Unexpected กระชับรัก...ให้พลิกล็อค END

ตอนที่ 15 : Unexpected EP.13 - โอกาสแรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,396
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    9 เม.ย. 63

TB





 


      เสียงเปียโนเริ่มขึ้นหลังจากที่พิธีกรได้ประกาศว่าพี่ท็อปเป็นคนประมูลฉันในราคาห้าหมื่น เรายืนมองกันอยู่สักพักก่อนที่พี่ท็อปจะโค้งตัวเพื่อขอฉันเต้นรำ ซค่งใจฉันอยากจะเนหนีให้เค้าหน้าแหกกลางเวที แต่ด้วยสายตาจากทุกคนที่มองมาก็ทำให้ฉันต้องยอมส่งมือไปที่เค้า


นี่เป็นครั้งแรกหลังจากที่เรา ‘จูบกัน แล้วมาอยู่ใกล้กันขนาดนี้ ไม่สิต้องบอกว่าฉันพยายามไม่เจอเค้าถึงจะถูก ตอนนี้พี่ท็อปประคองมือฉันไว้หนึ่งข้างแล้วรวบเอวฉันเข้าประชิดตัว ซึ่งหน้าฉันตอนนี้ระดับสายตาไปชนกับระดับริมฝีปากเค้าพอดี


ตึก ตึก ตึก ตึก บ้าจริงทำไมฉันถึงหัวใจเต้นแรง แล้วใกล้ขนาดนี้พี่ท็อปต้องยินแน่ๆ


ไม่ต้องใกล้ขนาดนี้ก็ได้ฉันเริ่มเปิดบทสนทนาหลังจากที่เราเริ่มก้าวจังหวะ โดยมีสายตาคนรอบข้างมองมาอย่างอิจฉา


วันนี้ปริ้นสวยมากเลยนะ พี่อยากชมตั้งแต่เมื่อกี้แต่คนเยอะ อีกอย่างดูปริ้นไม่อยากคุยกับพี่เท่าไร


ก็รู้ตัวนิฉันตอบเสียงเรียบ


พี่ขอโทษนะ สำหรับเรื่องวันนั้น


“…..ฉันเงยหน้า  มองพี่ท็อป เราสอบตากันทั้งที่ยังเต้นรำอยู่ สายตาเค้ามันแฝงไปด้วยความเศร้าจนทำให้ฉันรนลานอย่างบอกไม่ถูก


ช่างมันเหอะ อารมณ์ผู้ชาย เข้าใจ


ฉันพูดตัดบทก่อนจะหันมองรอบข้างอีกครั้ง แต่สายตาฉันหันไปเจอสายตาเลนที่ยืนจิบคอกเทลด้วยอารมณ์ไม่ค่อยพอใจ เค้าจ้องพี่ท็อปอย่างหงุดหงิดฉันว่าถ้าเค้าต่อยพี่ท็อปได้ตอนนี้คงทำไปแล้ว แล้วจังหวะการหมุนก็ทำให้ฉันหันไปเจอยัยนิวเยียร์ที่ยืนอยู่ข้างพี่ปีย์ ยัยนี้มองฉันแบบมีเล่ห์นัยก่อนจะยิ้มเขินๆให้ฉัน ประสาทละฉันรู้ว่ายัยนี้คิดอะไรอยู่นะ!


ถ้าพี่บอกว่าไม่ใช่อารมณ์แต่เป็นความรู้สึกละ!!”


จากที่เงียบไปนาน เค้าก็ทำเอาหัวใจฉันเริ่มทำงานไม่ปกติอีกครั้ง น้ำเสียงที่แผ่วเบาของเค้าทำให้ตาฉันเบิกกว้างและโฟกัสไปยังใบหน้าเรียวที่ยื่นมาใกล้ใบหน้าฉัน แต่แล้วฉันก็ได้แต่กระพริบมองกลับอย่างถี่ๆ แววตาพี่ท็อปที่มองฉันตอนนี้จริงจังผิดปกติกว่าทุกครั้งที่เราเคยสบตากัน ทำไมฉันรู้สึกเหมือนเค้ากำลังสารภาพรักทั้งที่เค้ายังไม่พูดอะไรต่อด้วยซ้ำ ปากที่เม้มลงเมื่อจบประโยคคล้ายกับว่าเค้ากำลังเขินอายไม่น้อยที่พูดคำนั้นออกมา เล่นเอาหัวใจฉันสั่นตามแล้วทำไมท้องไส้มันรู้สึกผิดปกติแบบนี้นะ ไม่สิต้องบอกว่าร่างกายฉันทำไมไม่สั่งการไปชั่วขณะ


“….”


