FIC BOY IN A JAR : { MARKBAM }

ตอนที่ 21 : BOY IN A JAR :: SEASON II :: I wanna lock you in my room

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,881
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    1 ธ.ค. 58

©
t
h
e
m
y
b
u
t
t
e
r
+


BOY  IN  A  JAR

:: SEASON 2 ::

#FICJARMB


CHAPTER 4

( I wanna lock you in my room )


 

                แอร์คอนดิชันเนอร์ที่ทำงานเต็มประสิทธิภาพเสียจนอากาศภายในห้องนอนเย็นฉ่ำสบายในช่วงบ่ายของวันที่ดูเหมือนว่าจะเป็นวันที่คุณศิลปินอย่างมาร์คต้วนมีเวลาว่างจากงาน ได้เวลาพักผ่อนกลับคืนมา ไม่ต้องเร่งทำงานใดๆอีกอย่างที่แบมแบมต้องการเสียที

 
 

“...” ดวงตากลมสะท้อนภาพใบหน้าของมาร์คปรากฏอยู่ตรงหน้า รอยยิ้มบางๆบนแก้มใสที่ชายหนุ่มอยากจะเห็นมันไปนานๆทำให้คนมองอย่างมาร์คอดไม่ได้หรอกที่จะเอื้อมมือตัวเองเข้าไปแตะต้องความสวยงามที่อยู่ใกล้แค่คืบแบบนั้นด้วยความหลงใหล

 
 

“มาร์ค” ผ้าห่มนวมผืนหน้าที่ห่มร่วมกันขยับยุกยิกไปมาเมื่อคนตัวเล็กขยับตัวเบียนกายเข้าหามาร์คมากกว่าเดิม

 
 

“ว่าไง”

 
 

“ดีใจจังที่มาร์คว่างแบบนี้” ถ้าหากว่าเป็นคนอื่นก็คงคิดว่ามันเป็นการว่างเกินไปและใช้เวลาไปโดยเปล่าประโยชน์ที่วันค่อนวันนั้นมาร์คหมดเวลาไปกับการนอนกกเด็กตัวเล็กในอ้อมแขนของตัวเอง เดี๋ยวหยอกล้อเดี๋ยวแกล้งให้เขินวนไปวนมาอยู่แบบนั้น

 
 

ซึ่งมาร์คก็ตอบได้เต็มปากว่า ไม่เลยสักนิดเดียว


 

เพราะนี่แหละ คือการใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์กับหัวใจของเขาไงล่ะ


 

“อืม ว่าแต่นี่จะบ่ายสองแล้ว ไม่หิวหรือไง” ซึ่งอันที่จริงการนอนอยู่ด้วยกันแบบนี้มันก็เป็นอะไรที่ดีนะ แต่ว่ามาร์คเองก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตั้งแต่เช้านั้นดูเหมือนว่าแบมแบมและเขามีอาหารตกถึงท้องเพียงอย่างเดียวนั่นก็คือนมจืดในตู้เย็นที่แบมแบมถือขึ้นมาเมื่อเช้านี้เอง

 
 

“ไม่เลย” คนตัวเล็กตอบทันควันก่อนจะส่งยิ้มหวานมาให้คนมอง

 
 

“แน่ใจ? ไม่หิวก็ต้องกินนะ เพราะนี่มันเลยเวลากินข้าวเที่ยงนายแล้วเดี๋ยวจะปวดท้อง” และเมื่อดูเหมือนว่าจะปฏิเสธไม่ได้อีกต่อไปแบมแบมก็จำต้องยันตัวเองให้ลุกขึ้นมานั่งขัดสมาธิหันหน้าเข้าหาคนรัก ก่อนที่ปากแดงๆจะเบะออกเพื่อแสดงความไม่พอใจ

 
 

“มาร์คไม่ต้องลงไปข้างล่างหรอก! เดี๋ยวแบมแบมไปทำกินเองดีกว่านะ”

 
 

หืม...

 
 

“แล้วแบมแบมจะทำอะไรกิน” มาร์คเลิกคิ้วถาม แปลกใจอยู่ไม่น้อยที่จู่ๆเจ้าตัวบอกว่าจะลงไปทำอาหารด้วยตัวเอง

 
 

“เถอะน่า...”

