[ลงแบบ E-BOOK ที่ MEB] FIC WIDOWER : { MARKBAM }

ตอนที่ 3 : widower :: chapter three

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,510
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 157 ครั้ง
    21 ม.ค. 59

? themy butter
+


WIDOWER

#MARKBAM

CHAPTER THREE

 
 

                กลิ่นขนมที่ถูกอุ่นจนหอมกรุ่นในช่วงเช้าของวันตลบอบอวลไปทั่วห้องพักโทนสีขาวของแบมแบมเพราะว่าเขาเพิ่งจะเอาขนมปังที่คุณบก.อย่างพี่โฮมินซื้อมาฝากถึงห้องพักเมื่อวันก่อนเข้าไปอุ่นในไมโครเวฟเพื่อจะนำมากินกับกาแฟที่ยกดื่มไปแล้วค่อนแก้ว ทว่าการกระทำทั้งหมดต้องหยุดลงกลางคันเมื่อเสียงโทรศัพท์มือถือของเขาที่วางทิ้งไว้ด้านนอกเกิดแผดเสียงขึ้นมา

 

“มาแล้วๆ” คนตัวเล็กวิ่งออกมาพลางใช้ฝ่ามือตัวเองถูไปกับผ้ากันเปื้อนสีครีม มองดูหน้าจอเห็นว่าเป็นชื่อของคนที่เขาแอบน้อยใจก็ไม่รอช้าที่จะหยิบมันมากดรับเข้าแนบใบหู

 
 

“สวัสดีครับ” แบมแบมกรอกเสียงไปก่อนที่ปลายสายจะได้ทักทาย ลอบอมยิ้มเล็กน้อยเมื่อเสียงแหลมเล็กของคนปลายสายละล่ำละลั่กขอโทษเขาที่ย้ายออกไปโดยไม่ได้บอกกล่าวกันล่วงหน้า

 
 

“อ๋า...อย่างนั้นเหรอครับ”

 

“ผมน้อยใจคุณนายโคดี้มากๆเลยนะ แล้วทีนี้ผมจะไปหาลาซานญ่าอร่อยๆที่ไหนกินล่ะ” แบมแบมแกล้งตัดพ้อเสียงสูงแม้ว่าใบหน้าจะเปื้อนด้วยรอยยิ้ม คุณนายโคดี้บอกเขาว่าขอโทษที่ย้ายออกไปโดยไม่ได้บอกใครเพราะเหตุจำเป็นจริงๆ แบมแบมเองก็เข้าใจและตอบรับไปจนเธอสบายใจขึ้นแล้ว

 
 

“อ๋อ เจอแล้วล่ะครับ” แบมแบมทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟา ยกขาเรียวขึ้นมาไขว่ห้างกันพลางเท้าคางไว้กับฝ่ามือข้างที่ว่าง

 
 

“ก็...โอเคนะครับ เขาก็ดูไม่มีพิษภัย” ตอนนี้เขากำลังพูดถึงคนข้างห้องอย่างมาร์คที่ย้ายมาได้สองอาทิตย์กว่าๆแล้ว คุณนายโคดี้บอกเขาว่ามาร์คเป็นหลานชายของเพื่อนบ้านที่ต่างจังหวัดของเธอ กำลังต้องการที่อยู่แบบเงียบสงบ ประจวบเหมาะกับเธอที่กำลังจะย้ายออก เธอจึงจัดการแนะนำให้มาร์คเข้ามาดูห้องที่นี่

 


“ครับ เธอน่ารักมาก” แบมแบมยิ้มออกมาตอนที่คุณนายโคดี้เล่าให้ฟังว่าลูกสาวของมาร์คนั้นน่ารักน่าชังมากๆและแบมแบมควรจะได้เห็นเธอสักครั้งหนึ่ง

 


ซึ่งแบมแบมก็อยากจะบอกว่าเขาน่ะทั้งเห็นทั้งเลี้ยงมาหลายครั้งแล้วล่ะ...


