(Fic Loki+OC) Always be mine

ตอนที่ 8 : Loki's Plan

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,115
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 124 ครั้ง
    1 ม.ค. 59

               พึงพอใจ นั่นเป็นคำที่อธิบายความรู้สึกของข้าได้ในตอนนี้ ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา นางไม่เคยอยู่ห่างกายข้า เสื้อผ้าของนางเริ่มมาเป็นส่วนหนึ่งของตู้เสื้อผ้า ของใช้ส่วนตัววางอยู่บนชั้นวางในห้องน้ำ มีอยู่สามสี่ครั้งที่ซิฟ แฟนดรัล และโฮกันลงมาที่นี่ เพื่อบอกให้นางย้ายกลับขึ้นไปด้านบน แต่นางยืนกรานจะอยู่ที่นี่กับข้า นั่นทำให้ข้าพึงพอใจอย่างที่สุด

            ดูซิว่าพวกนั้นจะทำอย่างไรต่อไป? สุดท้าย มันจะต้องเป็นไปตามที่ข้าวางแผนไว้ ทุกๆอย่าง ข้าขยับตัวแนบชิดแผ่นหลังของนางมากขึ้น นางหลับสนิท สบายและรู้สึกปลอดภัยในอ้อมกอดข้า คงมีมนุษย์คนเดียวที่รู้สึกแบบนี้เวลาอยู่กับข้า ระหว่างที่เปลือกตาของนางปิดสนิท ความไว้เนื้อเชื้อใจที่มีต่อข้าเริ่มก่อตัวมากขึ้นทีละนิด และข้าจะใช้ความรู้สึกของนางนี่แหละ ทำให้ข้าได้ออกไปจากคุกเสียที จากนั้น ข้าจะให้โอกาสนางมีที่นั่งพิเศษคอยดูข้ากลายเป็นประมุขแห่งแอสการ์ด

            ทำไมข้าถึงบอกรักนางอย่างนั้นหรือ? ทำไมถึงห่วงใย ยอมดูแลทุกอย่าง? คำตอบข้ามีเพียงหนึ่งเดียว ข้ามีเป้าหมายที่ไกลกว่าแค่ได้ครอบครองหัวใจมนุษย์ผู้หญิงคนหนึ่ง ตั้งแต่ที่ข้ารู้ว่า ร่างกายและหน้าตาข้ามีอิทธิพลต่อนาง ก็ง่ายมากที่จะใช้สิ่งที่ข้ามีเพื่อให้นางตกหลุมรักข้าเข้าจริงๆ ความรัก? ความห่วงใย? คนอย่างข้าหรือจะมีให้จริงๆ ฝันเกินไปแล้ว นังมนุษย์หน้าโง่! เจ้าได้อ้อมกอดของข้าเพราะเจ้ามีประโยชน์เท่านั้น นี่ก็แค่แผนการและงานง่ายๆอีกงานที่สุดท้ายข้าจะทำสำเร็จ

            นางเชื่อข้าอย่างสนิทใจ ถึงจะพยายามต่อต้านบ้างในบางครั้ง แต่สุดท้ายร่างเล็กๆนี้จะอ่อนระทวยอยู่ในอ้อมแขน วางหัวใจทั้งดวงในมือของข้า ยอมให้ข้าทะนุถนอมเพื่อทำลายมันในภายหลัง

            เพราะข้าคือใครล่ะ? ข้า คือ โลกิ แห่ง แอสการ์ด

            เปลือกตาของนางขยับ ผ่อนลมหายใจ พลิกตัวหันหน้ามาหาข้า ซุกใบหน้าเข้ามาที่ซอกคอ ข้าชอบความอบอุ่นจากร่างกายนาง อันที่จริง ข้าชอบอะไรในตัวนางหลายอย่าง ไม่แน่ว่า นางอาจจะได้มีชีวิตอยู่เคียงข้างข้าหลังจากขึ้นครองแอสการ์ด ถ้านางไม่ทำตัวงี่เง่าคุณธรรมสูงส่งเหมือนพี่ชายข้าหรือพวกอเวนเจอร์ เราก็คงคุยกันรู้เรื่อง และถ้าเป็นไปได้ ข้าก็คงไม่อยากทำร้ายนางนักหรอก แต่ถ้ามันจำเป็นก็ต้องทำ ถ้านางกลายเป็นตัวขัดขวางข้าเมื่อไหร่ ข้าก็ไม่เกี่ยงที่จะกำจัดนางทิ้ง