 

“เป็นอะไรหรือเปล่าเนี่ย” หลังมือของมาร์ควางทาบลงไปบนหน้าผากมนของอีกฝ่ายแบบทีเล่นทีจริง จะว่าไปมาร์คก็พอสัมผัสได้อยู่หรอกว่าแบแบมน่ะถึงแม้ว่าจะดูสดใสร่าเริงเหมือนเดิมแต่ในบางทีนั้นมันกลับให้ความรู้สึกแปลกๆ

 
 

“หือ...เปล่านะ แบมแบมสบายดีมากเลย”

 
 

“งั้นลงไปข้างล่างกัน” แต่พอมาร์คพูดถึงตรงนี้จากใบหน้ายิ้มแย้มนั้นก็หุบลงอย่างฉับพลัน คิ้วสวยงอเข้าหากันเสียจนดูตลกในสายตาของคนตัวโตที่นั่งมอง

 
 

ไม่เอาอ่ะ...แบมแบมไม่อยากลงไปข้างล่างเลย

 
 

“...”

 

“งั้นออกไปกินข้าวข้างนอก โอเคไหม”

 
 

“...” อ่า...ดูเหมือนข้อเสนอนี้จะถูกใจแฮะ สังเกตจากดวงตากลมที่ตวัดวูบมามองมาร์คแสดงให้เห็นประกายบางอย่างที่ดูเหมือนจะเป็นสัญญาณที่ดี

 
 

“อือ เอางั้นก็ได้มาร์ค...”

 
 

โอเค ภารกิจกล่อมเด็กกินข้าวของมาร์คต้วนสำเร็จแล้ว...





 

 

 

                ไม่รู้เหมือนกันว่านี่จะเรียกได้ว่าเป็นการคิดไปเอง ของมาร์คต้วนหรือไม่ ที่กำลังมีความรู้สึกเหมือนกับว่าแบมแบมหรือว่าเจ้าเด็กตัวเล็กของเขาน่ะกำลังทำตัวแปลกๆไป

 
 

“...”

 
 

ก็จริงอยู่หรอกที่ช่วงหลังคนตัวเล็กนั้นดูเปลี่ยนไปจากเมื่อก่อนอยู่บ้าง แต่นั่นมันก็ไม่ใช่ในความรู้สึกแบบนี้...ความรู้สึกที่คล้ายกับว่าแบมแบมน่ะกำลังฝืนตัวเองหรืออะไรบางอย่างประมาณนั้น รอยยิ้มที่คนตัวเล็กส่งมาให้มันก็ดูจริงใจอยู่หรอก แต่กับสีหน้าที่ปิดแววของความกังวลไว้ไม่มิดนั่นต่างหากที่ทำให้มาร์คดูออก

 
 

“ทำไมทำหน้าแบบนั้น อาหารไม่อร่อยรึไง” เสียงทุ้มเอ่ยถามคนตรงหน้าที่ก้มหน้าเขี่ยเนื้อสเต็กในจานของตัวเองด้วยท่าทีหน่ายๆ

 
 

“เปล่ามาร์ค อร่อยเหมือนทุกครั้งที่มานั่นแหละ” แต่แบมแบมก็ยังปฏิเสธ รอยยิ้มสดใสที่มาร์คชอบมองถูกส่งมาอีกครั้งยังชายหนุ่มโดยมาร์คเองก็ได้แต่ยิ้มรับไปแกนๆ ในเมื่อแบมแบมไม่ยอมบอกมาตามตรงดังนั้นมันก็เป็นหน้าที่ขอวงเขาแล้วล่ะที่จะต้องหาสาเหตุนั้นด้วยตัวเอง

 
 

“เหรอ...แล้วเอาเค้กเพิ่มเหมือนเดิมไหม” มาร์คถามพลางยกแก้วชาขึ้นจิบ ดวงตาคู่คมทรงเสน่ห์จับจ้องยังใบหน้าหวานของคนรักเป็นการจับสังเกต

 
 

“อือ...ไม่เอาดีกว่า วันนี้แบมแบมไม่อยากกิน”

 
 

“โอเค ตามใจ”

 
 

แล้วบทสนทนาก็ขาดห้วงไป แบมแบมจิ้มชิ้นเนื้อใส่ปากตัวเองพลางเคี้ยวตุ้ยๆแต่แววตากลับดูเหมือนกับว่าเจ้าตัวกำลังครุ่นคิดถึงเรื่องอะไรบางอย่าง บางอย่างที่ไม่ได้อยู่ตรงนี้...บางอย่างที่ดูเหมือนว่าจะเข้ามามีอิทธิพลต่อจิตใจของคนตัวเล็กมากกว่าคนที่นั่งอยู่ตรงหน้าอย่างมาร์คเสียอีก

 
 

“นี่แบมแบม”

 
 

“หือ” คนถูกเรียกเลิกคิ้วข้างหนึ่งคล้ายกับว่าไม่เข้าใจที่จู่ๆมาร์คก็เอ่ยชื่อเขาขึ้นมาเสียอย่างนั้น