ก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่พี่คิดว่าพี่ชอบปริ้น พี่หึงเวลามีคนเข้าใกล้ พี่ไม่ชอบให้ปริ้นใกล้ผู้ชายหน้าไหน พี่ถึงได้ตามรับตามส่งแบบนี้ไง ทำไมถึงมองไม่ออก



“O.O!!!”จะบอกว่าล้อเล่นอีกไหมเนี้ย?



ไม่ได้ล้อเล่นนะปริ้น พี่พูดจริงๆ ออกมาจากใจ และผ่านการคิดเป็นอย่างดี!”

ฉันหยุดขาที่เต้นรำอยู่จนพี่ท็อปหยุดตาม เรามองกันเนินนาน ซึ่งความจริงฉันอยากเดินหนีออกไปแต่ทำไมฉันถึงได้จ้องเค้าอยู่แบบนี้กันนะ


พี่ชอบปริ้นนะดะดังไปไหม พี่ท็อปพูดคำนี้ออกมาดังจนฉันได้ยินเสียงผู้คนที่กำลังคุยกันรอบข้างเงียบลง แต่ฉันไม่ได้มองว่าพวกเค้ากำลังสนใจเราหรือเปล่า เพราะตอนนี้สายตาของฉันมันหันไปไหนไม่ได้อีกแล้ว



แบบนี้สินะที่เค้าเรียกว่าช็อคสินีม่า!!


เจากนั้นไม่นานฉันก็ได้ยินเสียงโห่แซวที่ดังจากฝั่งพี่ปีย์ ตอนนี้สองหูฉันอืออึงไปหมด มันเป็นแบบนี้ได้ไงกัน เค้าชอบฉันหรอ ชอบฉันเนี้ยนะ ฉันไปทำอีท่าไหนนะเค้าถึงชอบฉันได้?


อิจฉาปริ้นเซสจัง พี่ท็อปน่ารักแล้วใช่ว่าจะแค่พวกพี่ปีย์จะแซว ตอนนี้เด็กปี1และรุ่นพี่ที่เข้าเฟรชชี่ไนท์ก็มองเราสองคนพร้อมส่งเสียงเม้าส์ที่ดังเข้ามาในโสตประสาทฉันไม่หยุด ปริ้นเซสอยากจะเป็นลมU//U


 “….ได้ยินเสียงหัวใจตัวเองดังขนาดนี้ ฉันว่าฉันต้องเป็นโรคหัวใจแหงๆเลยหลังจากจบงานนี้ไป


ปริ้น ไม่ตอบพี่หน่อยหรอ เงียบแบบนี้พี่ก็เขินนะ>//<”


“….”ฉันเอาแต่จ้องเค้า คือมันงงไปหมดจนจับต้นชนปลายไม่ถูก ตอบอะไรละ เค้าจะให้ฉันตอบอะไร?


พี่รู้ว่าปริ้นช็อค แต่พี่ขอโอกาสให้พี่จีบปริ้นได้ไหม?”


“…..”กลางหมู่คนที่กำลังมองเราอยู่แบบนี้ ฉันเกลียดบรรยากาศกดดันแบบนี้ที่สุดเลย T^T แต่ใช่ว่าจะไม่เคยนะ ฟีนิกซ์ชอบทำแบบนี้ตอนเรียนมัธยม แต่ทำไมฉันปฏิเสธเค้าแบบไม่คิดอะไรเลยละ แล้วทำเคสนี้มันสับสนมึนงงไปหมดแบบนี้


“….ได้ไหมเสียงประหนึ่งการอ้อนพร้อมกับฝามือหนาที่สัมผัสเส้นผมฉันทำเอาฉันหายใจไม่เป็นจังหวะคล้ายจะเป็นลมชะมัด


คือ…..ยังไม่ทันจะพูดอะไรเลย ทว่ากับมีเสียงจากรอบข้างดังมา


ให้เลย ให้เลย ให้เลย

กดดันกันเข้าไปสิ เสียงตะโกนที่เริ่มจากพวกพี่ปีย์แล้วไล่ไปยังคนรอบข้างราวกับส่งเสียงเชียร์คอนเสิร์ต ทำให้ฉันหลับตาพร้อมกับคำถามในหัวที่ไม่รู้จะตอบอะไรก่อนดี แถมพอลืมตาขึ้นมาคนตรงหน้าก็ยังไม่ยอมปล่อยมือจากการลูบหัวฉันอีก พี่ท็อปจะรู้ไหมนะว่ายิ้มแบบนี้หัวใจฉันมันจะละลาย เอ้ยหายใจไม่ทั่วท้อง=//=!!


