Star Wars Aesthetic & Short Fic [Kylo x Rey]

ตอนที่ 66 : [Venom AU] : You're my ride.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 382
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    16 ต.ค. 61



[Venom AU]


Chapter 2 : You’re my ride.








                เสียงหวอรถตำรวจและรถพยาบาลดังไปทั้งซอย แสงสีแดงหมุนวนสาดไปตามแนวรั้วต้นไม้ เพื่อนบ้านต่างมองลอดหน้าต่างอย่างอยากรู้อยากเห็น บางคนเดินลงมาเปิดประตู และออกไปยืนดูที่สนามหน้าบ้านว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ภายในละแวกนี้เงียบสงบมาตลอด ไม่เคยเกิดเหตุอาชญากรรมใกล้ตัวขนาดนี้ พวกเขาจึงพากันตกใจ เริ่มเดินไปหากันและพูดคุยซุบซิบ พวกเขาเห็นว่าตำรวจบุกเข้าไปในบ้าน เพื่อนบ้านชื่นชอบครอบครัวนี้กันทั้งนั้น คนพ่อเป็นชายวัยสี่สิบห้าปีที่สุภาพเรียบร้อย และมีน้ำใจกับทุกคนเสมอ ภรรยาของเขามีลูกถึงสี่คน เด็กทั้งสี่หน้าตาน่ารักจิ้มลิ้ม จะมีแปลกหน่อยก็คือ บุตรสาวบุญธรรมวัยสี่ขวบที่ขี้อายและไม่ค่อยยิ้ม



                ครอบครัวธรรมดา ทำอาชีพสุจริต ใครเลยจะนึกว่าคืนนี้พวกเขาจะถูกสังหารยกบ้าน ตำรวจเข้าไปเก็บหลักฐานจากที่เกิดเหตุ ตรวจตราดูทุกศพ แล้วตอนนั้นเองก็รู้ว่า เด็กคนหนึ่งหายตัวไป ตำรวจจึงต้องกระจายกำลังกันตามหาตัว พวกเขาเชื่อว่าเด็กคนนั้นอาจจะแอบหนีออกจากบ้านได้สำเร็จ หรืออย่างร้ายที่สุด เธออาจถูกคนร้ายลักพาตัว



                เจ้าหน้าที่หญิงบาสทิลลา ชานมองไปทางสุสานอย่างสนใจ สุสานแห่งนี้ไม่ได้มีไว้ฝังศพอีกแล้ว มันกลายเป็นพื้นที่ประวัติศาสตร์ของเมือง เพราะมีหลุมฝังศพของผู้มีชื่อเสียงและบุคคลสำคัญในอดีต เถาไอวี่เลื้อยไปตามกรอบโค้งของประตูสุสาน บาสทิลลาเอียงศีรษะเล็กน้อย คิ้วขมวด ขบคิด ถ้าเธอเป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆจะหลบไปไหนได้ บางทีสุสานอาจน่ากลัวน้อยกว่าสิ่งที่เกิดขึ้นในบ้าน หญิงสาวก้าวเท้าเดิน ข้ามถนน ลอดผ่านประตูโค้งหินไปยังด้านใน ทางเดินโรยกรวด ต้นไม้รก แผ่กิ่งก้านที่คล้ายกับอุ้งมือปีศาจ บาสทิลลาเปิดไฟฉาย สาดไปยังด้านซ้าย ดวงตาของเธอเพ่งมองออกไป ป้ายหลุมศพ และหินสลักรูปเทวทูตมีตะไคร่น้ำเกาะเต็ม



                บาสทิลลาลืมถามชื่อของเด็กหญิงคนนั้น เธอจึงได้แต่พูดไปทำนองว่า ข้างนอกปลอดภัยแล้ว หรือ ออกมาเถอะจ้ะ ไม่มีใครทำร้ายหนู หญิงสาวเดินลึกเข้าไปเรื่อยๆ ต้นฮอลลี่ดกหนา เป็นพุ่มสวย ออกดอกและเมล็ดสีแดง เธอเดินยินเสียงสวบสาบของเสื้อผ้าจากข้างใต้



                เด็กคนนั้นหลบอยู่ที่นี่เอง ดวงหน้าเปรอะเปื้อนน้ำตา ซีดเผือด ผมกระเซิงไม่เป็นทรง บาสทิลลาต้องอุ้มไว้ในอ้อมแขน และพาออกไปข้างนอก



                นางพยาบาลนำมาผ้าห่มมาคลุมให้ บาสทิลลานั่งลงข้างๆเด็กหญิง “ฉันชื่อบาสทิลลา หนูชื่ออะไรคะ”



                ดวงตากลมสีน้ำตาของเด็กน้อยเลื่อนขึ้นมอง แก้มยุ้ยทั้งสองข้างเลอะดิน บาสทิลลาจึงยกมือขึ้นเช็ดออกให้ เด็กหญิงทำเหมือนจะแข็งขืนและขยับออก แต่เมื่อเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของตำรวจสาว เธอก็ผ่อนคลายลง ริมฝีปากขยับออกจากกัน เพื่อตอบคำถาม



                “คิระ... หนูชื่อคิระ”





..................................................




