FIC BOY IN A JAR : { MARKBAM }

ตอนที่ 5 : BOY IN A JAR :: One step closer

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,203
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 108 ครั้ง
    13 ก.ค. 58

©
t
h
e
m
y
b
u
t
t
e
r
-


BOY  IN  A  JAR

MARK x BAMBAM

#FICJARMB

CHAPTER

- 5 -

( One step closer )


 

“อ่า...”

 
 

เสียงเล็กแอบครวญครางเบาๆเมื่อพยายามเอาดวงตากลมของตัวเองมองลอดผ่านช่องเล็กๆของซิปที่ถูกรูดไม่สนิทจากภายในกระเป๋าสีเทาใบใหญ่ด้วยท่าทางทุลักทุเลได้สำเร็จ เห็นว่าตอนนี้ตัวเองอยู่บนรถอย่างที่มาร์คบอกจริงๆ แต่แบมแบมก็ยังอยากเห็นบรรยากาศรอบๆทั้งหมดด้วยตาตัวเองอยู่ดีนี่นา

 
 

จึก...!

 
 

แต่จู่ๆก็เหมือนมีอะไรแข็งๆบางอย่างกดลงมาบนกลุ่มผมนุ่มจนแบมแบมต้องเปลี่ยนระยะสายตาจากการมองตรงเป็นมองขึ้นด้านบนแทน และก็เห็นว่าไม่ใช่ใครที่ไหน เป็นนิ้วมือของคนตัวโตเจ้าของกระเป๋าบนตักนั่นเองที่ส่งปลายนิ้วมากดเป็นเชิงบอกให้เขาผลุบลงไปอยู่ก้นกระเป๋าตามเดิม

 

“...” คนตัวเล็กเองก็ทำตีมึน ส่งยิ้มเล็กๆผ่านช่องซิปไปให้อีกคนซะงั้น...

 
 

“หึ...” มาร์คเองเมื่อเห็นอย่างนั้นก็จนปัญญาจะห้ามปราม แถมนอกจากจะไม่ห้ามปรามแล้วมือใหญ่คู่นั้นยังรูดซิปที่คาออกให้ขยายกว้างกว่าเดิมจนแบมแบมสามารถที่จะเอาหัวเล็กๆนั่นโผล่มาทักทายเขาได้สบายๆอีกด้วย ซึ่งมาร์คหวังว่าแบมแบมจะทำตามที่เขาบอกก่อนออกมาว่าห้ามส่งเสียงขณะอยู่บนรถเด็ดขาด

 
 

ดวงตากลมคู่นั้นมองมาที่มาร์คก่อนที่ริมฝีปากอิ่มน้อยๆทำท่าเหมือนจะเผยอออกเพื่อพูดอะไรบางอย่างจนมาร์คต้องรีบส่งก้านนิ้วยาวของตัวเองกดทาบลงไปเต็มใบหน้าเล็กเสียจนแบมแบมถลาเซหงายหลังกลับเข้าไปด้านในอีกรอบ

 
 

“เดี๋ยวเลี้ยวเข้าซอยตรงหน้าแล้วช่วยจอดหลังที่สามทางซ้ายมือนะครับ” เสียงมาร์คบอกทางคนขับดังเข้าหูคนตัวเล็กในกระเป๋าให้รู้สึกตื่นเต้นกว่าเดิมเป็นเท่าตัว ก็เมื่อเช้าตอนเขาตื่นมาบนเตียงมาร์ค...อ่า นั่นล่ะ แบมแบมยังไม่ได้บอกใช่ไหมว่ามาร์คน่ะอนุญาตให้แบมแบมนอนบนเตียงด้วยล่ะ เพราะว่ายังหาที่นอนใหม่ให้ไม่ได้ ซึ่งนั่นมันก็ดีมากเลยเพราะว่าเขารู้สึกดีกว่าการนอนบนกองใบไม้เป็นไหนๆ

 
 

โอเค กลับมาเข้าเรื่องกันต่อก็เมื่อเช้าพอตื่นมาน่ะมาร์คก็บอกว่าวันนี้จะพาไปหาเพื่อนของมาร์คด้วย แบมแบมก็รู้สึกตื่นเต้นที่จะได้ออกไปเปิดหูเปิดตาข้างนอกบ้างซะที

 
 

ไม่ถึงห้านาทีรถแท็กซี่ที่มาร์คโดยสารมาก็จอดลงหน้าบ้านของอิมแจบอมที่ขอร้องให้เขาพาแบมแบมมาหามันในเมื่อสามวันก่อน คนตัวโตเอื้อมมือไปจ่ายเงินให้คุณคนขับตามจำนวนมิเตอร์ก่อนจะเปิดประตูลงไปกดกริ่งสามทีรัวๆด้วยความหมั่นไส้เจ้าของบ้าน

 
 

“มาร์ค กำลังรออยู่พอดีเลย” แต่คนที่วิ่งออกมาเปิดกลับไม่ใช่เพื่อนสนิทของมาร์คต้วน เป็นปาร์คจินยองคนรักของแจบอมซึ่งดูเหมือนจะเป็นบุคคลเบื้องหลังในการขอให้เขาพาแบมแบมมาในครั้งนี้

 
 

