Star Wars Aesthetic & Short Fic [Kylo x Rey]

ตอนที่ 13 : Kylo [Triplets AU Project]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 906
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    5 ก.พ. 60



Kylo [Triplets AU]

Inspiration : She's all that (1999) 

                    Hormones the series (KhongKwan&Win)

Chapter :  4 / IDK






            เป็นที่รู้โดยทั่วกันว่า ถ้าไม่อยากมีเลือดกบปาก หรือวูบไปและฟื้นอีกทีที่โรงพยาบาล ก็ไม่ควรไปหาเรื่องพี่ฝาแฝดคนโตของหนุ่มๆโซโล ในขณะเดียวกัน สำหรับเด็กสาวในนาบูอคาเดมีหรือเด็กสาวทั่วไป ถ้าไม่อยากอกหัก น้ำตาเช็ดหัวเข่า เสียตัวฟรี ก็ไม่ควรหาทางเข้าใกล้ ส่งสายตา หว่านเสน่ห์ หรือแม้กระทั่งพูดคุยกับเขาเช่นเดียวกัน แต่มันก็ทำได้ยากยิ่งเหลือเกินสำหรับสาวๆ เพราะไคโล ออร์กาน่า โซโล เป็นทุกสิ่งทุกอย่างที่บรรดาเด็กสาวแรกรุ่นฝันถึง เขาตัวสูง แผ่นอกกว้าง เป็นนักกีฬาลาครอส แถมเป็นกัปตันทีมที่พาทีมชนะระดับท้องถิ่นมาแล้ว ใบหน้าของเขายาว มีรอยขี้แมลงวันกระจายอยู่ แต่กลับกลายเป็นเสน่ห์เสริมให้เขาดูดีเสียอีก เส้นผมสีดำของเขาหนานุ่มทิ้งตัวยาวระต้นคอ



            ไคโลก็รู้ว่าตัวเองดูดี อันที่จริง เขาค่อนข้างที่จะภาคภูมิใจในตัวเองมากเกินไปด้วยซ้ำ อาการนั้นยิ่งมากขึ้น เมื่อเขาได้โควตานักกีฬาเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยอัลเดอราน ชัดเจนว่าชีวิตจะต้องไปได้สวย เขาไม่ใช่แค่นักกีฬาหัวขี้เลื่อย ตามแบบฉบับภาพยนตร์วัยรุ่นอเมริกัน ที่สุดท้ายก็กลายเป็นคนขี้แพ้เมาหัวราน้ำ เขาอาจจะดูเหมือนไม่ได้สนใจเรียนอะไรมากมาย เพราะมันไม่จำเป็น จะเข้าเรียนทุกคาบไปทำไม ในเมื่อแค่อ่านหนังสือก็เข้าใจแล้ว พวกข้อสอบยิ่งไม่ต้องพูดถึง มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่เดาข้อสอบไม่เป็น และต้องอ่านแบบข้ามวันข้ามคืน สำหรับเขา แค่ให้พอผ่าน ก็ไม่มีปัญหา และเขาก็ไม่ใช่หนุ่มเกเรที่ทำตัวมีปัญหาเพราะอยากเรียกร้องความสนใจจากพ่อแม่ เขาทำตัวมีปัญหาเพราะว่ามันสนุกต่างหาก



            ชีวิตน่าเบื่อจะตาย ถ้าต้องอยู่ในกรอบ ในระเบียบ ทำตัวเป็นคนดีช่วยเหลือเพื่อนนักเรียนด้วยกัน มันน่าเบื่อ จะมีอะไรสนุกเท่าได้แกล้งคน ทำให้กลัวหัวหด ยิ่งสนุกไปอีกถ้าได้แกล้งอาจารย์ เชื่อเถอะว่าพวกเขาชอบให้แกล้ง ชีวิตพวกเขาน่าเบื่อจะตายไป และที่สนุกที่สุดคือแกล้งน้องชายของเขาเอง ทั้งแมตต์และเบน แมตต์น่ะมักจะเลี่ยงด้วยการหนีไม่ปะทะหน้า แกล้งแมตต์จึงไม่สนุกเท่าแกล้งเบน เพราะเบนจะหาทางโต้กลับได้เจ็บแสบพอกัน



            “พี่เป็นซาดิสม์ใช่ไหม?” เบนเคยถามแบบนั้นอยู่ครั้งหนึ่ง ซึ่งนั่นเป็นครั้งเดียวที่ไคโลโกรธจริงๆจังๆไม่พูดกับเบนไปสองวัน แต่สุดท้ายก็ทนไม่ไหว เป็นฝ่ายคุยกับน้องก่อน



            “ฉันโคตรเกลียดพี่เลย ไคโล” แมตต์เคยทนไม่ไหวและตะโกนใส่เขาอยู่ครั้งหนึ่ง เขาไม่ว่าอะไรแมตต์หรอก เขาเข้าใจทีเดียว เพราะเขาไปจีบผู้หญิงที่แมตต์แอบชอบ ลงเอยด้วยการเป็นแฟน จูบกันกลางทางเดินยั่วต่อหน้าต่อตา มันก็ช่วยไม่ได้นะ แมตต์ไม่มีปัญญาจีบเธอเอง มันออกจะเหมือนหมาเห่าเครื่องบิน ใครๆก็รู้ว่าเธอคนนั้นเป็นราชินีผึ้งแห่งไฮสคูล ออร่าเปล่งประกายตั้งแต่วันแรกที่เข้าเรียน ช่างมันเถอะ เพราะดูเหมือนตอนนี้ แมตต์จะสมหวังแล้ว แม้จะช้าไปสองปี จนแมตต์ไปชอบคนน้องแทนและหมั่นส่งดอกไม้ให้อย่างลับๆ แต่ก็เลิกส่งไปเพราะสาวเจ้าคิดว่าเป็นคนโรคจิต ช่างเป็นวิธีจีบหญิงที่ดีเหลือเกินนะ แมตต์ นายไม่สมควรเรียกตัวเองว่าโซโล   