                เรย์หยิบกุญแจจากใต้พรมเช็ดเท้าหน้าประตู ไขลูกบิดอย่างร้อนใจและผลักประตูเปิดเข้าไปในห้องของตน หิว หิวจนจะบ้าอยู่แล้ว ดวงตาพร่าเลือน เดินไม่ค่อยตรงทาง ขณะก้าวไปหาตู้เย็น มือเปะป่ายหยิบขนมเอกโก้ออกมา เธอไม่สนใจจะเอามาเข้าเตาไมโครเวฟ หญิงสาวใช้เล็บฉีกกระชากแกะซอง ยัดขนมเข้าปากเคี้ยว ตามด้วยขนมกรุบกรอบอีกถุงใหญ่ เธอไม่หยิบกินทีละชิ้นอย่างทุกที แต่จับปากถุงเอียงแล้วเทขนมใส่ปากอย่างโหยจัด เนื้อ อยากได้เนื้อ เนื้ออะไรก็ได้ ให้ตายสิ เธอไม่ได้ซื้ออะไรไว้เลยหรือไง? เรย์รื้อตู้เย็น หยิบน้ำผลไม้กรอกปากเกือบหมดขวด ยังหิวอยู่เลย เธอขยับออกจากตู้เย็น เขย่งเท้าขึ้นเปิดตู้ชั้นวางเหนืออ่างล้างจาน กล่องซีเรียลเหลืออยู่สองกล่อง เรย์หยิบออกมาทั้งสอง แกะเปิด เทใส่ปากพรวดๆ เคี้ยวๆ และกลืนลงไป



                เธอหอบหายใจ ทั้งที่กินไปเยอะแยะขนาดนั้น กินจนรู้สึกท้องมวนแปลกๆ คลื่นไส้ชอบกล ทำไมยังรู้สึกหิวอยู่อีก เรย์วิ่งไปที่ห้องน้ำ อาหารที่กินไปเยอะเกินขนาด เริ่มจะส่งผลจุกอยู่ที่คอ ขย้อนออกมาเป็นอาเจียนลงสู่ชักโครก เมื่อรู้สึกดีขึ้นแล้ว เรย์ก็พยุงตัวขึ้นยืน เดินไปที่อ่างล้างหน้า มองกระจก เห็นผู้หญิงหน้าซีด มีขอบคล้ำใต้ตา มองจ้องกลับมา เธอก้มลงเปิดก๊อกน้ำ วักน้ำบ้วนปาก และล้างหน้าให้รู้สึกสดชื่น



                เพิ่งจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง? เธอถามตัวเองในใจ เธอวิ่งหนีออกจากโรงพยาบาล เห็นผู้หญิงคนนั้นตามออกมา พูดกับพวกผู้ชายห้าคน แล้วแต่ละคนก็ขึ้นรถ ขับออกไป เรย์หลบอยู่ข้างถังขยะอย่างเงียบกริบ ไม่กระโตกกระตาก จนกระทั่งพวกมันไปหมดแล้ว หาตัวเธอไม่เจอ แล้วเธอก็รีบตรงกลับมาที่นี่ เรย์ผ่อนลมหายใจ มองมือทั้งสองข้างของตัวเองเหนืออ่าง เธอตาฝาดไปหรือเปล่า? หรือเป็นภาพหลอนเพราะฤทธิ์ยาแก้ไข้หวัดที่หมอให้กิน ใช่ มันต้องเป็นอย่างนั้น อยู่ๆจะมีอะไรงอกมาจากมือของเธอได้ยังไง เธอคิดไปเอง หลอนไปเอง และที่หนีออกมาได้ เพราะโชคช่วยล้วนๆ