ก็…”ความจริงก็มีคำตอบแหละนะ แต่ไม่กล้าตอบ


“…..สายตาคาคั้นยังจงจ้องฉันไม่ละสายตา


“….ลองดูก็ได้มั้งฉันเม้มปากเน้นหลังจากที่ตอบไป

ทำไมมันเป็นความรู้สึกเหมือนถูกขอแต่งงานแล้วฉันตอบรับก็ไม่รู้นะ คือรอบข้างตอนนี้มีพวกพี่ปีย์ยัยนิวรวมทั้งพี่ลิตเติ้ลพี่ยุนอาพี่ออรีน ง่ายๆคือคนที่รู้จักเราสองคนมาแสดงความยินดีเต็มไปหมด แต่คือ….


ฉันแค่เปิดโอกาสให้จีบ ไม่ใช่ยอมแต่งงานด้วย ดีใจอะไรขนาดนั้น>//<


ฉันก็ไม่รู้ว่าตอบไปแบบนี้ได้ไง ปกติฉันก็ด่าเช็ดเลยนะถ้าไม่ชอบใคร แล้วยิ่งพี่ท็อปที่เคยทำให้ฉันสับสนวุ่นวายใจนี้ฉันคิดว่ามันไม่น่าเป็นแบบนี้ได้เลย แต่เมื่อกี้ที่เราจ้องมองกัน ในหัวฉันเต็มไปด้วยเรื่องของเค้าทั้งเรื่องร้ายและดี ความจริงถ้าลองตัดความอคติไปเค้าก็ทำดีกับฉันมากตลอดนะ แต่แค่ที่ฉันไม่ชอบคือก่อนหน้านี้เรื่องผู้หญิงเยอะแยะเต็มไปหมด คิดไปคิดมาขนาดเรื่องพี่เติ้ลฉันยังมโนไปเองกับคนอื่นก็ไม่แน่ใช่ไหมละ และไอ้ความหวั่นไหวที่เกิดตอนจูบก็กลับมามันเหมือนว่าฉันก็ไม่ได้ปฏิเสธเค้าไม่ใช่หรอ เลยทำให้ฉันให้โอกาสเค้าดูสักครั้ง แค่ให้โอกาสมันคงไม่เลวนิ!


โอ้ยหวานไม่แคร์สื่อยัยนิวพูดพร่างใช่หัวไหลกระแซ๊ะฉันไปมา


อะไรนิว หวานอะไร


มือนะมือ จับกันแน่นเลยนะ ฮาๆ ๆๆ^^”


อุ้ย!!ว่าแล้วฉันก็มองไปที่มือตัวเอง แต่มันไปประสานกับพี่ท็อปได้ไงละเนี้ย ไม่รู้เนื้อรู้ตัวจริงๆนะคะ บ้าจริว >//<


น้องปริ้นเปิดใจรับเพื่อนพี่เร็วๆนะครับ เดี๋ยวมันจะลงแดงตายซะก่อน แค่ปริ้นโกรธมันก็แทบเป็นบ้าแล้วเชื่อปะ


เงียบน่าไอ้ธันเดอร์ เดี๋ยวๆ จะโดนพี่ท็อปยกยิ้มเขินๆทันทีที่หันกลับมาเจอฉันมองอยู่


เรื่องนี้พี่ฟันเฟิม เอ้ยคอนเฟิม วันๆมันเอาแต่มองนาฬิกาจะไปรับไปส่งน้องปริ้นตลอดเวลาเลย สังเกตปะพี่ไปแซวๆ โดนมันไล่ออกมาทุกที ขี้หึงเนอะไอ้นี้อะแล้วพี่ปีย์ก็เป็นอีกคนที่เข้ามาเผาพี่ท็อป


อะไรวะ โดนเผาได้ไงวะเนี้ย ไอ้ปีย์แกเผนฉันได้ใช่ว่าฉันเผาแกไม่ได้นะ จะลองปะน้องนิวครับ


ไอ้ท็อป!!!!”เสียงพี่ปีย์ส่วนขึ้นตาโตเป็นไข่ห่านเลย มันต้องมีอะไรสิน่า


อย่าไปฟังไอ้ท็อปมันมากนะนิว ไอ้นี้มันใส่ไฟพี่


อะไรของพี่ปีย์เนี้ย พี่ท็อปเค้ายังไม่ทันพูดอะไรเลยนะนิวพูดจบก็เหล่มองฉันสายตายัยนี้มีแต่คำถาม ซึ่งไม่ต่างจากฉันหรอก แกไม่รู้ใครจะรู้?


