[ลงแบบ E-BOOK ที่ MEB] FIC KIDDO : { MARKBAM }

ตอนที่ 3 : k i d d o :: t h r e e ♡

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,478
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    14 ก.ค. 60

+



  k i d d o

 - T  h r e e -

 






“...”

 
 

“ลุงบอกแล้วนะว่าจะไม่ดุผมอะ”

 
 

ใช่...มาร์คบอกว่าจะไม่ดุที่แบมแบมทำชีทเปียกฝน


 

“นี่จงใจใช่ไหมเนี่ย”

 
 

แต่ก็ไม่คิดว่ามันจะเปียกจนยุ่ย มองไม่ออกว่าเคยเป็นกระดาษมาก่อนแบบนี้นี่!


 

“ผมเปล่า!” เด็กชายในชุดนักเรียนหลุดลุ่ยเหมือนที่เห็นอยู่เป็นประจำเพิ่มเติมคือเปียกด้วยเป็นบางส่วนกำลังนั่งกอดเข่าตัวเองทำหน้าตาไม่รู้ไม่ชี้เหมือนกับว่าสิ่งที่เกิดขึ้นมันไม่ใช่เรื่องใหญ่เรื่องโตอะไร แม้ว่าจะเรียนด้วยกันมาสองสามครั้งแล้วแต่มาร์คก็รู้สึกว่าไม่มีสักครั้งเลยที่แบมแบมจะเลิกต่อต้านเขาแล้วยอมรับฟังแบบดีๆ

 
 

“แบม” มาร์ควางชีทที่กลายสภาพเป็นเศษขยะเปียกๆลงกับพื้นห้องอย่างไม่ใส่ใจ หันมาเรียกชื่อคนที่เอาแต่จิ้มโทรศัพท์มือถือหน้าตาเฉยด้วยน้ำเสียงนิ่งๆเป็นอันรู้กันว่ามาร์คกำลังจะองค์ลงโดยสมบูรณ์

 


“หื้อ” แม้พอรู้แต่ก็จงใจขานรับส่งๆไม่ยอมวางมือจากมือถือหรือแม้แต่เหลือบสายตาขึ้นมอง การกระทำเหล่านั้นดูก็รู้ว่าแบมแบมพยายามจะกวนประสาทเพื่อให้เขายอมแพ้และเลิกสอนตามที่เจ้าตัวต้องการมาตั้งแต่ต้น แต่แบมแบมน่ะรู้อะไรหรือเปล่า ว่าถ้าต้องแข่งอะไรสักอย่าง...มาร์คมักทำมันได้ดีกว่าอีกฝ่ายเสมอ


 

“แบม ข้อเสนอที่นายบอกฉันวันนั้นว่ายังไงนะ ให้เราเรียนพิเศษกันแบบหลอกๆ...แบบนายขึ้นมาแต่ไม่เรียน ส่วนฉันก็ไม่ต้องสอน หลอกป้านายใช่มั้ย” มาร์คเท้าคางตัวเองกับโต๊ะญี่ปุ่นตัวเดิม ลอบมองเสี้ยวหน้าหวานที่แม้เขาพูดขนาดนี้ก็ยังไม่คิดจะลดมือถือลงจากใบหน้าเลยสักนิด


 

“อืม ทำไม ลุงจะเปลี่ยนใจแล้วเหรอ”

 


“...”

 


“เปล่า” มาร์คตอบกลับทันควัน จากนั้นก็ดีดตัวออกห่างจากโต๊ะตัวเดิมแล้วยกยิ้มมุมปากน้อยๆเหมือนกับคนที่กำลังเป็นต่อทั้งที่สถานการณ์ตอนนี้ไม่ได้บ่งบอกถึงอะไรสักอย่าง

 


“แล้วจะถามซ้ำทำไม สนใจก็บอกผมเถอะน่าไม่ต้องอาย ไม่บอกใครแน่สัญญาเลย” แบมแบมดูเริงร่าขึ้นมานิดหน่อย ยอมลดมือถือลงแล้วยักคิ้วหลิ่วตามาให้มาร์คจนอดรู้สึกหมั่นไส้ขึ้นมาไม่ได้

 




ติ้ด!




 

“แบม ข้อเสนอที่นายบอกฉันวันนั้นว่ายังไงนะ ให้เราเรียนพิเศษกันแบบหลอกๆ...แบบนายขึ้นมาแต่ไม่เรียน ส่วนฉันก็ไม่ต้องสอน หลอกป้านายใช่มั้ย”

 


“อืม ทำไม ลุงจะเปลี่ยนใจแล้วเหรอ”


 

“...”

