยังไม่คิดที่จะหยุด ทั้งที่รอบกายไม่มีญาติหรือเพื่อนคนไหนกำลังจะมีหรือมีเด็กทารกแรกเกิดกันเลยสักคน คิดดังนั้นก็ตัดใจวางของที่กำลังดูลงตามเดิม

แต่แล้วถุงมือสีฟ้าอ่อนปักลายการ์ตูนสีเดียวกันก็ทำให้เข้าต้องเหลียวมองอีกหน ก่อนจะตัดสินใจหยิบขึ้นมาถือและเดินเลยไปยังเคาน์เตอร์ของแผนก ท่าทางไม่ลังเลผิดวิสัยทุกครั้งทำให้แม้แต่ตัวเองยังนึกแปลกใจ เมื่อท้ายที่สุดเขาก็ได้ถุงมือเด็กอ่อนคู่นั้นมาอยู่ในรถเข็นเป็นสินค้าชิ้นแรกที่ซื้อของวัน เอาเถอะ ไว้ไปฝากเพื่อนสักคนที่กำลังจะมีข่าวดีก็แล้วกัน ขุนศึกคิดขณะเข็นรถไปตามทางเดินเป้าหมายคือแผนกแป้งและอุปกรณ์ทำขนม

“อยากมีแฟนอย่างนั้นบ้างจัง”

เสียงพูดคุยของหญิงสาวที่กำลังยืนเลือกสินค้าอยู่ระหว่างทางเดินทำให้วิศวกรหนุ่มได้ยินเข้าอย่างไม่ตั้งใจ ร่างสูงหยุดขาที่กำลังก้าวเมื่อเจอของที่ตนกำลังอยากได้พอดี มือใหญ่หยิบเส้นพาสต้าสำเร็จรูปขึ้นมาดูรายละเอียดวิธีทำเบื้องต้น แต่กระนั้นหูก็ยังคงได้ยินเรื่องที่หญิงสาวคนดังกล่าวและเพื่อนพูดคุย แม้จะไม่ได้ใส่ใจรายละเอียดมากนักก็ตาม

“นั่นน่ะสิ อิจฉาชะมัด สวยหล่อสมกันอย่างกับกิ่งทองใบหยก แถมยังช่วยกันเลือกของเข้าบ้านอีกต่างหาก สงสัยจะเป็นคู่แต่งงานใหม่” เพื่อนอีกคนเสริมขึ้น

และครั้งนี้ก็ทำให้ขุนศึกนึกอยากเห็นคู่รักที่กำลังเป็นหัวข้อสนทนาขึ้นมาติดหมัด เขาพยายามทอดเวลาด้วยการเลือกเส้นพาสต้าออกไปอีกนิดเพื่อฟังหญิงสาวสองคนนั้นพูดคุยต่อ

“ผู้ชายเป็นหมอด้วย ฉันแอบได้ยินภรรยาเขาเรียกคุณหมอคะ คุณหมอขา” สาวเจ้าจีบปากจีบคอเม้าท์ต่ออย่างสนุก ทั้งยังเลื่อนขั้นจาก ‘แฟน’ ขึ้นมาเป็น ‘ภรรยา’ ให้อีกต่างหาก

“สามีเขาดูเอาใจใส่ภรรยาดีนะ ถือตะกร้าเดินตามให้ภรรยาเลือกของ” คนฟังเสริมต่อในสิ่งที่เห็น ส่วนคนแอบฟังก็ได้ยิ้มกับคำพูดดังกล่าว นึกยินดีให้กับคนที่กำลังเป็นหัวข้อสนทนาทั้งที่ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน แต่การที่ผู้ชายสักคนจะแสดงออกเช่นนั้นย่อมหมายความว่าอีกเขารักผู้หญิงคนนั้นมากไม่ใช่หรือ

ขุนศึกวางเส้นพาสต้าสำเร็จรูปและสินค้าประเภทเดียวกันอีกสองสามชิ้นลงในรถเข็นของตนก่อนเดินจากไป ทิ้งให้สองสาวช่างเม้าท์ได้พูดถึงความน่ารักอย่างนั้นอย่างนี้ของคู่รักคู่นั้นต่อไป ส่วนเขาคงต้องขอตัวไปหาคนรักของตนเองบ้าง ขายาวก้าวผ่านชั้นวางของไปได้เพียงไม่กี่ล็อกก็ถึงเป้าหมาย ดวงตาคมกวาดมองรอบๆ เพื่อมองหาหญิงสาวในชุดเดรสลายดอกไม้ที่น่าจะอยู่ไม่ไกลนัก ก่อนจะพบเข้ากับร่างคุ้นตาของใครบางคน ก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายดูคล้ายจะหยุดเต้นไปชั่วขณะเมื่อสิ่งที่เห็นตรงหน้า