พี่ท็อปชอบปริ้นขนาดนั้นเลยหรอฉันกระซิบถามเค้าทั้งที่น่าเค้าตอนนี้แดงมากจนฉันอยากจะแกล้ง


ยัยเด็กบ๊องส์ มีเธอคนเดียวแหละที่ดูไม่ออก ยุนอา ออรีน ยังรู้เลย สองคนนี้แซวออกจะบ่อย


ก็ไม่ชอบคิดไปเองนิ อีกอย่างปริ้นยังไม่เคยทำอะไรให้พี่ท็อปชอบเลยนะ ไม่เคยพูดเพราะ ไม่เคยเอาใจ ไม่เคยทำดีด้วยเลย เอาตรงไหนมาชอบเนี้ย


ทุกตรงแหละ



“…..เอิ่ม ว่าจะแกล้งเค้าแต่ทำไมฉันถึงได้พูดไม่ออกแทนละงานนี้


ไงท็อป บอกแล้วว่าผู้หญิงชอบให้พูดไปเลย ยิ่งแก่นๆแบบนี้เค้าไม่รู้ตัวหรอกว่าทำเราหัวปั่นแค่ไหนพี่ตัสก็เป็นอีกคนที่เดินมาสมทบ


นี้ถ้าพี่ตัสไม่ยุ ก็คงไม่กล้าหรอก ขอบคุณนะพี่พูดจนผมกล้าทำเลย


ยินดีด้วยนะท็อป น้องปริ้นก็เปิดใจให้เพื่อนพี่คนนี้เร็วๆนะ แล้วจะรู้ว่าผู้ชายคนนี้เค้าแสนดีและอบอุ่น พี่เป็นแม่ยก


อยู่ที่เค้าแล้วละคะว่าโอกาสที่ปริ้นให้จะเสียมันไปเปล่าประโยชน์หรือเปล่า พี่ลิตเติ้ล


โอ้ย สาบานด้วยเกียรติประธานนักศึกษาเลยว่าจะไม่ทำให้น้องรหัสคนนี้ผิดหวังในตัวพี่



ฮิ้ววววววว แล้วไอ้เสียงโห่แซวก็ครื้นเครงกันเป็นจังหวะ


เห็นแล้วคิดตอนที่พี่บังคับให้เติ้ลบอกรักพี่เนอะ พวกนี้ก็มาช่วยทำแบบนี้ว่าแล้วพี่ตัสก็ก้มจูบผมพี่ลิตเติ้ลท่ามกลางสายตาพวกเรา


เอิ่ม ขอโทษนะครับเพื่อนและพี่ กระผมโสดอิจฉาครับ มากๆพี่มาร์ชทำท่าเนือยนิดๆที่เห็นพวกเรามีคู่กัน


ไอ้มาร์ช ได้ข่าวว่าเมื่อวานพาเด็กมหาลัยวีอาร์มานอนด้วยนิ


ไอ้เพื่อนเวรนิ แม่งรู้ดียังกะนอนใต้เตียงวะ ไปเลยไอ้ธันเดอร์ แกกับฉันต้องไปหาเด็กมาควงบ้างละวะ ไอ้ปีย์มันหายหัวไปกับน้องรหัสมันละ


ว่าแต่ก็จริงอย่างที่พี่มาร์ชว่า พอหันมาคนที่ชอบแซวเราก็หายไปทั้งคู่เลย


สงสัยมันเห็นไอ้ท็อปกล้าสารภาพ มันเลยเอาบ้างวะ ไอ้นี้มันป๊อดไม่กล้าพูดให้ใครฟังหรอก ดึกแล้ว ขอเวลาไปสวีทกับเมียที่บ้านต่อนะ เจอกันน้องๆพี่ตัสพูดจบก็พาพี่เติ้ลเดินออกไปทั้งที่งานยังไม่จบ

 

 

ตอนนี้ในมีนักดนตรีบรรเลงเพลงอยู่บนเวทีให้เหล่านักศึกษามาเต้นรำกัน แต่ฉันกับพี่ท็อปก็เลือกที่จะเดินออกมาหาอะไรกินในส่วนคอกเทลตามที่ฉันขอ


สารภาพรัก!!! พี่ปีย์ชอบยัยนิวเค้กที่ฉันกลืนลงคอเมื่อกี้แทบจะสำลักออกมา เมื่อพี่ท็อปบอกความลับของพี่ปีย์


