Star Wars Aesthetic & Short Fic [Kylo x Rey]

ตอนที่ 27 : [DLL] If the feeling for you is wrong, I don’t want to be right.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 843
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    25 ก.พ. 60




Daddy-Long-Legs   AU

Inspiration :  Daddy-Long-Legs   by Jean Webster

Chapter :  7 / IDK

 









If the feeling for you is wrong, I don’t want to be right.

 

1 กันยายน 


            เปิดเทอมวันแรก แต่ครั้งนี้ฉันไม่ใช่เด็กปีหนึ่งอีกต่อไปแล้วนะคะ คุณพ่อ วันนี้ได้เจอรุ่นน้องหน้าใหม่ๆหลายคนแล้วก็พาลนึกย้อนกลับไปเมื่อปีก่อน ฉันยังเป็นเด็กที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย หากไม่มีคุณพ่อ ฉันก็คงจะยังอยู่ที่แจคคูอย่างหวาดกลัว ไม่มั่นใจ และไร้อนาคต คุณพ่อได้มอบสิ่งที่ดีที่สุดให้แก่ฉัน ก็คือการศึกษา ซึ่งนำมาซึ่งอะไรหลายอย่าง เช่น เพื่อนฝูง สังคมที่เปิดกว้าง และทางเลือกอีกมากมายนัก ฉันตอบแทนบุญคุณท่านอย่างไรจึงจะหมดหนอ?



            คุณพ่อคะ ฉันมีเรื่องจะปรึกษา ไม่แน่ใจว่าควรนำมาเล่าหรือไม่ ฉันกลัวว่าคุณพ่อจะมองฉันไม่ดี ได้โปรดอย่ามองแบบนั้นเลย ไม่ว่าอย่างไร สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับฉันตอนนี้คือการศึกษาเล่าเรียน ฉันรู้ว่าต้องคิดถึงอนาคตเป็นอย่างแรก ไม่ควรไขว้เขวไปกับอะไรทั้งนั้น ฉันรู้ด้วยว่ามันไม่เหมาะสมที่จะเขียนเล่าเรื่องนี้ แต่ฉันไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใคร ฉันรู้สึกเขินอายเกินกว่าจะพูดกับบีบีเอทหรือเจส แม้ว่าทั้งสองจะเป็นเพื่อนสนิทก็ตาม ฉันวางใจคุณพ่อ เชื่อว่าท่านจะเข้าใจ เชื่อว่าท่านจะให้คำแนะนำฉันได้ แม้ว่าท่านอาจจะไม่ตอบจดหมาย แต่ก็คงดี หากฉันได้เขียนระบายเล่าให้ใครสักคนฟัง ฉันเคยบอกท่านแล้ว สำหรับฉัน ท่านคือญาติผู้ใหญ่ และฉันมักคิดว่าตัวเองเป็นลูกสาวของท่าน แต่หากฉันทำอะไรให้ท่านไม่พอใจหรือหงุดหงิดในหัวข้อที่ฉันจะเขียนต่อไป ฉันต้องขออภัยคุณพ่อด้วยนะคะ



            เมื่อเดือนกรกฎาคมที่ฉันยังพักอยู่ที่บ้านสกายวอล์กเกอร์ และคุณเบนมาที่บ้านฟาร์ม เราสองคนสนิทกันค่ะคุณพ่อ จะเรียกว่าสนิทสนม ก็เป็นคำที่ดูไม่เหมาะที่ผู้หญิงจะพูด แต่ฉันได้พบคนที่ทำให้ฉันรู้สึกดีค่ะ และคนๆนั้นก็คือเขา ฉันเคยมีความรู้สึกดีๆให้กับเพื่อนต่างเพศหลายคน อย่างตอนอยู่แจคคู เพื่อนสนิทของฉันก็คือฟินน์ ซึ่งเขาเป็นหนึ่งในเด็กที่ท่านให้ทุนการศึกษาด้วย และยังมีอีกหลายคนทีเดียวที่เล่นหัวกันได้ราวกับฉันเป็นเพศชายเหมือนพวกเขา แต่กับคุณสกายวอล์กเกอร์คนนี้ มันไม่เหมือนกัน ฉันไม่รู้จะอธิบายอย่างไรดี แม้กระทั่ง ขณะเขียนอยู่นี้ ฉันยังรู้สึกอยากเอาหน้าแทรกแผ่นดินหนี มันเป็นความรู้สึกที่ประหลาดนัก บางครั้งฉันรู้สึกเป็นสุข หัวใจเหมือนจะพองโตยามนึกถึง แต่ขณะเดียวกันฉันก็หวาดเกรง กลัวจับใจ ใบหน้าร้อนผ่าวไปหมด และอยากเอาผ้าห่มคลุม ไม่กล้าเดินออกนอกห้องอีกเลย



