[Pennywise & OC] Bon Appetit

ตอนที่ 11 : You’re mine.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,461
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 388 ครั้ง
    20 ม.ค. 62



[Pennywise & OC] Bon Appetit  

Chapter 11 : You’re mine.








 

          การสอบเอสเอทีมีขึ้นในวันอังคาร โลลาไม่อยากเชื่อเลยว่าเธอเข้าสอบและผ่านพ้นมาได้ ทั้งที่วันเสาร์ที่ผ่านมา เธอเพิ่งร่วมวงล่าสัตว์ประหลาดกับเพนนีไวส์ พยุงและแบกเพื่อนไปโรงพยาบาล วันอาทิตย์ไปโบสถ์ตอนเช้าและแวะไปโรงพยาบาลอีก เพื่อดูอาการและเยี่ยมเบรนดาอย่างเป็นทางการ วันจันทร์เธอมีสภาพไม่ต่างจากซอมบี้ไปโรงเรียน และวันอังคารต้องเข้าสอบ โลลาจะไม่แปลกใจเลยถ้าคะแนนรอบนี้ออกมาแย่กว่ารอบที่แล้ว เธอคงต้องใช้คะแนนรอบก่อนในการยื่นสมัครมหาวิทยาลัยจริงๆ แต่เธอก็ยังรอดูไปก่อน อีกประมาณสิบวัน จึงจะรู้ผลคะแนน



          เบรนดาสามารถหอบสังขาร สภาพขาที่ยังกะเผลก และความเหนื่อยอ่อนมานั่งสอบด้วย โลลาได้คุยกับหล่อนหลังสอบเสร็จ เบรนดาคิดว่าคะแนนรอบนี้จะออกมาดีก็ต่อเมื่อเครื่องตรวจผิดพลาด หรือมีปาฏิหาริย์เท่านั้นล่ะ แม้แต่เดเมียนยังส่ายศีรษะคิดว่าเขาทำได้ไม่ดีนัก คงเพราะความกังวลและไม่มีสมาธิเพียงพอ บิล เชอร์วู้ดหน้าดำคร่ำเครียดเดินออกจากห้องสอบ และเอาแต่ถามว่าข้อนี้น่าจะตอบอะไร มีเพียงคนเดียวในพวกเขาที่ดูไม่เดือดร้อนคือโรเบิร์ต เกรย์ เด็กหนุ่มมีรอยยิ้มน้อยๆบนเรียวปาก และตบบ่าเบรนดากับเดเมียนอย่างให้กำลังใจ แน่ล่ะ มันไม่จำเป็นต้องสนใจคะแนนสอบนี่ มันไม่ต้องเข้าเรียนมหาวิทยาลัยเสียหน่อย ไม่จำเป็นต้องเรียนจบ หางานทำ หาเงิน เพราะแค่มันมองตามนุษย์สักคน ก็ทำให้คนๆนั้นหยิบเงินยื่นให้มันได้แล้ว บางทีโลลาก็อิจฉาปนหมั่นไส้มันเหลือเกิน



          พวกเขาแยกย้ายกันกลับบ้านในตอนเย็นวันอังคาร โรเบิร์ตมาส่งโลลาที่บ้านและขับรถจากไป ทันทีที่เด็กสาวเดินเข้าบ้าน อลิซาเบธที่รอคอยอยู่ก่อนแล้วรีบชิงถามว่าการสอบเป็นอย่างไรบ้าง หล่อนอยากให้โลลาลองพิจารณามหาวิทยาลัยประจำรัฐเมน มีสาขาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อมที่โลลาอยากจะเข้าด้วย เด็กสาวแค่พยักหน้ารับฟังคุณย่าบรรยายสรรพคุณของมหาวิทยาลัยในฐานะศิษย์เก่า เธอขี้เกียจขัด ความต้องการของเธอไม่ใช่มหาวิทยาลัยในรัฐนี้แน่นอน เธอเล็งมหาวิทยาลัยกลุ่มไอวี่ลีกส์อย่างบราวน์ไว้เป็นความฝันสูงสุด รองลงมาก็มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก



          เฮ้อ คิดเรื่องมหาวิทยาลัยแล้วยิ่งเครียด เธอทำแซนด์วิชและทอดไข่ดาวหนึ่งฟอง หั่นมะเขือเทศสดสองลูก นำทุกอย่างใส่จาน รินน้ำส้มลงในแก้ว และรีบเดินขึ้นห้อง ใช้เวลาตามลำพัง