อืมมันแอบชอบนิวเยียร์ตั้งแต่ตอนไหนน่า….อ่อมีครั้งนึงที่บังเอิญเจอกันที่ห้างละมั้งแล้วพี่คุยกับไอ้ปีย์เพลินเลยไม่ทันระวัง มันผลักพี่ไปชนน้องนิวเยียร์จากนั้นไอ้ปีย์ก็พูดได้ว่าบ่นถึงแต่น้องนิวไม่หยุด พอรู้ว่าน้องนิวมาเรียนที่นี้มันก็สืบชื่อประหวัดด่วนๆ ก่อนจะใช้อภิสิทธิ์ประธานนักศึกษาทำให้รหัสตรงกัน


อุตาย!! โรแมนติก แต่ทำไมตอนแรกๆเค้าดูไม่เหมือนว่าชอบเลยละฉันวางเค้กในมือแล้วถามต่ออย่างสนุก


ก็ตอนแรกมันไปปรึกษาไอ้มาร์ชว่าจะทำไงดีไม่ให้น้องนิวรู้ มันกลัวนิวเยียร์จะกลัวแล้วไม่กล้าอยู่ห้องเดียวกับมัน


เหมือนที่ปริ้นไม่อยากอยู่ห้องกับพี่ท็อปฉันสวนทันควัน


เออ ใช่สิ พี่มันดูน่ากลัวสินะ


แหงดิ เราเจอกันครั้งแรกพี่ท็อปก็กอดกับผู้หญิงในร้านอาหาร เจอกันครั้งที่สองพี่ก็อยู่ทะเลกับผู้หญิงอีกคน แบบนี้ให้คิดไง


“…..พี่ท็อปขมวดคิ้วเหมือนกำลังคิดตามที่ฉันพูด


พอเถอะๆ ผู้หญิงในสต๊อกเยอะสินะ ถึงคิดไม่ออก


เห้ยไม่มี…”

 

ดูๆๆๆ ยังจะมาโกหกหน้าตาย เชอะเอาเหอะ จับได้วันไหนเดี๋ยวได้รู้กัน!

 


อะแฮ่มเสียงมารมาขัดจนได้สินะ ฉันกับพี่ท็อปได้แต่หันมองต้นเสียงที่ฉันรู้ดีว่าเป็นใคร


พี่ท็อปหล่อจังนะคะวันนี้แอ๊บๆแบบนี้มีคนเดียวละ ฟีย่าเดินมาแบบไม่สนเลยว่าฉันกับพี่ท็อปกำลังคุยกันอยู่


ฟีย่าก็สวยครับ


ถึงจะเป็นมารยาทแต่ฉันไม่ชอบใจเลย ไม่ใช่ว่าหึงนะ แต่ชมใครที่ไม่ใช่ยัยนี้ได้ไหมเนี้ย!


อ้าวปริ้นไม่สังเกตว่าเธออยู่ตรงนี้ ยินดีด้วยนะได้เป็นดาวมหาลัย เธอสวยมากจริงๆ


จ้ะ!”คำว่าจ้ะของฉันมันแฝงไปด้วยคำด่ามากมายฉันกระแทกเสียงจนพี่ท็อปหันมามองแบบปรามๆ


ปริ้นไปเข้าห้องน้ำนะ เดี๋ยวมา


ให้พี่เดินไปเป็นเพื่อนไหมมันมืด


แหมพี่น้องรหัสคู่นี้น่ารักจังนะคะ อิจฉาขึ้นมาเลย แต่ฟีย่าว่าจะปรึกษาพี่ท็อปเรื่องรับน้องหน่อยนะคะ ปริ้นไปเองได้ใช่ไหม


“…ได้บางทีก็ไม่เข้าใจว่าทำไมชอบทำอะไรที่ตรงข้ามใจตัวเอง


ท็อปไปเป็นเพื่อนปริ้นเถอะ เดี๋ยวยุนอาเทคแคร์น้องฟีย่าเองเธอเป็นน้องรหัสยุนอานะ ไปเป็นเพื่อนปริ้นเถอะหนุ่มๆจ้องปริ้นตาเป็นมันขนาดนั้น ระวังเถอะเสียงสวรรค์ของพี่ยุนอาทำให้ขาฉันหยุดชะงักหลังจากที่เดินไป ส่วนพี่ท็อปก็รีบวิ่งมาหาฉัน


นี่ละน่า คนดี มีนางฟ้าคุ้มครอง หึ!!


