Unexpected กระชับรัก...ให้พลิกล็อค END

ตอนที่ 2 : Unexpected EP.1 - เริ่มต้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,430
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    8 เม.ย. 63

TB

   





1





 





 

พิธีจบการศึกษา โรงเรียนเอกชนบัสเซท

 

งานเลี้ยงต้องมีวันเลิกรา ตอนนี้ก็จบพิธีจบหลักสูตรนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่6แล้ว ขอให้นักเรียนของครูทุกคนโชคดีเข้าศึกษาต่อมหาลัยได้ทุกคน และมีอนาคตสดใส ขอบคุณครับเสียงปรบมือสนั่นหวั่นไหวภายในหอประชุมเป็นสัญญาณที่ดี เพราะมันเตือนให้รู้ว่าตอนนี้มันจบแล้ว จบสิ้น จบกันสักทีชีวิตนักเรียน ม.ปลายที่ต้องตื่นเช้าตั้งแต่ไก่โห่ มานั่งถักเปียไปโรงเรียน ยืนเข้าแถวเคารพธงชาติ และแต่งตัวถูกระเบียบตั้งแต่หัวจรดเท้า จากนี้ไป ปริ้นเซสคนนี้จะไม่ต้องมาตามกฎระเบียบแล้ว ^^

 

บรรยากาศในหอประชุมตอนนี้เหล่าเพื่อนสนิทต่างพากันเขียนเสื้อเพื่อล่ำลา และกอดคอร้องไห้กันยกใหญ่ที่ต้องแยกจากกัน แต่ฉันว่ามันไม่มีสักเสี้ยวเลยนะที่จะรู้สึกแบบนั้น เวลาแบบนี้มันควรต้องดีใจและฉลองสิถึงจะถูกJ

 

บรรดารุ่นน้องที่มายืนรอเอาดอกไม้มามอบแก่รุ่นพี่เริ่มขึ้นแล้ว พอประตูหอประชุมเปิดขึ้นบรรดาเด็กๆที่แอบชอบใครอยู่ก็พุ่งตรงหารุ่นพี่เพื่อจะมอบดอกไม้ให้ และเพิ่มจังหวะด้วยเสียงดนตรีจากบนเวทีทำให้อารมณ์แห่งความครึกครื้น

 

จากนี้ไป ฉันก็ต้องแยกกับแกแล้วสิปริ้นเสียงสะอึกสะอื้นจากผู้หญิงที่นั่งข้างฉันดึงอารมณ์ตื่นเต้นที่จบหลักสูตรไปทันที เธอคนนี้คือเพื่อสนิทฉันเองละ เธอเป็นคนค่อนข้างอ่อนไหวง่ายเหมือนผู้หญิงทั่วไปซึ่งต่างจากฉันมาก

 

แกจะร้องไห้ทำไมเนี้ยนิวเยียร์=//=”

 

ฮึก ฮือ ก็ฉันกับแกต้องแยกกันแล้วนิปริ้น ฮือออออ

 

หยุดเลยนะไอ้นิว ถ้าเสื้อฉันเปียกน้ำมูกแกละก็…”ยัยนิวเยียร์ชะงักหน้าก่อนจะยืนเบะปากเป็นเด็กๆ

 

“T//T”

 

ทำกับว่าเราจากกันไกลงั้นแหละ มหาลัยแกไม่ได้อยู่ขั้วโลกใต้สักหน่อย และฉันก็ไม่ได้หนีแกไปเรียนที่ขั้วโลกเหนือด้วย จะดราม่าทำไหมฮะ…”

 

“T^T”

 

แต่ยังไงก็ขอบคุณนะนิวเยียร์ สำหรับปีที่ทนกับคนอย่างฉัน แล้วก็ดีใจด้วยที่สอบเข้ามหาลัยศิลป์ได้

 

“…ไอ้ปริ้น แก ฮึกๆ แก ฉันรักแกยัยนิวเยียร์โผล่กอดฉันแบบไม่ตั้งตัวทำเอาตัวฉันเซไปเล็กน้อย แต่ก็นะ ฉันยอมให้ยัยนี้ครั้งนึงก็ได้ ยัยเพื่อนสนิท!

