Unexpected กระชับรัก...ให้พลิกล็อค END

ตอนที่ 12 : Unexpected EP.10 - ขอโทษ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,703
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    9 เม.ย. 63

TB
   

 
EP.10







Tenpoints!








 


Top Say:

 

ไอ้ท็อป ตาไปโดนไรมาวะ ยังกะโดนต่อยมาแหนะ ”ทันทีที่ผมเดินเข้าห้องประธานนักศึกษามาไอ้ธันเดอร์ ประธานกิจการเพื่อนสนิทอีกคนของผมก็รีบดึงหน้าผมไปดูใหญ่

 

ว่าจะไม่มาแล้วเชียว ถ้าไม่ติดว่ามันใกล้เฟรชชี่เดย์เฟรชชี่ไนท์ซึ่งผมต้องเข้ามาสั่งงานไอ้พวกเพื่อนประธานตัวดี3คนและรุ่นน้องในชมรมดนตรี  สาเหตุที่ตาผมเป็นแบบนี้ใช่ว่าผมไปมีเรื่องกับใครหรอก แต่มาจากยัยน้องรหัสตัวแสบนั้นแหละ หลังจากที่เมื่อวานผมรีบเข้าไปรับตัวเธอไม่ให้ล้มหน้าทิ่ม เราก็คิสกันเล็กน้อยๆ ซค่งนั้นก็เป็นสาเหตุที่ทำให้ตาผมช้ำแบบนี้ ตัวก็เล็กแต่แรงเยอะชะมัด

 

ใครทำแกไอ้ท็อป เดี๋ยวประธานกีฬาคนนี้จะไปจัดการมันให้ เล่นกับใครไม่เล่น เล่นกับหัวหน้าวง4’S”ไอ้ปีย์นี่มันก็บ้าดีเดือดได้ตลอดเวลาจริงๆ

 

ช่างเหอะ เรื่องเข้าใจผิดน่ะ เออแล้วไอ้มาร์ชละวะ นี่ตั้งแต่เปิดเทอมฉันแทบไม่เจอมันเลยนะเนี้ย

 

แหม ก็ทำตัวติดน้องรหัสขนาดนั้น อย่าว่าแต่ไอ้มาร์ชเลย พวกฉันแทบไม่เจอเลยเหอะไอ้ท็อป

 

แกจะโวยวายทำไมเนี้ยไอ้ปีย์ หึงไงผมยกยิ้มกวนประสาทไอ้ปีย์ ก่อนจะทำให้ไอ้ธันเดอร์ขำตาม

 

เออดิ หึงไอ้ปีย์มันทำผมขนลุกวาบเลย ก่อนที่จะก้าวขาออกห่างมัน

 

แกมองแบบนั้นหมายความว่าไงไอ้ท็อป ไอ้ธัน ฉันหมายถึงหึงน้องปริ้นเว้ย อิจฉาอยากใกล้น้องเค้าบ้างไรบ้างผมก็ตกใจหมด นึกว่ามันจะคิดอะไรกับผมจริงๆซะละ

 

ไอ้มาร์ชไปประชุมเรื่องงานวิชาการให้อาจารย์โทมัส ที่มหาลัยเซนบูดร็อป อิจฉาวะ เห็นบอกว่าสาวๆที่นั้นแจ่มๆทั้งนั้นเลย ถ้าไม่ติดว่าต้องช่วยแกเตรียมงานนะ ฉันไปละไอ้ธันตอบเซงๆ

 

มัวแต่ไร้สาระกันอยู่ได้ นัดรุ่นน้องไว้ที่ลานเวทีจัดงาน เดี๋ยวพวกมันก็รอนานผมว่าก่อนจะเดินนำพวกมันออกมา

 

ตอนนี้ผมปิดดวงตาม่วงช้ำด้วยแว่นraybanอำพรางรอยไว้ ดีที่ผมมาเตรียมงานมันเป็นกลางแดดไม่งั้นนะ ไอ้พวกรุ่นน้องปากหมาพวกนี้คงแซวผมไม่เลิกแน่