            ฉันพยายามเก็บซ่อน ยังไงก็ต้องซ่อนไว้ค่ะคุณพ่อ ไม่ใช่เพราะแบซีนกลายเป็นเพื่อนของฉันไปแล้ว แต่เพราะความแตกต่างระหว่างฉันกับคุณสกายวอล์กเกอร์ ดูฉันสิ ฉันเป็นใครกัน แม้แต่ตัวเองยังไม่รู้ ขณะที่เขาเป็นทายาทของตระกูลใหญ่ร่ำรวยมีชื่อเสียงออกปานนั้น ฉันเป็นเด็กกำพร้า ไม่ได้มีหน้ามีตาในสังคม ไร้ตัวตน ฉันไม่อาจเอื้อมตะกายปีนเอาดวงจันทร์มาครอบครองหรอกค่ะ ไม่กล้าจริงๆ อีกอย่าง เขาก็คงไม่ได้สนใจมากมายนัก ฉันเชื่ออย่างนั้น ฉันจึงต้องพยายามอย่างหนักอีกแล้วค่ะ คุณพ่อ เลิกเพ้อเจ้อ เลิกคิดถึง เลิกเพ้อฝัน กลับมาสู่ความเป็นจริง แม้จะทำได้ยากแค่ไหน ก็ต้องทำ



            คุณพ่อให้กำลังใจฉันด้วยนะคะ



เด็กน้อยที่อยากได้กำลังใจ

เรย์




 

23 กันยายน 

ถึง คุณพ่อขายาวที่รัก



            ปีนี้เนื้อหาในวิชาเรียนเข้มข้นมากขึ้น จนฉันแทบไม่มีเวลาจะกระดิกตัวเลยค่ะ ซึ่งเป็นเรื่องที่ดีนะคะคุณพ่อ เพราะฉันไม่มีช่วงพักสมองให้คิดฟุ้งซ่าน ขนาดเสาร์อาทิตย์ ฉันยังต้องนั่งอ่านหนังสือ เขียนรายงาน หาข้อมูลเพิ่มเติมสารพัด เพราะปีนี้เนื้อหาเริ่มเข้าวิชาเอก ในคลาสเรียนจึงไม่ค่อยได้เจอบีบีเอท เจสและแบซีนแล้วค่ะ เราจะเจอกันเฉพาะคลาสเรียนรวม หรือวิชาบังคับ เช่น ปรัชญา ตรรกวิทยา และคณิตศาสตร์ คุณพ่อคงเดาออกว่า เด็กหัวศิลปะอย่างฉัน ไม่ถูกกับวิชาคณิตศาสตร์อย่างแรงค่ะ ดีที่บีบีเอทเก่งทีเดียว ก็เธอเอกบริหารธุรกิจนี่คะ ย่อมเก่งคำนวณอยู่แล้ว พื้นฐานความรู้ของเธอก็ดีกว่าฉันเยอะ ถือว่าฉันโชคดีจริงๆที่มีบีบีเอท เธอใจดีและจะช่วยติวให้เสมอ ตรงไหนที่ฉันไม่เข้าใจ เธอจะทำโน้ตมาให้อ่านด้วย น่ารักใช่ไหมล่ะคะ



            เด็กเอกศิลปะเริ่มเรียนประติมากรรมในปีนี้ ซึ่งมีแต่รุ่นพี่เล่าต่อๆมาว่า เป็นวิชาโหดหิน ผ่านยากที่สุด ทำงานหนักที่สุด และเป็นต้นเหตุทำให้ต้องอดหลับอดนอนเพื่อทำโปรเจกต์ เช่น จัดแสดงงานศิลปะ เข้าร่วมประกวด และโปรเจกต์ก่อนปิดคอร์ส เป็นงานใหญ่ที่ต้องทำเป็นกลุ่มด้วย โอ้โห เล่นเอาท้อเหมือนกัน แต่ฉันก็พร้อมสู้ เรื่องใช้แรง ทำงานหนัก คนอย่างเรย์ไม่เป็นรองใครอยู่แล้ว หลังจากที่เคยเรียนโครงสร้าง สัดส่วนของมนุษย์และสิ่งต่างๆไปแล้วจากปีก่อน คราวนี้ก็ได้นำมาใช้เต็มที่ เพราะงานชิ้นแรกที่อาจารย์สั่งคือรูปหล่อใบหน้าคนค่ะ น่าตื่นเต้นใช่ไหมคะ? อาจารย์เริ่มสอนพวกเราให้ใช้เครื่องมือเชื่อมเหล็กสำหรับเป็นโครงฐานไว้ด้านใน ต้องออกแรงใช้คีมดัดเหล็ก ช่วงนี้ฉันกลับหอพักค่ำมืดตลอด แทบจะกินนอนอยู่ที่ห้องประติมากรรม



            นอกจากเรื่องวิชาประติมากรรม ก็มีเหตุให้พักนี้ต้องนอนดึก ทำเอาตาลึกโหลเป็นหมีแพนด้า หนึ่งคือ ติวคณิตศาสตร์กับบีบีเอท สอง ทบทวนวิชาตรรกวิทยา และถกปัญหาปรัชญา สาม วิชาการพูด กำลังจะให้เราโต้วาที จึงต้องทำงานเป็นกลุ่มอีก และสี่ การประกวดวาดภาพสีน้ำมันค่ะ ! หัวข้อคือ ความทรงจำในฤดูร้อน มีเงินรางวัลให้ด้วยนะคะ มากพอจะจ่ายค่าหอพักตลอดปีเลยทีเดียวถ้าได้รางวัลที่หนึ่ง ส่วนที่สองกับที่สาม เงินรางวัลก็ลดหลั่นลงมาค่ะ ฉันตั้งใจว่าจะเข้าร่วมประกวดด้วยแน่ ตอนนี้กำลังคิดว่าจะวาดรูปอะไรดี ความทรงจำในฤดูร้อนมีตั้งมากมาย ฉันกำลังเลือกว่าจะใช้ความทรงจำไหน