            นางกำลังซุกไซ้หาไออุ่น ขยับร่างมาแนบชิด ข้าจุมพิตเบาๆที่เปลือกตา ผิวของนางนุ่มเนียน ถึงจะมีรอยตกกระบ้างที่จมูก แต่ข้ากลับรู้สึกชอบมัน นางขยับใบหน้าเข้ามาใกล้ ควานหาริมฝีปากของข้าทั้งที่เปลือกตายังปิดอยู่ ข้ายิ้มเพราะชอบเวลานางทำแบบนี้ ข้าก้มลงประทับริมฝีปากเบาๆ โอบแขนรอบตัวนาง ดึงเข้ามาชิดใกล้ มือสอดเข้าไปใต้เส้นผม ตอนนี้สีของมันไม่ทำให้ข้าหงุดหงิดนึกถึงธอร์อีกแล้ว ช่างหัวสีผมพี่ชายข้าเถอะ เส้นผมของเมนานุ่มสลวยกว่าหลายเท่า

            ไปแปรงฟันก่อนดีไหม? ข้ากระซิบกับริมฝีปากนางเบาๆ และได้ยินเสียงจากลำคอโอดครวญอย่างขี้เกียจจากนาง เจ้ามีอารมณ์หรือไง? เท่านั้นแหละ นางเปิดเปลือกตา ดวงตาสีฟ้าเบิกกว้าง ผุดลุกขึ้นนั่ง ปฏิกิริยาเขินอายแบบนี้ ข้าก็ชอบเหมือนกัน

            กล่าวโดยสรุป ข้าชอบทุกอย่างในตัวนาง แต่ก็วางแผนใช้นางทำเรื่องไม่ดีเช่นกัน

            นางลุกจากเตียง เข้าห้องน้ำ ข้าได้ยินเสียงน้ำเปิดและเสียงเปิดตู้ ข้านอนมองเพดาน รอให้นางกลับออกมา พลางคิดในใจว่าอีกไม่นานหรอก ข้าจะไม่ต้องอุดอู้อยู่แบบนี้อีกแล้ว ขอบคุณนะ มนุษย์ ที่เดินเข้ามาในกำมือข้าอย่างง่ายดาย และเจ้าจะกลายเป็นใบเบิกทางให้ข้าออกไป

            เมนาเดินออกมา หน้าตาสดใสด้วยการล้างหน้า ยังไม่ลุกอีกหรอ? นางถาม

            มานี่สิ ข้าผายมือออกไป เรียกนางให้เดินมาหา ร่างเล็กๆนั่นทำตามอย่างว่าง่าย นางใส่เสื้อสีดำของข้าอยู่ตอนนี้ มันตัวใหญ่หลวมโพรก ยาวจนปิดสะโพก ทำให้ไม่จำเป็นต้องใส่กางเกงอีกตัว นางชอบหยิบเสื้อข้ามาใส่นอนอยู่เรื่อย ซึ่งข้าก็ไม่ได้ว่าอะไร ดีเสียอีก เผื่อแฮมดัลจะได้เห็นว่าข้ากับนางสนิทกันแค่ไหน และข้ายอมทุกอย่างเพื่อนาง ข้าเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ บลา บลา บลา

