Star Wars Aesthetic & Short Fic [Kylo x Rey]

ตอนที่ 54 : [Tentacles] Crystal

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 635
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    3 ก.ย. 61



[Tentacles]  Crystal

Song : Diamonds - Rihanna






 


ตำนานเล่าขาน จากผู้เฒ่าผู้แก่สู่รุ่นหลัง เริ่มต้นด้วยคำเตือน คนหาปลาเอ๋ย เจ้าอย่าออกทะเลยามวิกาล อย่าหลงระเริงกับท้องน้ำระยิบระยับราวเกล็ดดาว อย่าพายเรือวนไปใกล้โขดปะการัง อย่ามองลึกลงไปบนผิวน้ำท่ามกลางแสงจันทร์เดือนเพ็ญ เจ้าอาจพบโฉมสะคราญ งามล่มเมือง อย่าได้สบตา อย่าได้สดับฟังเสียงขับขาน อย่าได้สัมผัสเส้นผมสีดำประกายหยกดั่งสาหร่ายทะเล เจ้าอย่าปล่อยให้ความงามพิลาสล้ำลวงหลอก อย่ารับจุมพิตจากริมฝีปากหวานฉ่ำ อย่าปล่อยให้นางลากเจ้าลงสู่ผืนน้ำ ดวงตาสีมรกตของนางจะเป็นสิ่งสุดท้ายที่เจ้าได้เห็นบนโลกใบนี้

 



"หึ  ถ้าข้าเจอนางเงือก ข้าจะจับมาถอดเกล็ดขายซะเลย" ไอ้ตัวดีพูดอย่างคะนองปาก "และถ้าเจอเงือกผู้ชาย ก็จับทำผัวซะดีไหม"



คำพูดไม่สมหญิง เรียกเสียงฮือฮาจากกะลาสีวัยฉกรรจ์ที่นั่งกันเต็มร้าน ต่างยกแก้วไม้โอ๊กทุบลงบนโต๊ะ เหล้ารัมกระฉอก ชอบนักที่จะได้ฟังคำพูดทะลึ่งตึงตัง ยิ่งถ้าออกจากปากหญิงสาว ยิ่งน่าตื่นเต้น แต่คนพูด คล้ายผู้ชายมากกว่า ผมสีน้ำตาลมัดเป็นจุกสามจุกไว้ด้านหลัง สวมเสื้อผ้าเก่ามอมแมม คาดเข็มขัดห้อยกระเป๋าเล็กกระเป๋าน้อยเต็มตัว ดวงหน้าสะอาดสดใส ดวงตาสุกสกาวกลมโต รอยยิ้มประดับบนเรียวปากอวบอิ่มเสมอ เป็นยิ้มร้อยเล่ห์แสนกวนซุกซน แม้จะเป็นผู้หญิง แต่เธอเป็นผู้หญิงคนเดียวในกลุ่มกะลาสีหาปลา เข้มแข็งห้าวหาญ พวกผู้ชายตัวใหญ่ยังต้องยอมสยบ ปากกล้า พูดจริงทำจริง ไม่เคยโม้โอ้อวด และถ้าเจ้าตัวพูดออกมาขนาดนี้ แสดงว่ามีแผนการจะพายเรือไปท้าโชคแถวโขดปะการังจริงๆ



ชายชราในชุดคลุมสีเทา ยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย มองแววตาท้าทายของไอ้ตัวดีประจำหมู่บ้าน แล้วหัวเราะกลั้วคอ นิทานปรัมปราของเขาคงจะล้าสมัยไปแล้วสำหรับยุคอุตสาหกรรมเฟื่องฟู แต่ไม่ว่าเวลาจะผันเปลี่ยนหมุนเวียนเช่นไร กงล้อแห่งชะตากรรมยังคงหมุน ทำหน้าที่เชื่อมชะตาของสิ่งมีชีวิตที่ไม่น่าพบเจอ



"ยัยหนู" ชายชราเอ่ยเรียก ไอ้ตัวดีวางแก้วเบียร์ลง ใช้หลังมือเช็ดฟองเหนือริมฝีปาก "จงจำคำข้าไว้ ข้าเตือนเจ้าแล้วนะ นัยน์ตาสีนิลจะเป็นอย่างสุดท้ายที่เจ้าเห็น"