            เห็นไหมคะ เด็กน้อยของท่านงานเยอะ ตั้งใจเรียน ขยันขันแข็ง ทั้งที่เหนื่อย แต่ก็ยังสดใสร่าเริงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนค่ะ และที่สำคัญคืออะไรรู้ไหมคะ? การเขียนจดหมายถึงคุณพ่อ ไม่ว่ายังไง ฉันก็รักคุณพ่อขายาวของฉัน และไม่มีวันเขียนแค่เดือนละฉบับหรอก ฉันจะกวนคุณพ่อด้วยการส่งจดหมายบ่อยๆแบบนี้ล่ะ คุณพ่อจะได้คิดถึงฉัน แล้วก็ยิ้มกว้างๆเลย



เรย์



 

25 กันยายน

ถึง คุณเรย์



            มาสเตอร์ไคโล เรน ไม่อยากให้คุณกลับถึงหอพักตอนดึก และไม่อยากให้คุณหักโหมมากเกินไป ถ้าเป็นไปได้ กรุณากลับถึงหอพักก่อนเวลาสองทุ่ม


มิทากะ




 

28 กันยายน

ถึง คุณพ่อขายาวคะ


            เรย์ของท่านไม่ใช่เด็กห้าขวบนะคะ


เรย์



 

1 ตุลาคม

ถึง คุณเรย์



            มาสเตอร์ไคโล เรนยืนยันให้คุณกลับถึงหอพักก่อนสองทุ่ม และห้ามกินนอนที่ห้องประติมากรรมอย่างเด็ดขาด ท่านบอกว่าหอพักนักศึกษาหญิงปลอดภัยที่สุด


มิทากะ


ปล. โปรดทำตามที่ท่านบอกเถอะครับ ท่านไม่สบายใจ



 

3 ตุลาคม

ถึง คุณมิทากะ


            ถ้ามาสเตอร์ไคโล เรนอยากให้ฉันทำตามที่เขาบอก เขาก็ควรส่งจดหมายมาเองค่ะ


เรย์




 

28 ตุลาคม

ถึง คุณพ่อขายาว



            คุณพ่อของฉันเป็นคนยังไงกันแน่นะ? ท่านเป็นคนใจดี หรือ เย็นชา กันค่ะ? ฉันสงสัยมากๆเลย การที่ท่านมอบทุนการศึกษาให้เด็กๆ แสดงว่าท่านเป็นคนใจดีใจบุญ การที่ท่านให้เขียนจดหมายถึงท่านเดือนละครั้ง หมายความว่า ท่านสนใจสารทุกข์สุกดิบของเด็กในอุปการะ แต่การที่ท่านออกคำสั่งอย่างไม่ค่อยมีเหตุผล และวานให้คนสนิทส่งจดหมายหรือโทรเลขให้ ออกจะดูเย็นชา แต่ว่าเวลาที่ฉันโกรธหรืองอนคุณพ่อ ท่านก็ง้อฉันอยู่ดี แสดงว่าท่านก็สนใจใส่ใจฉันมากเช่นกัน แล้วคุณพ่อของฉันเป็นคนอย่างไรกันแน่หนอ? เดาใจคุณพ่อ ยากกว่าแก้โจทย์คณิตศาสตร์อีกค่ะ



            วันนี้วันที่ยี่สิบแปด อีกสองวันก็ถึงฮาโลวีนแล้ว! บีบีเอท เจส แบซีน และฉันช่วยกันทำชุดคอสตูมสำหรับปาร์ตี้ฮาโลวีนแล้วค่ะ พวกเราตื่นเต้นกันใหญ่ เพราะเป็นเด็กปีสองนั้นหมายความว่า มีสิทธิ์ร่วมงานปาร์ตี้สุดเหวี่ยงแบบพวกนักศึกษาโตๆเสียที แต่คุณพ่อไม่ต้องห่วงนะคะ ฉันจะกลับถึงหอพักก่อนสองทุ่ม ฉันสัญญาค่ะ

 

31 ตุลาคม (วันเสาร์)



