[Fic Sherlock BBC] A Study in Indigo

ตอนที่ 8 : I believe in Sherlock Holmes

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 313
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    22 ต.ค. 59



A Study in Indigo


Chapter 8: I believe in Sherlock Holmes



                เชอร์ล็อคกับจอห์นอยู่ระหว่างทำคดีเด็กถูกลักพาตัว ขณะที่เฮเธอร์ไปทำงาน เธอไม่ค่อยมีสมาธิกับการจัดดอกไม้นักหรอก เธออยากรู้ผลของการสืบสวน อยากรู้จะแย่แล้วว่า เด็กๆปลอดภัยหรือเปล่า ช่วงพักกลางวัน เธอพยายามโทรหาเชอร์ล็อค แต่เขาไม่รับสาย จอห์นก็เหมือนกัน คงจะยุ่งอยู่ทั้งคู่แน่ๆเลย เฮเธอร์พ่นลมทางจมูกอย่างเบื่อๆ เท้าแขนไว้บนเคาน์เตอร์ ไอริสสังเกตเห็นท่าทางของเธอ


                “เป็นอะไรไป” ไอริสถาม สังเกตเห็นน้องสาวไม่ค่อยพูดค่อยจา ซึ่งออกจะผิดปกติจากนิสัยของเจ้าตัว


                “เชอร์ล็อคกับจอห์นกำลังทำคดีค่ะ ฉันแค่อยากรู้ว่าเป็นยังไงบ้าง แต่ไม่รับสายทั้งคู่เลย” เฮเธอร์บอก “ฉันรู้ว่าอาจจะยุ่งมากๆอยู่ก็ได้ แต่มันเป็นห่วงนี่คะ ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าห่วงอะไร งงตัวเองเหมือนกันค่ะ” ไอริสยิ้มน้อยๆกับคำพูดนั้น “ทำไมพี่ชอบยิ้มแบบแปลกๆเวลาฉันพูดถึงจอห์นกับเชอร์ล็อคล่ะ เขาไม่ได้เป็นคู่เกย์นะ ฉันมั่นใจเลย”


                “พี่ไม่ได้คิดอย่างนั้นเลย” ไอริสบอก “พี่ยิ้ม เวลาที่เธอพูดถึงเชอร์ล็อคต่างหาก”


                “ทำไมคะ” เฮเธอร์ถาม “ก็เขาเป็นเพื่อนฉันนี่น่า จอห์นก็ด้วยนะ”


                “แล้วระหว่างจอห์นกับเชอร์ล็อค เธอคิดว่าเธอชอบใครมากกว่ากันล่ะ” ไอริสถาม เอียงศีรษะน้อยๆ จ้องหน้าน้องสาว ผู้หญิงซื่อบื้อที่ไม่ค่อยรู้ทันความรู้สึกหรือหัวใจตัวเอง ถ้าไม่โดนสะกิดสักหน่อย ก็คงบื้ออยู่อย่างนั้น ไอริสคิดว่าเชอร์ล็อคอาจจะยิ่งอาการหนักกว่าน้องเธอเสียอีก พอเจอคำถามนี้เข้าไป เฮเธอร์ก็เม้มริมฝีปาก เห็นได้ชัดว่าไม่รู้คำตอบ “ระหว่างเชอร์ล็อคกับจอห์น เธอชอบอยู่กับใครมากกว่า”