“ไอ้แจบอมอยู่ข้างในเหรอ” ช่วงขายาวก้าวเข้ามาในตัวบ้านกระชับกระเป๋าเป้ที่ไหล่ให้แน่นกว่าเดิมตอนที่เอี้ยวตัวไปถามจินยองที่กำลังก้มลงไปล็อกกุญแจรั้วอยู่

 
 

“อื้อ ดูทีวีอยู่” รอจินยองล็อคประตูเสร็จเรียบร้อยแล้วทั้งคู่ถึงจะเดินเข้ามาในตัวบ้านพร้อมๆกัน

 
 

ตอนที่เดินเข้ามาด้านในก็เห็นว่าจินยองน่ะเอาแต่เหลือบมองกระเป๋าเป้ของมาร์คอยู่บ่อยๆ ในใจคงอยากจะถามถึงคนตัวเล็กใจแทบขาด แต่ก็ติดอยู่ที่มารยาทนิดนึงเพราะมาร์คเองก็เป็นแขกเพิ่งจะมาถึงควรจะให้พบปะกันพร้อมหน้าพร้อมตาก่อนจะดีกว่า

 
 

จินยองต้องอดทน...


 

“ฮาย...มาร์คต้วน ชีวิตดีมีความสุขไหมวะเพื่อน”

 
 

เหอะ...มาร์คนี่อยากจะวิ่งเข้าไปซัดหน้าตาตี่ๆนั่นเป็นการแสดงความคิดถึงต่ออิมแจบอมที่นอนเหยียดยาวอยู่บนโซฟาหนังตัวใหญ่กลางห้องรับแขกนั่นเสียเหลือเกิน ทำมาเป็นหน้าชื่นตาบานทั้งๆที่ก็รู้อยู่ว่าชีวิตเขาตอนนี้มันไม่สงบสุขเหมือนเดิมแล้ว

 
 

“แน่ะดูทำหน้าตาเข้า ไหนมาให้ป๊ะป๋าโอ๋หน่อยมา” ยิ่งเห็นหน้าบูดๆจากมาร์คต้วนอิมแจบอมก็ยิ่งได้ใจ ผุดตัวลุกขึ้นมาอ้าแขนทำท่าเหมือนจะให้เพื่อนรักโผเข้ามากอดจริงๆ

 
 

“มาร์ค...นั่งก่อนสิเดี๋ยวเราเข้าไปน้ำมาให้” เป็นจินยองที่เข้าไปจับอิมแจบอมเป็นเชิงว่าให้เลิกเล่นได้แล้วก่อนจะเดินหายไปทางห้องครัว ปล่อยให้สองเพื่อนรักพูดคุยกันไปตามประสา

 
 

“ไหนอ่ะ มึงเอาไอ้ตัวเล็กมาด้วยหรือเปล่า...ไม่ใช่ว่าลืมไว้ที่ห้องอีกนะ” พอนั่งได้สักพักคุณเจ้าของบ้านก็ถามเข้าประเด็นทันทีแต่ยังไม่วายแอบแซวในเรื่องที่มาร์คเพิ่งจะโทรมาเล่าให้ตัวเองฟังเมื่อสองสามวันก่อนจนคนที่ถูกแซวอย่างมาร์คนั้นถึงกับยกนิ้วขึ้นมาชี้หน้าแจบอมอย่างเอาเรื่อง


 

เดี๋ยวแบมแบมได้ยินก็ได้ดราม่ากันอีกรอบ…



 

“อยู่ในกระเป๋า” มาร์คว่าพลางค่อยๆรูดซิปกระเป๋าเป้ของตัวเองที่แง้มอยู่นิดๆในตอนแรกให้กว้างออกจากเดิม ไม่นานหลังจากนั้นเจ้าของกลุ่มผมสีดำก็ค่อยๆโผล่ออกมาจากช่องซิปที่เปิดกว้างด้วยท่าทางกล้าๆกลัวๆ แต่ในเมื่อมองหน้าคนตัวโตแล้วเห็นว่ามาร์คเองก็ไม่ได้ว่าอะไรคนตัวเล็กจึงกล้าที่จะก้าวขาออกมายืนอยู่บนตักของอีกคน

 
 

“เฮ้ย! โตขึ้นป้ะเนี่ย” อิมแจบอมที่จ้องอยู่เผลอส่งเสียงดังออกมาด้วยความตกใจเล่นเอาคนตัวเล็กที่กำลังเผลออยู่นั้นหันควับไปมองตามต้นเสียงแทบจะในทันที

 
 

“ม...มาร์ค! มาร์ค”

 
 

และเพียงแวบเดียวที่ดวงตากลมหันไปเห็นร่างของอิมแจบอมที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับมาร์คเจ้าตัวเล็กก็แผดเสียงดังก่อนจะผวาหันกลับมาดึงทึ้งเสื้อยืดสีเทาที่คนตัวโตสวมอยู่อย่างรุนแรง ใบหน้าเล็กๆนั่นพยายามซุกเข้าหามาร์คคล้ายกับกลัวอิมแจบอมเสียเต็มประดา

 
 

“อ้าว...เป็นอะไรวะ” คนที่ถูกกลัวก็ได้แต่ยกมือขึ้นมาเกาหัวแกรกๆด้วยความงุนงง แต่ยังไม่ทันจะได้พูดอะไรต่อเสียงของจินยองที่เพิ่งเดินถือแก้วน้ำหวานเข้ามาก็ดังขึ้นด้วยความดีใจที่เห็นแบมแบมบนตักของมาร์ค แม้ว่าท่าทางของเจ้าตัวเล็กตอนนี้มันจะดูแปลกๆไปหน่อยก็เถอะ

