Unexpected กระชับรัก...ให้พลิกล็อค END

ตอนที่ 4 : Unexpected EP.3 - ฝันเป็นจริง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,073
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    8 เม.ย. 63

TB

 
© Tenpoints!


EP 3







 



 

เช้าอันสดใสของวันที่ฉันต้องไปสมัครเรียนมหาลัย ฉันปล่อยเวลาทิ้งไปกับการรอคอย รอว่ามหาลัยศิลป์จะโทรมา แต่ก็สิ้นหวังแล้วจริงๆ อีกไม่ถึงสองอาทิตย์ ชีวิตมหาลัยฉันก็เริ่มต้นขึ้นแล้ว แต่ไม่ว่าจะเป็นโทรศัพท์หรือข้อความอะไรทำนองนี้ไม่มีเลยสักอย่าง โทรศัพท์ฉันเงียบกว่าป่าดงดิบซะอีกT//T

 

ปริ้นนี่เราต้องแยกกันจริงๆหรอเนี้ยเป็นประโยคถามที่ฉันรำคาญมากที่สุดเลยละ ยัยนิวเอาแต่ถามคำถามนี้เป็นรอบที่ล้านแล้วเห็นจะได้

 

เอาอีกละ แกชอบดึงดราม่าเหลือเกินนะ

 

แต่ก็เอาเถอะ ไปโน่นฉันยังได้เจอพี่ท็อป ถือว่าโออยู่>//<”นี่แกไม่ได้ห่วงฉันจริงๆใช่ไหมเนี้ย!

 

มีใครบอกยัยนี้หรือเปล่านะว่าอาการฟินกำเริบแบบนี้ทีไรมันน่ารำคาญสิ้นดี หลังจากที่ได้ไปฟังเพลงที่ก็ต้องชมอะว่าเล่นดีจริง ในวันนั้นก็ทำให้ยัยเพื่อนเพ้อเจ้อคนนี้ไม่เป็นอันทำอะไร เอ๊ะอะ!ก็คู่แท้ ชายในฝัน พี่ท็อปอย่างโน่นอย่างนี้ตลอดเวลา

 

 “เสร็จยังสาวๆ พ่อกับแม่เสร็จแล้วนะ

 

ที่จริงพ่อกับแม่ไม่ต้องไปด้วยก็ได้นะคะ หนูโตแล้ว

 

ได้ไงละลูก เงินหลายหมื่น ถ้าหนูทำหายไปแย่เลยทำไมพ่อกับแม่ชอบมองฉันเป็นเด็กๆอยู่เรื่อยเลยก็ไม่รู้สิ

 

พูดเหมือนหนูซุ่มซ่ามไม่ระวังอย่างนั้นละคะ

 

ใช่เลยลูกพ่อฉันยักไหล่พร้อมกับระเบิดหัวเราะกับแม่จนฉันเริ่มหงุดหงิด

 

พ่ออะ!!”

 

พ่อล้อเล่น แค่อยากไปดูมหาลัยของลูกสาวจะห้ามหรือไง!”

 

ค่ะๆ กันหรือยัง

 

มหาลัยเบสสกายเป็นเอกชนลำดับต้นๆเลยนะที่ดังเรื่องนิเทศศาสตร์ ถ้าไม่ใช่เพราะว่าเรื่องนี้ให้ตายฉันก็คงไม่ท่อมาไกลอยู่นี้หรอก แถมยังมีแต่พวกใส่หน้ากากเข้าหากันอีก

 

มหาลัยกว้างทำให้ฉันกับยัยนิวเริ่มเดินหาตึกที่จะมาสมัครเพราะไม่อยากให้พ่อกับแม่ต้องมาเดินหาตาม แต่จะพูดก็พูดเถอะนะมันกว้างจริงๆจนฉันกับยัยนิวเดินหาชื่อตึกที่ต้องการไม่เจอ

 

ไอ้ปริ้นแกแน่ใจว่าทางนี้แน่นะ ฉันว่ามันแปลกๆนะเนี้ย

 