          โทรศัพท์ของเธอดัง เมื่อหยิบออกมาดูชื่อคนโทรเข้า เด็กสาวเลิกคิ้วสูงอย่างประหลาดใจ แต่ยอมกดรับสาย “สวัสดีค่ะ พ่อ” ยอมโทรมาหาเธอสักที นึกว่าจะลืมกันไปจนหมดสิ้นแล้ว



          “สอบเอสเอทีรอบนี้เป็นยังไงบ้าง” แอนตัน ลีห์ถามด้วยเสียงราบเรียบ



          “ดีค่ะ” โลลาตอบอย่างขอไปที



          “ในโรงเรียนไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม?” เขาถาม



          “ไม่มีค่ะ ถ้ามี คุณย่าต้องโทรรายงานพ่อแล้วสิ” โลลาบอก มีแววประชดเล็กๆในน้ำเสียง



          “วันขอบคุณพระเจ้า พ่ออาจพาเซซิเลียไปที่เดอร์รี่” แอนตันบอก



          โลลากลอกตากับโทรศัพท์ “โอเค” เธอตอบไปอย่างนั้น หัวสมองเริ่มวางแผน เตรียมหาข้ออ้างอะไรก็ได้ที่จะไม่ต้องอยู่เดอร์รี่ในวันขอบคุณพระเจ้า เธออาจให้เพนนีไวส์ช่วย ใช้พลังของมันโน้มน้าวคุณย่ายอมปล่อยโลลาออกไปที่อื่น ก่อนพ่อกับนังเมียเด็กจะมาถึง



          “โอเค” แอนตันพูด เงียบไปพักหนึ่ง “แค่นี้ล่ะ”



          “ค่ะ” โลลากดวางสายก่อนอย่างไร้เยื่อใย เธอโยนโทรศัพท์ไปบนเตียง ส้อมจิ้มมะเขือเทศในจานใส่ปากเคี้ยวแรงๆเหมือนสัตว์กำลังโกรธ ความสัมพันธ์ที่ห่างเหินระหว่างเธอกับพ่อไม่มีทางเยียวยาได้โดยง่าย ยิ่งเขาเป็นฝ่ายขับไสไล่ส่ง เธอยิ่งไม่อยากให้อภัย เหมือนลืมทุกอย่าง ก่อนออกจากนิวยอร์ก เธอนอนร้องไห้ทั้งคืน ต้องทิ้งเพื่อน ทิ้งแฟน ทิ้งโรงเรียนเก่ากับสถานะทางสังคม ถึงแม้การมาที่นี่ จะทำให้เธอพบมัน แต่สุดท้าย โลลารู้ว่าเธอกับมันก็ต้องจากกันอยู่ดี



          เพนนีไวส์ตื่นมาแค่ปีเดียว เพื่อมากินอาหาร แล้วมันจะกลับลงไปนอนอีกยี่สิบเจ็ดปี โลลาอยู่ใกล้มัน ยอมเล่นกับมัน มีเซ็กส์กับมัน เพื่อแก้เบื่อ เพื่อความสนุก แต่เธอเตรียมใจไว้เสมอ ไม่ให้ถลำลึกจนเกินไป เธอจะไม่ร้องไห้แบบที่เคยร้องที่นิวยอร์กอีก เธอตัดไข่ดาวบนจานตักขึ้นกิน ตามด้วยแซนด์วิชเนยถั่ว และดื่มน้ำส้มจนหมดแก้ว อาหารเย็นจบไปแล้ว เด็กสาวเปิดตู้เสื้อผ้า หยิบเสื้อยืดกับกางเกงขาสั้นออกมา แต่โทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีกรอบแล้ว เป็นบิล เชอร์วู้ด



          “เฮ้ บิล” เธอเอ่ยทัก



          “ไง โลลา” เขาทักตอบ “จำได้ไหมที่ฉันเคยชวนเธอไปดูหนัง เรายังไม่ได้ไปด้วยกันสักทีนะ ไหนๆวันนี้ก็เครียดมาตลอดวันแล้ว อยากออกมาดูหนังด้วยกันไหม เธอจะชวนโรเบิร์ตมาด้วยก็ได้ ฉันโอเคนะ”



