FIC BOY IN A JAR : { MARKBAM }

ตอนที่ 8 : BOY IN A JAR :: The truth about 'BamBam'

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,336
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 100 ครั้ง
    27 ก.ค. 58

©
t
h
e
m
y
b
u
t
t
e
r
-



BOY  IN  A  JAR

MARK x BAMBAM

#FICJARMB




CHAPTER

- 8 -

( The truth about BamBam )

 

 

แสงแดดอ่อนๆและสายลมเอื่อยๆที่พัดปะทะเข้ากับใบหน้าคมทำเอาเส้นผมสีบลอนด์เทานั่นพริ้วไหวไปตามแรง แต่ทว่าดวงตาคมสีเข้มยังคงจ้องนิ่งไปยังกระดานวาดภาพตรงหน้าที่เจ้าตัวกำลังตวัดปลายพู่กันลงสีพื้นของรูปภาพ สีฟ้าเจือน้ำมากหน่อยค่อยๆถูกบรรจงแต้มลงไปทีละน้อยอย่างใจเย็นจนเริ่มปรากฏเป็นภาพบ่อน้ำใส

 
 

อากาศยามบ่ายสบายๆ แต่ว่าจิตใจของคนที่นั่งอยู่นั้นสบายเหมือนกันหรือเปล่า...

 
 

ความเงียบที่ปกคลุมเป็นเวลานานทำให้คนที่เพ่งสมาธิกับการวาดรูปมาเกือบชั่วโมงนั้นเริ่มล้ากล้ามเนื้อช่วงไหล่ขึ้นมา ในที่สุดมาร์คก็ยอมแพ้วางพู่กันในมือลงบนกระดาษรองด้านล่างแล้วก้มลงไปมองกระเป๋าเป้ใบใหญ่ข้างๆตัวเองที่ถูกเปิดอ้าเอาไว้แทน

 
 

“...”

 
 

วันนี้เขาตัดสินใจพาแบมแบมมาเปิดหูเปิดตา...อ่า จะเรียกแบบนั้นได้หรือเปล่ามาร์คก็ไม่แน่ใจเหมือนกันเพราะว่าแบมแบมก็ทำได้แค่นอนอยู่ในกระเป๋าเป้ที่คนตัวโตใจดียอมเปิดอ้าซิปออกจนกว้างพอให้ลมและแสงแดดลอดเข้าไปได้

 
 

ตอนนี้เขาและแบมแบมอยู่ที่สวนสาธารณะใกล้ๆกับอพาร์ทเมนต์หรือที่คนส่วนใหญ่เรียกมันว่าสวนน้ำพุ เพราะจุดเด่นของสวนก็คือบ่อน้ำพุใหญ่ที่อยู่ห่างออกไปจากมาร์คต้วนไม่ถึงสิบเมตรดีนั่นเอง แถมวันนี้มันยังได้รับเกียรติให้เป็นโมเดลกิตติมศักดิ์ของคุณศิลปินอีกต่างหาก...

 
 

โชคดีหน่อยตรงที่วันนี้เป็นวันจันทร์ คนทั่วไปที่ไม่ได้ใช้ชีวิตศิลปินอาร์ตติสท์ล่องลอยแบบมาร์คก็น่าจะไปทำงานหรือโรงเรียนกันตามวิถีทั่วไปจึงทำให้บริเวณสวนนี้ดูเงียบสงบและปลอดภัยต่อการถูกพบเห็นสำหรับแบมแบม

 
 

“หึ สบายเชียว”



มาร์คค่อยๆก้มใบหน้าตัวเองลงไปจนใกล้กับคนตัวเล็กที่นอนหงายหยิบเยลลี่ชิ้นยาวที่ถูกเทเอาไว้บนพื้นกระเป๋าขึ้นมาเคี้ยวหงุบหงับอย่างสบายอกสบายใจ พอมีลมแรงๆพัดมาทีกลุ่มผมสีดำน้อยๆนั่นก็กระเพื่อมไปตามแรงเสียจนดูน่าหมั่นเขี้ยว

 
 

“มาร์คกินมั้ย”



เสียงหวานเอ่ยถามคนตัวโตที่ดูเหมือนว่าเพิ่งจะละสายตาออกมาจากงานตรงหน้า สันกรามคมเปื้อนคราบสีหน่อยๆแต่แบมแบมเลือกที่จะไม่บอกมาร์คให้เช็ดมันออกเพราะว่ามันทำให้มาร์คดูน่ารักแบบแปลกๆ มือเล็กชูเยลลี่เส้นยาวที่รูปร่างหน้าตาของมันถูกรังสรรค์ออกมาให้คล้ายกับหนอนตัวใหญ่ด้วยแววตาระยิบระยับ

 
 

“ฮ่ะๆ...ฉันไม่กินหนอนหรอกนะ” มาร์คแกล้งทำหน้าเบ้คล้ายกับว่ารังเกียจเจ้าเยลลี่สีสดในมือน้อยๆนั่นเสียเต็มที ทำเอาคนตัวเล็กที่กำลังนอนกินสบายใจในตอนแรกนั้นต้องผุดลุกขึ้นมาจ้องหน้ามาร์คด้วยท่าทางไม่พอใจ

 
 

คล้ายต้องการจะบอกว่าให้มาร์คถอนคำพูดของตัวเองเดี๋ยวนี้!


 

“หืม...”