 


“เปล่า”

 


“แล้วจะถามซ้ำทำไม สนใจก็บอกผมเถอะน่าไม่ต้องอาย ไม่บอกใครแน่สัญญาเลย”

 


“...” ความเงียบเข้าปกคลุมอยู่เกือบนาทีหลังจากมาร์คกดเปิดโปรแกรมอัดเสียงในโทรศัพท์มือถือของตัวเองเสียงดังลั่น ใบหน้าของมาร์คยกยิ้มน้อยๆจ้องไปยังเด็กชายตัวเล็กที่ดูเหมือนจะอึ้งสุดขีดเพราะไม่คิดว่าตัวเองจะถูกตลบหลังด้วยวิธีตื้นๆเช่นนี้ ริมฝีปากอิ่มเผยอออกจากกันน้อยๆ ดวงตากลมจ้องกลับมายังเขาเขม็ง


 

“อ ไอ ไอ้ลุง! ลบเลยนะเว้ย!” และมันก็ทำให้เด็กน้อยถึงกับสติขาดผึงลุกขึ้นยืนชี้หน้าเขาพร้อมพ่นถ้อยคำไม่สุภาพออกมาเสียงดังลั่น แต่แปลกชะมัดที่มาร์คกลับรู้สึกตลกขบขันในท่าทางนั้นมากกว่าจะโมโหที่ถูกเรียกไม่สุภาพ คนตัวเล็กทำท่าจะพุ่งเข้าใส่เขาเพื่อแย่งโทรศัพท์แต่เพียงแค่มาร์คชี้นิ้วอีกฝ่ายก็จำต้องหยุดชะงักทันที


 

“ถ้าตุกติกกับฉัน คลิปเสียงนี้ถึงมือป้านายแน่...สัญญาเลย”

 


หมดยก มาร์คต้วนชนะน็อคไปเลย







 

.

.





 

          หลังจากผ่านเรื่องน่าปวดหัวเหนื่อยๆหนักๆมาหลายสัปดาห์ วุ่นทั้งเรื่องสอบกลางภาคและงานที่ต้องเร่งเก็บจากบรรดาเด็กนักเรียนทำเอามาร์คแทบหัวหมุน ดังนั้นวันนี้เมื่อมีเวลาว่างเขาและเพื่อนสนิทอย่างแจ็คสันจึงถือโอกาสออกมาเที่ยวสังสรรค์กันตามประสาอย่างที่อีกฝ่ายถวิลหามาตั้งแต่หลายสัปดาห์ก่อน และสถานที่เที่ยวซึ่งถูกเลือกวันนี้ก็เป็นร้านย่านเดียวกันกับคอนโดของแจ็คสันที่ไม่ได้ไกลจากโรงเรียนสักเท่าไหร่

 
 

“นึกว่าคนจะแน่นกว่านี้”

 


“นี่ยังหัวค่ำไง ดึกๆนี่แน่นร้านเลยแหละ” หวังแจ็คสันตอบกลับพลางทิ้งตัวนั่งบนเก้าอี้ไม้แบบเข้าบรรยากาศทางร้านที่จะมีความวินเทจอยู่หน่อยๆ ตามหลังมาด้วยพนักงานบริการที่เอาเมนูมาวางให้บนโต๊ะ เวทีเตี้ยๆด้านหน้าก็มีนักร้องเสียงดีคอยร้องเพลงกล่อมให้บรรยากาศสบายๆ ด้วยความที่ร้านเปิดโล่งรับลมธรรมชาติจากด้านนอกยิ่งทำให้รู้สึกไม่แออัด

 


“อ่ะ เอาอะไรเต็มที่เลยเว้ย...เมาได้ นอนคอนโดกู”

 


“...”


