[Pennywise & OC] Bon Appetit

ตอนที่ 2 : Tasty + Yummy

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,428
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 417 ครั้ง
    3 ม.ค. 62


[Pennywise & OC] Bon Appetit  

Chapter 2 : Tasty + Yummy





 

          เสียงฉ่าดังจากกระทะก้นแบน เบคอนใกล้สุกเต็มที ส่งกลิ่นหอมโชยออกมาแตะจมูก โลลาใช้ตะหลิวพลิกเบคอนกลับด้าน ควันสีขาวพุ่งพลุ้ยหายเข้าไปในเครื่องดูดควันเหนือที่ติดตั้งไว้ด้านบน เมื่อทุกอย่างได้ที่ เธอตักเบคอนทั้งหมดใส่จานของเธอ หั่นมะเขือเทศสองลูก และรินน้ำเปล่าลงในแก้ว อาหารเช้าอย่างง่ายๆรองท้องก่อนไปโรงเรียนเสร็จสิ้น เธอนั่งลงร่วมโต๊ะกับอลิซาเบธและเจ็มม่า หญิงสาวสูงวัยที่อายุห่างกันยี่สิบกว่าปีกำลังพูดคุยเรื่องกิจกรรมลูกเสือของนักเรียนประถมในปีนี้ สักพักอลิซาเบธก็เงยหน้าขึ้นสังเกตเห็นโลลา มองตั้งแต่เส้นผมสีชมพูพองฟูไม่ค่อยเป็นระเบียบไปจนถึงเสื้อผ้าที่เธอสวม



          “โดโลเรส วันนี้หลังเลิกเรียน ย่าจะนัดช่างทำผมให้นะ” อลิซาเบธบอก



          “ทำไมคะ” ช้อนส้อมของเด็กสาวค้างอยู่ครึ่งทาง



          “ก็ผมของหลานน่ะสิ” อลิซาเบธชี้มือชี้ไม้ “จะปล่อยให้เป็นสีชมพูแบบนี้ไปจนถึงงานเต้นรำวันฮาโลวีนเลยหรือไงจ๊ะ ดูไม่สง่างามเลย ปีนี้เดอร์รี่ไฮจะใช้ธีมแกตส์บี้ หลานไม่รู้ข่าวหรอ?”



          “ไม่รู้ค่ะ” โลลายักไหล่ จิ้มเบคอนใส่ปาก



          “ยังไงก็เถอะ เย็นนี้ย้อมกลับไปเป็นสีบลอนด์ธรรมชาติของหนูเหมือนเดิมดีกว่า” อลิซาเบธพูดเหมือนออกคำสั่ง “หลานน่าจะขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อนะ ตัวนี้มันดู...เซ็กซี่เกินไปหน่อย”



          “ค่ะ” โลลาส่งเสียงรับคำ เคี้ยวเบคอนอย่างรวดเร็วเอาเป็นเอาตาย กินมะเขือเทศสองลูกจะหมด ดื่มน้ำตามอั้กๆ แล้ววางแก้วลงกระแทกโต๊ะ “หนูไปโรงเรียนก่อนนะคะ เจอกันตอนเย็นค่ะ บาย” เธอไม่รอฟังเสียงเรียกของอลิซาเบธหรือเจ็มม่า เด็กสาวคว้ากระเป๋าใส่หนังสือเรียนและลุกพรวดพราด เดินกึ่งวิ่งออกจากบ้านเหมือนคนเพิ่งหนีตายมาหมาดๆ



          เธอเกลียดความจู้จี้ เจ้ากี้เจ้าการ เกลียดคนที่ตัดสินใจการแต่งตัวของเธอ ทำไมเด็กผู้ชายไม่ต้องทนแบกรับปัญหาเรื่องการแต่งตัวเหมือนผู้หญิงบ้างล่ะ? พวกเขาไม่เห็นต้องกลัวโป๊เลย ไม่มีใครสั่งพวกเขาให้ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่เพราะมันดูเซ็กซี่เกิน หรือโป๊มากเกิน โลลาก้มลงมองตัวเอง เสื้อผ้าเธอไม่ได้โป๊ ไม่เข้าข่ายเลยด้วย มันแค่เป็นผ้าลูกไม้สีดำบาง ยาวคลุมเข่าเสียด้วยซ้ำ ซับในสีดำก็โอเค ปิดบังของสวงนหมด มีเปิดวับแวมเหนือทรวงอกนิดหน่อยเท่านั้น ใช่ มันเซ็กซี่จริง แต่ไม่ได้น่าเกลียด เธอไปโรงเรียนนะ ไม่ได้ไปโบสถ์ อันที่จริง เธอดูเรียบร้อยกว่าพวกเชียร์ลีดเดอร์ของโรงเรียนที่ใส่กระโปรงตัวจิ๋วทุกวัน เวลานั่งที ก้นติดพื้นเก้าอี้ ตรงนั้นไถเถือกไปกับ.... ช่างเถอะ!