                “ไม่รู้สิคะ ถามยากจัง ฉันต้องตอบด้วยหรอ ไม่ชอบเลย” เฮเธอร์ทำหน้ามุ่ย ไอริสเลิกคิ้วมอง ส่งสายตาเชิงบังคับ “ก็ได้ๆ ก็ชอบพอๆกันแหละค่ะ แต่ให้ความรู้สึกคนละแบบ อยู่กับจอห์น ฉันสบายใจดีค่ะ จอห์นคุยสนุก และใจดีด้วย แต่เชอร์ล็อค ก็สบายใจเหมือนกัน เขาไม่พูดมาก บางทีก็เงียบจนน่ากลัว แต่ประเดี๋ยวก็หยิบไวโอลินมาเล่น ฉันชอบฟังเขาเล่นไวโอลินค่ะ บางทีก็อ่านหนังสือ นั่งมองเขาอ่านหนังสือก็เพลินดี เวลาเขาอยู่ในปราสาทความคิด ก็น่าทึ่งมากเลยค่ะ เวลาคุยกับเขาก็... ไม่รู้สิ เขาชอบทำฉันหงุดหงิด แต่ฉันก็ไม่ได้รำคาญ เขารำคาญฉันมากกว่า บางทีเขาก็เศร้า เวลาที่เขาคิดว่าไม่มีใครมองอยู่ ไม่รู้ว่าเขาเป็นอะไร แต่ถึงจะหยาบคาย เหมือนไม่สนใจคนอื่น แต่เขาก็เป็นห่วงจอห์น มิสซิสฮัดสัน สารวัตรเลสเตรดที่นับเขาเป็นเพื่อน มอลลี่ เจ้าหน้าที่ชันสูตรที่เขาไปหาบ่อยๆ และพี่ชายของเขาด้วย”


                “แล้วเฮเธอร์ล่ะ? เชอร์ล็อคเป็นห่วงไหม” ไอริสลองแหย่


                “ไม่รู้ค่ะ” เฮเธอร์ส่ายหน้า


                “แล้วอยากรู้ไหมล่ะ” ไอริสแหย่อีก รู้สึกสนุกดี สุดท้ายแล้วสองคนนี้จะเป็นยังไงนะ “ก็ถามเขาสิ”


                คำแนะนำของไอริสก็ฟังดูเข้าท่า เรื่องนี้กลายเป็นเรื่องที่วนเวียนอยู่ในหัวแทน แต่เป็นครั้งแรกที่เฮเธอร์รู้สึกไม่กล้าพูดหรือถามอะไรบางอย่างออกไป เมื่อก่อนเธอไม่เคยกังวลที่จะพูดอะไรทั้งนั้น เธอคิดอะไรก็พูดตามนั้น ไม่เคยพะวงว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อมา แต่ทำไมคราวนี้ เธอกลับไม่กล้าที่จะถามก็ไม่รู้ อาจเพราะเธอไม่เคยเป็นเพื่อนของใคร มีเพื่อนกับเขาคนหนึ่งก็เสียชีวิตไปแล้ว เธอไม่มีเพื่อนที่ไหนอีก มีแต่เชอร์ล็อคกับจอห์น สำหรับจอห์น เธอไม่กลัวที่จะถามหรอก แต่กับเชอร์ล็อค เธอกลับรู้สึกไม่กล้าขึ้นมา แค่เฉพาะกับเขาคนเดียวเท่านั้น


                วันนี้เธอเลิกงานเกือบค่ำ ชดเชยให้กับหลายๆวันที่โดดงานไป เมื่อกลับมาที่บ้านสองสองหนึ่งบี ก็เห็นรถตำรวจจอดอยู่สามคัน เธอตกใจ คิดว่าเกิดเรื่องไม่ดีกับเชอร์ล็อค หรือจอห์น หรือมิสซิสฮัดสัน ร่างเล็กจึงรีบวิ่งแทรกผู้คนที่มุงดูอย่างสอดรู้เข้าไป เธอวิ่งห้อตะบึงขึ้นไปด้านบน สารวัตรเลสเตรด กับเจ้าหน้าที่บางส่วนอยู่บนนั้น และพวกเขากำลังใส่กุญแจมือเชอร์ล็อค


                “นี่มันอะไรกัน” เฮเธอร์ร้องทันที “คุณจับเขาหรอ?” เธอถามเลสเตรด


                “ข้อหาลักพาตัวเด็กจากโรงเรียนประจำมีชื่อในลอนดอน” จ่าหญิงโดโนแวน ผู้เกลียดหน้าเชอร์ล็อคเป็นที่สุด ตอบแทนหัวหน้าของเธอ