 

          หลังจากเริ่มดวลเหล้าดีกรีแรงรสขมกันไปพร้อมกับเรื่องคุยสัพเพเหระ เรื่องงานบ้าง ชีวิตแต่ละวันบ้างหรือเรื่องของเพื่อนๆสมัยเรียนที่บางคนก็ไปได้ดีจนน่าตกใจแต่บางคนกลับดิ่งลงเหวอย่างไม่เป็นท่าก็ทำให้แจ็คสันกล้าวติดตลกว่าเขาสองคนชักจะคุยกันเหมือนคนแก่ขึ้นเรื่อยๆเรียกเสียงหัวเราะจากมาร์คได้พอสมควร


 

“เออๆ เรื่องนี้เกือบลืม” หลังจากวางแก้วน้ำสีอำพันลงแจ็คสันก็โบกไม้โบกมือทำท่าท่างตื่นเต้นเสียจนมาร์คต้องขมวดคิ้วกอดอกพลางเอนหลังพิงเก้าอี้เป็นเชิงรอฟัง


 

“เมื่อสองสามวันก่อนแทนโทรมาหากู”

 


“แทน?” นิ่งไปนิดหน่อยก่อนที่มาร์คจะเอ่ยย้ำชื่อบุคคลที่สามที่ถูกกล่าวถึงเมื่อประโยคก่อนหน้าออกมา

 


“เออ ตอนแรกกูก็สงสัยว่าจะโทรมาหากูทำไม...ทำเป็นถามสารทุกข์สุขดิบกูอยู่ซักพัก”

 


“...แล้วเขาก็ขอช่องทางที่จะติดต่อมึง”

 


“...” ความเงียบระหว่างบทสนทนาเกิดขึ้นหลังจากจบประโยค แจ็คสันทำเพียงลอบสังเกตอาการเพื่อนอย่างเงียบๆขณะที่มาร์คเองก็ทำเพียงแค่ลอบถอยหายใจออกมาเบาๆแล้วเปลี่ยนจุดโฟกัสสายตาไปเป็นบรรยากาศรอบๆร้านที่ดูเหมือนว่าจะเริ่มแออัดขึ้นทีละน้อยตามที่แจ็คสันบอกไว้ก่อนหน้า

 


“แล้ว...มึงให้ไปหรือเปล่า”

 


“เออ กูให้เบอร์มึงไป”

 





.

.

 

          แม้ว่าจะดื่มน้ำเมาไปมากกว่าที่คาดไว้ในตอนแรกเพราะมีเรื่องบางเรื่องแวบเข้ามาในหัวให้ต้องคิด ชื่อของคนๆนั้นยังคงสร้างปฏิกิริยาต่อความรู้สึกมาร์คได้อย่างไม่น่าเชื่อ จากอารมณ์สบายใจในตอนแรกที่ก้าวเท้าเข้ามาในร้าน กลับกลายเป็นว่าเพียงแค่ได้ยินชื่อของคนๆนั้นก็ทำให้หัวสมองหนักอึ้ง จิตใจว้าวุ่นไปด้วยอารมณ์หลายๆอย่างที่แยกแทบไม่ออก

 


“แน่ใจเหรอว่าจะไม่นอนคอนโดกูอะ” แจ็คสันถามย้ำอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ แต่ต่อให้มาร์คตัดสินใจกลับบ้านเขาก็ไม่ว่าอะไรเพราะใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมงเขาก็สามารถเดินทางไปถึงตึกที่เพื่อนอาศัยอยู่ได้ และตอนนี้ก็พาอีกฝ่ายขึ้นมานั่งบนรถเตรียมขับไปส่งเรียบร้อยแล้ว


 

“อืม กูอยากไปนอนที่ห้อง”

 


“เออ ก็พอเข้าใจได้”

 


แม้ว่าจะเป็นช่วงกลางคืนแต่ว่าบรรยากาศสองข้างทางกลับสวนทางกับความเงียบสงบโดยสิ้นเชิง สถานบันเทิงผุดขึ้นเป็นดอกเห็ด ต่างที่ต่างงัดวิธีต่างๆมาดึงลูกค้าให้เข้าร้าน ทั้งสาวๆหนุ่มๆนักเที่ยวราตรีต่างพากันมาเตร็ดเตร่จนสองฝั่งถนนเต็มไปด้วยผู้คนคราคร่ำ ร้านที่มีชื่อเสียงก็คนทะลักจนต้องออกมายืนถือแก้วกันหน้าร้านเลยทีเดียว ภาพบรรยากาศสองข้างทางเริ่มกลายเป็นภาพเบลอๆในสายตามาร์คเมื่อความง่วงเข้าครอบงำ

 


“เฮ้ยๆ”


 

“เด็กนักเรียนที่ไหนมาวิ่งเล่นกันแถวนี้เวลานี้วะน่ะ” เผลอปิดเปลือกตาไปได้ไม่นานก็ต้องลืมตาขึ้นมาอีกครั้งเมื่อเพื่อนเกิดโวยวายอะไรขึ้นมาด้วยน้ำเสียงแปลกๆ ความเร็วรถค่อยๆชะลอลงพลางเบี่ยงเข้าไปติดฝั่งเลนส์ซ้ายเพื่อมองให้ชัดว่ากลุ่มเด็กนักเรียนสองสามคนที่วิ่งฝ่ากลุ่มคนแบบไม่สนรอบข้างนั้นมาจากโรงเรียนอะไร

 


“ตีกันเหรอวะ วิ่งหนีหางจุกตูดเป็นหมาเชีย...”