แต่เหมือนว่าพอแบมแบมขยับตัว กลิ่นบางอย่างที่มาร์คคุ้นๆว่าจะเพิ่งได้สัมผัสมาเมื่อคืนก็เกิดฟุ้งออกมาเตะจมูกเขาอีกหน มันเป็นกลิ่นเดียวกันเลยนั่นล่ะ...แต่ดูเหมือนว่าคนที่ยันตัวขึ้นมานั่งหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่ตรงหน้าเขานั้นจะไม่รู้สึกถึงมันสักนิดเดียว

 
 

“แบมแบมก็ไม่ได้กินหนอนซะหน่อย” เสียงเล็กบ่นอุบอิบในลำคอแถมยังเบ้ปากใส่คนที่ชอบพูดจาขัดใจให้เขาหงุดหงิดอยู่เรื่อยไปอีกที เรียกเสียงหัวเราะทุ้มๆในลำคอมาร์คได้ง่ายๆกับท่าทางแบบนั้น

 
 

“นี่...แบมแบม”

 
 

“ไม่ได้กลิ่นอะไรบ้างเหรอ” มาร์คแกล้งถามหน้าตาซื่อ แบมแบมเองเมื่อถูกถามด้วยคำถามแปลกๆก็เผลอแสดงสีหน้าไม่เข้าใจออกมาเมื่อเห็นว่ามาร์คกำลังทำจมูกย่นจนได้ยินเสียงหายใจฟืดฟาดดังออกมา

 


 

มาร์คหมายถึงกลิ่นอะไรนะ?

 


 

“กลิ่นเหม็นเหรอ...จากไหนน้า”



จมูกเล็กพยายามย่นเข้าย่นออกสูดกลิ่นจนได้ยินเสียงลมหายใจฟึดฟัดๆไม่แปลกเลยที่มาร์คจะหลุดขำออกมากับท่าทางนั้น ใบหน้าหวานเล็กๆนั่นพยายามชะเง้อซ้ายชะเง้อขวาเพื่อตามหากลิ่นที่มาร์คบอกแต่ว่าทำยังไงแบมแบมก็ยังได้กลิ่นชื้นจากดินและหญ้าเท่านั้นเอง...

 
 

“ไม่ใช่กลิ่นเหม็น” มาร์คพูดเสียงเบาขณะที่เขาโน้มใบหน้าตัวเองลงไปหาต้นตอของกลิ่นเย้ายวนนั่นทีละนิดโดยที่เจ้าตัวยังคงไม่รู้ถึงระยะห่างที่เริ่มเหลือน้อยเพราะมัวเอาแต่ชะเง้อซ้ายชะเง้อขวา

 
 

“แล้วมันคือกลิ่... อ๊ะ!

 
 

แบมแบมสะดุ้งเฮือกในตอนที่หันกลับมาแล้วพบว่าปลายจมูกโด่งของอีกฝ่ายนั้นกดเข้ามาข้างแก้มจนเลยไปจนถึงกกหูของเขาแบบเต็มๆ ดวงตากลมเบิกกว้างเพียงชั่วครู่ก่อนจะได้สติเขยิบร่างกายตัวเองออกให้ถอยห่างจากใบหน้าคมที่จู่ๆก็เข้ามาอยู่ใกล้เกินเหตุนั้นด้วยความตกใจ

 


 




เดี๋ยวนี้มาร์คชอบเล่นอะไรแปลกๆแบบนี้กับเขาตลอดเลย!


 

“กลิ่นมาจากนายนั่นแหละ...” แล้วคนตัวโตที่แกล้งเอาเปรียบจากคนตัวเล็กเมื่อครู่นี้ก็ตีหน้าเข้มผละออกมาทำซุ่มเสียงเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ปล่อยให้คนถูกแกล้งได้แต่นั่งเอามือบีบกุมแก้มตัวเองเสียจนมันแทบทะลักออกมาตามร่องนิ้วอยู่แล้ว

 
 

“มาร์คมั่วแล้ว!

 
 

“อืม...แบมแบม ขอถามหน่อยสิ” แล้วพอคิดจะเปลี่ยนเรื่องก็เปลี่ยนเอาตามใจชอบ...แบมแบมคิดว่าเดี๋ยวนี้น่ะมาร์คชอบทำอะไรประหลาดๆยิ่งกว่าตอนแรกๆที่ได้เจอกันเสียอีก และเขาเองก็ตามไม่ค่อยจะทันเสียด้วยสิ

 
 

“อะไรเหรอ”


 

“ภูติของไอ้แจ็คสันน่ะ หน้าตาเป็นยังไงเหรอ” แบมแบมขมวดคิ้วมองหน้าอีกฝ่ายนิ่งเมื่อจู่ๆมาร์คก็ถามอะไรที่แบมแบมไม่คาดคิดออกมา ไหนบอกว่าไม่สนใจไงล่ะ...แถมเมื่อคืนยังไล่แจ็คสันให้ออกจากห้องไปแบบน่ากลัวมากอีกต่างหาก แล้วจะอยากรู้ไปทำไมกัน

 
 

“ยองแจน่ะเหรอ...”

 
 

“อืมม ก็ดีนะ แต่ยองแจตาเล็กกว่าแบมแบม...เตี้ยกว่านิดนึงด้วยล่ะ คิก” คำพูดเปรียบเทียบที่ทำให้ตัวเองดูดีจากปากอิ่มเล็กๆนั่นทำให้มาร์คหลุดยิ้มออกมาได้ไม่ยาก

 
 

“แล้วนายรู้จักมาก่อนหรือเปล่า” เอาจริงแล้วมาร์คก็สงสัยนั่นแหละว่าสังคมของแบมแบมก่อนหน้านี่น่ะเป็นแบบไหน แต่จากที่ฟังมาคร่าวๆเวลาเจ้าตัวเล่าให้ฟังนั้นก็จะจับใจความได้ว่าแบมแบมน่ะมีเพื่อนเป็นต้นไม้หรือไม่ก็สัตว์เล็กๆน้อยๆเสียมากกว่า