                “บ้าไปแล้ว” เฮเธอร์ร้องเสียงแหลม “เขาเนี่ยนะ เชอร์ล็อค โฮล์มส์ ลักพาตัวเด็ก เขาจะทำไปทำไม ฉันไม่ชอบคุณเลย อย่ามาใส่ความเขานะ ออกไปเลย หยุดเดี๋ยวนี้ อย่าเอาของแบบนั้นใส่มือเขานะ” หญิงสาววิ่งตรงเข้าไปผลักเจ้าหน้าที่คนหนึ่งให้พ้นจากเชอร์ล็อค


                “เฮเธอร์” เชอร์ล็อคเรียกด้วยเสียงเรียบสงบ ทำให้เธอหยุดก่อนที่จะอาละวาด


                “แล้วนี่จะยอมให้เขาจับหรือไง ทำอะไรสักอย่างสิ คุณคือเชอร์ล็อค โฮล์มส์นะ จอห์นคะ นี่มันอะไร” เธอเริ่มหันไปหาจอห์นที่กำลังสับสนพอกัน


                “คุณไม่อยากทำแบบนี้หรอก” จอห์นพูดกับเลสเตรด “ลองคิดดีๆอีกทีเถอะ เชอร์ล็อคจะสร้างสถานการณ์ขึ้นมา เพื่อให้ตัวเองเป็นฮีโร่เนี่ยนะ พวกคุณคิดกันได้ยังไง คิดว่าทุกคดีที่ผ่านมา เขามีส่วนทำให้เกิดขึ้น และหลอกลวงหรือ? ใครเป็นต้นคิดเรื่องพวกนี้กัน ไร้สาระแท้ๆ แล้วเรื่องมอริอาร์ตี้ล่ะว่ายังไง คิดว่าเขากุขึ้นมาอีกหรือ”


                “ใช่ เขากุขึ้นมา” เจ้าหน้าที่แอนเดอร์สัน ซึ่งชอบเชอร์ล็อคพอๆกับแมลงสาบตัวหนึ่ง พูดขึ้นทันที “เรามีหลักฐานเกี่ยวกับชายที่คุณโฮล์มส์อ้างว่าเป็น มอริอาร์ตี้” แอนเดอร์สันหยิบเอกสารออกมาจากกระเป๋า มีรูปภาพมอริอาร์ตี้อยู่บนนั้น แต่เขาไม่มีท่าทีข่มขวัญแบบที่เฮเธอร์เคยเจอเลย “เขาเป็นนักแสดง ที่เชอร์ล็อคจ้างมาให้รับบทตัวร้าย เพื่อให้เรื่องของเขาสมบูรณ์ เป็นฮีโร่ทั้งทีก็ต้องมีตัวร้าย คู่อริตัวฉกาจที่สมน้ำสมเนื้อ ผู้ชายคนนี้เป็นแค่นักแสดงละครเวที ตัวประกอบในภาพยนตร์ที่ยังไม่มีใครรู้จักมาก และชื่อของเขาคือ ริชาร์ด บรูค”


                “ฮ่า คุณบ้าไปแล้ว” เฮเธอร์หัวเราะลั่น “นั่นไม่ใช่ริชาร์ด บรูค ฉันรู้จักริชาร์ด บรูคตัวจริง เขาเป็นแฟนพี่สาวฉัน เป็นนักแสดง นั่นเป็นหลักฐานปลอมที่มอริอาร์ตี้สร้างขึ้นมา และพวกคุณก็โง่ที่เชื่อเขา ฉันพิสูจน์ได้เดี๋ยวนี้เลย แค่โทรหาพี่สาวฉันก็พอแล้ว” เฮเธอร์หยิบโทรศัพท์ออกจากกระเป๋าสะพายสีแดง “ฉันจะพิสูจน์ให้พวกคุณเห็น ฉันให้พี่สาวพาเขามาได้เดี๋ยวนี้เลย รอก่อนเถอะ พวกเขาอยู่อพาร์ทเมนต์เดียวกัน” เธอกดหาพี่สาว และเปิดลำโพงให้ได้ยินพร้อมกัน


