Star Wars Aesthetic & Short Fic [Kylo x Rey]

ตอนที่ 25 : [DLL] You’re like a riddle; hard to figure out, but I always want to keep trying.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 806
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    22 ก.พ. 60



Daddy-Long-Legs   AU

Inspiration :  Daddy-Long-Legs   by Jean Webster

Chapter :  5 / IDK

 









You’re like a riddle; hard to figure out, but I always want to keep trying.

 


2 มิถุนายน (อังคาร)

ถึง คุณพ่อขายาว


            เวลาช่างผ่านไปเร็วอะไรขนาดนี้ก็ไม่รู้ สัปดาห์นี้เป็นสัปดาห์สุดท้ายของปีแรกในมหาวิทยาลัย พรุ่งนี้จะประกาศผลสอบแล้ว แต่ฉันอยากเขียนจดหมายหาคุณพ่อก่อน จะว่าตื่นเต้น ก็คงใช่ เครียดด้วย ก็ใช่อีก แต่ฉันคิดว่าฉันทำได้ดีมาตลอดทั้งปี น่าจะได้เกรดดีๆอยู่ค่ะ ยกเว้นภาษาละติน คงได้แบบพอผ่านเท่านั้น คุณพ่อคงไม่ว่ากันนะคะ คนเราก็ต้องมีเรื่องที่ถนัด ทำได้ และทำไม่ได้อยู่บ้าง ฉันก็พยายามเต็มที่แล้ว ฉันไม่ได้โกหกนะ



            ฉันกำลังมีความสุขและดีใจมากด้วย ทั้งสอบเสร็จ กำลังจะเลื่อนไปอยู่ปีสอง และจะเป็นช่วงซัมเมอร์ที่ต้องสดใส สนุกสนานแน่ๆ เพราะว่า เจส ชวนฉันไปพักที่บ้านเธอในช่วงฤดูร้อนนี้ค่ะ! คุณพ่อจำได้ใช่ไหมคะว่าบ้านของเจสเป็นชาวประมง บ้านของเธออยู่ติดทะเล แถวอ่าว ตลอดทั้งชีวิตฉันยังไม่เคยเห็นทะเล ฉันตื่นเต้นที่สุดเลยค่ะ เจสบอกว่าจะสอนฉันว่ายน้ำ แล้วเราจะได้นอนอาบแดดกัน ฟังดูโก้เชียวนะคะ คุณพ่อคิดว่าผิวสีแทนจะเหมาะกับฉันไหม? คงแปลกไปอีกแบบ เจสชวนบีบีเอทด้วย แต่รายนั้นต้องกลับบ้านก่อน แล้วจะตามมาสมทบอีกทีช่วงกลางเดือนกรกฎาคมค่ะ นอกจากว่ายน้ำ นอนอาบแดด เจสบอกว่าพ่อของเธอจะพาพวกเราล่องเรือไปหาปลากันด้วย คงเป็นประสบการณ์ที่น่าสนใจทีเดียว ฉันเคยอ่านนิทานเกี่ยวกับโจรสลัดให้เด็กๆที่แจคคูฟัง ถึงแม้เดี๋ยวนี้จะไม่มีโจรสลัดเหลืออยู่แล้ว แต่ก็อดที่จะจินตนาการว่าตัวเองเป็นโจสลัดหญิงไม่ได้ค่ะ ฉันอาจจะเป็นโจรสลัดที่ร้ายกาจที่สุดเลยก็ได้นะ



            คุณพ่อเป็นอย่างไรบ้างคะ? สบายดีหรือเปล่า อากาศอบอุ่นขึ้นแล้ว ฉันก็โล่งใจค่ะ อยากให้คุณพ่อได้มาเห็นอัลเดอรานในช่วงนี้ ดอกไม้เริ่มบานสะพรั่ง เป็นสีชมพูไปทั้งแถบ ต้นเมเปิ้ลออกใบเขียวครึ้ม และคงจะเปลี่ยนสีในอีกไม่นาน สระน้ำกลางมหาวิทยาลัยสวยอย่างที่สุด น้ำใสแจ๋วจนเรามองเห็นปลาว่ายน้ำอย่างร่าเริงอยู่ข้างใต้ พอสอบเสร็จ ฉันก็มีเวลาเดินเล่น ไปปูผ้ากลางพื้นหญ้า และนั่งชมดอกไม้กันในสวน บีบีเอทที่ชอบเล่นไวโอลิน ก็เล่นเพลงที่เพราะมากให้พวกเราได้ฟังกันค่ะ