 

ตลอดเวลาที่ผ่านมาถ้าไม่ได้ยัยคนนี้ฉันคงจะแย่อยู่เหมือนกัน พูดตามตรงเลยนะหัวด้านวิชาการค่อนข้างจะไม่ไปเท่าหัวเรื่องกิจกรรมเลยอะ ส่วนยัยนิวเยียร์เรียนดีดนตรีเด่นจนได้โคต้าที่มหาลัยศิลป์ และก็ได้โคต้าอีกหลากหลายที่ด้านดนตรีสากล

 

แต่ที่ยัยนี้เลือกมหาลัยศิลป์ก็เพราะประธานนักศึกษาฝ่ายดนตรีอะไรนี้ละส่วนตัวฉันจะพูดไปก็อายตัวเอง ลองไปสอบนิเทศศาสตร์ของมหาลัยศิลป์เอาไว้เหมือนกันนะทั้งที่เกรดคาบเส้นแดงไปนิดเดียว แถมตอนสอบฉันได้ยินพวกที่สอบเสร็จพูดถึงทฤษฎีบ้าบอคอแตกอะไรกันปวดหัวไปหมด ส่วนฉันก็ทำแบบฉบับตัวเองเน้นการวิเคราะห์และยกตัวอย่างซึ่งดูไม่มีหลักการอะไรเลยสักนิด สงสัยฉันคงต้องให้แม่เตรียมเงินเข้าเอกชนแถวนี้แหงๆ

 

มาโน่นแล้วแก!”

 

อะไรมา?”ฉันทวนคำนิวเยียร์ที่ใช้ไหล่สะกิดเรียกความสนใจฉันจากที่รับดอกไม้จากเด็กม.ต้น ก่อนจะหันมองตามสายตา ภาพเบื้องหน้าตอนนี้เป็นรุ่นน้องที่กำลังวุ่นวายตามหารุ่นพี่ที่ตัวเองจะให้ดอกไม้ แต่ก็ต้องหลบเป็นแถบๆ เมื่อมีใครบางคนกำลังตรงมาทางนี้

 

ดีใจด้วยนะครับพี่เจ้าหญิงของผม^^”

 

เสียงเด็กหนุ่มหัวสีคัลเลอร์ฟูที่มีหน้าตาเป็นอาวุธเดินยิ้มแก้มปริจนทำให้ทุกสายตาบนหอประชุมจับจ้องพร้อมกับช่อดอกกุหลาบช่อใหญ่ในมือที่ถูกจัดแต่งอย่างสวยงามด้วยการเรียงตรงกลางด้วยกุหลาบสีขาวเป็นรูปหัวใจและรอบนอกเป็นสีแดงสดทำให้ดึงดูดสายตาไปอย่างทวีคูณ

 

จะให้พูดกี่ครั้ง ฉันชื่อปริ้นเซส แล้วฉันก็ไม่ใช่ของของใครด้วยฉันถอนหายใจกับเบื่อหน่ายให้กับการกระทำของเด็กคนนี้ หมอนี้ชื่อฟีนิกซ์ เป็นเด็กม.5ที่ชอบทำตัวแก่แดดตีตัวเสมือนรุ่นเดียวกับฉัน และชอบทำตัวเท่ห์โชว์คนอื่นเสมอ วันดีคืนนี้ก็หัวสีฟ้าและอีกวันก็มาสีชมพู ฉันละไม่เข้าใจเลยจริงๆ

 

แต่ก็ไม่มีใครกล้ามีปัญหากับหมอนี้หรอกทั้งนักเรียนรวมถึงจะเป็นอาจารย์คนไหนก็ตามเพราะเค้าเป็นถึงหลานชายสุดหวงของผอ.โรงเรียน และเค้าก็ตามจีบฉันมาหลายปีแล้วด้วย นี้เป็นเรื่องน่ายินดีที่ฉันหลุดพ้นจากเด็กไม่รู้จักโตคนนี้ได้แล้ว

 

ชอบไหมนี่ผมเปลี่ยนสีผมสีชมพูให้เข้ากับช่อดอกไม้เลยนะเนี้ย จะไม่รับดอกไม้จากผมหน่อยหรอคร๊าบบบ ผมก็อายเป็นนะเสียงทะเล้นพูดพร้อมยกช่อดอกไม้ยื่นมาตรงหน้าฉันทำให้ทุกสายตาบนหอประชุมมองกันอย่างลุ้นๆ ฉันเดาว่าทั้งโรงเรียนนี้รู้กันเกือบหมดว่าหมอนี้จีบฉันมานานแล้วแต่ไม่ติดสักทีเพราะการกระทำเวอร์ๆพวกนี้นั้นละ T//T