สายตาฟีย่าเหมือนมีไฟแรงสูงเหมือนในการ์ตูน เธอจ้องมองพี่ท็อปที่วิ่งมาไม่พอใจแต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะพี่ยุนอาชวนเธอคุยเรื่องอื่น ฉันว่ามันตลกดีนะเมื่อเห็นว่าพี่ออรีนก็เดินมาสมทบช่วยพี่ยุนอาให้ฟีย่าเดินออกมาหาพี่ท็อปไม่ได้


“…..


“….”


หลังจากที่ฉันเข้าห้องน้ำหลังอาคารเรียน ฉันกับพี่ท็อปก็กำลังเดินเข้าไปในงานอีกครั้ง แต่จู่ๆก็เหมือพร้อมใจกันไม่รู้จะพูดอะไรดี ตอนนี้มันทั้งเงียบและอึดอัดแปลกๆ


หมับ!


ฉันหยุดขาที่เดินเมื่อคนข้างๆดึงมือฉันไปจับอย่างถือวิสาสะ หรือว่าที่เงียบๆนี้เค้ารอจะจับมือฉันอยู่หรอ?


หวานไปวะ จะอ้วก!”เพราะความมืดทำให้ฉันมองไม่เห็นหน้าคนที่พูดเท่าไร เงาดำๆเริ่มเดินออกมาจากข้างตึกก่อนที่ฉันจะมองเห็นหมอนี้ฉันเจน….ไอ้บ้าเลน


นายยังไม่กลับไปอีกหรือไงฉันพูดอย่างไม่พอใจ ดูเหมือนพี่ท็อปจะงงๆเล็กน้อยก่อนจะดึงฉันไปข้างหลังเมื่อเห็นเพื่อนเลนออกมาด้วยอีกสองคนที่ฉันไม่คุ้นหน้า


ก็บอกแล้วไงว่าฉันจองเธอ แต่มันดันมาแย่ง

อย่ามาทำตัวเป็นหมาบ้าได้ปะ ฉันไม่ใช่ของนาย กลับไปได้ละ อย่ามายุ่งกับฉันฉันพูดพร่างดึงมือที่พี่ท็อปจับออกแรงดึงให้เค้าเดินตาม

 

 

Top Say


ตอนนี้ผมค่อนข้างงงว่ามันเกิดอะไรขึ้น เพราะผู้ชายที่หน้าตาไม่คุ้นมาดักรอผมกับปริ้นที่ข้างตึกแถมพูดจากหน้ากินหมัดแทนข้าวซะด้วย


อะไรนะ มันจองปริ้นหรอ เชื่อไหมว่าผมแทบจะเข้าไปต่อยหน้ามันให้หงายทันทีที่มันพูดแล้วยิ้มแบบนั้น แต่ที่ผมเฉยเพราะปริ้นจับมือผมเหมือนเธอไม่อยากใส่ใจมันเท่าไร นั้นทำให้ผมเชื่อเธอแล้วเดินตาม


นี่แกอะกล้าดีไงวะมาหักหน้าฉัน


แต่มันดูจะไม่จบสินะ ในเมื่อมันเดินมากระชากคอเสื้อผมอยู่แบบนี้


หักหน้าแก ยังไงผมถามเสียงเรียบ


แกมาประมูลปริ้นตัดหน้าฉัน!”มันพูดกวนๆก่อนจะหันมองปริ้นแล้วยิ้มให้เธอเหมือนกับผู้ชายที่ต้องการตัวเธอยังไงอย่างงั้น อยู่ดีๆผมก็รู้สึกโมโหจนอยากจะต่อยมันให้เละไปเลยจริงๆเหอะให้ตาย


ตัดหน้า เหอะ ฉันไม่ตัดหน้าใครนิ เพราะฉันไม่คิดจะปล่อยให้ใครเต้นรำกับน้องรหัสฉันอยู่แล้ว ปล่อยผมปัดมือมัดที่กำปกเชิ้ตผมเอาไว้มือเดียวจนมือมันหลุดอย่างง่ายดาย


ความจริงแล้วผมไม่ชอบหรอกนะพวกมีเรื่องต่อยตีอะไรแบบนี้ แต่คนไม่ชอบใช่ว่าจะต่อยตีไม่เป็นใช่ไหมละ


พี่ท็อปไปเถอะ.ปริ้นเซสรีบดึงมือผมอีกครั้งตอนนี้ผมไม่รู้ว่าหน้าผมมันเอาเรื่องมากแค่ไหน แต่ผมจ้องไอ้ผู้ชายที่ชื่อเลนนี้นานพอสมควรเลย ในตาผมน่าจะมีไฟลุกได้เลยนะ มันเป็นแบบนี้ตอนครั้งที่ผมรู้ว่าปริ้นมีฉากจูบในการแสดง นั้นละผมแทบคลั่งจนเป็นบ้าไปเลย ตอนนี้ก็เหมือนกันแต่มันมากกว่าก็เท่านั้นเอง