 

ท็อปเสียงใสๆทักผมขณะที่ผมกำลังสั่งให้รุ่นน้องจัดงานอยู่ตรงเวทีใหญ่ที่ใช้ในงานเฟชชี่ที่จะมาถึงไม่ถึงอาทิตย์

 

อ้าวเติ้ล ว่าไงเคลียร์กับพี่ตัสแล้วใช่ไหม

 

อืม กว่าจะรู้เรื่องเล่นเอามายเกรนขึ้นสามรอบ ถ้าเค้าอยู่ไทยนะฉันจะไม่เครียดแบบนี้เลย ไปดูงานที่ยูโรปครึ่งเดือนละยังไม่กลับ ว่าแต่ทำไมวันนี้ใส่แว่นละ แปลกตาดีแฮะผู้หญืงร่างบางเอาแต่บ่นสามีเธอให้ฟัง ก่อนจะทักเรื่องแว่นอีกคน

 

อยากเปลี่ยนแนวไง เพื่อจะมีแฟนกับเค้าบ้าง

 

แหมๆ ไม่ต้องมาพูดดีเลยยะ ปี4เค้าลือให้หนาหูว่านายชอบน้องปริ้น ห่วงยิ่งกว่าไข่ในหิน

 

เห้ยไม่จริง มั่วแล้วเอามาจากไหนผมรีบปฏิเสธใหญ่ เมื่อความจริงผมเพิ่งโดนตัวแสบนั้นต่อยตาช้ำอยู่บนหน้า

 

โน่นเลย โทษหมอนั้น มันปล่อนข่าวไปทั่วว่าแล้วเติ้ลก็ชี้ไปทางไอ้ปีย์ หืมว่าแล้วเชียว ไอ้ปีย์มันผีเจาะปากมาพูดชัดๆจริงไม่จริงมันก็พูดหมด เคนพูดจนเพื่อนในขณะสองคนรักกันแล้วจริงๆซะด้วย

 

ไอ้ปีย์ มันก็พูดไปงั้นแหละ คงหมั้นไส้ที่เราได้อยู่กับดาวคณะนิเทศฯ

เอ่อ พูดถึงดาวคณะ นี้เติ้ลตั้งใจมาตามหาน้องแพทตี้ดาวคณะเรานะเนี้ย เม้าส์ยาวเลย งั้นไปก่อนนะท็อปเติ้ลเป็นแบบนี้ตลอด บทจะได้เม้าส์แล้วลืมที่อย่าง ตลกชะมัด

 

ไปเถอะยัยขี้ลืมว่าแล้วผมก็แยกย้ายกับเธอไปจัดการงานของตัวเอง

 

 

เวลาล่วงเลยไปนานกว่าผมจะรู้ตัวตอนนี้เป็นเวลาเกือบจะห้าทุ่มแล้วที่ผมและรุ่นน้องยังจัดเตรียมสถานที่ให้มันออกมาดีและเพอรืเฟคที่สุดเท่าที่ทำได้

 

วันนี้ไว้เท่านี้ก่อนเถอะหนุ่มๆ พรุ่งนี้ค่อยมาต่อยังพอมีเวลาเสียงหญิงสาวที่เป็นเพื่อนปีเดียวกับเราพูดก่อนจะเริ่มสั่งให้ทุกคนหยุด เพราะทำงานกันมาทั้งวันจนเรี่ยวแรงแต่ละคนก็เริ่มหมดแล้ว

 

แกกลับเลยปะไอ้ท็อป ไปต่อหน้าม.กัน เบียร์วุ้นๆคนละแก้ว

 

เอาดิวะ กำลังเซงๆ

 

พูดจริงหรอวะ นาแล้วนะเนี้ยที่แกไม่ไป นึกว่าจะต้องกลับไปฝักไข่ที่ห้อง มีไรที่ไม่บอกฉันปะวะไอ้ธันเริ่มสงสัยผมทันที ก็ก่อนหน้านี้ผมรีบกลับตลอดนี่นา ต้องคอยไปรับน้องรหัสที่ซ้อมการแสดงงานเฟรชี่เดย์เฟรชี่ไนท์กลับดึกตลอด