 
 

“หือ...ไม่นะ ไม่เคยเห็นมาก่อน” โอเค มาร์คเชื่อแล้วล่ะว่าที่อิมแจบอมบอกว่าภูติเหล่านี้ชอบแยกกันอยู่แบบสันโดษนี่ท่าจะเป็นความจริง

 
 

“แถมยองแจยังพูดไม่ค่อยรู้เรื่องด้วยนะ บางทีก็พูดภาษาอะไรไม่รู้ฟังไม่ออกเลย...” หน้าเล็กมุ่ยลงเมื่อนึกถึงความจริงข้อนี้ แบมแบมก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันคือภาษาอะไรกันแน่ แต่ดูเหมือนว่าคนที่ฟังเข้าใจจะมีอยู่คนเดียวคือแจ็คสันนั่นแหละ

 
 

“เหรอ..” มาร์คคิดว่ามันน่าจะเป็นภาษาจีน...ถ้าหากยองแจถูกจับมาโดยอากงของไอ้แจ็คสันจริงล่ะก็ ยองแจคงมาจากแถวๆนั้นมากกว่าเพราะรากเหง้าของแจ็คสันหวังพื้นเพเดิมก็มาจากฮ่องกง

 
 

“แล้ว...” มาร์คทำท่าเหมือนจะถามอะไรต่อแต่ก็เหมือนว่ากำลังคิดทบทวนอยู่ในที

 
 

“นายยังอยากกลับบ้านอยู่หรือเปล่า”

 
 

มาร์คถามไปแล้วก็กำลังเงียบรอคำตอบจากอีกฝ่ายที่ดูเหมือนว่าจะหน้าเปลี่ยนสีไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำถามนี้ แบมแบมเงียบไปชั่วครู่จนมาร์คเริ่มใจไม่ดี แต่สำหรับแบมแบมแล้วนั้นคำถามนี้มันกลับเป็นเหมือนอะไรบางอย่างที่พุ่งตรงเข้าไปกระตุ้นความรู้สึกลึกๆให้รู้ตัวขึ้นมาว่า

 
 

“...”

 
 

ถ้าหากแบมแบมอยากกลับไปเหมือนช่วงแรกนั้น เขาคงตอบมาร์คไปได้ง่ายๆแบบไม่ลังเลแล้วล่ะ...


 

“ไม่...ไม่รู้สิมาร์ค” มาร์คถอนหายใจออกมาจะว่าด้วยความโล่งอกก็ไม่เชิง เพราะถ้าหากคำตอบออกมาตรงกันข้ามเขาเองก็คงไม่รู้จะทำหน้าอย่างไรเหมือนกัน มันเป็นการตั้งคำถามที่ไม่ได้เตรียมใจรับกับคำตอบ มาร์คคิดขึ้นได้ก็เลยถามไปเท่านั้น

 
 

“ตอนแรกแบมแบมก็อยากกลับล่ะนะ กลัวทุกอย่างไปหมดเลย คิดถึงคุณต้นไม้คุณนกฮูก...คิดถึงป่า” แบมแบมเว้นวรรคไปครู่หนึ่งเพื่อเงยหน้าขึ้นมาสบสายตาคมที่จ้องมายังตัวเองอยู่แล้วตั้งแต่ต้น

 
 

“แต่ตอนนี้...แบบนี้ก็ดีนะ

 
 

แล้วก็ไม่น่าเชื่อว่า เพียงแค่ประโยคสั้นๆจากคนตัวเล็กก็สามารถทำให้มาร์คต้วนหลุดยิ้มกว้างออกมาอีกครั้ง ปลายนิ้วยาวถูกส่งไปจิ้มลงบนกลุ่มผมนิ่มของคนตัวเล็กที่เอาแต่ยิ้มหวานจนตาหยีด้วยความหมั่นเขี้ยว สายลมเอื่อยๆที่พัดมาอีกระลอกยิ่งทำให้มาร์คต้วนรู้สึกสดชื่นกว่าเดิมหลายเท่าตัว

 
 

แต่ทว่ามันก็ยังไม่มากพอ...ที่จะปัดเป่าให้มาร์คลืมบทสนทนาระหว่างใครบางคนเมื่อตอนเช้าตรู่ของวันนี้ไปได้


.

.







{ ย้อนกลับไปเมื่อช่วงเวลา 05:15 AM }

 

 

ออด...

 
 

เสียงกริ่งหน้าห้องที่ดังขึ้นในช่วงเช้ามืดของวันทำให้มาร์คต้องลืมตาตื่นมาด้วยความยากลำบาก ความรู้สึกหนักเล็กๆปนกับกลิ่นหอมอ่อนๆของเจ้าตัวยังคงอยู่ที่เดิม แบมแบมยังนอนคว่ำหลับตาพริ้มอยู่บนอกของเขา มาร์คเองก็ไม่ได้อยากที่จะรบกวนการนอนของคนตัวเล็ก แต่ว่าเสียงออดที่ดังขึ้นอีกระลอกก็ทำให้ต้องตัดสินใจยกคนบนอกลงมาวางกับหมอนนุ่มเบาๆ

 
 

“...” แบมแบมขยับตัวเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ลืมตาตื่นขึ้นมา มาร์คจึงค่อยๆก้าวลงจากเตียงพลางบิดขี้เกียจไปด้วยในตอนที่เดินไปเปิดประตูห้องนอน

 
 

ช่วงขายาวก้าวช้าๆอย่างไม่เร่งรีบ แต่เหมือนว่าคนที่รออยู่ด้านนอกจะไม่ได้คิดแบบเดียวกันเพราะตอนที่อีกไม่กี่ก้าวคนตัวสูงก็จะเดินมาถึงบานประตูด้านหน้านั้นเสียงกริ่งก็ดังขึ้นอีกรอบจนคิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน

 
 

แอด..