เป็นห่วงมันมากใช่ไหม ดี


ผวะ ผมหลบหมัดเลนก่อนที่จะปล่อยหมัดเข้าที่ตัวมันอัตโนมัติ มันเซไปหาเพื่อนก่อนจะส่ายหัวไปมาเหมือนว่ามึน


พี่ท็อปเป็นอะไรไหม


หลบไปปริ้นผมบอกเธอก่อนที่เธอจะเชื่อผมแล้วถอยไป


จัดการมัน งานนี้เลือดแม่งไม่ออกกูไม่กลับแน่เลนตะโกนสั่งเพื่อนเสียงดังก่อนที่เพื่อนมันจะเข้ามาทางผม


เหตุการณ์มันชุลมุนไปพักใหญ่เราสลับหมัดไปมา ผมเริ่มหมดแรงเพราะมันสามคนมาทีละคน จนเสียงหลักเซไปตอนปล่อยหมัดจนล้มลงกับพื้น มันเลยได้ทีกระทืบผมที่ท้องไปมายังกับลุกบอล ซึ่งมือที่มีก็ป้องได้แต่ส่วนหัว ผมได้ยินเสียงปริ้นเซสตะโกนด้วยความตกใจอยู่หลายครั้ง เธอคงต้องกลัวมากแน่ๆ ผมแย่จังที่ดูแลเธอไม่ได้


ปล่อยพี่ท็อปเดี๋ยวนี้เลยนะไอ้บ้าเลนเสียงปริ้นเซสมันใกล้จนผมหันมอง เธอเดินเข้ามาดึงเลนให้ออกจากการกะทืบผม ยัยตัวเล็กนี้ทำบ้าอะไรของเธอเนี้ย!


จับมันลุกมา ส่วนเธอมานี้เลย


นี่ปล่อยพี่ท็อปเดี๋ยวนี้เลยนะ ไอ้หมาหมู่ ไอ้ทุเรศ!”เสียงปริ้นที่ตะโกนทำให้ผมลืมตาที่หนักอย่างยากลำบากอีกครั้ง เธอดิ้นอยู่ในการล็อคข้อมือของเลนและตะโกนห้ามเพื่อนไอ้เลนที่กำลังส่งหมัดใส่ท้องผมอยู่


“…..ผมมันแย่จริงๆ ตอนนี้ผมรู้สึกแย่โคตรๆเลย แค่วันแรกผมก็ดูแลเธอไม่ได้แล้ว


ผละ ผลั๊ว เสียงหมัดที่พวกมันปล่อยใส่ผมทำให้ผมแทบจะทรุดลงพื้นอีกครั้ง


เธอน่ะมานี้!!”


ปล่อย ปล่อยฉันนะไอ้บ้าเลน!!”


ปล่อยปริ้นเดี๋ยวนี้ผมพูดแผ่วเบาที่เจ็บและจุกไปทั่วท้อง


เรามาจูบโชว์พี่รหัสเธอดีไหม ถือเป็นการมัดจำแล้วขอโทษที่เธอเคยด่าฉันไว้เจ็บแสบผมมองภาพเลนรวบเอวปริ้นเซสที่ดิ้นไม่หยุด เธอใช้แรงที่มีสุดพลังแต่แล้วแรงผู้ชายมีหรือปริ้นเซสจะสู้ได้ ถึงเลนมันจะโดนผมไปหลายหมัดก็เถอะ


ปล่อยนะไอ้เฮงซวย ไอ้หน้าตัวเมีย ปล่อย!!!!”


เห้ยอะไรวะนะ ใครทำอะไรวะน่ะแล้วเสียงคุ้นหูก็ทำให้ผมใจชื่นผมว่ามันเป็นเสียงไอ้ธันเดอร์นะ


พี่มาร์ช พี่ธันเดอร์ ช่วยด้วยค่ะ ทางนี้ค่ะ


เวรละไอ้เลน เอาไงดีวะ


เห้ยน้องปริ้น ไอ้ท็อป มึงทำอะไรเพื่อนกูฝีเท้าของธันเดอร์เริ่มใกล้เข้ามาทำให้ไอ้พวกนี้เริ่มมองกันก่อนจะปล่อยผมทิ้งไว้