            ฉันตัดสินใจว่ายังไม่ส่งจดหมายเมื่อวันที่ยี่สิบแปดดีกว่า เพราะเสี่ยงกับการที่คุณพ่อจะไม่อนุญาตให้ฉันไปงานปาร์ตี้ และเห็นไหมคะ สนุกจะตายไป ฉันวาดรูปคร่าวๆเป็นรูปการ์ตูนมาให้คุณพ่อดูด้วยนะคะ อยู่ในกระดาษอีกแผ่น ฉันยังคงเป็นเด็กน่ารักเรียบร้อยอยู่ในโอวาทของคุณพ่อเหมือนเดิม ไม่ได้แตะของมึนเมาที่พวกรุ่นพี่เอามาล่อ และไม่ทำอะไรเสียหาย คุณพ่อคะ เชื่อใจฉันเถอะ เรย์ของคุณพ่อเป็นเด็กดีจริงๆนะ นอกจากนี้ยังดูแลเพื่อนๆได้ดีอีกด้วย อย่างน้อยก็กันท่าพวกรุ่นพี่ที่ตั้งใจจะมาจีบบีบีเอทได้ ถ้าเป็นคนที่ดูเข้าท่า ก็จะเปิดทางให้จีบเพื่อนได้อยู่หรอกค่ะ แต่นี่ กิริยาท่าทางดูนักเลง ใช้ไม่ได้เลย พอได้ไปงานปาร์ตี้ครั้งหนึ่ง ฉันก็รู้สึกเฉยๆกับงานพวกนี้แล้วสิคะ ถามว่าสนุกไหม มันก็สนุก แต่พวกผู้ชายปากมากนี่น่าเบื่อจัง ถ้าฉันชกใครสักคน ฉันจะถูกมหาวิทยาลัยไล่ออกหรือเปล่าคะ?


เรย์





20 พฤศจิกายน

ถึง คุณพ่อขายาวที่รัก



            วันนี้มีสองเรื่องใหญ่ๆที่จะเล่าให้คุณพ่อฟังค่ะ เรื่องแรกคือ ผลการประกวดประกาศออกมาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว คุณพ่อลองทายก่อนสิคะว่าฉันได้รางวัลหรือเปล่า และได้ที่เท่าไหร่ ห้ามแอบมองประโยคถัดไปเชียวนะ เด็กน้อยของคุณพ่อเก่งมากๆเลยค่ะ เป็นเด็กปีสองคนเดียวที่ติดหนึ่งในสามด้วย นอกนั้นเป็นพี่ปีสี่หมดเลย และอันดับที่ฉันได้ก็คือ รางวัลที่สามค่ะ!! ฉันดีใจจนกระโดดตัวลอยทีเดียวค่ะ การมอบรางวัลจะจัดขึ้นอาทิตย์หน้า พร้อมกับการประกวดของสาขาอื่นๆด้วย



คุณพ่อจะมาได้ไหมคะ? อยากให้คุณพ่อมาจังเลย ส่วนใหญ่พ่อแม่ของนักศึกษาที่ได้รางวัลก็จะมาแสดงความยินดีกัน เป็นไปได้ไหมคะ? ฉันเรียกร้องเกินไปหรือเปล่า ฉันอยากพบคุณพ่อจริงๆนะคะ อยากรู้ว่าท่านเป็นใคร อยากพูดคำว่า ขอบคุณต่อหน้าท่าน อยากพาท่านเดินชมมหาวิทยาลัย ฉันจะได้พาท่านไปที่สระน้ำ ชี้ให้ดู ตรงนี้ไงที่ฉันเคยอยากผลักแบซีนตกลงไป หรือ ตรงนี้ค่ะคุณพ่อที่ฉันพบคุณเบนเป็นครั้งแรก เขาดูน่ากลัวมากๆเลยในตอนนั้น หรือ ที่นี่ไงคะคุณพ่อที่ฉันกับเพื่อนๆชอบมาปิกนิกกัน ฉันจะพาคุณพ่อไปดูห้องเรียน ไปดูหน้าหอพัก ไปดูโรงอาหาร ฉันจะเลี้ยงขนมกับน้ำชาคุณพ่อด้วยนะ คุณพ่อไม่ จำเป็นต้องจ่าย ฉันอยากดูแลคุณพ่อบ้าง ได้ไหมคะ? นะคะ คุณพ่อ ฉันอยากพบท่านเหลือเกิน หากท่านไม่ว่างวันนั้น ท่านจะมาวันอื่นก็ได้ ให้ลูกสาวคนนี้ได้พบท่านเถอะนะคะ



เรื่องที่สอง ฉันจะขออนุญาตคุณพ่อ ท่านจำได้ใช่ไหมคะว่า ฉันไม่ได้ไปบ้านของเจสเมื่อฤดูร้อน ท่านก็รู้ว่าฉันอยากไปทะเลขนาดไหน คุณพ่อขา ได้โปรดนะคะ ให้ฉันได้ไปบ้านเจสตอนหยุดคริสมาสต์สามสัปดาห์ได้ไหม ฉันจะแอบไปเลยโดยไม่บอกก็ได้ แต่นี่ฉันเป็นคนซื่อสัตย์ บอกให้คุณพ่อทราบก่อน และขออนุญาตด้วย โปรดให้ฉันได้ไปเที่ยวอย่างสบายใจ ฉันสัญญาว่าจะไม่เถลไถล จะเชื่อฟังผู้ใหญ่ ไม่ดื้อ ไม่ซน ไม่หาอันตรายใส่ตัว ทะเลไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้นหรอกค่ะ การนั่งเรือก็เช่นเดียวกัน แต่รอบนี้ เจสอาจไม่ได้สอนฉันว่ายน้ำ เพราะน้ำในมหาสมุทรคงจะเย็นเยือกแข็ง แต่อย่างน้อยให้ฉันได้เห็นทะเล ฉันก็พอใจแล้ว คุณพ่อจะอนุญาตไหม ความสุขเล็กๆของฉันอยู่ในกำมือของคุณพ่อแล้วนะคะ



