Star Wars Aesthetic & Short Fic [Kylo x Rey]

ตอนที่ 1 : Break my heart; break it a thousand times if you like. [The Selection AU]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,901
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    9 ม.ค. 60


The Selection AU 

Original by : Kiera Cass 

Chapter : 1/3








Break my heart; break it a thousand times if you like.  [The Selection AU]


            ถ้าจะมีอะไรที่เขาหวั่นวิตก กังวลใจ จนอาจเรียกได้ว่ากลัว ก็คือ เดอะซีเลคชั่น เจ้าชายเบน นาเบอร์รี่ ออร์กาน่า โซโล ไม่เคยหวาดหวั่นต่อสิ่งใดมากเท่านี้มาก่อน เขาไม่รู้ว่าท่านแม่เคยรู้สึกแบบนี้บ้างไหม หรือท่านยายจะกังวลแบบเขาไหม ก่อนที่จะเข้าสู่ธรรมเนียมปฏิบัติในการหาคู่ครองที่ดีที่สุด อัลเดอรานเป็นอาณาจักรที่มีเขตการปกครองมั่นคงเป็นของตนเอง ราชวงศ์สืบสายเลือดจากรุ่นสู่รุ่น และเมื่อถึงเวลา องค์รัชทายาทจะต้องเลือกคู่ครองจากประชาชนในอาณาจักร พวกเขาจะไม่แต่งงานกับชาติอื่นใดทั้งสิ้น เพื่อคงความเป็นอัลเดอรานไว้ในราชวงศ์



            เดอะซีเลคชั่นเริ่มต้นมาได้เป็นอาทิตย์แล้ว สาวโสดจากทุกมุมทุกตรอกซอกซอยของอัลเดอรานเดินทางไปที่สำนักงานเขตที่อยู่ใกล้ที่สุด กรอกใบสมัคร ถ่ายรูป จากนั้นข้อมูลทั้งหมดจะถูกส่งมาที่เขา เจ้าชายรัชทายาทแทบไม่มีเวลาทำอย่างอื่น นอกจากการนั่งอ่าน นั่งดูรูปภาพ แล้วมันก็ทำให้เขาสงสัย ถ้าคนที่เหมาะสมกับเขาจริงๆ เป็นคนที่เขาไม่ได้เลือกขึ้นมาล่ะ? หรือถ้าเขาไม่ถูกใจใครเลย ไม่รู้สึกรักชอบใครสักคนที่เลือกมา เขาจะทำยังไง ไม่เคยเกิดขึ้นในประวัติศาสตร์ของอัลเดอรานว่าองค์รัชทายาทไม่เลือกคู่ครองจากเดอะซีเลคชั่น เขาจึงกังวล และอาจจะกลัวนิดๆอย่างไม่สมเป็นเขาเลย



            องค์ราชินีเลอา แม่ของเขารักองค์ราชาฮานอย่างยิ่ง พวกเขาเจอกันในเดอะซีเลคชั่น เช่นเดียวกับท่านยายแพดเม่กับท่านตาอนาคิน และย้อนกลับไปไม่รู้กี่รุ่นต่อกี่รุ่น พวกเขาต่างตกหลุมรัก มีความสุข เบนนึกไม่ออกว่าเขาจะตกหลุมผู้หญิงได้ยังไง ถ้ามีกล้องคอยตามดู แทบจะทุกคำพูด ทุกการกระทำอยู่ในสายตาของคนทั้งอาณาจักร และเขายังต้องบริหารเวลา พูดคุย ใช้เวลากับพวกเธอทุกคนที่ผ่านเข้ารอบมาอย่างเท่าเทียม และคัดออกไปทีละคน จนเหลือคนสุดท้าย



            แล้วก็ถึงวันที่หญิงสาวทั้งสามสิบห้าคนผู้เข้ารอบต้องเดินทางเข้ามาในวัง สำหรับเขา พวกเธอดูเหมือนๆกันไปหมด ตอนที่เลือก เขาแค่อ่านใบสมัครผ่านตา ดูความสนใจ ความชอบ คติประจำใจ การศึกษา ไม่ได้ดูหน้าตาเจาะจงเป็นพิเศษ เมื่อพวกเธอแต่งตัวอย่างหรูหราเดินเข้ามาในพระราชวัง แทบจะไม่มีใครโดดเด่นไปมากกว่าใคร ให้ตาย เขาจะถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์หรือเปล่าว่าเลือกผู้หญิงจืดชืดทั้งนั้นเลย เขาไม่ได้ไปเจอพวกเธอทันที วันนี้พวกเธอแค่มาเตรียมตัว ออกรายการ สัมภาษณ์สั้นๆ เขานั่งดูบทสัมภาษณ์ทางโทรทัศน์ เพื่อดูว่ามีใครน่าสนใจบ้าง อืม สวยแต่ไร้สมอง สวยแต่ดูหลงตัวเอง ไม่สวยแต่ฉลาด คนนี้จืด คนนู้นน่าเบื่อ คนนั้นพูดแต่เรื่องเสื้อผ้า จนกระทั่ง...