 
 

ฝ่ามือใหญ่หมุนลูกบิดโดยไม่ส่องผ่านตาแมว มันเป็นนิสัยของมาร์คอยู่แล้วที่ไม่ชอบทำอะไรยุ่งยากเขาเลือกที่จะเปิดประตูออกด้วยใบหน้าง่วงงุน แต่เมื่อบานประตูเปิดกว้างออกมาร์คก็ถึงกับนิ่งไปเลยทีเดียว

 
 

“มาร์ค”

 
 

“...”

 
 

จากใบหน้าเรียบเฉยเริ่มเปลี่ยนเป็นไม่พอใจเมื่อเห็นว่าตัวการที่มาป่วนเขาแต่เช้ามืดแบบนี้ก็คือแจ็คสันหวัง...ทั้งที่เมื่อคืนก็น่าจะเข้าใจแล้วไม่ใช่หรือไงว่ามาร์คไม่ต้องการให้ตัวเองมายุ่งวุ่นวายอีก

 
 

“ฟังฉันหน่อย...ฉันรู้ว่าบางทีฉันก็กวนประสาทนายแต่เรื่องนี้นายต้องฟัง”



แจ็คสันทำสีหน้าคล้ายกับกำลังอ้อนวอน แต่มาร์คดูเหมือนว่าจะใจแข็งกว่าที่คิด ไม่อยากเชื่อเลยว่าคนที่ดูนิ่งเฉยไม่แคร์อะไรพอลองมีอคติแล้วมันก็ช่างสูงเกินกว่าจะปีนข้ามไปได้ขนาดนี้

 
 

“ไม่ล่ะ” เสียงทุ้มตอบกลับแบบเยือกเย็น ตั้งท่าจะปิดประตูใส่หน้าอีกฝ่ายแต่ก็ไม่สำเร็จเพราะแจ็คสันสามารถยื่นมือมาผลักเอาไว้ได้ท่วงทัน

 
 

“เกี่ยวกับแบมแบมนะโว้ย ไม่อยากฟังสักหน่อยหรือไง!” เมื่อเห็นว่ามาร์คจะไม่ยอมท่าเดียวแจ็คสันก็ต้องยกแบมแบมขึ้นมาอ้างแบบซึ่งหน้า และมันก็ดูเหมือนว่ามาร์คจะชะงักไปนิดหน่อย

 
 

“...”

 
 

“นายอยากให้แบมแบมเป็นแบบนี้ตลอดไปหรือเปล่ามาร์ค”

 
 

“หมายความว่าไง” ยอมรับว่าคำพูดของแจ็คสันในตอนนั้นมันทำให้มาร์คเริ่มแปลกใจขึ้นมาหน่อยๆ

 
 

“หมายความว่านายต้องให้ฉันเข้าไปคุยกับนายให้รู้เรื่องไง”

 
 

และมันก็พังลงตรงนี้...มาร์คไม่ต้องการให้แจ็คสันเข้ามาวุ่นวายอีกนั่นคือเหตุผลสำคัญ การที่เอาแบมแบมมาอ้างนั้นมันทำให้มาร์คสนใจก็จริงแต่ว่าด้วยความเกลียดขี้หน้าที่มีมากกว่าก็ทำให้คนตัวโตเลือกที่จะผลักบานประตูใส่หน้าอีกฝ่ายแบบเต็มแรงแทนการเชื้อเชิญให้เข้ามาด้านใน

 
 

“เหอะ” บานประตูปิดลงแต่มาร์คยังคงยืนอยู่ที่เดิม ไม่เข้าใจว่าแจ็คสันต้องการอะไรจากเขานักหนา

 
 

ปึง! ปึง! ปึง!

 
 

“มาร์ค!” เสียงกระแทกประตูจากด้านนอกไม่ทำให้มาร์คใจอ่อน เสียงของแจ็คสันดังลอดเข้ามาด้านในจนมาร์คตัดสินใจหันหลังให้และกำลังจะเดินกลับเข้าไปด้านใน

 
 

“อันที่จริงเรื่องนี้ฉันจะไม่บอกนายก็ได้! แต่แบมแบมเคยบอกฉันว่าเขาต้องการแบบนี้ ฉันก็แค่หวังดี...”

 
 

อะไรของมัน?


 

“แล้วนายจะต้องเสียใจมาร์คที่ไม่ยอมฟังฉัน!

 
 

เสียงตะโกนสุดท้ายจากด้านนอกดังขึ้นในขณะที่มาร์คหันหลังพลางขมวดคิ้วแน่น แต่สุดท้ายแล้วนั้นมาร์คต้วนก็เลือกทำแค่เพียงถอนหายใจแรงๆทิ้งไปแล้วตัดสินใจเดินต่อ...

 
 

คนไร้สาระอย่างแจ็คสันน่ะ ไม่มีอะไรให้ต้องสนใจนักหรอก...

 


.


.


.










 

เวลาผ่านไปจนเข้าสู่ช่วงเย็นของวัน แน่นอนว่ามาร์คต้วนไม่ได้อยู่ที่สวนสาธารณะตามเดิมเหมือนเมื่อตอนบ่ายแล้วเพราะว่ามาร์คได้ทำการเก็บอุปกรณ์วาดภาพต่างๆนานาไปไว้ในห้องของตัวเองเป็นที่เรียบร้อย และส่วนตัวเขาเองในตอนนี้น่ะเหรอ...