 

ฉันขอหรอ?”เป็นอีกครั้งที่ฉันตีหน้าซื่อแล้วหันไปสนใจวงดนตรีบนเวที

 

ถ้าปริ้นไม่รับ ผมจะสั่งให้วงดนตรีหยุดเล่นเค้ายังยกยิ้มอยู่ข้างฉันโดยที่ฉันเองได้แต่กัดฟันแล้วดึงดอกไม้ช่อโตมาวางไว้ข้างตัว เป็นประจำที่หมอนี้จะเรียกฉันว่าพี่ไม่ถึง3ประโยคก่อนจะเรียกชื่อฉันราวกับว่าเป็นรุ่นเดียวกันที่สนิทสนมมาก

 

ยินดีด้วยนะครับ จากนี้ไปโรงเรียนคงไม่น่ามาเรียนสำหรับผมอีกแล้ว^^”

 

“…”ฉันทำหูทวนลมทั้งที่ได้ยินทุกคำ

 

พี่นิวเยียร์ยินดีด้วยฮะเค้าสั่งให้เพื่อนที่ถือดอกไม้ช่อเล็กส่งมาให้ให้นิวเยียร์ เป็นประจำที่หมอนี้จะเอาขอติดไม้ติดมือมาให้เพื่อนสนิทเพื่อเรียกคะแนนตลอด จนตอนนี้ยัยนิวเยียร์ก็ชอบทำตัวเป็นพวกฟินิกซ์เข้าไปทุกวันๆ

 

อ่อจ้า ขอบใจนะฟีนิกซ์

 

ยังเหมือนเดิมเลยนะ จนวันสุดท้ายแล้วแท้ๆ ยังใจแข็งไม่เปลี่ยน นี้มันผ่านไป2ปีแล้วหรอเนี้ยที่ผมชอบปริ้นมา

 

ฉันใช้ให้ชอบหรือไง- -^”

 

โห้วปริ้นอะ อย่าขัดสิ เอาเป็นว่าผมจะหาเวลาไปหาพี่บ่อยๆนะ ถึงตอนนี้ผมไม่รู้ว่าพี่เรียนไหน แต่ผมจะหาพี่จนเจอพี่ไม่ต้องห่วงนะ บนโลกนี้ไม่มีสิ่งไหนที่ฟินิกซ์คนนี้ไม่รู้!!”นั้นละที่ฉันห่วง ห่วงว่านายจะตามหาฉันเจอ ขอร้องเธอเอาหมอนี้ไปไกลๆชีวิตฉันที แค่2ปีที่ทำตัวติดฉันเป็นเงาก็เกินแล้ว= =!!

 

ผมจะเล่นเป็นวงปิด อย่าลืมดูนะ ผมจะร้องเพื่อปริ้น คนเดียวเท่านั้น

 

“….หมอนี้ถนัดเรื่องคุยคนเดียวแบบนี้ละ ฉันไม่ตอบก็ยังหาเรื่องคุยไปเรื่อย ฉันก็ไม่เข้าใจว่าเค้าจะทำให้มันได้อะไรขึ้นมา ทั้งที่รู้ว่าฉันไม่มีวันเปิดใจให้เด็กอย่างเค้าแน่ๆอยู่แล้ว

 

หลังจากที่เค้ามากวนประสาทฉันพักนึงก็ไปสแตนบายบนเวที ตามเสียงกริ๊ดทำให้ฉันรู้ว่าเค้าขึ้นมาบนเวทีแล้ว เสียงกริ๊ดกร๊าดบนเวทีทำให้ฉันตั้งใจจะเดินออก แต่ก็ถูกยัยนิวเยียร์จับแขนไว้ไม่ให้เดินต่อ

 

แกสงสารน้องเค้า ตามจีบมาก็หลายปี ดูน้องเค้าหน่อยไม่ตายหรอกหน่ะ

 

แกอยากดูก็ดูสิ ฉันไม่อยาก

 

ปริ้น!”นิวเยียร์ยังดึงแขนฉันพร้อมกับทำหน้าเว้าวอน จนฉันสะบัดแขนและยืนอยู่ต่อ

 

สวัสดีครับทุกคน

 

กริ๊ดดดดดดดดดดดดด ฟีนิกซ์ กริ๊ดดดดดดดดดดดดด !!!