ก็นักศึกษาคนที่ถามเมื่อกี้ชี้มาทางนี้นิ จะไม่ใช่ได้ไง= =!”ฉันว่ามันหายากกว่าชานชาลาที่9เศษ3ส่วนของแฮร์รี่พอตเตอร์อีกนะ อะไรจะลึกลับซับซ้อนได้ใจขนาดนี้

 

แต่คนไม่มีเลยนะแกยัยนิวเยียร์รีบสะกิดฉันให้มองรอบอาคารเงียบๆ

 

เห้ยไอ้เลนถ้าเขียนสคริปงานเสร็จคืนนี้ไปต่อกันดีกว่าวะ เปรี้ยวปากอยากกินเบียร์

 

เอาดิวะ เคลียร์งานส่งเซ็งชิบ ไม่มีอาหารปากอาหารตานานละ

 

กลุ่มผู้ชายกลุ่มใหญ่ทำให้ฉันกับยัยนิวมองหน้ากันอย่างมีความหวัง อย่างน้อยก็จะไม่ต้องเดินหลงไปมาอย่างที่เป็นอยู่แบบนี้แล้วละ

 

งั้นไปคลับเดิมนะ สาวเด็ดดีวะ ฮาๆเสียงหัวเราหื่นกามทำให้พวกเราเริ่มชะลอแล้วตัดสินใจใหม่อีกครั้งแต่ยังไม่ทันที่ฉันจะตั้งตัวก็โดนยัยเพื่อนตัวร้ายผลักให้ไปถามพวกเค้าจนได้

 

การสนทนาและเสียงหัวเราหยุดลงอย่างพร้อมเพียง กลุ่มผู้ชายตกหน้าเงยหน้ามองฉันที่โดนยัยนิวผลักเสมาชนโต๊ะอุปกรณ์ที่วางของอยู่ จนผู้ชายที่นั่งอยู่ที่โต๊ะนี้คนเดียวต้องรีบโดดหลบแก้วน้ำแปปซี่ตัวเองที่หกรดเรี่ยราดเต็มโต๊ะตัวใหญ่

 

เห้ยงานกู!!ใครวะแม่งฉันหันมองตามเสียงผู้ชายคนหนึ่งโวยวายซึ่งพอแค่เห็นเท่านั้นละ ฉันถึงแทบอยากจะแกล้งตาย เค้าชูกระดาษที่ถ้ามองไม่ผิดคือสคริปงานโฆษณาที่เขียนไว้เสร็จหมดแล้วแต่ถูกน้ำแปปซี่ที่อยู่ข้างๆหกใส่เพราะฉันเองT//T

 

เอ่อ ขอโทษฉันรีบก้มหน้ารับผิดอย่างเลี่ยงไม่ได้ บ้าชัดๆ ยัยนิวเยียร์!!

 

ยัย!!”เสียงอาละวาดทำให้ผู้ชายที่นั่งอยู่โต๊ะข้างๆรีบดึงเค้ากลับไปก่อนจะมาถึงตัวฉัน ซึ่งฉันเองก็ยืนจ้องหน้าเค้าด้วยความรู้สึกผิด ผู้ชายผิวขาวเนียนหน้าสวยเหมือนผู้หญิงแสดงอารมณ์เกรี้ยวกราดจนยัยนิวเยียร์รีบเดินมาหลบหลังฉันด้วยความกลัว

 

นี่ ยัยเด็กใหม่เธอรู้ตัวไหมว่าทำอะไรลงไป

 

ขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจ= =!!”

 

ไม่ได้ตั้งใจหรอ เหอะ อยากจะบ้า ถ้าฉันจูบเธอแล้วบอกไม่ตั้งใจเธอจะโกรธไหมไอ้ผู้ชายคนนี้ ปากใช่ไหมเนี้ยที่พูด!!