 

“ไม่เป็นไรหรอก ผมเกรงใจนะ ฮ่าๆ”

 
 

“ไว้ถ้าไปแถวนั้นผมจะแวะไปเยี่ยม ดูแลสุขภาพด้วยนะครับคุณนายโคดี้”

 
 

“เช่นกันครับ” จนสุดท้ายปลายสายก็วางไป แบมแบมยังคงมีรอยยิ้มประดับอยู่บนใบหน้าแม้ว่าคุณนายโคดี้จะวางหูไปแล้ว แบมแบมบอกแล้วว่าเธอน่ะเป็นคนที่น่ารักมากๆ ขนาดย้ายไปแล้วยังมีการบอกว่าถ้าลูกหลานเธอเข้ามาในเมืองจะฝากลาซานญ่ามาให้อีกแน่ะ

 
 

“...”

 

ฟี้ดด ~

 

“โอ๊ะ เกือบลืม” เสียงแปลกประหลาดดังขึ้นจากในห้องครัวทำให้คนที่เผลอปล่อยตัวนั่งเหม่อบนโซฟาต้องผุดลุกอย่างกะทันหัน สองขาพาตัวเองเข้าไปในโซนห้องครัว มือเล็กเอื้อมหมุนหัวแก๊สเป็นอันดับแรกก่อนจะตามด้วยการบิดหมุนเตาทำอาหารให้ดับตามกัน ที่คีบบนเคาน์เตอร์ถูกแบมแบมจุ่มลงไปในหม้อต้มตรงหน้าแล้วหนีบเอาขวดนมใบเล็กขึ้นมาสะบัดน้ำทิ้งเบาๆอย่างระมัดระวัง

 
 

เหมือนคุณแม่มือใหม่ไหมล่ะ


 

ก็เพราะว่าเมื่อวานเขาเข้าไปเล่นกับลิลลี่ที่ห้องแล้วได้เห็นว่าศิลปะการล้างขวดนมของมาร์คนั้นเป็นอะไรที่น่าแขยงและยี๋สุดๆ ชายหนุ่มทำเพียงแค่เอาขวดนมไปล้างน้ำเปล่าจากอ่างล้างจาน จากนั้นก็นำมาเขย่าน้ำร้อนจากกระติกแล้วเช็ดน้ำออกด้วยผ้าขนหนู

 

“...” ดังนั้นเขาเลยอาสาเอาขวดนมทั้งหมดของยัยหนูมาต้มทำความสะอาดให้ที่ห้อง ถือว่าเป็นโชคดีของมาร์คต้วนหรอกที่เขาว่าง ถ้าหากว่าอยู่ในช่วงปั่นงานล่ะก็ฝันไปเถอะที่จะได้รับการช่วยเหลือสุดพิเศษแบบนี้จากเขาน่ะ

 
 

ใช้เวลาไม่นานขวดนมเกือบสี่ใบถูกนำมาวางใส่ตะกร้าเป็นที่เรียบร้อยรวมทั้งจุกนมและฝาขวด ฝ่ามือบางยกมันขึ้นเขย่าเบาๆให้น้ำร้อนไหลออกมาตามรูตะกร้าอีกครั้งก็เป็นอันเสร็จพิธี ไม่จำเป็นต้องเอาผ้าหรืออะไรไปเช็ดหรอก ปล่อยให้มันแห้งไปเองน่าจะปลอดภัยกว่า

 


I like being independent

Not so much of an investment

No one to tell me what to do ~

 
 

จากนั้นเสียงเพลงสากลก็ถูกเปิดคลอเบาๆจากคอมพิวเตอร์ด้วยฝีมือของเจ้าของห้อง แบมแบมฮึมฮัมเพลงตามไปด้วยในลำคอ ตะกร้าขวดนมถูกวางผึ่งเอาไว้ในห้องครัวรอเวลาให้มันแห้งและเอาไปคืนให้เจ้าของห้องข้างๆ คนตัวเล็กทิ้งตัวลงนอนบนโซฟาตัวยาวพลางปิดเปลือกตา...