                “ว่าไง เฮเธอร์” เสียงของไอริสดังออกมา


                “พี่คะ ริชาร์ดอยู่ไหม” เฮเธอร์รีบถาม


                “ไม่อยู่หรอก เขาบินไปเบอร์ลิน มีงานถ่ายทำที่นั่น เป็นเดือนกว่าจะกลับ นี่ขนเสื้อผ้าไปเยอะเลย” ไอริสตอบ


                “พี่มีรูปถ่ายเขาไหม อะไรก็ได้ ใบขับขี่ที่มีรูปถ่ายกับชื่อ หรือบัตรอะไรก็ได้” เฮเธอร์รีบพูด


                “ไม่มีเลย เขาเอาไปด้วย” ไอริสตอบ “มีอะไรหรือเปล่า เสียงเธอเครียดๆ”


                “อย่าเพิ่งถามตอนนี้” เฮเธอร์พูดรัวเร็ว “แล้วรูปถ่ายล่ะ ถ่ายเล่นก็ได้ เอามาได้ไหม มาหาฉันที่เบเกอร์สตรีทตอนนี้เลย พี่รู้จักเพื่อนร่วมงานเขาอีกไหม ที่ยืนยันได้ว่าเขาคือริชาร์ด บรูค”


                “ไม่มี เขาไม่ชอบให้ถ่ายรูป พี่กับเขาไม่เคยถ่ายรูปด้วยกันเลย” ไอริสตอบ


                “ส่งรูปถ่ายให้เธอดูสิ จะได้รู้กันไปเลย” แอนเดอร์สันคว้าโทรศัพท์ของเฮเธอร์ไปอย่างถือวิสาสะ เปิดกล้องถ่ายรูปและถ่ายภาพของริชาร์ด “ผมคือเจ้าหน้าที่ตำรวจนะครับ คุณเบลล์ ผมกำลังสืบคดีเกี่ยวกับเชอร์ล็อค โฮล์มส์อยู่ ต้องการความร่วมมือจากคุณ ผมจะส่งภาพถ่ายของชายคนหนึ่งไปให้คุณดู คุณช่วยระบุด้วยครับว่า เขาเป็นใคร” เฮเธอร์ได้ยินเสียงไอริสตอบรับอย่างงุนงงกลับมา แล้วเอนเดอร์สันก็ส่งไฟล์ภาพไปทางข้อความ “ได้รับหรือยังครับ”


                “ได้แล้วค่ะ สักครู่นะคะ” ไอริสบอก แล้วก็เงียบไปพักหนึ่ง “นี่คือริชาร์ด บรูคค่ะ ริชาร์ดแน่นอน ตกลงมันเรื่องอะไรกันคะ”


                “ขอบคุณมากครับ” แอนเดอร์สันบอก แล้วกดวางสายโดยไม่ให้เสียเวลา


                “ไม่” เฮเธอร์ส่ายหน้า งุนงง สับสน อึ้งจนทำอะไรไม่ถูก อะไรกัน นั่นมอริอาร์ตี้นะ นั่นรูปภาพของจิม มอริอาร์ตี้ ทำไมพี่สาวของเธอถึงบอกว่าเขาคือริชาร์ด บรูค ทำไม? เพราะอะไร? “ไม่ มันต้องมีอะไรผิดพลาด นั่นไม่ใช่ริชาร์ด!


                   “พอกันทีกับเรื่องเหลวไหล” จ่าโดโนแวนพูดอย่างเหลืออด “สารวัตรคะ เราต้องพาตัวเขาไปสอบสวนและดำเนินคดี” เลสเตรดทำท่าสองจิตสองใจ แต่ก็ต้องทำตามหน้าที่ เขาพยักหน้ากับโดโนแวน และเจ้าหน้าที่ พวกนั้นตรงเข้าไปคุมตัวเชอร์ล็อค และกำลังจะพาออกไป


                พลั่ก!