            ข้าคว้าตัวนางมานั่งลงบนตัก เริ่มซุกไซ้เข้าหาซอกคออุ่นๆ นางขัดขืนเล็กน้อยแต่ก็ยอมปล่อยให้ข้าทำตามใจอยู่ดี ริมฝีปากของข้าไล้เลียผ่านติ่งหู มาถึงแก้มแล้วจบที่ริมฝีปาก มันหอมหวานไม่เคยเปลี่ยนแปลง ข้าสงสัยว่า นี่เป็นสิ่งธอร์หลงใหลในผู้หญิงที่ชื่อเจน ฟอสเตอร์หรือเปล่า? มนุษย์ผู้หญิงทุกคนมีริมฝีปากที่หอมหวานแบบนี้ไหม? หรือว่าแค่เมนาคนเดียว ข้าสอดลิ้นเข้าไป ซึมซับความหวานทุกหยาดหยดในตัวนาง นางจูบตอบ ยกมือขึ้นขยี้ผมข้า กอดข้า ลมหายใจอุ่นรดอยู่เหนือจมูกของข้า

            ข้าจะมีวันเบื่อมันไหม? ข้าถอนริมฝีปาก กระซิบเบาๆ นางชอบเสียงกระซิบแบบนี้ นางบ่นในใจบ่อยๆว่า เสียงกระซิบเซ็กซี่ของข้าทำให้นางไม่มีสมาธิ ข้าก็เลยชอบที่จะกระซิบบ่อยๆ

            อย่าเบื่อเชียวนะ นางพูดเหมือนออกคำสั่ง เดี๋ยวนี้กล้าสั่งข้าเสียด้วยนะ

            ใครจะกล้า ราชินีข้า

            ใช่ ราชินี! ว่าที่... ถ้านางยอมร่วมมือกับข้าแต่โดยดี อยู่เคียงข้างข้า ไม่บ้าคุณธรรม ข้าก็จะเตรียมที่พิเศษไว้ให้นาง เพราะข้าชอบพอในตัวนางอยู่ไม่น้อยเลย อย่างน้อยก็ทำให้ข้ารื่นรมย์ ส่วนเรื่องอายุขัย เมื่อถึงตอนที่ข้านั่งบัลลังก์แอสการ์ด ข้าจะหาวิธีจัดการกับอายุขัยของนางเอง

            ข้าผลักตัวนางนอนราบ สอดมือเข้าใต้เสื้อสีดำ สัมผัสผิวนุ่นเนียน โลกิ อย่า เดี๋ยวจะมีคนถืออาหารเข้ามาแล้วนะ ที่นางพูดมีเหตุผล แต่ข้าไม่จำเป็นต้องสนใจ ถ้ามีคนเข้ามาจริงๆ ใช้ภาพมายาเสียก็จบ ข้าจูบนางอีก เลิกเสื้อนางขึ้นให้ท่อนล่างเปลือยเปล่า ใช้มือลูบๆเพื่อให้นางบิดเกร็งทั้งตัวด้วยความซาบซ่าน นางเริ่มครางและเรียกชื่อข้าเบาๆ

            เจ้ารักข้าไหม? ข้าถามขณะขยับมือไปด้วย

            คุณรู้อยู่แล้ว นางตอบ แก้มเป็นสีแดงระเรื่อ

            เมนา ได้โปรด ข้าอยากได้ยิน หรือจะให้ข้าเลิกทำ? ข้ายื่นข้อเสนอ นิ้วของข้าลูบผ่านจุดอ่อนไหวเบาๆอย่างหยอกเย้า นางทนไม่ไหวหรอกคราวนี้ ข้ามั่นใจ และนางก็ทำเหมือนจะหลุดปากมาหลายครั้งแล้วตลอดทั้งสัปดาห์ แต่ยังไม่ยอมพูด

            ฉันรักคุณ

            ข้ายิ้ม พึงพอใจเป็นที่สุด แต่ก่อนที่ข้าจะได้ทำอะไรๆให้สมอารมณ์หมาย ประตูห้องเปิด ข้ากำลังดีใจเกินไปจนไม่ได้ระวังตัว ไม่ได้เตรียมสร้างภาพมายา และที่สำคัญ คนที่เข้ามาในห้อง ดันเป็นคนที่ไม่ได้คาดหมายอย่างที่สุด