"เมื่อกี้ลุงยังเล่าว่าสีมรกตอยู่เลย" ไอ้ตัวดีเถียง



"นั่นสำหรับนางเงือก ข้าไม่ได้บอกว่าเจ้าจะพบนางเงือก" เขาพูดเป็นปริศนา แต่นักผจญภัยหน้าเงินถึงกับตาลุกวาว



"มีตัวอื่นในน้ำอีกหรอ ถ้าจับมาขาย จะได้เงินดีไหม" เธอถาม กระเหี้ยนกระหือรือน่าดู



"ดี" ชายชราพยักหน้า "ถ้าเจ้าจับเขามาได้ เจ้าจะเป็นยิ่งกว่าหนูตกถังข้าวสาร เงินไหลมาเทมาเป็นกอบเป็นกำ"



"เขา? ตัวผู้หรอลุง" เธอหรี่ตาลงอย่างสนใจ เคยได้ยินแต่คำว่านางเงือก ไม่ยักรู้ว่ามีตัวเพศผู้ด้วย น่าจะขายได้ราคาดี คราวนี้แหละ ไอ้เรย์เอ๋ย เรียกเงินได้เงิน เรียกทองได้ทอง



"ใช่ ตัวผู้" ชายชราเน้นคำให้ได้ยินชัดๆ "เขาจะปรากฏตัวเฉพาะคืนเดือนมืด ท้องฟ้าไร้ดารา ใต้หน้าผาหินแสงจันทร์ตรงโขดหินปะการังนั่นแล บางครั้งบางครา ก็ต้องขึ้นมารับอากาศจากโลกข้างบนบ้าง"



"คืนเดือนมืด ใครเขาออกทะเลกัน" เรย์พูด เหมือนจะหมดหวัง



"กลัวขึ้นมาแล้วเรอะ" ชายชราถามอย่างท้าทาย



"ไม่ได้กลัว!" เรย์เถียง "ก็แค่.... ถ้าจะไปจริงๆก็ไปได้ พกตะเกียงไป ข้าชำนาญทะเลแถบนี้อยู่แล้ว หลับตาพายเรือยังได้" นั่นอาจจะโม้ไปนิดหน่อย แต่ก็ใกล้เคียงความจริง



ชายชราหัวเราะเบาๆ "ขอให้โชคดี" เขาลุกจากเก้าอี้อย่างเชื่องช้าเนิบนาบ



"ข้ายังไม่รู้จักชื่อท่านเลย" เรย์เรียกไว้



"ข้าชื่อลุค"



"ลุค..." เรย์พึมพำ ละสายตา มองที่แก้วเบียร์ของตน "ลุค สกายวอล์กเกอร์รึเปล่า" เรย์ถาม แต่ชายชราไม่อยู่ตรงนั้นแล้ว



 

.............................................................................



 

คืนเดือนมืด ผืนฟ้าไร้จันทร์และดวงดาว ท้องทะเลนิ่งสงบ เกลียวคลื่นเคลื่อนไหวเป็นระลอกแผ่วเบา เรือพายลำน้อยหาญกล้าลอยตัวอ้อยอิ่งโดดเดี่ยว แสงเรืองรองจากตะเกียงเป็นเพียงจุดสว่างแห่งเดียวท่ามกลางรัตติกาล หญิงสาวถือไม้พาย บังคับทิศทางของเรือเข้าสู่เขตชะง่อนผาสูง โขดหินระเกะระกะ ต้องเป็นผู้ชำนาญเส้นทางจริงๆจึงจะหลุดพ้นเข้าไปยังเวิ้งน้ำด้านในได้ ลูกนัยน์ตากลมสีน้ำตาลมองตรงไปอย่างพิศวง หวาดหวั่นเล็กน้อย แต่ใจสู้



คลื่นลมสงบ แม้แต่เส้นผมบนศีรษะยังไม่กระดิกไหว เธอโยนเชือกไปผูกไว้กับแง่งหิน ปล่อยให้เรือลอยเท้งถอยห่างออกมากลางน้ำ เงียบสงัด จนได้ยินเสียงหายใจและชีพจรของตนเองเต้นอย่างชัดเจน เธอโยนแหลงไป เสียงดังซ่าทำลายความเงียบเพียงชั่วแวบ แล้วถูกกลืนกินหายไปอีกครั้ง เธอจับตามองตาข่ายแหบนผิวน้ำอย่างไม่วางตา