 
 

“กำลังคิดอะไรอยู่”

 
 

“...” หากแต่คำถามนั้นดูเหมือนว่าจะยากเกินไปสำหรับเด็กน้อยหัดพูดปดอย่างแบมแบม ดวงตากลมหลุบต่ำแทบจะในทันทีที่ได้ยินประโยคคำถามที่ไม่อยากได้ยินที่สุดหลุดออกมาจากริมฝีปากบางสีซีดของคนตัวโตตรงหน้า แบมแบมพยายามคิดหาคำตอบจนหัวน้อยๆนั้นแทบระเบิด ถ้าหากเป็นแต่ก่อนเขาคงยกมือขึ้นขยุ้มผมตัวเองจนเละเทะไปแล้วแน่ๆ

 
 

อ่า...


 

“คิดถึงคนอื่นอยู่หรือเปล่า...คนอื่นที่ไม่ใช่มาร์คต้วนน่ะ”

 
 

“...” ยิ่งได้ยินเสียงทุ้มพูดแบบนั้นแผ่วเบาคล้ายกระซิบริมฝีปากอิ่มสีแดงก็เม้มเข้าหากันโดยอัตโนมัติ มาร์ครู้...มาร์ครู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเขานั่นแหละ มันไม่มีประโยชน์จริงๆที่จะโกหกออกไป

 
 

“ม...ไม่ใช่นะมาร์ค” แต่ถึงกระนั้นแบมแบมก็ยังไม่มีความกล้ามากพอที่จะบอกสิ่งที่ตนเองกำลังคิดออกไปตรงๆ

 
 

“งั้นเหรอ”

 
 

“อือ...” ครางรับในลำคอแม้จะรู้ว่าคนอย่างมาร์คน่ะไม่ได้โง่และไม่เชื่อในสิ่งที่แบมแบมปฏิเสธออกไปหรอก แต่ก็นั่นแหละ...ถ้าให้พูดออกไปตอนนี้แบมแบมก็ไม่พร้อมและยังคงสับสนอยู่เหมือนกันนี่นา

 
 

“โอเค” มาร์ครับคำพร้อมกับลมหายใจสั้นๆที่ถูกพ่นออกมาทำให้รู้ว่ามาร์คเริ่มที่จะไม่พอใจขึ้นมาหน่อยๆแล้ว และแบมแบมเองก็ไม่ชอบ ไม่ชอบเลยเวลาที่มาร์คหงุดหงิดหรือโมโหน่ะ

 
 

มันน่ากลัวเกินไป...

 
 

“มาร์ค...แบมแบมรักมาร์ค” แม้ว่าสถานการณ์จะไม่ได้เอื้อต่อการเอ่ยคำหวานอย่างเช่นการบอกรักสักเท่าไหร่นัก แต่เพื่อไม่ให้ทุกอย่างมันดิ่งลงเหวไปมากกว่านี้เสียงเล็กก็ตัดสินใจพูดทำลายความเงียบที่น่าอึดอัดขึ้นมาแผ่วเบาแต่ก็เชื่อว่าคนตัวโตที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามจะสามารถได้ยินอย่างแจ่มชัด

 
 

“เฮ้อ...” ซึ่งก็ดูเหมือนว่ามาร์คเองก็มีอะไรอยากจะพูดแต่สุดท้ายชายหนุ่มก็เลือกที่จะกลืนคำพูดเหล่านั้นลงคอไปแล้วเปลี่ยนมาเป็นฝ่ามือใหญ่ที่วางลงบนกลุ่มผมนุ่มของเด็กน้อยตรงหน้าที่นั่งทำหน้าหงอยตาละห้อยอย่างน่าสงสาร

 
 

แล้วแบบนี้ใครจะไปใจแข็งโกรธลงกันล่ะ


 

“แต่ถ้าหากมีอะไรที่เกินกว่าความสามารถของแบมแบมที่จะจัดการต้องบอกมาร์คนะ เข้าใจไหม?” สรรพนามรื่นหูถูกยกมาใช้อีกครั้งเพื่อเกลี้ยกล่อมให้เด็กน้อยหัดดื้อนั้นยอมโอนอ่อนตาม มาร์ครู้ว่าแบมแบมกำลังอยู่ในช่วงวัยรุ่น ช่วงหัวรั้น มีอะไรก็มักจะเก็บไปขบคิดอยู่คนเดียวเสมอ

 
 

“อื้อ เข้าใจ...”