                ฉันช่วยเธอต่างหาก



            “อะไร?” เรย์หันขวับไปมองด้านหลัง ไม่มีใครอยู่ในห้องน้ำ นอกจากเธอ แล้วเสียงนั่นมาจากไหน เสียงใหญ่ๆ เสียงห้าว ทุ้ม แบบผู้ชาย กังวานอยู่ข้างหลัง เมื่อครู่นี้เอง หรือว่าจะอยู่ข้างนอก เรย์รีบเดินออกจากห้องน้ำ แต่ห้องพักของเธอก็ว่างเปล่า มีแต่เฟอร์นิเจอร์ของเธอ และเศษขนมที่เกลื่อนกลาดอยู่แถวครัว ทรวงอกของหญิงสาวขยับขึ้นลง หายใจเร็ว หวาดหวั่น หวาดกลัว เธอเป็นบ้าไปแล้วหรือเปล่าเนี่ย? ทั้งภาพหลอน ทั้งเสียงที่ได้ยินอยู่คนเดียว เรย์เดินลากเท้าไปที่ตู้เสื้อผ้า ยังมองรอบห้องอย่างไม่วางใจ เธอเอื้อมหยิบกางเกงและเสื้อนอนออกมา ผลุบกลับเข้าไปในห้องน้ำ ปิดประตูแน่นหนา จัดการถอดชุดโรงพยาบาลออกจากตัว สวมเสื้อใหม่เข้าไป และมองไปทางกระจก



                เรย์!



                ใบหน้าของเธอ ไม่ใช่ใบหน้าของเธอ มันกลายเป็น... เรย์กรีดร้องเสียงดังลั่น ก้าวถอยหลังอย่างเร็วและรีบวิ่งออกจากห้องน้ำ นั่นมันอะไร อะไร! เธอเดินไปที่โต๊ะข้างเตียง หยิบขวดยาที่จิตแพทย์เคยให้ไว้ขึ้นมา กินยา แล้วนอนซะ นอน พรุ่งนี้ ทั้งหมดก็จะหายไปแล้ว เรย์โยนเม็ดยาเข้าปาก แล้วหยิบน้ำจากตู้เย็นมาดื่ม



                เรย์ก้าวขึ้นเตียง สะบัดผ้าห่ม คืนที่ยาวนานและแสนสับสนจะจบลงเสียที จบลงด้วยการนอนหลับอย่างสงบสุข ยาออกฤทธิ์เต็มที่ พาเธอจมลงไปบนที่นอนอย่างช้าๆ เรย์ไม่ต้องใช้ความพยายามเลย เธอเหนื่อยและเพลียมากจนหลับไปได้อย่างง่ายดาย



                เธอคิดไว้ว่าจะตื่นอีกทีก็ตอนเช้า แต่ทุกอย่างไม่ได้เป็นอย่างที่คิด ศีรษะของเรย์ปัดไปซ้ายทีขวาทีอย่างไม่สงบ คิ้วทั้งสองข้างขมวดมุ่น เหงื่อหยาดหนึ่งหยดลงจากหน้าผาก ไหลมาตามแนวโครงหน้า บางสิ่งกำลังเคลื่อนในตัวเธอ เธอรู้สึกถึงมัน มันไหลไปตามกระแสเลือด พันรอบอวัยวะภายใน รัดรึงเธอไว้ ตรึงเธอกับที่ เรย์พยายามจะขยับ จิตใจของเธอเริ่มกลับเข้าสู่สภาพความเป็นจริง ใกล้ตื่นเต็มที่ แต่สมองกลับบังคับร่างกายให้นอนแน่นิ่ง เคลื่อนไหวไม่ได้ วัตถุลื่นเหมือนเมือกขยับไปบนต้นขา ขยับอยู่แถวหัวไหล่ เหมือนกาวเหนียวหนึบ ดันร่างเธอที่ฟูกเตียง เรย์พยายามจะขยับนิ้ว จิตสั่งให้ขยับ แต่เธอทำไม่ได้



                มันไล้ไปบนหน้าท้องของเธอ ผ่านสะดือ อยู่ใต้กระดุมเสื้อนอน เคลื่อนที่ ขยุกขยุย กระถดตัวไปบนผิวหนัง เรย์บังคับเปลือกตาให้เปิดขึ้น แต่เธอทำได้แค่ปรือตาเท่านั้น มองเห็นหน้าต่างห้องนอนอย่างรางเลือน เหมือนมีม่านสีขาวกางกั้นดวงตาและการมองเห็นของเธอไว้ ขนทุกเส้นบนร่างลุกชัน เธอกลัว เธออยากกรีดร้อง เธอพยายามเปล่งเสียง แต่สิ่งที่เล็ดลอดออกจากลำคอเป็นเพียงแหบพร่า ราวกับเสียงหายใจแรงๆ เธอร้องไม่ได้ ลืมตาไม่ได้ เหมือนคนใบ้ มืดบอด เกิดอะไรขึ้นกับเธอ เรย์สั่งให้ตัวเองขยับ แค่กระดิกนิ้วก็ยังดี เธอดันตัวเองขึ้น ต้องลุกให้ได้ ลุกจากที่นอนให้ได้! น้ำตาเริ่มคลออยู่ในเบ้าตา เปลือกตากลับไปปิดสนิท เธอวนเวียนอยู่ในความมืด