          โลลาขึ้นรถโรงเรียน วันนี้เธอเลือกผูกมิตรกับเด็กสาวที่ชวนเธอนั่งด้วยเมื่อวาน เจ้าหล่อนชื่อเบรนดา แฟนหนุ่มที่ทาขอบตาดำชื่อเดเมียน ทั้งคู่เป็นเกิดและโตที่เมืองเดอร์รี่ เบรนดาฝันอยากเป็นดีไซน์เนอร์ เดเมียนชอบร้องเพลง แต่งเพลงและเล่นกีตาร์ เขาอยากทำงานในวงการเพลง ทั้งสองคนไม่ได้อยู่กลุ่มเพื่อนกลุ่มไหนเป็นพิเศษ ออกแนวว่าแยกกันมาอยู่สองคน แต่เดเมียนก็มีวงดนตรีของเขาที่มักออกงานของโรงเรียนเป็นประจำ โลลามองว่าพวกเขาน่าสนใจ และน่าเบื่อน้อยกว่าคนอื่นๆในโรงเรียนที่เดาได้ง่ายแล้ว เบรนดาเรียนวิชาเคมีห้องเดียวกับโลลาด้วย เธอจะได้มีคู่ทำแล็ปเวลาอาจารย์สั่งให้จับคู่



          โถงล็อกเกอร์ของเดอร์รี่ไฮเป็นเหมือนห้องรออะไรสักอย่าง คุณจะพบนักเรียนทุกประเภทออกันอยู่บริเวณนั้นก่อนเข้าเรียน โลลาแค่ยืนพิงล็อกเกอร์ของตัวเองเงียบๆ ระหว่างเบรนดากับเดเมียนยืนจูบกันอย่างไม่ลืมหูลืมตาใกล้กับทางเข้าห้องน้ำหญิง เห็นสองคนนั้นแล้ว โลลานึกถึงแฟนหนุ่มที่เธอทิ้งไว้ที่นิวยอร์ก คงต้องเรียกว่าอดีตแฟน ไม่ได้คุย ไม่ได้ติดต่อ และล่าสุด โลลาเห็นเขาโพสต์รูปภาพไปงานปาร์ตี้กับเพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อของเธอ สองคนนั้นคงตกลงคบกันไปแล้วเมื่อโลลาจากมา ชีวิตก็เป็นอย่างนี้สินะ เอาแน่เอานอนอะไรจากผู้ชายไม่ได้เลย



          ทำไมตัวละครอย่างอิซาเบลล่า สวอนโชคดีจังนะ มีทั้งเอ็ดเวิร์ด คัลเลน และเจคอบ แบล็ก คอยดูแลอย่างใกล้ชิด ถึงตอนหลังมันจะพิลึกไปหน่อยที่เจคอบไปชอบกับลูกสาวของเบลล่าก็เถอะ แต่โลลา ลีห์ล่ะมีใคร



          มีเพนนีไวส์ไงล่ะ



          โลลาสะดุ้งสุดตัว แผ่นหลังกระเด้งออกจากล็อกเกอร์ หนังสือวิชาเคมีร่วงจากอ้อมแขนไปกองอยู่บนพื้น ใบหน้าของเด็กสาวซีดเผือด เธอยกมือขึ้นลูบหลังคอที่เย็นเฉียบ ราวกับมีลมหนาววูบผ่าน หายใจติดขัดไม่ทั่วท้อง ทรวงอกกระเพื่อม



          “เฮ้ เป็นอะไรหรือเปล่า?” เสียงเด็กหนุ่มคนหนึ่งเอ่ยทัก เขาก้มลงหยิบหนังสือเคมีมายื่นให้เธอ



          “ปะ... เปล่า ไม่เป็นไร” โลลาส่ายหน้าเร็วๆ พร้อมรับหนังสือของเธอกลับคืน เพิ่งจะได้สังเกตคนถามให้ชัดๆ โอ้โห เมื่อวานนายไปอยู่ไหนมา เด็กหนุ่มคนนี้มีรอยยิ้มเป็นมิตรที่สวยน่าหลงใหลมาก เรือนผมสีบลอนด์ทองของเขายาวปรกหน้าผากไปเล็กน้อย ใบหน้ายาว ดวงตาสีฟ้าอ่อน เขามีเคล้าคล้ายๆกับพระเอกเอ็มวีเพลงยูบีลองวิทมีของเทย์เลอร์ สวิฟต์ แต่ดูสดใสและน่ารักกว่าเพราะมีเขี้ยวสองข้างที่จะเห็นได้เวลาเขายิ้ม และน่าจะเตี้ยกว่าด้วย เขาสูงกว่าโลลาแค่ประมาณเซนติเมตรเดียว



          “โลลา ลีห์ เด็กใหม่ใช่ไหม?” เขาถาม



          “ใช่” เธอพยักหน้า ประทับใจอย่างแรงที่เขาเรียกเธอว่าโลลา ไม่ใช่โดโลเรส



          “บิล เชอร์วู้ด” เขาแนะนำตัว “นักกีฬาตัวสำรองของทีมบาสเกตบอลโรงเรียน”