          “เอ่อ...” โลลาครุ่นคิด ไม่พิลึกเกินไปหรือไง ถ้าไปดูหนังกันสามคน “ถ้านายอยากดูหนังคลายเครียดจริงๆ ฉันไปเป็นเพื่อนนายก็ได้ มารับที่บ้านหน่อยสิ”



          “แล้วโรเบิร์ตล่ะ?” บิลถาม



          “เขาบ่นว่าอยากนอนพัก วางมาดเท่ทำตัวสบายๆแบบนั้น แต่จริงๆแล้วอดหลับอดนอนอ่านหนังสือทั้งคืน” โลลาพูดติดตลก บิลหัวเราะน้อยๆ



          “ถ้างั้น อีกประมาณยี่สิบนาทีเจอกันนะ”   



          โลลาก้มลงมองเสื้อยืดกับกางเกงขาสั้นในมือ เธอส่ายศีรษะเล็กน้อยและโยนเสื้อผ้าชุดนั้นกลับเข้าตู้ เด็กสาวหยิบเสื้อเชิ้ตสีขาวเข้ารูปกับกางเกงยีนออกมาแทน ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำ ล้างหน้า แปรงฟัน เปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ และออกมาแต่งหน้าอีกรอบ เลือกเฉดสีที่ต่างออกไปจากของเดิมที่แต่งมาทั้งวัน เธอใช้เวลาไปทั้งสิ้นเกือบยี่สิบนาทีพอดี บิลมาตรงเวลาและกดออดหน้าประตูบ้าน



          โลลาเกล้าผมมัดอย่างลวกๆ หยิบรองเท้ามาสวมและรีบวิ่งลงไป ตะโกนบอกอลิซาเบธกับเจ็มม่าว่าเธอจะไปดูหนังกับเพื่อน กลับบ้านไม่เกินเวลาสองทุ่มครึ่ง ก่อนที่อลิซาเบธหรือเจ็มม่าจะห้ามปรามทัน โลลาก็ออกมากระโดดขึ้นรถของบิล และบอกให้เขารีบขับออกไปเลย



          “เราจะดูเรื่องอะไรกันล่ะ” โลลาถาม ปัดหน้าจอโทรศัพท์ดูรายชื่อภาพยนตร์ที่เข้าโรงฉายเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ไม่ใช่รายชื่อหนังที่เธออยากดูเท่าไรนักหรอก



          “เธอเลือกเลย แต่ฉันจะเป็นคนเลือกรสป๊อปคอร์น” บิลหันมาฉีกยิ้ม



          “เฮ้ ไม่ยุติธรรมเท่าไหร่นะ นายเลือกหนังสิ ส่วนฉันเลือกป๊อปคอร์น” โลลาต่อยท่อนแขนของเด็กหนุ่มเบาๆ เขาหัวเราะเสียงดัง



          “ไม่เห็นจะต่างเลย” บิลบอก “เลือกมาเถอะ โลลา อยากดูอะไร”



          “แอนิเมชันขาวดำของทิม เบอร์ตัน เรื่องแฟรงเกนวีนี่” โลลาตอบ



          พวกเขาไปถึงโรงภาพยนตร์หนึ่งเดียวในเมืองเดอร์รี่ บิลซื้อตั๋วหนังสองใบ ส่วนโลลาซื้อป๊อปคอร์นและเครื่องดื่ม สองหนุ่มสาวยืนคุยกันอย่างออกรสเกี่ยวกับเรื่องภาพยนตร์ที่ตัวเองชื่นชอบ การคุยกับบิลช่างแสนง่ายดาย สนุกสนาน แต่ไม่มีอะไรตื่นเต้นไปมากกว่านั้น โลลาตระหนักในข้อนี้เป็นอย่างดี บิลเป็นตัวเลือกที่แสนเพอร์เฟคสำหรับแฟน เขาน่ารัก ดึงดูดใจ ตลก สุภาพ แต่เขาไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องการ ยิ่งออกมากับเขาแค่สองคนอย่างนี้ เธอยิ่งนึกถึงสัตว์ประหลาดตัวตลกของเธอ ที่ทั้งดุดัน เซ็กซี่เกินห้ามใจ การบังคับตัวเองไม่ให้ถลำลึกไปกับคนที่มีบุคลิกแบบมัน ช่างเป็นเรื่องยาก เธอไม่สามารถหาใครมาทดแทนมันได้จริงๆ แล้วปีหน้า เธอจะทำยังไง เมื่อมันไม่อยู่แล้ว เมื่อมันกลับลงไปนอนในท่อถึงยี่สิบเจ็ดปี โลลาไม่รอมันหรอกนะ ไม่หวังที่จะรอด้วย อายุเธอสั้นกว่ามัน เวลาที่ยาวนานจะช่วยให้เธอทำใจได้ก็จริง แต่กว่าจะถึงช่วงที่ทำใจได้ มันสาหัส