            ธอร์

            เมนารีบดีดตัวลุกขึ้นนั่ง ดึงเสื้อลงอย่างรวดเร็วมาก แต่ข้าว่ามันเร็วไม่พอหรอก ถ้าดูจากสีหน้าของธอร์แล้ว เขาตื่นตะลึงนิ่งค้าง และดูเหมือนจะอายด้วยที่ต้องเข้ามาเห็นภาพนี้พอดี

            เอ่อ ข้า ธอร์ถึงกับพูดไม่ออก

            เมนา ไปแต่งตัว ข้าคงเป็นคนเดียวที่พอจะครองสติได้อยู่ และข้าไม่พอใจนักหรอก ไอ้พี่ชายถือค้อน.บังเอิญเห็นเรียวขาผู้หญิงของข้าแบบนี้ เมนาวิ่งจู๊ดไปหยิบของออกจากตู้เสื้อผ้าแล้วหายแวบเข้าห้องน้ำ คงไม่ออกมาจนกว่าธอร์จะไปนั่นแหละ

            เจ้าขัดอารมณ์สุนทรีข้ามากนะ พี่ชาย ข้าพยายามพูดด้วยเสียงเรียบ สะกดอารมณ์

            ข้าเห็นว่ามันเช้าแล้ว ก็น่าจะ... ธอร์ลืมความสามารถที่จะพูดจบประโยคไปแล้ว

            เจ้าควรหัดเคาะประตู ในนี้มีผู้หญิงอยู่ด้วยนะ ข้ามองเขา ส่งสายตาไม่พอใจนิดๆไปให้

            ข้าไม่ได้ตั้งใจ และไม่ได้อยากจะเข้ามาเห็นเจ้ากับนางกำลัง... ข้าบอกแล้ว เขาลืมความสามรถที่จะพูดจบประโยค คงจะตื่นเกินไปหน่อย

            เจ้ามีธุระอะไร มาก่อนอาหารเช้าของข้าเสียอีก ข้าถามเขา

            ข้ามีคำถาม ธอร์รวบรวมสติ แล้วตรงเข้าเรื่อง

            ข้าฟังอยู่ ข้าลุกจากเตียง ยืนเอามือไพล่หลัง ทำท่าตั้งใจฟัง

            เจ้าคิดจะทำอะไรกับเรื่องนี้?

            ข้าไม่เข้าใจคำถาม ข้าพูดสวนทันที

            เจ้าคิดจะทำอะไรกับเมนา? เจ้ามีเป้าหมายอะไรแน่ ธอร์ถาม

            ข้ารักนาง เจ้าคิดว่าข้าจะมีเป้าหมายอะไรอีกล่ะ? แต่งงานมั้ง ข้าคิดว่า แต่คงทำได้ยาก และสงสารนางน่าดู ถ้าเรือนหอนางเป็นคุกใต้ดินนี่

            เจ้าตั้งใจจะใช้นางเพื่อออกไปจากที่นี่หรือเปล่า ถ้าเจ้าทำเช่นนั้น เจ้าก็ชั่วมากนะ น้องข้า

            ข้ารักนาง ข้ายืนยัน ยืนกราน ยังไงความสามารถอ่านใจ มีข้าคนเดียวทำได้ ไม่มีใครล่วงรู้แผนการแท้จริงของข้าได้หรอก

            มันยากที่จะเชื่อ ธอร์บอก มองข้าอย่างสงสัย

            ข้าเข้าใจ ข้าพยักหน้า เริ่มขยับเดินไปมา แต่ข้าก็มีคำถามหนึ่งจะถามเจ้า พี่ชาย เหตุผลที่แท้จริงที่เจ้าพานางมาที่นี่คืออะไร มันออกจะแปลกนะที่เจ้าส่งมนุษย์ผู้หญิงตัวเล็กๆให้มาอยู่ในกำมือข้า ทั้งๆที่ท่านรู้ว่าข้าเป็นพวกชั่วร้าย ไว้ใจไม่ได้ เป็นงูพิษ