 
 

เขาชักจะชอบเวลาว่างแบบนี้ขึ้นมาเสียแล้วสิ

 


 



 

            เผลอหลับไปเกือบสามสิบนาทีตื่นมาก็พบว่าเป็นเวลาเกือบบ่ายโมงแล้ว แบมแบมดันตัวเองลุกขึ้นนั่งด้วยท่าทางงัวเงียก่อนจะเดินสะลึมสะลือเข้าไปหยิบเอาตะกร้าขวดนมที่ตอนนี้แห้งสนิทมาถือเอาไว้แล้วเดินออกจากห้องตัวเองตรงไปยังห้องข้างๆ ปลายนิ้วกดลงไปบนปุ่มเล็กๆแล้วยืนรอ

 
 

“เข้ามาเลย” เหมือนกับรออยู่แล้ว เพราะไม่ถึงสามสิบวินาทีบานประตูตรงหน้าก็เปิดออกพร้อมกับใบหน้าหล่อคมเปื้อนยิ้มจากคุณพ่อลูกอ่อน แบมแบมยิ้มให้อีกฝ่ายตามมารยาทก่อนจะเดินเข้ามาด้านใน ส่งขวดนมให้อีกฝ่ายรับไปแทน

 
 

“ขอบคุณมากนะ ผมคิดว่าแค่เขย่าน้ำร้อนก็ได้ซะอีก”

 


“ไม่ได้นะคุณ มันไม่ถูกสุขอนามัย...แล้วเด็กเล็กแบบนี้ด้วย” คนตัวเล็กพูดด้วยท่าทางจริงจัง เขากะว่าเอาขวดนมมาคืนให้มาร์คแล้วก็จะกลับห้องเพราะว่าเย็นนี้เขามีนัดกับเพื่อนสนิทอย่างยองแจและคนอื่นๆที่เป็นเพื่อนเก่าสมัยเรียน ซึ่งก็ไม่ได้ไปไหนไกลหรอก...ห้องเขาเองนี่แหละ

 
 

“ว่ายังไงลิลลี่ของน้าแบม” แต่ดูเหมือนว่าเจ้าของแววตาใสแจ๋วที่คลานคว่ำอยู่บนเปลตั้งตรงกลางห้องนั้นจะมีแรงดึงดูดที่ทำให้คนตัวเล็กต้องเดินเข้าไปหา เสียงหัวเราะชอบใจดังขึ้นเมื่อแบมแบมหยิบเอาของเล่นที่เขาเป็นคนซื้อมาเมื่ออาทิตย์ก่อนขึ้นหลอกล่อ

 
 

“...”

 
 

รู้ตัวอีกทีก็ปาไปเกือบสองชั่วโมงแล้วที่แบมแบมนั่งเล่นอยู่กลางห้องของมาร์ค เด็กหญิงตัวน้อยซึ่งถูกอุ้มออกจากในเปลลงมานั่งตักนุ่มนิ่มของแบมแบมก็พลอยอารมณ์ดีไปด้วย มือคู่น้อยไล่จับของเล่นที่มาร์คหลอกล่ออยู่ตรงหน้าจนมือแทบเป็นระวิง

 


“ฮ่าๆ หนูสู้ปะป๊าไม่ได้หรอก” มาร์คยิ้มกว้างเสียจนเห็นฟันเขี้ยวซี่ใน แบมแบมเองก็มีรอยยิ้มบางๆประดับอยู่บนใบหน้า แต่ว่าตอนนี้คนที่อยู่ในโฟกัสสายตาของเขากลับไม่ใช่ลิลลี่อย่างตอนแรก มันกลับกลายเป็นคุณพ่อตัวโตอย่างมาร์คต้วนที่เล่นเป็นเด็กๆอยู่ตรงหน้านี่แทน

 
 

“...” มาร์คนี่ยิ่งมองก็ยิ่งหล่อ แถมยังดูไม่มีพิษภัยอะไร...ไม่ค่อยเข้าใจผู้หญิงที่ทิ้งไปเลยแฮะ

 
 

“ลิลลี่ครับ น้าแบมเขามองพ่อทำไมเหรอ” ก่อนจะสะดุ้งเฮือกใจหายวาบเมื่อเขาถูกจับได้ แบมแบมเม้มปากแน่นพลางเบนใบหน้าหนีไปทางอื่นอย่างมีพิรุธ เรียกเสียงหัวเราะจากมาร์คก่อนที่ของเล่นแบบเด็กๆจะถูกยื่นมาบีบใส่หน้าเขาแทน

 
 

Beep!