 
 

“มาร์ค...กล่องนี้คืออะไร” เสียงเล็กๆกระซิบกระซาบให้มาร์คได้ยินแค่คนเดียวเพราะถูกสั่งมาก่อนออกจากห้องว่าถ้าจะพูดหรือถามอะไรต้องดูจังหวะที่ไม่มีคนแล้วใช้เสียงที่เบาที่สุด ซึ่งแน่นอนว่าคนตัวเล็กฟังและปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัดเลยทีเดียว

 
 

เพราะสถานที่ที่มาร์คพาคนตัวเล็กมาด้วยนั้นก็คือซูเปอร์มาเก็ตนั่นเอง แถมยังเป็นช่วงเย็นที่ผู้คนพลุกพล่านอีกต่างหาก มาร์คน่ะกังวัลแต่ดูเหมือนว่าอีกคนจะตื่นเต้นเสียมากกว่า

 
 

“หืม..” มาร์คครางรับพลางละสายตาจากกระปุกเนยถั่วก้มลงไปมองคนที่ซุกตัวเองอยู่ในกระเป๋าอกเสื้อฮู้ดสีดำของตัวเองก่อนจะเห็นว่าคนตัวเล็กเล่นโผล่มาเกือบครึ่งตัวพลางส่งนิ้วน้อยๆนั่นชี้ไปยังกล่องซีเรียลที่อยู่ในระดับสายตาของเจ้าตัว

 
 

“อ๋อ อาหารหมา” คนขี้แกล้งตอบหน้าตาเฉย ทำให้นิ้วเล็กๆนั่นต้องหดเข้าหาตัวเองพลางยู่หน้าอย่างเสียดาย เห็นว่ามีรูปคุณไก่แจ้ติดอยู่ที่หน้ากล่องแถมมีสีสันสวยงามก็นึกว่าแบมแบมจะกินได้ซะอีก

 
 

“อยากกินเหรอ” มาร์คหันมองซ้ายขวาเมื่อพบว่าไม่มีใครสนใจเขาใบหน้าคมก็ก้มลงกระซิบกระซาบกับคนในกระเป๋าฮู้ดอย่างแนบเนียน

 
 

“แบมแบมจะไปอยากกินอาหารหมาทำไมกัน!” เหมือนว่าคนตัวเล็กจะเผลอทำเสียงดังเสียจนคุณป้าคนหนึ่งที่ยืนเลือกของอยู่ไม่ไกลจากมาร์คสักเท่าไหร่หันมาขยับแว่นมอง แต่ชายหนุ่มเองก็ไวกว่าแกล้งทำเป็นกระแอมไอกลบเสียงเล็กๆนั่นอย่างทันท่วงที

 
 

“ล้อเล่น นายกินได้” พูดจบมาร์คก็หยิบกล่องซีเรียลที่แบมแบมหมายตาใส่ลงในรถเข็นแล้วเริ่มเข็นเดินออกไปจากโซนที่ยืนแช่กันมากว่าสิบห้านาทีเพื่อไปจ่ายเงินเสียที มาร์คไม่ชอบการเดินเลือกซื้อของตามศูนย์การค้า หรือแม้กระทั่งซูเปอร์เล็กๆแบบนี้ทุกคนรู้ดี...แต่ตอนนี้น่ะ

 

 

อะไรๆมันก็เริ่มเปลี่ยนไปแล้วล่ะ

 

 

 

 

ครืด ~

 
 

วัตถุทรงสี่เหลี่ยมในกระเป๋ากางเกงของมาร์คสั่นครืดคราดคล้ายกับว่ามีการแจ้งเตือนอะไรบางอย่าง ทำให้คนตัวโตที่ยืนเท้าคางอยู่กับรถเข็นเพื่อรอจ่ายเงินนั้นต้องล้วงมันออกมาเปิดดูอย่างเสียไม่ได้

 
 

 - มาร์ค จินยองอยากคุยด้วยมาหาที่บ้านกูหน่อย - from IMJAE

 
 

แต่เมื่อกดเปิดอ่านใบหน้าหล่อกลับต้องย่นคิ้วด้วยความฉงนเมื่อเห็นว่าข้อความนั้นมาจากอิมแจบอมที่ขอให้เขาไปหาในตอนนี้...ในเวลาสองทุ่มซึ่งอิมแจบอมเองก็รู้ดีว่ามาร์คไม่ค่อยชอบการเดินทางตอนกลางคืนนัก

 
 

อ่า...แต่จู่ๆมาร์คก็เหมือนจะนึกขึ้นได้ว่าทำไมแจบอมถึงส่งข้อความแบบนี้มา


 

“...” มือใหญ่ชะงักนิ่ง นึกไปถึงเมื่อคืนตอนที่เขาได้กลิ่นแปลกๆจากตัวแบมแบม...ใช่แล้ว หลังจากที่เขาได้กลิ่นนั้นมาร์คเองก็ไม่ได้อยู่เฉยหรอกนะ เพราะเผอิญนึกขึ้นได้ถึงคำพูดของจินยองในวันนั้นมาร์คเลยตัดสินใจส่งข้อความเข้าเครื่องจินยองไปว่าเขาได้กลิ่นแบมแบมอยู่ในตอนนี้ แต่ไม่แน่ใจนักว่าเป็นกลิ่นจำพวกไหนกันแน่

 
 

“ฮ้าว...~” แต่เสียงหาวหวอดๆจากคนตัวเล็กด้านในกระเป๋าเสื้อก็ทำให้มาร์คต้องคิดหนัก

 
 

- กูไม่ว่าง พรุ่งนี้แล้วกัน - to IMJAE

 
 

จนสุดท้ายแล้วมาร์คก็เลือกที่จะบอกปัดเพราะคิดเอาว่าข้อมูลของจินยองนั้นยังไงซะก็คงไม่หายไปไหนอยู่ดี แถมนี่ก็มืดแล้ว...รถยนต์ส่วนตัวมาร์คก็ไม่มี มันจึงดูค่อนข้างที่จะอันตรายไปสำหรับการเดินทางในตอนนี้

 
 

กับมาร์คน่ะไม่เท่าไหร่ แต่ถ้ากับแบมแบมน่ะสิมาร์คไม่วางใจจริงๆ

 

.