 


แต่เดี๋ยวนะ...

 
 

“แจ็คสัน! มึงรีบขับตามกลุ่มนั้นไป!


 

“เอ้า! อะไรของมึงเนี่ย” คนถูกเรียกชื่อสะดุ้งโหยง แม้จะไม่เข้าใจแต่ก็เหยียบคันเร่งเพิ่มขึ้นตามที่เพื่อนสั่ง สายตาก็ต้องคอยระวังรถบนถนนอีกทั้งต้องคอยมองตามไอ้เด็กนักเรียนพวกนั้นที่ดูเหมือนว่าจะอ่อนแรงกันจนแทบวิ่งไม่ไหว ก่อนจะพากันกึ่งวิ่งกึ่งเดินเลี้ยวเข้าไปในซอยเปลี่ยวเล็กๆซึ่งรถยนต์ไม่สามารถเบียดเข้าไปได้ แต่เหมือนว่าจะเป็นทางลัดไปยังตึกพักของมาร์คตามที่เจ้าตัวเคยบอก

 


“จอดๆ มึงจอดตรงนี้เลยแจ็คสัน!” อีกครั้งที่แจ็คสันงงกับการกระทำของเพื่อนแต่ก็ยอมทำตาม ทันทีที่จอดรถไม่ทันได้ไถ่ถามอะไรชายหนุ่มร่างสูงที่นั่งตำแหน่งข้างคนขับก็ไม่รอช้ารีบเปิดประตูพรวดแล้วออกแรงวิ่งตามกลุ่มเด็กนักเรียนด้านหน้าไปทันทีทั้งที่สติตัวเองก็ไม่ครบร้อยสักเท่าไหร่ทำเอาแจ็คสันถึงกับอ้าปากค้าง ไม่เข้าใจเรื่องราวที่เกิดขึ้นอย่างสุดขีด


 

“มาร์ค! อะไรของมึงเนี่ยโว้ย!

 


มาร์คมันลงไปวิ่งกับไอ้เด็กพวกนั้นทำไมกัน...


 

“หยุด!” เสียงแหบห้าวของอาจารย์ภาษาอังกฤษวัยยี่สิบสี่ปีตะโกนดังลั่น แต่ดูเหมือนว่ายิ่งทำให้กลุ่มเด็กสามสี่คนตรงหน้าเตลิดเข้าไปใหญ่ ต่างคนต่างแตกกันไปคนละทิศละทาง แต่สายตาของมาร์คโฟกัสอยู่ที่คนๆเดียว คนๆเดียวที่หันหน้ามามองเขาเมื่อครู่ด้วยแววตาที่แสดงถึงความตกอกตกใจราวกับเห็นผี

 
 

“ฮ...แฮ่ก ห หยุดเดี๋ยวนี้นะแบม!



 

.

.

 





          กลิ่นแอลกอฮอล์ที่คละคลุ้งไปทั่วทั้งร่างกายและลมหายใจเป็นเสมือนเครื่องบ่งบอกว่าเจ้าของร่างเพิ่งผ่านการดื่มมาหนักพอสมควร แต่ทว่าสติที่เลือนหายไปกับเหล้าราคาแพงดีกรีสูงเหล่านั้นจะถูกดึงกลับมาอย่างฉับพลันทันทีที่เห็นใบหน้าด้านข้างของกลุ่มเด็กนักเรียนที่พากันวิ่งหน้าตั้งเสื้อผ้าหลุดลุ่ยในช่วงเวลาเกือบจะเที่ยงคืนนี้ว่าเป็นใคร

 


มันไม่น่าเป็นไปได้ แต่มันก็เป็นไปแล้ว

 
 

“...”