 
 

“ตัวเล็ก! อ่ะมาร์คนี่น้ำ” เดินเข้ามาพูดกับมาร์คแต่สายตาจินยองเอาแต่มองไปทางคนบนตักเสียจนแบมแบมที่รู้สึกตัวว่าถูกจ้องจากด้านหลังต้องค่อยๆหันกลับไปมอง แต่ว่ามือคู่เล็กทั้งสองข้างก็ยังไม่ยอมปล่อยจากเสื้อของมาร์คที่ยึดเกาะเอาไว้เปรียบเป็นเกาะกำบัง

 

“ว่าไง...จำเนียร์ได้มั้ย” จินยองยิ้มกว้างให้คนตัวเล็กเสียจนตาแทบปิด แบมแบมเองก็ได้แต่กระพริบตาปริบๆมองอีกคนที่เหมือนจะจำได้ลางๆว่าวันแรกที่เขาถูกจับมาคนๆนี้แหละที่ดูเหมือนจะใจดีเอาอาหารกับน้ำให้เขากิน

 
 

ในขณะชายหนุ่มคนที่เป็นเจ้าของรอยยิ้มน่ากลัวซึ่งเป็นคนจับแบมแบมมากับมือ และตอนนี้ก็กำลังนั่งมองเขาอยู่จากโซฟาฝั่งตรงข้ามน่ะเอาแต่พูดจาน่ากลัวฟังไม่ค่อยเข้าใจแถมยังชอบทำให้เขาเจ็บอยู่บ่อยๆด้วย

 
 

แบมแบมไม่ชอบมากๆเลย!

 

 


 

“ดูท่าจะติดมาร์คนะเนี่ย” จินยองพูดออกมาตามที่คิดเมื่อเห็นว่าแบมแบมดูเหมือนว่าจะไม่ไว้ใจใครเลยในห้องนี้นอกจากมาร์ค แต่สำหรับอิมแจบอมแล้วแค่คำว่าไม่ไว้ใจมันดูเหมือนจะน้อยเกินไป ระดับนี้คงต้องเรียกว่ากลัวจนไม่อยากมองหน้าเลยเสียมากกว่า

 
 

“มาร์คมึงเลี้ยงยังไงวะ ไม่น่าเชื่อนะว่ามันจะรอดชีวิตมาจนถึงวันนี้ได้” เสียงทุ้มติดกวนๆถามพลางหยิบขนมขบเคี้ยวในจานที่จินยองถือติดมือออกมาด้วยเข้าปากด้วยท่าทีสบายๆ แต่มันกลับดูขวางหูขวางตาในสายตาของมาร์คเหลือเกินเลยเชียว

 

“ชื่อแบมแบม” มาร์คตอบพลางก้มลงไปใช้ฝ่ามือของตัวเองงัดเสื้อออกมาจากฝ่ามือน้อยๆคู่นั้น ได้ยินเสียงฮึดฮัดดังออกมาจากคนตัวเล็กเบาๆแต่สุดท้ายก็ยอมปล่อยมือที่ขยำเสื้อมาร์คเสียจนคอเสื้อมันยืดย้วยลงไปออก

 
 

“ฮั่นแน่ะ! มีเรียกชงเรียกชื่อกันด้วย เอาแล้วไงเพื่อนกู”

 
 

สาบานเลยว่าถ้าหากว่าไม่ใช่เพราะจินยองอยากเจอแบมแบมในวันนี้ ต่อให้อิมแจบอมโทรมาอ้อนวอนกราบตีนขนาดไหนเขาก็จะไม่มาเหยียบบ้านมันให้ปวดประสาทเล่นแน่นอน

 
 

“มาร์ค...กลับบ้าน”

 
 

“นะ...”

 
 

 และดูเหมือนว่าแบมแบมเองก็จะคิดแบบเดียวกัน คนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นมามองทำสายตาอ้อนวอนขอให้มาร์คพากลับ เพราะว่ามาร์คบอกจะพาออกมาข้างนอกก็เลยดีใจยอมมาด้วยโดยไม่ได้ถามให้แน่ชัดเสียก่อน ถ้าหากเขารู้ตั้งแต่แรกว่าจะต้องมาเจอคนใจร้ายนี่แบมแบมจะไม่มาด้วยแน่นอนเลย  

 
 

“อะไรกัน! ไม่ได้นะตัวเล็ก...เพิ่งมาถึงเอง” เป็นจินยองแทนที่ละล่ำละลั่กพูดโน้มน้าวคนตัวเล็กที่บ่นอยากกลับบ้านออกมา ดวงตาเรียวหันไปมองคาดโทษคนรักที่ปากไม่อยู่เฉยเสียจนแจบอมกลืนขนมชิ้นสุดท้ายในมือแทบไม่ลงเลยทีเดียว

 
 

“...” แบมแบมไม่ตอบแต่ก็ไม่หลบสายตาของจินยองที่มองมา

 
 

“โอ้ย...น่ารักชะมัด ดีนะที่ตอนแรกเดฟไม่ยอมยกให้เนียร์ ไม่งั้นป่านนี้ตัวเล็กคงโดนเนียร์จับผ่าเละเทะแยกชิ้นส่วนกระดูกไปแล้วแน่เลย”

 
 

เนื้อประโยคโหดร้ายถูกพูดออกมาด้วยน้ำเสียงชวนฝันจากจินยองมันทำให้มาร์คเองยังแอบกลัวอยู่ลึกๆ บางทีที่เห็นใสๆซื่อๆแบบนี้แต่ถ้าเพื่อการค้นคว้าวิจัยแล้วมาร์คคิดว่าจินยองนี่แหละที่พร้อมจะจับทุกคนมาแขวนคอเพื่อการทดสอบเลยทีเดียว

 
 

ถึงขนาดมีห้องวิจัยอยู่ในบ้านแบบนี้คงไม่ธรรมดาแล้วล่ะ...