เด็กน้อยของท่าน

เรย์


ปล.  ฉันจะได้ดูพระอาทิตย์ขึ้นด้วย เขาบอกกันว่าพระอาทิตย์ขึ้นที่ทะเลสวยที่สุดเลย





 

 

 27 พฤศจิกายน

ถึง คุณไคโล เรน



            วันนี้มีเหตุการณ์หลายอย่างที่ทำให้ฉันเข้าใจฐานะของตัวเองมากขึ้นว่าควรอยู่จุดใด คิดอะไรได้แค่ไหน และควรจะหัดเจียมเนื้อเจียมตัวไว้เสียบ้าง  เมื่อเช้ามีพิธีมอบรางวัลไปเรียบร้อยแล้วค่ะ คณะกรรมการของมหาวิทยาลัยที่เป็นคนมอบรางวัลไม่ใช่คนไกลเลย เป็นถึงคุณอนาคิน สกายวอล์กเกอร์ ผู้ที่ตอนนี้เป็นเจ้าของธุรกิจพร้อมกับทรัพย์สมบัติมหาศาลเป็นร้อยล้าน ครอบครัวสกายวอล์กเกอร์มากันเกือบครบ ตั้งแต่ลุคกับเลอา พี่น้องฝาแฝด แต่ฉันไม่เห็นคุณฮาน พ่อของเบนมาในงานนี้ด้วยนะคะ และช่างจุดไต้ตำตอเสียนี่กระไร เพราะคุณแม่ของเบน คือคนเดียวกับที่เคยบริจาคสิ่งของให้โบสถ์ ฉันเคยรับชุดดินสอวาดรูปจากมือเธอค่ะ ฉันไม่มีวันลืมเธอได้แน่นอน วันที่ฉันได้รับของจากเธอ เป็นวันเดียวกับที่อันคาร์ พลัตบอกฉันว่าคุณพ่อจะให้ทุนการศึกษาแก่ฉัน



            เมื่อจบพิธี แบซีนคะยั้นคะยอให้ไปกินกลางวันกับเธอและครอบครัว ตอนแรกฉันก็ไม่ได้อยากไป ฉันไม่ใช่คนในครอบครัวเธอเสียหน่อย จะไปนั่งเสนอหน้าได้อย่างไร แต่เธอไม่ได้ชวนฉันคนเดียว ชวนทั้งบีบีเอทและเจสด้วย ลุคที่ได้ยินว่าน้องสาวบุญธรรมกำลังชวนเพื่อนๆไปด้วย เขาก็เอ่ยปากชวนอีกคน กลายเป็นว่าพวกเรายกโขยงกันไปนั่งอยู่ในห้องอาหารหรู ซึ่งบริการแขกสำคัญของมหาวิทยาลัยเท่านั้น ความเกร็งของฉันก็ลดลงหน่อย เพราะมีเจสกับบีบีเอทนั่งอยู่ด้วย แต่หลังจากนั้นนี่สิคะ ฉันไม่เคยรู้สึกแย่ขนาดนั้นมาก่อน



            คุณพ่อคงไม่เคยรู้สึกแบบนี้หรอกค่ะ เพราะท่านก็เป็นคนรวยอยู่แล้ว แต่สำหรับคนที่ไม่มีอะไรเลยอย่างฉัน การไปนั่งอยู่ตรงนั้น อยู่ในที่ๆไม่ควรอยู่ มันช่างผิดที่ผิดทาง จริงอย่างที่คุณอนาคินพูดทุกคำ ราวกับเขารู้อย่างนั้นล่ะว่าฉันรู้สึกยังไงกับหลานชายของเขา ทั้งที่ฉันก็ไม่ได้แสดงออกแต่อย่างใด ฉันไม่มองเบน ไม่พูดกับเขา ไม่มีกิริยาอะไรที่จะบ่งบอกได้เลยว่าเกิดเรื่องอะไรบ้างกับเราสองคนเมื่อฤดูร้อน ฉันคิดว่าคุณอนาคินคงมีดวงตาที่แหลมคมมาก เขาไม่ได้พูดออกมาตรงๆหรอกค่ะ เขาสุภาพเกินกว่าจะทำอย่างนั้น แต่คำพูดอ้อมๆของเขา ก็ทำให้ฉันรู้ว่า เขากำลังกล่าวเตือน เตือนว่าฉันเป็นใคร และสกายวอล์กเกอร์เป็นใคร เทียบกับทุกคนแล้ว ฉันต่ำต้อยที่สุดในที่แห่งนั้น เขาพูดคุยกับบีบีเอท ถามไถ่ถึงพี่ชายของเธอ แล้วก็วกเข้าเรื่องธุรกิจที่ทั้งสองตระกูลทำร่วมกันอยู่ เขาพูดเป็นนัยๆว่าอยากให้ดาเมร่อนกับสกายวอล์กเกอร์เกี่ยวดองกันมากกว่าเรื่องธุรกิจ ทายาทของสกายวอล์กเกอร์มีคนเดียวที่เหลืออยู่ขณะนี้ และยังเป็นโสด ก็คือ เบน เพราะแบซีนก็หมั้นกับอาร์มิเทจ ทางดาเมร่อนก็มีทายาทหญิงเพียงคนเดียว คือบีบีเอท แค่นี้ฉันก็เข้าใจทั้งหมดแล้วค่ะ ไม่จำเป็นต้องพูดออกมาตรงๆ



            ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าฉันควรอยู่ตรงไหน หากเปรียบโลกใบนี้เป็นห้องเรียนห้องหนึ่ง ฉันควรจะนั่งอยู่หลังห้อง ใกล้กับถังขยะ ฉันเป็นแค่เด็กคนหนึ่ง ไร้ที่มา ไร้ครอบครัว ไม่มียศถาบรรดาศักดิ์อะไร แล้วฉันอาจเอื้อมคิดจะคว้าดวงจันทร์มาไว้ในอ้อมกอดได้อย่างไร ทั้งที่ตัวเองเป็นแค่ดินก้อนหนึ่ง



            แม้แต่คุณพ่อยังไม่อยากพบหน้าฉันเลย ไม่มีจดหมาย ไม่มีโทรเลขแสดงความยินดีที่ฉันได้รางวัล ทำไมคุณพ่อเย็นชา ใจร้ายได้ขนาดนี้ หรือเพราะสำหรับคุณพ่อแล้ว ฉันก็ไม่ได้มีค่าอะไร มากไปกว่าเด็กคนอื่นที่ท่านให้ทุนการศึกษาและอุปการะ แต่ฉันรักคุณพ่อ รักทั้งที่ไม่เคยเห็นหน้า ไม่เคยได้ยินเสียง รักทั้งที่ไม่รู้ว่าท่านเป็นใคร รักทั้งที่ท่านใจร้าย และรักทั้งที่ท่านไม่ต้องการลูกสาวคนนี้



เรย์






 

            ลมฤดูหนาวยามดึกสงัดพัดเข้ามาทางหน้าต่างที่เปิดแง้มไว้ ทำให้หญิงสาวห่อตัวลีบอยู่ภายใต้เสื้อคลุมหลายชั้นและผ้าห่ม เธอวางปากกาลงอย่างเหนื่อยอ่อน สูดน้ำมูก และใช้หลังมือปาดน้ำตาหยดใหม่ที่เพิ่งรินไหลอาบแก้ม ร่างเล็กที่ตอนนี้ดูอวบอูมเพราะเสื้อผ้าหลายชั้นขยับลุกขึ้นจากเก้าอี้ เอื้อมมือไปหาหน้าต่างและดึงปิดให้สนิท มือของเธอเย็นจนแทบจับแข็ง



ช่วงฤดูหนาวที่หอพักห้องบนสุดผ่านไปอย่างยากลำบากเสมอ เครื่องทำความร้อนที่ติดบ้างดับบ้าง ทำให้ทั้งห้องตกอยู่ในอุณหภูมิแปรปรวน เธอรีบพับจดหมายและใส่ซองซึ่งเขียนจ่าหน้าไว้เรียบร้อย พร้อมนำไปหย่อนที่ตู้ไปรษณีย์พรุ่งนี้ จากนั้นเธอก็เดินไปหาเตียง ล้มตัวลงนอน ดวงตายังชื้นแฉะเพราะน้ำตา เรย์รู้ว่าตัวเองคงไม่หยุดร้องไห้ง่ายแน่ เธออดกลั้นมาทั้งวัน แสร้งยิ้ม แสร้งหัวเราะกับเพื่อน ทั้งที่ในใจร้าวระบมเหมือนมีคนเอาค้อนมาทุบให้แตก หนึ่ง คุณพ่อไม่มา ไม่มีแม้แต่โทรเลขหรือจดหมายแสดงความยินดี สอง คำพูดของอนาคิน สกายวอล์กเกอร์ที่บอกเป็นนัยให้เธอเจียมตัว และเขาตั้งใจจับคู่ให้เบนกับบีบีเอท แค่สองอย่างนี้ก็มากพอทำให้เรย์ที่เคยสดใสร่าเริง หดหู่อย่างบอกไม่ถูก



เมื่อพยายามข่มตาหลับ ความทรงจำก็พาเธอกลับไปเดือนกรกฎาคมที่อากาศสดใส วันที่อยู่ๆฝนก็ตก พายุเข้าอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย เธอคิดถึงบทสนทนาระหว่างเธอกับเขา คิดถึงเสียงหัวเราะที่เธอได้ยินเป็นครั้งแรก คิดถึงตอนที่เขาพยายามใช้ผ้าปูมาคลุมศีรษะเธอ เพื่อไม่ให้โดนฝน คำสั่งไล่หลังที่บอกว่า อย่าวิ่ง เพราะเขากลัวว่าเธอจะล้ม และที่สำคัญ เธอคิดถึงตอนที่พวกเขาเปียกปอนด้วยกันทั้งคู่ และยืนอยู่หน้าบ้านฟาร์มกันตามลำพัง