 

พวกแกสองคนจะไปไหนกันเนี้ยไม่ชวนเลยนะไอ้ปีย์มันเป็นโรคขี้น้อยใจตั้งแต่เมื่อไรเนี้ย

 

จะไปไหม ไปก็ตามมาให้เร็วเลย

 

ไม่รอเลยนะเว้ยเสียงทุ้มมาจากเงามืดทำให้พวกผมหันไป

 

ไอ้มาร์ช กลับมาได้แล้วหรอวะ ดูงานไรวะกลับซะดึกเลยไอ้ปีย์นี้มันทำตัวยิ่งกว่าแม่พวกผมมากขึ้นทุกวันแฮะ

 

ประชุมเสร็จตั้งแต่4โมง แต่สาวๆที่โน่นเรียกร้องฉันก็กลับไม่ได้ดิวะ

 

นี่ไง ถึงได้อิจฉาอยู่ ไปหาเบียร์กินเร็วๆเลย เพราะไอ้ท็อปนั้นละแม่งเอ้า ไอ้ธันมันวกมาให้ผมผิดจนได้!

 

กึก ปึ้ง!

 

สรุปแล้วว่าจะไปหาเบียร์กินกันคนละแก้ว ก็หมดไปสองลังกว่า ไอ้พวกนั้นเบียร์เข้าปากแล้วเลิกง่ายๆที่ไหน ผมก็เหมือนกันๆ ไม่ได้กินนานมันก็มึนๆหัวเหมือนกันนะ

 

ซ่าเสียงทีวีในห้องนั่งเล่นทำให้ผมมองอย่างแปลกใจ

 

ปริ้นลืมปิดทีวีหรอผมเดินทำตัวให้ไม่เซเท่าที่จะทำได้ ก่อนจะมาหยุดถึงห้องนั่งเล่น แต่กลับเห็นร่างหญิงสาวนอนขดตัวอยู่ที่โซฟาในชุดนักศึกษา แถมยังเปิดทีวีค้างทิ้งไว้ โดยที่ในมือเธอยังถือรีโมทไม่ห่างตัว

 

ผมเดินไปกดปิดทีวีที่ส่งเสียงดังน่ารำคาญ ก่อนจะเดินไปหยุอยู่ที่ข้างร่างบางของผู้หญิงที่นอนขดอยู่บนโซฟาพอดีตัว

 

(_ _)zZZZZZ เธอรับสนิทไม่ไหวติ่ง นั้นทำให้ผมค่อยๆหยิบรีโมทออกจากมือเธออย่างเบาๆ

 

ยังโกรธพี่อยู่หรือเปล่านะนี่คงเป็นเวลาเดียวที่ผมสามารถพูดเล่นกับเธอได้แบบนี้ เธอโกรธผมมาก ซึ่งผมก็ไม่เข้าใจว่าผมทำอะไรผิดมากขนาดนั้นเชียวหรอ เธอไม่พูดอะไรอีกหลังจากชกเข้าที่ตา นั้นทำให้ผมรู้สึกแย่จัง ยังไม่ได้ขอโทษเธอเลยสักคำ ถึงแม้มันจะเป็นอุบัติเหตแต่ผมก็ควรจะขอโทษเธอ

 

“…อืมความเคลื่อนไหวเกิดขึ้นจากบุคคลตรงหน้าทำให้ผมเขยิบถอยห่างเธอเพราะกลัวเธอตื่นมาจะตกใจ

 

กลับมาแล้วหรอ- -!”คำพูดของเธอทำให้ผมหยุดขยับ

 

เหนื่อยหรอ ทำไมยังไม่อาบน้ำอีกละ

 

อืม ฝึกหนักเธอมักจะตอบน้อยแบบนี้เสมอ หรือถ้าตอบมากก็จะกวนประสาทผมไปเลย

 

