FIC BOY IN A JAR : { MARKBAM }

ตอนที่ 18 : BOY IN A JAR :: SEASON II :: Eighteen

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,786
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 59 ครั้ง
    11 พ.ย. 58

©
t
h
e
m
y
b
u
t
t
e
r
+



BOY  IN  A  JAR

:: SEASON 2 ::

#FICJARMB



CHAPTER 1

( Eighteen )

 

                ภาพสีจางในวันที่ดวงตาคู่เล็กได้บังเอิญสบประสานเข้ากับดวงตาคู่คมที่ฉายแววฉงนปนสงสัยของชายหนุ่มตัวโตที่มีท่าทางนิ่งขรึมแถมยังไร้ซึ่งความอ่อนโยนในครั้งแรกที่ได้เจอกันย้อนกลับมาอีกครั้งราวกับเป็นภาพยนต์ที่ถูกบันทึกในม้วนฟิล์มเพื่อฉายวนซ้ำไปซ้ำมา ความรู้สึกหวาดกลัว สิ้นหวังและต้องการเอาตัวรอดของเจ้าของแววตาไหววูบนั้นยังแจ่มชัดในความรู้สึกยิ่งกว่าสิ่งใด

 
 

ทั้งกลัว ทั้งไม่เข้าใจ...

 
 

แต่ทุกอย่างกลับกลายไปในทิศทางที่ไม่มีใครคาดคิด เมื่อจู่ๆหนึ่งตนกับอีกหนึ่งคนต้องมาใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันทุกวัน ต่างซึมซับชีวิตในช่วงที่มีกันและกันอยู่จนกลายเป็นความเคยชินขึ้นมา เรื่องราวทั้งหมดจึงดำเนินไปตามทางที่มันอยากและควรจะเป็น

 
 

“...”

 
 

รอยยิ้มน้อยๆบนแก้มใสทำให้ยามเช้าของวันดูสดใสยิ่งขึ้นกว่าเดิม เจ้าของดวงตาคมในภาพฝันของเด็กชายที่ขดตัวนอนอยู่ใต้ก้อนผ้าห่มในตอนนี้ก็ยังไม่ได้ห่างจากเขาไปไหนไกล ความอบอุ่นที่ได้รับเพิ่มขึ้นทุกวันโดยไม่มีทีท่าว่าจะลดลงแต่อย่างใด เป็นอะไรที่พูดได้เต็มปากว่า มีความสุขที่สุด

 
 

“นี่...ตื่นได้แล้ว” ก่อนที่เจ้าของเสียงทุ้มต่ำที่ชวนให้ใจสั่นในทุกครั้งที่ได้ยินจะดังขึ้นข้างใบหูเล็กแทนเสียงนาฬิกาปลุกที่ชวนให้หงุดหงิดอย่างเช่นวันที่ผ่านมา

 
 

“อื้อ...” ภาพความฝันในวันแรกที่ได้เจอกันค่อยๆจางหายไปเมื่อเจ้าของความฝันอย่างแบมแบมกำลังบิดตัวไล่ความเมื่อยล้าพลางครางฮึมฮัมออกมาจากลำคอด้วยใบหน้าที่ขมวดเข้าหากันหน่อยๆ เลี้ยงดีเกินไปก็เลยขี้เกียจแบบนี้หรือเปล่านะ...

 
 

“ไง...”

 
 

“อรุณสวัสดิ์มาร์ค” เสียงใสเครือหน่อยๆเพราะว่าเพิ่งตื่นนอน เปลือกตาบางพยายามกระพริบไล่ความรู้สึกมึนงงออกไปก่อนที่เจ้าตัวจะค่อยๆยันตัวเองให้ลุกขึ้นนั่งได้สำเร็จในที่สุดก่อนที่ความอุ่นจากฝ่ามือใหญ่ของมาร์คต้วนจะทาบทับลงมาบนแก้มใสอย่างแผ่วเบา

 
 

“ครับ” มาร์คขานรับพร้อมรอยยิ้มที่รู้ดีว่าเมื่อตัวเองทำแบบนี้แล้วอาการของแบมแบมที่จะแสดงออกมาต่อจากนั้นมันจะเป็นเช่นไร และแน่นอนว่ามันก็เป็นไปตามที่มาร์คต้องการเมื่อแก้มใสบนฝ่ามือของเขานั้นเบี่ยงออกจากการกอบกุมแล้วเปลี่ยนมาเป็นการก้มหน้านิ่งๆแทน

 
 

มาร์คนี่นิสัยไม่ดีจริงๆเลย...