            “ประทับใจอะไรหรือคะ? ของกินสิ แน่นอนอยู่แล้ว ฉันอยู่ในชนชั้นที่ห้า เราไม่ค่อยได้กินอะไรอร่อยๆนักหรอกที่บ้าน ฉันว่าที่นี่จะทำให้ฉันกินไม่หยุดเลยล่ะ” แล้วเธอก็ยิ้มกว้าง ฟันหน้าค่อนข้างใหญ่แต่ก็เรียงเป็นระเบียบสวย



            ก็เพิ่งจะมีคนกล้าตอบอย่างจริงใจเนี่ยแหละ เบนหยิบแฟ้มประวัติของทั้งสามสิบห้าคนมาเปิด พลิกไปจนเจอผู้หญิงที่บอกว่าชอบกิน เธอชื่อ เรย์ เคโนบี มาจากครอบครัวชนชั้นที่ห้า ชนชั้นแรงงาน ปู่ของเธอเป็นเจ้าของคณะดนตรี พ่อแม่ของเธอก็สานต่อ ตัวเธอเองเป็นนักร้อง มีน้องสาวอีกหนึ่งคนเป็นนักไวโอลิน เขาจำได้ว่าสาเหตุที่เลือกเธอมาเพราะ คำพูดง่ายๆต่อท้ายในใบสมัคร เธอบอกว่า ยิ้มไว้ก่อน



            ถือว่าน่าสนใจ เขาปิดแฟ้ม ปิดโทรทัศน์ และอ่านเอกสารที่ต้องจัดการให้เสร็จสิ้นก่อนจะเข้านอน แต่กลับนอนไม่หลับเสียอย่างนั้น หลังจากพลิกไปพลิกมาจนรำคาญตัวเอง เขาก็ลุกขึ้นยืน หยิบเสื้อคลุมมาสวมและออกไปเดินเล่น



            “ขอโทษครับคุณผู้หญิง แต่คุณต้องกลับเข้าห้องเดี๋ยวนี้” เบนได้ยินเสียงองครักษ์ของเขาพูดเสียงดังมาจากระเบียงด้านที่กำลังจะเดินไป เขาเห็นองครักษ์แล้ว แต่ไม่เห็นว่าพูดกับใคร มุมทางเดินบังเอาไว้พอดี



            “ขอร้องล่ะค่ะ ฉันแค่อยากสูดอากาศ” เสียงผู้หญิงที่ฟังแล้วเหมือนเธอจะขาดอากาศหายใจจริงๆ เบนเดินพ้นมุมไป และเห็นเธอเต็มตัวเป็นครั้งแรก ผู้หญิงที่ชอบของกินคนนั้นเอง ดวงตาของเธอบวมช้ำ แดงนิดๆ และมีคราบน้ำตาชัดเจนบนใบหน้า อะไรกัน เมื่อเย็นยังยิ้มร่าเริงออกโทรทัศน์อยู่เลย



            “ไม่ได้จริงๆครับ คุณ...”



            “ไม่เป็นไร มิทากะ” เบนพูดแทรกขึ้นมาก่อน ทั้งองครักษ์และผู้หญิงคนนั้นหันมามองเขาพร้อมกัน “ให้คุณผู้หญิงได้ออกไปสูดอากาศในสวนเถอะ” เมื่อองครักษ์มิทากะได้ยินดังนั้นก็เดินก้มศีรษะคำนับ และยอมหลีกทาง “ผมพาคุณไปดีไหม คุณผู้หญิง” เบนถามอย่างอ่อนโยน และยื่นมือให้เธอจับ



            “ฉันเดินเองได้ค่ะ แต่ยังไงก็... ขอบคุณ” เธอปฏิเสธและขอบคุณอย่างสุภาพ “คุณคือเจ้าชายใช่ไหมคะ ฉันจำได้ ฉันเรย์ค่ะ”