“...ปกติจะใช้หัวเชื้อน้ำหอมพวกนี้ผสมอาหารเหรอครับ” หมอหนุ่มถามคนข้างตัวอย่างหาเรื่องคุยมากกว่าจะอยากรู้จริงๆ

ขวดหัวเชื้อน้ำหอมสำหรับแต่งกลิ่นอาหารตั้งเรียงรายอยู่บนชั้น รมิตาอมยิ้มขณะหยิบออกมาหนึ่งขวดออกมาถือ

“ใช่ค่ะ ปกติแล้วใช้ในการแต่งกลิ่นอาหาร ใช้เพียงนิดเดียวก็ได้กลิ่นหอมฟุ้งเลยค่ะ คุณหมอลองดมดูสิคะ นี่กลิ่นวานิลลา[1]

คุณหมอหนุ่มกระตุกยิ้ม เมื่อรมิตายื่นสิ่งที่ถือมาให้ตรงหน้าด้วยท่าทางไร้เดียงสา แต่คนมากเล่ห์เช่นเขาไม่คิดที่จะปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไป นายแพทย์เอกวีร์ เวชพิสิฐ โน้มกายลงไปใกล้เพื่อสูดกลิ่นหอมของหัวเชื้อสกัดจากฝักของกล้วยไม้จากมือเรียว รอยยิ้มกรุ้มกริ่มปรากฏที่ใบหน้าขาวตี๋ซึ่งขณะเดียวกันก็ไม่ลืมที่จะช้อนมองใบหน้าของรมิตาที่ปรากฏริ้วเลือดฝาดเพราะขัดเขินกับกิริยาที่เขาทำนั่นเอง

ถูกใจนัก...นายแพทย์หนุ่มบอกกับตัวเองเช่นนั้น แต่ทุกอย่างก็ย่อมต้องมีจุดสิ้นสุดเมื่อดวงตาสีนิลใต้กรอบแว่นมองเห็นใครบางคนยืนอยู่ไม่ไกล

นายแพทย์เอกวีร์ยืดตัวขึ้นเต็มความสูง ขณะที่ดวงตายังคงจับจ้องที่ใบหน้าเคร่งขรึมของคนที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลนัก รอยยิ้มชนิดหนึ่งแตะแต้มที่มุมปาก แววตาฉายชัดว่ากำลังเย้ยหยัน ก่อนที่เสี้ยววินาทีต่อมานั้นมันจะกลายเป็นสีหน้าของคนตกใจราวกับเพิ่งเห็นว่ามีใครยืนอยู่

“คุณขุน ทางนี้ครับ”

เสียงเอ่ยเรียกทำให้คนที่ยืนหันหลังถึงกับสะดุ้ง รมิตาหันไปมองยังทิศทางที่หมอหนุ่มมองด้วยสายตาเลิ่กลั่ก แต่ท่าทางสนิทสนมจริงใจที่นายแพทย์เอกวีร์แสดงออกมาทำให้เธอคลายกังวลลงไปมาก ส่วนคนถูกเรียกมีสีหน้าเรียบนิ่งจนรมิตาหวั่นใจ...แต่เอาเถอะ เธอไม่ได้ทำอะไรเสียหาย เขาคงเข้าใจ

ขุนศึกจำต้องเดินเข้าไปหาคนทั้งสองด้วยท่าทางที่กำลังกลั้นกดอารมณ์บางอย่างอย่างเต็มที่ และเลือกที่จะยืนข้างรมิตายามเมื่อเดินไปถึงเพื่อประกาศความเป็นเจ้าของด้วยการกระทำ แต่หมอหนุ่มกลับยิ้มเย็น และเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงติดแปร่งหูในความรู้สึกของคนฟัง

“จะว่าไปคุณเคทกับพี่ชายก็หน้าตาคล้ายๆ กันนะครับ”