 
 

“ดีมาก” แต่เมื่อกลุ่มผมน้อยๆผงกรับหงึกหงักมาร์คเองก็อดไม่ได้ที่จะส่งรอยยิ้มไปให้อีกฝ่ายได้เบาใจว่าอย่างน้อยมาร์คก็ไม่ได้โกรธอย่างที่แบมแบมระแวงล่ะนะ

 
 

“...”

 
 

เพราะที่เป็นแบบนี้

 
 

นั่นก็เพราะว่าแบมแบมน่ะ...รักมาร์คมากกว่าใครเลย

 

 

 



 

                บรรยากาศช่วงบ่ายค่อนไปทางเย็นของร้านกาแฟและเบเกอรี่ของวันนี้ดูคึกคักเป็นพิเศษ อาจจะเป็นเพราะว่าช่วงนี้เป็นช่วงเวลาเปิดเทอมและวันทำงานจึงทำให้ผู้คนที่มีเวลาพักเบรกจากการเรียนหรือการทำงานนั้นได้เข้ามานั่งผ่อนคลายหรือแม้กระทั่งพูดคุยงานกันในบรรยากาศที่ผ่อนคลาย

 
 

“โกโก้เย็นกับเค้กช็อคโกแลตทรีช็อตของคุณลูกค้าได้แล้วครับ” เสียงใสของบริกรหนุ่มพาร์ทไทม์เองก็ดูคึกคักไม่ต่างกัน แม้ว่าจะเหนื่อยแต่ยองแจที่ทำหน้าที่เดินเสิร์ฟและรับออเดอร์เสียจนหัวแทบหมุนกลับรู้สึกสนุกขึ้นมาอย่างน่าประหลาด อาจจะเพราะว่ามันนานๆทีล่ะมั้งที่จะคนเยอะ เพราะปกติแล้วร้านกาแฟก็จะเรื่อยๆเอื่อยๆไม่ได้รีบเร่งขายอะไรมากมาย

 
 

“รายการที่สั่งได้รับครบนะครับ”

 
 

“ค่ะ” เสียงของหญิงวัยทำงานตอบรับสั้นๆก่อนที่เธอจะก้มหน้าก้มตาลงไปสนใจงานบนหน้าจอโน้ตบุ๊คที่คั่งค้างต่อ โดยที่ยองแจเองซึ่งหมดหน้าที่แล้วก็พาตัวเองเดินกลับไปด้านหลังเคาน์เตอร์เพื่อเตรียมตัวรับออเดอร์จากลูกค้ารายต่อไป

 
 

“เหนื่อยหน่อยนะวันนี้” หญิงสาววัยกลางคนผู้เป็นเจ้าของร้านพูดขึ้นขณะที่เธอกำลังก้มๆเงยๆหยิบของที่กระจัดกระจายให้เข้าที่เข้าทาง หลังจากวินาทีเร่งรีบเมื่อครู่ที่จู่ๆลูกค้าก็เกิดคลาคล่ำเข้ามาเสียเต็มร้าน และดูเหมือนว่าตอนนี้เองสถานการณ์เข้าสู่ช่วงสงบอีกครั้งหนึ่ง

 
 

“สบายมากครับคุณโซจิน”

 
 

กริ๊ง...~

 
 

“โอ้...มาอีกรายแล้วครับ วันนี้คนเยอะดีจริงๆเลย” ยองแจตอบกลับอย่างอารมณ์ดี ดวงตาคู่เรียวหยีหรี่ลงนิดหน่อยเมื่อเห็นว่าประตูร้านสีชากำลังถูกผลักเข้ามาจากลุกค้าที่มาในชุดนักศึกษา ใบหน้าตี๋ๆตามแบบฉบับยกยิ้มเป็นมิตรส่งไปให้แม้จะเห็นเพียงแค่ลางๆเพราะแสงและมุมที่ไม่เอื้ออำนวย

 
 

“สวัสดีครับ สั่งเครื่องดื่มเชิญทางนี้เลยครับ”

 
 

“...”

 
 

“เอาชาเขียวไม่ใส่นมกับเค้กกาแฟสองชิ้นครับ”

 
 

“ได้ครั...อ อ้าว คุณริน!” แต่ทว่าพอเงยหน้าขึ้นมาหลังจากที่จดรายการเสร็จริมฝีปากบางก็มีอันต้องเหวอไปนิดหน่อยเมื่อเห็นว่าคุณลูกค้าตรงหน้านั้นดูคุ้นตาเสียจนเดาได้ว่าไม่น่าใช่ภาพหลอนหรือภาพลวงตาแต่อย่างใด

 
 