            “ผมรู้ ผมก็จำคุณได้” เบนบอก เพิ่งจำได้เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้ เขาเสริมเองในใจ ขณะเดินนำเธอออกไปสวนขนาดกลางที่อยู่ด้านนอก อากาศเย็นกำลังสบาย และเธอก็ผ่อนลมหายใจอย่างโล่งอก “คุณร้องไห้ทำไม คุณบอกผมได้ไหม”



            “ถ้าฉันพูดแล้ว คุณต้องสัญญาก่อนว่าจะไม่สั่งตัดหัวฉัน” เรย์บอก



            “ผมไม่เคยสั่งตัดหัวใคร” เบนพูดให้เธอสบายใจ



            “คุณอาจอยากลองเป็นครั้งแรกก็ได้นี่” เรย์พึมพำ แต่เขาได้ยินชัดเจน และประโยคนั้นทำให้เขาพ่นลมทางจมูก เธอเป็นคนตลก และน่าสนใจทีเดียว เขาบอกเธออีกครั้งว่าเขาจะไม่ตัดหัวเธอแน่ๆเธอถอนหายใจ และเริ่มพูดต่อ “พรุ่งนี้ คุณช่วยคัดฉันออกได้ไหมคะ” คำขอของเธอ ทำเอาร่างสูงชะงักเท้า และหันไปมองคู่สนทนาอย่างสงสัย



            “คุณคิดถึงบ้านหรือ” เขาถาม



            “เปล่าค่ะ” เธอส่ายหน้า ท่าทางอึดอัดใจ “ฉันเคยให้สัญญากับคนๆหนึ่งไว้ว่าจะแต่งงานกับเขา ตอนนี้เขาไปเป็นทหารที่ชายแดน และครอบครัวของฉันต้องการเงิน ถึงบังคับให้ฉันมา แต่... ฉันไม่ได้หมายความว่า ฉันรังเกียจคุณนะคะ แค่เขาเป็นรักแรกของฉัน เพราะฉะนั้น กรุณาเถอะค่ะ คัดฉันออก”

            เบนไม่ใช่คนใจไม้ไส้ระกำ แม้จะรู้สึกเสียดาย แต่เขาก็ให้คำมั่นกับเธอ หากวันพรุ่งนี้ เธอยังยืนยันที่จะออก เขาก็จะจัดการให้เธอตามนั้น เมื่อเธอรู้สึกดีขึ้นแล้ว เขาขอให้เธอเก็บเรื่องที่เจอเขาไว้เป็นความลับ ถ้าผู้หญิงคนอื่นๆรู้ อาจจะคิดว่าเป็นการลำเอียงที่เขามาพบเธอก่อนแค่คนเดียว เธอพยักหน้าและสัญญาว่าจะไม่บอกใคร เช่นเดียวกับที่เขาสัญญาว่าจะไม่เอาผิดเธอในเรื่องที่มีคนรักอยู่แล้ว เบนเดินกลับห้องนอน รู้สึกโหวงเหวงอย่างประหลาด เธอเป็นคนเดียวที่เขารู้สึกสนใจแท้ๆ แต่เรื่องดันกลายเป็นแบบนี้เสียได้ เจ้าชายรัชทายาทแห่งอัลเดอรานใช้เวลาเป็นชั่วโมงกว่าจะหลับไปได้ในคืนนั้น



            เช้าวันต่อมา หญิงสาวทั้งสามสิบห้าคนนั่งรับประทานอาหารในห้องกว้างโอ่อ่า เมื่อเขาเดินเข้าไป พวกเธอก็ลุกขึ้นยืน ต่างมีกิริยามารยาทเรียบร้อย เหมาะสมกับสถานที่ วันนี้เขาต้องคุยกับพวกเธอทั้งสามสิบห้าคน และคัดหญิงสาวที่ไม่มีคุณสมบัติมากพอออกไป นั่นล่ะ คืองานที่ยาก เบนไม่เก่งเรื่องปฏิเสธและบอกข่าวร้ายให้คนอื่น ท่านแม่บอกว่ามันคือจุดอ่อนของเขา และเดอะซีเลคชั่นจะช่วยให้ขัดเกลาเขาเอง หากเขาสามารถรับมือกับอารมณ์ผิดหวัง ริษยา และอยากครอบครองของผู้หญิงได้ เขาจะจัดการได้ทุกอย่างในอาณาจักรนี้



