Unexpected กระชับรัก...ให้พลิกล็อค END

ตอนที่ 22 : Unexpected EP.20 - เรื่องร้าย เรื่องรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,786
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    9 เม.ย. 63

TB




 









ปริ้น แต่งตัวเสร็จหรือยัง พี่ซื้ออาหารเช้ามาให้แล้วนะ


แปปนึงนะคะพี่ท็อป ใกล้แล้ว


ฉันที่กำลังวุ่นวายกับการแต่งตัวไปเรียนเช้าวันแรกจากที่หยุดไปก็ต้องรีบร้อน เพราะพี่ท็อปมากดดันโดยการเคาะประตูหน้าห้อง หลายคนคงสงสัยใช่ไหมว่าหลังจากคืนนั้นที่ฉันพูดจบ พี่ท็อปเป็นไง


ก็ไม่เป็นไงค่ะเราแค่ดีกันแล้ว ฉันยกโทษให้เค้า แล้วก็ให้โอกาสเค้าอีกครั้งแต่ขู่ว่าเป็นครั้งสุดท้ายแล้วจะไม่มีให้อีกแล้ว พอกลับมาพี่ท้อปก็เอาอกเอาใจฉันทุกอย่างเลยละ คือมันก็ดีไง แล้วฉันก็ชอบ แต่บางทีการทำต่อหน้าเพื่อนๆเค้าหรือรุ่นพี่ฉันมันก็เขินอายไปบ้าง

 

 

 

วันนี้เรียนเช้าอย่างเดียวใช่ไหมหลังจากที่ทานข้าวเช้ากันพี่ท้อปก็เดินถือกระเป๋าสะพายและหนังสือมาให้ฉันก่อนจะกดลิฟต์ให้พร้อมกับคำถามที่ฟังเหมือนเค้าจะชวนฉันไปไหน


ใช่ค่ะ เรียนเช้าอย่างเดียว


แล้วพรุ่งนี้ไม่มีเรียนใช่ปะ


ก็ใช่อีกนั้นแหละ ถามทำไมค่ะ”ฉันขมวดคิ้วมองหน้าผู้ชายตรงหน้าที่ยิ้มเจ้าเล่ห์จนฉันนึกแปลกใจ


ไปรีสอร์ทที่หัวหินกับพี่นะ พอดีแม่พี่ไปประชุมที่ต่างประเทศไม่มีใครดูรีสอร์ท แล้วพรุ่งนี้พี่ต้องเค้าไปเซ็นเอกสารให้แม่ด้วย ไม่อยากทิ้งเราไว้ที่นี้คนเดียว

ว่าแล้วเชียว พี่ท็อปถนัดเรื่องมัดมือชกแบบนี้อยู่เรื่อย แถมยังมาทำหน้าดี๊ด๊าอีก!!

 


เพิ่งกลับจากปายเนี้ยนะคะ!”


นะๆ ไปน่า ไปด้วยกัน ไปหลังเรียนเสร็จกลับมาพรุ่งนี้เย็นๆ ถือว่าไปเดทก็ได้อะ^^”


จะไม่ไปก็ตรงประโยคหลังเนี้ยละฉันแกล้งเค้าแล้วเดินเข้าลิฟต์มาก่อน


ปริ้นไม่ไปพี่จะอยู่กับใครละT^T”พี่ท้อปทำเสียงอ่อนๆจนฉันหลุดขำจนได้


ปกติไปอยู่กับใครก็อยู่กับคนนั้นดิ


ก็ปกติอยู่คนเดียว แต่ตอนนี้พิเศษไง มีปริ้นอยู่ด้วยเลยกลับไปปกติไม่ได้แล้ว


จะอ้วกอะพี่ท็อป ฮาๆฉันถนัดมากเรื่องทำคนหน้าแตก


ไปนะ พี่น่าจะเลิกก่อนนะคาบนี้ เพราะอาจารย์สั่งงานเสร็จก็ปล่อยทุกทีจะมารอที่คณะละกัน


เอางั้นก็ได้ค่ะ


ปิ้ง! เสียงลิฟต์กำลังเปิออกทำให้ฉันกับพี่ท็อปเตรียมจะก้าวออก แต่เมื่อพบใครที่น่าลิฟต์ก็ทำฉันจ้องไม่ขยับ


ใช่แล้วคนที่จ้องฉันคือ ยัยฟีย่า ยัยหน้าด้านนั้น ฉันอยากจะทึ้งหัวยัยนี้ให้หนังเปิดจริงๆนะ เกลียดสายตาที่ยัยนี้มองพี่ท้อปสุดๆ แต่เธอก็ดูไม่พอใจเท่าไรที่พี่ท็อปถือของให้ฉันเหมือนว่าเรากำลังคบกันและสวีทหวานกันอยู่เลยละ ก็จริงนะปกติแฟนกันเค้าทำอะไรแบบนี้ไม่ใช่หรอ ถึงเร่องของฉันกับพี่ท้อปจะยังไม่มีสถานะที่ชัดเจน แต่ความคิดฉันยัยฟีย่าคงอิจฉาน่าดู และแค้นที่แผนไม่สำเร็จ


ถึงจะไม่รู้ว่ายัยนี้ตอแหละอะไรไว้บ้าง แต่เท่าที่เม้าส์กับยัยนิวพวกพี่ๆ เค้าก็เริ่มรู้ธาตุแท้ยัยนี้บ้างแล้วโดยเฉพาะผู้หญิงกันเองอย่างพี่ยุนอาและพี่ลิตเติ้ล ส่วนพวกผู้ชายอย่างพี่ท็อปและเพื่อนๆก็ยังโดนความแอ๊บบดบังม่านตาอยู่ดี


พี่ท็อป


อ้าวฟีย่า หายดีแล้วหรอ เห็นยุนอาว่ากลับไปพักที่บ้าน


แค่รู้ว่าพี่ท็อปเป็นห่วงก็หายแล้วละค่ะเธอตอบพร้อมกับยิ้มประหนึ่งนางงามจักวาล ก่อนจะทำเป็นเคอะเขินน่าหมั่นไส้


ไปรอที่รถนะ!ฉันตัดบทสนทนาทั้งคู่ก่อนจะชิ่งออกมาเพราะไม่อยากจะอยู่ฟังเสียงยัยนี้นานๆ แต่เรื่องไม่ขาดคิดก็เกิดขึ้นก่อนที่ฉันจะเดินผ่านเธอเมื่อยัยฟีย่ารั้งแขนฉันเอาไว้และจับต้นแขนฉันแน่นมาก ฉันว่ามันต้องแดงมากถ้ายัยนี้ปล่อยแขนฉันตอนนี้

ยัยนี้กล้าดีนะ...หึ!!