            เดี๋ยวนี้แบซีนทำตัวสนิทสนมกับพวกเราเชียว ไม่รู้ทำไม เธอถึงขนาดออกปากชวนฉันไปพักที่ฟาร์มสกายวอล์กเกอร์ในช่วงปิดเทอมด้วยนะคะ  เธอไม่ค่อยเชิดใส่ หรือพูดด้วยน้ำเสียงที่เหมือนออกคำสั่งแล้ว มีบ้างที่ตัวหยิ่งๆและมองด้วยหางตา เหมือนตัวเองเหนือกว่า ฉันคิดว่าเธอไม่ใช่คนที่เลวร้ายออก แค่เพราะถูกตามใจจนเคยตัว ที่บ้านสกายวอล์กเกอร์ คงมีแต่คนพะเน้าพะนอ บีบีเอทเล่าให้ฟังว่าเธอเป็นลูกบุญธรรมของท่านอนาคิน ทั้งที่ท่านก็มีลูกอยู่แล้วสองคนคือ คุณเลอาและคุณลุค ท่านคงอยากมีลูกสาวเพิ่มอีกมั้งคะ แต่ที่ตลกไม่หายก็คือ แบซีนมีศักดิ์เป็นอาของคุณเบน ที่เป็นลูกชายของคุณเลอา ครอบครัวนี้ดูนับญาติกันวุ่นวายดีแท้ ทำให้ฉันสงสัยว่าครอบครัวจริงๆของฉันจะอยู่ที่ไหนตอนนี้ เป็นใครบ้าง และพวกเขาทิ้งฉันเพราะอะไร



            ฉันยังไม่เคยเล่าเรื่องนี้ให้คุณพ่อฟัง วันที่ฉันไปลงเอยนอนอยู่หน้าโบสถ์ใกล้กับบ้านเลี้ยงเด็กกำพร้าแจคคู ฉันจำไม่ได้หรอกค่ะ ตอนนั้นยังแบเบาะและหลับสนิท พ่อหรือแม่แท้ๆของฉันเอาตัวฉันใส่ตะกร้า ห่มผ้าให้ และวางทิ้งไว้หน้าประตูโบสถ์ คืนนั้นหิมะตกหนักด้วย ฉันคงหนาว ถึงได้ตื่นมาร้องงอแงเสียดังลั่น แม่ชีเป็นคนเปิดประตูออกมาเจอฉันและพาเข้าไปค่ะ พวกเขาให้ชื่อฉันว่า เรย์ ตามป้ายหลุมศพไม่มีญาติในสุสาน ช่างไม่มีศิลปะในการตั้งชื่อเสียจริง ฉันอยากได้ชื่อที่โก้เก๋กว่านี้ ดูอย่างบีบีเอทสิ บาบิโลน ชื่อเท่ไม่เหมือนใคร หรือไบเซนไทน์ พี่ชายของเธอ ก็ไม่เหมือนใครอีกเจสสิกา ก็ฟังดูดี มีเพื่อนร่วมชั้นของเราอีกคนชื่อ อิซาเบลล่า ฟังดูเพราะเชียว แพทริเชีย โรเบอตา พริมโรส ที่แจคคูพวกเขาขาดจินตนาการกันจริงๆนะคะ ฉันก็เลยต้องชื่อว่า เรย์ นามสกุลก็ไม่มี น่าเศร้าจัง



            หรือฉันจะใช้นามสกุล เรนดีคะ? เรย์เรน จะฟังดูประหลาดไหม J

เด็กน้อยของท่าน

เรย์



4 มิถุนายน

ถึง คุณเรย์



            มาสเตอร์ไคโล เรน ไม่อนุญาตให้คุณไปพักที่บ้านของเจสสิกา พาวาในฤดูร้อนนี้ เขาต้องการให้คุณไปที่ฟาร์มสกายวอล์กเกอร์กับคุณแบซีน


มิทากะ



 

6 มิถุนายน

ถึง คุณพ่อขายาว


            โปรดอธิบายด้วยค่ะว่าทำไมฉันต้องไปที่ฟาร์มสกายวอล์กเกอร์ หากไม่มีคำอธิบาย ฉันขออนุญาตไม่ทำตาม ฉันรู้ว่าท่านเป็นผู้มีพระคุณ แต่ว่านี่เป็นช่วงปิดเทอมฤดูร้อน ฉันตกลงกับเจสไว้แล้ว เราวางแผนกันแล้ว หากท่านกลัวว่าฉันจะเที่ยวเพลิน และลืมทบทวนบทเรียน ไม่ต้องกังวลเรื่องนั้นเลย พวกเราตั้งใจจะทบทวน และอ่านหนังสือล่วงหน้าสำหรับวิชาที่ลงไว้ในปีต่อไปด้วยซ้ำ


            ทำแบบนี้ไม่น่ารักเลยนะคะ คุณพ่อ

เรย์



8 มิถุนายน

ถึง คุณเรย์


            มาสเตอร์ไคโล เรน ยืนยันให้คุณเรย์พักที่ฟาร์มสกายวอล์กเกอร์ตลอดฤดูร้อน

มิทากะ




9 มิถุนายน

ถึง คุณไคโล เรน


            แต่ฉันยืนยันที่จะไปบ้านเจสค่ะ

เรย์



 