 
 

“อ๊ะ”

 
 

“ฮ่ะๆ มีอะไรหรือเปล่าครับ” แบมแบมเบนสายตากลับมามองหน้าชายหนุ่มอีกครั้งคล้ายกับว่ากำลังใช้ความคิด อันที่จริงแบมแบมก็มีเรื่องที่อยากรู้นะ...แต่ไม่รู้ว่าถ้าถามออกไปจะเป็นการเสียมารยาทหรือเปล่า

 
 

“เอ่อ...ผมแค่คิดว่าคุณแม่ของลิลลี่คงจะสวยมากนะครับ ลูกสาวของเธอถึงออกมาหน้าตาน่ารักเหมือนตุ๊กตาแบบนี้” แบมแบมแก้ตัวแบบอ้อมๆ เขาก็แค่อยากรู้เรื่องภรรยาของมาร์ค เพราะว่าตั้งแต่ครั้งแรกที่คุยกันนั้นมาร์คก็ไม่เคยหลุดพูดถึงเธออีกเลยสักครั้งเดียว

 
 

“อ๋อ...”

 
 

“ครับ เธอเป็นคนสวย...แถมยังเก่งและฉลาด เป็นที่รักของครอบครัวผมมากๆเลย” แต่มาร์คเองก็ตอบมาด้วยน้ำเสียงที่ไม่ได้แสดงถึงความเจ็บปวดหรืออึดอัดแต่อย่างใด แบมแบมพยักหน้ารับรู้ไปด้วยช้าๆพลางขยับร่างเล็กๆบนตักให้เข้าที่เข้าทาง

 
 

“แล้ว...คุณมาร์คเลี้ยงยัยหนูด้วยตัวเองมานานหรือยังครับ”

 
 

“เลี้ยงด้วยตัวเองจริงๆจังๆก็เมื่อเดือนที่แล้วครับ แต่อันที่จริงผมก็แยกทางกับเธอไปเกือบๆสองเดือนแล้ว” แบมแบมพยักหน้ารับพลางขมวดคิ้ว คิดๆดูก็ลำบากเหมือนกันนะที่ต้องมาเลี้ยงลูกด้วยตัวเอง แถมยังเพิ่งเลิกกับภรรยามาหมาดๆแบบนี้อีก

 

สอนให้รู้ว่าคนหล่อก็อาภัพในเรื่องชีวิตคู่ได้เหมือนกันนะ...


 

“ถือว่าคุณเก่งนะ ถ้าเป็นผมคงบ้าตายไปแล้วแน่ๆ” แบมแบมพูดพลางยู่ปาก เขาคงไม่มีภูมิต้านทานขนาดนี้หรอก

 
 

“ฮ่ะๆ ไม่หรอกครับ...” มาร์คเอนตัวไปทางด้านหลังใช้ฝ่ามือเท้ากับพื้นไว้ด้วยท่าทีสบายๆ ก่อนที่ความเงียบจะเข้าครอบคลุมบทสนทนา มีเพียงสายตาสองคู่ที่สบกันผ่านความเงียบเท่านั้น ใบหน้าของมาร์คยังเจือไปด้วยรอยยิ้มอ่อนๆ ส่วนแบมแบมนั้นดูเหมือนจะนิ่งไปแบบแปลกๆ

 
 

“...”

 
 

“อ...อ้าว ยัยหนูหลับไปตั้งแต่ตอนไหนเนี่ย” มาสติกลับคืนก็ตอนที่รู้สึกหนักตรงหน้าขาแต่พอก้มลงไปดูก็เห็นว่าเด็กน้อยในชุดเสื้อกางเกงบางๆได้หลับปุ๋ยคาตักเขาไปเสียแล้ว นั่งหลับคอง้ำเชียว...