            พูดถึงเรื่องจีบหญิง ไคโลไม่เคยพลาด อาจเพราะว่ามันวิ่งแล่นอยู่ในกระแสเลือด ฮาน โซโลพ่อของแฝดสามเป็นคาสโนว่าตัวพ่อสมัยยังไม่แต่งงาน แต่เขาก็หยุดทุกอย่างเมื่อสร้างครอบครัวกับเลอา ออร์กาน่า อย่างไรก็ตาม ลูกไม้ย่อมหล่นไม่ไกลต้น แฝดสามต่างมีเสน่ห์ในตัวเองที่ไม่เหมือนกัน และไคโลก็เป็นคนเดียวที่ใช้คุ้มที่สุด ทว่า เมื่อไม่นานนี้เอง เขาพลาดท่ากับความยียวนของผู้หญิงคนหนึ่งเข้า ทำให้เขาต้องยอมรับเธอในฐานะที่เท่าเทียมกัน เป็นนางมารร้ายตัวจริง ที่เขาไม่คิดจะเฉียดเข้าใกล้อีก



            เรย์ พี่สาวคนโตของแฝดสามเคโนบี ที่เขาหลวมตัวไปท้าพนันกับเธอเกี่ยวกับโพ ดาเมร่อนและเจส พาวา เขาชนะพนัน เพราะว่าโพไม่มีวันชอบเจส หรือผู้หญิงคนไหนได้ ในเมื่อเขาหลงรักอย่างโงไม่ขึ้นอยู่กับฟินน์ นักเรียนปีสองที่เพิ่งเข้าร่วมทีมฟุตบอลโรงเรียนได้ไม่นาน แต่ความสัมพันธ์ของพวกเขายังเป็นความลับอยู่ ไคโลบังเอิญรู้เพราะว่าเข้าไปเห็นตอนที่ เอ่อ เอาเป็นว่า อย่ารู้เลย จะติดเรทเสียเปล่าๆ ไคโลเป็นคนกระตุ้นให้สองคนนั้นเปิดตัวความสัมพันธ์อย่างเป็นทางการ เพื่อที่เรย์จะได้หาข้ออ้างไม่ได้ หลังจากทั้งโรงเรียนรู้เรื่องโพกับฟินน์เป็นที่เรียบร้อย แต่เมื่อไคโลไปทวงสิทธิ์ของผู้ชนะจากเรย์ มันกลับไม่เป็นอย่างที่เขาต้องการ ให้ตายเถอะ เขาเกลียดยัยนี่เข้ากระดูก และนี่คือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น



            “เดทหรอ? ได้สิ วันนี้สามโมงครึ่งที่ห้องสมุดของโรงเรียนแล้วกัน” เรย์บอก หลังจากหยิบหนังสือออกจากล็อกเกอร์และผลักปิดตามเดิม



          “ห้องสมุด? เธอนี่ร้ายเหมือนกันนะ เคโนบี” ไคโลยิ้มมุมปาก



          “ฉันจะอ่านหนังสือน่ะ อยากสอบเอสเอทีอีกรอบ แล้วก็อย่าฝันไกลนัก ไคโล เพราะนายจะช่วยฉันท่องศัพท์ มันไม่ได้อยู่ในข้อตกลงนี่ว่าเราจะเดทกันที่ไหน หรือทำอะไรบ้าง นายแค่พูดว่าเดทของนายหมายถึงเซ็กส์ แต่สำหรับคนอื่นทั่วไป และตามการบัญญัติศัพท์ในพจนานุกรม เดทก็คือ การใช้เวลาร่วมกันของหนุ่มสาวที่มีใจต่อกัน ฉันไม่ได้มีใจให้นาย ไม่ได้เกลียด ไม่ได้ชอบ ฉันเฉยๆ ส่วนนายก็ไม่ได้มีใจให้ฉัน เพราะฉะนั้น ตัดคำว่า หนุ่มสาวที่มีใจต่อกัน ทิ้งไป เหลือแค่ ใช้เวลาร่วมกัน แต่ก็ไม่ได้บอกนี่ว่า ใช้เวลาแบบไหน เดทมักจะเกิดขึ้นหลังเลิกเรียน และสิ่งที่ฉันชอบทำหลังเลิกเรียนก็คือ...”



          “เรย์ หุบปาก” ไคโลพูดอย่างอดทน



          “ถ้าเราจะใช้เวลาร่วมกัน นายควรสุภาพกับฉันนะ ถึงไม่มีระบุในข้อตกลง แต่ตามธรรมเนียมปฏิบัติของการเดท ผู้ชายต้องเป็นสุภาพบุรุษ นายเพิ่งทำผิดข้อตกลงของการเดทนะเนี่ย นั่นหมายความว่า ฉันก็ผิดข้อตกลงได้เหมือนกัน ฉันจะไม่เดทกับนาย จะว่าไป ข้อตกลงของเราก็ไม่ได้มีลายลักษณ์อักษรซะหน่อย รู้ไหมว่า ตามกฎหมาย การสัญญาด้วยปากเปล่ากลายเป็นโมฆะได้ทันทีเลย ดังนั้น ถือว่าโมฆะ”