ปริ้นโกรธฟีย่าหรอจ้ะ ฟีย่าขอโทษนะจะให้กราบก็ยิม ปริ้นกลับมาพูดกับฟีย่าเหมือนเดิมนะT^T”บทดราม่าที่ยัยฟีย่าเล่นต่อหน้าที่ท็อปแทบจะทำให้ฉันกลายเป็นคนเลวไปเลยที่ฉันส่งสายตาอาฆาตแค้นไป ส่วนเธอก็บีบน้ำตาจนไหลอาบสองแก้ม


ขอบคุณแผนเลวๆของเธอนะ ที่ทำให้พี่ท็อปไปง้อฉันถึงบ้านญาติเลย รู้ไหม!ฉันกระซิบยัยนี้จนเธอหันขวับมามอง แต่แน่นอนว่าฉันพูดเบาจนพี่ท็อปต้องไม่ได้ยิน ฉันถือคติดีมาดีตอบ ร้ายลึกมาร้ายลึกตอบ!


“…..

"ไม่เป็นไรหรอกฟีย่า เธออุส่าเจ็บตัว ฉันสงสารเธอนะ"คำพูดนี้ฉันตั้งใจพูดให้พี่ท็อปได้ยินด้วยน้ำเสียงที่ดูเป็นห่วงยัยนี้ แน่นอนว่าฉันวินกว่า ร้ายมากร้ายกลับ ฉันบอกแล้วไง!


งั้นพี่ไปรอที่รถนะ สาวๆคุยกันก่อน ปริ้นรีบตามมานะครับ^^พี่ท็อปพูดเสร็จก็ยกยิ้มให้ฉันอย่างเอ็นดูก่อนจะเดินไปทางลานจอดรถคอนโด ตอนนี้ฉันเลยถือโอกาสตอนที่ยัยนี้มองตามพี่ท็อปในการสะบัดแขนออก


ดีใจนะที่เธอยังไม่ตายแล้วได้มาเห็นภาพดีๆแบบนี้ พี่ท็อปเค้าก็เกินไปนะ ไม่ให้ฉันทำอะไรเองเลย ทำตัวดีหลังจากฉันให้โอกาสเค้าอีกรอบ เธอคงต้องหาแผนใหม่แล้วละฟีย่า แต่ต้องคิดดีๆละ เพราะถ้าแผนเธอพลิกครั้งนี้ ฉันอาจจะบอกความจริงพี่ท็อปว่าเธอทำอะไรพูดอะไรไว้ แล้วฉันอาจจะตอบตกลงเป็นแฟนโดยให้เธอช้ำใจตายเล่นก็ได้นะฉันกอดอกยิ้มเยาะที่เห็นยัยนี้สตั๊นไปนานพอสมควรก่อนจะยิ้มกลับ


อย่าขู่ฉันให้ยาก ฉันไม่ได้มีตัวคนเดียวสักหน่อย เธอไม่สมหวังลงเอยง่ายๆแน่ ถ้าหมอนั้นมา เอาเป็นว่าเจอกันที่คณะนะจ้ะปริ้น ฉันขอเอากระเป๋าเสื้อผ้าไปเก็บก่อน^^”


ยัยนี้มันร้ายกาจจริงๆ แต่ฉันรู้ว่าทำเป็นปากดีไปงั้นแหละ ทำอะไรไม่ได้หรอก แต่หมอนั้นที่ว่าใครกัน ตัวช่วยงั้นหรอ?





แล้วฉันก็ส่ายหัวทิ้งความสงสัยไป พร้อมกับเดินไปหาพี่ท็อปที่รถ





คุยกันเรียบร้อยแล้วหรอพี่ท็อปนี้ก็คนดี๊คนดี ตามน้ำมารยาหญิงอย่างเราๆไม่ค่อยทัน จะฟาดฟันกันจนตายไปข้างยังไม่รู้เรื่องอีก แต่อย่างว่าแหละ ผู้ชายไม่คิดอะไรเยอะแยะเหมือนผู้หญิง


อืม ดีแล้วละมั้งฉันตอบกลับพร้อมกับนั่งเล่นโทรศัพท์จนพี่ท็อปมาส่งถึงคณะ


เรียนเสร็จจะมารอใต้ตึกคณะนะ ถ้าไม่เจอก็โทรมา


ย้ำรอบที่เท่าไรแล้วเนี้ย ตั้งใจเรียนนะรู้เปล่า


รู้แล้วครับ!”


รถพี่ท็อปก็ตรงดึ่งจากคณะฉันทันทีที่ฉันลง


ฟืบ


โอ้ยยยยยยยยยยยยย ใครเนี้ยปล่อยฉันนะยังไม่ทันจะเดินเข้าตึกเลยฉันก็โดนคว้าตัวจาทางเดินที่ถูกกระชากให้ไปข้างอาคาร ตอนนี้เป็นเวลาที่คนเริ่มทยอยมาเรียนทำให้หลายสายตาหันมามองฉัน ซึ่งฉันก็หันมองคนที่ดึงอยู่ ถึงไม่เห็นหน้าเห็นแค่หัวฉันก็รู้ดีว่าเค้าคือใคร



ฟีนิกซ์ ทำบ้าอะไรของนายเนี้ย ฉันเจ็บ


เค้าดึงฉันมาข้างตึกที่เป็นทางเดินม้าหินอ่อนลึกๆ ก่อนจะเริ่มเดินไปมาเหมือนกระวนกระวายใจ ฉันได้แต่ทอนหายใจเซงๆก่อนจะพิงกับเสาปูนสีเหลี่ยมขนาดใหญ่ที่ค้ำอาคาร


เธอเจ็บหรอฉันเจ็บกว่าอีก เห็นเธอมากับมันอย่างที่ยัยนั้นบอก…”หมอนี้มาเพราะเรื่องนี้ หรือบังเอิญมาหาฉันแล้วเห็น คือตอนนี้ฉันกำลังมึนๆ เพราะจู่ๆเค้าก็โผล่มาหลังจากที่คิดว่าเค้าจะไม่มาอีกแล้ว แล้วยัยนั้น ยัยไหน? ใครบอกเค้าละ!


พูดจาแปลกพอๆกับฟีย่าเลยให้ตายเถอะ!! ปวดหัวแต่เช้าจริงๆ



ฉันมีสิทธิ์จะมากับใครก็ได้ อย่าลืม นายนั้นละมายุ่งอะไรกับฉันนัก!”ฉันแหวใส่จนเค้าตาเขียวจ้องฉันกลับด้วยสีหน้าขุ่นมัวไม่ต่างจากฉัน


แต่สิทธิ์นั้นทำไมเธอไม่เคยให้ฉันเลย ไม่เคยสักครั้ง ใจทำด้วยอะไรวะ!