10 มิถุนายน

ถึง เรย์


            อย่าดื้อ

ไคโล เรน




15 มิถุนายน

ถึง คุณไคโล เรน


            หวังว่าท่านจะพึงพอใจแล้ว เพราะตอนนี้ฉันที่กำลังน้ำตาซึม นั่งอยู่บนรถไฟมุ่งหน้าไปทางตะวันตก เพื่อไปยังฟาร์มสกายวอล์กเกอร์กับแบซีน ทำไมคะ? เพราะอะไร? ทำไมท่านต้องบังคับด้วย โดยไม่บอกเหตุผล แต่ใช้วิธีที่เย็นชาเหลือเกิน ให้ผู้ช่วยของท่านโทรเลขมาออกคำสั่งฉัน และเมื่อฉันยืนยันที่จะไม่ทำตาม ท่านก็หาว่าฉัน ดื้อ อีก ฉันไม่ได้ดื้อนะคะ ใครจะกล้าดื้อกับผู้มีพระคุณได้ แต่ท่านก็รู้ว่าแบซีนเป็นยังไง? ใช่ค่ะ เธอไม่เลวร้ายเหมือนเดิมแล้ว แต่เธอก็ยังเป็นแบซีนที่ทำเหมือนตัวเองเหนือกว่าฉันทุกอย่าง ฉันรู้สึกแย่เวลาอยู่ใกล้เธอ คุณพ่อก็น่าจะรู้นี่คะ เธอมีทุกอย่างที่ฉันไม่มี ฉันไม่ได้ฝันจะมีได้เท่าเธอหรอก แต่การแสดงออกของเธอทำให้ฉันรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ



            ช่างเถอะค่ะ ตอนนี้ฉันทำตามที่คุณพ่อต้องการแล้ว หวังว่าท่านจะมีความสุข


เรย์



17 มิถุนายน

ถึง คุณเรย์


            มาสเตอร์ไคโล เรน เกรงว่าที่ฟาร์มจะแดดแรง จึงส่งหมวกมาให้

มิทากะ



17 มิถุนายน

ถึง คุณไคโลเรน



            หมวกที่ท่านส่งมาให้ ฉันไม่ทราบจริงๆว่าเนื่องในโอกาสอะไร และถ้าส่งคืน ท่านก็คงส่งกลับมาอีก ฉันยกให้คุณมาซ คานาตะ หัวหน้าแม่บ้านที่สกายวอล์กเกอร์ไปแล้วค่ะ


เรย์




8 กรกฎาคม (วันพุธ)

ถึง คุณไคโลเรน



            ฉันเขียนจดหมายตามหน้าที่ เพราะท่านเคยระบุว่าฉันจะต้องเขียนจดหมายรายงานท่านทุกเดือนว่าชีวิตของฉันเป็นอย่างไรบ้าง อันที่จริง พักที่บ้านสกายวอล์กเกอร์ก็สนุกดีค่ะ แต่ฉันคงจะอารมณ์ดีกว่านี้มากนัก ถ้ามีเพื่อนอีกสองคนของฉันอยู่ที่นี่ด้วย



            กิจวัตรประจำวันของฉันเริ่มตั้งแต่หกโมงเช้า ตื่นก่อนแบซีนเสียอีก ฉันชอบเข้าไปในครัว ไม่ได้ไปกวนคุณมาซหรอกค่ะ แต่ไปช่วยเธอต่างหาก คุณมาซพูดถึงคุณเบนบ่อยมาก เดี๋ยวก็คุณท่านเบนชอบอย่างนั้น คุณท่านเบนชอบอย่างนี้ คุณท่านเบนไม่ชอบรสหวานจัด ไม่ชอบรสเค็ม ไม่ชอบรสเปรี้ยว พาลเอาฉันสงสัยว่าคุณท่านชอบรสอะไรกันแน่ และทำไมจะต้องทำอาหารรสแบบที่เขาชอบ ทั้งที่เขาก็ไม่ได้อยู่แถวบ้านฟาร์มนี้เสียหน่อย เขาพักที่คฤหาสน์ห่างออกไปเสียหลายไมล์ ฉันจึงยังไม่มีโอกาสเจอพวกสกายวอล์กเกอร์เลยสักคน มีแต่บรรดาหัวหน้าคนงานที่ดูแลฟาร์ม มาซ แล้วก็แบซีน