          “ทำไมเป็นตัวสำรองล่ะ นายเตี้ยเกินไปหรอ?” ให้ตายดิ้นสิ โลลา พูดอะไรออกไปเนี่ย



          “เพราะมีคนเก่งกว่าเยอะน่ะ” บิลหัวเราะ เห็นเป็นเรื่องขำขัน ถือว่าโชคดีของเธอ “ฉันเข้าทีมบาสเกตบอล เพราะอย่างน้อยมันจะดูดีในแฟ้มประวัติ ไว้เรียนต่อมหาวิทยาลัย”



          “อ้อ” โลลาพยักหน้า “ฉันก็เคยอยู่ชมรมจิตอาสาช่วยเหลือผู้ประสบภัยตอนอยู่นิวยอร์ก เพื่อให้ดูดีเวลาไปสัมภาษณ์เหมือนกัน”



          “เยี่ยม” บิลพูด “คาบแรกเรียนเคมีหรอ?”



          “ใช่” โลลาตอบ “นายล่ะ”



          “ฉันไม่ได้ลงเรียนเคมีเทอมนี้หรอก ฉันไปแนวอาร์ต คาบแรกประวัติศาสตร์ศิลป์ยุคโรแมนติก”



          “ฟังดู โรมานซ์จับใจ” โลลาหัวเราะในลำคอ บิลหัวเราะไปด้วยกับมุขตลกของเธอ ทุกอย่างกำลังไปได้สวยเลย แต่กลุ่มเพื่อนของเขาดันตะโกนเรียกมาจากอีกฟากของโถงเสียก่อน



          “ฉันต้องไปแล้วแฮะ ไว้คุยกันนะ ตอนพักกลางวัน โอเคไหม?” บิลพูดด้วยท่าทางจริงจัง เหมือนเขาตั้งใจอยากจะคุยกับเธออีกครั้งให้ได้



          “โอเค” โลลายิ้มนิดๆให้เห็นฟันหน้าเล็กน้อย



          ไม่แย่ มันเป็นการเริ่มต้นที่ดีเลยล่ะ เมืองเดอร์รี่อาจมีอะไรที่น่าสนใจรออยู่ก็ได้ ถ้าไม่นับเรื่องสยองขวัญที่ยังไม่รู้จะอธิบายอย่างไร เช่น ตัวตลกในท่อระบายน้ำ หรือ เสียงพูดที่เธอได้ยินคนเดียว โลลาปัดความคิดพวกนี้ออกจากสมอง และเข้าเรียนคาบแรก



          เมื่อหมดคาบเคมีสองคาบ โลลาปวดหัวตุบๆจนอยากจะวิ่งออกไปบนสนามหญ้าและร้องกรี๊ดเสียงดังขึ้นฟ้า แต่ที่เธอทำก็แค่หลบเข้าห้องน้ำครู่หนึ่ง ไปนวดขมับ และนั่งอู้ จนออดเริ่มคาบใหม่ดังไปแล้ว เด็กสาวก็ยังไม่ลุกจากโถชักโครก



          เด็กไม่ดี จะโดดเรียนหรอจ๊ะ สาวน้อย



          เสียงบ้านั่นอีกแล้ว “ไอ้โรคจิต ไปให้พ้นจากฉันเว้ย!” เท้าเธอถีบกระทบประตูดังปัง เสียงหัวเราะแหลมชอบใจดังลั่นในแก้วหู โลลายกมือขึ้นปิดใบหูทั้งสองข้าง หวังให้เสียงนั้นเงียบลง เธอก้มศีรษะ คู้ตัว จนกระทั่งรู้สึกว่ามีเงาสูงทาบทับ บังแสงจากหลอดไฟนีออนในห้องน้ำจนมิด เด็กสาวหายใจถี่รัว ค่อยๆเงยหน้าขึ้นมองอย่างกล้าๆกลัวๆ



          มันยืนชะโงกอยู่เหนือศีรษะ ห้องน้ำที่เล็กแคบแค่นี้ ทำให้ร่างของทั้งสองคนอยู่ห่างจากกันเพียงนิดเดียว มันสวมชุดตัวตลกสีเงิน ติดกระดุมด้านหน้า ห้อยด้วยพู่ปอมๆสีส้มสดใส ดวงตาของมันไม่ได้เป็นสีฟ้าเหมือนเมื่อวาน แต่กลายเป็นสีเหลือง เหมือนสัตว์ประหลาดในฝันร้าย ใบหน้าของมันยังพอกไปด้วยแป้งสีขาวเข้มจัด ริมฝีปากแดงฉานเหมือนเลือดสด มันแสยะยิ้ม ริมฝีปากล่างห้อยลงมา ยิ่งดูน่ากลัวมากกว่าเดิม โลลารู้สึกกลัวจนจะหยุดหายใจได้ตรงนี้แล้ว หนี ต้องหนี แต่จะไปไหนได้ล่ะ มันยืนขวางประตู ด้านหลังของเธอเป็นผนังปูน ติดกับดักโดยสิ้นเชิง