 

ก็ฉันไม่ได้ตั้งใจ จะให้ชดใช้ยังไงก็ว่ามาสิ ไม่เห็นต้องเห่าคำต่ำๆออกมาเลย- -^”ฉันก็ไม่ได้บอกหรอกนะว่าตัวฉันไม่ผิด แต่ฉันขอโทษและจะรับผิดชอบแล้วนิ หมอนี้มันบ้าหาเรื่องฉันเองนะ!

 

นิยัยบ้า…”

 

ไอ้เลนพอนะ ผู้หญิงนะเว้ย!”

 

ผู้หญิงแล้วไง ผู้หญิงก็ต่อยปากผู้ชายได้เหมือนกันแหละถ้าปากจะเสียขนาดเนี้ย

 

ปริ้นพอนะ!!”ยัยนิวรีบดึงมือฉันให้หยุดท่าทีแรงๆ

 

เอ่อน้องครับ พอดีมันเป็นงานโปรเจคที่ต้องส่งภายในวันนี้นะครับ มันเลยอารมณ์เสียเพราะคิดกันมาเป็นอาทิตย์ ขอโทษแทนเพื่อนด้วย

 

ขอโทษไมวะไอ้น็อต ยัยนี้ผิดแกก็เห็น

 

ก็ฉันจะชดใช้อยู่นี้ไง จะเอาไงว่ามาสิ มัวแต่หงุดหงิดเป็นหมาบ้าฉันฟังไม่รู้เรื่องหรอกนะฉันหยักไหล่เย้ยหยันเค้าที่ถูกเพื่อนอีกสามสี่คนดึงแขนดึงขาไว้ ท่าทางจะเป็นคนอารมณ์ร้อนใช่เล่นนะ แต่ฉันก็ไม่ใช่คนยอมคนด้วยสิ

 

ไม่เป็นไรครับ น้องคงหาตึกสมัครใช่ไหม เดินตรงไปทางโน่นนะขึ้นไปชั้น3”

 

ขอบคุณนะคะยัยนิวรีบดึงแขนฉันให้ออกไปจากที่นี้ ก่อนจะมีเรื่อง

 

อะไรวะ ไหนว่าจะรับผิดชอบ สุดท้ายก็วิ่งหนีเป็นเด็กไม่รู้จักโต

 

นายว่าไงนะ ว่าใครไม่รู้จักโตฉันสะบัดแขนยัยนิวที่ดึงออกก่อนจะเดินตรงไปที่ไอ้หมาบ้านี้

 

ก็เธอไง พูดไม่เป็นคำพูด ก็ไม่ต่างจากเด็กไม่รู้จักโตนั้นละ

 

จะให้ทำอะไรว่ามา!”

 

เธอทำงานฉันพังก็ต้องทำงานฉันใหม่!”เค้าพูดพร้อมกับสะบัดแขนเพื่อนออก

 

เอาสคริปงานเก่านายมาสิ ฉันจะทำให้ดีกว่านายเลยคอยดู

 

ไอ้เลน จะดีหรอวะผู้ชายที่ชื่อน็อตเดินไปถามหมาบ้าอย่างงง

 

ดีสิ ฉันไม่ยอมทำใหม่เองแน่ แต่ถ้าทำไม่ได้ก็คุกเข่าแล้วขอโทษซะ

 

ฉันกำหมัดก่อนจะหยิบสคริปงานที่ถูกเขียนไว้อย่างไม่เข้าใจด้วยอาการงงสุดขีด หมอนี้ต้องการจะทำโฆษณาหรือโชว์ความห่วยแตกของตัวเองกันแน่นะ ถึงได้เขียนสคริปแย่ๆออกมาได้ขนาดนี้ ความจริงฉันก็ไม่ได้เก่งมาหรอกนะ แต่แค่เพิ่งอ่านเจอก่อนไปสอบมหาลัยศิลป์ถึงหลักการเขียน ฉันวางสคริปของไอ้หมาบ้าที่ยืนพิงอาคารพร้อมกับมองฉันเขียนงานเค้าอย่างสบายใจ ก่อนที่ฉันเองจะเริ่มเขียนสคริปงานในแบบฉบับปริ้นเซสคนนี้