            ไคโลคว้าตัวเธอเข้าหาทันที หมายจะจับจูบให้สิ้นเรื่องสิ้นราว ปากดีนัก แต่เธอยกหนังสือขึ้นกันอย่างทันท่วงที เหมือนคิดคาดการณ์ในหัวไว้หมดแล้วว่าเขาจะทำอะไรบ้าง



          “ฉันคิดอยู่แล้ว” เรย์หรี่ตาลง “และเพื่อไม่ให้นายตั้งใจจะทำอะไรแบบนี้อีก ฉันเตรียมบทเรียนล่วงหน้าไว้แล้วล่ะ จงจำไว้นะ ไคโล อย่ายุ่งกับฉัน หรือคิดว่าตัวเองฉลาดกว่าฉัน”



          “เธอจะทำอะไรได้”



          “เรานับถอยหลังกันดีกว่า นักกีฬาหัวขี้เลื่อยอย่างนายนับถอยหลังเป็นใช่ไหม?”



          แน่นอนว่าเขานับถอยหลังเป็น แต่มันไม่ใช่ประเด็น สิ่งที่เกิดต่อมา ทำให้เขาโดนลงโทษให้ทำความสะอาดทางเดินตลอดสัปดาห์ และต้องจัดการให้ห้องเรียนกลับเป็นเหมือนเดิมด้วย เรย์ เคโนบี นักเรียนดีเด่น จอมโกหกตอแหล นางมารร้าย ยัยตัวแสบ เขาคิดว่าคิระแสบแล้วนะ ยังได้ไม่ถึงครึ่งของยัยนี่ เพราะเธอมานิ่งๆ เชือดนิ่มๆ โกหกหน้าตาย ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น แล้วความผิดทั้งหมดก็ตกมาอยู่ที่เขาคนเดียว ไม่รู้ทำอีท่าไหน เธอถึงสามารถเอาสีทาบ้านสีแดงแปร๊ดไปสาดในห้องเรียนได้ แถมยังขโมยรองเท้ากีฬาของเขาออกจากห้องนักกีฬาลาครอสไปแปะให้มีรอยเท้าที่พื้น หลักฐานชั้นดี เลี่ยงไม่ได้ แก้ตัวก็ไม่ขึ้น เขาจะหลบไม่ทำความสะอาดตามที่อาจารย์ใหญ่ลงโทษก็ไม่ได้ ขืนทำ เขาจะโดนทัณฑ์บนอีกรอบ ซึ่งทำให้โดนไล่ออก และอนาคตอันสดใสในมหาวิทยาลัยอัลเดอรานจะดับวูบ



            พนันกันได้ว่ายัยเคโนบีรู้จุดอ่อนข้อนี้



            ไคโลคิดอย่างเคียดแค้นขณะใช้ไม้ถูพื้นถูกระเบื้องโถงทางเดิน บริเวณล็อกเกอร์ของนักเรียน เขาต้องอยู่จนค่ำ รอให้นักเรียนกลับบ้านจนหมด ถึงเริ่มงานได้ สังคม ปาร์ตี้ ซ้อมลาครอส บอกลาไปได้เลย เพราะเขาถูกสั่งงดซ้อมหนึ่งอาทิตย์เป็นส่วนหนึ่งของการถูกลงโทษด้วย เอาเถอะ เหลือแค่ไม่กี่วันเท่านั้น เขาคิดอย่างปลงตก ตั้งใจถูพื้นต่อไป



            เสียงก๊อกแก๊กทำให้เขาหยุดกลางคัน เหยียดตัวขึ้นเต็มความสูง แล้วก็เห็นเด็กสาวที่หิ้วของพะรุงพะรัง ผ้าใบสำหรับวาดรูป กระเป๋าย่ามสะพายข้าง เสื้อผ้าของเธอเลอะเทอะเหมือนเพิ่งผ่านการคลุกสีมา เธอกำลังควานหาของในกระเป๋า หยิบโทรศัพท์ออกมาดูอะไรบางอย่าง แล้วก็เก็บเข้าที่ตามเดิม เธอเงยหน้าขึ้นและหยุดชะงักฝีเท้าเมื่อเห็นเขา ไคโลจำเธอได้ เขาไม่มีวันลืมหน้าตาแบบนั้นหรอก แฝดสามหน้าเหมือนกันแบบถอดพิมพ์ แต่บุคลิกต่างกันอย่างไม่น่าเชื่อ คนนี้คือ เดซี่ เคโนบี เงียบๆ เรียบร้อย ไม่ค่อยพูดจากับใคร เป็นเพื่อนสนิทของน้องชายเขาเอง



            “เธอไม่ควรจะอยู่จนค่ำไม่ใช่หรอ?” นี่อาจเป็นประโยคแรกเลยก็ว่าได้ ไคโลไม่เคยคุยกับเธอสักครั้ง หรืออาจจะเคย แต่เขาจำไม่ได้แล้ว ทั้งที่เคยเป็นแฟนพี่สาวเธอ เจอหน้ากันก็บ่อย และเขาเคยเดินเข้าห้องผิด ไปเข้าห้องเธอตอนเช้าตรู่ สมัยที่ยังคบกับคิระอยู่ เดซี่ไม่รู้หรอก เพราะเธอนอนหลับไม่รู้เรื่อง



            เขาเห็นเธอกระพริบตา สีหน้าประหลาดใจที่เขาคุยกับเธอ “ฉันทำงานนิดหน่อย” เธอตอบ “แล้วนายทำอะไร นายก็ไม่ควรอยู่จนค่ำนี่” เสียงของเธอสั่นนิดๆ ขึ้นจมูก