          “ต้องการอะไรจากฉัน แกจะเอาอะไร!” โลลาตวาด



          มันส่งเสียงจุปาก ออกแรงดึงร่างให้ลุกขึ้นยืน และหมุน ดันเธอติดชิดกับประตู ตรึงเธอไว้ตรงนั้น ให้เผชิญหน้ากับมันชัดๆ มันทำท่าสูดจมูกในอากาศใกล้ตัวเธอ ส่งเสียงพึงพอใจออกจากลำคอ โลลาหลับตาปี๋ ขณะที่มันโน้วใบหน้าเข้าหา ลิ้นสากเลียบนต้นคอ พาลให้ขนทุกเส้นบนแขนลุกชัน หนาววาบ เสียววาบ และกลัวจนสติแทบหลุดลอย เธอยืนนิ่งแข็ง เหมือนคนกำลังช็อค ทำอะไรไม่ถูก คิดอะไรไม่ออก หนีไปไหนไม่ได้ ขอบตาเอ่อล้นไปด้วยหยาดน้ำตา



          “โอ๋ๆ ไม่ร้องนะคนดี” มันพูด เสียงปะเหลาะปลอบโยนเสแสร้ง “ฉันก็แค่จะกินเธอเท่านั้นเอง”



          เท่านั้นเอง ฟังดูเล็กน้อย แต่คำพูดก่อนหน้านั้นไม่เล็กไปด้วยเลย ใครจะไปยอมถูกจับกินง่ายๆ โลลาเริ่มได้สติทีละน้อย กระพริบตาถี่รัว ตามสมองที่กำลังทำงานรวดเร็ว



          “ฉันไม่อร่อย” โลลาพูดออกไป



          “อร่อยสิ” มันยืนยัน “ฉันได้กลิ่นของเธอ หอมยวนใจ หอมจนฉันทนไม่ไหว หอมจนฉันต้องตื่นขึ้นมาหาต้นตอของกลิ่น”



          “นาย.... นายมาทุกยี่สิบเจ็ดปีใช่ไหม” โลลาถาม พยายามหาเรื่องคุยไปก่อน อย่าสติแตก ห้ามสติแตก ทำใจร่มๆไว้ ต้องรอด ต้องรอดไปจากไอ้บ้านี่ “นายทำให้พวกอินเดียนแดงหายไปด้วย นายจับพวกเขากินทั้งหมดหรอ? แล้วเหตุไฟไหม้ที่แบล็กสปอต นายเป็นคนทำหรือเปล่า นายกินศพของพวกเขา หรือว่ายังไง แต่ว่าศพที่เป็นตอตะโก มันจะอร่อยได้ยังไง ฉะ... ฉันเคยกินเนื้อไหม้ครั้งหนึ่ง มันไม่อร่อยเลย ฉันก็เลยสงสัยอยากถาม ถ้านายกินเนื้อคอ แสดงว่าเนื้อคนอร่อยมากเลยใช่ไหม มันมีรสชาติเหมือนอะไร เหมือนไก่ หรือหมู หรือวัว หรือ....”



          มันหัวเราะหึๆ “เข้าใจคิดนี่ โลลิต้า” มันเอ่ยชมพร้อมฉีกยิ้มกว้าง “คิดจะชวนคุย ระหว่างหาทางหนีใช่ไหมล่ะ ฉันรู้ทันหรอกนะ เด็กซน” มันจิ้มนิ้วชี้ลงบนปลายจมูกของเธอเหมือนเอ็นดู “ไม่ได้ผลหรอก ที่รัก ฉันหิวจนไส้กิ่ว รออาหารมื้อนี้ไม่ไหวแล้ว”



          ลองกรี๊ดเสียงดังๆดูดีไหม นั่นไม่ใช่ความคิดที่ดี มันต้องไตร่ตรองเรื่องนี้มาแล้ว มันมีชีวิตมาหลายปีกว่าเธอ ย่อมรอบจัดกว่าทุกด้าน โลลาหายใจแรง ขณะที่นิ้วมือของมันไล้ลงมาตามลำคอ หยุดอยู่เหนือร่องหน้าอกของเธอ และแกะกระดุมออกทีละเม็ด บ้าชิบ! มารู้สึกวาบหวิวอะไรเอาตอนนี้ มันใช่เรื่องไหมที่อารมณ์จะเกิดเพราะปีศาจตัวตลกกินคน และเธอกำลังจะกลายเป็นเหยื่อแล้วเนี่ย




         