“อย่ามาตะคอกฉัน นายเป็นแค่คนรู้จัก อย่ามาทำกับฉันแบบนี้ ไม่ชอบ!”ถึงที่ๆเค้าลากมาจะไม่ค่อยมีคนแต่การที่ตะโกนเสียงดังมันก็เป็นการเรียกสายตาได้อย่างดีไม่ใช่หรอ แล้วคนอื่นจะมองยังไง ฉันมากับพี่ท็อป แต่โดนผู้ชายอีกคนลากมาข้างตึก เหมาะสมกับการเป็นดาวมหาลัยน่าดู- -^


เธอกวนประสาทก่อนนะ โมโหจริงๆ เธอไม่รักฉันไม่ว่า แต่ก็ห้ามรักคนอื่นด้วยสิไอ้เด็กนี้มันบ้าไปแล้วหรือไง มาบังคับหัวใจคนอื่น ถึงฉันจะรักไม่รักพี่ท็อปก็เหอะ แต่ถ้าฉันจะรักใครหมอนี้ไม่เคยมีสิทธิ์มายุ่งวุ่นวายปะ!


ทีนายยังรักฉันไม่รักยัยพวกผู้หญิงที่วิ่งตามนายได้เลย แล้วทำไมฉันจะรักคนอื่นแล้วไม่รักนายไม่ได้


ปริ้นเซสเสียงตะคอกพร้อมต่อยเค้าเสาทำเอาหัวใจฉันแทบหยุด คือเสาที่ว่ามันคือเสาที่ฉันพิงอยู่ แล้วมือฟีนิกซ์ต่อยมาตรงข้างๆหน้าฉันอย่างรวดเร็ว ถ้าเมื่อกี้ฉันหันหน้าไปพอดีมีหน้ายับเลยนะ


นายทำบ้าอะไรเนี้ย เลิกบ้าแล้วกลับไปเรียนได้แล้วฉันดึงสติกลับมาอีกครั้งที่เห็นเค้าชักมือที่เลืดซิบ ก่อนจะจ้องเค้าโดยความโกรธและตกใจ


เธอรักมัน


ฉันไม่จำเป็นต้องบอกนายเค้ายังคงจ้องฉันด้วยสายตาโกรธจัด จนฉันหลบไม่มองและทำท่าจะเดินหนี


ชอบฉันไม่ได้หรอปริ้น ฉันชอบเธอนะน้ำเสียงที่อ่อนลงกับมือที่รั้งแขนทำเอาฉันหลับตาพร้อมหันมองเค้าอีกครั้ง


เราบังคับหัวใจกันได้ด้วยหรอฟีนิกซ์ นายเคยคบกันคนที่นายไม่ได้รักไหมละ ฉันทำไม่ได้ แล้วฉันก็บอกนายไปหลายรอบแล้วว่าฉันไม่ได้รักนาย ไม่เคยแม้แต่จะให้ความหวังสักนิด


แต่เธอก็ไม่ได้มีใครนิ แต่ทำไมตอนนี้….!”เค้าหยุดคำพูดเหมือนเจ็บปวดที่จะพูดมันต่อ ซึ่งฉันก็ทำได้แต่ทำใจให้เย็นเพื่อคุยกับเด็กคนนี้


ก็บอกแล้วว่าคนเราบังคับจิตใจไม่ได้ นายไม่สามารถบังคับใจใครได้ ฉันก็ไม่สามารถบังคับใจใครได้ เพราะไม่งั้นฉันคงบังคับให้นายเลิกยุ่งกับฉันไปนานแล้ว เปิดใจยอมรับบ้างสิฟีนิกซ์ฉันตอบเค้าเรียบนิ่ง


เธอนั้นละ ไม่เคยเข้าใจ ไม่เคยรับรู้ และเข้าใจความรู้สึกฉันฟีนิกซ์เริ่มพูดด้วยเสียงสั่นคล้ายกับว่าเค้าจะร้องไห้ และเดินมาเข้าใกล้ฉันทีละนิด


“…...


เธอเอาแต่ปฏิเสธ ไม่มีสักครั้งที่เธอจะเห็นฉันในสายตาฉันได้แต่มองเค้าอย่างแปลกใจ และถอยหนีทีละก้าวจนหลังชนเสา


สายตาฟีนิกซ์เหมือนมีเปลวไฟในลูกตาเค้าจ้องฉันคล้ายจะเผาฉันให้ละลายเป็นจุน ไม่บอกก็รู้ว่าหมอนี้คงหัวเสียไม่น้อยที่รู้ว่าใจฉันกำลังมีใครบางคน ซึ่งนั้นไม่ใช่เค้า เอาตรงๆฉันก็สงสารเค้านะ ที่เค้ามาตามฉันแบบนี้หลายปี แต่ฉันไม่ได้รักเค้าแล้วฉันก็พูดชัดเจนไปหลายต่อหลายครั้งแต่เค้าเองที่ไม่เคยฟังฉันสักนิด


จริงอย่างที่ยัยพี่สาวนั้นบอก.เค้าเริ่มเปิดปากทั้งที่ใช้สองมือผลักไหล่ฉันไปชิดเสาจนฉันตกใจ


อย่ามาทำตัวเป็นหมาบ้า ปล่อยนะฟีนิกซ์


ไม่อยากรู้หน่อยหรอว่าพี่สาวฉันเป็นใครแล้วเค้าพูดว่าอะไรน้ำเสียงและคำพูดของเค้าทำให้ฉันขมวดคิ้วสงสัยสิ่งที่เค้าต้องการจะบอก


นายจะพูดอะไรกันแน่!!!!


เหอะ ในที่สุดก็มีสิ่งที่เธออยากรู้เรื่องแนบ้างสินะ ดีใจจนพูดไม่ออกเค้ายังคงเล่นลิ้นทั้งที่ฉันพยายามดิ้นออกจากสองแขนที่หมอนี้ตึงฉันเอาไว้


เธอไม่สงสัยเลยหรอว่าทำไมฉันถึงรู้ว่าเธอเรียนไหน ไม่สงสัยเลยหรอว่าทำไมฉันถึงได้สืบข่าวเธอเร็วจนน่าตกใจ รวมถึงไอ้เรื่องเฮงซวยนั้นอีก


“…..มันก็จริงนะ ฉันไม่มีเพื่อนที่ไหนนอกจากยัยนิว การตามสืบประวัติฉันมันคงไม่ง่ายเลย เพราะฉันไม่แม้แต่จะบอกใครเรื่องที่เรียนหรือเรื่องส่วนตัวต่างๆ


ลองคิดดีๆ ไหมละว่าฉันมีส่วนคล้ายทั้งหน้าทั้งชื่อกับใครเค้าพูดเท่านั้นก็ยื่นหน้ามาใกล้ฉันจนต้องเลื่อนหน้าออก หมอนี้จะทำอะไรกันแน่ ยิ้มเยาะหรอ เค้าบ้าแน่ๆอะ แล้วประโยคนี้มันอะไร


หน้าตาคล้ายใครกันนะ ใครกันแล้วชื่อฟีนิกซ์ โอ้ยเค้าเป็นใครกันแน่ ฉันเริ่มใจคอไม่ดีแล้วนะ


“…..