            ฉันได้เรียนทำอาหารและขนมหลายอย่างจากมาซ รวมไปถึงขนมลามิงตันที่ฉันเคยกินด้วย ทำไม่ยากเลย เพียงแต่ต้องระวังเรื่องเวลาที่ใช้ในการอบตัวเค้ก ตอนผสมชอคโกแลตสนุกที่สุดค่ะ ขนมที่ทำยากและฉันทำเสียไปเยอะมากก็คือ มาการอง คิดว่าคงอีกนานกว่าจะทำได้ดี นอกจากทำขนม ฉันได้ลองทำสวน ปลูกผัก เริ่มตั้งแต่พรวนดินเลยทีเดียว หัวหน้าคนงานหญิงที่ชื่อฟาสม่า เป็นคนคล่องแคล่ว ออกจะดุ แต่ก็ยอมเจียดเวลามาสอนให้ เธอยกแปลงผักเล็กๆหนึ่งแปลงให้ฉัน และแบซีนอีกหนึ่งแปลง แต่ก็กลายเป็นว่าฉันดูแลเองทั้งสองแปลงนั่นแหละ คุณเธอเคยมาสนใจอะไรที่ไหน สิ่งที่ฉันชอบก็คือเวลานำเมล็ดพันธุ์ผักสลัดปลูกในกระถางเล็กก่อน ต้องใช้ความอดทนสูงมาก เพราะเมล็ดพันธุ์เล็กนิดเดียว ถ้าไม่ระวังจะปลิวหายไปกับลมได้ แล้วก็ต้องรออย่างอดทนให้ขึ้นต้นกล้าเล็ก ก่อนจะนำลงแปลงจริงๆ ฉันคอยรดน้ำทั้งเช้า กลางวัน เย็น รอดูว่าเมื่อไหร่ผักจะโตพอเสียทีหนอ คงจะน่าภูมิใจถ้าได้กินผักที่ปลูกเอง



            บ่ายนี้ แบซีนกลับจากขี่ม้าและนำข่าวสำคัญมาบอกทุกคนที่บ้านฟาร์ม เธอขี่ไปไกลถึงคฤหาสน์นู่น และรู้มาว่า คุณเบนกำลังจะมาเยี่ยมบ้านฟาร์มค่ะ ฉันคิดว่าเขาคงมาดูความคืบหน้าของการก่อสร้างเรือนกระจกสำหรับปลูกผักในฤดูหนาว ดูเหมือนใครๆก็ตื่นเต้นกันใหญ่ ปัดกวาดเช็ดถูทุกซอกทุกมุม เตรียมการกันใหญ่โต เขากำลังจะมาในวันศุกร์ค่ะ ซึ่งก็คืออีกสองวันเอง ฉันยินดีที่จะได้พบเขาอีกครั้งนะคะ ก็เขาเป็นคนใจดี ท่าทางมีเหตุผล และถ้าเขาจะบังคับให้ใครทำอะไร ก็คงชี้แจงเหตุผลที่จำเป็น



เรย์






            ร่างสูงในชุดสูทสีดำตามแบบสมัยนิยมเดินเร็วๆไปตามทางภายในห้างสรรพสินค้าสกายวอล์กเกอร์ ห้างที่หรูหราที่สุดในประเทศ เต็มไปด้วยสินค้ามีชื่อมากมาย ราคาแพง และลูกค้าก็เป็นระดับเศรษฐี นักธุรกิจ ขุนนาง และเชื้อพระวงศ์ ในฐานะที่เป็นผู้สืบทอดกิจการและมรดกของตระกูลทั้งหมด เขาจะเดินตรวจความเรียบร้อยเดือนละสองครั้ง เขาต้องการให้มาตรฐานของการบริการ สินค้า และสภาพของห้างอยู่ในความสมบูรณ์แบบที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ทุกครั้ง เขาจะต้องจุดที่ควรปรับแก้ หรือเพิ่มเติมให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น แต่วันนี้ต่างออกไป เขากำลังหงุดหงิด



            ทุกอย่างปรากฏบนใบหน้าค่อนข้างชัด จากเดิมที่ค่อนข้างเย็นชา ติดดุ ไม่แสดงอารมณ์ ก็ยิ่งบึ้งตึงเข้าไปอีก เหมือนมีเรื่องรบกวนใจทายาทหนุ่มอย่างหนัก ชายที่เดินตามหลังนั้นร่างเตี้ยกว่า ผิวขาว ผมตัดสั้น คอยลอบสังเกตมาสเตอร์ของตนและแอบอมยิ้มนิดๆอย่างรู้ทันว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น



            “ท่านก็ง้อเธอสิครับ” ไม่บ่อยนักที่มิทากะจะกล้าพูดเปิดบทสนทนาขึ้นมาก่อน



            “อะไรนะ?” อีกฝ่ายเหมือนจะไม่แน่ใจว่าได้ยินถูกต้อง



            “คุณเรย์” มิทากะพูดสั้นๆ



            “อย่าพูดถึงเด็กงี่เง่านั่น” เขาสวนขึ้นทันที และเดินต่อ ท่าทางหงุดหงิดจัดยิ่งกว่าเดิมอีก