เวลาผ่านไปเป็นชั่วโมง เปลือกตาหนักอึ้ง เธอไม่กล้าผิวปากหรือร้องเพลง ความเงียบน่าจะช่วยให้ตัวอะไรก็ตามที่เธอตั้งใจมาจับ ยอมว่ายขึ้นมาจากน้ำ เรย์เอนตัวเหยียดยาวบนลำเรือ ยกเท้าตั้งฉาก คืนนี้อาจคว้าน้ำเหลว เธอไม่หวังว่าทุกอย่างจะง่ายเพียงนั้น ระหว่างรออยู่ในความมืดตามลำพัง ไม่มีอะไรทำ ไม่มีอะไรให้คิด เรื่องราวเก่าๆจากอดีตย้อนกลับมา เรย์มีชีวิตที่โดดเดี่ยวที่สุดเลยก็ว่าได้ พ่อกับแม่เป็นนักผจญภัย เดินทางออกทะเลและไม่ได้กลับมา เรย์อยู่คนเดียวตั้งแต่เจ็ดขวบ ปากกัดตีนถีบ ทุกอย่างรวมหลวมตัวตนของเธอในวันนี้ ห้าวเป้งเหมือนผู้ชาย ไม่ยอมใคร ไม่ฝันเฟื่องเรื่องความรักแสนหวานเหมือนผู้หญิงในวัยเดียวกัน เธอเห็นบรรดาเด็กสาวในหมู่บ้านถูกตีตราจองโดยชายหนุ่ม เธอเห็นความรักหวานชื่นหรือขมขื่นมานักต่อนัก ไม่มีชายใดทำให้เธอหวั่นไหว และไม่มีชายใดกล้าเกี้ยวพาราสี เพราะเธอแจกหมัดและลูกเตะทุกครั้งไป



ความจริงก็คือเธอหวาดกลัวการผูกมัด หวาดกลัวความรักที่จะเป็นเชือกรัดรึง เปลี่ยนแปลงเธอ หรือสร้างความเจ็บปวดสาหัส แต่ทั้งที่กลัวเช่นนั้น ภายในก้นบึ้งของใจ หญิงสาวสงสัย หากเธอรักใครสักคน จะเป็นอย่างไรหนอ



ปลายเชือกที่ผูกติดกับแหกระตุกอย่างแรง เรือโคลงไปด้านหนึ่งตามแรงกระชาก เสียงน้ำกระจายกระเซ็นซ่าน เรย์ผุดลุกขึ้นอย่างเตรียมพร้อม มือคว้าเชือกควั่นเส้นใหญ่ ออกแรงดึง เชือกขูดมือจนเจ็บแสบ มีวัตถุหนึ่งดึงรั้ง ดิ้นพรวดพราดภายในแหของเธอ ฟาดงวงฟาดงาอย่างไม่คิดชีวิต เธอใช้เท้าเขี่ยปืนที่วางไว้ไม่ไกล ปล่อยมือข้างหนึ่งจากเชือกอย่างทุลักทุเล คว้าปืนมาได้ แหฉีกขาด อะไรบางอย่างตวัดรวบเข้าที่เอว ปืนกระเด็นหลุดจากมือตกน้ำอย่างไร้ประโยชน์ ดวงตาเบิกกว้างอย่างหวั่นกลัวสุดขีด ร่างทั้งร่างแข็งทื่อ แสงไฟจากตะเกียงดับพรึ่บ เมื่อมันโผล่พ้นจากน้ำ