ฉันรักเธอ แต่ในเมื่อเธอไม่รักฉัน ฉันก็จะไม่รักเธอบ้างฉันเบี่ยงหน้าหนีนาทีที่ไอร้อนๆจากจมูกเค้าเกือบจะทาบลงที่ริมฝีปากฉัน เราใกล้กันมากจนน่ากลัว ฉันไม่กล้ามองเค้าในระยะแบบนี้เลยให้ตาย ฉันอยากดิ้นแทบตายก็ทำไม่ได้ เพราะมันใกล้เกินไป ใกล้กันมากๆ ถ้าหากมีใครมองฉันจากด้านหลังฟีนิกซ์ พนันได้ว่าต้องเข้าใจว่าเราจูบกันอยู่ มันเหมือนแบบในละครหลังข่าวที่ฉันเพิ่งดูเมื่อวานแน่ๆ


“….”


หึไปคิดดูดีๆนะ ว่าเธอเล่นกับใคร ฟีนิกซ์ ฟีนิกซ์เค้าพูดด้วยน้ำเสียงกวนประสาทก่อนจะใช่มือจะเคาะที่ปลายจมูกฉันแต่ฉันก็หันหลบเค้า ไม่ค่อยเข้าใจในความหมายที่หมอนี้จะบอก แต่เค้าก็เดินหัวเราะไปทางด้านหลังตึก เหมือนว่าไม่เคยเกิดอะไรขึ้น หมอนี้มันบ้าชะมัด มันไม่ได้รักฉันมากมายอะไรหรอก แค่อยากเอาชนะ อยากเห็นฉันจนมุมแบบนี้ไง ฉันคิดถูกจริงๆที่ไม่ยุ่งกับเค้าแต่แรก ไอ้บ้าเอ้ย!










แล้วฉันก็เดินขึ้นห้องเรียนไปความสงสัยไคล้รู้ ก่อนจะเจอตัสปัญหาอีกตัว ยัยฟีย่าเปลี่ยนชุดมาเรียนพอดีลิฟต์ตัวเดียวกับฉันเลย โอ้ย!!!


เดี๋ยวนะ พี่สาว ฟีนิกซ์….ฟีย่า!!!!!!


แล้วคำพูดแปลกๆที่ฟีย่าบอก แววตาที่แสนจะคล้ายกันนี้!!


ฟีย่า ฟีนิกซ์ ทำไมฉันไม่เอะใจเลยนะฉันทักเธอทั้งที่เธอยืนไม่สนใจฉัน


แหม! ฉลาดสักทีนะ^^”


ไม่เกี่ยกับฉลาดหรือโง่หรอก เพราะพวกเธอสองคนไม่ได้จัดอยู่ในสิ่งที่ฉันสนใจต่างหาก ไร้สาระชะมัดฉันตอบก่อนจะเดินเข้าลิฟต์ที่อยู่ชั้นหนึ่งพอดี


งั้นหรอ หึ คิดงั้นก็ดี แล้วเธอจะเสียใจ


คำพูดติดกวนประสาทนั้นทำให้ฉันมองเธอแบบอาฆาต มันกวนประสาท กวนสมอง กวนไปทุกสัดส่วนจนฉัน
เรียนไม่รู้เลยอะ ฉันมองยัยฟีย่าที่กดโทรศัพท์เล่นทั้งคาบด้วยสีหน้าเหยียดยิ้ม พออกพอใจ ก่อนจะหันมาเจอสายตาฉันเธอเลยเลื่อนโทรศัพท์ลงเก็บไป


รู้สึกไม่ดี รู้สึกไม่ดีแบบนี้มันคืออะไร!!


ครืด ครืด (นิวเยียร์)


ฉันขมวดคิ้วให้หน้าจอโทรศัพท์เมื่อไลน์ยัยนิวเด้งขึ้นก่อนจะตาลุกกว้างแบบตกใจ


รูปนี้มัน!!!!!!!


รูปตอนที่ไอ้บ้าฟินิกซ์ไปเรียกฉันไปคุยแล้วเอาหน้ามาใกล้ๆจนคล้ายว่าเราจูบกันนะสิ แล้วคือรูปพวกนี้มันมีข้อความในภาพ ดาวมหาลัยฉาว!!!”


ฉันหันไปทางคนในห้องที่บางคนเริ่มหยิบโทรศัพท์ดูแล้วหันมองฉันแปลกๆ อย่าบอกนะว่า….ถูกส่งหาทุกคนงั้นหรอ!


ยัยฟีย่าฉันกำปากกาแน่นก่อนจะมองเธอที่หันหางตามามองฉันอย่างพอใจ

 


พี่ท็อปพี่ท็อป!! อยู่ดีๆฉันก็มีชื่อนี้เด้งมาในหัวสมองเป็นคนแรก ให้ตายเถอะวะฉันโทรหาเค้าไม่ติดเลย ทำ
อะไรอยู่ก็ไม่รู้ แล้วความคิดตอนนี้คือฉันนั่งไม่ติดแล้ว ลุกจากห้องที่อาจารย์กำลังสอนอยู่จนยิ่งทำให้เป็นเป้าสายตา ฉันไม่แคร์ว่าใครจะคิดยังไง แต่คนเดียวที่ไม่ยอมรับสายตอนนี้มันไม่ปกติแล้วละ


เค้าต้องเห็นแล้วแน่ๆ แล้วฉันคิดว่าเห็นเป็นคนแรกๆเลยด้วย ขาฉันไวพอๆกับความคิดนั้นละ ก้าวมาถึงตึกดนตรีสากลอย่างรวดเร็วและนแน่นอนว่าตลอดทางฉันโดนมองด้วยสายตาของคนในมหาลัย สื่ออินเตอร์เน็ต
มันน่ากลัวแบบนี้เอง
!


G803 ฉันมองป้ายห้องที่เป็นห้องเรียนของพี่ท็อปที่เค้าส่งตารางเรียนมาในไลน์ฉัน ก่อนจะมองผ่านกระจก
เล็กๆตรงประตูเพื่อมองหาพี่ท็อป


คนเยอะแบบนี้ ฉันจะเจอไหมเนี้ยT^T


แอ๊ดดดด


แล้วเหมือนสวรรค์จะช่วยฉันบ้างเมื่อมีคนเดินมาเปิดประตูแล้วนั้นคือพี่มาร์ช!!