            “ฉันโดนลงโทษ เพราะพี่สาวตัวแสบของเธอไง” ไคโลตอบ คนทั้งโรงเรียนน่าจะรู้วีรกรรมล่าสุดของไคโลแล้วนะ ถึงมันจะไม่ใช่ฝีมือเขาก็ตาม



            “โอ้” เดซี่อุทาน “ฉันขอโทษ”



            “ไม่ใช่เรื่องที่เธอต้องขอโทษสักหน่อย” ไคโลรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา



            “ถือว่าฉันขอโทษแทนเรย์แล้วกัน” เดซี่ยักไหล่ “นายอย่าโกรธเธอเลย เรย์บอกว่า เธอทำลงไปเพราะกลัวนายนะ”



            “เหอะ ฉันเดาว่าคงกลัวมากเลยสิ” เขาพูดจบแล้วโยนไม้ถูพื้นกลับเข้าถังน้ำ



            “ขอโทษจริงๆนะ” เดซี่พูดย้ำอีก “ถ้ายังไง เอ่อ ให้ฉันช่วยไหม ฉันยังไม่ค่อยอยากกลับบ้านอยู่แล้ว”



            เธอไม่รอให้เขาพูดปฏิเสธ เด็กสาวปลดกระเป๋าจากไหล่ วางกรอบผ้าใบลงกับพื้นและพิงล็อกเกอร์ไว้ ก่อนจะเดินลิ่วเข้ามา การได้ยินเดซี่พูดว่าไม่อยากกลับบ้าน ก็เหมือนได้ยินว่าซีเอ็นเอ็นออกมาประกาศว่าเอเลี่ยนบุกโลกนั่นแหละ ไคโลที่กำลังเหนื่อยและเซ็งเต็มที จึงปล่อยให้เธอหยิบไม้ถูพื้นออกจากถังน้ำ บิดผ้าให้แห้งหมาดๆ และเริ่มถูพื้น



            “ทำไมเธอไม่อยากกลับบ้านล่ะ?” ไคโลยืนพิงตู้ล็อกเกอร์



            “ฉันไม่อยากเห็นหน้าตาแสดงความเสียใจของพวกเขา” เดซี่ตอบ



            “เกิดอะไรขึ้น” ไคโลถามอีก



            “ฉันไม่อยากพูดถึงมัน” เดซี่บอก



            “ฉันจะไม่ทำหน้าตาแบบนั้นใส่เธอหรอกน่า บอกมาเถอะ ฉันไม่ชอบที่มีคนมาทำให้อยากรู้ แล้วก็บอกทีหลังว่าฉันไม่จำเป็นต้องรู้” ไคโลพูดตรงๆ เธอหยุดถู เหยียดตัวขึ้น ยังกอดไม้ถูพื้นไว้



            “ก็ได้ แต่สัญญาก่อนว่านายจะไม่พูดจาแย่ๆ” เดซี่บอก เขาพยักหน้าอย่างอดทน “คือว่าฉันถูกมหาวิทยาลัยปฏิเสธเป็นรอบที่สองแล้ว และมันแย่ แย่มากๆ เรย์ได้ที่เรียนไปแล้ว คิระ ถึงจะยังไม่ได้ แต่เธอก็ไม่ค่อยสนใจมันเท่าไหร่ ฉันแค่... ไม่รู้สิ รู้สึกว่าตัวเอง...”



            “ไม่เอาไหน” ไคโลต่อให้



            “ใช่ ขอบคุณที่ตอกย้ำ” เดซี่พูดเสียงเย็น



            “ฉันไม่ได้จะตอกย้ำซะหน่อย” ไคโลรีบพูดทันที “ฉันก็เคยมีความรู้สึกแบบนั้น ทุกคนต้องมีบ้าง”



            “นายเนี่ยนะ?” เดซี่เลิกคิ้วมอง “ฉันว่านายดูภูมิใจในตัวเองสุดๆตลอดเวลาเลย”



            “ฉันก็แค่พยายามน่า” ไคโลบอก “มหาวิทยาลัยอะไรถามได้ไหม?”



            “มุสตาฟาร์” เดซี่ตอบ



            “ถามจริง?” ไคโลถามเสียงสูง เขาเดินเข้าไปหา คว้าไม้ถูพื้นจากเธอมาถือไว้แทน “มันอยู่ไกลตั้งครึ่งค่อนโลก แถมตั้งอยู่ใกล้ภูเขาไฟที่มีแนวโน้มว่าจะระเบิดได้ทุกเมื่อ ไม่เหมาะกับเธอหรอกน่า ทำไมเธอไม่ลองอัลเดอรานล่ะ”



            “เพราะใครหลายคนจะไปอัลเดอรานน่ะสิ” เดซี่ตอบ “เรย์ แมตต์ แม้กระทั่งคิระ เธอเริ่มคิดเพราะแมตต์จะไปที่นั่น” ท้ายประโยคเดซี่แอบกลอกตาอย่างเบื่อหน่ายนิดๆ



            “ฉันทำให้แมตต์เลิกอยากไปอัลเดอรานได้ง่ายมากเลย รู้ไหม” ไคโลบอก “ถ้าแมตต์ไม่ไป คิระก็ไม่ไป เธอก็แค่รับมือเรย์คนเดียว แต่เชื่อเถอะ ยัยนั่นไม่มัวมายุ่งกับเธอหรอก เธอชอบศิลปะใช่ไหม ฉันสังเกตเห็น” เขาหันไปมองกรอบผ้าใบที่เธอวางทิ้งไว้ “อัลเดอรานมีคณะจิตรกรรมน่าเรียนอยู่นะ มีหลายเอกให้เลือกด้วย ฉันว่าน่าจะเหมาะ... เธอยิ้มอะไร”