 
 

“มาร์คจะจ้องทำไม...” ก่อนที่น้ำเสียงอู้อี้จะถูกส่งมาให้คนฟังหลุดขำ ให้ตายเถอะ...นี่อยู่กันมาสามปีแล้วนะไม่ใช่สามวัน แต่ท่าทางเขินอายไม่เข้าท่าแบบนั้นของแบมแบมก็มักจะมีมาให้เห็นอยู่เสมอๆ แม้บางทีเจ้าตัวจะดูใจกล้าแต่ในบางมุมก็ดูอ่อนต่อโลกเสียจนน่าแกล้งให้ยับเยิน

 
 

“อืม ให้ทายว่าจ้องทำไม”

 
 

“จะไปรู้ไหมเล่า นิสัยไม่ดี!” และเมื่อเขินจัดจากการก้มหน้าเงียบๆน่ารักแบบเมื่อครู่ก็จะเปลี่ยนมาเป็นการแสดงท่าทีหงุดหงิดออกมาแบบนี้นั่นแหละ ตามสไตล์ของเจ้าตัวเขาเลย...

 
 

ปึ่ก!

 
 

“เดี๋ยวนี้ลงไม้ลงมือนะ เห็นฉันยอมหน่อยแล้วทำเก่งหรือไง” ซึ่งแน่นอนว่ามาร์คเองก็ต้องมีวิธีปราบพยศคนดื้อเหมือนกันเมื่อจู่ๆหมอนที่ใช้หนุนนอนใบใหญ่ก็ถูกแบมแบมฟาดเข้ามาที่หน้าอกเขาอย่างจังจนเกือบหงายหลัง เด็กน้อยเบะปากใส่อย่างไม่สนใจก่อนทำท่าจะลุกขึ้นเดินไปอาบน้ำตามปกติ

 
 

“โอ้ย แบมแบมเจ็บนะมาร์ค”

 
 

“ลงโทษไง” รอยกัดแดงๆบนต้นคอพร้อมกับคราบน้ำลายเหนียวเหนอะทำให้คนตัวเล็กทำหน้างอง้ำยิ่งกว่าเดิม ยิ่งเห็นว่ามาร์คกำลังทำหน้าเหมือนกำลังสะใจก็ยิ่งอยากจะร้องไห้ออกมาที่โดนแกล้งตั้งแต่เช้า วันนี้แบมแบมอุตส่าห์ฝันดี ฝันถึงวันที่เขาได้เจอมาร์คครั้งแรก ตอนที่เขามองแววตาแสนดุคู่นี้ผ่านกระจกแก้วในโหลใบเล็ก

 
 

แล้วดูตอนนี้สิ...มาร์คทั้งขี้แกล้งแถมยังเจ้าเล่ห์ขึ้นเป็นกอง


 

แทบไม่เหลือเค้ามาร์คที่นิ่งขรึมแถมยังชอบดุแบมแบมเหมือนเมื่อตอนเจอกันแรกๆเลยสักนิดเดียว


 

“งือ จะไปอาบน้ำก่อน” และเมื่อสันจมูกโด่งเริ่มแตะลงมาตามต้นคอด้านหลังก็ทำให้เสียงของคนช่างโวยวายอ่อนยวบลงโดยอัตโนมัติ แบมแบมพยายามหดคอหนีสัมผัสแสนจักจี้นั้นพลางเม้มปากแน่น ก็ไม่ได้อยากขัดใจมาร์คหรอกนะ แต่วันนี้นี่มัน...

 
 

“แบมแบม”

 
 

“ห...หือ” และจู่ๆสัมผัสทั้งหมดก็หายไปแต่กลับกลายมาเป็นเสียงกระซิบแผ่วๆที่ดังขึ้นบริเวณด้านหลังใบหูของคนตัวเล็กเองที่ทำให้คนถูกเรียกชื่อต้องครางรับในลำคอด้วยความสงสัยแต่ทว่าเจ้าตัวก็เลือกที่จะยืนนิ่งๆไม่หันกลับไปมอง

 
 

สุขสันต์วันเกิด

 
 

อา...แบมแบมนึกว่ามาร์คจะลืมเสียอีกนะเนี่ย

 

 

 



 

 

                เสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะปะปนคละเคล้ากับเสียงดนตรีจังหวะสบายๆดังขึ้นในช่วงหัวค่ำของวันเมื่อทุกคนได้มาพบปะสังสรรค์กันอย่างพร้อมหน้าอีกครั้ง และแน่นอนว่ารอยยิ้มจากผู้เป็นเจ้าของงานวันเกิดที่จัดขึ้นในวันนี้ดูเหมือนว่าจะฉายชัดถึงความสุขและสบายใจมากเสียยิ่งกว่าใคร ยิ่งมองไปยังโต๊ะที่ถูกจัดเอาไว้สำหรับวางของขวัญเล็กๆน้อยใบหน้าหวานก็แทบจะหุบยิ้มไม่ลง

 
 

งานเลี้ยงเล็กๆฉลองวันเกิดให้กับแบมแบมที่จัดโดยมาร์ค...