 

เหมาะสมกับไอ้อิมแจบอมเหลือเกินเลย


 

“เอ่อ...”

 
 

 เมื่อเห็นว่าบรรยากาศที่เคยครึกครื้นเงียบลงไปถนัดตาหลังจากที่จินยองพูดจบมาร์คก็พยายามที่จะทำลายความเงียบนั้นเพราะตอนนี้เขาเดาได้เลยว่าคนที่กำลังวิตกที่สุดกับคำพูดพวกนั้นคงไม่พ้นแบมแบมที่ดูเหมือนจะอึ้งยืนนิ่งไปเลยหลังจากได้ยินประโยคโหดร้ายนั่น

 
 

“เนียร์...ได้ค้นพบข้อมูลของแบมแบมเพิ่มเติมบ้างหรือเปล่า”

 
 

และก็เหมือนว่าคำถามของมาร์คจะจี้เข้าไปตรงจุดของจินยองแบบพอดิบพอดี ดวงตาเรียวทอประกายออกมาก่อนจะเด้งตัวลุกขึ้นจากพื้นตรงหน้ามาร์คแล้วพยักหน้าแบบเร็วรัวเสียจนเส้นผมสีดำนั่นกระจุยกระจายออกแทบไม่เป็นทรง

 
 

“เออใช่จริงๆด้วย! เกือบลืมไปเลย มาร์คตามมาที่ห้องทำงานเนียร์หน่อยสิ มาคนเดียวนะ!” แล้วจินยองก็วิ่งหายไปทางบันไดที่ลงไปสู่ชั้นใต้ดินของบ้าน

 

 

มาร์คล่ะกลัวใจไอ้คู่รักคู่นี้เหลือเกิน...

 
 

.

.

.

 

“เอาล่ะมาร์ค ตั้งใจฟังนะ” มาร์คพยักหน้ารับกลายๆกับคนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกัน ตอนนี้มาร์คถูกย้ายให้เข้ามานั่งอยู่ในห้องทำงานของจินยองที่ดูเป็นส่วนตัวกว่าด้านนอกเป็นที่เรียบร้อย และในนี้ก็มีแค่เขากับจินยองสองคนเท่านั้น

 
 

ซึ่งมาร์คก็ไม่รู้ว่าการที่ปล่อยแบมแบมให้อยู่กับอิมแจบอมสองต่อสองนั่นเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องแล้วหรือเปล่า

 
 

“เกือบอาทิตย์นึงที่อยู่ด้วยกันมาแบมแบมมีท่าทียังไงบ้างเหรอ” จินยองถามพลางกระชับปากกาในมือเตรียมพร้อมที่จะจดในคำตอบของมาร์ค และมันก็ทำให้คนตัวโตแอบรู้สึกว่าเหมือนเขากำลังถูกสอบปากคำในการทำคดีเหมือนในหนังสืบสวนอะไรเทือกๆนี้เลย

 
 

“แรกๆก็รับมือลำบาก”

 
 

“แต่ช่วงหลังมาก็...ไม่ซนเท่าไหร่” นับจากวันที่แบมแบมออกไปเผชิญโลกโหดร้ายด้วยตัวเองหลังจากนั้นมาเจ้าตัวก็ดูเหมือนจะเชื่อฟังในสิ่งที่เขาบอกมากขึ้นแถมยังทำตัวติดกับเขาอย่างกับเป็นเงา

 
 

“อืม...คงปรับสภาพได้แล้ว” จินยองก็พยักหน้ารับน้อยๆ มองหน้ามาร์คแต่ก็เห็นว่ามาร์คไม่พูดอะไรออกมาต่อปาร์คจินยองเลยเลือกที่จะถามคำถามต่อไป

 
 

“ว่าแต่ว่า..”

 
 

“มาร์ค...อ่า  เคยได้กลิ่นหรืออะไรบางอย่างที่มันแปลกๆออกมาจากตัวแบมแบมบ้างไหม” เป็นคำถามที่ค่อนข้างพิลึกทีเดียวสำหรับมาร์ค เขาส่ายหัวช้าๆเพราะเมื่อนึกดูแล้วก็ยังไม่ได้กลิ่นอะไรจากแบมแบมเลยนอกจากเวลาที่เจ้าตัวกินเลอะเทอะแล้วเปื้อนตัว...ซึ่งนั่นก็คงไม่นับหรอกมั้ง

 
 

“กลิ่นหอมแบบดอกไม้หรืออะไรพวกนี้น่ะ ไม่เลยหรอ” จินยองถามย้ำอีกครั้งแต่ก็ได้คำตอบเดิม

 
 

“ไม่ล่ะ”

 
 