 

“ไม่มีอะไรจะพูดจริงๆเหรอ ก่อนกลับเข้าตึกไปไม่อยากจะพูดอะไรแน่นะ” ตลอดทางเดินกลับมีแต่ความเงียบ ดูจากสภาพเสื้อผ้าที่อย่างกับไปโดนหมาฟัดมาก็พอรู้ว่าตัวแค่นี้ดันริอาจไปมีเรื่องมีราว คงเพราะคิดว่าเป็นเรื่องเท่เรื่องสนุก ไม่คิดหน่อยหรือไงว่าถ้าเกิดอะไรขึ้นมาคนที่เสียใจก็เป็นคนที่คอยอยู่ข้างหลังทั้งนั้น

 


แต่ก็อย่างว่า...สมัยเขาอายุเท่านี้เขาน่ะห้าวนำเด็กคนนี้ไปหลายขุม


 

“อย่ามายุ่งกับผม”

 
 

“นั่นไม่ใช่คำที่นายควรพูดเลยจริงๆ” และมันก็ทำให้มาร์คหัวเสียอยู่ไม่น้อย ในเมื่อแบมแบมจะเอาแบบนี้เขาก็ไม่อยากต่อปากต่อคำอีกฝ่ายให้เสียเวลา ถึงแม้ว่ามันจะไม่ใช่เรื่องของเขา แบมแบมไม่ได้เป็นญาติฝ่ายไหนของมาร์คก็จริง แต่ในเมื่อเขาก็เป็นเหมือนครูคนนึงของเด็กคนนี้ จะปล่อยละเลยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็คงเป็นไปไม่ได้

 


“ฉันคงต้องบอกป้านาย”

 


“ลุง! เลิกทำตัวแบบนี้ได้ปะวะ จู้จี้กับชีวิตคนอื่นนี่มันสนุกมากเหรอ!” ยังไม่ทันจะสิ้นคำดีเด็กชายตัวเล็กที่เดินมาด้วยกันก็ชะงักฝีเท้าแล้วออกแรงผลักคนอายุเยอะกว่าที่ไม่ทันตั้งตัวเซถลาถอยหลังไปหลายก้าว ดวงตากลมดื้อรั้นจ้องมาที่มาร์คคล้ายกับต้องการจะบอกว่าตัวเองนั้นพร้อมเหลือเกินที่จะวิ่งเข้ามาชกมาร์คให้หมอบถ้าหากยังวุ่นวาย

 


“แล้วนายจะโกหกอะไร กลับดึกดื่นขนาดนี้ได้บอกใครล่วงหน้าหรือเปล่า เสื้อผ้าก็ยับเยิน...แล้วนี่ได้เห็นสภาพหน้าตัวเองไหมว่าช้ำขนาดไหน บอกว่าไปเที่ยวไปติวหนังสือก็ไม่มีผู้ปกครองที่ไหนเขาโง่เชื่อหรอกนะ” แทบจะเป็นครั้งแรกที่มาร์คพูดประโยคยาวๆออกมาต่อหน้าเด็กคนนี้ยกเว้นตอนที่สอนพิเศษ แบมแบมเม้มปากนิดหน่อยแต่แววตายังแข็งกร้าว

 


“...”


 

“แล้วจะให้ผมทำยังไง...”

 


“...อันที่จริงผมบอกป้าว่าคืนนี้จะไปนอนบ้านเพื่อน”

 


จ้องกันอยู่สักพักท่ามกลางความเงียบและความมืดของถนนแคบๆที่มีปลายทางเป็นทางออกไปยังฟุตบาทติดถนนใหญ่ใกล้ตึกพัก สุดท้ายจอมพยศก็ใช้น้ำเสียงที่อ่อนลง มาร์คที่ยืนเท้าสะเอวจ้องอีกฝ่ายด้วยความรู้สึกปลงๆ เขาอยากจะโกรธในความอวดเก่งเกินตัวของเด็กคนนี้เหลือเกิน แต่จนแล้วจนรอดเขาก็ไม่เคยโมโหอีกฝ่ายจริงๆจังๆได้เลยสักที อีกทั้งนี่ก็ดึกมากแล้ว จะปล่อยให้เดินทางไปบ้านเพื่อนที่ว่าคนเดียวก็คงไม่ปลอดภัย


 

“ถ้าอย่างนั้นก็มีอยู่ทางเดียวแล้วล่ะ”

 


“...”

 


“ด...เดี๋ยว ลุงจะพาผมไปไหน!