 

แกฉันโทรไปบอกพ่อกับแม่แล้วนะ บอกว่าแกเกิดท้องเสียเลยขอเข้าห้องน้ำก่อน

 

อืมฉันตอบกลับไปอย่างไม่สนใจ และเขียนต่ออย่างไม่ลดละ

 

ไอ้เลนน้องเค้าจะทำได้หรอวะ ขนาดพวกเรายังแย่เลยนะเว้ย

 

ก็นี้ไง ฉันกำลังจะทำให้เด็กไม่รู้จักโตรู้สำนึก

 

ฉันทำหูทวนลมจากคำเห่าของไอ้คนที่เรียกตัวเองว่าเป็นผู้ใหญ่(ปากเสีย) ตอนนี้หัวสมองกับมือกำลังลื่นไหลสุดๆเลยก็ว่าได้

 

นี่ทำไม่ได้ก็หยุดซะเถอะ ผ่านไปชั่วโมงกว่าแล้วนะ เสียเวลาเสียงเห่าของคนข้างหลังทำให้ฉันวางปากกา

 

ก็แค่นั้นแหละ แค่เดินมาคุกเข่าแล้วพูดขอโทษฉันดีๆ ฉันจะปล่อยเธอไป

 

ไอ้เลนเสียงปรามของเพื่อนเค้าทำให้ฉันลุกขึ้นพร้อมกับแผ่นกระดาษในมือเดินไปยังผู้ชายที่ผีเจาะปากมาพูดคนนี้

 

คุกเข่าสิเสียงยังผู้ชนะทำให้ฉันขบฟันระงับอารมณ์ไม่ให้ต่อยหมอนี้หน้าหงาย

 

เอาไปดูซะ เพื่อจะทำให้หัวสมองน้อยนิดกระเตื้องขึ้นบ้าง อ่อ อย่าอึ้งจนลืมใส่ชื่อกับรหัสนักศึกษาละ!!”ฉันแกล้งใช้มือทำเหมือนจะตบหน้าเค้าแต่หยุดลงที่กระดาษสคริปงาน เค้าชะงักและตกใจไปเล็กน้อยก่อนจะกลับมาทำท่าขรึมดึงกระดาษฉันไปอ่าน โดยที่เพื่อนเค้าก็รีบมามุ่งดู

 

โห้ว โคตรเจ๋งเลยวะ

 

น้องทำได้ไงเนี้ยเขียนดีกว่าของแกอีกไอ้เลนเสียงฮือฮาของเพื่อนหมอนี้ทำเอาหน้าเค้าเข้าทรงไม่ถูก ดูจะตกใจใช่เล่นที่ฉันเขียนได้และออกมาดีกว่าของเค้าเยอะ

 

หมดปัญหาแล้วใช่ไหม ขอตัว!”

 

เดี๋ยว ชื่ออะไรเค้ามาจับแขนฉันไม่ให้เดินออกไป ตอนนี้ยัยนิวเยียร์ตัวสั่นสุดอย่างเกรงกลัวเพราะสายตาเค้าดุดันเอาเรื่องใช่เล่น

 

โอ้ย!!”ฉันสะบัดแขนก่อนจะหักแขนหมอนี้ให้พลิกโดยตอนนี้เค้ากลายเป็นลูกเจี๊ยบในกำมือฉันแทน

 

ฉัน-ไม่-บอก

 

เอ่อน้องครับปล่อยเพื่อพี่เถอะนะ พี่ขอโทษแทนไอ้เลนมันด้วยสำหรับอะไรที่ไม่ดี

 

โอ้ยยยยยยฉันทวีแรงกดก่อนจะผลักเค้าไปให้เพื่อน

 

หมดเวรหมดกรรมสักที ชิ

 