มืด ไม่เห็นอะไรเลย เรย์จ้องมองไปข้างหน้าเหมือนคนตาบอด หายใจถี่เร็ว กลัวจนเหงื่อผุดออกจากไรผม จากนั้น เธอเห็นแสงระยิบแพรวพราวราวกับสะเก็ดดาว ค่อยๆสว่างขึ้น เบื้องหน้าเธอ ปรากฏร่างบุรุษหนึ่ง ผมสีดำยาวสยาย มีประกายสีเขียวเหมือนสาหร่ายทะเล อกเปลือยเปล่า ผิวหนังขาวจัด เปล่งประกายออกมาประดุจคริสตัลสะท้อนแสงไฟ เขาเป็นอย่างเดียวที่สามารถตรึงสายตาของเธอไว้ ไม่อาจขยับเขยื้อน งดงามดั่งภาพวาด วิจิตรดั่งภาพฝัน น่าสะพรึงกลัวดั่งทวยเทพ ร่างกายตั้งแต่สะดือลงไปเป็นสีดำสนิท แสงประกายจากตัวเขาทำให้เธอมองเห็นบางอย่างคล้ายหนวดปลาหมึก สิ่งที่รวบตัวรัดเธอไว้คือหนึ่งในหนวดขนาดใหญ่เหล่านั้น



"ข้าไม่ได้บอกว่าเจ้าจะพบนางเงือก" คำจากปากชายชราที่ชื่อลุค ดังก้องกลับมาในความคิด เธอเข้าใจแล้วว่าหมายถึงอะไร



เขาขยับตัวเข้ามาใกล้ เธอเห็นใบหน้าของเขาได้ชัดเจน โครงหน้าแข็งแกร่ง จมูกโด่ง ริมฝีปากหยักหนา ดวงตาสีดำสนิทเหมือนทะเลยามกลางคืน หัวใจของเรย์เต้นไม่เป็นระบบ ริมฝีปากแยกจากกันเพื่อหอบอากาศเข้าไป เธอหายใจแทบไม่ทันแล้ว ไม่เคยรู้สึกกลัวและตื่นตะลึงมากเท่านี้ เขาโอบรัดเธอแน่นขึ้น จนอึดอัด เรย์วางมือบนหนวดปลาหมึก พยายามจะแกะออก เธอส่งเสียงร้อง ตะโกนดังกว่าเดิม เมื่อเขายกตัวเธอลอยจากพื้นเรือ เท้าทั้งสองแตะความเย็นเยียบของน้ำ เรย์ดิ้นสุดชีวิต ขาเตะ แขนปัด หมัดต่อย สีหน้าของเขาไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อย นัยน์ตาคู่นั้นตราตรึงอยู่กับเธอ ไม่แสดงอารมณ์ ประหนึ่งเขาสวมหน้ากากเหล็กแข็งเย็น



เรย์จมลงไปใต้น้ำทะเล มองไม่เห็นสิ่งใด นอกจากผิวหนังเป็นประกายของเขา ความงามพิลาสยิ่งเลิศล้ำเกินใคร เมื่อมองผ่านม่านน้ำทะเล เธอกลัว แต่อดไม่ได้ที่จะหลงใหล หนวดทั้งหมดขยับเข้าตระกองกอด ดึงรั้งร่างเธอเข้าใกล้ยิ่งกว่าเดิม ท่อนแขนที่มีมัดกล้ามสมบูรณ์แบบกว่าบุรุษใดโอบรอบ ฝ่ามือข้างหนึ่งทาบทับกลางแผ่นหลัง ส่งความอุ่นร้อนพิลึกพิลั่นไปทั่วสรรพางค์กาย อากาศในปอดของเรย์กำลังจะหมด เธอเริ่มอึดอัดทรมาน แต่ฉับพลันนั้น เขาเอียงศีรษะ ยื่นหน้า ปลายจมูกชน เรย์ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก เขาจับกรามของเธอ ริมฝีปากสัมผัสกัน อากาศถ่ายเทเข้าปอด หนวดลื่นๆขยับลูบไล้ไปบนแขน ลำตัว ต้นขา เกี่ยวกระหวัดรัดรึงทุกสัดส่วน เรย์ไม่รู้สึกขยะแขยง เธอรู้สึกอุ่น อุ่นจนเร่าร้อน ยิ่งร่างแนบชิด จนหน้าท้องเสียดสี สะโพกของเธอเบียดเข้าหาไปตามสัญชาตญาณ เรย์เผยอริมฝีปาก ตอบรับการรุกรานอย่างไม่ขัดขืน ความปรารถนาที่เรย์ไม่รู้จักพุ่งพล่านไปบนกระแสเลือด เธออยาก... แต่ไม่รู้ว่าต้องการอะไร หรือจะเรียกร้องอย่างไร ใต้น้ำ เธอไม่อาจเปล่งเสียง