                ฉันเห็นความกลัวของเธอ



            เสียงใคร? ใครกำลังพูดอยู่ข้างหู ไม่ใช่ เสียงไม่ได้ดังมาจากข้างนอก แต่มันดังอยู่ในตัวเธอ ก้องกังวานในทุกเส้นประสาทรับรู้ เรย์แหกปาก ไม่มีเสียงเช่นเดิม แต่เธอก็ยังดั้นด้นจะเปล่งเสียงร้อง จะตะโกนออกไปให้ได้ เธอลืมตาโพลง แต่ยังไม่อาจขยับตัว หญิงสาวนอนนิ่ง ตัวแข็งเหมือนหิน น้ำตาหยดออกมาเปื้อนแก้มทั้งสองข้าง



                เธอเห็นมัน สีดำ กำลังเคลื่อนที่อยู่บนตัวของเธอ ครอบครองทั้งร่างกาย แขน ขา ลำตัว กระดุมเสื้อของเธอหลุดไปตอนไหน เรย์ไม่รู้เลย มันคลืบคลานขึ้นมาเรื่อยๆ เรย์เริ่มขยับตัวได้ทีละนิด เมื่อสมองทำงาน และควบคุมได้อีกครั้ง เธอถอยหนี แต่สิ่งนั้นคว้าหมับเข้าที่ใบหน้า จับคางของเธอไว้



                ไม่ต้องกลัว ฉันไม่ทำร้ายเธอ



            “แก... แกเป็น...” เรย์ไม่อาจพูดเป็นประโยค กลัวจนคิดอะไรไม่ออกแล้ว “เป็นตัวอะไร”



                เส้นรยางค์สีดำเลื่อนขึ้นมาแตะแก้มของเรย์อย่างแผ่วเบา เธอสะดุ้ง หายใจแรง หัวใจเต้นเร็ว น้ำตาไหลออกมาอีก แต่มันใช้ร่างกายเหมือนเมือกของมันกลืนน้ำตาของเธอจนเหือดแห้ง



                ฉันคือไคโล  



            มันแนะนำตัว แต่ไม่ได้ช่วยให้กระจ่างแจ้งขึ้นแม้แต่น้อย ร่างกายของมันทาบทับอยู่บนผิวหนังแทบทุกจุด เหมือนเป็นเสื้อผ้าของเธอไปแล้ว มีเพียงคอและใบหน้าเท่านั้นที่มันยังไม่เคลื่อนมาปิด



                และเธอเป็นพาหนะให้ฉันขี่



                อะไรนะ? “แกหมายความว่าไง” เรย์ถาม “ฉันไม่ต้องการ ออกไปซะ ออกไปจากตัวฉัน ออกไปจากหัวฉัน



                เธอจะไม่รอด พวกมันเห็นหน้าเธอแล้ว พวกมันจะตามล่าเธอ



                “ใคร?” เรย์ถาม ความทรงจำเรื่องที่โรงพยาบาลย้อนกลับมา หรือมันจะหมายถึงผู้หญิงที่ปลอมเป็นนางพยาบาล “เดี๋ยวก่อนนะ แกรู้เรื่องของเอ็มไพร์ใช่ไหม แกมาจากที่นั่น แกเป็นตัวทดลองหรือ...”



                ตัวทดลอง? ฉันไม่ใช่ตัวทดลอง!!



            เสียงของมันเข้มขึ้นจนน่ากลัว เหมือนมันกำลังโกรธเธอ ลูกนัยน์ตาของเรย์ค้างนิ่ง เมื่อมันเคลื่อนไหวอีกครั้ง ปูดออกมาจากบริเวณหน้าอกของเธอ ดวงตาของมันเป็นสีขาว เหมือนจะมีผมเป็นลอนด้วย แต่ก็ไม่ใช่เส้นผม เป็นเพียงเมือกของมันเองที่ยักย้ายเป็นลอนคลื่น มันมีฟันแหลมคมน่ากลัว มันแลบลิ้นยาวสีแดงออกมา เรย์เบือนหน้าหนี มันชะโงกเข้าใกล้ ลิ้นเปียกน้ำลายไหลยืดของมัน แตะบนลำคอ เลียตั้งแต่ลาดไหล่จนถึงแนวกราม เลียไปบนแก้ม จนถึงขมับ เรย์ตัวสั่นงันงก ขยะแขยง แต่ในความสะอิดสะเอียนนั้น กลับมีความรู้สึกร้อนรุ่มผสมอยู่ด้วย เป็นบ้าอะไรวะเนี่ย? เธอเพิ่งจะโดนสัตว์ประหลาดเลียนะ ไม่ควรจะรู้สึกดีสิ