 

“จริงๆนะ คือตอนนั้นกูเมามากก็เลยไม่รู้ว่านอนทับยองแจ นึกแล้วก็ฮาชิบ...”

 
 

“ฮ่าๆ”

 

“ขำตายแหละแจ็คแจ็ค เดี๋ยวฆ่าตายเลย”

 
 

เสียงหัวเราะพร้อมกับเรื่องเล่าเก่าๆในอดีตที่แจ็คสันหวังขุดคุ้นขึ้นมาเล่าให้กับเพื่อร่วมวงสนทนาบนชุดโซฟาได้ผ่อนคลายดังขึ้นอีกระลอก แบมแบมเองก็สนใจร่วมขำหรือเล่าเรื่องราวของตัวเองบ้างหรือหลุดออกจากวงสนทนาไปบ้างในจังหวะที่เบนสายตาไปยังเคาน์เตอร์ห้องครัวที่ประตูถูกเปิดกว้างเอาไว้ให้เห็นแผ่นหลังของพ่อครัวกิตติมศักดิ์ประจำงานวันนี้

 


“...” และเมื่อพ่อครัวคนดีหันหลังกลับมาพร้อมกับอาหารจานใหญ่ในมือรอยยิ้มหวานของแบมแบมก็พุ่งตรงส่งไปให้มาร์คได้ส่งยิ้มกลับออกมาเช่นเดียวกัน และแน่นอนว่าอากัปกริยาเหล่านั้นไม่ได้รอดพ้นไปจากสายตาของยองแจแม้แต่น้อย

 
 

“โอ้ย...พี่เนียร์ แจว่าอาหารมันหวานไปอ่ะ เลี่ยนๆๆๆๆๆ” ทำเอาแบมแบมถึงกับหุบยิ้มเปลี่ยนมาเป็นเบะปากใส่ยองแจด้วยสายตาคาดโทษแทนแทบจะในทันใด

 
 

“ฮ่าๆ อิจฉาเขาก็บอกดิ มาๆเดี๋ยวแจ็คแจ็คจะส่งสายตาหวานๆให้แจเอง”

 
 

และแจ็คสันหวังเองก็ไม่ปล่อยให้มีช่องว่างเลยจริงๆ!


 

“มาร์ค ไม่ต้องไปทำแล้วล่ะแค่นี้ก็อิ่มกันจะตายแล้ว มานั่งคุยด้วยกันมา” เป็นปาร์คจินยองที่พูดขึ้นในตอนที่อาหารจานใหญ่ฝีมือของมาร์คถูกวางลงบนโต๊ะตรงหน้าก่อนจะตามด้วยเสียงของอิมแจบอมและแจ็คสันที่เซ็งแซ่ออกมาว่าเห็นด้วยเพราะกับอาหารที่มาร์คทำมันก็เยอะจนแทบจะกินกันไม่หมดอยู่แล้ว

 
 

“เดี๋ยวกูไปล้างมือก่อน” ซึ่งมาร์คเองก็นิ่งไปนิดหน่อยก่อนจะตอบรับตามที่เพื่อนๆเสนอ ชายหนุ่มเดินกลับเข้าไปล้างมือในห้องครัวอีกครั้งก่อนจะเดินกลับออกมาหย่อนกายนั่งลงบนโซฟาข้างกันกับแบมแบมที่เว้นว่างเอาไว้เหมือนกับรู้งาน

 
 

มาร์คเป็นคนไม่ชอบสังสรรค์และไม่ชอบอะไรที่มันใหญ่โตอลังการมากเกินไปนั้นเป็นสิ่งที่ทุกคนต่างรู้ดี ดังนั้นงานเลี้ยงในวันนี้จึงจัดแบบเล็กๆเฉพาะในกลุ่มเท่านั้น แบมแบมเองก็ดูเหมือนจะเกินคาดอยู่หน่อยๆที่ปีนี้มาร์คจัดงานวันเกิดให้ตัวเองแทนที่จะพาไปเที่ยวแล้วกลับมาเป่าเค้กด้วยกันเหมือนอย่างทุกปี

 
 

ถ้าแบมแบมจะขออวยว่ามาร์คน่ะน่ารักขึ้นทุกปีก็คงจะไม่เกินไปหรอก...