กระดุมเสื้อเม็ดที่หนึ่งและสองหลุดออกไป เธอรับอากาศเฮือกสุดท้ายผ่านริมฝีปาก ศีรษะที่ปกคลุมด้วยกลุ่มผมสีดำลดต่ำลง เขาประทับรอยจูบลงตรงกลางระหว่างไหปลาร้า เรย์เงยหน้า เปลือกตาปิดลงช้าๆ สมยอม ไม่ว่าเขาจะทำสิ่งใดต่อเธอ ช่างนุ่มนวล ละเมียดละไม หวานไหว สั่นสะท้าน เมื่อหลับตา ประสาทสัมผัสทางผิวกายเปิดอย่างเต็มที่ เธอรู้สึกถึงผิวหนังทุกตารางนิ้วที่แตะกัน ความเย็นยะเยือกของมหาสมุทรไม่อาจกล้ำกราย ราวกับชีวิตก่อนหน้านี้ไม่มีจริง โลกเบื้องบนไม่ใช่ของจริง และเธอเกิดมา เพื่อมาอยู่ตรงนี้ ที่นี่ กับเขาเท่านั้น



ริมฝีปากของเขาไล่ต่ำจนถึงกึ่งกลางหน้าอก หนวดที่รัดอยู่รอบสะโพกคลายออก ปลายหนวดคลืบคลานเข้าไประหว่างต้นขา ก้อนเสียงครางที่จุกอยู่ในลำคอถูกดันออก แต่กลับไม่มีเสียงเล็ดลอด เป็นเพียงฟองอากาศลอยไปในน่านน้ำ เธอลืมตา แสงวิบวับน่าพิศวงยังคงเรืองรองออกจากตัวเขา เธอรู้สึกเจ็บแปล๊บบริเวณกึ่งกลางอก เหมือนเข็มตำ แต่ยังไม่ทันได้ยกมือคลำหาสาเหตุ เขาขยับศีรษะกลับขึ้นมา ดวงตาสองคู่สบประสาน หัวใจของเรย์เต้นแรงไปมากกว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว ตลอดชีวิตที่ผ่านมา มีผู้ชายมองเธออย่างสนใจอยู่บ้าง แต่ไม่ใช่สายตาแบบนี้ แววตาที่ส่งออกมา ทำให้เธอสะท้านไปทั้งใจ แทบจะยอมศิโรราบ ยอมถวายชีวิต



เรย์เข้าใจคำว่าหลงใหลอย่างโงหัวไม่ขึ้น ก็ตอนนี้เอง เธออยากครอบครอง อยากเป็นส่วนหนึ่ง อยากให้เขากลืนกินเธอเข้าไปทั้งตัว ถ้าเขาทำได้



เขาแตะแก้มเธออย่างแผ่วเบา มองเธอเป็นครั้งสุดท้าย แล้วเรย์ก็รู้สึกว่าร่างของเธอถูกดันออก ลอยสูงขึ้น หญิงสาวพยายามจะเอื้อมมือคว้าเส้นผม มือ หรือหนวดหมึกพวกนั้น แต่ทุกอย่างลอดผ่านมือของเธอไป เธอลอยจนพ้นผิวน้ำ สูดรับอากาศเข้าไปเต็มปอด ท้องฟ้ายังมืดสนิท แต่เธอกลับเห็นแสงตะเกียงรำไรจากเรือเล็กของตน เรย์จำได้ว่าตะเกียงดับก่อนที่เธอจะถูกลากลงไป แต่เรือลำนั้นเป็นที่พึ่งหนึ่งเดียว แขนขาของเธอไม่มีแรงจะว่ายไปถึง ทว่าคลื่นทะเลเหมือนจะเป็นใจ ช่วยพยุงร่างหญิงสาวเข้าใกล้เรือทีละน้อย จนเธอยื่นมือไปจับกาบเรือได้พอดี