            เดซี่กำลังยิ้มอยู่จริงๆ ก่อนจะหัวเราะน้อยๆ “แค่ไม่อยากเชื่อว่านายจะมีมุมเหมือนอาจารย์แนะแนว” ไคโลนิ่งไป เขาไม่เคยเห็นเดซี่ยิ้ม หรืออาจจะเคย แต่ไม่ได้สนใจ เวลายิ้ม ดีกว่าทำหน้าเฉยๆเยอะเลย ไม่เหมือนรอยยิ้มของคิระที่เจ้าเล่ห์เพทุบาย ไม่เหมือนรอยยิ้มของเรย์ที่บอกเป็นนัยว่าเธอเหนือกว่า ยิ้มของเดซี่ ก็เหมือนชื่อของเธอ ดอกเดซี่กลีบขาวบอบบางกับเกสรสีเหลืองสดใสตรงกลาง ดูบริสุทธิ์ผุดผ่อง ทุกทีไคโลชอบทำลายความบริสุทธิ์ของพวกเด็กสาว แต่คราวนี้ เขากลับรู้สึก ไม่อยากทำแบบนั้น เดซี่ไม่ใช่เด็กสาวที่ทำเป็นใสซื่อเพื่อให้ดูน่าสนใจหรือเย้ายวน เธอแค่เป็นของเธออย่างนั้นโดยธรรมชาติ



            “และก็แปลกนะ นายไม่เคยคุยกับฉันนานขนาดนี้” เธอพูดขึ้นมา เหมือนพึมพำเบากับตัวเอง



            นั่นสิ ทำไมกันนะ เดซี่ไม่เคยอยู่ในสายตา เขารู้จักเธอ เพราะเป็นเพื่อนสนิทของแมตต์ เพราะเป็นน้องสาวคนสุดท้องของพวกเคโนบี เพราะเคยเดินเข้าห้องผิดและเห็นเธอกำลังหลับสนิทอยู่บนเตียง ใช่ เธอหลับ ภาพที่เขาลืมไปแล้ว หรือไม่เคยใส่ใจแวบกลับเข้ามา เช้านั้นมันมึนๆ หลังจากงานปาร์ตี้ คิระพาเขาไปบ้านเธอ พวกเขาเมาเละพอกันทั้งคู่ ตอนเช้าไคโลเดินออกไปเข้าห้องน้ำ และขากลับนั่นเองที่เขางัวเงีย เดินเข้าประตูผิด ประตูของคิระเป็นสีม่วง สีชมพูน่าจะเป็นเรย์ และเดซี่สีน้ำเงิน เขาคงเบลอสีและผลักประตูสีน้ำเงินเข้าไป เธอหลับปุ๋ยอยู่บนเตียง แว่นตาเอียงกะเท่เร่ไปข้างหนึ่ง มีหนังสืออ่านนอกเวลาวิชาภาษาอังกฤษวางอยู่ใกล้ตัว เธอน่าจะอ่านจนหลับไป เส้นผมสีน้ำตาลล้อมกรอบหน้า ขณะที่แสงอ่อนๆลอดผ่านผ้าม่านบางสีฟ้าครามเข้ามา



            “นี่ ฉันว่านายควรเริ่มถูพื้น หรือไม่ก็เอามาให้ฉัน ไม่อย่างนั้นคงไม่เสร็จแน่” คำพูดของเธอเรียกให้ไคโลกลับมาสู่ปัจจุบัน



            “ช่างเถอะ ฉันขี้เกียจแล้ว” ไคโลบอก มองเธออย่างครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะรีบพูดต่อ “ฉันจะเอาอุปกรณ์ไปเก็บ เธออย่าเพิ่งไปไหนนะ”



            “ทำไมล่ะ?” เดซี่ถามอย่างไม่เข้าใจ



            “ฉันจะไปส่งเธอไง มืดขนาดนี้เธอจะเดินกลับคนเดียวหรือไง?” ไคโลถามกลับ



            “ฉันเดินเป็นประจำ บ้านก็อยู่ไม่ไกลด้วย” เดซี่ยังเถียง



            “รอตรงนี้” เขาออกคำสั่งอย่างเด็ดขาดชัดเจน เดซี่ได้แต่มองอย่างงุนงง



            หลังจากวันนั้นสิ่งต่างๆรอบตัวไคโลก็ค่อยๆเปลี่ยนไป จากที่เขาไม่สังเกตเห็น ไม่เคยสนใจ เดซี่เริ่มมีบทบาทอยู่ในความคิดของเขา แทนที่เขาจะใช้เวลาหลังเลิกเรียนหมดไปกับการทำตัวไร้สาระอย่างที่ชอบทำกับพวกเพื่อน หรือหาเรื่องแกล้งชาวบ้าน เขาพบว่าตัวเองเดินไปทางห้องศิลปะ หลังจากฝึกซ้อมลาครอส อาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อย เขาจะแค่ไปนั่งมองเธอวาดรูป ชวนเธอคุย การคุยกับเธอช่างราบเรียบ และง่ายดาย เขาเจออะไรที่น่าตื่นเต้นมาเยอะแล้ว อะไรเรียบๆสบายๆบ้าง มันก็ดีเหมือนกัน