 

“มาร์ค กูดีใจที่เห็นมึงเปลี่ยนไปในทางที่ดีแบบนี้ น้ำตาจะไหลว่ะ” อิมแจบอมเป็นคนเปิดประเด็นทันทีเมื่อมาร์คนั่งลงพลางหาแก้วเครื่องดื่มของตัวเอง เมื่อได้อยู่พร้อมหน้ากับคนที่ไว้ใจก็ทำให้มาร์คเองไม่ได้รู้สึกเกร็งหรือประหม่าเหมือนอย่างตอนไปคุยงานแล้วต้องสังสรรค์แต่อย่างใด

 
 

“ให้มันน้อยๆหน่อย”

 
 

“เออ...ว่าแต่ ได้ข่าวว่ามึงจะไปเมืองนอก จริงปะแจบอม”

 
 

“หือ” แบมแบมตาลุกวาวเมื่อได้ยินในสิ่งที่ไม่คาดคิดมาก่อนจากปากของแจ็คสัน ดวงตาคู่กลมเสไปมองยังร่างของคนที่ตกเป็นประเด็น ซึ่งแบมแบมก็สังเกตเห็นว่าแจบอมนิ่งไปนิดหน่อยพลางเหลือบสายตาไปมองหน้าเนียร์ด้วย...มันหมายความว่ายังไงกันแน่

 
 

“อืม...”

 
 

“คืองี้...เนียร์ได้ทุนไปทำวิจัยที่อียิปต์ ส่วนกูก็ว่าจะลองไปหาของแปลกที่นั่นดูบ้าง...”

 
 

“น เนียร์...จริงเหรอ” และเมื่อคำตอบที่ได้รับสวนทางกับความต้องการแบมแบมจึงแสดงสีหน้าออกมาอย่างชัดเจนว่าเจ้าตัวน่ะไม่อยากให้ปาร์คจินยองไปต่างประเทศเลยสักนิดเดียว

 
 

“...”

 
 

“ก็...ตามนั้นแหละตัวเล็ก” ปาร์คจินยองเองก็ดูเหมือนว่าจะลำบากใจอยู่ไม่น้อยกับท่าทางของแบมแบม อันที่จริงเขากะว่าจะบอกแบมแบมแบบตัวต่อตัวตอนที่จังหวะเหมาะสม แต่ก็คิดไว้อยู่แล้วล่ะว่าถ้าเห็นสีหน้าแบบนี้ของเจ้าตัวเล็กจินยองจะต้องลำบากใจมากแน่ๆ

 
 

ซึ่งมันก็จริงแบบล้านเปอร์เซ็นต์เลยทีเดียว


 

“...”

 
 

“ต แต่เนียร์ไปแค่เดือนเดียวเองนะ ครบกำหนดแล้วเนียร์จะรีบกลับมาเลย ตัวเล็กเลิกทำหน้าแบบนั้นสิ” น้ำเสียงเว้าวอนของปาร์คจินยองทำเอาแจบอมถึงกับลอบเบะปากกับตัวเองอยู่หน่อยๆ ก็ดูไอ้เด็กนั่นมันทำหน้าตาอ้อนแฟนเขาสิ เออ ก็อิมแจบอมไม่ใช่สายแบ๊วนี่หว่า

 

“ใจร้าย...” แบมแบมพึมพำก่อนจะหยิบแก้วน้ำตรงหน้ายกกระดกขึ้นอึกๆทำเอาปาร์คจินยองหน้าเสียไปเลยทีเดียว

 
 

“ตัวเล็กอย่าทำแบบนี้กับเนียร์สิ...”

 
 

“ก็ได้...”

 
 

“งั้นถ้าเนียร์กลับมาแล้วต้องซื้อของฝากกับขนมมาให้แบมเยอะๆด้วยนะ” ก่อนที่แบมแบมจะกลั้นใจพูดรวดเดียวจบแถมเบะปากใส่อีกรอบด้วยความน้อยใจ นี่เนียร์คงจะรอใกล้ๆเดินทางแล้วค่อยมาบอกให้แบมแบมไม่มีเวลาเตรียมใจแน่ๆ ถ้าหากว่าแจ็คสันไม่ปริปากถามออกมาก่อนแบบนี้ก็คงไม่รู้...

 
 

แต่ก็นั่นแหละ เพราะว่าเนียร์แคร์ความรู้สึกของเขาไม่ใช่หรือไงกันเล่า

 
 

“ได้สิ เนียร์จะซื้อกลับมาให้เยอะๆเลย” เหมือนกับต้นไม้เหี่ยวเฉาที่ถูกรดน้ำให้ฟื้นอีกครั้งเมื่อแบมแบมส่งรอยยิ้มสดใสให้เขาหลังจากจบประโยคนั้น จินยองกลัวที่สุดเลยก็คือน้ำตาของแบมแบมนี่แหละ...ถึงจะไม่ได้รักแบมแบมแบบที่มาร์ครักแต่บอกเลยว่าเขาน่ะทั้งรักทั้งเอ็นดูแบมแบมไม่น้อยไปกว่าใคร

 
 

“เออ...ชักสงสัยแล้วดิว่าไอ้แจบอมนี่ยังจำเป็นอยู่ป่าววะ”

 
 

“ไอ้แจ็คสัน หุบปากเลยมึง!