            เจนเปลี่ยนข้า และนางเป็นแค่มนุษย์ธรรมดา ข้าหวังให้มีใครเปลี่ยนเจ้าบ้าง แต่ไม่คิดว่ามันจะเร็วขนาดนี้ มันเร็วเกินไป เหมือนกับว่าเจ้ารู้แผนข้าตั้งแต่ต้น จากนั้นก็วางแผนล่อลวงเมนา เจ้ากำลังใช้นางเป็นใบเบิกทางออกจากคุก ให้ข้าและท่านพ่อคิดว่าเจ้าเปลี่ยนไป จะได้...

            ข้ารักนาง ข้าพูดอีกครั้ง และแต่ละครั้ง มันก็ดูจริงมากขึ้นทุกที แม้กับตัวข้าเองด้วย

            เจ้าเป็นคนชอบโกหก ธอร์เถียง

            เจ้ายังเปลี่ยนได้ในช่วงเวลาสั้นๆที่ถูกเนรเทศไปโลก แล้วทำไมข้าจะเปลี่ยนไม่ได้ในเวลาสั้นๆที่เมนาอยู่กับข้า ข้าพูดรัวเร็ว แสดงความโกรธในดวงตา เจ้าอาจกล่าวหาว่าข้าโกหกเรื่องอื่นได้เป็นร้อยเป็นพัน พี่ข้า แต่เรื่องนี้ อย่ากล่าวหาข้าเด็ดขาด ข้าเคยช่วยคนรักของเจ้าตอนเกิดเรื่องกับดาร์คเอลฟ์ เพราะข้ารู้ว่าเจ้ารักนาง และจะโทษตัวเองไปตลอดชีวิตถ้านางตาย ข้าเคยสงสัยความรักของเจ้าที่มีต่อนางไหม? เพราะฉะนั้น กรุณาให้เกียรติกับความรู้สึกข้า เพราะมันเป็นความจริงทุกประการ ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าความรักของเจ้าเลย

            เจ้า ธอร์ทอดถอนหายใจ เคยสร้างเรื่องไว้เยอะเกินไป มันยากที่จะเชื่อแล้ว ท่านพ่อกำลังคิดจะส่งนางกลับโลก เพราะ..

            อะไรนะ? ประโยคหลังนั่นทำให้ข้าหยุดหายใจไปครู่หนึ่ง

            ท่านพ่อคิดว่าตอนนี้นางเป็นเครื่องมือของเจ้าโดยสมบูรณ์แบบ ท่านไม่อยากให้มนุษย์คนหนึ่งต้องทรมานเพราะเจ้า ท่านกำลังคิดจะแยกนางไป

          ไม่! เขาทำแบบนี้กับข้าไม่ได้!” ข้าตะโกนลั่น

            โลกิ ธอร์เรียกชื่อข้า หวังให้ข้าใจเย็น

            ข้าบอกท่านเลยนะ พี่ข้า!” อารมณ์โกรธของข้าพลุ่งพล่าน แต่ก็พยายามลดเสียงลง ถึงแม้จะแน่ใจว่าเมนาต้องได้ยินทุกอย่างแล้วก็เถอะ ถ้าคิดจะแยกนางจากข้าเมื่อไหร่ อย่าหวังว่าแอสการ์ดจะอยู่อย่างสงบสุขอีกเลย และถ้าคิดที่จะเนรเทศข้าไปไหน ข้าจะนำพาหายนะยิ่งกว่าระดับจักรวาลกลับมาที่นี่ได้แน่ เจ้าไม่รู้หรอกว่าข้าจะทำอะไรได้บ้าง เพื่อนางคนเดียว น่าประทับใจใช่ไหมล่ะ? ข้ารู้ ข้ามีความสามารถลิ้นเงินนี่ และที่พูดไปก็เหนือจากความจริงในใจข้าอยู่มาก