“อืม...อาจจะช้ากว่าพวก” เหมือนจินยองจะพึมพำอะไรอยู่คนเดียวแล้วเขียนอะไรบางอย่างสั้นๆลงไปบนแผ่นกระดาษตรงหน้า

 
 

“มาร์ค ขอถามหน่อย...มาร์คคิดว่าแบมแบมอายุเท่าไหร่” จบประโยคก็แอบเห็นรอยยิ้มเล็กๆที่มุมปากของปาร์คจินยอง ทำให้มาร์คที่เผลอนั่งเกร็งตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ค่อยๆขยับมือไม้ตัวเองมาขยี้กลุ่มผมสีบลอนด์เทาของตัวเองช้าๆ

 
 

“อืม...” นั่นสิ...ตัวเล็กๆแบบนั้นแถมยังมีนิสัยเด็กๆรวมไปถึงระบบความคิดที่ประหลาดเกินคนทั่วไปอยู่เสมอ มาร์คเริ่มคุ้นชินกับอะไรแบบนั้นแต่เขาเองก็ไม่เคยเก็บมาคิดเลยว่าแบมแบมจะอายุประมาณเท่าไหร่กัน

 
 

“สักเจ็ดแปดขวบ” เสียงทุ้มตอบออกมาอย่างไม่มั่นใจนัก และนั่นมันก็เรียกให้เสียงหัวเราะด้วยความชอบใจของจินยองดังขึ้นมาท่ามกลางห้องเงียบๆ

 
 

“ผิดถนัดเลยมาร์ค” จินยองส่ายหัวยิ้มๆก่อนจะพูดประโยคถัดมาที่ทำให้มาร์คถึงกับนิ่งไปคล้ายกับกำลังคิดว่าจินยองน่ะกำลังโกหกเขาอยู่หรือเปล่า

 
 

“ดูจากขนาดตัวแบมแบมและความโตของตัวในตอนนี้ถ้าเทียบตามตำราที่เนียร์ค้นคว้ามาได้จริงๆล่ะก็ แบมแบมตอนนี้น่ะ...เทียบเท่ากับวัยรุ่นอายุสิบห้าปีเลยนะ”

 
 

“วัยรุ่น?” ชายหนุ่มเลิกคิ้วถามเสียงหลงเมื่อได้ยินอะไรที่เกินความคาดหมาย

 

 

ถ้าบอกว่าอยู่ในวัยแบเบาะนี่มาร์คจะเชื่ออย่างไม่ตะขิดตะขวงใจเลย

 

 

“ใช่แล้ว” ขนาดจินยองยืนยันอีกครั้งด้วยท่าทีมั่นอกมั่นใจมาร์คก็ยังไม่อยากที่จะปักใจเชื่อสักเท่าไหร่ เอาจริงๆแล้วแบมแบมดูเหมือนเด็กสองสามขวบด้วยซ้ำไปในบางทีน่ะ...

 
 

“และช่วงนี้ก็จะเป็นช่วงที่ภูติเหล่านี้มีการเปลี่ยนแปลงเยอะที่สุดด้วย แต่ว่าภูติมนุษย์แบบนี้มีน้อยมากจริงๆเลยยังหาเคสตัวอย่างจากไหนไม่ได้”

 

“เอาเป็นว่าถ้ามาร์คเห็นอะไรผิดสังเกตก็รีบบอกเนียร์แล้วกัน”

 
 

มาร์ครับฟังก่อนจะพยักหน้ารับ จากที่ไม่ค่อยคิดอะไรเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ของแบมแบมก็ทำให้เขารู้สึกว่าต้องเริ่มสังเกตอาการต่างๆของคนตัวเล็กบ้างแล้วล่ะ เพราะถึงแม้ว่าภายนอกจะดูเหมือนกันทุกอย่างกับมนุษย์ทั่วไป แต่มันก็ต้องมีบางส่วนนั่นล่ะที่ทำให้แบมแบมแตกต่างออกไป

 
 

“ก็มีเรื่องจะถามแค่นี้แหละ...เดี๋ยวมาร์คออกไปดูสองคนข้างนอกก่อนก็ได้นะ ไม่รู้ตีกันตายไปแล้วหรือยัง...เนียร์ขอเก็บงานเข้าแฟ้มแป๊บนึง”

 
 

“โอเค”

 

 

.

.

.

 



 

“บอกว่าอย่าเข้ามาใกล้ไงเล่า!” ทันทีที่เดินเข้ามาใกล้ส่วนของห้องรับแขกที่เขาทิ้งแบมแบมเอาไว้กับไอ้เพื่อนรักกวนประสาทอย่างอิมแจบอมก็ได้ยินเสียงหวานที่ตวาดดังออกมาจากด้านในเสียจนมาร์คสามารถจินตนาการภาพใบหน้าเล็กๆที่คงจะกำลังไม่พอใจอย่างแรงนั่นออกเลย

 
 

“ใช่ซี้...ฉันมันไม่เถื่อนแบบไอ้มาร์คนายเลยไม่อยากคุยกับฉันใช่ไหม นิยมแบบซาดิสม์ใช่ไหมล่ะ”

 
 

ก็เพราะอิมแจบอมมันเป็นซะอย่างนี้ไงล่ะ...