 
 

“สงสัยจะฟังเราคุยกันเพลิน เดี๋ยวผมเอาลงเปลเอง” มาร์คขยับกายเข้ามาใกล้ก่อนจะช้อนอุ้มเอาเด็กน้อยที่หลับสนิทลงไปวางบนเตียงเปล ตบก้นกล่อมเบาๆสองสามทีเมื่อยัยตัวเล็กทำท่าขยุกขยิกเหมือนรำคาญสัมผัสที่รบกวน

 
 

“งั้นผมขอตัวก่อนนะครับคุณมาร์ค” เมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรแล้วคนตัวเล็กก็ขอตัวกลับ ซึ่งแน่นอนว่ามาร์คเองก็เดินตามออกมาส่งเสียจนถึงหน้าห้องราวกับกลัวว่าแบมแบมจะหลงทางถ้าหากว่าเขาไม่เดินออกมาด้วยอย่างนั้นแหละ...

 
 

“เดี๋ยวครับ...” และในจังหวะที่คนตัวเล็กกำลังจะเปิดประตูห้องของตัวเองนั้นมาร์คต้วนก็ทำการรั้งแขนของอีกฝ่ายเอาไว้เบาๆ ส่งผลให้ใบหน้าหวานหันขวับมามองสัมผัสที่ข้อมือก่อนจะไล่สูงขึ้นเป็นใบหน้าหล่อคมของคุณพ่อลูกอ่อนข้างห้องด้วยความสงสัย

 

“ขอบคุณนะครับที่อุตส่าห์เข้ามาช่วยผมกับลิลลี่”

 
 

อย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลยน่า...แบมแบมก็ทำไปเพื่อความสงบหูของตัวเองเท่านั้นแหละ






 

 

                เสียงเพลงสากลจังหวะสนุกถูกเปิดคลอบรรยากาศการสังสรรค์ไปด้วยในระดับความดังที่ไม่มากจนเกินไป ตอนนี้เวลาล่วงเลยเข้าสู่ช่วงดึกแล้วแต่ว่าบรรยากาศภายในห้องพักโทนขาวสะอาดตาของแบมแบมไม่ได้สงบตามไปด้วย เพื่อนๆในกลุ่มสมัยเรียนของแบมแบมนัดเจอกันโดยมีสถานที่คือห้องพักของเขานั่นเอง

 
 

“กูบอกแล้วว่าพวกมึงต้องได้กันเอง”

 
 

“ฮ่าๆ” เสียงพูดคุยยังคงดังต่อเนื่องเมื่อคนเริ่มเยอะบรรยากาศก็ยิ่งสนุก มีหลายคนที่เลิกงานช้าและกำลังตามมาสมทบ เพื่อนๆในก๊วนสมัยเรียนที่ได้กลับมาเจอกันอีกครั้งหลังจากครั้งล่าสุดเมื่อนานมาแล้วก็เลยทำให้ไม่ต้องหาเรื่องราวอะไรมาชวนคุยมากนัก

 
 

“กูสารภาพก็ได้ว่าตอนมอหกกูโคตรชอบซินดี้เลย ใครจะไปรู้วะว่าพอจบมาแล้วแม่งดันเป็นทอม” คิมจงอีที่ดูเหมือนว่าจะกรึ่มๆได้ที่เปิดประเด็นที่ทำให้คนอื่นหัวเราะแทบน้ำตาไหลออกมาต่อจากนั้น ใครๆเขาก็รู้กันทั้งนั้นแหละว่าซินดี้เด็กแลกเปลี่ยนร่วมห้องนั้นไม่ได้ชอบผู้ชายมาตั้งแต่ไหนแต่ไรทว่าคิมจงอีกลับไม่รู้

 
 

“มึงโง่ไง ฮ่าๆ”

 
 

“ไอ้ยองแจเดี๋ยวเถอะมึง” คนที่เอนหลังหัวเราะเสียงดังอย่างชเวยองแจโดนหมายหัวจากจงอีแต่ทว่าเจ้าตัวกลับไม่ได้สะทกสะท้านแต่อย่างใด ไม่ต่างกันจากแบมแบมที่ยกแก้วเครื่องดื่มเข้าปากไม่ค่อยพูดค่อยจาเท่าไหร่แต่ก็ขำทุกเรื่องที่เพื่อนเล่า