            เขาแอบชำเลืองมองเรย์ เธอกลับมายิ้มอย่างสดใสเช่นเคย เขาอยากรู้ว่าเธอได้คิดทบทวน และจะเปลี่ยนใจหรือไม่ เขาไม่ได้อยากแย่งผู้หญิงมาจากใคร เขาแค่ยังอยากให้เธออยู่ต่อ



            เบนเริ่มคุยกับพวกเธอ บางคนอ่อนหวาน จิตใจดี น่ารัก บางคนมีท่าทางเจ้าเล่ห์ หูตาแพรวพราว หว่านเสน่ห์อย่างจงใจ เขาเก็บพวกเธอไว้ก่อน ผู้หญิงเจ้าเล่ห์อาจมีประโยชน์ต่อการบริหารอาณาจักร ผู้หญิงอ่อนหวานก็เหมาะกับการเป็นราชินี แม้แต่ผู้หญิงฉลาดอวดดี มั่นใจในตัวเองสูงก็อาจเหมาะกับการปะทะฝีปากกับพวกขุนนาง คนที่เขาคัดออก คือคนที่เขาเห็นว่า ไม่มีคุณสมบัติเพียงพอ ขี้กลัว พูดจาโผงผางจนเกินงาม เล่นละคร หรือพูดมากจนน่ารำคาญและไร้สาระ แล้วก็มาถึง เธอ เรย์ เคโนบี



            “คุณดีขึ้นแล้ว” เขาทักก่อน



            “ค่ะ” เรย์พยักหน้า “ขอบคุณที่ยังไม่ส่งฉันไปประหาร”



            “ผมบอกแล้วไง ผมไม่ประหารหรือตัดหัวใคร” เขายืนยัน และเธอยิ้ม เขาชอบเวลาเธอยิ้ม มีอะไรบางอย่างในนั้น ที่ไม่เสแสร้ง เธอสดใสได้โดยไม่ต้องพยายาม ดวงตาของเธอก็เหมือนกัน ยาวรี นัยน์ตากลมโตสีน้ำตาล ใสซื่อ ราวกับตาของกวาง อิจฉา เขาเริ่มอิจฉาผู้ชายคนนั้น คนที่เธอให้สัญญา “คุณทบทวนดูหรือยัง หรือว่ายังต้องการให้ผมคัดคุณออก”



            เธอเม้มริมฝีปาก อึดอัด และลำบากใจ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นอย่างมั่นใจ เหมือนตัดสินใจได้แล้ว “คุณคงไม่มองว่าฉันเป็นคนโลเลนะคะ ถ้าบอกว่า ฉันอยากอยู่ต่อ แต่ไม่ได้หมายความว่า ฉันต้องการเป็นเดอะวัน ฉันแค่คิดถึงครอบครัวของฉัน คิดถึงปากท้องของพวกเขา ถ้าฉันออกไปตั้งแต่รอบแรก ฉันจะไม่ได้อะไรเลย ได้โปรด อย่าหาว่าฉันเห็นแก่ได้เลยนะคะ”



            “ไม่หรอก ผมเข้าใจ” เบนพยักหน้า ชนชั้นแรงงานอย่างเธอ เรื่องหาเลี้ยงปากท้องสำคัญที่สุด



            “จะเป็นอะไรไหมคะ ถ้าคุณจะเก็บฉันไว้จนห้าคนสุดท้าย” เรย์ขอ เขาคิดว่าเธอคงจะนั่งคิดมาทั้งคืน และรวบรวมความกล้าอย่างยิ่งที่จะมาพูดแบบนี้ “ระหว่างนี้ ฉันจะเป็นเพื่อนคุณ เราเป็นเพื่อนกันก็ได้นี่คะ” แต่เขาไม่ได้อยากเป็นแค่เพื่อน ดวงตาของเบนเข้มขึ้น มองสำรวจใบหน้าวิงวอนของเธอ ถ้าถึงห้าคนสุดท้าย ทั้งเธอและครอบครัวของเธอจะได้เลื่อนเป็นชนชั้นที่สอง ฐานะทางการเงิน และเส้นทางอาชีพจะสูงขึ้น ถือว่าเป็นการเดินหมากที่ฉลาดทีเดียว ยังไงก็ได้ทั้งขึ้นทั้งร่อง เมื่อจบเดอะซีเลคชั่น เธอก็คงไปแต่งงานกับผู้ชายคนนั้น แล้วเขาล่ะ ได้อะไร?