            เขาชอบหน้าผากกว้างของเธอ บางครั้งจะมีเม็ดเหงื่อเล็กๆเมื่อเธอกำลังจดจ่อ จรดปลายพู่กันลงในบริเวณที่ต้องใช้ความประณีตสูง เธอจะบอกให้เขาเงียบก่อน เงียบสักสิบหรือสิบห้านาที เพราะเธอต้องใช้สมาธิ ในจังหวะนั้นเขาจะนั่งมองเธอ เขาชอบที่บางครั้งปอยผมจะร่วงลงมาจากหน้าผาก และเธอจะยกมือเสยขึ้นไป หรือทัดไว้หลังหู เขาชอบผลงานของเธอ ทุกรูปที่เธอวาด รวมไปถึงงานศิลปะอื่นๆ ทั้งปั้นกระถางและเพนท์ลวดลาย ปั้นดิน ถักกระเป๋า ทุกๆอย่างเลย เธอน่าสนใจกว่าคิระ น่าสนใจกว่าเรย์ น่าสนใจกว่าเด็กสาวทุกคนที่เขาคบมา



            เธอไปอยู่ไหนมานะ เดซี่ ? ทำไมเขาไม่เคยเห็นเธอ



            สิ่งที่เขาชอบมากกว่า สิ่งที่เธอชอบทำ และ การพูดคุยกับเธอ ก็คือ เธอไม่เคยตัดสินใครหรืออะไรทั้งสิ้น ไม่มีดีหรือเลวที่สุดในสายตาของเธอ ยากมากนะที่จะหาคนคิดแบบนี้เจอ อย่างเช่นตัวเขา เธอไม่ตัดสินว่าการกระทำของเขาผิดหรือถูก



            “ทำไมนายสูบบุหรี่ล่ะ?” เธอถาม ระหว่างที่เขาเดินไปส่งเธอที่บ้านในค่ำวันหนึ่งที่เธอนั่งวาดรูปจนเพลิน และเขากำลังจะจุดบุหรี่สูบต่อหน้าเธอเลย



          “ฉันชอบ” เขาตอบอย่างนั้น เพราะไม่รู้จะตอบอะไร



          “ทำไมถึงชอบ?” เธอถามอีก



          “ไม่รู้สิ” เขาตอบอย่างไม่ใส่ใจนัก “ถ้าเธอกำลังจะเริ่มเรื่องมันไม่ดีต่อสุขภาพล่ะก็...”



          “เปล่า” เดซี่ส่ายหน้า “ฉันแค่อยากให้นายหาเหตุผล นายติดมันหรือเปล่า?”



          “ไม่” ไคโลส่ายหน้า



          “งั้นสูบทำไมล่ะ?” เธอถามอีก



          “ไม่รู้เหมือนกัน” เขาตอบ รู้สึกอึดอัดชอบกล



          “ฉันเก็บไว้ให้ไหม?” เดซี่เสนอ ยื่นมือมาตรงหน้า ไคโลก้มลงมอง แล้วก็ยอมวางซองบุหรี่ในมือของเธอ เดซี่เงยหน้า ยิ้มน้อยๆ “ฉันหิวแฮะ นายหิวไหม ไปหาพิซซ่ากับโค้กกินกัน”



          แล้วไคโลก็ไม่ได้แตะบุหรี่อีกเลย ด้วยวิธีง่ายๆสั้นๆแค่นั้นของเดซี่






Writer's Talk

เคยฟังเพลง พลิกล็อค ไหมคะ? 

ตั้งแต่ยังไม่เริ่มเขียน แต่เห็นคำว่า Triplets AU และเห็นว่า มักมีการจับคู่แบบ แมตต์-เดซี่  ไคโล-เรย์ และ เบน-คิระ ฉันก็เอนอ่อนตามนะ แต่พอจะมาเขียน เริ่มวางพล็อตในหัว ตอนแรกก็กะว่าจะตามแพทเทิร์นนั้น พอคิดไปคิดมา เห็นภาพไคโล-เดซี่ มากกว่า 

ทุกทีเวลาเขียนฟิค ฉันจะไม่เหมือนนักเขียนทั่วไปเท่าไหร่ ที่ต้องมีกระดาษ บอร์ด ร่างรายละเอียด หรือวางโครงให้เรียบร้อย ฉันเป็นพวกมีภาพทั้งหมดในหัวเรียบร้อยแล้ว และไม่จำเป็นต้องวาดผังออกมาอีก หรือไม่ก็ เขียนไปคิดไป ณ ตอนนั้นเลย แต่ Triplets AU นี้เป็นแฟนฟิคเรื่องแรกที่ฉันต้องทำผังความสัมพันธ์ตัวละครตั้งแต่ฉากเปิดเรื่อง จนปิดเรื่อง เริ่มจาก ฉันต้องการให้ใครคู่ใครในตอนจบ แต่ระหว่างทางจะเหมือนว่าใครคู่ใครบ้าง 

ข้อดีของการทำผังก็คือ มันเป็นระเบียบเรียบร้อย แต่ข้อเสียคือ ฉันที่เป็นคนเขียน ไม่อินไปกับเรื่องเท่าไหร่ค่ะ เหมือนกับว่า... ไม่รู้สิ ไม่เป็นอิสระมั้งคะ ฉันเป็นพวกชอบทำอะไรตามอำเภอใจ ฮ่าฮ่า  ดังนั้นฉันจะกลับไปสู่แบบเดิม มีภาพในหัว แล้วถอดออกมา เขียนไปคิดไป ดีและอินสุดสำหรับเวลาเขียน  

                       

 

            