 
 

“เออ นี่พวกมึงรู้ยังว่าแบมมันมีลูกแล้ว” แต่จู่ๆชเวยองแจก็เปิดประเด็นที่ทำให้เพื่อนๆในวงเหล้าเงียบกริบ บางคนกำลังขำๆอยู่ถึงกับยิ้มค้างไปเลยก็มี สายตาทุกคู่จ้องมายังคนที่กำลังกระดกเหล้าอึกๆอย่างต้องการคำตอบ

 
 

“แค่กๆ! บ้า...อย่าไปเชื่อมัน”

 
 

“ฮ่าๆ จริงๆนะเว้ย มันซุกไว้ห้องข้างๆเนี่ย” ยองแจพูดกลั้วหัวเราะทำให้เพื่อนทุกคนโล่งอกเมื่อรู้ว่าเป็นแค่มุขของยองแจ ก็แบมแบมน่ะดูนิ่งที่สุดในกลุ่มแล้ว ถ้าเป็นพวกห้าวๆอย่างไอ้พวกตัวใหญ่ที่เพิ่งออกมาจากห้องน้ำนั่นค่อยว่าไปอย่าง

 
 

“เออแบม..แต่ตอนมาฉันเห็นผู้ชายคนนึงด้วยอะ อยู่ข้างๆห้องนายเนี่ย...” ดูเหมือนว่าแชรินสาวสวยประจำห้องจะนึกอะไรขึ้นมาได้ เธอละล่ำละลั่กพูดทั้งที่ยังไม่วางแก้วในมือลง

 
 

“ทำไมอะ”

 

“หล่อมากน่ะสิจะยังไงล่ะ! ฉันนี่ตาค้างไปเลย” พอจบคำของแชรินเสียงโห่ของเพื่อนผู้ชายก็ดังกลบคำพูดต่อมาของหญิงสาวจนมิด เรียกเสียงหัวเราะและการส่ายหน้าเบาๆจากแบมแบมให้กับภาพความวุ่นวายที่เห็น

 
 

ก็บอกแล้วว่ามาร์คน่ะดูดีจริงๆ








 

                เมื่อช่วงเวลาแห่งความสุขผ่านไป ช่วงเวลาแห่งความทรมานก็มาถึง...แบมแบมกำลังโลกหมุน ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองตื่นมาตอนกี่โมง เปลือกตาของเขาหนักอึ้งคล้ายกับว่าต้องใช้เวลาทั้งวันถึงจะบังคับให้มันเปิดออกจากกันได้ นี่ยังไม่รวมอาการปวดขมับตุบๆที่ทำให้หัวแทบระเบิดทั้งที่ยังหลับนี่อีก

 
 

“อา...” เมื่อคืนแบมแบมดื่มหนักจริงๆ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเพื่อนกลับกันไปหมดตอนไหน...แต่เดาว่ายองแจน่าจะเป็นคนจัดการทุกอย่างแทนเขาไปเรียบร้อยแล้ว

 
 

ครืด!

 
 

เสียงเตือนจากโทรศัพท์มือถือที่หัวเตียงทำให้แบมแบมต้องควานหาทั้งที่ยังหลับตา เผื่อว่าเป็นงานสำคัญจากบริษัทหรือเป็นคนในครอบครัวที่ติดต่อมา อาจเพราะด้วยนิสัยของเขาไม่ใช่คนที่ทำเมินเฉยต่อสิ่งรอบตัวอยู่แล้ว...