          การออกมาดูหนังกับบิลอาจเป็นทางเลือกที่ผิด ไม่ได้ทำให้เธอสบายใจหรือผ่อนคลายขึ้นเท่าไหร่เลย เพราะยิ่งเป็นการย้ำว่าเธอโหยหาแต่มัน



          ตลอดหนึ่งชั่วโมงครึ่งในโรงภาพยนตร์ โลลาจดจ่อกับเรื่องราวในแอนิเมชัน ช่วยให้เธอหยุดฟุ้งซ่านไปได้ชั่วขณะ แต่ตัวภาพยนตร์ก็แอบเศร้า เรื่องของสุนัขตัวน้อยที่ตายไป เจ้าของตัดใจไม่ได้ ปลุกให้มันฟื้นคืนชีพ เธอหยิบป๊อปคอร์นมากิน เพื่อให้ตัวเองสนใจอย่างอื่น ไม่เชื่อมโยงความรู้กับตัวละครมากเกินไป



          เมื่อภาพยนตร์จบลง เธอกับบิลเดินออกจากตัวอาคาร ยังคุยไม่หยุดว่าสิ่งที่เพิ่งดูมาช่างคลาสสิก น่ารัก น่าเอ็นดู เล่าเรื่องความสัมพันธ์ของคนกับสุนัขได้น่าประทับใจ และอาจได้ชิงรางวัลออสการ์สาขาแอนิเมชันยอดเยี่ยมก็ได้ พวกเขากำลังจะเดินกลับไปที่รถ แต่ต่างฝ่ายต้องชะงักเท้า เมื่อมองตรงไปที่ริมถนน รถออดี้สีแดงจอดเทียบ เด็กหนุ่มร่างผอมสูงผู้เป็นเจ้าของรถยืนกอดอก ดวงตามองตรงมาอย่างไม่ค่อยเป็นมิตร บิลถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก หันมองสบตาโลลา



          “เอ่อ ฉันคิดว่า...” บิลพูดติดขัด



          “นายกลับไปก่อนเถอะ” โลลาบอกเขา รีบให้เขาขึ้นรถไปโดยเร็วน่าจะดีที่สุด บิลพยักหน้า กล่าวลา บอกว่าเจอกันใหม่พรุ่งนี้ แล้วรีบเดินไปยังรถของตัวเอง เด็กสาวพ่นลมหายใจทางริมฝีปากอย่างหนักหน่วง เห็นดวงตาสีฟ้าของมันค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีเหลือง ขณะที่มันมองตามแผ่นหลังของบิล โลลาเดินถึงตัวมัน กำลังจะอ้าปากพูดบางอย่าง แต่มันยกมือขึ้นห้าม



          “ไม่ต้อง” มันพูดกัดฟัน แล้วชี้ไปที่ประตูรถเป็นเชิงสั่ง เธอยอมเดินไปเปิดประตูและก้าวขึ้นรถตามที่มันต้องการ มันเดินอ้อมไปอีกทาง ขึ้นนั่งฝั่งคนขับ สตาร์ท เหยียบคันเร่ง และพารถบึ่งออกไปด้วยความเร็วเกินหกสิบไมล์ต่อชั่วโมงตามที่ตำรวจจราจรกำหนดไว้ในย่านนี้



          ไม่มีใครพูดกันเลย ตลอดทาง โลลาไม่กล้าปริปากถ้ามันไม่พูดก่อน ลึกๆลงไปแล้วเธอหวาดกลัวมัน นึกถึงสิ่งที่มันทำกับแคนดิซ แม้เธอจะไม่ได้อยู่เห็นภาพนั้น แต่จากที่มันเล่า เธอพอจินตนาการความสยองได้ มันฆ่าแคนดิซทิ้ง กัดกินเนื้อของเด็กสาวและปล่อยส่วนที่มันไม่อยากกินไว้ในท่อ วิญญาณเวนดิโกกลัวตัวสั่นหัวหดหนีออกจากเดอร์รี่แบบไม่เห็นฝุ่น นอกจากนี้มันยังจัดการเบรนดา ไม่ให้มีความทรงจำเกี่ยวกับท่อน้ำหลงเหลืออีกเลย ทุกคนเข้าใจว่าเบรนดาถูกสุนัขบ้ากัดขาเหวอะ ตอนนี้กรมควบคุมสัตว์กำลังไล่ฉีดยากันพิษสุนัขบ้าให้สัตว์เลี้ยง คดีคนหายและฆาตกรรมกลายเป็นความทรงจำรางๆที่ทุกคนไม่ให้ความสนใจ ชื่อของแคนดิซ ลาร์สัน ไม่มีใครพูดถึงอีก มันจัดการเรียบร้อย ขาวสะอาด หมดจด