                เฮเธอร์ต่อยหน้าโดโนแวนเต็มแรงที่จมูก แล้วเธอก็ร้องลั่นด้วยความเจ็บมือ “ฉันไม่รู้เลยนะเนี่ยว่าต่อยคนแล้วจะเจ็บขนาดนี้น่ะค่ะ” และเนื่องจากเธอทำร้ายเจ้าพนักงาน ทำให้เฮเธอร์ถูกจับตัวลงมาพร้อมกับเชอร์ล็อค เธอถูกอัดตัวเข้ากับรถเต็มรัก “เบาๆหน่อยก็ได้ ฉันเจ็บหน้าอกนะ ไม่มีมารยาทกับสุภาพสตรีเลย”


                “ทำบ้าอะไรลงไป” เชอร์ล็อคกระซิบกับเธอ


                “โมโหค่ะ” เธอตอบง่ายๆ “แล้วเอาไงดีคะ ฉันไม่อยากนอนในคุก ไม่อยากมีประวัติอาชญากรรมด้วย”


                “หนีกัน” เชอร์ล็อคพูดจบก็เริ่มปฏิบัติการทันที โดยไม่รอให้อีกฝ่ายได้ตั้งตัว เขาศอกเข้าหน้าเจ้าหน้าที่คนหนึ่ง แย่งปืนมาได้ จากนั้นก็จับตัวเฮเธอร์เอาไว้เป็นตัวประกัน ชี้ปืนใส่ขมับเธอ


                “หนีก็ดีอยู่นะคะ แต่แบบนี้ ฉันไม่ชอบเลย ถ้าปืนลั่นล่ะคะ” เธอกัดฟันกระซิบ


                อย่างน้อยแผนนี้ก็พาพวกเขาออกจากวงล้อมตำรวจมาได้ เชอร์ล็อคปลดกุญแจมือตัวเองทั้งๆที่วิ่งไปด้วย วิ่งกันไปสักพัก เฮเธอร์ก็ชักหมดแรง เชอร์ล็อคคว้ามือเธอ จับแน่นแล้วดึงให้วิ่งต่อ หญิงสาวหอบแฮ่ก แล้วพวกเขาก็หยุดอยู่ตรงไหนสักแห่งในตรอกแคบๆข้างที่ทิ้งขยะพื้นที่สวนสาธารณะ เฮเธอร์ไม่แน่ใจว่าตัวเองอยู่ตรงจุดไหน เชอร์ล็อคเป็นคนนำทางมาตลอด เธอทิ้งตัวลงคุกเข่านั่งยองๆกับพื้น มือของเธอยังถูกเขาจับไว้อยู่เลย เขายังไม่ยอมปล่อย


                “ริชาร์ด บรูค กับพี่สาวคุณ” เชอร์ล็อคเริ่ม “มอริอาร์ตี้ปลอมตัวเป็นคนที่ชื่อริชาร์ดและตีสนิทกับไอริส นั่นแสดงว่า ไม่ใช่แค่คุณแล้วที่กำลังมีอันตราย พี่สาวคุณก็ตกอยู่ในอันตรายเหมือนกัน เขาต้องการให้ผมเป็นคนลวงโลก เป็นวิธีกำจัดผมอย่างชาญฉลาด”


                “แต่ฉันมั่นใจว่าไม่ใช่ ฉันเห็น...” เฮเธอร์ลุกขึ้นยืน “เขามารับพี่สาวฉันสองสามครั้ง”