 
 

“มาร์คเหรอ...” เสียงแบมแบมแหบพร่าเสียจนน่ากลัว หรี่ตาขึ้นมองนิดหน่อยก็เห็นว่าการแจ้งเตือนตรงหน้าเป็นชื่อของพ่อลูกอ่อนห้องข้างๆ เวลาบนหน้าจอบอกว่าตอนนี้ปาเข้าไปบ่ายสามแล้ว...นี่หลับหรือตายล่ะเนี่ย

 
 

แฮงค์ใช่ไหม ผมห้อยถุงเครื่องดื่มแก้แฮงค์ไว้ให้หน้าประตูนะ’ - Mark 15.05


 

“ให้ตาย...” แบมแบมครางฮือในลำคอด้วยความละอายใจที่ต้องให้คนอื่นหาของแก้แฮงค์มาให้ รู้ทั้งรู้ว่าตัวเองอยู่คนเดียวแล้วยังจะดื่มแบบไม่เจียมสังขารอีก ถ้าแม่เขารู้นี่ต้องโดนด่าเละแน่ๆกับนิสัยแย่ๆที่แก้ไม่หายแบบนี้น่ะ

 
 

“...” คนตัวเล็กพาตัวเองลุกจากเตียงได้สำเร็จในที่สุด โลกทั้งใบหมุนเคว้งเสียจนแบมแบมทรงตัวลำบาก...และขั้นแรกที่ต้องทำก็คือการไปล้วงคออ้วกในห้องน้ำ แบมแบมไม่ไหวจริงๆ

 
 

จนกระทั่งของเหลวแสบคอได้ไหลออกจากร่างกายไปบ้างแล้วแบมแบมจึงเดินออกไปหยิบเอาถุงยังชีพที่มาร์คแขวนไว้ให้หน้าประตูก่อนจะพาตัวเองกลับมานั่งที่ปลายเตียงได้ด้วยสีหน้าท่าทางที่ดีขึ้น เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดเข้าหน้าจอการสนทนาที่อ่านค้างเอาไว้เพื่อพิมพ์อะไรบางอย่างกลับไปด้วยรอยยิ้มมุมปากบางๆ

 
 

“ขอบคุณนะมาร์ค...ครั้งนี้ถือว่าช่วยชีวิตกันเลยอะ” ก่อนที่มาร์คเองจะตอบกลับมาด้วยข้อความสั้นๆอย่างรวดเร็วด้วยประโยคที่ทำให้แบมแบมถึงกับวาดยิ้มกว้างบนใบหน้า กับประโยคที่ว่า

 
 

“ผมไม่ปล่อยให้คุณเป็นอะไรหรอกน่า J” 




 

 

                                         

 

 

TALK!
มีใครชอบฉากคุณแบมต้มขวดนมให้ลูกคุณมาร์คเหมือนเราบ้างไหม /เงียบ
55555555555555555555
คุณพ่อมาร์คเขาก็มานิ่งๆแต่ยิ่งใหญ่นะ คุณแบมเขาก็คนแมนอะเอาไงดี หิหิ
ขอบคุณสำหรับทุกคอมเมนท์ เจอกันตอนหน้าค่า ♥


#ficwdwmb

twitter : @since9397

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 157 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,383 ความคิดเห็น