            “แต่ท่านก็อยากไปเจอเธอใช่ไหมครับ” มิทากะถามอีก เจ้านายของเขาคงไม่รีบจัดการธุระและงานทุกอย่างให้เสร็จรวดเร็วภายในเช้าวันศุกร์หรอก ถ้าไม่ได้รีบอยากไปถึงบ้านฟาร์มให้ไวที่สุด มิทากะอยู่รับใช้ครอบครัวสกายวอล์กเกอร์มาตั้งแต่เกิด พ่อแม่ของเขาก็ทำงานที่นี่ ตัวเขาเองสนิทชิดเชื้อกับทายาทหนึ่งเดียวคนนี้มาตั้งนาน ไม่เคยเห็นเขาสนใจผู้หญิงคนไหน ส่วนใหญ่จะรำคาญ และแสดงท่าทีเบื่อหน่าย มีผู้หญิงแค่สองคนบนโลกที่เขาจะไม่เบื่อ ก็คือแม่กับยายของเขาเอง แล้วก็มี เรย์ เด็กกำพร้าจากโบสถ์คนนั้น ที่เขาเกิดสนใจเพราะเห็นรูปวาดของเธอ จึงรับอุปการะเป็นกรณีพิเศษ ไม่เหมือนกับที่ผ่านๆมา เขาเคยให้ทุนการศึกษาเฉพาะผู้ชายเท่านั้น มิทากะก็รู้อีกนั่นเองว่า เจ้านายกำลังมีความรู้สึกพิเศษให้กับเรย์ มาสเตอร์คนนี้ไม่เคยเก็บจดหมายของใคร อ่านจบแล้วก็ทิ้งตลอด เขาไม่เคยตอบจดหมายใครถ้าไม่ใช่เรื่องธุรกิจสำคัญ ไม่เคยส่งของขวัญให้ใครนอกจากจะเป็นคนสนิทในครอบครัว และที่แน่ๆคงไม่ไปเดินเลือกหมวก สีน้ำ หรือเสื้อผ้าผู้หญิงด้วยตัวเอง ถ้าเขาไม่ได้กำลังมีความรู้สึกพิเศษ อันที่จริง เสื้อผ้าพวกนั้น เจ้านายของมิทากะเรียกช่างฝีมือดีมาออกแบบและตัดเย็บเพื่อให้เหมาะกับเรย์โดยเฉพาะ



            สำหรับมิทากะแล้ว คนรับใช้หนุ่มมองว่า ถ้ามาสเตอร์ท่านนี้จะเลือกผู้หญิงคนใด ก็ไม่ยากเลยที่ผู้หญิงคนนั้นจะตอบรับ ขี้คร้านจะพากันมอบคลานเข้ามาหาเองเพียงแค่กระดิกนิ้วเรียก เขาไม่ได้กล่าวเกินจริง ตระกูลสกายวอล์กเกอร์ร่ำรวยมหาศาล และชายโสดที่เป็นถึงทายาทเพียงหนึ่งเดียว มีหรือที่สาวๆในวงสังคมจะไม่หมายปอง แต่ปัญหามันก็ติดอยู่ข้อหนึ่งนี่เอง ผู้หญิงที่เจ้านายของเขาต้องการ ดันเป็นผู้หญิงที่ไม่เหมือนคนอื่นทั่วไปนี่สิ ข้อแรก เธอคิดว่าตัวเองเป็นลูกหลานของเขา และเรียกเขาว่าคุณพ่อแทบทุกคำ ข้อสอง  เธอไม่รู้สักนิดว่าคุณพ่อของเธอคือใคร ต่อให้เขาเคยไปพบเธอมาแล้ว เธอก็ยังไม่รู้อยู่ดี เพราะเขาไม่ยอมปริปากบอก ข้อสาม เธอไม่ใช่ผู้หญิงแบบที่จะสนใจเรื่องยศถาบรรดาศักดิ์หรือเงินทอง เรียกง่ายๆว่าเป็นผู้หญิงหัวแข็งจอมดื้อ มีความเป็นตัวของตัวเองสูง และข้อสี่ เธอเป็นคนไม่มีหัวนอนปลายเท้า ซึ่งอาจกลายเป็นเรื่องขัดแย้งได้ในภายหลัง ท่านอนาคินอาจไม่เห็นด้วยนัก ถ้าพวกเขาจะลงเอยกันจริงๆ



            แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น เจ้านายของมิทากะยอมแพ้อะไรง่ายๆเสียที่ไหน