เรย์ลากตัวเองขึ้นจากน้ำอย่างทุลักทุเล เธอนอนแผ่บนลำเรือ หอบหายใจถี่เร็ว สติสัมปชัญญะเริ่มกลับมาทำงานเต็มที่อีกครั้ง เกิดบ้าอะไรขึ้น? นั่นมันตัวอะไร? เธอทำอะไรลงไป? เธอคิดอย่างนั้นได้อย่างไรกัน สมยอมเนี่ยนะ! ไม่ใช่ตัวตนของเธอสักนิด เรย์พยุงตัวนั่ง ชะโงกตัวลงไปมอง พยายามตามหาแสงแพรวพราวข้างใต้ เธอนอนหลับ ฝัน ละเมอไปเองหรือเปล่า? ละเมอจนตกน้ำ จินตนาการเองทั้งหมด



หญิงสาวกัดริมฝีปาก รู้คำตอบดีว่าเธอไม่ได้ฝันเพ้อ รสสัมผัสยังซาบซ่านในโพรงปาก ลิ้นของเขาเป็นของจริง ปลายหนวดที่รุกล้ำจุดสงวนของเธอก็เกิดขึ้นจริง แก้มสองข้างร้อนผ่าว ร้อนระอุไปทั้งศีรษะ ร้อนวาบไปทั้งตัว เธอกอดแขนทั้งสองข้างไว้กับตัวเอง ขนลุกชันไปทั้งร่าง ทำไมไม่รู้สึกขยะแขยง แม้แต่ย้อนคิดขณะนี้ เธอกลับโหยหาเขา หัวใจสั่นหวั่นไหว เรย์ยกมือปิดหน้า อับอาย ขัดเขิน ไม่เข้าใจ สับสน หวาดกลัว ภาพของเขาสลักลงในความทรงจำ ยากจะถอดถอน เรย์รู้สึกเต็มตื้น วาบหวาม อ่อนไหว ปรารถนาเปี่ยมล้น อาลัยอาวรณ์



จะทำอย่างไร จึงจะได้พบอีก จะได้สัมผัสอีกครั้ง



 


เจ้ารู้หรือเปล่า บางครั้งพวกมันไม่เลือกคู่เป็นเผ่าพันธุ์เดียวกัน โดยเฉพาะพวกหมึก ตัวผู้มักจะถูกรัดจนตายระหว่างร่วมรัก ตัวเมียจะสิ้นชีพหลังวางไข่ หรือบางที ยังไม่ทันเสร็จสมอารมณ์หมาย ตัวผู้ตัวอื่นจะมาแย่งชิง บางตัวจึงลองเสี่ยงว่ายขึ้นมาเหนือผิวน้ำ ออกจากเขตปะการังที่คุ้นเคย เพียงเพื่อตามหาคู่ของมัน คู่ที่มันเลือกเองและจะเป็นของมันผู้เดียว คู่ที่จะไม่ฆ่ามันตาย แต่ข้าขอเตือนไว้อย่าง จงอย่าหลงใหลได้ปลื้มกับความรักที่มันมอบให้เพียงชั่วครู่ เจ้าคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเจ้า หลังจากมันผสมพันธุ์กับเจ้าสำเร็จล่ะ?             

 

 







TALK

เขียนออกมาด้วยความกาวล้วนๆ เขียนไปก็เขิน... ฉันทำอะไรลงไปปปปป! 

คิดว่าน่าจะมี 2 ตอนจบค่ะ เป็น Couplet สั้นๆ 



 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

847 ความคิดเห็น

  1. #825 Cherry Wanlada (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2562 / 14:18
    ไรท์แนวหมึกเนี่ยเป็นอะไรที่มันไม่ใช่สำหรับรีดอย่างแรง แบบรับไม่ด้ายยยยยย แต่ทำไมพอเปลี่ยนมาเป็นพี่เบนครือแบบดีงามขึ้นมาซะงั้น
    #825
    0
  2. #665 ยานรักเรย์โล (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 11 กันยายน 2561 / 18:56

    โอ๊ยยยยยยย นี่มัน AU แฟนตาซีที่ดีงามเหลือเกินเจ้าค่ะนายท่าน! อิช้อยอ่อนระทวย~ 10 10 10 ไปเลยค่ะ!