                “โอเคๆ ไม่ใช่ตัวทดลอง” เรย์รีบพูด “อย่าเลียฉันอีกนะ”



                ไม่ชอบหรอ?  มันเอียงศีรษะ มองๆไป ก็หน้าตาบ๊องแบ๊วพิลึก แต่เธอใจเต้น



            “ใครบอกแกเล่า ไอ้บ้า!” เรย์ตะโกนดังลั่น ลุกขึ้นนั่ง และสะบัดตัวออกจากเตียง หวังว่ามันจะหลุดออกจากไปตัวเธอ แต่ก็คิดผิด มันตามติดเธอเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของร่างกาย “แล้วทำไมแกต้องทำตัวติดฉัน!” เธอตะโกนอีกครั้ง



                ฉันอยู่ในร่างเธอ เป็นของเธอ และเธอก็เป็นของฉัน



            ทำไมคำพูดคำจามันสองแง่สามง่ามตลอดเวลา เรย์สะบัดมือ ใช้เล็บจิกลงไปบนเมือกของมัน แต่มันกลับซึมตัวเองลงไปในผิวหนังของเธอ ทิ้งให้เธอยืนตัวเปล่า เปลือยท่อนบน ส่วนหัวของมันที่งอกออกมาจากหน้าอกของเธอ เลื่อนไปอยู่ที่ไหล่แทน



                ฉันชอบร่างกายของเธอ ชอบทุกจุดเลย



             โว๊ย ไอ้โรคจิต เรย์เงื้อมมือขึ้นตบมัน แต่มันก็หลบได้ “ฉันจะทำยังไง แกถึงจะออกไป”



                ฉันไม่ไป เธอเป็นของฉันแล้ว เราเป็นหนึ่งเดียวกัน ตั้งแต่ที่โรงพยาบาล



            “ก็ได้ๆ” เรย์โพล่งออกมาอย่างอับจน หันไปมองนาฬิกาที่ติดฝาผนัง ตีห้าครึ่งแล้ว ไม่มีประโยชน์จะนอนต่อ “ฉันจะอาบน้ำ แล้วเราค่อยคุยกัน นายช่วยหดหัวกลับลงไปก่อนได้ไหม”



                ทำไม? มันถามอย่างไม่เข้าใจ



                “เพราะฉันจะอาบน้ำไงล่ะ” เรย์บอก



มันทำท่าเหมือนไม่เข้าใจ เรย์ถลึงตามองมัน จนในที่สุด มันยอมหดกลับเข้าไปในตัวเธอ ให้ความเป็นส่วนตัวกับเธอบ้าง เรย์ถอนหายใจ หลับตาครู่หนึ่ง แล้วลืมตาขึ้นใหม่ เพื่อให้แน่ใจจริงๆว่าเธอตื่น ไม่ใช่กำลังฝัน นี่เธอพาตัวเองไปเจอเรื่องบ้าอะไรมา? แล้วจะทำยังไงถึงจะจัดการปัญหาได้ เธอแน่ใจได้แค่ไหนว่ามันมีจริง ไคโลเป็นของจริง ไม่ใช่ว่าอาการเก่าๆของเธอย้อนกลับมา กำลังจะเป็นบ้าอีกรอบ เธออาจต้องพบจิตแพทย์ บางทีเธอน่าจะลองโทรไปนัดหมอเบน โซโล สักตอนเก้าโมง ค่อยโทรไปแล้วกัน เธอมีเรื่องต้องสะสางกับไอ้บ้าที่อาศัยอยู่ในร่าง



ไคโลโผล่หัวออกมาจากไหล่ พร้อมพูดใส่อย่างรวดเร็ว เธอไม่ได้บ้า ฉันเป็นของจริง แล้วเบน โซโลเป็นใคร ทำไมเธอใจเต้นเวลานึกถึงเขา?