มือของเบนที่ใหญ่กว่า และมีไออุ่นแผ่วเบาจากผิวหนังของเขา ยกขึ้นแตะเส้นผมของเธอ นัยน์ตาสีดำสนิทที่มองเธออย่างตั้งใจ เหมือนเขาไม่อยากมองอย่างอื่นอีกแล้ว ทำให้เธอใจเต้นแรง อย่างที่ไม่เคยเป็นกับใครมาก่อน เรย์เหมือนกำลังถูกมนต์สะกดจากดวงตาคู่นั้น เธอจำได้ว่าตัวเองหอบหายใจเพราะเหนื่อยจากการวิ่งฝ่าสายฝน ใบหน้าของเธอร้อนผ่าว มีน้ำฝนเกาะพราว เธอจำได้ทุกรายละเอียด หยดน้ำบนเส้นผมสีขนนกกาของเขา เท้าของเขาที่ขยับเดินเข้ามาจนประชิดตัว ใบหน้าที่โน้มลงหา จมูกที่เบียดชิดกับจมูกของเธอ



พอ! เธอต้องหยุด หยุดเดี๋ยวนี้ หยุดนึกถึงเหตุการณ์นั้น หยุดวนเวียนคิดถึงแต่ฤดูร้อนที่บ้านฟาร์ม มันทำร้ายเธอไม่พออีกหรือไง เธอพยายามมาตลอด ตั้งแต่เปิดเทอม พยายามที่จะไม่คิดถึงอีก วันนี้ก็ชัดเจนแล้วไม่ใช่หรือ? เบนไม่ได้พยายามจะพูดกับเธอสักคำ ไม่ได้ปฏิเสธหรือตอบรับสิ่งที่ท่านตาของเขาพูด เรย์รู้สึกเหมือนเป็นตัวตลก เป็นของเล่น เป็นผู้หญิงใจง่าย ไม่สมกับเป็นตัวเธอ และเรย์ไม่ชอบเวลาที่ตัวเองเป็นแบบนี้ด้วย เธอเกลียดมาก



ไม่เอาแล้ว จะไม่เพ้อฝัน ไม่ตั้งความหวังอะไรทั้งนั้น ไม่ว่าจะเบนหรือคุณพ่อขายาว พวกเขาใจร้าย ใจร้ายทั้งคู่เลย เธอจะไม่มีความรู้สึกอะไรให้อีก จะไม่คิดถึงอีกแล้ว เธอเกิดมาคนเดียว แถมยังถูกทิ้ง ชะตาชีวิตของเธอคงต้องอยู่ลำพังไปแบบนี้ แต่ได้แค่นี้ อย่างที่มีก็พอแล้วไม่ใช่หรือ เธอได้เรียนหนังสือ มีอนาคตที่ดีกว่ารออยู่ข้างหน้า เรย์จะตั้งใจเรียนอย่างเดียว ไม่วอกแวก เธอจะไม่ปล่อยใจตัวเองให้ละเมอเพ้อพกไปกับอะไรทั้งสิ้น



            เจ็บพอแล้ว









Writer's Talk

รับชาอะไรดีคะ? ฉันเพิ่งได้ลองชาเชอร์รี่บลอสซั่ม จากดอกเชอร์รี่ที่ทำให้นึกถึง ฤดูร้อน กลิ่นหอมมาก หอมจนแม้แต่ชาหมดแล้ว ยังมีกลิ่นอ่อนๆติดกาน้ำชา เหมาะกับการจิบไป อ่านตอนนี้ไป เยียวยาหัวใจได้ดีเชียวค่ะ


ทุกคนคงจะรู้แล้วนะคะว่า What did they do last summer?




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

847 ความคิดเห็น

  1. #844 PPo (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2563 / 22:58

    ฮืออออออออ ทั้งเศร้าทั้งเขินนนนน พี่เบนเราไม่เบาเลยนะคะ จูบน้องเพราะห้ามใจไม่ไหวแน่ๆ

    #844
    0
  2. #831 Vandemort (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 19:33

    เป็นตอนที่อ่านไปน้ำตาไหลพรากไปค่ะ ฮืออ น้ำเน่ามากมาย แต่ก็ชอบบบบ

    #831
    0
  3. #514 ยานรักเรย์โล (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 15:21
    คุณป๋าใจร้าย!! ในเมื่อคุณป๋าก็รู้แล้วว่าน้องคิดยังไงกับคุณป๋า ทำไมถึงยังทำเย็นชา! เพราะอนาคินเหรอ! คงต้องให้แพดเม่สั่งสอนซะแล้วกระมัง!! โกรธค่ะ บอกเลยว่าเราโกรธมาก เพราะเรื่องนี้เราอยู่ทีมโอ๋น้องเรย์ (เกือบทุกเรื่องก็โอ๋น้องเรย์นะ) แต่ลึกๆ ก็รู้นะคะว่าป๋าคงไม่ได้ยินดีที่ทำแบบนี้ คงจะทรมานไม่ต่างกัน แต่ยังไง...เราก็เห็นใจน้องเรย์มากกว่าอยู่ดี อย่างน้อยป๋าควรจะต้องทำอะไรมากกว่านี้ เพราะตอนนี้น้องเรย์เหมือนอกหักจากคนสองคน อย่างน้อย...ส่งจดหมายในนามของป๋าไคโลก็ยังดี ให้น้องสบายใจขึ้นมาบ้าง ให้รู้สึกดีกับตัวเอง...มีกำลังใจในการใช้ชีวิตได้บ้าง เพราะแบบนี้มันก็ไม่ได้ต่างจากการออกมาจากบ้านแจคคูเท่าไหร่มั้ง