“เอ...คุณยอง เอ่อ ยองแจใช่ไหมครับ ก็ว่าคุ้นๆหน้าอยู่ ผมคิดว่าจำผิดเสียอีกนะเนี่ย” รินเองก็ดูเหมือนว่าจะตกใจอยู่ไม่น้อยที่ได้มาพบกับยองแจอีกครั้งในสถานการณ์ที่ไม่คาดคิดแบบนี้ เสียงใสตอบรับอย่างอารมณ์ดีให้ความรู้สึกที่เป็นมิตรเหมือนกับตอนที่เจอกันครั้งแรกไม่มีผิดเพี้ยน

 
 

“ฮ่าๆ ครับ ผมมาทำงานพาร์ทไทม์ที่นี่น่ะ” ยองแจตอบรับขณะที่ส่งกระดาษรายการอาหารให้กับโซจินผู้เป็นเจ้าของร้าน

 
 

“อ๋อ แล้วแบมแบมไม่ได้มาทำที่นี่กับคุณยองแจด้วยเหรอครับ” รินแสดงท่าทางสงสัยออกมาก่อนที่ยองแจจะตอบกลับด้วยการส่ายหัวไปมาพร้อมกับบอกเหตุผลไปว่ารายนั้นน่ะ แฟนหวงไม่ปล่อยให้ไปไหนไกลตาง่ายๆหรอก

 
 

“น่าเสียดายจังนะครับ อ่า...ยูคยอม นายไปนั่งรอก่อนก็ได้เดี๋ยวฉันตามไป” ประโยคหลังดูเหมือนว่ารินจะหันไปพูดกับใครบางคนที่ยืนซ้อนอยู่ด้านหลังโดยที่ยองแจเองไม่ทันได้สังเกตในตอนแรกเพราะมัวแต่ตกใจที่ได้เจอกับรินอย่างไม่คาดคิด และเมื่อยองแจขยับสายตาไปมองบ้างก็เห็นว่าคนที่รินกำลังคุยอยู่ด้วยนั้นน่ะ...ดูดีใช้ได้เลยทีเดียว

 
 

“...”

 
 

ชายหนุ่มในชุดนักศึกษาแบบเดียวกันกับรินแต่กลับแตกต่างกันทางด้านกายภาพอย่างสิ้นเชิง รินนั้นมีขนาดตัวที่สูงกว่าแบมแบมแค่นิดเดียวแต่ส่วนความหนาของลำตัวนั้นแทบไม่แตกต่างกัน ซึ่งถ้าหากเอามาเทียบกับคนที่ยืนซ้อนอยู่ด้านหลังเจ้าตัวแล้วนั้น มันให้ความรู้สึกเหมือนกับคนเป็นแฟนกันมากกว่าเพื่อนยังไงก็ไม่รู้สิ...

 
 

โอ๊ะ...นี่ยองแจแค่มโนนะบอกไว้ก่อน!


 

“คุณรินไปนั่งเถอะครับ เดี๋ยวผมเอาไปเสิร์ฟให้ที่โต๊ะ” ยองแจตัดสินใจพูดเพื่อไม่ให้บรรยากาศเสียเมื่อเห็นว่าชายหนุ่มร่างสูงที่มาด้วยกันชักสีหน้าไม่พอใจออกมาจนเห็นได้ชัด ดวงตาเรียวเล็กหรี่มองต่ำลงไปยังฝ่ามือใหญ่ที่โอบรอบเอวเล็กก็ยิ่งอดไม่ได้ที่จะซู้ดปากเบาๆด้วยความเด็ดดวงของภาพที่ประจักษ์แก่สายตา

 
 

อ่า เขาโอบกันด้วยแฮะ จะให้ยองแจคิดยังไงดีล่ะทีนี้


 

“อ่า เอางั้นก็ได้ รบกวนด้วยนะครับ” รินพูดก่อนจะถูกดึงให้เดินตามเข้าไปยังที่นั่งด้านในโดยมีสายตาสงสัยใคร่รู้แบบปิดแทบไม่มิดของยองแจตามไปจนสุดระยะทาง และทันทีที่หันหลังพลิกตัวกลับมาเพื่อเตรียมตัวนำเครื่องดื่มและของหวานไปเสิร์ฟรอยยิ้มเล็กๆก็ถูกจุดขึ้นที่มุมปากของชายหนุ่มร่างบางอย่างมีเลศนัย

 
 

ยองแจเจอของเด็ดเข้าให้แล้ว บอกเลย!



 

.

.