 
 

“ฮ่าๆ”  

 
 

บรรยากาศสนุกสนานดำเนินต่อเรื่องไปตามแต่ละหัวข้อสนทนาที่แต่ละคนยกขึ้นมาพูด จนกระทั่งเวลาล่วงเลยไปจนเกือบสามทุ่มและอาหารที่มาร์คลงมือทำเองอย่างสุดความสามารถนั้นก็พร่องลงไปเยอะจนบางจานแทบจะไม่เหลืออะไรให้ดูต่างหน้าแล้วนั่นล่ะจึงเป็นสัญญาณที่บอกว่าถึงเวลาอันสมควร

 
 

“อ่า...” จินยองเป็นคนลุกขึ้นไปปิดไฟให้บรรยากาศรอบตัวตกอยู่ในความมืด ระหว่างนั้นแบมแบมได้ยินเสียงฝีเท้าและเสียงเลื่อนโซฟาตามด้วยเสียงหัวเราะคิกคักที่เดาว่าน่าจะเป็นของยองแจที่ดังเล็ดลอดออกมา และเมื่อเขาลองกวาดฝ่ามือไปยังคนที่เคยนั่งอยู่ข้างกายก็สัมผัสได้เพียงความว่างเปล่า

 


จะเล่นอะไรกันล่ะเนี่ย


 

“...” ความเงียบปกคลุมอยู่ชั่วครู่ในขณะที่แบมแบมเองก็ได้แต่นั่งอยู่นิ่งๆเพื่อรอดูว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นต่อไป และเสียงบางอย่างที่ดังแว่วมาจากไกลๆก็ทำให้คนตัวเล็กต้องยกยิ้มขึ้นมาคนเดียวอย่างห้ามไม่อยู่

 
 

Happy Birthday to you…” เสียงร้องเพลงอวยพรวันเกิดดังขึ้นจากไกลๆจนกระทั่งเข้ามาใกล้เรื่อยๆ แสงเทียนที่ถูกจุดอยู่บนหน้าเค้กทำให้เห็นว่าคนที่ถืออยู่ไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นมาร์คต้วนในใบหน้าเปื้อนยิ้มและคนอื่นๆที่เดินตามมาด้านหลังพลางช่วยกันร้องเพลง

 
 

Happy birthday, Happy birthday…”

 
 

“...”

 
 

Happy birthday to youuuuuu~” ก่อนที่เพลงท่อนสุดท้ายจะดังขึ้นพร้อมกับเสียงของมาร์คที่บอกให้แบมแบมอธิษฐานก่อนจะเป่าเทียน คนตัวเล็กหลับตาพริ้มอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะก้มหน้าลงออกแรงเป่าเทียนเล่มเล็กบนหน้าเค้กทั้งหมดดับในรวดเดียวเสียงปรบมือและโห่แซวจากด้านหลังก็ดังขึ้นมาพร้อมกับไฟที่สว่างวาบ

 
 

“อายุสิบแปดแล้วนะ...ขอให้นายมีความสุขมากๆ เป็นเด็กดีของฉันตลอดไป”

 
 

“งือ...”

 
 

“ขอบคุณมากนะมาร์ค ขอบคุณทุกคนเลย แบมแบมมีความสุขมากๆ เป็นวันเกิดที่ดีที่สุดเลย”


.

.

ค่ำคืนแห่งการเฉลิมฉลองกำลังจะผ่านพ้น

 

และชีวิตจริงของแบมแบมในช่วงวัยสิบแปดปีก็กำลังจะเริ่มต้นขึ้นนับจากนี้ไป...

.

.

 

 

 
 

                หลังจากที่เมื่อวานทุกคนพากันกลับบ้านไปจนหมดแล้วหน้าที่เก็บล้างทั้งหมดจึงตกเป็นของมาร์คโดยมีแบมแบมคอยช่วยอยู่จนกระทั่งดึกดื่นถึงได้พากันเข้านอน ซึ่งจะว่าเข้านอนก็ไม่ถูกทั้งหมดทีเดียวเพราะว่ากว่าจะนอนได้นั้นแบมแบมก็บังคับให้มาร์คอยู่ช่วยกันเปิดของขวัญทีแต่ละคนนำมาให้ด้วยความตื่นเต้น แต่ละอย่างก็ถูกใจเจ้าตัวราวกับว่ารู้ใจ

 
 

โดยเฉพาะของมาร์คที่ดูเหมือนว่าแบมแบมจะถูกใจมากกว่าสิ่งใด...