           มีบางอย่าง มันคิดอย่างประหลาดใจ บางอย่างในตัวเธอ ความรู้สึกของเธอ ไม่ใช่ความกลัว ไม่ใช่กำลังช็อค น้ำตาของเธอแห้งเหือดไปแล้ว ตอนนี้แปรเปลี่ยนเป็นความตื่นเต้น แต่มนุษย์ หรือสิ่งมีชีวิตทั้งหมดไม่ควรตื่นเต้นขณะตกอยู่ในอันตราย กำลังจะถูกจับกิน นอกจากความตื่นเต้น มีอย่างอื่นด้วย สิ่งที่มันไม่เข้าใจ คำว่าวาบหวิวคืออะไร? ความรู้สึกพิลึกที่ก่อตัวขึ้นภายในกายเธอ มันไม่เข้าใจ น่าพิศวงสงสัย มันวางนิ้วมือสัมผัสบนเนินอกของเด็กสาว ตำแหน่งที่หัวใจเต้นตุบๆ เส้นขนบนผิวหนังของเธอลุกชัน แต่ไม่ใช่เพราะกลัว มันคืออะไร ความรู้สึกนี้คืออะไร?



          มันดำดิ่ง ทะลวงเข้าไปในใจเธอ เห็นภาพจินตนาการ อยู่มาเป็นล้านปี หลอกผู้คนมามากมาย ทำให้หลายคนหัวโกร๋น เป็นบ้าบอ เป็นฆาตกรโรคจิตกู่ไม่กลับ กลายเป็นใบ้ หัวสมองไม่ทำงาน แต่ตอนนี้ มันเองที่ยืนนิ่ง ช็อคค้าง



          เธอจ้องหน้ามัน พวกเขาสบตากัน ดวงตาสีฟ้าของเธอตื่นตระหนก เมื่อเธอระแคะระคายว่ามันรู้ความคิดของเธออย่างทะลุปรุโปร่ง



          “น่าสนใจ” มันกระซิบเสียงทุ้มต่ำ



          เหยื่ออยากให้มันเล่นด้วย มันก็จะเล่น แป้งขาวบนใบหน้าของมันค่อยเลือนจางจนหายไป ริมฝีปากเปลี่ยนสีจางลง ใบหน้าของมันใกล้เคียงกับมนุษย์ แต่ก็ยังมีเค้าโครงเหมือนเพนนีไวส์ ตัวตลกเต้นระบำอยู่ดี แค่เป็นเพนนีไวส์ที่ล้างเมคอัพออกแล้ว มันไล้มือไปตามทรวดทรงของเด็กสาว เธอสูดลมหายใจเข้ายาวนาน ยื่นมือมาจับชุดตัวตลกกำไว้แน่น เล็บของมันข่วนต้นคอของเธอจนเลือดไหลซิบ ด้วยความกระหาย มันแลบลิ้น ก้มหน้าลง เลียชิมรสเลือดของเธออย่างเอร็ดอร่อย หวาน ฝาด เค็มนิดๆ มีกลิ่นเหมือนเหล็ก อร่อยจนอยากคลั่ง อร่อยจนลืมรสชาติอย่างอื่นไปเกือบหมด มันดูดเคล้นคลึงหยาดหยดเลือดจากบาดแผลกระจ้อยร่อยนั่น ศีรษะของเธอเงยขึ้นไปด้านบน เธอกำลังพึงพอใจ ชอบใจ



          มันไม่เคยทำให้มนุษย์รู้สึกแบบนี้ได้มาก่อน ราวกับเธอกำลังยอมเป็นเหยื่อให้มันโดยเต็มใจ แขนสองข้างของเธอโอบรอบตัวมัน ดันมันเข้าแนบชิด ไออุ่นจากร่างของเธอทำให้ร่างกายเย็นเฉียบเพราะท่อระบายน้ำของมันเหมือนมีเลือดอุ่นสูบฉีดอยู่ภายใน



          มันเงยหน้า ผละออกจากบาดแผล เลือดแสนเย้ายวน และภาพจินตนาการอันน่าตื่นเต้นของโลลา เธอกัดริมฝีปาก แววตาหวานเยิ้มเชิญชวน ผิวหนังอวบขาวเต่งตึง เส้นผมสีชมพูระข้างแก้มกลม มันตัดสินใจ ต้องจัดการให้จบ อย่างน้อยก็ต้องบรรลุภาพจินตนาการที่น่าสนใจของเธอให้ได้



          ผลัวะ!





 

          โลลาปล่อยหมัดสุดแรงเกิด และใช้เวลาช่วงที่มันกำลังตกใจปนประหลาดใจ ปลดกลอนประตู พุ่งตัวหนีออกจากห้องน้ำ เกิดบ้าอะไรขึ้นวะ นี่เธอเกือบจะทำอะไรบ้าๆกับตัวตลกโรคจิตในห้องน้ำ และเกือบจะถูกกินเป็นอาหารด้วย โลลาวิ่งเตลิดหนีออกไปจนถึงสนามหญ้าของโรงเรียน วันนี้อากาศดี ไม่มีฝน แดดจ้า เธอหายใจได้ทั่วท้องมากขึ้นเมื่ออยู่ท่ามกลางที่โล่ง เด็กสาวล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าสะพาย หยิบโทรศัพท์ออกมากดเลื่อนหาเบอร์ของพ่อ และโทรออกทันที



          อยู่ไม่ได้แล้ว ไอ้เมืองเวรตะไลนี่!