            ข้าอยากคุยกับท่านพ่อ ข้าบอกธอร์

            ข้าไม่คิดว่าท่านจะยอมคุยง่ายๆ

            ข้าก็พอเข้าใจ ครั้งล่าสุดที่ข้าเผชิญหน้ากับโอดิน ทำให้เขาเสียบัลลังก์ไปเป็นเดือน ข้าได้ปกครองแอสการ์ดสมใจนึกหลังเสร็จสงครามกับพวกดาร์คเอลฟ์ ส่วนเขาก็ต้องเข้าสู่ภวังค์นิทรา จนกระทั่งธอร์กลับมาช่วย ข้าเกลียดพวกเขาทั้งคู่ ทั้งโอดิน ทั้งธอร์

            อย่าพรากนางไปจากข้า ข้ายืนกราน

            ข้าจะลองคุยกับท่านดู แต่เจ้าต้องพิสูจน์อะไรบางอย่าง เพื่อให้ข้าแน่ใจว่าเจ้ารักนางจริง

            จะให้ข้าทำอะไร ข้าถามทันที

            เจ้ารู้เรื่องอดีตของนาง ธอร์ลดเสียงลงจนเป็นกระซิบ และเท่าที่ข้าอ่านความคิดเมนา ระดับเสียงเท่านี้ นางไม่สามารถได้ยินจากในห้องน้ำ นางไม่ยอมกลับบ้านเกิด บาดหมางกับครอบครัวเกินกว่าจะแก้ได้ ถ้าเจ้าแก้ปัญหาเรื่องนี้ให้นางได้ ข้าก็จะช่วยแก้ปัญหาให้เจ้าเป็นการแลกเปลี่ยน นั่นคือวิธีการที่คนรักทำให้กัน ช่วยเหลือ ช่วยแก้ปัญหา

            นางไม่กลับไปแน่ ต่อให้ข้าหว่านล้อมยังไง ข้าบอกได้ทันทีเลย

            ลิ้นเจ้าเป็นเงินไม่ใช่หรือ? พยายามเข้าสิ ธอร์ยักไหล่

            นางไม่กลับไปคนเดียวหรอก

            เจ้าหมายความว่าไง ธอร์ถาม

            นางไม่อยากเผชิญหน้ากับครอบครัวตามลำพัง นางทำไม่ได้ ถ้าไม่เชื่อ เจ้าลองไปถามนางดูก็ได้ นางจำเป็นต้องมีคนใครสักคนยืนอยู่ข้างๆ ตอนที่นางเผชิญหน้าพวกเขา ข้าบอก ทุกอย่างนี้ส่งมาจากจิตใต้สำนึกของนางล้วนๆ นางไม่มีความกล้ามากพอในเรื่องนี้ ซึ่งมันก็แปลกจริงๆ นางกล้าต่อปากต่อคำ กล้าเถียงข้า แต่ไม่กล้าเจอหน้าพ่อแม่กับน้องสาวตัวเอง

            เจ้าก็อยู่เป็นเพื่อนนางสิ

            ข้าจะอยู่ได้ไง? ข้าชักรำคาญ เทพกล้ามใหญ่หัวทองถือค้อนนี่ละ ข้าติดเหง็กอยู่ที่นี่ ไปไหนไม่ได้ จะลงไปช่วยนางที่โลกมนุษย์ได้ยังไง?

            เจ้ากำลังขอตามนางไปด้วยใช่ไหม? นี่เป็นแผนหรือเปล่า?