                “คุณอาจไม่ได้ใส่ใจเท่าที่ควร” เชอร์ล็อคบอก “ตอนที่เขาเจอคุณในฐานะริชาร์ด กับในฐานะมอริอาร์ตี้ เขาแสดงตัวตนคนละแบบ เสื้อผ้าคนละเกรด และคุณก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากมายกับแฟนของพี่สาว เพราะเธอเปลี่ยนแฟนบ่อยพอๆกับเปลี่ยนดอกไม้ในแจกัน คุณจึงแค่มองผ่านเลย ริชาร์ดแต่งตัวปอนๆ ไม่มีอะไรสะดุดตา และตอนที่เจอมอริอาร์ตี้ คุณสับสน ตกใจ และกลัว คุณไม่คิดจะเอาเงาของริชาร์ดที่เห็นเพียงแวบๆ และไม่ได้สนใจเป็นพิเศษมาทาบทับกับเงาของมอริอาร์ตี้แน่นอน วันนี้คุณก็เลยพลาด แต่...” เขาหยุดพูดไป ดวงตาสีดำจ้องมองเธอ “ขอบคุณที่พยายามจะช่วยผม”


                “ว้าว” เฮเธอร์ทำเสียงเคลิ้ม “เสียดายจังที่ฉันไม่ได้อัดเสียงไว้ ฉันจะเอาไปเปิดฟังหลายๆรอบเลย”


                “ความประชดประชันไม่เหมาะกับคุณ เฮเธอร์” เชอร์ล็อคบอก


                “จะมีใครที่พิสูจน์เรื่องมอริอาร์ตี้ได้บ้างคะ” เฮเธอร์วกกลับเข้ามายังสถานการณ์ตึงเครียด


                “ไม่มี” เชอร์ล็อคตอบ “ลงว่าเขาวางแผนไว้แบบนี้ แสดงว่าเตรียมการดีมาก เขาไม่ทำพลาดให้สืบสาวหาตัวตนมอริอาร์ตี้เจอ เขากำลังปรักปรำผม ในเมื่อตอนนี้ตำรวจรู้แล้ว อีกไม่นาน นักข่าวก็จะรู้” แล้วก็เงียบกันไปสักพัก เฮเธอร์เอนหลังพิงกำแพงเย็นเฉียบที่มีมือบอนพ่นสีตัวอักษรไว้เต็ม เธอก้มลงมองมือพวกเขาทั้งคู่ เชอร์ล็อคบีบมือเธอแน่น ไม่ยอมปล่อย และเธอก็สงสัย ทำไมเขายังไม่ปล่อยเสียทีหนอ เธอไม่ได้จะวิ่งหนีไปไหนเสียหน่อย


                “คุณไม่คิดบ้างหรือ เฮเธอร์” อยู่ๆเขาก็พูดคุณ ไม่ได้มองหน้าเธอ “ผมอาจจะลวงโลกอย่างที่เขาบอกก็ได้”


                “ไม่” เฮเธอร์ส่ายหน้า


                “อะไรทำให้คุณแน่ใจนักล่ะ” เชอร์ล็อคถามอีก หันมามองเธอ แววตาจริงจัง “ผมอาจจะสืบเรื่องคุณมาก่อนหน้านี้ ก็เลยรู้ว่าเป็นนักจัดดอกไม้ ไม่ใช่เจ้าของร้าน รู้ว่ากินอาหารจีนจนเบื่อ ผมอาจเป็นสตลอกเกอร์ตามคุณ ก่อนที่คุณจะมาหาผมเรื่องเบน ผมอาจส่งไมค์ไปพูดกับคุณ แนะนำคุณให้มาหาผม และผมก็เตรียมการทุกอย่างเอาไว้แล้วก่อนคุณจะมา คุณถึงได้ทึ่งกับความสามารถของผมเสียเหลือเกิน”


                “ฉันเชื่อคุณ” เฮเธอร์บอกอย่างหนักแน่น


                “ทำไม”