 

 

“มาร์คอาบน้ำเสร็จหรือยังงง ~” เสียงหวานตะโกนดังลั่นในช่วงหัวค่ำของวันในขณะที่ฝ่ามือบางเองก็จัดการเปิดหน้าจอโน้ตบุ๊คบนโต๊ะอย่างคล่องแคล่ว รอยยิ้มยังคงประดับอยู่บนใบหน้าของแบมแบมไม่หายไป อาจจะเพราะว่าวันนี้เขาได้ออกไปใช้เวลาข้างนอกด้วยกันกับมาร์คทั้งวันก็เป็นได้

 
 

ก็แค่...มีความสุข

 
 

“ล้างตัวก่อน”

 
 

“เร็วๆซี่ แบมแบมเปิดคอมแล้วนะ” เสียงทุ้มอู้อี้และฟังยากแต่แบมแบมฟังมันเข้าใจแล้วเพราะความชิน และเหตุผลที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะว่าตัวมาร์คอยู่ในห้องน้ำเพราะว่าคนตัวโตรอให้แบมแบมอาบน้ำเสร็จก่อนแล้วจึงตามเข้าไปทีหลังเลยทำให้ไม่ทันใจวัยรุ่นที่อยากจะสไกป์กับปาร์คจินยองอย่างเต็มแก่

 
 

“...” โปรแกรมวิดีโอแชทถูกเปิดขึ้นด้วยปลายนิ้วของคนตัวเล็ก เดี๋ยวนี้น่ะแบมแบมใช้คอมเก่งไม่ต่างไปจากเด็กวัยรุ่นคนอื่นๆเลย แต่ว่าก็ไม่ใช่ว่าจะสามารถเล่นอิสระได้ทุกอย่างหรอกนะ เพราะว่าพวกเว็บโซเชียลมีเดียอะไรเทือกนั้นแบมแบมน่ะไม่มีกับเขาหรอก

 
 

“อ๋า...เนียร์ออนไลน์!” ราวกับใจตรงกัน แบมแบมไม่รอช้ารีบคลิกเข้าไปยังชื่อของปาร์คจินยองที่ออนไลน์โดยมีรูปดิสเพลย์เป็นเจ้าตัวกับอิมแจบอมที่โผล่มาแค่ครึ่งหน้า ซึ่งแบมแบมก็คิดว่ามันดีแล้วล่ะ...

 
 

หลังจากนั้นไม่นานกล้องของทั้งสองฝ่ายก็ถูกเปิดให้เห็นหน้าของแต่ละคนอย่างชัดเจน จินยองเองยังดูเหมือนเดิมไม่มีวี่แววของความโทรมหรือเหน็ดเหนื่อยกับการทำงานที่แสดงออกมาให้เห็นแต่อย่างใด อาจจะเพราะว่าได้ทำในสิ่งที่ชอบด้วยล่ะมั้งก็เลยดูเหมือนว่าไม่มีปัญหาสักเท่าไหร่

 
 

ปาร์คจินยองเองก็ไถ่ถามสารทุกข์สุขดิบของแบมแบมไปตามประสา บางทีก็แหย่เล่นแซวเล่นหรือแม้แต่เล่าเรื่องที่ได้ไปพบเจอมาในพื้นที่ต่างถิ่นต่างแดนให้แบมแบมฟังด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม มีบ้างที่อิมแจบอมจะโผล่แว้บๆเข้ามาทักทายให้พอเห็นหน้า

 

“มาร์คนอนแล้วเหรอแบมแบม” เสียงจากอีกฝั่งดังมาก่อนที่แบมแบมจะส่ายหน้าไปแทนคำตอบ

 
 

“มาร์คยังอาบน้ำไม่เสร็จเลย”

 
 

“อ๋อ...วันนี้ไปเที่ยวไหนกันมาหรือเปล่า” ปาร์คจินยองถามด้วยรอยยิ้มอารมณ์ดีเพราะเห็นว่าสีหน้าของเด็กน้อยอีกฝั่งโลกนั้นดูสดใสกว่าปกติ

 
 

“อื้อ! มาร์คพาไปกินข้าวข้างนอกแล้วก็ไปเดินเล่นมา” แบมแบมเองก็ไม่รอช้าหรอกที่จะอวดให้ร์คจินยองได้อิจฉาตาร้อน

 
 

“ก็ดีแล้ว ไม่มีปัญหาอะไรกันใช่ไหม”

 
 

“...” รอยยิ้มหวานบนหน้ายังคงอยู่แต่ทว่าดวงตากลมโตกลับชะงักก่อนจะเสหลบกล้องเล็กน้อย แบมแบมเงียบไปชั่วอึดใจก่อนจะเม้มปากแล้วส่ายหน้าเป็นการปฏิเสธ

 
 

“แบมแบม...”