    ปล.แม้ว่าจะฟินกับ last summer แต่แบบ...สงสารน้องเรย์ T^T
    #514
    0
  4. #433 T_3 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 มกราคม 2561 / 21:43
    น้องเรย์ทำไมน่าสงสารแบบนี้

    งอนคุณพ่อขายาวแล้วด้วย
    #433
    1
    • #433-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 27)
      24 มกราคม 2561 / 21:59
      เวลางอนกัน พวกเขาน่ารักนะคะ
      #433-1
  5. #308 Audaidaj (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 01:39
    สงสารเรย์จับใจเลยค่ะ
    #308
    0
  6. #280 Roserin (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2560 / 16:32
    ค่ะ แจ่มแจ้งทีเดียว เขินม้วนๆๆๆ



    ท่านตาอ่ะ หนูกรี๊ดกับหลานๆท่านตาอยู่นะ อย่าดับฝันหนูสิคะ น้องเรย์ซึมไปเลยเนี่ย โป้งท่านตาแล้ว

    ว่าแต่ฮานไปไหน คิดถึงฮานจัง ไม่ใช่โดนพ่อตาเฉดหัวไปแล้วนะ 555
    #280
    0
  7. #206 `PS.AriA†´ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:40
    ท่านตาใจรั้ยมากเลย งื้อ55555555 แต่ก็รักนะคะ *ชูโป้งชี้ก้อย*

    //เปิดเพลงธีมประจำตัวต้อนรับ

    ตอนนี้สงสารเรย์จัง._.
    #206
    1
    • #206-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 27)
      28 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:44
      ท่านตา จริงๆคือเป็นห่วง และหวงหลานชายมากๆๆๆๆๆๆๆค่ะ
      #206-1
  8. #196 นางสาวฤดูหนาว (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:19
    เปิดตัวท่านตา // ตือ ตือ ตือ ตื่อ ตื้อ ตื่อ ตื่อ ตื้อ ตือ~
    #196
    1
    • #196-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 27)
      27 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:20
      ดนตรี มา!!!
      #196-1
  9. #188 Soso (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:38
    อ่านแรกๆ คิดว่าคุณชายเบนอ่านจดหมายหนูเรย์ไปด้วยจิกหมอนไปด้วย



    แต่ช่วงหลังๆนี่ สงสารหนูเรย์จัง แต่คุณชายเบนก็คงเจ็บปวดไม่แพ้หนูเรย์ 😢
    #188
    1
    • #188-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 27)
      26 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:13
      หมอนของคุณชายคงขาดไปแล้วล่ะค่ะ
      #188-1
  10. #187 Soso (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:36
    อ่านแรกๆ คิดว่าคุณชายเบนอ่านจดหมายหนูเรย์ไปด้วยจิกหมอนไปด้วย



    แต่ช่วงหลังๆนี่ สงสารหนูเรย์จัง แต่คุณชายเบนก็คงเจ็บปวดไม่แพ้หนูเรย์ 😢
    #187
    0
  11. #186 lamb_san (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:56
    พอเปลี่ยนสรรพนามแล้วหน่วงใจแทนเรย์เลยค่ะ ชอบจดหมายฉบับแรกมากเลยค่ะ เหมือนกับเรย์ได้สารภาพรักไปเรียบร้อยแล้ว (ฮา) เอาใจช่วยเรย์ต่อไปค่ะ ;-;
    #186
    1
    • #186-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 27)
      26 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:13
      ไคโลคงอายม้วนต้วนเป็นสาวน้อย กับจดหมายฉบับแรก
      #186-1
  12. #185 Skye1907 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:13
    คุณชายกับเรย์คง....จูบกันแล้วใช่ไหม.....
    #185
    1
    • #185-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 27)
      26 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:12
      นั่นสินะ
      #185-1
  13. #184 ฟูฟ่องละอองฟิ้ว (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:13
    ตอนนี้เรย์ช้ำมากเลยค่ะ ฮือออ เจ็บตามไปด้วย ทำไมคุณพ่อทำแบบนี้คะ ๕๕๕ หลังอ่านจดหมายฉบับล่าสุดจะร้อนใจไหมนะ.../-/
    #184
    1
    • #184-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 27)
      26 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:12
      ร้อนใจสุดๆแน่นอนค่ะ
      #184-1
  14. #183 Apirujeeners (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:55
    ตอนแรกๆก็อบอุ่นใจ ตอนท้ายๆสงสารเรย์อะค่ะ ฮืออออออออ
    #183
    1
    • #183-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 27)
      26 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:12
      เดี๋ยวทุกอย่างก็ดีขึ้น
      #183-1