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

847 ความคิดเห็น

  1. #818 Cherry Wanlada (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2562 / 19:11
    ชอบคู่นี้แฮะบางที่คนร้ายๆก็อยากได้ความสุขแบบเรียบง่ายก็ได้
    #818
    0
  2. #468 kanit4u (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:15
    นี่มัน A walk to remember คิดถึงเลย
    #468
    0
  3. #334 yukiko (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 มกราคม 2561 / 10:44
    ขึ้นเรือออออ
    #334
    0
  4. #324 ~.oOBaM...bAmOo.~ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 00:05
    พลิกล็อคคคค แต่กลายเป็นชอบคู่นี้ซะงั้นนนน
    #324
    0
  5. #286 lukbua (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 21:14
    ลงเรือผิด!!! 55555 แต่เรือลำใหม่นี้ ขึ้นแล้วรู้สึกเบาสบายราวกับโดนป้ายยา
    #286
    0
  6. #269 ลิลหรี่ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 00:34
    กลับมาอ่านอีกรอบ เดซี่เปงเมียหรือแม่่่่่่ 55555555
    #269
    1
    • #269-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 13)
      27 มิถุนายน 2560 / 10:15
      55555 เคารพเมีย ให้เหมือนเคารพแม่
      #269-1
  7. #222 Roserin (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 01:15
    เป็นคู่ที่เราชอบเกินคาดเลยค่ะ ต่างกันมากแต่เข้ากันได้อย่างง่ายๆและเป็นธรรมชาติมากเลย ไคโลเองหลังจากเจอสีฉูดฉาดบาดตามาตลอดคงจะนึกชอบอะไรที่สบายตาสบายใจไม่ปรุงแต่ง
    #222
    1
    • #222-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 13)
      12 เมษายน 2560 / 09:06
      คุณ Roserin คิดถึงจังเลยค่ะ หายไปเสียนาน นึกว่าจะไม่อ่านกันซะแล้ว Y^Y
      ดีใจจังเลยยยยย :)))
      #222-1
  8. #92 krasivaya_Dragunov (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:46
    นึกภาพในหัวแล้วพิมพ์เลย!!! โอ้แม่เจ้า ทำได้ไง เก่งมากๆเลยค่ะ นับถือกับคามสามารถในการจัดระบบในสมองของตัวเองได้ดีมากๆ (แถมยังสามารถอัพได้บ่อยๆด้วยง่ะ ทำได้ไงเนี่ยยย) ผิดกับเราเลยค่ะ ทางนี้ต้องทำผังเป็นมหากาพย์ก่อนที่จะเริ่มเขียนอะไรสักตัวได้ จุดเริ่มต้นนี้ ปมนี้ จะย้อนตรงนี้ อย่างนั้นอย่างนี้ โยงไปโยงมาจนตัวเองยังงงเอง (?) 

    ข้าน้อยขอคารวะ!!!!!
    #92
    1
    • #92-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 13)
      9 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:31
      ที่ฉันนึกภาพในหัวแทนการเขียนโครงร่าง เพราะฉันเป็นคนชอบดูหนังมั้งคะ ทุกอย่างเป็นภาพ ไปตามอารมณ์ แล้วก็เขียนเลย

      #92-1
  9. #85 Apirujeeners (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:49
    โอ้ยเหมือนขับรถแล้วมีเลี้ยวโผล่มาแบบไม่ตั้งใจ / แอพเด็กดีไม่เตือนเลย นานๆทีเตือน ต้องมาดูเอง (บ่นเฉยๆค่ะ5555) / ไม่คิดว่าไคโลจะมีมุมแบบนี้จากการที่อ่านมา ฮือ 5555
    #85
    1
    • #85-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 13)
      6 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:56
      สิ่งที่คนอื่นมอง กับ ตัวตนที่เป็นจริงๆ มันอาจสวนทางกันค่ะ
      #85-1
  10. #84 `PS.AriA†´ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:22
    นักอ่าน

    สถานะ : หลังหัก

    ไม่เดาแล้วว่าใครคู่ใคร แง๊55555555มาลงเอยกันได้ยังไง เราแบบเห้ย แต่อ่านจนจบ เอ๊า ทำไมเคมีเข้ากัน เอ๊า เอ๊ะ เอ๊ออะะ
    #84
    1
    • #84-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 13)
      6 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:17
      555555 ไม่มีทีท่ามาก่อนเลย แต่ฉันวางแผนไว้แบบนี้จริงๆนะ
      #84-1
  11. #83 Dandelions (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:03
    ยังคงจิ้นไคโลเรย์จ้า จอมวางแผนนัก เอาให้ผิดแผนท้องก่อนแต่งโกลาหลกันไปเลย โฮ๊ะโฮ่ๆๆ

    เบนคิระ รอวันเผยใจกัน ว่าคิดตรงกันมาตลอด (ท่าจะร้อนน่าดู อร้ายย >\\\<)

    แมตต์เดซี่ แมตต์ไม่ใช่แค่สายลมที่หวังดีนะเดซี่ มองไม่เห็นใช่แปลว่าไม่มี มองไม่เห็นแต่รู้สึกได้ ที่สำคัญ ขาดไปไม่ด้ายยยย. โอมจงรู้สึกๆ เดซี่จงรู้สึกๆ (ปล่าวสะกดจิตไรท์นะคะ ฮา)