กินอะไรหรือยัง พี่ไปทำอะไรให้กินไหม

 

กินแล้ว พี่ยุนอาสั่งพิซซ่าเลี้ยงเธอกระพริบตาแทบจะไม่ไหวอยู่ละ ความจริงผมอยากจะพูดเรื่งเมื่อวานและขอโทษเธอนะ แต่ดูเธอจะเหนื่อยและไมอยากพูดอะไรมาก ผมเลยไม่อยากกวนใจเธอตอนนี้

 

งั้นไปพักเถอะ

 

ความจริงแล้ว…”เธอลุกขึ้นนั่งก่อนจะจ้องมาที่ผม ดูจากสีหน้าแล้วคงจะเป็นเรื่องเมื่อวานนั้นละ เธอเองก็คงไม่สบายใจเหมือนกันและวางตัวลำบาก

 

เอาไว้คุยพรุ่งนี้ก็ได้ ไปพักเถอะ

 

ไม่ พูดเลย ถ้ารอพูดพรุ่งนี้คงไม่นั่งรอตั้งนานหรอกเธอพูดพร้อมกับเมมปากเหมือนลังเลใจอะไรสักอย่าง

 

รอพี่หรอ ทำไมไม่โทรละ พี่จะได้รีบกลับ

 

จะพูดรอบเดียวนะ เรื่องเมื่อวาน ปริ้นผิดเองทั้งที่ล้มไปทับพี่เองแท้ๆกลับไปชกพี่อีก ขอโทษเธอพูดอย่างรวดเร็วก่อนจะลังเลประโยคหลัง แต่สุดท้ายก็พูดออกมาจนได้

 

หึหึผมหลุดขำไปนิด ก่อนจะเห็นสายตาคนตรงหน้าจ้องผมเขม็งอย่างเอาเรื่อง

 

ตลกอะไรไม่ทราบ ถ้าไม่ให้อภัยก็ลืมไปละกัน ไปนอนละ

 

เห้ยเดี๋ยวดิ แค่งงๆ คือพี่ก็ตั้งใจจะมาขอโทษเหมือน แต่ปริ้นแย่งพูดก่อนเลยไม่รู้จะพูดอะไร เรื่องเมื่อวานพี่ไม่ได้โกรธปริ้นเลยนะ เค้าใจว่าคงตกใจอะผมรีบเดินไปดึงมือเธอที่ทำหน้าบอกบุญไม่รับอย่างที่ชอบทำเวลาไม่พอใจผม

 

“…”

 

ขอโทษนะ ที่ทำให้ตกใจ^^”

 

“….ปล่อยเธอก้มมองแขนผมที่จับแขนเธอไว้ ก่อนที่ผมจะปล่อยตามที่เธอสั่ง เธอแทบจะเป็นคนแรกๆเลยนะที่เวลาผมอยู่ใกล้แล้วทำให้ผมทำตัวไม่ถูก เย็นชา หนักแน่น ไม่เหมือนนิสัยผูหญิงเลยว่าไหมละ

 

ไปนอนเถอะ พรุ่งนี้เห็นยุนอาบอกว่าจะซ้อมทั้งวันเลยนิ เดี๋ยวพี่แวะซื้อของกินไปให้ตอนเย็นๆนะ

 

ไม่จำเป็น หากินเองได้

 

เอาเป็นว่าเป็นเป็นของขวัญจากพี่รหัสละกัน เห็นน้องรหัสทำงานหนักๆ ก็ควรมีของขวิญตอบแทนนิเนอะ

 

ห้ามอะไรไม่เคยฟัง

 

งั้นก็เลิกห้ามซะสิ แล้วไปนอนซะ น้องรหัสคนเก่ง

 

“….ชิเธอทำไม่พอใจอีกครั้งก่อนจะเดินเข้าห้องไป เหอะสบายใจแล้วสิ คิดว่าจะอยู่แบบไม่พูดกันอีกนานสองนาน ถ้าวัดความเถตรง กล้าแสดงออก ผมให้คะแนนน้องรหัสคนนี้เต็ม100เลยนะ