 
 

“มึงว่าใครซาดิสม์อิมแจบอม” เสียงทุ้มของมาร์คขัดจังหวะสงครามน้ำลายของทั้งคู่ไว้อย่างทันท่วงที สองคู่กัดพากันหันควับไปมองมาร์คที่กำลังเดินเข้ามาแทบจะพร้อมๆกันเลยทีเดียว

 
 

“อ๋อ...กูหมายถึงหมาข้างบ้านอ่ะ”

 
 

“มาร์คไม่ใช่หมาซะหน่อย! นิสัยไม่ดีเลย” แบมแบมถึงกับออกโรงเถียงแทนเมื่อรู้สึกว่าอิมแจบอมเริ่มลามปามมาร์คด้วยถ้อยคำที่รุนแรงเกินไป (ในความคิดของแบมแบม) และท่าทางแบบนั้นมันก็ทำให้คนตาตี่ขี้แกล้งถึงกับถลึงตาขึ้นมามองด้วยความตกใจก่อนจะระเบิดหัวเราะเสียงดังลั่นห้องออกมาจนมาร์คเริ่มรำคาญ

 
 

 “ชู่ว ไม่เอาน่าแบมแบม” เห็นคนตัวเล็กที่โดนแกล้งยั่วให้โกรธจนแก้มแดงน้ำตาคลอหน่วยก็อดที่จะสงสารไม่ได้ มาร์คเดินเข้าไปใกล้โซฟาตัวยาวที่คนตัวเล็กยืนอยู่ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงข้างๆกัน

 
 

“กลับบ้านเถอะ ไม่อยากอยู่แล้ว” แบมแบมหันไปพูดกับมาร์คด้วยท่าทีที่ยังติดโมโหอยู่หน่อยๆ ก็ใครจะไม่โมโหไหวล่ะ...เพื่อนมาร์คคนนี้น่ะนิสัยแย่มากๆเลย! แบมแบมไม่มีความประทับใจให้เจ้าของรอยยิ้มน่ากลัวนี่เลยสักนิดเดียว ไม่อยากแม้แต่จะมองหน้าแล้วด้วย!

 
 

“...”

 
 

“ฮ่าๆ น่ารักดีว่ะมาร์ค ถูกใจเลยไหมล่ะมึง” และคำตอบจากมาร์คต้วนก็คือสี่พยางค์ที่ไม่ออกเสียงแต่สามารถสะกดได้เป็นตัวเอฟ ตามด้วยตัวยู ซี และปิดท้ายด้วยตัวเค

 
 

“โอ้ว ไม่ต้องขอบใจกูขนาดนั้นหรอกเพื่อน”

 
 

“กูกลับละต้องไปวาดงานต่อ ฝากบอกจินยองด้วย” มาร์คส่ายหัวให้กับความกวนตีนแบบสุดโต่งของเพื่อนสนิทก่อนจะเปิดกระเป๋าของตัวเองให้แบมแบมเข้าไปประจำที่แล้วยกขึ้นสะพายไหล่ตัวเองพร้อมกับอิมแจบอมที่ลุกขึ้นเดินตามออกไปส่งหน้าบ้าน

 


 

 

 

 

 

รถแท็กซี่สีสดจอดลงที่หน้าอพาร์ทเมนต์ของมาร์คต้วน มือใหญ่ควักเงินจ่ายค่าโดยสารขากลับก่อนจะเปิดประตูลงมาและสอดส่องสายตากลับเข้าไปด้านในเพื่อเช็คว่าไม่ได้ลืมสิ่งของหรือว่าใครบางคนเอาไว้ในนั้นจนกระทั่งแน่ใจแล้วจึงปิดประตูกลับไป

 
 

ติ๊ง...

 
 

เดินผ่านบานประตูใสด้านนอกเข้ามาแล้วก็แปลกใจอยู่นิดหน่อยที่เห็นว่าตรงเคาน์เตอร์มันว่างเปล่า ไม่มีลูกชายเจ้าของตึกที่มักจะมาทำหน้าที่เฝ้ายามหรือตรวจแฟ้มที่มาร์คเห็นกองอยู่เต็มโต๊ะรวมถึงกวนตีนผู้เช่าอาศัยไปพร้อมๆกันนั้นประจำตำแหน่งอยู่อย่างที่ควรจะเป็น

 
 

ไหนล่ะความปลอดภัยของมาร์คต้วนในการพักอาศัยที่นี่น่ะ...


 

ชายหนุ่มเดินไปกดลิฟท์เหมือนที่เคยทำและไม่นานนักลิฟท์ก็มาจอดให้เขาก้าวเข้าไปด้านใน มาร์คกดปลายนิ้วลงไปบนแป้นตัวเลขบอกชั้นก่อนที่จะรู้สึกได้ถึงความอยู่ไม่เฉยของคนในกระเป๋าที่ตอนนี้คงพยายามจะโผล่หน้าออกมาดูบรรยากาศรอบๆตัวอยู่ล่ะมั้ง

 
 

ยืนอยู่ในลิฟท์ไม่นานก็มาถึงชั้นที่เป็นจุดหมาย มาร์คค่อยๆก้าวออกมาอย่างไม่เร่งรีบเดินไปทางโซนที่เป็นห้องของตัวเองโดยที่ในใจก็เผลอคิดวกวนไปเรื่องนู่นเรื่องนี้เรื่อยเปื่อย

 
 

“...”