          เธออยากได้เอ็ดเวิร์ด คัลเลน หรือเจคอบ แบล็ก ไม่ใช่ปีศาจตัวตลกเว้ย!



          “พ่อ หนูอยู่ที่นี่ไม่ได้” โลลาพูดทันทีที่มีคนรับสาย “ที่นี่มันบ้ามากเลย พ่อต้องไม่เชื่อแน่ว่าหนูเจออะไร มีตัว... มีคนโรคจิตตามหนู มันอาจจะฆ่าหนูก็ได้” เธอเลี่ยงคำว่าตัวตลกไปก่อนดีกว่า เปลี่ยนให้เป็นโรคจิตสตลอกเกอร์แทน



          คนที่ตอบกลับมา ดันไม่ใช่แอนตัน ลีห์ “โลลา พ่อของเธอกำลังจะเข้าประชุมสำคัญ”



          “เซซิเลีย” โลลาพูด ยกมือขึ้นเสยผมพ้นจากใบหน้า “ฟังนะ ฉันต้องพูดกับพ่อเดี๋ยวนี้ ยื่นโทรศัพท์ให้เขา ฉันไม่สนว่าการประชุมเฮงซวยนั่นจะสำคัญแค่ไหน นี่มันเรื่องคอขาดบาดตาย!



          “ประชุมเฮงซวยหรือ? เธอนี่เป็นเด็กไม่รู้จักโตจริงๆ แอนตันกำลังจะไปพบกับฝ่ายประสานงานของไมโครซอฟต์ เธอคิดว่านี่ไม่สำคัญหรือไง ฟังให้ดีนะ โลลา เขาไม่มีเวลามารับฟังดราม่าวัยรุ่นของเธอ เมื่อถึงเวลาเขาจะโอนเงินเข้าบัญชีให้เธอเอง หรือเธอจะให้ฉันไปบอกเขาก็ได้ว่าเธออยากได้เงินเพิ่ม แบบนี้น่าจะโอเคนะ พยายามอย่าโทรมารบกวนเขาอีก แค่นี้เขาก็เครียดมากพอแล้ว”



          โลลาฟังนิ่ง มีลูกไฟปะทุขึ้นกลางอก “ไปตายซะ นังร่าน” เธอกดตัดสาย รู้แน่ชัดว่าพ่อไม่มีทางได้มาคุยกับเธอตราบใดที่อีเวรนั่นยังครองโทรศัพท์ไว้



          แล้วจะทำยังไงดี?   











TALK
มาแบบหยอกๆก่อน ความสัมพันธ์ต้องค่อยเป็นค่อยไปนะ 55555+


เจอกันอีกทีวันอาทิตย์ค่ะ 





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 417 ครั้ง

875 ความคิดเห็น

  1. #765 Bloody fo Princess (@rukialove2009) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 22:17

    -/////- ทำไมเห็นภาพตามแล้ว...ฟินนน

    #765
    0
  2. #732 minilove (@29102536) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 09:04
    ไม่ไหวแล้ว อ่านแล้วใจเต้นแรงงงเลือดจะไหล 5555
    #732
    1
    • #732-1 Silver-Sky (@silver-river) (จากตอนที่ 2)
      25 กันยายน 2562 / 16:20
      //หยิบทิชชู่ให้จ้ะ
      #732-1
  3. #655 Himlenblu (@Real_Fah61) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 08:10
    เป็นการบรรยายที่เห็นภาพจริงๆ 555 ชอบความแปลกใหม่ การเล่าเรื่อง มีความน่าสนใจ คือเราเองก็เป็นไรท์เตอร์นะคะ แต่แบบ เราคงบรรยายเรื่องแนวนี้ไม่ได้ หรืออาจจะคิดไม่ออกเหมือนคุณ สนุกมากค่ะ ไปเรื่อยๆ แต่ลุ้นมากเลย
    #655
    1
    • #655-1 Silver-Sky (@silver-river) (จากตอนที่ 2)
      19 กันยายน 2562 / 07:10
      ขอบคุณค่ะ
      เราจะพยายามต่อไป
      #655-1
  4. วันที่ 17 กันยายน 2562 / 17:32
    รักบิลเกินต้านทานจริงๆตอนดูหนังคนอื่นมองตัวตลกน่ากลัวๆๆ แต่ฉันแปลกคนฉันเห็นตัวตลกกลับยิ้มชอบใจ 5555 ก็เขาหล่อทะลุแป้งอะครับบบ
    #648
    1
    • #648-1 Silver-Sky (@silver-river) (จากตอนที่ 2)
      17 กันยายน 2562 / 21:38
      หล่อทะลุแป้ง คำนี้เป็นความจริงค่ะ 55555
      #648-1
  5. #611 น่ารัก (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 06:44