.

.

 








 

“แค่ก! แค่ก!...” เสียงสำลักเนื่องมาจากการจมน้ำดังขึ้นให้มาร์คหัวเราะลั่นออกมากับท่าทางตลกเหมือนลูกหมาตะกุยน้ำของแบมแบมอีกรอบ จะว่าสงสารก็สงสารหรอกแต่คนดื้อที่เตือนแล้วไม่ฟังก็สมควรที่จะโดนแบบนี้อยู่เหมือนกัน 

 
 

“แหยะ...น้ำลายยืด” มาร์คพูดก่อนจะยื่นปลายนิ้วตัวเองไปปาดน้ำใสๆจากมุมปากอีกคนออกให้ซึ่งดูเป็นการกระทำที่ขัดกับคำพูดเสียเหลือเกิน ส่วนคนตัวเล็กที่ยังมึนไม่หายจากการก้นไถลไปกับพื้นอ่างล้างหน้าจนทำให้หงายหลังลงน้ำไปแบบไม่ตั้งตัวนั้นก็ได้แต่รับสัมผัสไปอย่างมึนๆ

 
 

หลังจากที่เขาทั้งคู่เดินทางกลับมาจากซูเปอร์มาร์เก็ตเป็นที่เรียบร้อยแล้วมาร์คก็สั่งให้แบมแบมถอดเสื้อแล้วพามาอาบน้ำในอ่างล้างหน้าที่ประจำ ซึ่งดูเหมือนแบมแบมเองก็จะชินแล้วเหมือนกันจึงไม่ค่อยมีอาการต่อต้านดื้อแพ่งให้ขัดใจกันอีก

 
 

“เค็ม..”



ลิ้นเล็กๆที่แตะโดนปลายนิ้วทำให้ใบหน้าเล็กย่นกว่าเดิมเสียจนน่าหมั่นเขี้ยว เจ้าของฝ่ามือใหญ่ตั้งท่าจะเอื้อมเข้าไปแกล้งทำให้อีกคนร้องงอแงอีกหนแต่ทว่ากลับต้องชะงักไปเมื่อเสียงเรียกเข้าและแรงสั่นของมือถือในกระเป๋ากางเกงดังขึ้นมาขัดแบบพอดิบพอดี

 
 

“...” มาร์คก้มลงเช็ดมือที่เปียกกับกางเกงของตัวเองอย่างลวกๆแล้วล้วงเข้าไปหยิบเครื่องมือสื่อสารที่กำลังส่งเสียงร้องอยู่ออกมาดูชื่อของบุคคลที่โทรเข้า พบว่ามันคือคนเดียวกันกับที่ส่งข้อความมาหาเขาตอนที่อยู่ในซูเปอร์มาเก็ต

 
 

อิมแจบอมนั่นเอง...

 
 

“เอาน้ำออกแล้วนะ แต่รออยู่ในนี้ก่อน” มาร์คคิดว่าจะออกไปคุยโทรศัพท์ข้างนอกแต่ก็ไม่ไว้ใจคนตัวเล็กในตอนที่เขาไม่อยู่ ถ้าเกิดจมน้ำไปอีกคงไม่ใช่เรื่องดีแน่มือใหญ่จึงจัดการเอื้อมไปดึงจุกระบายน้ำที่ปิดเอาไว้ให้เผยอออกเล็กน้อยแล้วผลุนผลันลุกเดินออกไปด้านนอกทันที

 
 

อะไรของมาร์คอีกน่ะ...



 

“...” เจ้าของดวงตากลมได้แต่มองตามแผ่นหลังอีกฝ่ายไปอย่างไม่ค่อยเข้าใจในการกระทำ เมื่อกี้ที่มาร์คหยิบมือถือขึ้นมาแบมแบมเองก็พยายามจะชะโงกหน้าไปแอบดูแล้วนะว่าเป็นใครกันที่โทรเข้า แต่ว่ามาร์คก็เร็วกว่ารีบกดรับสายแล้วลุกขึ้นยืนจนสุดท้ายแล้วเขาเองก็ทำได้แค่นั่งมองตาปริบๆ

 
 

ขาเล็กยืดออกเหยียดยาวเอนหลังพิงอ่างที่มีน้ำหลงเหลืออยู่นิดหน่อยเพื่อรอเวลาให้มาร์คกลับเข้ามาพาออกไปแต่งตัวด้านนอก คนตัวเล็กเริ่มคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยเมื่อไม่มีอะไรให้ทำ

 
 

เขาคิดไปถึงช่วงเช้าของทุกๆวันที่มาร์คจะต้องตื่นมาทำอาหารให้เขากินแล้วระหว่างนั้นเราก็จะพูดคุยเล่าเรื่องของตัวเองบ้างคนอื่นบ้างตามประสา และอีกอย่างคือแบมแบมเพิ่งรู้ตัวไม่นานมานี้ว่าในเมนูอาหารของตัวเองนั้นมันปลอดจากขนมปังมานานพอสมควร เพราะหลังจากวันนั้นที่เขาบอกไปคนตัวโตก็แทบจะไม่เลือกซื้อสิ่งที่เรียกว่าขนมปังมาให้เขาลำบากใจอีกเลย

 
 

“...” คิดมาถึงตรงนี้ริมฝีปากอิ่มก็ยกยิ้มขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว

 
 