          มันหมุนพวงมาลัย พารถเลี้ยวขวับเข้าลานจอดของตึกที่มันเช่าห้องไว้ มันไม่ต้องลดความเร็วเมื่อเลี้ยวเข้าซองสำหรับจอดแม้แต่น้อย ความแม่นยำและความมั่นใจของมัน ดูๆไปแล้วก็น่าหมั่นไส้ มันดึงตัวเธอลงจากรถ จับมือลากเดินขึ้นบันไดไปยังห้องของมัน



          “มีอะไร” โลลากอดอก ยืนกลางห้อง อยู่ห่างจากโซฟาไม่ถึงเมตร



          “เธอกับบิล เชอร์วู้ด” มันพูดเสียงต่ำน่ากลัว ดวงตาแข็งกระด้าง



          “เราเป็นเพื่อนกัน” โลลายืนยัน



          “มันไม่ได้คิดแค่อยากเป็นเพื่อน” มันคำรามในลำคออย่างอดกลั้นอารมณ์ “มันอยากจูบเธอ อยากถอดเสื้อผ้าเธอ อยากเอาเธอ หาโอกาสที่ฉันเผลอ แล้วแย่งเธอไป”



          เด็กสาวกระพริบตาปริบๆ พ่นลมทางจมูก พูดลอยหน้าลอยตา “ไม่รู้เลยนะเนี่ย”



          มันหรี่ตาลง “หมายความว่าไง? ทำไมพูดแบบนั้น!” มันไม่เข้าใจคำประชดประชันของเธอ



          “นายจะแคร์ทำไม” โลลาพูดเสียงดังขึ้น “เดี๋ยวนายก็ฆ่าฉัน กินฉัน หรือสุดท้ายนายตัดสินใจไม่กิน นายก็อยู่ที่นี่แค่หนึ่งปี แล้วกลับไปนอนในท่อยี่สิบเจ็ดปี กว่านายจะตื่นอีกรอบ ฉันอายุสี่สิบกว่า อาจแต่งงานสองรอบ มีลูกสองคนไปแล้ว หรือนอนกับผู้ชายเป็นสิบๆ นั่นมันเรื่องของฉัน”



          “ฉันจะไปฆ่ามัน บิล เชอร์วู้ด หรือผู้ชายทุกคนที่เธอ...”



          “จะบ้าหรือไง” โลลาตวาด “นายอยากฆ่าฉัน ก็ฆ่าสิ กินฉันไปเลย จะเก็บไว้ทำไมนักหนา ฉันควรตายตั้งแต่ที่เห็นหน้านายในท่อน้ำแล้ว นายจะกินใคร ฉันไม่ว่า อย่าระรานกับเพื่อนฉัน” เด็กสาวชี้หน้ามันอย่างกล้าหาญ “ไม่อย่างนั้น ฉันจะออกไปจากเมืองนี้ และนายจะไม่มีวัน ไม่มีทาง ได้แตะต้องฉันอีกเลย”



          “หึ” มันส่งเสียงเย้ยหยัน “ออกไปจากเมืองงั้นหรือ โลลิต้า เธอจะไปไหนได้ ไม่มีใครต้องการเธอสักคน พ่อเธอขับไล่เธอมาที่นี่ แม่ของเธอแต่งงานมีครอบครัวใหม่ ถึงเธอไปหา ก็เป็นแค่ส่วนเกิน เธอมีแค่ฉัน ฉันที่บอกว่าต้องการเธอ เธอกลัวแทบตาย เธอไม่อยากถูกจับกิน แต่เธอก็ไปไหนไม่ได้ เพราะเธอรู้ว่าเธอมีฉันแค่คนเดียว ลองคิดสิ โลลิต้า มันน่าสมเพชแค่ไหน เธอควรจะอ้อนวอนฉันด้วยซ้ำ ขอให้ฉันกินเธอ ฆ่าเธอ ชีวิตที่โดดเดี่ยวไร้ค่าของเธอจะได้จบสิ้นเสียที”