“กลับลงไปเดี๋ยวนี้ ไอ้เวรเอ๊ย!” เรย์ร้องลั่น หน้าแดงเถือก จับหัวของมันได้และกดๆลงอย่างแรง



ป่าเถื่อน มันต่อว่าเสียงอู้อี้



“แกมันไอ้โรคจิต” เธอว่ากลับ



เรย์อาบน้ำและแต่งตัวเสร็จตอนหกโมง เธอเทซีเรียลที่ยังเหลือลงในชาม เติมด้วยนมชอคโกแลตที่เหลือในตู้เย็น อันที่จริง เธอตั้งใจว่าจะออกไปหาเบอร์เกอร์กินเป็นอาหารเช้า แต่หิวจนทนไม่ไหว ชักจะคิดว่าอาการหิวผิดมนุษย์มนานี้ ไม่น่าเกิดเพราะตัวเธอเอง แต่คงเป็นไอ้บ้าที่อยู่ในตัว



ฉันหิว อยากกินเนื้อ ตับ ไต หัวใจสดๆ



“แกเป็นผีปอบหรือไง ตกลงแกเป็นใคร มาจากไหนกันแน่” เรย์ถาม แล้วตักซีเรียลเข้าปาก



บ้านฉันอยู่ไกล ไกลมากๆ ฉันถูกจับมาในจรวด แล้วก็มาถึงที่นี่       



            “จรวดสำรวจอวกาศของเอ็มไพร์ แกคือสิ่งที่เอ็มไพร์นำกลับมา แล้วแกไปอยู่ที่โรงพยาบาลได้ยังไง?” เรย์ถามต่อ พลางรินน้ำจากเหยือกใส่แก้ว และซดดื่ม



                ฉันอยู่ในร่างของผู้หญิงที่ชื่อแบซีน เนทัล แต่เราเข้ากันไม่ได้ และเธอก็ถูกขังอยู่ในกรงนานเกิน ฉันหิว ต้องกินเครื่องในของเธอ...



                “เอ่อ นี่แกกินเธอ? แล้วแกจะกินฉันไหม?” เรย์ถามขัด



                ไม่ ฉันไม่กินเธอ ฉันชอบร่างของเธอ ฉันอยากทำอย่างอื่นมากกว่า



            “เออๆ ฉันไม่อยากรู้ละ” เรย์โบกมือไปมา “ทำไมแบซีนถึงถูกขัง เท่าที่ฉันรู้ เธอเป็นหนึ่งในทีมวิจัยสำคัญของเอ็มไพร์ แล้วแกไปสิงเธอได้ยังไง”



                ฉันได้ยินเขาเรียกแบซีนว่าคนทรยศ เขาปล่อยฉันออกมาให้เข้าร่าง แบซีนถูกขัง แล้วฉันก็พาหนี แต่อย่างที่บอก ร่างเราเข้ากันไม่ได้ ฉันพาแบซีนไปไม่ไกล ฉันบังคับหรือควบคุมร่างนั้น ให้เหมือนที่ควบคุมเรย์ไม่ได้ ฉันไม่มีวันปล่อยเรย์บาดเจ็บแบบนั้นเด็ดขาดเลย



                 เรย์นึกถึงวันที่แบซีน เนทัลสะกดรอยตามเธอถึงร้านขายของชำของคุณนายเฉิน วันนั้นแบซีนคงอยากบอกข้อมูลบางอย่างกับเรย์ เขา ที่ไคโลพูดถึง น่าจะเป็นนายใหญ่ของเอ็มไพร์ ผู้กุมบังเหียนการบริหารงานทั้งหมด นี่หมายความว่าพวกนั้นทดลองกับมนุษย์ นำสิ่งมีชีวิตต่างดาวเข้ายึดร่างคน คอยเฝ้าดูการเปลี่ยนแปลง ทำไปเพื่ออะไร? เพื่อต่อต้านโรคมะเร็งจริงอย่างที่ออกข่าวหรือมีเป้าหมายอื่น



                “แกรักษาโรคได้ไหม ถ้าสมมติว่าฉันเป็นโรคร้ายแรง ร่างกายอ่อนแอ...”



                เธอจะไม่มีวันเป็นหวัดอีกเลย เรย์ และถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ ฉันรักษาได้ทุกอย่าง



             เป็นแบบนี้นี่เอง แต่เรย์ยังขาดหลักฐานที่จะพิสูจน์ให้แน่ชัด แค่คำพูดของไคโลอย่างเดียว ไม่มีน้ำหนักมากพอจะไปรายงานข่าว เธอต้องมีรูปภาพ มีข้อมูลแน่นกว่านี้ ให้อีกฝ่ายดิ้นหลุดไม่ได้



                เสียงเคาะประตูดังขึ้น ขัดจังหวะความคิดที่ลื่นไหล



                อย่าเปิดประตู มันออกคำสั่ง พวกมันมาแล้ว มันจะมาเอาตัวฉันไปจากเธอ



            “จะให้ทำยังไงล่ะ” เรย์กระซิบ ลุกจากเก้าอี้ มองไปที่ประตูไม่วางตา



                หน้าต่าง กระโดดออกนอกหน้าต่าง

 

 

                   