    ป้าก็มโนไปเรื่อย.สงสัยจะเมายาเส้น ป้าชอบเอามาสีฟันหลังกินหมากน่ะ อย่าถือสาาาา 5555
    #83
    1
    • #83-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 13)
      6 กุมภาพันธ์ 2560 / 05:58
      อยากเอาใจป้าอยู่นะ จริงๆแล้ว แต่เส้นเรื่องปูทางเรียบร้อยแล้วป้า ฟิลลิ่งฉันก็ไปตามทางเรียบร้อยละ หลังจากฟอร์ซฟิลลิ่งให้เป็นตามแผนมานาน
      อีกอย่าง คาแรกเตอร์ของเรย์ในฟิคนี้ นางเป็นคนแอบแรงอยู่ข้างใน เหมือนไฟ ไคโลก็ไฟ วายวอดกันพอดี (แต่มันก็น่าจิ้นจริงๆอะนะ) ขณะที่เดซี่เหมือนน้ำ เหมือนอากาศที่อบอุ่น น่าจะพอให้ไฟสงบๆได้บ้าง ฉันเป็นพวกโลกสวยชอบความสัมพันธ์แบบนั้น (ฮิ้ววววว~)
      #83-1
  12. #82 Dandelions (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:45
    ไคโลลลลลลลล. จะกรี๊ดก็เดี๋ยวลูกหลานตกใจ ดีงามเพียบพร้อมเสน่ห์ร้ายยากต้านทาน อร้ายยยยย. ชอบไอเดียระหว่างทางค่ะ เหมือนจะใช่แต่ไม่ใช่ แต่ เอ๊ะ!! หรือจะใช่ สมกับเป็นไรท์เจรงๆ แยบคายฝุดๆ. ความรักก็งี้แหละใช่ไม่ใช่ เหมาะสม ไม่เหมาะสม บอกไม่ได้หรอก. มันเป็นโชคชะตา. ฮิ้วววววว
    #82
    1
    • #82-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 13)
      6 กุมภาพันธ์ 2560 / 05:59
      โชคชะตาจริงๆ
      #82-1
  13. #81 :FramE (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:47
    เดาไม่ออกเลยว่าใครจะคู่กับใคร????????????????
    #81
    1
    • #81-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 13)
      10 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:27
      ฮ่าฮ่า นั่นสิ
      #81-1
  14. #80 ลิลหรี่ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:32
    เอ้อ เราก็นึกว่าที่ผ่านมาไรท์เขียนออกมาก่อน เพราะเห็นพล็อตเป๊ะดี แต่ก็สองจิตสองใจ ก็เห็นอัพทุกวัน คิดยังไง อยากเขียนอะไรก็เขียนยั่งงั้น
    ไม่นึกว่าจะคู่นี้แหะ ความจริงได้เห็นเรย์vsไคโลก็สนุกดีเหมือนกัน ส่วนเดซี่ ใสไปไหมคะน้องงงงง 55555 แต่ก็คงเป็นด้านตรงข้ามกับไคโลที่ดีที่สุด เพราะพวกเขาไม่มีอะไรเหมือนกันเลย
    //ไม่นึกว่าจะดูฮอร์โมน นึกว่าจะดูแต่ของฝรั่งค่ะ
    #80
    3
    • #80-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 13)
      5 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:44
      แทบจะไม่เคยเขียนร่างออกมาเลยค่ะ ทุกอย่างอยู่ในหัว มีเรื่องนี้แหละ ลองทำดู แต่รู้สึกเฟลมาก เพราะเหมือน ถูกกำหนด ถูกบังคับ ด้วยสิ่งที่ตัวเองวางไว้ ไม่ได้ทำตามอารมณ์เท่าไหร่
      #80-1
    • #80-2 Silver-Sky(จากตอนที่ 13)
      5 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:50
      อ่า เรื่อง ฮอร์โมน แหม เห็นอย่างนี้ บางทีฉันก็ดูละครไทยนะคะ
      อย่างเช่นเอ่อ.... สี่แผ่นดิน สายโลหิต (ดูตั้งแต่เด็กเลยล่ะ ฮ่าฮ่า) สูตรเสน่หา (ชอบนางเอกมาก แซ่บดี) รากบุญ (ชอบมุมกล้อง) จำเลยรัก อืมมมม ก็เหมือนจะมีแค่นี้แหละค่ะ
      #80-2
  15. #79 lamb_san (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:52
    มีมุมมองของไคโลจริงๆด้วยยย5555 มาแบบเงียบๆซุ่มๆสุดๆเลยค่ะ แหมมมม หลงเดซี่แบบออกนอกหน้าเลยนะนายโดยเฉพาะมุกเดินผ่านนี่แบบ... โธ่55555 นายมันกากไคโล โซโล *กลอกตา* แต่น่ารักดีค่ะ ส่วนตัวเราไหลไปเรื่อยๆตามที่ไรท์เขียน เพราะในชีวิตจริงเราไม่มีทางรู้หรอกว่าใครใช่จริงๆ คนที่คิดว่าใช่ บางทีอาจจะมีคนที่ใช่กว่าเข้ามาอีก ชีวิตคนเรามันไม่แน่นอนนี่คะ
    ปล.ของเบนอันต่อไปใช่มั้ยยย รอค่า
    #79
    1
    • #79-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 13)
      5 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:43
      เอ๋ ว่าไคโลกากได้ไง เดี๋ยวเขาไปฟ้องท่านตาหรอก
      #79-1
  16. #78 Skye1907 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:20
    ไคโล-เดย์ซี่ เบนก็น่าจะคู่กับเรย์? แมตต์กับคิระ?
    #78
    1
    • #78-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 13)
      5 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:40
      ก็คงจะอย่างนั้น
      #78-1
  17. #77 มู มิน (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:53
    ตอนแรกนึกว่า เบน-เดซี่ แต่ ไคโล-เดซี่ก็ดีนะคะ55555 น่ารักดียย์
    #77
    1
    • #77-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 13)
      5 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:45
      น่ารัก อบอุ่นดีนะคะ
      "หนุ่มร้ายกับสาวเนิร์ด สมการรักไม่ลงตัว ป่วนหัวใจ" ขาย แจ่มใส ได้เลยนะเนี่ย ฮ่าฮ่า
      #77-1