            “ท่านบังคับเธอนะครับ” มิทากะพูดขึ้นมา “บังคับให้ไปที่บ้านฟาร์ม ไม่บอกเหตุผล ทำให้เธออดเที่ยวสนุกกับเพื่อนสนิท เธอเพิ่งจะอายุแค่สิบแปด ไม่ใช่เรื่องแปลกหรอกครับที่เธอจะโกรธและงอนท่าน”



            “ไม่ใช่ธุระของฉันที่จะต้องง้อ” เขาก็ยังปากแข็งอยู่ดี



            “ไม่รู้สินะครับ” มิทากะพูดเสียงสูง “แต่ผมเห็นใครไม่รู้เลือกดอกกุหลาบขาวกับของขวัญ เขียนการ์ดเมื่อคราวที่แล้ว ทั้งที่ตอนนั้น เรื่องเล็กน้อยกว่านี้ตั้งมากมาย” ทิ้งระเบิดเวลาไว้แล้วหนึ่งลูก “อีกอย่าง ผมคิดว่า ถ้าท่านตั้งใจจะทำอะไรก็ควรรีบทำ คุณเรย์เป็นคนน่ารักสดใส หนุ่มๆมหาวิทยาลัยที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกันก็มีเยอะ เดี๋ยวท่านจะได้ว่าที่ลูกเขยเสียก่อนนะครับ” หย่อนอีกสักลูก “เอาล่ะครับ ผมจะบอกคนรถให้เตรียมรถ ท่านจะได้ไปถึงบ้านฟาร์มก่อนเวลาน้ำชา” แล้วก็รีบก้มศีรษะ เดินไปอีกทาง ก่อนมาสเตอร์จะส่งสายตาดุน่ากลัวมาให้   









Writer's Talk

ดูท่า.... พล็อตจากฝันที่เล่าให้ฟังเมื่อวานจะสตรองในสมองของฉันค่ะ นี่ได้ชื่อเรื่องแล้ว ชื่อนางเอกก็ได้แล้ว แต่ก็ยังไม่รู้ว่าจะไปได้ถึงขนาดเอามันออกมาเป็นโลกใบหนึ่งหรือไม่   แต่แบบนี้ มันค่อนข้างน่าหงุดหงิดค่ะ เพราะฉันกำลังเขียนเรย์โลค้างอยู่  เวลาที่กำลังเขียนอะไรอยู่ก็ตาม ภาพของเรื่องนั้น จะเป็นภาพใหญ่ในสมองเราใช่ไหมคะ? แต่ตอนนี้เหมือนมีคลื่นแทรกคอยรบกวนค่ะ จึงน่าหงุดหงิดชะมัดเลย มันจะทำให้ ฟิลลิ่งการเขียนฟิคเรื่องนี้เป๋ๆไป ซึ่งไม่ใช่เรื่องดี 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

847 ความคิดเห็น

  1. #512 ยานรักของเรย์โล (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 13:18
    เรื่องนี้ทำให้เราอมยิ้มออกมาได้ทุกครั้งเลยสิน่า~ เอ็นดูน้องเรย์ อุตส่าห์แพลนเอาไว้ดิบดีว่าจะไปเที่ยวปิดเทอมสนุกๆ กับเพื่อน น้องอยู่แจคคูมานานนม พอได้มีโอกาสจะได้ไปเปิดหูเปิดตา เล่นสนุกแบบเพื่อนๆ หรือแบบคนรุ่นๆ เดียวกันเขาทำกัน ก็ดันโดนคุณป๋าฮิตเล่อร์มาบงการห้ามไม่ให้ไป แถมยังมาบังคับให้ไปฟาร์มของสกายวอล์คเกอร์ ทัั้งๆ ที่รู้ว่าน้องไม่ได้ปลื้มกับแบซีนนักหนา แถมยังไม่ให้เหตุผล แต่ต้องยอมรับนะคะ ตอนที่เถียงกันไปเถียงกันมาผ่านทางจดหมายนี่น่ารักสุดๆ ชอบที่ป๋าลงทุนตอบกลับน้องมาด้วยตัวเองว่า 'อย่าดื้อ!' น่ารักชะมัด น่ารักสุดๆ ไปเลย เอ็นดูที่น้องงอนเอาหมวกให้ป้ามาซไปเลย เรื่องที่คุณมิทากะให้คำแนะนำกับมาสเตอร์ของเขาเนี่ย เราเห็นด้วยสุดๆ เลยค่ะ ตอนอ่านเราก็คิดนะคะ แบบ...คุณป๋าจะรออะไร ทำไมไม่ปรากฎตัวมาเจอน้องเลย (หมายถึงมาเจอน้องในนามไคโลน่ะค่ะ) ไม่กลัวน้องโดนหนุ่มอื่นมาชิงไปรึไง เพราะเรื่องแบบนี้ต่อให้คุณป๋าส่งจดหมายมาด้วยตัวเองว่า 'ห้ามเดท!' บางทีมันก็อาจจะไม่ช่วยอะไรนะคะ หึ! (หมั่นไส้ในความยโสของนาง!) แต่พูดก็พูดเถอะค่ะ โหมดคุณป๋าหลุดมาดนี่น่ารักจริงๆ
    #512
    0
  2. #480 BreadyToasty (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:50
    ขอบคุณนะคะ ฟิคเรื่องนี้ทำให้เรารู้สึกเหมือนมีความรัก ไม่ใช่กับคน แต่กับนิยายค่ะ งือ
    #480
    0
  3. #335 yukiko (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 มกราคม 2561 / 13:31
    ยกเหรียญทองให้กับมือชงอันดับหนึ่ง...มิทากะค่ะ!
    #335
    0
  4. #306 Audaidaj (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 01:18
    ตัวแทนของหมู่บ้าน/มือชง มากฝีมือ
    #306
    0
  5. #213 Roserin (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 01:22
    คุณมิทากะนี่นักชงมือทองจริงๆนะคะ 555