 
 

“เฮ้ คุณมาร์คต้วน”

 
 

“...” ไม่มีสัญญาณตอบรับจากเจ้าของชื่อที่หยุดยืนนิ่งมองหน้าใครบางคนที่กำลังเอาตัวเองยืนบังประตูหน้าห้องของเขาอยู่

 
 

“หลีก”

 
 

“ไม่เอาน่า ฉันมีเรื่องจะถาม” ท่าทางทีเล่นทีจริงของไอ้ลูกชายเจ้าของตึกที่เขาเพิ่งนึกถึงไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้านั้นทำให้มาร์คต้วนชักจะไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่ สังเกตได้จากคิ้วเข้มที่เริ่มขมวดเข้าหากันทีละน้อย

 
 

“เมื่อวันก่อนฉันรู้สึกว่าไอ้คริสตัลของฉันน่ะมันดื้อแถมยังงุ่นง่านผิดปกติ...”

 
 

 เขาไม่เข้าใจ...มาร์คต้วนไม่เข้าใจจริงๆว่าไอ้แจ็คสัน หวัง เพื่อนที่เคยเรียนห้องเดียวกันตอนมัธยมปลายแต่ว่าเขาไม่ชอบขี้หน้ามันด้วยอคติส่วนตัวนี้จะมาเล่าเรื่องแมวมันให้เขาฟังทำไม

 
 

“...”

 
 

“แล้วก่อนหน้านั้นฉันเห็นว่าคริสตัลมันวิ่งไล่ตัวอะไรก็ไม่รู้อยู่ที่ชั้นล็อบบี้ด้วยล่ะ...” แจ็คสันพูดพลางลอบสังเกตอาการบนใบหน้าเรียบเฉยของมาร์คที่เหมือนว่าจะเริ่มหลุกหลิกนิดหน่อยคล้ายกับว่าเริ่มคิดอะไรได้ขึ้นมา

 
 

“ไม่ใช่หนู ไม่ใช่แมลง...รูปร่างเหมือนกับคนตัวจิ๋วๆซะมากกว่า”

 
 

“เพ้อเจ้อ พ่นจบแล้วก็ถอยไปได้แล้ว” เหมือนกับถูกแทงใจดำในประโยคสุดท้าย มาร์ครีบพูดปัดอีกคนก่อนจะล้วงกุญแจออกมาจากกระเป๋ากางเกงยีนส์สีซีดแล้วเบียดให้คนที่ขวางทางหลบไปอีกทางอย่างไม่เกรงใจ

 
 

“ฮ่ะๆ มาร์ค...นายรู้ดีว่าฉันหมายถึงอะไร”

 
 

“...” มาร์ครับฟังแต่แสร้งทำเหมือนกับไม่ใส่ใจในประโยคที่เหมือนกับว่าแจ็คสันหวังกำลังอยู่เหนือกว่าเขาแบบนั้น มือใหญ่บิดลูกบิดสีทองเข้าไปด้านในก่อนจะเหวี่ยงให้มันปิดออกไปแบบเต็มแรงจนแจ็คสันเองถึงกับผงะไปเล็กน้อยกับพายุอารมณ์ของมาร์คต้วน








 

“นี่แบมแบม” พอเข้ามาได้มาร์คก็รีบวางกระเป๋าเป้ตัวเองลงกับพื้นหน้าห้องนั่นแหละ แถมยังเรียกให้อีกคนที่เงียบไปตั้งแต่เดินออกมาจากลิฟท์ให้โผล่หน้ามารับฟังสิ่งที่มาร์คกำลังจะพูดต่อไปนี้

 
 

“หือ” คนตัวเล็กค่อยๆโผล่หน้าออกมาแต่เมื่อพบว่าตัวเองอยู่ในห้องแล้วก็เปลี่ยนจากการโผล่หน้าเป็นเดินออกมาอยู่ด้านนอกแทน

 
 

“ได้ยินที่ไอ้หมอนั่นมันพูดเมื่อกี้แล้วใช่ไหม” มาร์คถามอีกฝ่ายเสียงแผ่วแต่ดวงตากลับจ้องลึกไปยังคนตัวเล็กตรงหน้า

 
 

“อื้อ” หัวเล็กๆพยักรับ...

 
 

“มันเป็นเจ้าของคริสตัล แมวปีศาจนิสัยไม่ดีที่นายเคยบอกฉันน่ะจำได้ไหม” มาร์คพูดทวนความจำให้แบมแบมนึกออกก่อนจะพูดต่อช้าๆแบบชัดถ้อยชัดคำคล้ายจะเน้นให้แบมแบมจดจำประโยคต่อไปนี้เข้าไป

 
 

“ห้ามให้มันเห็นนายอีกนะแบมแบม...”

 
 

“เพราะมันก็นิสัยไม่ต่างจากแมวของมันเท่าไหร่หรอก”    

 

   

 

 

 


 

 อ่า ตอนนี้ดูเหมือนสั้นๆไม่มีอะไรแต่มันก็มีนะ...
                                                                             



                                                                                 

ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นต์ ทุกโหวต ทุกเฟบนะคะ

แท็กฟิค ไปเล่นกันได้ : #FICJARMB

ติดต่อไรท์เตอร์ TWITTER : @since9397


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 108 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,155 ความคิดเห็น