TALK

เป็น "ไคโล" เวอร์ชั่น หน้าด้านหน้าทน ที่สุด! เขาไล่ก็ไม่ไป เขาด่าก็ไม่สะทกสะท้าน เอาซี่ 


ไปฟังเพลง รอตอนสามกันเถอะ

Kygo & Imagine Dragons - Born To Be Yours 


                        

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

847 ความคิดเห็น

  1. #795 PennyWolf (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 14:34

    โอ้วววว พี่พูดจาสองแง่สามง่ามจลอดเวลาแบบนี้เราก็หัวใจจะวายค่ะ555555555
    #795
    0
  2. #785 kanit4u (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 09:43

    โอ้ยยยยย พี่เป็นปอบเหรอคะ ฮามาก 555555555 คือหลุดพรืดขำตลอดการสนทนาของทั้งคู่เลยค่ะ อีพี่ไคโรก็นะพูดไรให้คิดดีไม่ได้เลย 55555 นี่คิดไปไกลแล้วนะคะไรท์ จะโผล่ระยางมาวาร์ปน้องมั้ยหรือจะสิงหมอเบนมาวาร์ปแทน อ๊ายยยยย แบบไหนก็ได้ค่า

    #785
    1
    • #785-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 66)
      17 ตุลาคม 2561 / 11:45
      ว๊าย ตายละ จะวาร์ปแบบไหนดี
      #785-1
  3. #783 ยานรักเรย์โล (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 09:01

    คิระกับเรย์คือคนเดียวกัน แต่เพราะเหตุการณ์นั้น น้องเลยเปลี่ยนชื่อเป็นเรย์ใช่ไหมคะ เหตุการณ์เมื่อตอนเด็กที่ครอบครัวน้องได้เจอคือตัวซิมไบโอตอีกตัวหนึ่งรึเปล่า เราเดาเพราะตอนแรกเหมือนคนที่บุกรุกมาจะเข้าข่ายมาทำนองนี้ แต่ไคโลบอกว่าตัวเองมาที่นี่ได้เพราะจรวดของเอ็มไพร์ หรือว่าจะคนละอย่างกัน? อะ! ทฤษฎีนี้พักไว้ก่อน ขอมาหวีดแรงๆ ให้อิตาไคโลในร่างน้องก่อน โอ๊ยยยย! วี้ดบึ้มมากๆ เลยค่ะ ขึงพรืดน้องแล้วทำการสำรวจร่างกาย (?) นี่มันเจ้าซิมไบโอตแสนทะลึ่งนี่! (เอ๊ะ! หรือเราต่างหากที่เป็นฝ่ายทะลึ่ง?) แต่เท่าที่คุยกันกับน้องเนี่ย คิดดีกับคำพูดของเจ้าซิมไบโอตตัวนี้ไม่ได้เลย ตั้งแต่... เธอคือพาหนะให้ฉันขี่ แล้วก็ยังจะตอนที่บอกว่าชอบร่างของเธอ อยากทำอย่างอื่นมากกว่า อันนี้คือ...คิดดีไม่ได้เลยยย ก็แหม...อยากทำอย่างอื่นนี่คืออย่างไหนกันล่ะ มันอดคิดไม่ได้จริงๆ ://) แต่ถึงจะทะลึ่ง แต่ไคโลก็น่ารักมากค่ะ เขาซื่อและจริงใจ บอกน้องไปหลายรอบแล้วว่าตัวเองชอบน้อง ชอบร่างน้อง ชอบทุกจุด สามารถรักษาน้องได้ทุกโรค น้องจะไม่เป็นไร เนี่ย...อบอุ่นนะ แต่น้องก็มีใจให้คุณหมอเบนอยู่นี่นา แล้วอย่างนี้จะเป็นยังไงกันละเนี่ย~