    ทำไมคำว่าอย่าดื้อคำเดียวของคุณพ่อทำให้เราอยากกรี๊ดอย่างนี้ล่ะ >///<

    หนูเรย์จอมหัวแข็งงอแงนี่มันน่าหมั่นเขี้ยวจริงนะ แต่คุณพ่อที่อายุมากกว่าเด็กน้อยหลายปีแต่ดื้อแพ่งไม่ง้อเด็กก็น่าเอ็นดู๊~
    #213
    1
    • #213-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 25)
      4 มีนาคม 2560 / 08:16
      ฉันชอบคำว่า ดื้อ มากค่ะ ไม่รู้ทำไม .... การบอกว่า ดื้อ หรือ ซน มันฟังดูน่ารักนะ 5555
      แมวของฉัน ฉันก็เรียกมันว่า ดื้อ ค่ะ
      #213-1
  6. #177 นางสาวฤดูหนาว (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:40
    เรย์จ๋า~ ดื้อเยอะๆ น้า (^///^)
    #177
    1
    • #177-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 25)
      24 กุมภาพันธ์ 2560 / 05:54
      เพราะหมั่นไส้คุณชายใช่ไหมคะ
      #177-1
  7. #174 ฟูฟ่องละอองฟิ้ว (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:29
    ตอนนี้ใจตุ้มๆต่อมๆมากค่ะ ฮือออ ตายทุกช็อต เวลาเขางอนกันต้องน่ารักขนาดนี้ไหมคะ ฮือออ /////// รู้สึกระริกระรี้แปลกๆยามที่เห็นมาสเตอร์ไคโลหัวร้อนและเรย์ไม่เรียกคุณพ่ออย่างเคย55555555
    ปล.ชอบการหย่อนระเบิดค่ะ ฮ่าา ว่าที่ลูกเขย VS คุณพ่อขายาว
    #174
    1
    • #174-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 25)
      23 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:08
      ขืนมีใครกล้าประกาศตัวอยากเป็นลูกเขย คุณพ่อท่านมีหวังคว้าปืนลูกซองไล่ยิงแน่ๆค่ะ //หรือจะคว้าดาบนะ?
      #174-1
  8. #173 Dandelions (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:02
    น่อลลลล ...น่าเอ็นดูทั้งคู่ เป็นฟิคที่แสนละมุน อบอุ่น ดีต่อใจ

    พักหลังอ่านงานแรงๆมาเยอะ เจอแบบนี้เข้า ทำเอาป้าเพ้อยังกับกลับไปเป็นดรุณีน้อยอีกครั้ง

    ........ว่าแล้ววางถ้วยชา แล้วลงไปเกลือกกลิ้งกับทุ่งลาเวนเดอร์ซะเรยยยยยย อร้ายยยยย
    #173
    1
    • #173-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 25)
      23 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:07
      พูดถึงงานแรงๆ นี่ก็แอบอ่านฟิคแรงๆของแฟนคลับ ตปท. เยอะค่ะ แรงแต่ฟินไปสามโลก >\\\\< โดยเฉพาะพวก dd/lg เหมือนเพิ่งค้นพบตัวตนว่าชอบฟิคแนว daddy kink (ว๊าย พูดไรออกไป เขิลลล~~~)
      #173-1
  9. #172 soso (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:27
    มีงอนกันด้วย 555 คุณชายเบนรีบๆง้อหนูเรยเร็วนะ
    #172
    1
    • #172-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 25)
      23 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:05
      คุณชายคงไม่ปล่อยให้รอดพ้นเงื้อมือหรอกค่ะ
      #172-1
  10. #171 `PS.AriA†´ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:21
    น่ารักม๊ากกกกกกกกกก คือ คือ อย่าดื้อคำเดียวนี้มัน ฮือออออ ตลกเรย์มาก ขืนรู้คงตกใจน่าดู แง ไคโลจะว่าต๊องหรือขี้เล่นหรืออะไร จีบสาวได้ล้ำโลกมาก...จะฟิคไหนๆไคโลก็ซึน ชอบที่เรย์ขอใช้นามสกุล โอ้ย เรย์คะ เธอขอเหมือนอยากนามสกุลเดียวกับคุณพ่อ แต่เจ้าของเค้าไม่ใช่มั้ง55555555