    รู้สึก​เหมือน​ตัวเอง​ไม่ปกติ​เลยค่ะ

    #611
    1
    • #611-1 Silver-Sky (@silver-river) (จากตอนที่ 2)
      15 กันยายน 2562 / 10:25
      ไม่เป็นไรนะคะ คนเขียนไม่ปกติกว่าค่ะ 555555555555
      #611-1
  6. #84 ยานรักเรย์โล (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 11:33

    โลลาก็ยังคงแสบสันเหมือนเดิม แม้แต่ช่วงเวลาหน้าสิวหน้าขวาน นางก็ยังหาทางรอดมาได้ด้วยวิธีของนาง เราชอบนะคะที่โลลานางมีไหวพริบ ลองนึกว่าถ้าเป็นคนอื่น หรือเหมือนในหนังสยองขวัญเรื่องอื่นๆ นาทีนั้นก็คือกลายเป็นอาหารให้มันกินแล้วล่ะ แต่เอาจริงที่รอดมาได้ก็เพราะความคิด ความรู้สึกที่ไม่ได้กลัวซะทีเดียวของนางด้วยล่ะเนอะ กลายเป็นว่ากระตุกต่อมความสนใจของเจ้าเพนนีไวส์ขึ้นมา ทำเอาลืมโฟกัสเรื่อง 'การกิน' เผลอให้เด็กสาวตัวแสบตั๊นหน้าวิ่งหนีพ้นเงื้อมือมาได้ง่ายๆ แล้วเอาจริง เราชอบความแสบสันของไลลาเหลือเกินค่ะ ยิ่งตอนกินเบรกฟาสต์แล้วย่าไล่ไปเปลี่ยนชุด บอกให้รู้ว่านัดช่างมาย้อมผม คือนางก็ค่ะ...ค่ะ...แต่จริงๆ คือไม่ค่ะ! แค่ค่ะให้จบๆไปอะ ตลก 55555555555 ชอบมาก จะรอดูว่าโลลิต้าของเพนนีไวส์จะมีวิธีหลบหลีก 'การกิน' จากมันยังไง หรือบางทีอาจจะตลบหลังกลายมาเป็นฝ่ายที่ 'กินมัน' ซะเองรึเปล่านะ 555

    #84
    2
    • #84-1 Silver-Sky (@silver-river) (จากตอนที่ 2)
      9 มกราคม 2562 / 19:05
      งานนี้ เพนนี จะโดนกินแทนค่ะ 5555+
      #84-1
    • #84-2 samyangirl (@samyangirl) (จากตอนที่ 2)
      13 พฤษภาคม 2562 / 22:21
      เลียปากตามเลยค่ะ ฮือบาปหนา
      #84-2
  7. #66 lamb_san (@lamb20) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 18:11
    อ่านใจได้มันไม่แฟร์เลยยย เรายังไม่เคยดูอิทเลยค่ะ แม้ว่าเพื่อนจะไซโคหนักมาก แต่ตอนนี้เริ่มสนใจแล้ว555555
    #66
    2
    • #66-1 Silver-Sky (@silver-river) (จากตอนที่ 2)
      9 มกราคม 2562 / 18:59
      ดูเถอะค่ะ หนังเรื่องนี้ แค่ดูเพนนีไวส์ ก็คุ้มละ
      #66-1
    • #66-2 แม่นางทองกวาว (@iambream) (จากตอนที่ 2)
      15 มกราคม 2562 / 00:43
      สนุกกกก ต้องดู ภาค2เข้าโรงปีนี้กัดกระเป๋าตังรอแล้วเนี่ย ชอบมากกก เพนนีไวส์
      #66-2
  8. #20 ~Honey Bear~ (@Hawthorn) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 21:24
    เขียนดีมากกกก ชอบสุดๆ ชอบมากๆ
    #20
    1
    • #20-1 Silver-Sky (@silver-river) (จากตอนที่ 2)
      5 มกราคม 2562 / 22:37
      5555+ จิตๆดีใช่ไหมคะ
      #20-1
  9. #19 CartoonFreak (@poupe_sama) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 12:51
    ตกใจรูปสุดท้าย5555 ฉันมีความรู้สึกว่ามันจะชวนใจเต้นไปอีกหลายตอน
    #19
    1
    • #19-1 Silver-Sky (@silver-river) (จากตอนที่ 2)
      5 มกราคม 2562 / 22:37
      ใจเต้นแน่นอน
      #19-1
  10. #18 ลิลหรี่ (@maple_) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 01:00
    กลัวบิลรูปสุดท้ายมากๆ 5555 ตอนดูอิทจบก็ว่ากลัวแล้ว มาหายกลัวตอนอ่านซัลลี่อะ เกลียดเพนนี่ตรงอ่านใจได้เนี่ย โกงมาก
    อดทนหน่อยนะโลล่า เดี๋ยวอีก1ปีก็ไม่ได้เจอหน้ากันแล้ว สู้ๆ
    #18
    1
    • #18-1 Silver-Sky (@silver-river) (จากตอนที่ 2)
      4 มกราคม 2562 / 06:02
      โถววว บิลออกจะน่ารักนะ มองดีๆ ในความน่ากลัว มีความน่ารักซ่อนลึกๆ 5555
      #18-1
  11. #17 ไร้ดวงจิต (@peung2545) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 23:31