อ้าวน้องปริ้น มาหาไอ้ท็อปสินะ


พี่มาร์ช พี่ท็อปอยู่ในห้องเรียนหรือเปล่าค่ะ


ไอ้ท็อปมันเห็นรูปนั้น แล้วมันก็ออกไปตั้งสักพักแล้วอะ ดูจะอารมณ์ไม่ดีด้วย


ไม่จริงนะคะ รูปนั้นมันเพียงแค่มุมกล้องT^T”คือฉันก็ไม่รู้จะแก้ตัวทำไม แต่พี่มาร์ชดูไม่ใส่ใจรูปนั้นเลย


พี่เชื่อนะ เป็นดาวมหาลัยใครๆเค้าก็อิจฉาแหละ เรื่องพวกนี้เกิดขึ้นได้ แต่ไอ้ท็อปดูจะหงุดหงิดนะ ลองไปที่ชมรมสิ มันน่าจะไปที่นั้นนะ เห็นว่าอยากอยู่เงียบๆ


ค่ะ ขอบคุณนนะคะ


แล้วฉันก็ต้องรีบเดินขึ้นไปชั้น10ที่เป็นห้องชมรมดนตรีของพี่ท็อป ก่อนจะเห็นว่าไฟมันปิดสนิท บ้าเอ้ย!! ไม่มีใครอยู่หรอ


น้องปริ้น!”แล้ววันนี้ฉันก็เหมือนดวงดีในความโชคร้ายอีกครั้งเมื่อพี่ลิตเติ้ลเปิดประตูออกมาจากห้องชมรม


พี่ลิตเติ้ล


มันเกิดอะไรขึ้น พี่เห็นข่าวนั้นแล้วนะ


พี่ลิตเติล ปริ้นโดนแกล้งค่ะ แต่จะอธิบายที่หลังนะคะ ตอนนี้เห็นพี่ท็อปไหมค่ะ


ท็อปหรอ โน่นไง!”แล้วพี่ลิตเติ้ลก็ชี้มือไปทางระเบียงชั้น10ที่เห็นเงารางๆของคนที่ฉันหา


ขอบคุณนะคะ^^”ฉันยกยิ้มให้พี่ลิตเติ้ลก่อนจะเดินไปแต่ก็ต้องชะงักเมื่อพี่ลิตเติ้ลดึงมือไว้


ท็อปกำลังโมโห พี่ว่ารอให้ใจเย็นแล้วค่อยคุยไหม พี่รู้จักท็อปดี ส่วนเรื่องข่าวนั้นพี่สั่งให้แฟนให้ITของมหาลัยกำลังตรวจและลบภาพนั้น พี่เชื่อว่าปริ้นไม่ได้ทำแบบนั้นอยู่ดีๆฉันก็เผลอถอนหายใจหน่วงๆทิ้ง พวกพี่ๆเค้าดีจังที่เชื่อฉันแต่ทำไมคนที่อยู่ตรงระเบียงถึงเป็นแบบนี้นะ


ขอบคุณนะคะพี่ลิตเติ้ลแต่ไม่ต้องตรวจสอบหรอกค่ะว่าใคร ปริ้นรู้ว่าใคร


ใคร บอกพี่มา ทำเรื่องแบบนี้มันไม่ถูกต้อง!”


อย่าให้พูดเลยค่ะ มีเรื่องกันไปเรื่องก็ไม่จบไม่สิ้นปริ้นไม่อยากต่อเวรต่อกรรมฉันพูดแล้วมองพี่ลิตเติ้ลที่จ้องมองและคิดตาม


อย่าบอกนะว่าน้องฟีย่าหรอ!!”


นั้นละคะ ผู้ชายในภาพคือน้องชายฟีย่าที่ตามจีบปริ้น แต่ปริ้นไม่เล่นด้วย แล้วเมื่อเช้าฟีย่าก็พูดจากับปริ้นแปลกๆ พอมาถึงคณะน้องชายเธอก็มาลากปริ้นไปคุย แต่ปริ้นก็เพิ่งรู้ว่าเค้าเป็นพี่น้องกันเมื่อเช้านี้เองค่ะ


ฉันตอบพี่ลิตเติ้ลที่ดูจะช็อคไปสักพัก คงไม่คิดว่ายัยฟีย่าจะกล้าทำอะไรแบบนี้


ไม่น่าเชื่ออะเอาเป็นว่าเรื่องรูปพี่ให้แฟนจัดการแล้ว ไม่ต้องห่วงนะ ส่วนเรื่องตาคนนั้นอะ ปล่อยเค้าไว้สักพัก เดี๋ยวคิดได้คงจะโอเคขึ้นเอง นี่คงตกใจ


ค่ะ


งั้นพี่ขอตัวก่อนนะ


ค่ะฉันตอบพี่ลิตเติ้ลทั้งที่สาตตาจับจ้องที่พี่ท็อปที่ยืนมองไปทางนอกระเบียง


แล้วก็เชื่อเถอะว่าฉันนั่งรอพี่ท็อปที่หน้าชมรมเกือบสองชั่วโมง โดยที่เค้าไม่รู้เลยว่าฉันกำลังนั่งมองเค้าที่ยืนนิ่งอยู่แบบนั้น ไม่คิดจะหันมามองสักนิดเลยด้วยซ้ำว่าใครรออยู่ จนสัญญาณหมดคาบเรียนทำให้พี่ท็อปเหมือนได้สติ

 

 

พี่ท็อป!”ฉันเรียกเค้าที่เดินก้มหน้ากำลังเข้าสู่ตัวตึกหลังที่ออกไปนอกระเบียงนานสองนาน


ปริ้น.สายตาสับสนดูจะถามว่าฉันมาได้ยังไง มานานหรือยัง หรืออะไรประมาณนั้นแต่เค้าก็เงียบแล้วไม่ยอมมองฉันเลย


มันไม่ใช่นะ ไม่ได้เป็นแบบในรูป


อืม


รูปนั้นมันแค่มุมกล้องจริงๆนะ เด็กนั้นเป็นน้องฟีย่า ชื่อฟีนิกซ์ตามตื้อปริ้นตั้งแต่มัธยม แต่ปริ้นไม่ได้เล่นด้วย แล้วก็เพิ่งรู้ด้วยว่าหมอนั้นเป็นน้องชายฟีย่า


“….


พูดไปได้ยินไหมเนี้ย ทั้งหมดมันเป็นแผนของคนที่ยากให้เราทะเลาะกันนะ


“….