            ถ้าเจ้าคิดว่าทุกอย่างเป็นแผน ไว้ใจข้าไม่ได้เลย ก็หยุดเถอะ ข้าชักจะอารมณ์เสีย ถึงมันจะเป็นแผนจริงๆก็เถอะนะ

            ข้าจะลองคิดดูก่อน

            ตามสบาย ข้ารออยู่นี่แหละ ข้าพูดอย่างประชดประชัน เพราะข้าทำอะไรไม่ได้อยู่แล้วนอกจากรออยู่ในนี้ แต่ข้าค่อนข้างมั่นใจว่าสุดท้ายแล้ว เมนาจะช่วยให้ข้าได้ออกไปจริงๆ

            และสถานที่แรก ที่ข้าจะได้ไป ก็คือ โลกมนุษย์

            ดีจริง! J    

    


Writer's talk

ช่วงปีใหม่เป็นช่วงที่กินเยอะมาก จนรู้สึกอืดและแน่นไปหมด บางทีอยากจะอาเจียนเลย แต่ของกินจะปล่อยให้เหลือก็ไม่ได้

ทำให้รู้สึกแย่กับประเทศโลกที่สามเหมือนกันแฮะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 124 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

225 ความคิดเห็น

  1. #208 ทำไมต้องไอค่อน' (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 14:08
    ว่าแล้ววววว มันแปลกกก ชั่วมากอิพี่เอ้ยย
    #208
    0
  2. #203 Phantom aLicE (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 14:22
    เ-้ยมากกก
    #203
    0
  3. #188 Jitlada Jakthong (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 22:37

    โลกิ!!!ฉันไม่น่าไว้ใจนายเลยหนูเมนาต้องมาเจออะไรแบบนี้เนี้ย

    #188
    0
  4. #180 GINA ^-^ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 21:17
    ฉันจะบีบคอเเกโลกิ​ นี้คือความรู้สึกขอคนใจสลายใช่ไหม​ เฮ้อออจะรอสมเพชโลกิเเล้วกันนะ
    #180
    0
  5. #177 PhimpinTT (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 04:04
    #อิสัส
    #177
    1
    • #177-1 PhimpinTT(จากตอนที่ 8)
      9 ตุลาคม 2562 / 04:04
      หลอกฉันฝันแร้ว-กิ บักกิบักเวน
      #177-1
  6. #156 PCMulan (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 05:52
    แงงงงงง นี่เป็นความรู้สึกของคำว่าใจสลายรึเปล่าคะ
    #156
    0
  7. #127 Barea (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 20:59
    เอาความเขินตอนที่แล้วคืนมาบักอำโลกิ โว้ยยยยยยย
    #127
    0
  8. #120 PongpangBkck (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:22
    โลกิ ... เมิงนี่มัน!!! เห้อ หัวร้อน!
    #120
    0
  9. #113 Phatranooch Piyanirun (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:21
    ขอบคุณค่ะ#ให้ความรู้สึกผู้ร้ายปากแข็งมากๆ
    #113
    0
  10. #100 เอเซียนาจา (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:24
    สงสารนุ้งเถอะกิ ฮืออ ปวดใจจจ
    #100
    0
  11. #87 Run_Chan (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 18:47
    อ่าวเฮ้ย eโลกิ---//โทรศัพท์ในมือสั่นไปหมดแล้ววว
    #87
    0
  12. #74 sai suju&tvxq5 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 05:46
    โลกิก็คือโลกิอ่ะ ไหวใจไม่ๆด้เหมือนเดิม
    #74
    0
  13. #56 Fha Narisara (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 19:23
    งื้อออ โลกิ ร้ายกาจจ
    #56
    0
  14. #12 13778 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มกราคม 2559 / 23:28
    โลกิ...อ๊ากกกก ชอบมากอ่ะ ร้ายลึก แต่หวาน ขม
    #12
    0
  15. #11 Onosaka Michiko (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มกราคม 2559 / 22:30
    โลกิ...ร้ายกาจอย่างหาคำอธิบายไม่ได้... แต่อีกแง่ก็น่ารักดีเนอะ แอร๊ฟ!!#โดนเมนาตบกบาลแยก
    #11
    0
  16. #10 ปีใหม่ดี๊ดี~ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มกราคม 2559 / 20:23
    โลกิร้ายกาจ//ช่วงปีใหม่กินเยอะจริงๆนั้นแหละค่ะ
    #10
    0