    เขียนดีมาก. ฮื่ออออออออออ

    เพนนีไวซ์นี่แอบกวนประสาทนะ555

    ตอนหน้าขอหลอนๆนะคั้บ

    /มาก่อนวันอาทิตย์ก็ดีนะจร๊ะ/

    #17
    1
    • #17-1 Silver-Sky (@silver-river) (จากตอนที่ 2)
      4 มกราคม 2562 / 06:01
      ติดงานยาวค่ะ ไม่ได้อัพก่อนวันอาทิตย์แน่ๆ 555
      #17-1
  12. #16 TaTar_Wannakarn (@guitar643922) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 23:27
    แก แก แก แก แก เขาอัพวันนี้ โอ้ยคือนางดีมาก ไม่ง่าย ไม่เรียบร้อย ไม่โลกสวยเกินไป เซ็กซี่ แต่น่ารัก นางน่ารัก น่าเอ็นดูว์ ไม่ไหวแล้ว เพนนิสวี่ ดูแล ไลลา ดีๆหน่อยเสะ,;;-;;; เขิงงงงงแรงมากไม่ไหวแล้วววว
    #เพนนิสวี่ไลลานี่
    #16
    1
    • #16-1 Silver-Sky (@silver-river) (จากตอนที่ 2)
      4 มกราคม 2562 / 06:01
      เพนนียังสัญญาไม่ได้ว่าจะดูแลดีๆค่ะ ตอนนี้อยากกินโลลามากเลยยย
      #16-1
  13. #15 Barea (@boonyaratku7) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 22:32
    เสียวคอเลย
    #15
    0
  14. #13 DaisySelvin (@DaisySelvin) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 22:07
    อู้หู~~ เร่าร้อนมากค่ะ อรั๊ยยย ><
    เพนนี่ก็หล่อนะ หล่อแบบหลอนๆ 55
    #13
    1
    • #13-1 Silver-Sky (@silver-river) (จากตอนที่ 2)
      4 มกราคม 2562 / 05:59
      ร้อนๆสิค่ะ ซู่ซ่าดี
      #13-1
  15. #12 KAZEKUNG (@konata-3-) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 21:43

    //กรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง

    #12
    1
  16. #11 Santa1998 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 21:08

    in between the silence hear you calling me~

    Me/ถลกคอเสื้อลง

    #11
    1
    • #11-1 Silver-Sky (@silver-river) (จากตอนที่ 2)
      4 มกราคม 2562 / 05:58
      55555 ให้เพนนีชิมเลือดดด
      #11-1
  17. #10 Kim Kardashian (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 21:06

    กรี๊ดดดดดดดดดดดดด ชอบมากกกก เพนนีไวซ์ นายนี่ช่างร้ายกาจ!

    #10
    1
    • #10-1 Silver-Sky (@silver-river) (จากตอนที่ 2)
      4 มกราคม 2562 / 05:58
      ร้ายด้วย หล่อด้วย หล่อร้ายๆ
      #10-1
  18. #8 มะนาว (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 20:33

    โห่..เคืองโลลามากเลยมาบอกว่าเพนนี่ไวส์หล่อไม่เท่าเอ็ดเวิร์ด ล้างเมคอัพแล้วก็เห็นๆอยู่ว่าฮอตกว่าเป็นไหนๆ 555555 เมื่อไหร่จะวันอาทิตย์นะ รอนะคะไรท์

    #8
    1
    • #8-1 Silver-Sky (@silver-river) (จากตอนที่ 2)
      4 มกราคม 2562 / 05:57
      ตอนนี้โลลายังกลัวเพนนีอยู่ค่ะ ลองนึกถึงความเป็นจริง คนปกติที่ไหนก็กลัวนะ หรือคนไม่ปกติก็น่าจะกลัวมันนะ เพราะฉะนั้นระหว่าง ตัวละครอย่างเอ็ดเวิร์ด กับ เพนนี ยังไงๆตอนนี้ (แค่ตอนนี้) เอ็ดเวิร์ดภาษีดีกว่าค่ะ
      #8-1
  19. วันที่ 3 มกราคม 2562 / 20:13

    ม....มันดีต่อใจมากเลยล่ะไรท์~~ โอ็ยยยยยยแค่นี้ก็ใจบาง ละลายแย้วววววว////น้องโล~ เพนนี่หล่อเทียบเอ็ดเวิร์ดกับเจคอบไม่ได้ตรงไหน

    ออกจะหล่อน่ารัก หล่อจนตายเลยล่ะ555
    #6
    1
    • #6-1 Silver-Sky (@silver-river) (จากตอนที่ 2)
      4 มกราคม 2562 / 05:55
      555 ให้เวลาน้องโลลาหน่อยสิ ยังกลัวอยู่ ต้องรอให้หายกลัวก่อน
      #6-1