 

“...” กับสร้อยข้อมือทองคำขาวแบบเรียบๆที่เหมาะสมกับเจ้าตัวแบบสุดๆนั่นน่ะ

 
 

“โอเค รายการอาหารทั้งหมดก็คือโกโก้แก้วนึง กาแฟมอคค่าแก้วนึงแล้วก็บานอฟฟี่เค้กหนึ่งชิ้น รอสักครู่นะครับคุณลูกค้า~” เสียงใสทวนเมนูอาหารด้วยรอยยิ้มที่ติดจะล้อเลียนอยู่หน่อยๆให้กับลูกค้าคนสนิทอย่างแบมแบมและมาร์คต้วนที่วันนี้ได้ฤกษ์พากันออกมาเปลี่ยนบรรยากาศเป็นเดินเล่นแถวๆย่านศูนย์การค้าก่อนที่จะมาจบอยู่ที่ร้านกาแฟเล็กๆไม่ไกลจากหมู่บ้านสักเท่าไหร่

 
 

“ขอส่วนลดด้วยล่ะ” เสียงใสกระซิบกลับอย่างน่าหมั่นเขี้ยว ทำเอาพนักงานรับออเดอร์อย่างยองแจถึงกับถลึงตาใส่แทบไม่ทัน จะบ้าหรือไง เขาเป็นแค่พนักงานพาร์ทไทม์มีสิทธิ์ให้ส่วนลดกับลูกค้าซะที่ไหนกันล่ะ แบมแบมนี่น่าตีจริงๆเลย!

 
 

“คนก็ไม่ค่อยเยอะนะ ยองแจน่าจะไม่เหนื่อยสักเท่าไหร่” และเมื่อยองแจเดินลับตาไปก็เป็นมาร์คที่เปิดปากพูดออกมาด้วยท่าทีนิ่งๆ แบมแบมเองก็พยักหน้าเห็นด้วย ก็รู้ตั้งแต่ก่อนวันเกิดแล้วล่ะว่ายองแจน่ะขอแจ็คสันมาทำงานพิเศษเพราะเบื่อที่จะอยู่ห้องเล่นกับคริสตัลไปวันๆ ซึ่งตอนแรกแบมแบมเองก็คิดว่ายองแจน่ะอยู่เฉยๆก็น่าจะสบายกว่าไม่ใช่หรือไงกัน

 
 

แต่พอลองมาดูแล้ว...มันก็น่าสนุกดีเหมือนกันนะ


 

“นั่นสิ...น่าสนุกอีกต่างหาก” เสียงเล็กตอบกลับพลางยกแขนขึ้นมาเท้าแก้มของตัวเองไว้ราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างทำเอาคนที่มองอยู่อย่างมาร์คอดไม่ได้ที่จะยื่นปลายนิ้วยาวๆมาจิ้มลงบนแก้มใสตรงหน้านั้น

 
 

“เลิกคิดได้เลย ฉันไม่อนุญาต”

 
 

“ง่ะ...”

 
 

แบมแบมยังไม่ทันพูดเลยนะ นี่มาร์คมีพลังวิเศษอ่านใจคนได้หรือยังไงกันเนี่ย!


 

“แบมแบมไม่ได้จะขอมาทำซะหน่อย มั่วแล้วมาร์คคค” เมื่อถูกจับทางได้คนตัวเล็กก็ไม่วายเถียงกลับเสียงสูงเรียกเอาเสียงหัวเราะของมาร์คออกมาอย่างง่ายดาย

 
 

“ก็แค่พูดไว้ก่อน จะได้ไม่ต้องคิดให้เสียเวลาไง”

 
 

“ใจร้าย!

 
 

นั่งคุยกันต่ออีกไม่ถึงสิบนาทีเมนูที่สั่งไปก็มาเสิร์ฟที่โต๊ะ ยองแจเองก็พูดคุยกับแบมแบมอยู่สองสามประโยคก่อนจะขอตัวไปทำงานต่อด้วยท่าทางอารมณ์ดี ก็ไม่น่าเชื่อเหมือนกันนะว่าจากภูติที่ตัวเล็กกว่าแบมแบมเสียอีกเมื่อสองสามปีก่อนนั้นจะกลายมาเป็นเด็กหนุ่มที่ทั้งดูโตกว่าแถมยังมีความสามารถในการใช้ชีวิตมากกว่าแบมแบมได้แบบนี้

 
 

“...”

 
 

ส่วนแบมแบมน่ะเหรอ นอกจากอยู่กับมาร์คทั้งวันแล้วแบมแบมก็คิดอะไรไม่ออกแล้วล่ะ...