 

บางทีก็เหมือนว่าเธอพูดตรงจนเกินไป บางทีก็คิดว่าเธอกวนประสาท ดีแล้วละ ดีกว่าเจอพวกที่วิ่งไล่ผมจนน่ากลัว เจอแนวนี้ก็ถือว่าดีกับผมมากๆ เพราะก่อนที่ผมจะมารับเป็นพี่รหัสเธอผมก็กลัวแทบแย่ว่าจะเป็นพวกวิ่งไล่จับผมทั้งวันทั้งคืน ถ้าเจอแบบนั้นผมคงหล่อนไปจนจบปีการศึกษา พอรู้ตอนแรกว่าเป็นเธอ คนที่ดูไม่ชอบหน้าผมตั้งแต่โรงแรม รีสอร์ทจนมาถึงวันรับน้อง ผมว่ามันต้องมีอะไรบางอย่างที่ทำให้เรามาเกี่ยวพันธ์กัน สงสัยว่าเธอคงจะเป็นน้องที่ผมรักอีกคนรองจากยัยชะพลูน้องสาวลุกพี่ลุกร้องของผมแล้วละมั้ง

 

ติ๊ด ติ๊ด เสียงนาฬิกาดึงผมจากภวังค์พร้อมบอกว่าตอนนี้เป็นเวลา 02.00 และควรไปนอนได้แล้ว

Top end

 

 

 

 

Princes Say:

 

กึก ก๊อก ก๊อก

 

ปริ้น ตื่นได้แล้ว สายแล้วนะ ตื่นหรือยัง

 

อะไรกันอีกเนี้ย...ฉันเหยีดตัวขึ้นจากที่นอนอย่างอยากลำบาก เพราะเมื่อวานซ้อมละครเวทีที่ใช้แสดงงานเฟรชชี่เดย์เฟรชชี่ไนท์จนถึงห้าทุ่ม และไหนจะต้องมานั่งรอพี่รหัสบ้าที่หายหัวไปไหนไม่รู้กลับมาตีหนึ่งกว่า

 

อะไรพี่ท็อป เคาะประตูจะพังละฉันตะโกนออกไปยังคนที่เคาะประตูฉันแทบจะหลุด

 

ยุนอาโทรมาบอกว่า ให้ปริ้นเข้าคณะให้เร็วที่สุดเท่าที่ไปได้

 

พี่ยุนอาหรอ? ทำไมละไหนว่าตอนบ่าย นี้เพิ่ง11โมงเองนะ

 

ว่าแล้วฉันก็ลุกอย่างรวดเร็วเตรียมตัวไปคณะหลังจากที่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จ

 

จะไปเลยหรอ พี่ทำสปาเกตตี้ไว้ให้ทำไมตาเป็นแบบนั้นละฉันรีบมองหากระจก ก่อนจะช้อค นี่ฉันรีบจนลืมมองหน้าตัวเองเลยหรอ วันนี้คือฉันไม่แต่งหน้าเลยแถมลงครีมกับแป้งแบบรวดเร็วไม่ได้ดูกระจก เพิ่งเห็นว่ามันดำมาก จนจะเป็นน้องหมีแพนด้าเลยอะ

 

ตายแล้ว ตาฉันหรอเนี้ย!!!”

 

นอนไม่พอแหงเลย เพราะพี่แท้ๆ เอางี้เย็นนี้พี่จะซื้อของบำรุงหน้ามาให้นะ

 

ไม่ต้องหรอก วันนี้จะกลับมานอนเร็วๆคงหายว่าแต่ตอนนี้ไม่ทันแล้ว เมื่อกี้พี่ยุนอาก็ไลน์มาตามอีกรอบ จะเข้าไปเมคอัพคงไม่ทัน ไปมันแบบนี้แหละ ฉันไม่แคร์อยู่ละ

 

 

ไอ้ปริ้น แกไม่มีเรียนนิหว่า จะไปไหนอะเสียงทักจากคนในลิฟต์ที่เดินออกมาทำให้ฉันอยากกระโดดกอดขอกำลังใจมากที่สุด