            “ผมจะได้อะไรจากการเป็นเพื่อนคุณ” เบนถาม เขาอยากลุกไปตอนนี้เลย ไปสั่งตามหาผู้ชายคนนั้น และออกหนังสือราชการสั่งให้ประจำอยู่ชายแดนตลอดไป ไม่ต้องกลับมา หรืออาจจะส่งให้ไปเป็นทูตอยู่อาณาจักรอื่น หาผู้หญิงที่สวยกว่าเรย์ให้แต่งงานแต่งการไปซะ



            “ฉันเป็นสายสืบในกลุ่มสาวๆให้คุณได้” เรย์บอกทันที “บอกคุณได้ว่าคนไหนเล่นละคร นิสัยที่แท้จริงเป็นยังไง ผู้หญิงที่คุณไม่เห็นในสายตา อาจมีความน่าสนใจอย่างที่คุณไม่รู้ก็ได้ ฉันให้ข้อมูลเหล่านั้นได้ และฉันว่า เราน่าจะเพื่อนที่ดีต่อกันได้ด้วยนะคะ”



            “เพื่อน?” เขาทวนคำ



            “ใช่ค่ะ” เธอยิ้มบางๆ



            เบนปฏิเสธเธอไม่ลง อีกอย่าง เขาสบายใจที่มีเธอไว้คุย สบายใจมากกว่าคุยกับผู้หญิงคนอื่นที่เหลือ บางทีเธออาจช่วยเขาได้จริงๆ เธอคงจะหาผู้หญิงที่น่าสนใจกว่ามาให้เขา เดอะซีเลคชั่นดำเนินต่อไปจนเหลือยี่สิบคนสุดท้าย เขาสนิทกับเรย์อย่างยิ่ง ขณะเดียวกันก็ปิดเรื่องนี้ไว้เป็นความลับด้วย เขายังต้องใช้เวลากับผู้หญิงทั้งหมดอย่างเท่าเทียมกัน



            ฟาสม่า เป็นอีกคนที่เบนสนใจ เธอมาจากชนชั้นที่สาม เป็นนางแบบชื่อดัง เธอมีคุณสมบัติครบทุกอย่างสำหรับการเป็นราชินี การศึกษาสูง เจ้าเล่ห์ มีเสน่ห์แพรวพราว ฉลาดแกมโกง เธอคงจะสามารถสยบขุนนางทุกคนแทบเท้าได้ไม่ยากเลย นอกจากนี้เธอเป็นคนสวย ร่างสูงสง่า ผมสีบลอนด์ทอง เป็นผู้หญิงสวยตามสมัย และตอนนี้คะแนนความนิยมของเธอก็มาเป็นอันดับหนึ่ง



            “คุณจูบเธอจริงๆหรอคะ” เรย์ถามอย่างไม่อยากเชื่อ ในเย็นวันหนึ่งที่เขาไปเดินเล่นกับเธอ



            “ใคร?” เบนถาม เขาจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าจูบกับใครบ้าง ผู้ชายที่ยังโสดมีหรือจะอดใจไหว ถ้ามีผู้หญิงดาหน้าเข้ามายั่วยวนตั้งสิบเก้าคน ยกเว้นเรย์ไว้หนึ่งคน เขาไม่เคยได้จูบเรย์



            “ฟาสม่า” เรย์ตอบ และเขาพยักหน้า “แล้วเจสล่ะคะ?” เจสคือผู้หญิงที่เรย์แนะนำให้เขา เธอก็น่ารัก สวย มีความคิดที่ดี เป็นกันเอง อบอุ่น คุยเก่ง แต่สำหรับเบน เขาอยากได้คู่ชีวิต ไม่ใช่น้องสาว “คุณไม่รู้หรือไงว่า ฟาสม่า ร้ายขนาดไหน” เรย์โวยวายนิดๆ “เธอเคยตบหน้าแฮนน่า เธอเอาแต่ใจ ถือดี หลงตัวเอง ชอบดูถูกคน ฉันนึกไม่ออกเลยว่า ถ้าเธอเป็นราชินี เรื่องชนชั้นวรรณะในอาณาจักรนี้ ไม่มีทางหมดไปแน่นอน ต่อให้คุณบอกว่า อยากจะทำให้เกิดความเท่าเทียม เธอไม่มีวันเห็นด้วย เธออยากเป็นคนที่เด่นที่สุด ยิ่งใหญ่ที่สุด ให้ตายเถอะ เบน ใครก็ได้ในพวกเรา แต่ฟาสม่า...”