ฝากก่อนเหอะยัยตัวแสบ มึงด้วยไอ้พี่รหัสเลนว่าแล้วก็วิ่งไปท่ามกลางความมืด


พี่ท็อป พี่ท็อปได้ยินปริ้นไหม พี่ท็อปมือนุ่มจับประคองหน้าผมให้ขึ้นจากพื้น ตอนนี้ผมรู้สึกเจ็บไปทั่วตัวอย่างบอกไม่ถูกเลย ลืมตาแทบไม่ขึ้นแล้วด้วยแต่เพราะสัมผัสจากปริ้นทำให้ผมมองเธออีกครั้ง


ไอ้มาร์ชแกไปช่วยไอ้ท็อปนะ เดี๋ยวฉันตามพวกมันไปเองตอนนี้ผมรู้สึกเพียงแค่ร่างถูกยกประคองอีกครั้ง ด้วยแรงไอ้มาร์ช


เป็นไรไหมปริ้น


ปริ้นไม่เป็นอะไร ไม่ต้องพูดอะไรแล้วนะพี่ท็อปโดนต่อยหน้าเละขนาดนี้ยังเป็นห่วงคนอื่นอีก


ขอโทษนะ ขอโทษ

ผมจับใจความที่ตัวเองพูดได้แค่นี้จริงๆ เหมือนภาพมันวูบตรงปริ้นส่ายหัวไปมาขณะที่เดินตามไอ้มาร์ชที่ประคองผมไว้

  



มาเต็ม ๆ ๆ แล้วนะค๊า
ช่วงนี้จะอัพเดทบ่อย ๆ ๆ ๆ
จะเบื่อกันไหมนะ
น่าจะเบื่อเนอะ ไม่มีเม้นเลย 555
ดูเลนมันทำกับพี่ท็อปสิเธอ!! น่าตบมาก
พี่ท็อปก็โดนไปเยอะ ประเด็นคือปริ้นเซสเป็นห่วงด้วย
หรือต้องขอบคุณเลนมันแทนดีไหมนะ 555



วันนี้ฟินแล้วค่า ถึงจะเม้นจากอีกเรื่อง
แต่นี้แบบกำลังใจมากเลย ฟินน้ำตาไหล
เห็นแล้วทำตามได้นะรีดเดอร์ค๊า ^^

พิมพ์ให้กำลังใจกันสักนิดจิตแจ่มใส
บ้าจริง 555555
 
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

727 ความคิดเห็น

  1. #663 nikyhicky (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 มีนาคม 2557 / 16:34
    พี่ท็อปน่ารัก
    #663
    0
  2. #581 N'nin Ka (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2557 / 13:09
    เจิมมมมม
    #581
    0
  3. #361 KanDa_rn (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2556 / 01:39
    ปริ้นยอมใจอ่อนจนได้ ต่อไปจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นอีกยัยฟีย่ามารหัวใจปริ้นยังไม่ออกฤทธิ์เท่าไหร่
    แล้วไหนจะเลนอีก โอ๊ยรู้สึกตงิดๆคู่นี้คงจะอุปสรรคเยอะน่าดู ต้องรอติดตามลุ้นต่อว่าจะลงเอยอย่างไร ^^

    #361
    0
  4. #262 ICCube (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2556 / 01:46
    พี่ท๊อปๆๆๆๆๆ เท่ห์อ่ะ
    #262
    0
  5. #165 ขนุน (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 13:03
    เฮร้ยยยยย!!เป็นห่วงกันด้วยยยยยยย หวานซ้าาาาา มดเดินหนีเอ๊าะเจรงง
    #165
    0
  6. #163 Hana (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 00:40
    >< อ๊ากกกกก!
    #163
    0
  7. #161 ขนุน (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2556 / 22:21
    ฮิ้วววว ~~ ก็ฟินกันไปตามระเบียบเจ้าค่ะ มาเร็วนะเค้ารออยู่ค้างมากบ่องตงงงง! ;")
    #161
    0
  8. #157 ireen (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2556 / 15:44
    กรี๊ดดดด อัพต่อไวๆนะคะ ฟินเว่อร์!!
    #157
    0
  9. #152 Mo' Milk Marvelous (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2556 / 09:12
    เเค่สปอยก็พาฟินเเล้ว ให้ไว้เลยค่ะไรต์เตอร์
    #152
    0
  10. #151 Hana (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2556 / 01:32
    ไรท์เตอร์ อันไวๆๆ >< อยากอ่านต่อมากๆ ชอบบบ
    #151
    0
  11. #150 Jafa Hoffman (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2556 / 23:07
    อยากอ่านนนนนนน ด่วนๆๆๆให้ไว้เลยไรเตอร์ 555555>/////<
    #150
    0