 

ไอ้นิว ฉันเหนื่อยใจจะขาด โทรไปไม่หลับวะ

 

อ่อ เมื่อคืนฉันกินยาแก้แพ้แล้วหลับไปตั้งแต่หัวค่ำอะ โทษที ว่าแต่แกเหอะไมตาดำขนาดนั้นเนี้ย กินไผ่หรือข้าวเป็นอาหารฮะตอนนี้ดูเพื่อนฉันมันกวนน่าโดนด่า แต่ฉันเหนื่อยสุดๆ หมดแรงด่า!

 

ซ้อมหนัก นอนน้อย ไม่ได้บำรุง ชิพูดแล้วฉันก็สยองหน้าสดๆของตัวเอง พี่ยุนอาบอกรีบ ฉันเลยไม่แต่งเลยนอกจากครีมกับแป้ง

 

เอาน่าๆ เดี๋ยวฉันเอาที่หมากหน้าสูตรรวมการบำรุงไปให้ก่อนแกแข่งรับรองว่าแกจะกลับมาสวยเริ่ดกว่าใคร

 

อืม ว่าแต่แกเหอะ จะไปไหน ว่างไหม ไปดูฉันซ้อมได้นะ

 

เห็นทีว่าขอบายวะแก พี่รหัสฉันโทรตามให้ไปซื้อของเป็นเพื่อนอะ ไว้โทรคุยกันนะแก ฉันขอไปเปลี่ยนชุดที่ห้องก่อน

 

ชิ เห็นพี่รหัสดีกว่าฉันซะละ ไปเลยฉันพูดก่อนจะเดินเข้าลิฟต์แกล้งๆเคือง โดยที่ยัยนิวเยียร์ก็รีบวิ่งไปยังห้องพักตัวเอง

 

แต่จะว่าไปยัยนิวนี้ก็ไม่ค่อยจะชอบทำตามคำสั่งนะ แต่เห็นทุกทีที่พี่รหัสอย่างพี่ปีย์สั่งอะไรยัยนี้ก็ทำหมดทุกอย่าง มันชักจะยังไงๆ แล้วเนี้ย ไหนบอกว่าชอบพี่รหัสฉันยังไงละ

 

ปิ้งค์!

 

อุ้ย ปริ้นเซส บังเอิญจังเหอะ ยัยฟีย่ามหาประลัย ได้ข่าวว่าหอเราหอเดียวกันแค่คนละชั้น เจอกันแค่นี้ตกใจโอเวอร์ซะ!

 

“….ฉันเหล่มองก่อนจะขยับตัวชิดลิฟต์อีกฝั่ง เพื่อเป็นการบอกว่าฉันไม่อยากจะเถียงกับยัยนี้แต่ดูแล้วเธอจะไม่รู้ตัวนะ เดินเบียดเพื่อนมาข้างฉันจนได้

 

ตายแล้วปริ้นเซส หน้าเธอทำไมเป็นแบบนั้นละ นอนน้อยหรอจ้ะ เป็นดาวมันเหนื่อยังงี้นิเอง ดีแหละที่ฉันไม่ได้ตำแหน่ง ไม่งั้นหน้าฉันคงแห้งเหมือนเธอ

 

“….อีกแค่10กว่าชั้นเอง ใจเย็นไว้ปริ้นเซส เธอทำได้!!!!

 

ฉันสงสารเธอนะ ไว้ว่างๆฉันจะหาครีมมาให้เธอบำรุงนะเพื่อจะดีขึ้น แต่งานเฟชชี่เดย์เฟรชชี่ไนท์จะมีอีกไม่กี่วัน สู้ๆนะ ไม่งั้นคณะเราอายคณะอื่นแย่เลย คริๆ

 

ฉันต้องทน ฉันทำได้ ทำได้ ทำ….ได้

 

ฉันทำไม่ได้แล้ว………..- -!!!!!