 

วันนี้ผมขอมอบเพลงนี้ให้กับทุกคนที่มีความรักครับไม่พูดพร่ำ หมอนี้พูดจบก็เริ่มเพลงที่ดูสนุกจนคนบนหอประชุมเริ่มโยกย้าย


ก็พยายาม พยายามอยู่ทุกๆ วัน 
ให้เรานั้นได้ใกล้ 
ก็พยายาม พยายามจะสบสายตา 
ให้เธอมารู้ใจ 

และทุกๆ ครั้งใจก็สั่นไหว 
กลัวเธอไม่คิดอะไร 
ต่อให้รักยิ่งใหญ่สักเท่าไร 
ต้องย่อให้เล็กเวลาที่อยู่ใกล้เธอ 

ไม่บอกรัก ความจริงคือมันรักมาก 
ไม่ส่งยิ้ม ความจริงในใจยังเขินอาย 
แต่อย่างน้อยได้เดินข้างเธอ 
และทำทุกอย่าง ที่มีความหมาย 
ว่าฉันรักเธอ 

ก็แอบหวังว่าเราจะเป็นเนื้อคู่
ได้แต่ลุ้นให้เธอมองดูก็รู้ใจ 
ว่าคนนี้ที่ยืนข้างเธอ 
เขารักเธอมากแค่ไหน 
รู้สึกไหมคนดี

 

 

ฉันชินชากับสิ่งเหล่านี้ การได้รับเพลงรักแบบนี้ถือเป็นเรื่องคุ้นเคยที่เค้าทำให้ฉันบ่อยๆ ในสายตาคนอื่นฉันคงดูน่าอิจฉา แต่สำหรับฉันการได้รับเพลงรักแบบนี้มันช่างเป็นเรื่องที่ไม่สะกิดต่อมความรู้สึกที่ควรจะตื่นเต้นหรือดีใจเอาซะเลย ฉันรู้ว่าฉันไม่ใช่คนดีสักเท่าไรแต่ฉันก็ไม่เข้าใจว่าทำไมฟีนิกซ์ถึงได้ทุ่มเทอะไรมากมายเพื่อฉันมากขนาดนี้

 

แกนี้มันยัยโหดแห่งปีเลยจริงๆนะปริ้น น้องเค้าทำทุกอย่างแล้วแกยังไม่สนใจยัยนิวเยียร์พูดขึ้นขณะที่นั่งรถอยู่บนรถของเธอหลังจากจบพิธีลง

 

“…”

 

อ่อคุณลุงค่ะ วันนี้ไปส่งที่โรงแรมนี้นะยัยนิวส่งกระดาษให้ลุงคนขับรถก่อนจะหันมามองฉันต่อ

 

จะพาฉันไปไหน

 

เอาน๊า ไปถึงแกก็รู้เองแหละ>//<”

 

ฉันมองบรรยากาศรอบข้างอย่างงๆ หลังจากที่นิวเยียร์พาฉันลงจากรถที่มาจอดหน้าโรงแรมหรูตระหง่านใจกลางเมืองที่อยู่ใกล้ๆมหาลัยศิลป์เห็นแล้วก็เจ็บใจจี๊ดสุดๆ T//T

 

อะไรกันของแกเนี้ยนิว ฉลองจบต้องมากินโรงแรมหรูขนาดนี้เลยหรอ

 

ตามมาเถอะแก มื้อนี้ฉันเลี้ยงฉันเดินตามนิวเยียร์มายังโต๊ะที่ถูกจองไว้ ก่อนจะมีเด็กเสิร์ฟมาจัดการรับออเดอร์อาหารตามปกติ

 

ขอดูออเดอร์ก่อนนะคะ เดี๋ยวเรียกอีกทีฉันหันไปสั่งเด็กเสิร์ฟก่อนจะเปิดดูเมนูต่างๆ

 