  1. #2136 onea (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 15:14
    555555 แต่ละคน
    #2,136
    0
  2. #2118 uromtbb (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:18
    5555555
    #2,118
    0
  3. #2100 NatwaraKamsawat (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 22:38
    แจ็คสันมาแค่นี้ก็ตลกแล้วอะ5555
    #2,100
    0
  4. #2091 Kattyแฟนหมี (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:20
    ระวังนะน้องแบม
    #2,091
    0
  5. #2065 VivoV5 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 23:19
    น้องแบมน่ารักจัง
    #2,065
    0
  6. #2042 MB-krD (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 09:41
    น้องน่ารักจัง ระวังแจ็คสันนะลูกก
    #2,042
    0
  7. #1985 Melinnnnnnn (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 / 01:33
    แบมจะตัวโตขึ้นไหมอ่ะ
    #1,985
    0
  8. #1975 ATENNILE (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 21:34
    ทำไมยิ่งอ่านก็ค้นพบว่าแจบอมกวนมาก55555
    #1,975
    0
  9. #1951 yamroll choco (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 07:47
    แบ๊มมมมมม นี่อายุ15แล้วเหรอ!? นึกว่าน้อยกว่านี้ แล้วพี่แจ็คนี่ยังไง คงไม่ทำร้ายแบมหรอกใช่มั้ย ห้ามนะ!!
    #1,951
    0
  10. #1948 L'lukpat Boonto (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 11:31
    แก๊ทำไมเรื่องนี้ดูไม่มีใครไว้ใจได้เลยนอกจากมาร์คต้วน ทุกคนแม่งดูจิตๆอ่ะ 555555
    #1,948
    0
  11. #1922 ojay2 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มกราคม 2560 / 22:52
    โอ้ววววว แจ็คยังไง บีกวนนนนน เนียร์ดูโหด น่ากลัวนิดๆ 55555555555
    #1,922
    0
  12. #1917 DinoGong_0137 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 17:13
    แหมมมมม พี่มาร์คบอกแบมตามติดเหมือนเป็นเงา ตังเองมากกว่าละม้างงง ฮริ้ววว55555555555
    #1,917
    0
  13. #1897 FANTACHII (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 23:45
    แจบอมกวนทีนนนนน
    คู่ปรับคู่นี้สูสีกันอยู่55555555 แบมแบมกับแจบอม
    นี่แบมอายุขนาดนี้เลยหรอ5555555

    #1,897
    0
  14. #1881 อดีตรีดเงา (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 12:06
    เนียร์จัดการพี่บี๋เลย นิสัยไม่ดีชอบแกล้งแบม  แล้วอีพี่แจ๊คนี่ยังไง ไม่ถูกกับพี่มาร์คหรอ จะสร้างเรื่องอะไรให้แบมอีกอ่ะป่าว
    #1,881
    0
  15. #1860 M.m1nt (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 01:20
    เกลียดพี่บีละนะ มาแกล้งน้องแบมงี้ พี่แจ็คคงไม่ทำไรแปลกๆนะ
    #1,860
    0
  16. #1832 KiHaE*129 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 กันยายน 2559 / 00:39
    โอ้ยยยยยยยยยพี่บีแกนี่แหละซาดิส

    ฮ๋าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    มีความหวงนะมาร์ค
    #1,832
    0
  17. #1818 BamG97_ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2559 / 14:36
    พี่บีคนเถื่อน55555555
    #1,818
    0
  18. #1734 cassysanuk (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 เมษายน 2559 / 15:23
    จริงๆก็แอบสงสาร จบม เหมือนกันนะ แกก็คนแบบนั้นอ่ะะะ 55555 แต่จั๋นนี่นิสัยไม่ดีหรอ
    #1,734
    0
  19. #1725 Iluvmarkbam (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 21:07
    เกลียดดดดด อจบ ชอบยั่วโมโหมาร์คกับแบมแบมตลอดเลย

    นี่ยังจะมีอิตาแจ็คสันเพิ่มมาอีกคน รู้สึกถึงความไม่ปลอดภัยของแบมแบม
    #1,725
    0
  20. #1693 MandM (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 17:22
    แสดงว่าแบมต้องโตกว่านี้

    ต้องตัวโตกว่านี้แน่ๆเลย><

    แบมอย่าให้แจ็คเห็นน้าาาา
    #1,693
    0
  21. #1675 zmgebob (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 23:15
    อ้าว แบมโตได้ด้วยหรอ แล้วจะโตกว่านี้มั้ยอ่ะ ตลกพี่บี โอ้ย ไปแกล้งน้องตะไม5555555555
    #1,675
    0
  22. #1624 Oni (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มีนาคม 2559 / 21:48
    แบมเป็นวัยรุ่นแล้วหรือเราขำพี่บีแกล้งแบมจังอยากเอาชนะแบมยังกะเด็กๆ

    จับแบมมาแทนที่จะทำดีกลับแกล้งแบมให้แบมไม่ชอบซะได้

    แจ็คและเเมวเป็นตัวอันตรายสำหรับแบมมาร์คสอนดีมาก
    #1,624
    0
  23. #1502 あなた (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:23
    แบมจะโตมั้ยอ่ะ โอ้ยน่ารักมากอ้อนมาร์คเยอะๆ ไปเลยแก กรี้ด จสเห็นแบมมม
    #1,502
    0
  24. #1494 salmon_mb (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2559 / 02:29
    แบมโตได้ด้วยอ้ะะะะ
    #1,494
    0
  25. #1450 ringgle (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มกราคม 2559 / 23:23
    หวงอ่ะดิ งิงิงิงิ
    #1,450
    0