          ถ้อยคำเหล่านั้นเหมือนมีดแทงฉึกเดียวทะลุกลางตัว เล่นเอาปอดฉีกขาด เลือดพุ่ง หายใจไม่ออก มันพูดถูกทุกอย่าง ไม่เคยมีใครต้องการเธอจริงๆ แม่ทิ้งไป ย้ายไปอยู่อริโซนา สร้างครอบครัวใหม่ พ่อทิ้งขว้างเธออย่างไม่สนใจ ยื่นเงินให้อาทิตย์ละครั้ง โอนเงินเข้าบัญชี ให้บัตรเครดิตไปใช้จ่าย แต่ไม่เคยไยดีจริงจังว่าลูกสาวของตัวเองเป็นใคร มิตรภาพกับเพื่อนและแฟนที่นิวยอร์กเป็นเพียงละครฉากหนึ่ง เธอไม่มีใคร ไม่มีเลย ดวงตาของเด็กสาวร้อนผ่าว ความรู้สึกมากมายทั้งหลายกลั่นออกมาเป็นน้ำตา หยดลงไปบนผิวแก้ม







ลงท่อ

รหัสเดิม





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 388 ครั้ง

875 ความคิดเห็น

  1. #805 30092541 (@30092541) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 23:28
    ลงท่อไม่เป็นสอนหน่อยค้า
    #805
    0
  2. #774 Bloody fo Princess (@rukialove2009) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 00:37

    อ้อยยยย ยอมแล้วทูนหัวว

    อยากมีแฟนแบบแพนนี่

    #774
    0
  3. #579 KritchayaDonsing (@KritchayaDonsing) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 11:09
    ลงท่อคือคำวิเศษจริงๆค่ะ55555
    #579
    1
    • #579-1 Silver-Sky (@silver-river) (จากตอนที่ 11)
      15 กันยายน 2562 / 10:17
      555555+ อะนะ เรารู้กัน
      #579-1
  4. #481 幸せ_ซาจิ (@1235813ny) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 22:01
    ชอบอ่ะ ลงท่ออ
    #481
    1
  5. #334 hoiyim (@hoiyim) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 07:14
    รหัสเดิมคือรหัสอะไร แงงงงง ชั้นเพิ่งเข้ามาอ่านชั้นไม่รู้
    #334
    1
    • #334-1 >_BlackMoon_< (@Hawthorn) (จากตอนที่ 11)
      24 สิงหาคม 2562 / 18:05
      คำใบ้ของรหัสอยู่ที่ท้ายตอนที่ 5 ค่ะ
      #334-1
  6. #325 Malilazyckat (@Yeolly12) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 00:48
    คำว่า ลงท่อ คือคำวิเศษ&#8203;สำหรับเราแล้วตอนนี้ 5555
    ชอบฟิคเรื่องนี้มากกกก ติดตามจ้าาา
    #325
    0
  7. #309 เอเซียนาจา (@natchita-s) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 19:15
    ชอบความเลื่อนลงมาเจอคำว่า ลงท่อ 55555 รีบคลิกอย่างไววว
    #309
    1
    • #309-1 Silver-Sky (@silver-river) (จากตอนที่ 11)
      19 พฤษภาคม 2562 / 19:49
      55555+ นึกถึง gif ที่มีผญ.ชุดสีฟ้าๆลงท่อเลยค่ะ
      #309-1
  8. #278 DiisP (@hahahayee) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 03:44
    ปากร้ายแต่ก็ง้อเขานะเจ้าเพนนี เจ้าตัวแสบ
    #278
    0
  9. #258 _ขนมปัง_ (@pattamaporn-7544) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 10:16