    เปิดเรื่องมาก็เจอตำนานขับขานที่เอ่ยเตือนนักเดินเรือ ซึ่งนังน้องก็คือ...นอกจากจะเป็นนักเดินเรือหญิงผู้ห้าวหาญแล้ว ยังปากดีมากอีกด้วย! ก๋ากั่นเกินหญิงมากกกกกก พูดมาได้ว่าถ้าเจอเงือกผู้ชายจะจับทำผัว หนูจ๊ะ! ตอนหนูเจอสิ่งมีชีวิตที่น่าพิศวงไม่ต่างจากนางเงือก ไหงหนูไม่เห็นปากดีอย่างนี้เลยล่ะคะ หื้ม? 555555 แต่ว่า...เป็นใครก็คงจะตกใจเนอะ เรื่องราวที่เหมือนเป็นเรื่องเล่ามากกว่าความจริง พอมาเจอจริงๆ มันก็ตั้งตัวไม่ถูก เหมือนนังน้องแหละค่ะ ตั้งตัวไม่ถูก แถมยังถูกจู่โจมอีก *เขินนนน* ช็อตที่อิพี่จู่โจมใต้น้ำนี่เราแอบคิดถึงแฟนอาร์ตที่เคยเห็นผ่านๆ ตาเลยค่ะ ในแฟนอาร์ตคือพี่เป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่ใช่มนุษย์อะค่ะ แล้วก็...ประมาณนี้เลย ไม่กล้าพิม มันเขิน 5555555

    อ้อ! ทีแรกเราคิดว่าพี่จะเป็นเงือกนะคะ เพราะเปิดเรื่องมาเป็นเรื่องเล่าเตือนภัยจากนางเงือก ซึ่งพอมาเจอจริงๆ อิก็คือ เออร์ซุล่า ในเรื่อง ลิ้ตเติ้ล เมอร์เมด 5555 เราคิิดถึงเออร์ซุลล่าจริงๆ นะคะ แต่เป็นเวอร์ชั่นที่สวยงาม เป็น beautiful creature ตอนที่อ่านบรรยายความรู้สึกน้องที่มีต่อพี่ในตอนที่โดนปะทะ คือ...มันใช่เลยค่ะ พี่ทั้งสวยงาม ทั้งเรืองอำนาจแบบก๊อด ก๊อดมากค่ะ โอ้ก๊อด! นี่แหละที่มาของมือปลาหมึก หนึบหนับๆกับตัวของน้อง โอ๊ยยย พิมไปนึกไปแล้วมันเขินจริงๆ นะคะ อิพี่นี่มันแน่จริงๆ ทำให้ผู้หญิงที่ไม่สนใจเรื่องรักๆ ใคร่ๆ ต้องมาหลงใหลและเพ้อไปเพราะตัวเองเนี่ย แต่...เราว่าสาเหตุที่ทำให้น้องกลัวการผูกมัด ไม่อยากมีความรัก เป็นเพราะว่าเสียพ่อกับแม่ไปตั้งแต่เด็กด้วยรึเปล่าคะ แบบ...กลัวว่าจะต้องเสียใจอีก อะไรแบบนี้

    เลิกพูดค่ะ ตอนนี้สงสัยมากกว่าว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าปลาหมึกมันผสมพันธุ์กับเจ้าเรย์สำเร็จ ซึ่งในหัวก็คืออกุศลนำไปแล้วค่ะ 5555555


    ปล.เราแอบเห็นว่าคุณประกาศตามหาเราในทวิต 5555555 รู้สึกเหมือนเป็นซินเดอเรลล่าที่ถูกเจ้าชายประกาศหาเลยค่ะ (เว่อร์มาก) มันเขินๆ อ่าค่ะ แต่เราอยากบอกนะคะว่าที่เราเมนท์ให้ก็เพราะเราชื่นชมและชื่นชอบผลงานของคุณจริงๆ แค่อยากจะเป็นกำลังใจให้เท่านั้นเองค่ะ ยังไงก็สู้ๆ นะคะ เห็นคุณอัพ Reylo ทีไร ใจมันชุ่มชวยค่ะ

    #665
    1
    • #665-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 54)
      11 กันยายน 2561 / 21:56
      ความอกุศล ก่อให้เกิดเอยูนี้เหมือนกันค่ะ ช่วงนี้เข้า dark side เป็นว่าเล่น

      55555 ที่ประกาศตามหา เพราะเห็นเม้นบ่อยๆ ก็เลยอยากรู้จักจ้า
      #665-1
  3. #648 lamb_san (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 21:39
    โอ๊ยเขิน หน้าร้อนไปอีก นึกภาพตามแล้วไม่ไหวค่ะ คิดดีไม่ได้เลย55555
    #648
    0
  4. #637 ck94 (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 20:38