ซึม นิ่ง มึน ตึง คงบอกสถานการณ์ที่พี่ท็อปเป็นได้ดีที่สุด พี่ท็อปพยักหน้ารับแล้วก็เดินนำฉันออกมาจากตึกโดยที่ดุ่มๆตรงไปที่รถก แล้วฉันก็เดินตามมาเงียบๆ โดยสายตาคนรอบข้างก็มองมาแล้วยิ่งตอนนี้ยิ่งเป็นเวลาเลิกเรียนฉันเลยถูกมองมากเป็นพิเศษ แต่ก็ไม่แคร์ไง คนที่แคร์เค้าเดินไม่สนใจฉันสักนิด!


พี่ท็อปพี่ท็อป พี่ท็อปฉันตะโกนเสียงดังและหยุดเดินเมื่อเห็นพี่ท็อปไม่พูดอะไร ถึงแม้จะมีคนมองตรงทางเดินที่จะไปลานจอดรถแต่ฉันก็ไม่แคร์ ฉันเน้นชื่อครั้งสุดท้ายเพื่อดูว่าเค้าจะหยุดเดินไหม และนั้นก็เปล่าประโยชน์คนเดินนำชะลอเท้าก็จริงแต่ก็ยังก้าวต่อ


เออดี ฉันก็เหนื่อยจะอธิบายละ ไม่อยากฟังก็ไม่ต้องฟัง!!


ฉันหันหลังเดินตรงข้ามกับพี่ท็อป รู้ว่าเค้าจะไม่ง้อแล้วฉันก็ไม่สนใจ ก่อนจะหยิบไอโฟนโทรหายัยนิวเยียร์


ไอ้ปริ้น ไอ้ปริ้นทางนี้แต่ยังไม่ทันที่ฉันจะได้กดโทรออกเสียงยัยนิวก็ตะโกนอยู่ตรงข้ามกับฉันพร้อมกับพี่ปีย์ที่ตามมา


นิว.


เลิกทำหน้าเศร้าแล้วพูดมาว่าฟีนิกซ์ทำไมหมอนั้นมาอยู่ที่นี้ได้ยัยนี้ถามฉันไม่สนใจใครเหมือนที่ฉันก็ไม่ได้แคร์ ก่อนที่จะถูกพี่ปีย์ลากเรามาที่หลังตึกดนตรีสากลที่เงียบและไม่มีคนอยู่


หมอนั้นเป็นน้องฟีย่า สองคนนี้กำลังปั่นให้ฉันกับพี่ท็อปทะเลาะกัน จบปะฉันพูดประโยคที่รวดรัดจนทำให้นิวเยียร์กับพี่ปีย์อึ้งไปพักใหญ่


เออวะ ฟีนิกซ์ ฟีย่า ทำไมนึกไม่ถึงวะ แม่งร้ายเซตคู่ยัยนิวบ้าแล้วก็จิกตาแค้นๆเมื่อคิดออก


แล้วไอ้ท็อปละน้องปริ้น มันว่าไง เห็นรูแก็เดินออกไปไม่ฟังใครเลย


งี่เง่าค่ะพี่ปีย์ ไม่เคยเชื่อปริ้นยังไงก็ไม่เชื่อแบบนั้นฉันว่าพร้อมกันผ่อนลมหายใจเซงๆ คือตอนนี้โกรธพี่ท็อปนะที่งี่เง่าไม่ชอบฟังใคร แต่อีกใจก็เข้าใจแหละว่าเค้าแคร์ฉันมาเลยน้อยใจเป็นธรรมดา แต่หงุดหงิดเป็นไงทั้งโดนมองสายตาแบบนั้นแล้วไหนจะน้อยใจพี่ท็อปเหมือนกันที่ไม่เชื่อกัน เลยยังไม่อยากคุยด้วย


เอ้า!! แกควรรีบเคลียร์นะเว้ยปริ้น ก็รู้อยู่ว่าพี่ท็อปน้อยใจแก


รู้ แต่ก็น้อยใจเป็นเหมือนกันปะ อุส่ารีบมาหาแต่ไม่ยอมฟัง น่าโมโห


พี่ปีย์ เอาไงดีค่ะแล้วยัยนิวก็หาแนวร่วมเมื่อสับสนกับเรื่องของฉันจนหาทางแก้ไม่ได้


พี่ว่ากลับคอนโดกันก่อนไหม ไอ้ท็อปคงไปที่นั้น อีกอย่างไอ้มาร์ชกับลิตเติ้ลก็กำลังช่วยกันให้รูปพวกนั้นหายไปด้วย ทางที่ดีเรากลับกันไปตั้งหลักก่อนดีกว่า


จริงด้วยแก ไปปริ้น ไปหาพี่ท็อปกัน!”


แล้วก็ต้องเป็นแบบนั้น เพราะสองเสียงมากกว่าหนึ่งเสียงยังไงละ

 

 

ก็จริงที่ฉันต้องอธิบาย จริงที่ฉันควรพูด แต่ยังไงละ มาถึงห้องพี่ปียน์กับยัยนิวก็บอกให้ฉันเข้ามาคุยส่วนตัวกับพี่ท็อป แต่เค้าก็อยู่ในห้องเปิดเพลงเสียงดังไม่ได้สนกันเลย แล้วฉันก็ไม่กล้าเข้าไปในห้องส่วนตัวเค้าด้วย


แต่เดินวนไปวนมาแบบนี้มันอึดอัดเป็นบ้าเลย โวะ!!


ฉันตัดสินใจไปเปลี่ยนเสื้อผ้าและล้างหน้าล้างตาก่อนจะทำใจให้เย็นเพื่อไปคุยกับพี่ท็อปอีกครั้ง มองหน้าในกระจกแล้วเซงชะมัดเลย ไม่ผิดนะ ไม่ได้ผิดสักนิด ทำไมต้องมาวุ่นวายเพราะยัยฟีย่า กับไอ้บ้าฟีนิกซ์ด้วยเนี้ย อย่าให้ป่วนกลับนะจะเอาให้แสบเลยคอยดูเถอะ!


แล้วก็อีหรอบเดิม พอมาถึงหน้าห้องพี่ท็อปฉันก็ไม่กล้าจะเคาะเรียก เดินไปเดินมาตัดสินใจสักพักถึงได้รวบรวมความกล้าเม้นปากจนเน้นและยกมือไปสัมผัสประตู แต่ว่า


แอ๊ดด เค้าเปิดมาพอดีนะสิ!!


ฉันและพี่ท็อปมองกันสักพัก ด้วยความนิ่งเข้าครอบคลุมบรรยากาศทั้งหมด เสียงเพลงในห้องทำให้ฉันรู้สึกปวดหูนิดหน่อยเพราะมันดังแบบกระแทกออกมานอกลำโพง พี่ท็อปมองนิ่งก่อนจะเดินเข้ามาในห้องทั้งที่เปิด
ประตูทิ้งไว้


ยังไงคือเค้ามาเปิดเพื่อจะออกไปข้างนอก หรือเปิดเพื่อให้ฉันเข้าไป?