            เบนหยุดเดิน หันขวับมองเธอ ทำให้เธอหยุดพูดไป อยู่ๆความโกรธก็มาจากไหนไม่รู้ “ผมจะจูบกับใคร หรือเลือกใคร สิทธิ์นั้นเป็นของผม อย่าลืมฐานะตัวเอง เรย์”



            เธอนิ่งไป มีเพียงทรวงอกที่สะท้อนขึ้นลงเพราะการหายใจ แววตาของเธอสับสน ริมฝีปากเม้มเข้าหากัน ให้ตาย เขาอยากกัดริมฝีปากเธอ ทำไมผู้หญิงคนเดียวที่เขาต้องการ ถึงกลายเป็นผู้หญิงที่เขาไม่มีวันจะได้มา



            “ฉันขอโทษค่ะ” เสียงของเธอสลดอย่างรู้สึกผิด “ฉันไม่ได้จะ...”



            “ผมจูบกับทุกคน เรย์” น้ำเสียงของเขายังคงสะบัดอย่างอารมณ์บูด “ยกเว้นคุณ”




            แล้วเขาก็หมดเรื่องจะคุยกับเธอ ทำไมถึงรู้สึกโมโห หงุดหงิดมากเท่านี้ เขาก็ไม่เข้าใจตัวเอง แต่ที่แน่ๆ ยิ่งนานไป มันก็ยิ่งชัดเจนมากขึ้น เธอเป็นคนเดียวที่เขาต้องการ ในบรรดาผู้หญิงอีกสิบเก้าคนนั้น ไม่มีใครเทียบเธอได้สักคน          

             











Writer's Talk

The Selection เป็นผลงานเขียนของ Kiera Cass เล่าเรื่องราวของ หญิงสาวที่ชื่อ อเมริกา เข้าร่วมเดอะซีเลคชั่นเพราะครอบครัวคะยั้นคะยอให้สมัคร ตัวเธอมีความรักอยู่แล้วกับชายหนุ่มที่ชื่อ เอสเพ็น (หล่อมาก) จากนั้นก็กลายเป็นรักสามเส้าค่ะ มีแปลภาษาไทยแล้วนะคะ เผื่อใครสนใจอยากหาอ่าน โดยส่วนตัว ฉันชอบเล่มหนึ่ง รำคาญเล่มสอง และเกลียดเล่มสาม  และไม่ชอบตัวละครนางเอกเลยแม้แต่นิดเดียว !! ปัญหาของเธอดูเหมือนจะมีอยู่แค่อย่างเดียวคือ เอ๊ะ ฉันจะเลือกใครดี เจ้าชายแม็กซัน หรือ เอสเพ็นที่รัก บลาๆ ถ้าฉันเป็นพระเอก ฉันไปหิ้วคนอื่นแทนดีกว่า ฉันเลือกใครก็ได้อยู่แล้ว

แต่ว่านะ... ผู้ชายแซ่บ เพราะฉะนั้น อ่านเถอะ แล้วจะไม่เสียใจเลยจริงๆ การันตี

สำหรับ เรย์โล ... ก็แหม ไคโล เรน เป็นเจ้าชายอยู่แล้ว มันอดไม่ได้จริงๆ ที่จะเห็นภาพคุณชายเลือกเจ้าสาว และทำตัวเพลย์บอยนิดๆ จูบดะไปเรื่อย จีบไปเรื่อย เพราะคนที่อยากได้ ดันไม่มีวันจะได้มา 