    โอเอมจี ขอยาดมด่วนๆเลยค่ะ เขินนนนนนน
    #637
    1
    • #637-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 54)
      5 กันยายน 2561 / 19:02
      เขินเหมือนกันค่ะ ตอนเขียนเนี่ย นั่งบิดไปบิดมา และอยากกินหนวดปลาหมึกทอด
      #637-1
  5. #636 Aul_jung (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 12:28
    ฮืออออออ หนวดหยุกหยุยยยยย
    #636
    1
    • #636-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 54)
      4 กันยายน 2561 / 19:36
      รัดนัวเนียไปหมด
      #636-1
  6. #635 kanit4u (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 08:33

    จริงๆคืออยากแค่เป่าปากน้องใช่ไหม แต่มันเผลอไผลยั้งใจไม่อยู่ละสิ 555555

    #635
    1
    • #635-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 54)
      4 กันยายน 2561 / 19:35
      น้องน่ารัก เห็นครั้งแรก ก็ชอบเลยยยย
      #635-1
  7. #634 Ahappipy (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 05:44

    โดนซะละแม่ตัวดี
    #634
    1
    • #634-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 54)
      4 กันยายน 2561 / 19:35
      อยากจะพูดว่า "สมควรโดน" ปากเก่งดีนัก
      #634-1
  8. #633 Erikah (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 22:38

    ตามอ่านของไรท์เตอร์ ทุกเรื่องเลยค่ะ ชอบมาก ตอนแรกคิดว่าจะเป็นเงือกน้อย หงิมๆ ซะอีก ที่ไหนได้... เป็นกำลังใจให้นะคะ ????

    #633
    1
    • #633-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 54)
      4 กันยายน 2561 / 19:35
      เงือกน้อยหงิมๆงั้นรึ? อย่าเรียกข้าว่าไคโล เรน
      #633-1
  9. #632 ลิลหรี่ (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 22:03
    โอ้ย5555 ตอนแรกนึกว่าเบนจะมาแบบนายเงือกหนุ่มน้อย เพิ่งโผล่จากน้ำครั้งแรก ที่ไหนได้ผิดคาด กลายเป็นเด็กสาว(?)เรย์โดนสั่งสอนจากสิ่งมีชีวิตปริศนา 5555 ทำห้าวดีนัก เรย์จะเอาชนะได้ยังไงล่ะทีนี้..?
    //เห็นคำว่า tentacles แล้วจึ้กกะดึ้ยมากๆ ฮือๆ คิดไปถึงไหนละฮะ
    #632
    1
    • #632-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 54)
      4 กันยายน 2561 / 19:34
      อิ___อิ tentacles ก็ให้ความรู้สึกดึกดึ๋ยยยย อะนะ
      #632-1
  10. #631 Kira Ren (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 21:35
    ชอบภาษาที่ใช้บรรยายมากเลยค่ะ สวยงามมากเลย ให้ความรู้สึกลึกลับเหนือจริง ชอบตอนบรรยายความรู้สึกของเรย์ด้วยค่ะ รออ่านตอนต่อไปนะคะ
    #631
    1
    • #631-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 54)
      4 กันยายน 2561 / 19:34
      ขอบคุณมากค่ะ จะรีบเขียนตอนต่อไปค่ะ
      #631-1
  11. #630 PennyWolf (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 20:53

    เราดีใจจังค่ะที่คุณชิลเวอร์-สกาย กลับมาครั้งนี้เต็มไปด้วยพล็อตเรื่องที่น่าอ่าน เรื่องนี้ชอบบรรยากาศจังเลยค่ะ ดีงามมากค่ะ รอตอน2เลยค่าาาาา
    #630
    1
    • #630-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 54)
      4 กันยายน 2561 / 19:34
      จะรีบปั่นจ้า
      #630-1
  12. #629 erney007 (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 20:11

    ได้อารมณ์เหมือนนิยายจีนเลยค่ะ เรย์ เด็กสาวก๋ากั่น โดนลาลงไปกินในน้ำแน่หนูเอ๋ย

    #629
    2
    • #629-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 54)
      4 กันยายน 2561 / 19:34
      แน่นอน ไม่รอด
      #629-1