                “ความเชื่อไม่จำเป็นต้องมีเหตุผล” เฮเธอร์บอกอย่างดื้อดึง “อย่าทำเหมือนคนขี้น้อยใจค่ะ คุณโฮล์มส์ ความขี้น้อยใจไม่เหมาะกับคุณ การไร้ความมั่นใจในตัวเองก็ไม่เหมาะกับคุณเหมือนกัน ฉันเชื่อคุณ ฉันเชื่อในเชอร์ล็อค โฮล์มส์” เพียงเท่านั้นเขาก็หยุดถาม และหาคำพูดอื่นมาเถียงกับเธอ เขาขยับมือเล็กน้อย ประสานนิ้วเข้ากับนิ้วของเธอ เฮเธอร์ไม่ได้รู้สึกใจเต้นรุนแรง ไม่ได้รู้สึกวาบหวามกับสัมผัสนั้น แต่เธอกลับรู้สึกถึงความหนักแน่น มั่นคง และเธอรู้ว่าเธอจะเชื่อใจเขาได้เสมอ ไม่ว่าจะเกิดอะไร เธอเลือกแล้ว เธอเป็นคนของเขา เธอจะอยู่ข้างเขา


                ท่ามกลางกลิ่นเหม็นของขยะ กำแพงที่เต็มไปด้วยอักษรสีพ่นของพวกวัยรุ่น ตรอกแคบๆ เฮเธอร์กลับรู้สึกเหมือนตัวเองอยู่บ้าน


                เชอร์ล็อค โฮล์มส์ ก็รู้สึกแบบเดียวกัน 








Writer's Talk

มันเป็น Holmes Sweet Holmes ค่ะ สำหรับตอนนี้  (แผลงจาก Home Sweet Home ฉันเอามาจากซีรีย์เชอร์ล็อคฝั่งอเมริกาเรื่อง Elementary)

ฉันมีความสุขกับการเขียนตอนนี้ค่ะ แม้เรื่องมันจะเครียดก็ตาม 

ความ Contrast ของฉากข้างถังขยะ กับ อารมณ์ของคนสองคน นี่มัน โอ้ว อยากเห็นในซีรีย์จริงๆจังเลยค่ะ (แต่ขอจอห์นล็อค ได้ไหม ฮ่าฮ่า)


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

57 ความคิดเห็น

  1. #56 Foxylady1995 (@Foxylady1995) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มกราคม 2563 / 10:32
    เอาจริงๆ ฟินมากกว่านิยายที่มี nc อีก แบบตัวละครค่อยๆตกหลุมรักกันนะ มันละมุนละไม ค่อยๆเป็นค่อยๆไป เป็นฟิค sherlock x oc ที่หนึ่งในใจตลอดกาล พูดจริงๆเพราะอ่านวนหลายรอบ อ่านเรื่องอื่นก็ไม่ประทับใจเท่านี้ มันดีมากจริงๆ ทั้งภาษาที่อ่านเข้าใจง่าย คาแรตเตอร์ของตัวละคร oc ซึ่งเป็นผู้หญิงธรรมดา แต่มีสเน่ห์ ขอบคุณไรต์เตอร์มากคะ ที่แต่งฟิคดีให้อ่าน:3
    #56
    0
  2. #43 เอเซียนาจา (@natchita-s) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:59
    โอ้ย คือน่ารักมากกกก ทำไมไม่มีตัวละครเฮเธอร์นะ5555
    #43
    0
  3. #22 Noirramoss『Noir』 (@noirramoss) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 มกราคม 2559 / 16:15
    รอตอนที่ 9 อยู่นะคะไรเตอร์ ชอบเชอร์ล็อคกับเฮเธอร์มากๆ เลย ตอนดูในซีรีส์มีความรู้สึกว่าผู้ชายอย่างเชอร์ล็อคน่าจะเหมาะกับผู้หญิงอย่างไอรีนที่สุดแล้ว แต่พอได้มาอ่านฟิคเรื่องนี้คุณทำให้เราเปลี่ยนความคิดเลยค่ะ นิสัยแบบเชอร์ล็อคเนี่ยเหมาะกับผู้หญิงคาแรคเตอร์แบบเฮเธอร์ต่างหาก พูดตรง พูดเยอะ และฉลาด(บ้าง(...)) ตามอ่านเรื่อยๆ นะคะ สู้ๆ ค่ะ
    #22
    0