มาร์คน่ะชอบพูดหรือทำอะไรแปลกๆให้แบมแบมงงไม่เข้าใจอยู่เป็นประจำก็จริง แต่ว่าแบมแบมก็ไม่เคยคิดว่ามาร์คเป็นคนนิสัยไม่ดีหรอกนะ (ซึ่งไม่นับตอนที่ทำให้ไม่พอใจหรือตอนที่มาร์คทิ้งเขาไปนานๆ) เวลาอยู่กับมาร์คแล้วแบมแบมรู้สึกว่าสบายใจแถมยังรู้สึกมีเพื่อนตลอดเวลาเลยด้วย

 
 

ไม่อยากจะยอมรับ แต่แบมแบมเองก็แอบคิดในบางที...หรืออาจจะหลายทีในตอนที่มาร์คไม่อยู่เพราะต้องออกไปกับคุณลูกค้าผู้หญิงคนนั้นหรืออะไรก็ตาม ว่าถ้าหากเขาตัวโตได้เหมือนมาร์ค แจ็คสัน หรือผู้หญิงคนนั้นก็คงจะดีกว่านี้ไม่น้อย

 
 

ตลอดหลายปีที่ผ่านมาในป่าแบบตัวคนเดียว แบมแบมเคยทำแค่เพียงนึกสงสัยในการเติบโตของเขาว่ามันจะสามารถเพิ่มขึ้นได้หรือไม่ แต่ก็ยังไม่เคยคิดว่าอยากหรือมีความต้องการที่จะโตแบบมนุษย์ทั่วไปเลยสักที

 
 

และครั้งแรกที่เขาคิด มันก็ดันเกิดขึ้นเพราะ...มาร์คต้วนเสียนี่


 

“แบมแบมแย่แล้วคุณนกฮูก...”

 
 

พอคิดมาถึงตรงนี้หัวใจดวงเล็กๆก็ดันเกิดอาการเต้นระรัวขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย เล่นเอาคนตัวเล็กต้องหลับตาลงพลางเอื้อมมือน้อยๆมากดที่หน้าอกข้างซ้ายเพื่อลดอาการเล่านั้นลงโดยเร็วรู้สึกว่าความรู้สึกแบบนี้มันไม่ดีเอาเสียเลย

 



 

แกรก...

 



 

เสียงเปิดประตูห้องน้ำจากด้านนอกทำให้แบมแบมที่หลับตาสงบจิตใจของตัวเองต้องลืมตาขึ้นมามองอีกคนที่กำลังเดินเข้ามา แต่พอเห็นมาร์คที่เดินเข้ามาแบบใกล้ๆแล้วทำไมแบมแบมถึงรู้สึกเหมือนกับว่า...มาร์คกำลังอารมณ์เสียอะไรอยู่หรือเปล่า

 
 

“มาร์ค...” เสียงหวานเรียกลองเชิงเบาๆแต่ก็ไม่ได้เสียงตอบรับมาจากคนที่หยุดยืนนิ่งๆอยู่ตรงหน้า คนตัวเล็กกำลังจ้องหน้ามาร์คแต่สายตาของมาร์คนั้นกลับเอาแต่มองต่ำลงไปยังปลายเท้าเหมือนกับว่ากำลังใช้ความคิดอะไรบางอย่างซึ่งมันทำให้คนที่มองนั้นเริ่มใจไม่ดีตามไปด้วย

 
 

“เป็นอะไรเหรอ”

 
 

“เปล่านี่...ขึ้นเถอะ” เสียงทุ้มตอบกลับมาแบบไร้โทน แบมแบมดูไม่ออกเลยว่าน้ำเสียงแบบนี้ของมาร์คมันหมายความว่ายังไง ผ้าขนหนูสีขาวผืนเล็กถูกคลุมลงบนผิวกายอ่อนนุ่มก่อนที่ฝ่ามือใหญ่โตมั่นคงของมาร์คจะถูกแบมแบมขึ้นไปยืนเหยียบเช่นทุกที

 
 

“มาร์...”

 
 

แน่นอนว่าคนตัวเล็กยังคงไม่วางใจกับท่าทางที่แปลกไปภายในไม่กี่นาทีของมาร์ค เสียงเล็กตั้งท่าจะถามท้วงขึ้นมาอีกครั้งแต่สุดท้ายก็ต้องกลืนเก็บไปในลำคอเมื่อเสียงทุ้มของคนตัวโตกว่าพูดแทรกออกมาขัดคล้ายกับตัดความรำคาญ

 
 

ฉันไม่ได้เป็นอะไรแบมแบม ฉันสบายดี


 

และแบมแบมก็คิดว่าประโยคนั้นน่ะ...มันเป็นอะไรที่โกหกทั้งเพ

 






 


เกิดอะไรขึ้นกับพี่มัคคนแอบฉวยโอกาสกันนะ? ลองเดาดูเล่นๆซิ กิกิ
ตอนที่แล้วทุกคนเดาทางกันได้น่ากลัวมาก มีคนเดาถูกด้วยนะแต่ไม่ทั้งหมด เก่งจัง 5555555555


อ่านแล้วเป็นไงก็เม้นติชมหรือจะติดแท็กฟิคในทวิตเตอร์ก็ได้นะคะ อ่านแล้วมีกลจ.มากโลย


แท็กฟิค :  #FICJARMB
ติดต่อไรท์เตอร์ TWITTER : @since9397


 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 100 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,155 ความคิดเห็น