 

“นี่...แบมแบม”

 
 

“หือ” แก้มกลมๆที่กำลังเคี้ยวชิ้นเค้กยังคงขยับไม่หยุด แต่เมื่อถูกเรียกแบมแบมก็เงยหน้าขึ้นมามองอย่างว่าง่าย

 
 

“หลังจากวันนี้ไปงานฉันเยอะมากเลย คงไม่ค่อยมีเวลามาอยู่เล่นด้วยเท่านี้แล้วนะ” เป็นการบอกเล่าที่ฟังไม่รื่นหูสักเท่าไหร่ แบมแบมเบะปากเล็กน้อยแต่ก็ยอมพยักหน้ารับ ก็มาร์คเคยบอกเองว่าถ้าเกิดมาร์คไม่ทำงานก็จะไม่มีเงินมาเลี้ยงดูแบมแบมให้สบายแบบทุกวันนี้

 

“อือ...แบมแบมเข้าใจนะ” แต่ก็นั่นแหละ...แบมแบมอยากอยู่กับมาร์คตลอดเวลาเลยนี่นา

 
 

ช่วงเวลาที่ผ่านมาตั้งแต่แบมแบมอายุสิบห้ายังเป็นเพียงภูติตัวเล็กจิ๋วอาศัยอยู่ในขวดโหลของอิมแจบอมจนกระทั่งตอนนี้ที่แบมแบมมีร่างกายสูงสมส่วนกลายเป็นเด็กชายในวัยสิบแปดปีที่น่ารักน่าทะนุถนอมนั้นทั้งเขาและมาร์คก็ผ่านอะไรด้วยกันมามากมายหลายอย่าง อะไรที่ไม่เคยรู้ก็ได้เรียนรู้ในตัวแต่ละฝ่ายไปอย่างไม่รีบร้อน

 
 

แม้ภายนอกมาร์คจะดูนิ่งและโลกส่วนตัวสูงไปบ้าง


 

แต่แบมแบมก็รู้ดีว่าทุกการกระทำและคำพูดนั้นมันเต็มไปด้วยความจริงใจมากแค่ไหน

 
 

และนั่นก็เป็นอะไรที่ทำให้แบมแบมน่ะ...ทั้งรักและหวงมาร์คยิ่งกว่าเดิมเพิ่มขึ้นทุกวันๆแบบนี้ไงล่ะ!








สวัสดีค่า ยินดีต้อนรับเข้าสู่ Season 2 ของฟิค FIC BOY IN A JAR นะคะสำหรับทุกคนที่ยังอยู่ที่นี่
บอกก่อนว่าตอนแรกไม่คิดเลยว่าจะเขียนต่อแต่พอหลังจากลองพิมพ์สเปนั่นแหละ มันคิดถึง แถมพล็อตก็ยังพอมี (ใช้คำว่าพอมี) ก็เลยว่าเอาอีกสักหน่อยแล้วกัน เพราะภาคนี้คงไม่ยาวเท่าภาคแรกหรอก แล้วนี่ก็เป็นตอนแรกของซีซั่น2ก็เบาๆไปก่อนเนอะ (แถมสั้นอีก) เก็บเกี่ยวความหวานชื่นของคุณภูติกับพี่ม้ากกันไปพลางๆ คิดซะว่าเป็นตอนอินโทรๆก็แล้วกัน น้องแบม 18 แล้วน้า จะมีอะไรเกิดขึ้น

แล้วเจอกันค่า
 


ติดต่อไรท์เตอร์ได้ที่ทวิตเตอร์
: @since9397 นะ 

แท็กฟิค : #FICJARMB

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 59 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,155 ความคิดเห็น

  1. #2025 onlymer (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 12:10
    แบมเป็นไบโพล่าเหรอ เหมือนทำอะไรแล้วไม่รู้ตัว อืม หรือโรคควบคุมอารมณ์ไม่ได้นะ? ดีก็ดีใจหาย ร้ายก็ร้ายจนน่ากลัว
    #2,025
    1
    • #2025-1 jenny8887(จากตอนที่ 18)
      28 พฤษภาคม 2563 / 03:40
      อะไรง่ะ55555
      #2025-1
  2. #1996 Melinnnnnnn (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2560 / 22:50
    ง่าาาาาาา น่ารักเสมอต้นเสมอปลายจริงๆ
    #1,996
    0
  3. #1934 ojay2 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 มกราคม 2560 / 13:38
    จะมีมาม่ารึป่าวเนี่ยยยยยย 55555555
    #1,934
    0
  4. #1891 อดีตรีดเงา (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 19:40
    ซีซั่นนี้จะมีม่าชามโตรึป่าวอ่ะ หวาดกลัวเป็นที่สุด
    #1,891
    0
  5. #1844 KiHaE*129 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 01:02
    ต้องหาอะไรให้น้องแบมทำแล้วนะมาร์ค
    ถ้ามาร์คยุ่งน้องต้องเหงาแน่ๆ เลย
    #1,844
    0
  6. #1827 BamG97_ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 17:10
    18แล้ววว> < งุ้ยยจะมีอะไรเกิดขึ้นเนี่ยย5555555555
    #1,827
    0
  7. #1799 Nuthathai Por (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2559 / 22:14
    ถ้ามาร์คไม่มีเวลาให้แบม แบมต้องเหงามากแน่ ๆ เลยอ่ะ
    #1,799
    0
  8. #1749 BAMmiie (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 16:29
    น่ารักจังง่ะ คุณภูติน้อยอายุ18แล้ว เนียร์นี่รักแบมมากๆเลยเนาะ ดีใจที่มีซีซั่น2นะคะ
    #1,749
    0
  9. #1705 MandM (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 19:00
    แบมโตเป็นหนุ่มแล้วววววววววววว