 
 

“ไม่มีอะไรเนียร์ แบมแบมกับมาร์คสบายดี” คนตัวเล็กลดเสียงนิดหน่อยตอนพูดประโยคนี้ออกไป สังเกตเห็นว่าจินยองเองเริ่มมีสีหน้าแปลกไปเล็กน้อยหลังจากได้เห็นปฏิกิริยาก่อนหน้าของแบมแบม

 
 

“แน่ใจนะ? มาร์คทำอะไรให้ไม่พอใจหรือเปล่า แบมแบมหงุดหงิดใส่มาร์คเหรอ”

 
 

“หือ เปล่านี่...” คนตัวเล็กเองก็ปฏิเสธหน้าซื่อ แม้ว่าก้อนเนื้อในอกจะเริ่มเต้นระรัว มันเป็นแบบนี้ทุกทีเวลาที่แบมแบมหลีกเลี่ยงการพูดความจริง

 
 

“นี่แบมแบม เนียร์ซีเรียสนะ...ถ้าแบมแบมรู้สึกอะไรแปลกๆให้รีบบอกเนียร์คนแรกเลยนะโอเคไหม” จินยองยื่นหน้าเข้ามาใกล้กล้องจนเห็นถึงสีหน้าและน้ำเสียงที่เป็นห่วงอย่างเห็นได้ชัด ถ้าหากว่าอยู่ใกล้ๆกันป่านนี้แบมแบมคงโดนจับเค้นความจริงไปแล้วแน่ๆ

 
 

“โอเค...เข้าใจแล้ว”

 
 

“แล้วแบ...”

 
 

“อ๊ะ! มาร์คอาบน้ำเสร็จแล้ว มาร์ค...มานี่เร็วเนียร์กับแจบอมรอคุยด้วยอยู่เนี่ย” ดูเหมือนว่าจินยองกำลังจะพูดอะไรบางอย่างแต่สุดท้ายก็โดนขัดด้วยเสียงใสๆที่ดังขึ้นเพราะว่ามาร์คเดินออกมาจากห้องน้ำเสียที ทำเอาปาร์คจินยองต้องปรับโหมดใบหน้าให้กลับมายิ้มแย้มแล้วขยับตัวไปดึงแจบอมให้เข้ามาร่วมหน้าจอด้วยอีกคน

 
 

“ไงไอ้มาร์ค สบายดีสิมึงหน้าตานี่อิ่มเอมเชียว”

 


“...”

 
 

บทสนทนาระหว่างสี่คนดำเนินต่อไปเรื่อยๆ มาร์คนั่งลงข้างๆกันกับแบมแบมโดยที่ศีรษะเล็กเอนมาซบไหล่กว้างเมื่อรู้สึกเมื่อยจากการนั่งนานๆ แบมแบมรู้สึกมีความสุขกับวันนี้เหลือเกิน...วันที่มาร์คมีเวลาให้กับเขาโดยที่ไม่ต้องสนใจเรื่องงาน แถมกลับมาก็ยังได้คุยกับเนียร์กับแจบอมให้หายคิดถึง และที่สำคัญ...

 
 

จะว่าแบมแบมนิสัยไม่ดีก็แล้วแต่

 
 

เพราะแบมแบมกำลังมีความสุขเหลือเกิน ที่วันนี้ชีวิตของเขาและมาร์คน่ะ


 

ไม่ได้มีเพื่อนบ้านอย่าง รินเข้ามายุ่งเกี่ยวเลยสักนิดเดียว

 

 



คราวนี้ลงร้อยเปอร์เลย ขอให้มีคนรออ่านด้วยเถอะ ฮ่า .

ยูคยอมปรากฏตัวแล้วนะ แต่เป็นการโผล่มาที่ทำให้งงกว่าเดิมหรือเปล่าเนี่ย แฮ่


แท็กฟิค : #FICJARMB

ติดต่อไรท์เตอร์ TWITTER : @since9397

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,155 ความคิดเห็น

  1. #1937 ojay2 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 มกราคม 2560 / 14:17
    ยูคริน แล้วริน?
    #1,937
    0
  2. #1875 -Bameverthing- (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 17:42
    หืมยูคริน นันดิโอ้ยยยมายังไงกัน!55555555
    #1,875
    0
  3. #1847 KiHaE*129 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 01:41
    ยูคมาแล้วววววววววววว
    ยูคริน???
    แบมๆ กลับปิดบังอะไรอยู่
    #1,847
    0
  4. #1802 Nuthathai Por (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2559 / 16:15
    ยูคก็มานะแต่มาแบบไหนนี่ยังไม่รู้เลย
    #1,802
    0
  5. #1790 Iris_bella (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2559 / 00:21
    งง ใช่ค่ะ งงมากก 555 ขอให้รินกับยูคเป็นแฟนกันเถอะ
    #1,790
    0
  6. #1753 BAMmiie (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 20:40
    ขำยองแจอะ55555555
    #1,753
    0
  7. #1707 MandM (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 19:05
    ยูคกะรินสินะอร๊ายยย