พี่ท็อปฉันพูดแล้วเดินกล้าๆกลัวเข้ามา ก่อนจะปิดประตูเพราะแอร์ในห้องที่เค้าเปิดอยู่


“…”


อย่าเงียบดิ มาคุยกัน


“….แล้วเค้าก็เดินไปที่โต๊ะเขียนหนังสือก่อนจะยืนพิงแล้วหยิบหนังสือที่วางอยู่มาอ่านแบบไม่สนใจฉัน

นี่!!!”


“…”เวลาผู้ชายงอนมันน่าหมั่นไส้นะ อยากจะปาด้วยกีต้าร์ข้างประตูนี้ให้หัวแตก - -^


อะไรเอ่ยกำลังงอนพี่ท็อปบทจะไม่ฟังทีไรก็ทำตัวเป็นเด็กตลอดเลย งอนๆ ๆ ๆ เล่นตัวชะมัด


“…..


อะไรเอ่ย ไม่ยอมพูดด้วย=.=!!”


“…...


อะไรเอ่ย กำลังเข้าใจผิดนี้ใจเค้าไม่คิดจะหันมามองหน้าฉันสักนิดเชียวหรอ ดี! เดี๋ยวจะกลับไปหาฟีนิกซ์ให้น้ำตาเช็ดหัวเข่าเลยคอยดู


ฉันแค่คิดเล่นๆนะ ไม่มีทางหรอก กลับไปหาหมอนั้นยอมง้อพี่ท็อปจนตายดีกว่า=//=


ฉันกำลังทำอะไรอยู่กันแน่เนี้ย ฮึ่ย!!!


พี่ท็อป!!”


“…..


อะไรเอ่ย ไม่รู้ตัวว่าปริ้นรักเค้า….มากซะด้วย!”ไม้ตายสุดท้ายแล้วนะ ถ้าอีกประโยคไม่หันมา จะไม่ง้อจริงๆแล้วนะ =_=!!!


“…..”


นี่ไม่เคยง้อใครเลยนะ อีกอย่างเรื่องก็ไม่จริง พี่ท็อปก็น่าจะรู้จักปริ้นดีนิ อย่างงอนน่า พอรู้เรื่องรีบไปหาคนแรกเลยรู้ตัวไหม สำคัญขนาดนี้คิดไม่ได้อีกไง


“….แม้จะพูดยืดยาวก็ไม่ได้ทำให้คนที่ยืนอ่านหนังสืออยู่ข้างๆหันมาสนใจเลยสักนิ


เออสิ ทำแบบนี้จะจำไว้เลย จำไว้!!!!!


ถ้าหากว่าไม่หันมาหลังจากจบประโยคนี้ละก็นะไม่ง้อ ไม่คุย ไม่ยุ่งละจริงๆ


อะไรเอ่ย เป็นแฟนกันนะ นะคร๊าบบบบ พี่ท็อป ง้อๆๆ ดีกันนะ^^”ฉันพูดพร้อมกับกระตุกแขนเสื้อเค้าให้หันมา พร้อมกับยื่นหน้าไปข้างแก้มด้วยอาการง้อสุดพลัง จนเห็นว่าเค้ากำลังข่มไม่ให้ยิ้ม ไอ้ขี้แกล้งนิ ชอบแกล้งตลอดเลยอะ!


รอตั้งนานแล้วคำนี้ เล่นลิ้นอยู่ได้^O^”ไอ้คนกวนประสาทยิ้มเยาะหันมาจนได้! ทีแบบนี้ละรีบหันมาเลย


ไม่ได้โกรธครับ แค่น้อยใจ แค่อยากให้ง้อ เข้าใจไหมครับคุณแฟน^^”พี่ท็อปวางหนังสือในมือลงที่โต๊ะก่อนจะดึงฉันไปอยู่ตรงหน้าแล้วจับมือฉันไปคล้องคอพล่างมองฉันด้วยสายตาอบอุนที่สุดเท่าที่ฉันเคยได้รับมา แล้วมือเค้าก็กระชับเอวฉันให้ประชิดตัว


คนบ้าอะไรอบอุ่นชวนฝันได้แบบนี้ แล้วฉันก็ยิ้มออกจนได้เมื่อเค้ากอดฉันพร้อมหมุนไปมาเพื่อให้รู้ว่าเค้าไม่ได้งอนไม่ได้โกรธแล้ว พี่ท็อปนี้น่า!!!


^^


กว่าจะมาง้อได้นะ รอตั้งนานพี่ท็อปว่าเสร็จก็หอมฉันจนได้


ไม่มีอะไรจริงๆนะ จริงๆฉันย้ำจนเค้ายิ้ม


รู้แล้ว ไอ้มาร์ชกับเติ้ลโทรมาบอกว่าใครเป็นคนทำแล้วสีหน้าดูไม่ดีไปนิด แต่เค้าก็ยิ้มมาให้ฉัน


“….


ฟีย่าสินะ


“….


คิดไว้แล้วละ เพราะเธอเป็นคนส่งรูปนั้นให้พี่ก่อนรูปจะโดนปล่อยอีก


ห้ะ!!”


ที่โกรธอะ แค่รู้สึกดูแลเปลี่ยนไม่ได้สักครั้งเฉยๆ โกรธตัวเองพี่ท็อปมองฉันเศร้าๆอีกแล้ว


อย่าคิดมากสิ แฟนปริ้นหล่อมากนะเวลายิ้ม^^”คำพูดที่ไม่คิดว่าจะออกจากปากตัวเองทำเอาพี่ท็อปยิ้มแก้มปริเลย


แล้วฉันก็ทำให้เค้าตกใจตรงที่ยื่นหน้าไปใกล้ริมฝีปากเค้า เรามองกันแบบใกล้มากๆจนหัวใจเราดังประสากัน แล้วฉันก็คิดว่าไม่ไหวแน่เลยผละตัวออกดีกว่า แต่แล้วพี่ท็อปก็ยื่นหน้ามาชิดจนฉันหนีไปไม่ได้และก็ต้องตอบ
รับจูบหวานๆนั้นกลับเมื่อเค้าส่งมา


อื้อ!!”ฉันฝืนตัวที่เขย้งอยู่ ให้รู้ว่าทั้งเมื่อยและหายใจไม่ออกจนพี่ท็อปยอมปล่อยแล้วดึงไปกอดอย่างหมั่นเคี้ยวอีกครั้ง


แล้วสรุปเรายังต้องไปรีสอร์ทไหมค่ะเนี้ย


ไปสิ ก็รอให้ง้อเสร็จก่อนไงค่อยไป>//<”


เจ้าเล่ห์ตลอด!!!”