    นี่ฟิคแรกหรือเปล่าที่ท่านตายังไม่ตาย จริงๆเมนเราในสตาร์วอร์สคือท่านตาค่ะ ทั้งขำทั้งเจ็บที่ฟิคไรท์ทุกฟิคนางตายแทบทุกอัน รู้สึกมีฟิคทูตสวรรค์ใช่มั้ยคะที่ไม่ตาย มีฟิคที่เป็นดารานั่นเปิดเรื่องมาก็รถคว่ำตายเลย ฮือ55555555555555
    #171
    1
    • #171-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 25)
      23 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:04
      คุณพ่อไคโล จริงๆแล้วขี้อาย ไม่กล้าจีบตรงๆ จีบผ่านตัวอักษร ใช้คำสั้นๆพอ
      อนาคิน.... นั่นสินะ ฉันให้ตายแล้ว ทุกเรื่องเลย ทั้งที่ฉันก็คลั่งไคล้เขานะคะ
      #171-1
  11. #170 lamb_san (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:06
    โอ๊ย เขินนนน นี่จะกินโทรศัพท์เข้าไปแล้วค่ะ พอเปลี่ยนเป็นถึง คุณไคโล เรนก็น่ารักไปอีกกกกก เราย้อนตอนคำว่าอย่าดื้อบ่อยมากค่ะ เขิน เขิน เขินสุดๆ ฮืออออออ
    ไรท์จะเขียนเรื่องอะไรเราก็อ่านค่ะ เข้าใจอารมณ์แบบอยากแยกร่างเขียนของไรท์นะคะ เราก็แอบแต่งนิยายหลักไว้เรื่องนึง แต่พอเขว่ไปแต่งไอเดียใหม่ๆปุ๊บ กลับมา้ขียนต่อให้ติดไฟแบบตอนเริ่มยากเลยค่ะ *เศร้า* ตอนนี้สนุกมากเลยค่ะ คุณพ่อขายาวเริ่มกระฟัดกระเฟียดเวลาหนูเรย์ไม่เป็นดั่งใจแล้ว เราเขินแรงเขินหนักเขินหัวทิ่มจริงๆค่ะ... //////
    #170
    1
    • #170-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 25)
      23 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:02
      อย่ากินโทรศัพท์นะคะ !!
      ทำคนอ่านเขินได้ เราก็สุขใจ ฟินนนน
      #170-1
  12. #168 :FramE (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:45
    โถ่คุณเบน 55555555555 ไปทำเขาโกรธเองแท้ๆ 555555 พอเรย์งอนไม่เรียกคุณพ่อก็โมโห ถถถ
    #168
    1
    • #168-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 25)
      23 กุมภาพันธ์ 2560 / 06:59
      คุณพ่อ น่าตี ค่ะ
      #168-1
  13. #167 Skye1907 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:45
    เห็นได้ว่าบางฉบับคุณชายเบนส่งจดหมายไปหาเรย์บ้างแล้ว
    //เขินจนแทะคอม เรย์จ๋า เธอควรใช้นามสกุลเรน เมื่อแต่งงาน--
    //โดนคุณชายเบนตบหัว
    #167
    3
    • #167-2 Skye1907(จากตอนที่ 25)
      22 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:56
      คิดภาพเบนแนะนำตัวแบบเต็ม ๆ แล้วเรย์คงมึนบ้าง
      #167-2
    • #167-3 Silver-Sky(จากตอนที่ 25)
      22 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:05
      ลองนึกสภาพ หนูเรย์ ตอนแต่งงาน และได้มีนามสกุลครั้งแรก 555555
      #167-3
  14. #166 Apirujeeners (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:32
    เขียนฟิคอีกเรื่องก็ได้นะคะ ถ้าอยากเขียยเขียยโลดดด แต่อย่าทิ้งเรื่องนี้นะคะ กำลังน่ารักและตลกเลยยย <3<3
    #166
    1
    • #166-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 25)
      22 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:38
      ยังค่ะ ยังทำไม่ได้ ถ้าเริ่มล่ะก็ DLL ไม่จบแน่ ฮ่าฮ่า
      อีกอย่าง มันสตรองในความคิดก็จริง แต่มีปมที่ต้องวางเยอะค่ะ คงใช้เวลา
      เล่นสนุกกับเรย์โลไปก่อนดีกว่า
      #166-1