  1. #2139 onea (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 20:04
    จะเป็นไงต่อละเนี่ยยยยย
    #2,139
    0
  2. #2121 uromtbb (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 03:24
    ม่รับฟังเลยยบ
    #2,121
    0
  3. #2068 VivoV5 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 23:54
    ทำไมไม่ฟังแจ็คเลยมาร์ค
    #2,068
    0
  4. #2046 MB-krD (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 14:08
    ไหนบอกว่าไม่ได้เกลียดอะไรมาก เหมือนไรท์จะบอกว่าไม่ได้ขนาดนั้น แล้วทำไมฟังแค่นี้ฟังไมาได้อะมาร์คอะ
    #2,046
    0
  5. #1988 Melinnnnnnn (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 01:02
    เหมือนแบมจะโตกว่านี้ได้อีกแฮะ หรือเปล่า
    #1,988
    0
  6. #1956 wan62063 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2560 / 20:47
    คือฟังบ้างก็ได้ปะ อคติไรนักหนา
    #1,956
    0
  7. #1925 ojay2 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มกราคม 2560 / 23:27
    ทำไมมาร์คไม่ฟังแจ็คบ้างงงง แล้วจะเกิดอะไรกับแบม แล้วที่เจบีโทรมาทำไมอารมณ์เสียกันนะ
    #1,925
    0
  8. #1863 M.m1nt (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 09:30
    ขัดใจ ทำไมพี่มาร์คไม่ฟังแจ็คสัน ไม่ไปหาจินยองด้วย
    #1,863
    0
  9. #1835 KiHaE*129 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 กันยายน 2559 / 02:22
    มันจะเกิดอะไรกับแบมๆ อ่ะ
    #1,835
    0
  10. #1821 BamG97_ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2559 / 16:50
    ผมนี่ลุ้นเลยt0t
    #1,821
    0
  11. #1781 Iris_bella (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 18:08
    ทำไมพี่มาร์คดูไม่ฟังใครเลยอ่า มันเกิดเรื่องอะไรที่ไม่ดีแน่เลย แจ็คดูร้อนใจมากต้องการพูดอะไร เนียร์เองก็ดูเหมือนจะคุยเรื่องสำคัญ
    #1,781
    0
  12. #1737 cassysanuk (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 เมษายน 2559 / 18:06
    มาร์คน่าจะฟังจั๋นสักหน่อย
    #1,737
    0
  13. #1728 Iluvmarkbam (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 22:07
    แจบอมมีเรื่องอะไรมาบอกมาร์คเกี่ยวกับแบมแบมอีกแล้วเหรอ

    ทำไมมาร์คแปลกๆไป
    #1,728
    0
  14. #1717 Dearii (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 เมษายน 2559 / 09:00
    ตะหงิดๆ อยากรู้ว่าแจ็คจะพูดอะไรอ่ะะะะะะ
    #1,717
    0
  15. #1696 MandM (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 17:49
    มันคืออะไรอ่ะกลิ่นที่ออกมาจากแบม

    ถ้าไม่ใช่สิ่งที่จะทกให้แบมโต

    แล้วที่แจ็คสันจะบอกคืออะไร

    เกี่ยวกับแบมโอ๊ยยยยยย

    มาร์คต้วนนายก็ไม่ยอมฟังแจ็คอ่ะ
    #1,696
    0
  16. #1678 zmgebob (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 00:05
    ต้องมีอะไรแน่ๆ ตั้งแต่ที่กลิ่นออกมา แล้วก็เรื่องของแจ็คสัน 
    #1,678
    0
  17. #1627 Oni (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มีนาคม 2559 / 22:53
    ความลับของแจ็คคือการเปลี่ยนแปลงของแบม ตัวโตขึ้นกับกลิ่นหอมของแบมด้วยหรือป่าว

    แล้วทำไมมาร์คถึงอารมณ์เสียด้วยล่ะ
    #1,627
    0
  18. #1506 あなた (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:17
    กลัวมากสิ่งที่แจ็คจะพูดอ่ะ จะพูดอะไรนี่อยากรู้มากมาร์คน่าจะฟังหน่อยซี้ แล้วคือ เราคิดว่าแบมชอบมาร์คต้วนแล้วล่ะกรี้ดดดฟเกีดีก่อาหดนหอากนดาำพ
    #1,506
    0
  19. #1453 ringgle (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 มกราคม 2559 / 00:02
    เกิดอะไรขึ้นนนนนนนนนนนนนนนนน
    #1,453
    0
  20. #1433 BB1a_38 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 มกราคม 2559 / 21:13
    เง้ออออออออคุณแบมแบมชอบคุณมาร์คแล้วดิ อิอิ พี่มาร์คเป็นอัลไล ปล พี่นี้ก็ไม่ฟังเฮียหวังบ้างเลยนะ --"
    #1,433
    0
  21. #1396 namemy_jung (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มกราคม 2559 / 18:26
    ฟังแจ็คหน่อยเถอะเ
    #1,396
    0
  22. #1298 NewLoly PanTanyakit (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 02:10
    ฟังอีแจ็คสักนิดดดด แล้วตอนนี้รู้แล้วใช่มั้ยเรื่องที่เกี่ยวกับแบมแบมอะ
    #1,298
    0
  23. #1117 smorasee54 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2558 / 01:02
    ฟังแจ๊คซักนิดสิมาร์คคคคคค
    #1,117
    0
  24. #1087 Khampoohnaka (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 23:39
    ตอนอาบน้ำน้องโป๊อยู่ ออกไปแต่งตัวข้างนอกก็ตัวเปล่า นี่เค้าไม่ได้มองว่านายแอบมองน้องลวนลามน้องทางสายตาเบาๆเลยนะ
    #1,087
    0
  25. #1061 dada0627 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 02:28
    คนฉวยโอกาสหอมแก้มแบมคิคิ....ว่าแต่มาร์คเป็นอะไรไปแบมใจไม่ดีนะเนี่ย
    #1,061
    0