รักปะละดูเค้าสิ หน้าฉันแดงจนจะระเบิดแล้วเมื่อเค้ายังแกล้งฉันไม่เลิก


ยังจะมาถามอีก รักสิ รัก รักค่ะคำพูดย้ำชัดหนักแน่นทำให้พี่ท็อปยิ้มไม่หุบอีกครั้ง


ถ้าในโลกนี้มีคำอะไรที่มากกว่าคำว่ารักปริ้น พี่คงพูดคำนั้นให้ฟัง แต่เมื่อมันไปมี เพราะงั้นจะใช้คำที่ซ้ำคนอื่นแล้วกัน รักนะครับ คนดี รักที่สุด


แล้วเค้าก็ย้ำมันให้ฉันฟังก่อนจะยื่นหน้าอีกใกล้อีกแล้ว แต่ฉันก็หยิบหนังสือมาบังเพราะความเขินอาย


ยังไม่ได้จัดกระเป๋า ไปจัดกระเป๋าก่อนนะ!!!”


ก็ได้ มีเวลาให้สวีทอีกเยอะนิเนอะ ริมทะเลและสองเรา^^


อร๊าย!!!!! บอกทีว่าทำให้ไม่เขินมันทำยังไง….ทำยังไง!!!!!




ฟินไหมค่ะ หวานไหม
แต่งไปก็เขินเองไป ตลก 555555
หวานจริงแบบอมยิ้มตอนแต่งเหมือนคนบ้า ^^
พี่ท็อปน่ารัก ปริ้นเซสก็จัดเต็มง้อกำลังสิบ น่ารักสุด ๆ
ใกล้จะจบแบ้ววว รักกันได้สักทีคู่กัดคู่นี้555
แต่ตัวมารยังไม่จบนะเซ้ เอาใจช่วยกันต่อ
จะเจออะไร ขอเม้นหน่อยได้ปะ
งานเยอะ เรื่องแยะค่ะ ปวดหัว
กว่าจะบิ้วให้แต่งแนวรัก ๆ นี้นานเลย 55555
ลูเยิฟจ้า ขอกำลังใจเจ๊นิดนึงน๊าาาาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

727 ความคิดเห็น

  1. #710 Sirigon So Kongto (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มกราคม 2558 / 16:23
    ฟินอ่ะฟินเฟอร์
    #710
    0
  2. #688 susurration (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 เมษายน 2557 / 23:06
    ฟีย่า..น่าตบ คล้องจองดีจริงๆเหมาะมากกกกกกกกกของที่สุด ยัยนี่ควรโดนตบตั้งแต่เริ่มเรื่องแล้ว อ๊ากกกกกกกทนไม่ได้ยิ่งเกียจคนแอ๊บอยู่
    #688
    0
  3. #675 Chris_Kray (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 มีนาคม 2557 / 22:28
    อร๊ายยย เขินนนน -/////- 
    #675
    0
  4. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  5. #518 Chic (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2557 / 22:48
    ตัวร้ายจะมาแบบไหนอีกเนี่ยย
    #518
    0
  6. #489 Pan (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2557 / 22:22
    อยากมีแฟนเหมือนพี่ท็อปอ่ะ@__@

    น่าร้ากกกกกก
    #489
    0
  7. #479 aoy_chonnicha (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 มกราคม 2557 / 09:05
    เขินที่สุด
    #479
    0
  8. #387 Gwenael (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2556 / 21:37
    ง่ะ! ทำไมพี่ท๊อปทำแบบนี้อ่า เอาคืนเลยปริ้นเซส 5555
    #387
    0
  9. #370 KanDa_rn (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2556 / 02:37
    ตอนนี้มีสตูเพิ่มขึ้นอีกคนละ ฟีนิกส์ ฟีย่า พี่น้องมหาปะลัย 5555555
    ปริ้นง้อซะสุดๆพี่ท๊อปนี่ก็เหลือร้ายจริงๆ >\\\<
    #370
    0
  10. #357 maimaiwhan (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2556 / 14:35
    มันจะหวานเกินไปแล้วววววว >//////< หมั่นไส้...แหมๆๆๆแม่ของลูก โอยยยหมั่นไส้อ่ะ 5555
    #357
    0
  11. #330 Hiidim (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2556 / 01:12
    รออออออออออออออออออออ
    #330
    0
  12. #279 mini (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2556 / 19:25
    เขินแทนปริ้นอ่ะ

    เจิมด่วนๆ
    #279
    0
  13. #277 NootPanda (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2556 / 17:00
    พี่ท็อปที่แท้ก็เจ้าเล่ห์
    นึกว่าโกรธปริ้นจิงๆซะอีก
    #277
    0
  14. #276 n'journey (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2556 / 23:29
    น่ารักมากกกกกก
    #276
    0
  15. #272 namiko (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2556 / 20:52
    ต่อๆๆๆ อัพเร็วๆน้าาาา
    ตามอ่านของไรเตอร์ทุกเรื่องเลย
    หนุกทุกเรื่อง น่าติดตามมากกก
    #272
    0
  16. #271 nbbm (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2556 / 19:55
    เขิลลลลลลลลลล
    #271
    0
  17. #270 ICCube (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2556 / 06:03
    น่ารักๆๆๆๆๆๆ หวานๆๆๆๆๆๆ อิจฉาๆๆๆๆๆๆๆ
    เม้นโลดดดดดดดด ชอบๆๆๆๆๆๆ 
    #270
    0
  18. #268 tae sica yoona (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2556 / 22:35
    น่ารักมากเลย
    #268
    0
  19. #267 ICCube (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2556 / 13:46
    ฟี....ย่าไงหละ 
    อย่าบอกน่ะว่ามีคนแอบบถ่ายรูปแล้วเอาไปให้พี่ท๊อปดู
    เรื่องนี้ตัวร้ายเยอะจุง รออ่านตอนต่อไปนะคะ
    เพิ่งเริ่มอ่านวันนี้ อ่านทันแล้วค่ะ ใช้เวลาวันเดี่ยว
    #267
    0
  20. #251 Black Merlin (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2556 / 12:07
    เจิมเววๆๆค่า
    #251
    0
  21. #250 ขนุน (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2556 / 17:39
    ฟีนิกซ์&ฟีย่า คู่หูตัวแสบบบบบบบ
    #250
    0
  22. #249 NootPanda (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2556 / 08:50
    พี่น้องคู่นี้เกิดมาเพื่อเป็นตัวร้ายใช่มั๊ยเนี้ยะ
    ฟีนิกซ์&ฟีย่า  -*-โกรธค่ะโกรธ
    #249
    0
  23. #248 112 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2556 / 11:05
    เจิมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #248
    0
  24. #246 MA Maprang (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2556 / 22:22
    เจิมมมมมมมมมมมม ^^
    #246
    0
  25. #245 blAckhOMe (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2556 / 11:38
    อร้่ายยย..เจิม (?)
    #245
    0