    #783
    1
    • #783-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 66)
      17 ตุลาคม 2561 / 11:44
      เอ.... เรย์ คือ คิระ แน่ใจหรอคะ? อิ___อิ
      #783-1
  4. #782 ลิลหรี่ (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 01:47
    ชอบค่ะ ชอบความร่วมมือกันมากๆ ไล่ยังไงก็ไม่ไป ต้องลงเรือลำเดียวกันแบบที่อีกฝ่ายนึงก็ไม่ค่อยอยากลงนัก(?) แต่ก็ได้ประโยชน์ สนุกดีค่ะ อยากรู้ความลับเรื่องคิระแล้วสิ
    #782
    1
    • #782-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 66)
      17 ตุลาคม 2561 / 11:44
      ไล่ยังไงก็ไม่ไป = หน้าด้านหน้าทน ค่ะ ฮ่าฮ่า
      #782-1
  5. #781 Ahappipy (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 22:37
    กรี๊ดดดด ทำไมมันตะมุตะมิน่าหยิกขนาดเน้.... นี่แค่ชื่อตอนก็คิดลึกแล้วค่าาา 555 มาขยี้ในดีเทล อะไรคือฉันชอบร่างการเธอทุกจุด ขีดเส้นใต้ ทุกจุด!!! กาวมา!!
    เราดูหนังมาแล้ว แต่ไร้ท์ก็ดัดแปลงได้เข้ากะเรย์โลเป็นอย่างดี น่ารักไปอี๊กกก ชอบบบบ รอออออนะค่า
    #781
    2
    • #781-1 Ahappipy(จากตอนที่ 66)
      16 ตุลาคม 2561 / 22:38
      ว่าแต่ทำไมมีเบน โซโลละเนี่ย ยังไงๆ
      #781-1
    • #781-2 Silver-Sky(จากตอนที่ 66)
      17 ตุลาคม 2561 / 11:44
      ฮ่าฮ่า ขยี้ในดีเทล ชอบวลีนี้
      ส่วน เบน โซโล นั้น มาทำอะไรน๊าาาา
      #781-2
  6. #780 aynaint_RTM (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 21:12

    อร้ายยยยย เราไม่ได้ดูหนังค่ะแต่ก็จิ้นเวน่อมกับเอ็ดดี้ไปแล้ว คือ---มันใช่อ่ะ มันใช่มากกกกก อ่านไปบิดตัวไป ชอบความน่ารักของไคโลน่อมอ่าาา เขินแทนเรย์เลย

    #780
    1
    • #780-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 66)
      17 ตุลาคม 2561 / 11:43
      เรย์ต้องบอกให้ หุบปาก กลับลงไป!!! ออกไปจากหัวฉันนนนน
      #780-1
  7. #778 Barea (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 19:50
    นึกภาพน้องแล้วเอ็นดูแปลกๆ ต้องน่ารักแน่เลย
    #778
    1
    • #778-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 66)
      17 ตุลาคม 2561 / 11:43
      น้องน่ารักอยู่แล้วค่ะ ไม่อย่างนั้น ไคโลน่อมคงไม่หลงขนาดนี้
      #778-1
  8. #777 +Choc Milk+ (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 19:36
    แม้เราจะยังไม่ได้ดูเวน่อม​ แม้อาจจะโดนสปอยบ้างเล็กๆน้อยๆ​(?) แต่มันทนอดใจไม่อ่านมั่ยด๊ายยยยยย
    เป็นไคโลเวอร์ชั่นที่​น่าหยิกมากจริมๆค่ะ!
    #777
    1
    • #777-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 66)
      17 ตุลาคม 2561 / 11:43
      น่าหยิก น่าตี จริงๆค่ะ ฮ่าฮ่า
      #777-1
  9. #776 เรือเราไม่ล่ม (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 18:16

    อร้ายยนี้คือยังไม่ได้ดูหนัง แต่แอบมาอ่านก่อน ชอบมากเลยความมุ้งมิ้งของไคโล รอติตดตามตอนต่อไปอยู่น้า

    #776
    1
    • #776-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 66)
      16 ตุลาคม 2561 / 18:38
      ไคโลน่อม น่ารักล่ะสิ
      เวน่อมเอ็ดดี้ก็น่ารักค่ะ ไปดูหนังนะ นะๆ (ไม่ได้ค่าโฆษณาแต่อย่างใด ฮ่าฮ่า)
      #776-1
  10. #775 Kira Ren (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 17:59
    เพิ่งได้อ่านรวดเดียวสองตอนวันนี้ โอ๊ยยยย ยังไม่ได้ดู Venom เลยค่ะ แต่ไคโลแบบนี้ทำไมน่ารัก 5555 เป็นโหดๆ ปนมุ้งมิ้ง บอกไม่ถูกอ่ะ..ฉันชอบเธอ ฉันไม่กินเธอ แต่อยากทำอย่างอื่นมากกว่า..อ่านแล้วแบบ กรี๊ดดด
    #775
    1
    • #775-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 66)
      16 ตุลาคม 2561 / 18:36
      ควรไปดูอย่างยิ่งค่ะ กาวมากๆ
      มุ้งมิ้งสุดๆ
      #775-1
  11. #774 erney007 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 17:55

    ทำไมมันช่างอีโรติคเช่นนี้คะ แล้วคุณหมอเบน โซโล นี่อีก โอ๊ยยยยยย อยากดู venom!!!

    #774
    2
    • #774-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 66)
      16 ตุลาคม 2561 / 18:35
      คุณหมอเบนจะมาทำอะไรหนอ
      #774-1