ฉันกับยัยนิวรีบเดินออกมาจากบริเวณนั้นอย่างรวดเร็ว บ้าจริงๆเลย พวกผู้ชายนี้ชอบทำตัวน่ารำคาญคิดว่าโชว์เท่ห์ด้วยความซื่อบื้อแบบนั้นมันจะทำให้ผู้หญิงอย่างฉันกลัวหรือไงนะ

 

แกเกือบไปแล้ว น่ากลัวชะมัด เห็นหล่อๆ โหดจนใจฉันจะหยุดเต้นO//O”

 

หล่อตรงไหน น่ารำคาญตาย กระจอกจริงๆ

 

ว่าแต่แกเหอะไม่เป็นไรใช่ปะปริ้น ดูเหมือนจะเป็นรุ่นพี่คณะแกเลยนะ

 

กระจอกแบบนี้ฉันไม่เคารพหรอกนะ

 

ไปๆ เรารีบไปหาพ่อกับแม่เถอะนะ จะได้รีบไปจ่ายเงินแล้วกลับสักทีเป็นอีกครั้งที่ยัยนิวรีบดึงแขนฉันให้ไปไกลๆจากที่ตรงนี้

 

ครืด ครืด 081365xxxx เบอร์ใครนะ

 

สวัสดีค่ะ

 

(ไม่ทราบว่าใช่พิชญนันท์หรือเปล่าคะ) *ชื่อจริง ปริ้นเซส

 

ใช่ค่ะๆ

 

(โทรจากฝ่ายกิจกรรมฝ่ายการศึกษามหาลัยศิลป์นะคะ ขอแจ้งว่าพิชญนันท์ได้ถูกเลือกให้เป็นนักศึกษามหาลัยศิลป์คณะนิเทศศาสตร์ อันดับที่39 เนื่องจากคนที่ได้ขอสละสิทธิ์ค่ะ)

 

วะว่าไงนะคะ

 

(พิชญนันท์ได้เป็นนักศึกษามาหลัยศิลป์คณะนิเทศศาสตร์หมายเลขที่39 คะ)

 

พะพูดจริงหรอค่ะ ฉันติดมหาลัยศิลป์คณะนิเทศฯหรอ จริงหรอค่ะ!!”

 

(จริงคะ ยืนยันโดยมาจ่ายค่าเทอมก่อนวันพรุ่งนี้นะคะ สวัสดีค่ะ)

 

สะสวัสดีค่ะ

 

ไอ้นิวตบฉันทีสิ

 

แกหมายความว่าไงที่พูดเมื่อกี้อะ

ฉันได้เป็นนักศึกษาที่มหาลัยเดียวกับแกแล้วนิววววว!!!!”

 

ถามจริงปริ้น กริ๊ดดดดดดดดดดดดดดดด

 

เราสองคนต่างกอดคอด้วยความดีใจก่อนจะรีบวิ่งไปหาพ่อกับแม่ซึ่งหลังจากตอนแรกทำหน้าเครียดที่ฉันหายไปนานก็เปลี่ยนเป็นดีใจที่ฉันเข้ามหาลัยได้ ฉันดีใจ ดีใจจนแทบบ้า นี้นึกว่าชีวิตฉันต้องมาเจอกับรุ่นพี่อย่างไอ้หมาบ้าเมื่อกี้ซะแล้ว พระเจ้าเข้าข้างฉันแล้วใช่ไหมเนี้ย 

 

ดีใจด้วยนะลูกที่มีคนสละสิทธิ์จนหนูได้

 

พ่อคะ อย่างมากวนนะ หนูอารมณ์ดีๆอยู่^^;”

 

ยัยลูกสาวเก่งมาลูก แม่ดีใจด้วยนะแบบนี้สองคนนี้ก็ได้อยู่ด้วยกันแล้วสิ

 

ใช่ค๊าเสียงตื่นเต้นของนิวเยียร์ทำเอาฉันอดยิ้มไปด้วย

 