ความจริงแล้วบ้านยัยนิวเยียร์ถือว่ารวยมากเลยละ พ่อเป็นทูตส่วนแม่ก็เป็นพยาบาลแต่ที่ยัยนี้มาขลุกอยู่กับฉันเพราะว่า พ่อกับแม่เธอไม่ค่อยมีเวลา เธอเลยมากินมานอนอยู่บ้านฉันอย่างกับเป็นฝาแฝดอินทร์จันทร์กับฉันซะแล้ว ซึ่งพ่อกับแม่ฉันก็เอ็นดูยัยนี้มากเหมือนกันแทบจะมากกว่าฉันที่เป็นลูกแท้ๆซะอีก ก็เพราะยัยนี้นิสัยดีและมีมารยาทกว่าฉันเยอะ ฉันเลยกลายเป็นหมาหัวเน่าทุกคนที่อยู่กับพ่อแม่แต่ฉันก็ไม่ว่าอะไรหรอก ก็ยัยนี้นิสัยดีกว่าจริงๆนั้นแหละและฉันคงยอมให้ยัยนิวเยียร์คนเดียวด้วย

 

อ้าวๆ ชะเง้อจนคอจะหลุดอยู่ละ มองหาใบยูคาลิปตัสกินหรือไง= =^”ฉันอดแซวไม่ได้เมื่อคนตรงหน้าทำตัวแปลกๆ ยื่นคอยาวอย่างกับพวกยีราฟหิวใบยูคาลิปตัสอย่างงั้นละ

 

ปริ้นแกก็ คนนะไม่ใช่ยีราฟ=//=!!!!”

 

อ้าวหรอ ก็เห็นแกมองอะไรอยู่ได้ เปิดเมนูข้ามไปข้ามมาฉันปวดหัว

 

ก็ฉัน…”เสียงนิวเยียร์เงียบลงเมื่อสายตาเธอไปสบกับสิ่งที่เลยตัวฉันไป

 

“O//O มะมาแล้วแก มาแล้ววววปฏิกิริยาตอบสนองตอนนี้ถ้าให้ฉันทายเพื่อนสนิทฉันคงเห็นผี ไม่ก็เจ้าเข้า สั่นและพูดจาไม่รู้เรื่องสุดๆ ทำให้ฉันเพ้งสายตาตามทิศที่ยัยนี้มอง

 

วันนี้เรียบร้อยดีนะชายหนุ่มปริศนาในชุดนักศึกษายืนโดดเด่นเป็นเป้าสายตา ยืนทักทายเด็กเสิร์ฟและพนักงานในร้านอย่างเป็นกันเอง โดยที่เผยยิ้มกว้างตลอดในการสนทนา

 

เรียบร้อยดีค่ะคุณท็อป วันนี้โซนวีไอพีจองเต็มทุกโต๊ะค่ะ

 

งั้นก็ดีครับ ตรวจสอบด้วยนะครับว่าลูกค้าต้องการอะไรหรือเปล่า

 

สั่งอาหารหน่อยค่ะฉันตั้งใจพูดเสียงดังจนพนักงานที่คุยกับผู้ชายคนนั้นหันมาสบตาฉัน และถ้าฉันเดาไม่ผิดผู้ชายคนนั้นก็ต้องได้ยิน

 

ไม่เป็นไรผมไปรับออเดอร์เองสุดเสียงสนทนาผู้ชายที่ทำให้เพื่อนฉันนั่งไม่ติดก็มาหยุดอยู่ข้างโต๊ะด้วยท่าทางสุภาพพร้อมกับยิ้มแย้มจนยัยนิวเยียร์แทบจะควบคุมอารมณ์ไม่อยู่

 

แกจะทำอะไรปริ้นสีหน้าตกใจทำให้ฉันยกยิ้มกวนๆใส่เพื่อนสนิท ก่อนจะเห็นว่าบุคคลที่ฉันจงใจเรียกมาถึงโต๊ะแล้ว

 

รับอะไรดีครับ เมนูแนะนำมื้อเย็นวันนี้เป็นสลัดผักราดซอสพิเศษจากทางโรงแรม พร้อมสเต็กปลาไขมันต่ำนำเข้าจากญี่ปุ่นนะครับ

 

ระรับชะชุดนึงคะ>//<”ยัยนิวเยียร์คงจะเป็นเอาหนักเลยจริงๆ พูดยังกับคนติดอ้างจนฉันเองก็อดขำไม่ได้

 

แล้วไม่ทราบว่าคุณ…”

 