ประกาศเปิดศึกด้วยการทักทายนิ่มๆ ทิ้งคำว่า ‘พี่ชาย’ ให้คนมาใหม่รู้สึกฉงน ร้อนรุ่ม ก่อนจะกลายเป็นไม่พอใจ และสุดท้ายคือความไม่ไว้ใจ

ขุนศึกหันกลับมามองคนข้างกายด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม แต่รมิตากลับก้มหน้างุด ท่าทางคล้ายคนกำลังสำนึกผิดทำให้คนสงสัยกำหมัดแน่น เข้าใจได้เพียงอย่างเดียวว่าเธอแนะนำเขาออกไปเช่นนั้นจริงๆ

“ผมเป็นรุ่นพี่ของเคทที่มหา’ลัยน่ะครับ” วิศวกรหนุ่มเลือกที่จะย้อนด้วยประโยคที่คิดว่าคุณหมอหนุ่มน่าจะเข้าใจ

สีหน้าและน้ำเสียงที่เรียบนิ่งทำให้นายแพทย์เอกวีร์นึกชมที่อีกฝ่ายเก็บอาการได้ดีเยี่ยม ใบหน้าขาวตี๋ของหมอหนุ่มกระตุกยิ้มที่มุมปากให้เห็นเพียงนิด และพูดต่อ

“แหม...ถ้าอย่างนั้นผมขอฝากตัวเป็นรุ่นน้องอีกสักคนนะครับ”

คำประกาศก้องว่าไม่ยอมเข้าใจในสิ่งที่บอกออกไปทำให้ขุนศึกต้องมองอีกฝ่ายด้วยสายตาที่แปลกไป

“ด้วยความยินดีครับ”

คำพูดเรียบนิ่งและสายตาทั้งสองที่จ้องสบกันและกันทำให้คนตรงกลางรู้สึกอึดอัดใจ เมื่อเธอรู้ถึงความหมายที่สองหนุ่มกำลังพูดถึง และคำตอบของขุนศึกก็ทำให้รมิตารู้สึกหวาดหวั่นเหลือเกิน หญิงสาวเพียงคนเดียวในวงสนทนาเลือกที่จะสอดแขนเรียวขึ้นคล้องที่ท่อนแขนหนาของคนข้างกายและกอดรัดแน่น ท่าทางที่บอกเป็นนัยว่าเธอเลือกที่จะอยู่ข้างใคร และวิงวอนอย่าผลักไสเธอออกไปให้ใคร ทำให้ขุนศึกและเอกวีร์ต้องก้มลงมาหญิงสาวด้วยความรู้สึกที่แตกต่าง...หนึ่งคือสงสัย ขณะที่อีกหนึ่งคือเสียใจ

 



[1]วานิลลา (Vanilla) เป็นกลิ่นที่ได้จากฝักของกล้วยไม้สกุล Vanilla มีต้นกำเนิดจากเม็กซิโก มักถูกนำมาใช้แต่งกลิ่นในการทำอาหารประเภทของหวานและไอศกรีม










เมื่อวานลืมอัพนิยาย แต่ไม่มีท่านใดทักท้วง ขออนุญาตยกผลประโยชน์ให้จำเลยนะคะ >////<


ดวงใจขุนศึก ราคาเล่มละ 276.25 บาท (ราคาหน้าปก 325 บาท )

จัดส่งฟรีพร้อมของที่ระลึก

สั่งซื้อรูปเล่มที่ Fan page : สำนักพิมพ์ปองรัก

                     Fan page : สิรินรชา นาถธีรธาดา

หรือสนใจรูปแบบอีบุ๊ค สามารถกดซื้อได้ที่ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #524 kmcnnn (@kmcnaum) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 23:16
    รอค่าาา
    #524
    0
  2. #56 pornnipanisaidee (@pornnipanisaidee) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 เมษายน 2559 / 09:01
    แม้ทำตัวเป้นผู้ชายแสนดี ยอมถอยออกมา เพื่อให้เธอเจอคนที่ดีกว่า แอวะ หมั่นไส้มากกกกกกกกกก เบ๊ะปากบน เบาๆๆๆๆๆๆๆ
    #56
    1
    • #56-1 บ้านสินิท-สิริน (@sinitsirinch) (จากตอนที่ 18)
      12 เมษายน 2559 / 12:31
      เอาอิขุนไปเทค่ะ ไม่ไหวจะเพลียกับนางล่ะ เบื่อผู้ชายคนนี้ เบ้ปากมองบนด้วยคน
      #56-1