 

 

 

talk.
พบเด็กแสบถูกจับได้หนึ่งอัตรา ลุงมาร์คจะหิ้วน้องไปไหนน้า งิงิ
ใครขี้เกียจเม้นทางทวิตมีแท็กน้า #kiddomb 

twitter : @since9397

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

851 ความคิดเห็น

  1. #844 uromtbb (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2563 / 09:51
    งือออออ
    #844
    0
  2. #830 Bporsche (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 07:33

    แทนนี่คือ ผช หรอ --" จริงๆ รู้สึกไม่ค่อยโอเท่าไหร่ ที่แต่งมาร์คมีแฟนเป็น ผช อ่ะ คืออยากให้แบบ มาร์คไม่ได้ชอบ ผช มาร์คชอบแบมแบม แค่แบมแบม

    #830
    0
  3. #821 Fanwaan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 22:38
    แก่นกระโหลกจิงๆลูกก ลุงจะฉุดน้องไปไหนนน
    #821
    0
  4. #782 JJaneBBJK_97 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 14:00
    ยอมมมมแบมจริงๆเฮ้ออออ
    #782
    0
  5. #692 Melinnnnnnn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 21:02
    ทำไมแบมรั้นจังงง ประชดใครอยู่หรือเปล่าลูก
    #692
    0
  6. #592 Monqter (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 15:16
    แทนคือครายยยย
    #592
    0
  7. #582 `dalnimmb♡ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 10:06
    ลุงหิ้วน้องขึ้นห้องงงงงง
    แบมนี่เกเรจริงๆเลยย
    #582
    0
  8. #518 phaka (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 07:39
    แต่ลุงเค้าห่วงเด็กดื้อนะ
    #518
    0
  9. #505 Moko87 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 01:22
    ทำไมไปมีเรื่องล่ะลูก
    #505
    0
  10. #470 Iluvmarkbam (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กันยายน 2560 / 22:02
    แบมแบมเกเรใช้ได้เลยนะ ดีนะที่มาร์คมาเจอก่อนไม่งั้นคงจะวุ่นกว่านี้แน่

    ถ้าป้าเชอรู้เรื่องเข้าแบมแบมเอ๋ยโดนดุยาวแน่

    อ้อ มาร์คแก่กว่าแบม9ปีสินะทำไมเด็กแสบเรียกลุงอะ อคติอะไรกับมาร์ค?
    #470
    0
  11. #252 Bam Yien (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 21:54
    ฮั่นแน่ ลุงจะทำอะไรรร >< แล้วแทนนี่คือใคร
    #252
    0
  12. #245 UNME (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 15:11
    ลุงมาร์ค24น้องแบม15 หูยยยยยยยยแซบบบบ
    #245
    0
  13. #239 BetaBee78s (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 12:10
    ลุงจะหิ้วน้องไปไหนเน้อออ
    #239
    0
  14. #224 Yesmyboy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 12:03
    โอ๊ยยยย ดื้อมากกๆๆลูก ให้ลุงมาร์คตีน้องแบมเลย
    #224
    0
  15. #213 tatarzyx (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 08:42
    น้องแบมม ซังนัมจามากๆ >?<
    #213
    0
  16. #208 xstcphpp (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 00:14
    ปมเรื่องมาแล้วกึไป
    ถถถถ
    แบมก็ตามประสาผชอ่ะเนอะ
    แต่มีเรื่องตอนกลางคืนมะค่อยรอดส่วนใหญ่
    #208
    0
  17. #166 metonnum (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 15:48
    แทนคือใครรรร ว้อททททท?
    #166
    0
  18. #142 ลีลีข้าวสาร- (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 21:51
    มาร์คจะสั่งสอนเด็กแสบบบบ
    #142
    0
  19. #123 Tuan-En (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 15:09
    ใจเย็นๆกันนะคะ..
    #123
    0
  20. #98 sanxbb (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 11:03
    ลุงช่วยน้องที
    #98
    0
  21. #93 khunsom08 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 18:44
    พาไปไหนง่ะ
    #93
    0
  22. #73 Robot-hajima (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2560 / 21:58
    ใจเย็นนะคะลุงมาร์ค เด็กกำลังเป็นหนุ่มก็ดื้อแบบนี้แหละ555555
    #73
    0
  23. #48 didi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 04:15
    น้องแสบปั่นป่อนมากเลย มาร์คหายเมาเลย
    #48
    0
  24. #46 vandabam (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 23:52
    ลุงจะหิ้วเด็กแสบไปนอนด้วยหรือเปล่าหนอ??? 555
    #46
    0
  25. #45 sryko1a (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 23:44
    แสบมาก ปวดหัวแทนลุงมาร์ค
    #45
    0