เพราะว่าพ่อกับแม่ฉันไม่ค่อยตื่นเต้น(ประชด) เลยขับรถจากมหาลัยเบสสกายมาที่มหาลัยศิลป์ภายใน45นาที พร้อมกับจัดแจ้งจ่ายเงินค่าเทอม และค่าหอที่ฉันต้องมาอยู่พัก เห็นว่าไม่ใช่หอของมหาลัยแต่เป็นหอของพวกประธานนักเรียนดูแลกันเอง ฉันไม่ค่อยได้อ่านกฎอะไรมากเพราะหอมันก็เหมือนกันนั้นแหละก่อนจะเซนชื่อกำกับว่าตกลง ตามคำเร่งของยัยนิวที่บอกว่ายัยนี้ก็เซนไปหมดแล้วเหมือนกัน

 

ยินดีด้วยนะคะ เป็นนักศึกษาของเราเต็มตัวแล้วเจอกันวันเปิดเทอมคะ

 

ขอบคุณค่ะ

 

ฉันรับเข็มติดเสื้อนักศึกษา กับเข้มขัดตราสัญลักษณ์อย่างตื่นเต้นก่อนจะเดินออกมาเพื่อมองบรรยากาศโดยรอบ ช่างเป็นช่วงเวลาที่ดีซะจริงๆ >//<

 

ฉันเป็นนักศึกษามหาลัยศิลป์แล้วทุกคน!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

แอบหายไปพักนึง ขอโทษาาาา
เริ่มฝึกงานแล้วค๊า หนักมาเลย
ฝึกจันทร์ถึงเสาร์เลยละตัวเอง เหนื่อยมากT^T
คือปั่นนิยายค้างไว้เป็นแถวๆ อีกสองเรื่อง ฟิวในการแต่งมันยังไม่มาเลยค๊า
ใครที่รออยู่ จะรีบให้นะคะ แต่ถ้าแต่งแบบอยากอัพกลัวไม่หนุก
แต่งไปก็ลบไป แอบนอยด์ตัวเองเบาๆ เลยมาแต่งเรื่องนี้ก่อนเลย 555
หวังว่าจะชอบนะจ้า จุดเริ่มต้น กับตัวแสดงที่เพิ่มมา ^^
ติดตามกันได้ต่อเลยนะจ้า :))

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

727 ความคิดเห็น

  1. #678 Mimiewonlyse (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มีนาคม 2557 / 20:23
    เย้ๆ ดีใจด้วยยยยยย
    #678
    0
  2. #661 nikyhicky (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 มีนาคม 2557 / 10:44
    สนุกมากค่ะ
    #661
    0
  3. #654 Sunisa Wongkamphu (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มีนาคม 2557 / 21:13
    ฟินนนน...!!!! >/////////////////////////////////////< 
    #654
    0
  4. #562 NiNew_P&A (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:36
    อ๊าก! ฟินเว้อ~ หวานมากกก เขิน >< พี่ท็อปน่ารักขอกลับบ้านได้มั้ย กรี๊ด!!อิจฉาปริ๊นมากเลย
    #562
    0
  5. #334 maimaiwhan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2556 / 10:30
    จะเก่งไปไหนเนี่ยยย เอ๊ะรึว่าเลนไม่เก่งเอง? ฮะๆ
    และแล้วก็เข้าได้ซะทีดีใจด้วย เย้
    #334
    0
  6. #289 มัท (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2556 / 01:20
    เยี่ยมไปเลยยย

    สนุกมากกก

    ไรท์สู้ๆๆค่ะ
    #289
    0
  7. #255 ICCube (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2556 / 23:37
    สนุกค่ะสนุก 
    #255
    0
  8. #105 Sompreiwjeed ❤ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2556 / 01:44
    เลนนนนนนนน >~< 
    #105
    0
  9. #37 KanDa_rn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มีนาคม 2556 / 23:50
    ปริ้นเซลนี่โหดใช่เล่นนะเนี้ย 555555
    ไรเตอร์สู้ค่ะๆ ค่อยๆแต่งไปค่ะไม่ต้องรีบหรอก ยังไงก็รอติดตามเสมอค่ะ :))))))))
    #37
    0