สำหรับวันนี้ ราตรีสวัสดิ์ค่ะ ฉันนอนเร็ว เพราะพรุ่งนี้ตื่นตีสี่ มาดู Sherlock BBC 


                 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

847 ความคิดเห็น

  1. #810 Cherry Wanlada (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2562 / 13:45
    อยากอ่านเรื่องที่ไรท์แนะนำเลยคะ แต่ไม่รู้จะทนกับความโลเลของนางเอกได้มั้ย
    ปล.เบนเป็นเจ้าชาย กรี๊ดดดดดดดด คาแรคเตอร์นางให้ รีดอินอีกล้าวววว
    #810
    0
  2. #807 Ppiit_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 14:09
    เลือกเรย์ไปเลยยยยยย จะได้จบๆ55555555
    #807
    0
  3. #502 ยานรักเรย์โล (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 18:37
    อยากหาฉบับจริงมาอ่านจังเลย ยิ่งผู้เขียนเชียร์ให้อ่านแล้วด้วย เราจะพยายามไปหาอ่านค่ะ และต้องให้เครดิตผู้เขียนเลยนะคะ เพราะเรย์โลฉบับ The Selection นี่มันสนุกมากจริงๆ มันเป็นเรื่องที่เดาใจน้องเรย์ไม่ออก และรู้สึกเห็นอกเห็นใจเจ้าชายเบนเอามากๆ 'ผู้หญิงที่ไม่มีวันจะได้มา' อ่านประโยคนี้แล้วรู้สึกหมองใจเบาๆ โอ๊ย! เอ็นดู๊! ทำไมมันอีรุงตุงนังแบบนี้~ ลืมรักแรกแล้วโผเข้าสู่อ้อมกอดของเจ้าชายสิจ๊ะน้องเรย์ มาม๊ะ! อาหารอร่อยๆ มีรอหนูเพียบเลยน้า~ ทำไมจะต้องขยับมาเป็นชนชั้นสอง ในเมื่อหนูมีโอกาสได้เป็นที่หนึ่ง นัมเบอร์วันยูโน้ว? คัมม่อน...เบบี้ค่อมม่อนนนน
    #502
    0
  4. #380 T_3 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 22:22
    สนุกอะไรขนาดนี้ น้องนางเรย์

    เธออย่าบอกนะว่าเป็นแผนนนน

    #380
    0
  5. #319 ~.oOBaM...bAmOo.~ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 19:06
    ชอบการเขียนอารมณ์และความรู้สึกของตัวละครมากค่ะ การเข้าใจความต้องการของตัวเองแต่ทำไม่ได้นี่น่าเศร้าจัง
    #319
    0
  6. #291 Audaidaj (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 15:56
    ชอบมากเลยค่ะ
    #291
    0
  7. #115 Ouji-san (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:42
    ชอบจังเลยค่ะ ^ ^
    #115
    0
  8. #7 Skye1907 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 12:13
    เลือกเรย์ไปเลย--
    #7
    1
    • #7-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 1)
      9 มกราคม 2560 / 22:13
      เดี๋ยวก่อนสิ
      #7-1
  9. #6 wanderess (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 22:21
    โอยยยยยยยยยยย The Selection เรื่องนั้นจริง ๆ ด้วย
    แต่ยังไม่คิดจะหยิบมาอ่านเลยค่ะ ไม่ชอบในพล็อต the bachelor แต่ถ้าเป็นพี่ไคโล แล้วยิ่งจบประโยคกับเรย์แบบนั้นด้วยแล้ว กัดผ้าเช็ดหน้าแรงๆ ฮือออออออออออออ
    ไรท์รีบมาต่อนะคะ ค้างงงงงงงง เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #6
    1
    • #6-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 1)
      9 มกราคม 2560 / 03:57
      น่าเขินแทนเรย์จัง จูบกะทุกคนยกเว้นเธออ่ะ มันจะหมายความว่าไงล่ะ ?
      เขินจนไม่กล้าหรอ เบน? //ถูกเจ้าชายสั่งตัดหัว...
      #6-1
  10. #5 ลิลหรี่ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 22:08
    อ้าว ตกลงว่าคุณภาพเรื่อง/เล่มมันแย่ลงเรื่อยๆซะง้าน

    เรย์แอบร้าย(?)ที่ออกมาบอกก่อนว่าอยากจะขอให้คัดออกพรุ่งนี้ แล้วค่อยมายื้อขอให้เอาเข้ารอบ5คน ฉลาดมากๆ
    เอาผญมาอยู่ด้วยกัน35คน แค่คิดก็น่ากลัวละค่ะ
    ปล.แอบนึกถึง the bachelor
    #5
    1
    • #5-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 1)
      9 มกราคม 2560 / 03:56
      จริงๆ มันก็สนุกค่ะ แต่ขัดใจนางเอกนิดหน่อย และนางเป็นคนเล่าเรื่องไง ก็เลย.... นะ!
      #5-1
  11. #3 Dandelions (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 21:33
    ดีต่อใจเหลือเกินนนน >////<
    #3
    0