พี่ท็อปT//T”

 

ฉันกำลังตัดสินใจจะเลือกตามนิวเยียร์แต่สุดท้ายคำพูดฉันก็ต้องกลืนลงคอพร้อมอากาศเพราะเสียงใสของใครบางคน

 

 “ชะ…”

 

“T//T”

 

เกิดอะไรขึ้น ไปเราไปคุยกันในห้องพี่ดีกว่า

 

“O//O”กะกอดเลย กอด โอ้วพระเจ้าช่วยฉันไม่ตั้งใจจะมองเต็มตาเลยนะสาบาน ถ้าผู้หญิงคนนี้จะวิ่งเข้ามาไม่พูดไม่จาแล้วก็กอดผู้ชายคนนี้ท่ามกลางความตกใจจากโต๊ะข้างๆ รวมถึงโต๊ะฉันเอง และแน่นอนว่ายัยนิวเยียร์ได้แต่อ้าปากพะงาบๆเหมือนกับปลาขาดน้ำไปเป็นที่เรียบร้อย

 

มีแต่เพียงพนักงานเข้ามาปรับสถานการณ์ร้านให้เหมือนว่าเมื่อกี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้นและมารับออเดอร์ต่อ แต่ขอบอกเลยว่าเพื่อนฉันคงเต็มอิ่มไปแบบสุดยอดเลยละ



มาเปิดตอนแรกแล้วววว และแอบเพิ่มตัวละครนำอีก1คน ฟีนิกซ์^^
คือแต่งไปแต่งมาฟินิกซ์น่ารักจนจะบ้าตาย น่ารักสุด ๆ เอ๊ะ!!
จะโดนแฟนคลับท็อปฆ่าไหมเนี้ย 5555
มาถึงก็มีการจากลาจากโรงเรียนกันเลย เศร้ากันเบาๆ
แต่ในวันเีดียวกันก็พบเจอกันแล้วระหว่างตัวนำหลัก
แถมยังมีกอดต่อหน้าต่อตา 5555555
ตอนแรกมาก็แอบหวังว่าจะชอบและติดตามกันต่อไปเรื่อยๆนะจ้า
รีบนั่งปั่นเพราะเห็นFav เพิ่มขึ้นทุกวันดีใจมากเลย :))
ขอบคุณกำลังใจจากรีดเดอร์ คำอวยพรวันเกิด
และคอมเม้นในทุกเรื่อง กำลังใจที่เพิ่มขึ้น ๆ
สัญญาว่าจะพัฒนา และอัพสม่ำเสมอ เรื่องนี้ก็หวังไว้มาเหมือนกัน
หวัังว่าจะชอบกันนะค๊า^________^
กดfav & vote 

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

727 ความคิดเห็น

  1. #286 มัท (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2556 / 00:07
    ไรท์สู้ๆค่ะ

    ติดตามอยู่ค่ะ
    #286
    0
  2. #253 ICCube (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2556 / 23:19
    สงสารฟีนิกส์จุง
    #253
    0
  3. #103 Sompreiwjeed ❤ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2556 / 01:35
    ฟีนิกซ์น่าร้ากกกกกกกกกกกกก >~<
    #จะบอกว่า เคยอ่าน เรื่องของ สมายล์&สกาย , ตัส&ลิตเติ้ล นานแล้ววว 
    นี่ต้องกลับไปอ่านอีกรอบเพื่อทบทวนความจำเลยทีเดียว 55555555555
    #103
    0
  4. #32 KanDa_rn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มีนาคม 2556 / 17:03
    ฟิกนิกซ์เปิดตัวมาซะน่ารักเลย ^^ แต่สู้พี่ท๊อปเขาไม่ได้หรอก 5555
    #32
    0
  5. #18 Hunna_B! (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มีนาคม 2556 / 10:09

        

    ลุ้นๆๆ 555 ความจริงนิยายเรื่องนี้ก็น่ารักใสๆและมีเสน่ห์
    เหมือนกับผู้หญิงสองคนข้างบนนั้นแหละ>O< อร๊ายยยย~


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 13 มีนาคม 2556 / 10:10
    #18
    0
  6. #10 GAPPA (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มีนาคม 2556 / 21:38
    ใครอ่ะคะ ใช่สมายหรือว่าลิตเติ้ลรึป่าว ><
    #10
    0