    ถ้าโลลาไปจริงๆใครจะเสียใจกันแน่ โลลาอาจจะทำใจไม่ได้ ร้องไห้หนักๆแต่ซักพักก็เข้มแข็ง แต่แกอาจจะไม่ได้นอนเพราะมัวตามหาโลลาย่ะ เพนนีจี้ใจดำสาวแกร่งของเรา อย่าไปยอมค่ะ! หนีไป! ให้ลุงแกดิ้นในท่อน้ำไปเลย!!!! เชอะ! อ่านแล้วงอนเพนนีสุดๆ
    #258
    0
  10. #257 BT_KOOKIE (@BT_KOOKIE) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 07:16
    ฟินมากกกเว่อร์~~~ หึงกันได้ถึงใจเจ้มากก เลือดจะหมดตัวแล้วจร้าาา
    #257
    0
  11. #256 Elle (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 20:47
    Gif ของคุณทำให้ฉันหยุดหายใจครั้งละหลายๆรอบ ฉันต้องห้ามใจไม่ให้เลื่อนไปสบสายตาที่ร้ายอาจนั้น! เพราะมันทำให้ฉันอ่านต่อไม่ได้ T////T
    #256
    1
    • #256-1 Silver-Sky (@silver-river) (จากตอนที่ 11)
      21 มกราคม 2562 / 07:06
      สายตาเซ็กซี่เกินห้ามใจ
      #256-1
  12. #255 แม่นางทองกวาว (@iambream) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 19:42
    หึงแล้วๆ กรี๊ดดด IT ภาคสองที่จะเข้าปีนี้ฉันยังจะมองเพนนีด้วยความหวาดกลัวได้อีกหรือเปล่าเนี่ยยย ฉันต้องเข้าไปกรีดร้องในโรงหนังแล้วคิดถึงฟิคเรื่องนี้ขึ้นมาแน่ๆเลย
    #255
    1
    • #255-1 Silver-Sky (@silver-river) (จากตอนที่ 11)
      21 มกราคม 2562 / 07:06
      เลิกกลัวเพนนีไปแล้ว อาจจะเชียร์มันแทนพวก loser club
      #255-1
  13. #254 Styles. (@ploy2545) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 19:02
    ลงท่อทีไรเลือดจะหมดตัวทุกที หึงแล้วขนาดนี้เลยหรอออออ
    #254
    1
    • #254-1 Silver-Sky (@silver-river) (จากตอนที่ 11)
      21 มกราคม 2562 / 07:04
      ก็คนมันหึงอ่ะ ทำไงได้
      #254-1
  14. #253 DaisySelvin (@DaisySelvin) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 18:45
    เริ่มมีความผูกพันแล้ว >< ตามหึงซะน่าเอ็นดู
    ตอนนี้ก็เรียกเลือดลมได้ดีเลยค่ะไรต์ >//< เขินนนน
    #253
    1
    • #253-1 Silver-Sky (@silver-river) (จากตอนที่ 11)
      21 มกราคม 2562 / 07:04
      ตามไปจิกตัวกลับมาเลยทีเดียว 5555
      #253-1
  15. #252 PuasePG (@ieeeeeee) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 18:32

    ขอเลือดเพิ่มด่วนนนนน ถ้าหึงแล้วจะขนาดนี้ โลลาช้ำแน่นอนฟีโรโมนนางแรงงงงง https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-08.png

    #252
    1
    • #252-1 Silver-Sky (@silver-river) (จากตอนที่ 11)
      21 มกราคม 2562 / 07:03
      ถึงจะช้ำ คิดว่านางยอม 5555
      #252-1
  16. #251 Lewphiangor (@lewphiangor) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 17:52

    ลงท่อ คนขี้หึงก็มา
    #251
    1
    • #251-1 Silver-Sky (@silver-river) (จากตอนที่ 11)
      21 มกราคม 2562 / 07:02
      หึงมากมายยย
      #251-1
  17. #250 catch me (@nujira) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 16:55

    เป็นการลงท่อที่แบบว่า... มันรู้สึกกระอักเลือดมากกว่าตอนก่อนๆอีก โอ้ยยย ไม่รู้จะพูดไงละบอกได้แค่ว่า มันดีมากๆๆๆ มากถึงมากที่สุด
    #250
    1
    • #250-1 Silver-Sky (@silver-river) (จากตอนที่ 11)
      21 มกราคม 2562 / 07:02
      ลงท่อแล้ว ระวังขึ้นไม่ได้นะ
      #250-1
  18. #249 CARROT~ (@carrot0486705249) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 16:34