  1. #1360 uromtbb (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2563 / 22:31
    จ้าาาาาา
    #1,360
    0
  2. #1343 Beaujungf (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 10:07
    เอาแล้ววววว คุณน้าข้างบ้านกับคุณพ่อลูกอ่อนเขารู้สึกพิเศษต่อกันแล้วแน่เลยยยยย
    #1,343
    0
  3. #1324 YanisaCH (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 17:11
    ใจสั่นนนน
    #1,324
    0
  4. #1300 VivoV5 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 20:54
    น่ารักกันทั้งคู่เลย
    #1,300
    0
  5. วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 13:06
    เหมือนคุณเเม่มือใหม่จริงๆด้วยลูก เป็นคุณเเม่จริงๆเลยก็ได้นะฮี่ๆ
    #1,293
    0
  6. #1279 pimpimpim1a (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 16:57
    น่ารักดี ความสัมพันธ์ที่ค่อยๆงอกงามจากสิ่งเล็กน้อย ^^
    #1,279
    0
  7. #1271 alltimeismark (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 19:24
    เราชอบนะคะ ชอบการต้มขวดนม.ค่งมันเป็นอะไรที่จริง ตืออิพ่อจะทำแบบนั้นไม่ได้ นี่อ่านไปก็ตกใจตามแบมอ่ะ น่าตีให้มือหัก เดี๋ยวลูกท้องเสียปวดท้อง นี่ถ้าไม่มีแบมทำไงล่ะ
    #1,271
    0
  8. #1250 sangster97 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 20:22
    อ่ะแฮ่มคุณพ่อเขารุกเต็มที่แล้วช่ะ กรี้ดเดดเ
    #1,250
    0
  9. #1249 sangster97 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 20:22
    อ่ะแฮ่มมมม คุนพ่อเขารุกแล้ว กี้ดดดเดเ
    #1,249
    0
  10. #1248 sangster97 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 20:22
    อ่ะแฮ่มคุณพ่อเขารุกเต็มที่แล้วช่ะ กรี้ดเดดเ
    #1,248
    0
  11. #1243 TuanBam (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 23:11
    คุณพ่อรุกเต็มที่มาก
    #1,243
    0
  12. #1225 Melinnnnnnn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 14:18
    อย่าหวั่นไหวเชียวนะครับคุณนักเขียน เนี้ยย พ่อลูกอ่อนเขารุกเต็มที่เลยนะ5555
    #1,225
    0
  13. #1208 Charlottelowell (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 13:36
    พ่อเขาจีบเเม่เเล้วจร้าาาาา
    #1,208
    0
  14. #1205 babyB_ig7 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 09:53
    ดูแล เทคแคร์ดี๊ดีอะ แหมๆๆๆ
    #1,205
    0
  15. #1197 mdant/most2 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 18:20
    ขอ comments เรื่องเพลงก่อนนะคะ มันทำเอาเราเป็นบ้าเปิดฟังทั้งวันเลย 555 ชอบเพลงมากค่ะ ยิ่งพอฟังความหมายแล้ว มันคือเพลงของแบม(ในเรื่อง)เลย ดีงามมาก เพลงเพราะมากค่ะ
    ตอนนี้เราชอบ scene แบมต้มขวดนมเหมือนกันค่ะ ขาแบมเริ่มก้าวเข้สไปในชีวิตสองพ่อลูกไปข้างนึงละด้วยความไม่รู้ตัว 555 เรื่องค่อยๆดำเนินแบบมีเหตุมีผล ขอบการใช้ภาษา แล้วก็บทสนทนาด้วยค่ะ ดูธรรมชาติดี
    #1,197
    0
  16. #1175 PaulaPum (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2560 / 15:53
    แหมมมม ไหนว่าทำเพื่อตัวเอง ซึนได้ซึนไปจ่ะ
    #1,175
    0
  17. #1162 HiddenHills (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 00:53
    น่ารักกกกกกกกกกกกกกก
    #1,162
    0
  18. #1148 wslloogpa (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 23:22
    แหนะพี่มาร์ค คิดไรปะเนี่ยยย
    #1,148
    0
  19. #1115 อดีตรีดเงา (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 08:57
    ขนาดเราอ่านประโยคของพี่มาร์ค เรายังยิ้มเลย พี่มาร์คก็แอบคิดอะไรกับแบมใช่มั้ยเนี่ย
    #1,115
    0
  20. #1100 마크뱀뱀 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:24
    น่ารัก มุมิๆ
    #1,100
    0
  21. #1084 ojay2 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:13
    ผมไม่ปล่อยให้คุณเป็นอะไรหรอกน่า โอ้ยยยยยยยยยยยยย ยิ้มมั้ยยยแบมม
    #1,084
    0
  22. #1076 Yu_Gyeom1711 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 09:42
    เป็นฟิคที่อ่านเรื่อยๆสนุกมากคุณพ่อยัยหนูมีความเต๊าะคนข้างห้องงงง
    #1,076
    0
  23. #1062 มัคมัคบัมบัม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 02:04
    น่ารักอ่าาา แล้วพิมัคเลิกกับแฟนทำไมนะ อยากรู้มากๆ
    #1,062
    0
  24. #1053 wonnybum (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 22:16
    เขาเรียกน้ำพึ่งเรือเสือพึ่งป่ารึเปล่านะ
    #1,053
    0
  25. #1035 KiHaE*129 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2559 / 01:36
    มีความดูแลลลลลลลลลลลล
    และห่วงใยยยย
    #1,035
    0