    แบมอย่าคิดมากน้าาา
    #1,707
    0
  8. #1639 Oni (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 มีนาคม 2559 / 12:33
    โอ้ยดีใจจังหวังว่ารินและยูคเป็นแฟนกันนะ

    ไม่อยากให้แบมคิดมากอยากให้แบมระบายออกมาจังเลย
    #1,639
    0
  9. #1219 MBY_626 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2558 / 23:07
    คงคิดมากเรื่องรินสินะเด็กน้อยย
    #1,219
    0
  10. #1218 Wonny (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 23:56
    ตัวเล็กหวงมาร์คไม่ยอมลงข้างล่างเพราะกลัวรินมาหาใช่มั๊ย555555 แล้วปิดเรื่องที่รถเฉี่ยวกับมาร์คด้วยใช่ป่ะ
    #1,218
    0
  11. #1217 irishpp (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2558 / 23:32
    แบมเป็นไรอ่ะ
    #1,217
    0
  12. #1216 PRATCHBX (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2558 / 21:21
    ยูครินอาจมีซัมติง
    แต่เป็นห่วงแบมมากกว่า เรื่องแบบนี้จะไปกล้าพูดได้ยังไง XD
    #1,216
    0
  13. #1215 Natnicha Namtan Phuhoi (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2558 / 18:20
    เครียดเพิ่มแปปสิ5555+
    #1,215
    0
  14. #1214 yadara (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2558 / 14:36
    แบมแบมเป็นอะไร พูดกะพี่เค้าน้าาา
    #1,214
    0
  15. #1213 newvy550775 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2558 / 11:46
    น้องแบมทำดีมาก ผช แบบมาร์ค ปฏิเสธใครไม่เป็น เจอหน้ารินทีไร ก็ใจอ่อนทุกที
    #1,213
    0
  16. #1212 Chiaki04 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2558 / 11:35
    แบมมีอะไรปิดบังมาร์ค?
    #1,212
    0
  17. #1211 Sushi_Tuan1a (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2558 / 10:23
    ยูคริน หรอมมมม? รอๆ นี่ยูคหรือรินที่เป็นภูติเนี่ยยยยย รอๆ
    #1,211
    0
  18. #1210 maprang2536 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2558 / 09:15
    เราชิป RinBam จะมีใครว่าอะไรมั้ยง่ะ
    ชอบเวลารินแอบเนียนเต๊าะแบมๆ
    ชอบเวลารินปกป้องแบมๆด้วย
    ชอบเวลารินชมแบมๆว่าน่ารัก
    ความไม่บริสุทธิ์ใจนี้ชั่งหอมหวาน

    #1,210
    0
  19. #1209 porpz (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2558 / 02:25
    แบมอย่าเก็บไว้คนเดียวสิ ไม่สบายใจอะไรก็คุยกับมาร์คตรงๆเถอะ >.<
    #1,209
    0
  20. #1208 biggertmb (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2558 / 23:44
    รึว่าคุณมีมีคนรู้ใจอยู่แล้วหว่าาาา มันจะดีลลลล นะ 5555555555
    #1,208
    0
  21. #1205 dada0627 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2558 / 22:13
    โถ แบมแบมยังกังวลเรื่องรินอยู่ตลอดซินะ
    #1,205
    0
  22. #1204 Bm109 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2558 / 22:06
    แบมเปงอะไรกำลังหวั่นไหวอะไรหรือเปล่าาส



    เนียร์น่าจะอยู่ใกล้ๆแบมจะได้ถามไปเลย
    #1,204
    0
  23. #1203 ran (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2558 / 21:47
    โอ๊ะ รินกะยูคคือ แฟน ใช่มั้ย อิอิ

    แบมเป็นอะไร มีอะไรต้องบอกมาร์คนะๆๆๆ
    #1,203
    0
  24. #1202 มัคมัคแบมแบม (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2558 / 21:39
    ชอบคาแรคเตอร์พี่มาร์คกับน้องแบมมากเลยค่ะอ่านรวดเดียวจนถึงตอนนี้เลยสนุกมากๆ
    #1,202
    0
  25. #1201 MMBB1 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2558 / 21:27
    ง่าาา ค้างงง ตกลงว่ารินนี่มาไงกันแน่เนี่ยยยย
    #1,201
    0