    โอ้ยยยย นิยายเรื่องนี้คือแบบ แซ่บครบรสมากเวอร์5555 มีครบทุกรส หวาน เปรี้ยว เค็ม เผ็ช มาหม๊ดดดด ฮรุกกกกกก หนูโลลากับเพนนีนี่คือเคมีตรงกันสุด กรี๊ดดดดดด!!!//วิ่งออกไปกู่ร้องให้ก้องฟ้าระบายความฟิน5555
    #249
    1
    • #249-1 Silver-Sky (@silver-river) (จากตอนที่ 11)
      21 มกราคม 2562 / 07:01
      ศีลเสมอกันนนน
      #249-1
  19. #248 Rosalia.BlackRose (@gtnrosalia) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 16:17

    อร๊าย! ฟินเว่อร์ ฟินจนไม่รู้จะพูดอะไร ความหึงหวงนี้ท่านได้แต่ใดมา เพนนีไวส์เรื่องนี้ทำให้เราลืมความน่ากลัวทุกอย่างจนหมดสิ้น กรี๊ด!!!
    #248
    1
    • #248-1 Silver-Sky (@silver-river) (จากตอนที่ 11)
      21 มกราคม 2562 / 06:59
      ใครน่ากลัว ไม่มี๊! มีแต่คนขี้หึงขี้อ้อน น่ารัก
      #248-1
  20. #247 KAZEKUNG (@konata-3-) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 16:15

    ภาพGIFมันกร้าวใจมากค่ะไรต์ อื้อหืออออออ ฮืออออ เลือดหมดตัวแล้วมั้งคะเนี่ย

    #247
    1
    • #247-1 Silver-Sky (@silver-river) (จากตอนที่ 11)
      21 มกราคม 2562 / 06:58
      อย่าเพิ่งหมด เก็บเลือดไว้ให้เพนนีกิน
      #247-1
  21. #246 Sun&Moon (@kibumloveink) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 15:51
    ความหึงหวงนัวเนียนี้ ฮือออออ กรี๊ดอัดหมอน!!! ไม่มีอะไรจะพูดมากค่ะนอกจาก Let the sin begin!!
    #246
    1
    • #246-1 Silver-Sky (@silver-river) (จากตอนที่ 11)
      21 มกราคม 2562 / 06:57
      บาปไปด้วยกัน
      #246-1
  22. #245 LOVETOMHID (@LOVETOMHID) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 15:26
    เรื่องนี้คือสารเสพติดชนิดหนึ่งที่พอได้ลองแล้วต้องเสพไปเรื่อยๆแบบถอนตัวไม่ขึ้น หากอยากหายขาดต้องไปบำบัดเท่านั้น ไม่ก็หักดิบ 55555
    #245
    1
    • #245-1 Silver-Sky (@silver-river) (จากตอนที่ 11)
      21 มกราคม 2562 / 06:56
      ไปถ้ำกระบอก
      #245-1
  23. #244 Melinna_Lena (@maleen031309) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 15:25
    เดี๋ยวนี้มีหึงนะเพนนี อยากจับมาฟัดๆๆๆ ทำไมถึงน่าเอ็นดูแบบนี้เพนนี~~~ //ฟัดแก้มแรงๆ
    #244
    1
    • #244-1 Silver-Sky (@silver-river) (จากตอนที่ 11)
      21 มกราคม 2562 / 06:56
      หึง แล้วก็อ้อนนน นัวเนียๆโลลา
      #244-1
  24. #243 Thipnan Bow (@bow_1351) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 15:10
    ฮรุกกกก พิ่เขาเปลี่ยนท่าแล้วแม่!แซ่บม้ากกก!! พาฉันออกจากการเสพติดเรื่องนี้ที!!
    #243
    1
    • #243-1 Silver-Sky (@silver-river) (จากตอนที่ 11)
      21 มกราคม 2562 / 06:56
      ออกไม่ได้แล้ววววว
      #243-1
  25. #242 lamb_san (@lamb20) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 15:08
    รู้สึกเหมือนจะสำลักตายค่ะ ยิ่งgifพี่บิลคั่นเป็นระยะนี่แทบไม่ไหวเลยค่ะ (ทึ้งหมอน) คุณบ็อบจะมาสายซึนได้น่ารักน่าฟัดอย่างนี้ไม่ได้นะคะ มันดีย์ต่อใจเกินไปปป รู้สึกเหมือนตัวการ์ตูนในอนิเมะที่เลือดกระฉูดออกมาจากจมูกเลย (ปิดหน้า) เขินค่ะ...
    #242
    1
    • #242-1 Silver-Sky (@silver-river) (จากตอนที่ 11)
      21 มกราคม 2562 / 06:55
      เก็บเลือดไว้ก่อนนน
      #242-1