    ดีใจสินะมาร์ค555555
    #1,705
    0
  10. #1687 zmgebob (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 22:10
    แบมโตแล้วว จากนี้จะมีอะไรเกิดขึ้นเนี่ย
    #1,687
    0
  11. #1636 Oni (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 มีนาคม 2559 / 11:46
    แบมโตเป็นสาวเอ้ยเป็นหนุ่นแว้วววววววว

    ความน่ารักไม่เคยลดน้อยถอยลงไปเลยกลับมีมากขึ้นให้มาร์คหวงเล่นไม่น้อยแน่
    #1,636
    0
  12. #1355 sbays (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 13:51
    เยี่ยมเลยคะ....สนุกมากเลย...มอบกำลังให้ไรค์เลย..💞
    #1,355
    0
  13. #1189 you (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2558 / 16:08
    เย้ เย้ มีภาคต่ออ่ะขอบคุณนะไรท์
    #1,189
    0
  14. #1140 katt. (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2558 / 21:59
    ภาคสองงงงงงง จุดพลุเย่
    #1,140
    0
  15. #1139 katt. (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2558 / 21:59
    กรีดร้องงงงมีภาคสองต่อด้วยเย่55555 //แบมคงอยากทำงานสินะ
    #1,139
    0
  16. #1129 MMBB1 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2558 / 20:41
    งื้อออ น่ารักกกสุดๆๆๆๆ คิดถึงมากเลยยค่ะไรท์ ติดตามๆๆนะคะะ ชอบเรื่องนี้มากๆเลยยยย >_<.
    #1,129
    0
  17. #1101 Babala nells (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 22:02
    ไอไม่ค่อยมีเวลาให้กันนี่หละ คิดว่าแบมต้องเบื่ออยุ่ห้องคนเดียวแน่ๆ ละคิดอยากจะทำงานแบบยอวแจมั่ง
    #1,101
    0
  18. #1093 pimpimpim1a (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 20:58
    ให้แบมออกไปเจอคนอื่นบ้างมั้ย
    #1,093
    0
  19. #1092 PRATCHBX (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2558 / 18:38
    เย้ ดีใจจจ มีซีซั่น2
    ม้ากอาจจะเปลี่ยนใจให้แบมมาทำงานก็ได้
    เพราะอยู่คนเดียวทั้งเบื่อทั้งเหงา ///
    #1,092
    0
  20. #1091 spy_5555+ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2558 / 12:17
    เย้ ดีใจที่แต่งต่อ รออัพน๊าาา
    #1,091
    0
  21. #1090 wonny (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2558 / 17:21
    ดีใจที่ต่อไปนี้ก็จะได้หายคิดถึงคุณภูติ2ตน และคุณมนุษย์ทั้ง4 แล้ว กลับมาด้วยความละมุนปนๆบรรยากาศที่อบอวนไปด้วยความเอ็นดูคุณภูติแบมๆเช่นเคย คุณเนี่ยร์นี่เค้าก็ร๊ากกกรักคุณภูติแบมของเค้าจังเลยเนอะ ส่วนคุณแจบอมก็แนวจิกกันตามเคย5555 สำหรับคุณมาร์คคงไม่ต้องพูดถึงรายนี้อะไรๆก็ต้องแบมอยู่แล้ว

    สุขสันต็์วันเกิดครบ18ปีนะคุณภูติแบมๆ ขอให้ชีวิตจากนี้ก็มีแต่ความสุขนะขอให้คุณมาร์คยิ่งรักยิ่งหลงขึ้นทุกวันๆเลยชีวิตต่อจากนี้ไม่ว่าจะเจออุปสรรค์อะไรก็ขอให้ผ่านพ้นปได้ด้วยดีนะ #รักคุณภูติแบม และรักไรท์จังเลย จุุ๊บๆ
    #1,090
    0
  22. #1086 Auiig7 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 22:57
    เย้!!มี ss2 ด้วย...เค้ายังติดตามงานเขียนของไรท์อยู่นะ รรรรรรรรรรรอ่านอยู่เสมอๆ อิอิ 
    #1,086
    0
  23. #1082 dada0627 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 11:44
    อร๊ายยย ss2 เหรอคะเนี่ย ดีใจๆจัง รออ่านนะคะ
    #1,082
    0
  24. #1081 Chiaki04 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 11:43
    ละมุนมากกก
    #1,081
    0
  25. #1079 minnie_phat (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 11:19
    กรี้ดดดดดีใจมี ss2ด้วยรอนะคะ
    #1,079
    0