 

ไม่รบกวนเธอหรอกฟีย่า ฉันกลัวใช้ครีมเธอแล้วจะติดนิสัยหน้ามึน ทำตัวแอ๊บ อย่างเธอมานะสิ อีกอย่างนะพี่รหัสฉันเค้าก็เตรียมของไว้ดูแลดี๊ดีอะ ไม่เกินพรุ่งนี้ฉันกลับมาเหมือนเดิมแน่

 

ปึ้ง เสียงลิฟต์มาถึงฉันหนึ่งทันเวลาพอดี!!

 

เหมือนเป็นผู้ชนะแฮะ ลิฟต์เปิดทันที่ที่พูดจบยังกับในละคร ฉันเดินเชิดออกมา ก่อนจจะก้มมองนาฬิกาแล้วเห็นว่าฉันไม่ควรเสียเวลามาทะเลาะกับยัยพวกนี้เลยจริงๆ ปริ้นเซสทำไมชีวิตมหาลัยเธอเหนื่อยแบบนี้นะ!!

 


มาแล้วทุกคน รออยู่ไหม
ที่มาช้าเพราะตอนนี้นิยายที่แต่งอีกเรื่องใกล้จบแล้วเลยพยายามแต่งให้จบ
แต่มีรีดเดอร์ไปตามในเฟซเพจ เลยคิดว่ามาอัพให้หายคิดถึงก่อนดีกว่า
ประจวบเหมาะกับที่วันนี้หยุด และไม่มีอารมณ์ทำการบ้าน
นั่งแต่งนิยายเลยละกัน 5555555

ทำไมพี่ท้อปถึงเป็นคนน่ารักแบบนี้เนอะ คือย่ารักเกิ๊น!!
ชีวิตจริงจะหาจากไหนดี เทคแคร์เลอเลิศมาก
ปริ้นเซสก็ยังคงเย็นชาแต่แอบมีรอขอโทษ น่ารักเบาๆไป 555
อยากจะแต่งให้คู่นี้กุ๊กิ๊กแต่ก็กักๆ ก่อน เดี๋ยวไม่หนุก ฮาๆ
ไว้มาเจอกันตอนหน้านะคะ อย่าลืมเม้นเป็นสิ่งสำคัญ

เม้นเยอะจะรีบมาอย่างรวดเร็วสัญญา :))
Love ya!!!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

727 ความคิดเห็น

  1. #372 kumama_777 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2556 / 20:48
    อย่างอนนะ เค้ารออ่านอยู่ นะนะ กำลังฟิน กับผู้ชายน่ารักอยู่เลย
    #372
    0
  2. #358 KanDa_rn (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2556 / 14:41
    สมน้ำหน้าฟีย่า. 5555 สะใจนิดๆแฮะ ^^
    #358
    0
  3. #340 maimaiwhan (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2556 / 20:23
    น่ารักกกกก >////< ชอบตอนที่ท็อปเล่นเปียโนแล้วหันมาเจอฉากจูบอ่ะ 55 หึงออกนอกออกตามว๊ากกกก แต่ชอบให้อภัย 5555 อะไรคือการบอกว่า "พี่ว่า พี่ชอบปริ๊นว่ะ"? นี่คือแกไม่แน่ใจรึไงห๊า
    #340
    0
  4. #296 มัท (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2556 / 03:21
    ปริ้นสู้ๆๆ
    #296
    0
  5. #259 ICCube (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2556 / 01:07
    5555 อ่านต่อๆๆๆๆ
    #259
    0
  6. #122 Sompreiwjeed ❤ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 กันยายน 2556 / 08:28
    55555 ปริ้นหนอปริ้นนนน
    #122
    0
  7. #121 Hana (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2556 / 20:22
    น่ารัก >< ไรท์เตอร์รีบๆอัพนะคะ จะรอติดตามเสมอค่ะ ชอบทุกเรื่องที่ไรท์เตอร์แต่ง สนุกมากๆเลย อ่านทุกเรื่องเลยค่ะ จะเป็นกําลังใจให้นะคะ
    #121
    0