(Fic Loki+OC) Always be mine

ตอนที่ 19 : My Queen

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,972
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 134 ครั้ง
    16 ม.ค. 59

Always be mine

Chapter 19: My Queen  

           

            ผู้หญิงตั้งครรภ์ แล้วต้องอยู่ในโยทันไฮม์ ไม่ใช่เรื่องสนุก! แต่ฉันไม่มีทางเลือก ในเมื่อคนที่ฉันแต่งงานด้วยดันสร้างเรื่องทำให้ตัวเองกลายเป็นราชาแห่งยักษ์น้ำแข็ง และแต่งตั้งฉันเป็นราชินี ไม่มีถามไถ่สุขภาพกันสักคำว่าอยากเป็นหรือเปล่า ช่วงแรก ธอร์ไม่เห็นด้วย และมาตามฉันถึงนี่ ให้เหตุผลว่าฉันควรกลับแอสการ์ดเพื่อสุขอนามัยที่ดีสำหรับลูก ยังไงที่แอสการ์ดก็มีหมอฝีมือดีกว่า ข้าราชบริพารก็คอยดูแลฉันได้อย่างดี โอเค ฉันกลับไปแอสการ์ด และทนอยู่ได้แค่... อาทิตย์เดียว อยากรู้ไหมว่าทำไม? เกิดอะไรขึ้น?

            ฉันฝันร้าย ตลอด 6 คืน 7 วัน ที่ห่างจากโลกิ

            ในความฝัน จะเป็นภาพเดิมๆทุกครั้ง ท้องของฉันโตมากแล้ว น่าจะประมาณแปดเดือน ฉันเดินอุ้ยอ้าย แล้วก็เจอกับอะมอร่า หล่อนมาแก้แค้น ทำร้ายฉัน  ฉันกลิ้งตกบันได กระแทกพื้นอย่างแรง มีเลือดไหลจากช่องคลอด แดงเถือกเลอะกระโปรงสีขาว ฉันร้องขอให้ช่วย บรรดาคนรับใช้ต่างวุ่นวายรีบไปตามหมอ ฉันถูกหามขึ้นไปนอนบนเตียงพยาบาล ฉันรู้สึกแต่ความเจ็บปวด เจ็บเหมือนร่างทั้งร่างจะฉีกขาดออกจากกัน หมอบอกว่าไม่มีทางเลือก ต้องทำคลอดให้ฉันเดี๋ยวนี้ ฉันต้องเบ่ง แต่ฉันไม่มีแรงเหลือแล้ว พวกเขาพยายามใช้เวทมนต์ช่วยบรรเทาอาการเจ็บปวดให้ แต่ฉันก็ยังเจ็บ กรีดร้อง ร่างแทบแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ

            ฉันร้องหาโลกิ แต่เขาไม่อยู่ เขาไปไหน ทำไมเขาไม่อยู่ข้างฉันเวลาที่ฉันต้องการเขามากที่สุด ฉันหมดกำลังใจ เริ่มร้องไห้ ท้อแท้ ไม่มีแรง หมอคุยกันว่าต้องผ่าเอาเด็กออก เพราะถ้าปล่อยให้ฉันเบ่ง เด็กก็อาจจะไม่รอดเพราะช้าเกินไป แต่ถ้าผ่าตัดเลือดจะออกเยอะมาก อาจเป็นอันตรายต่อตัวฉันเองด้วย ฉันต้องเลือก จะให้ลูกรอด หรือให้ตัวเองรอด ฉันแทบไม่หยุดคิดเลย ฉันตอบว่า ลูก โดยไม่ต้องปรึกษาใคร

            โลกิ อยู่ไหน เขาอยู่ไหน ฉันร้องไห้ ก่อนที่ฉันจะตาย ฉันอยากเห็นเขา แต่เขาไม่มา พวกเขาบอกว่าจะทำให้ฉันสลบเพื่อขั้นตอนการผ่า ฉันไม่สามารถรอพบหน้าเขาได้ ฉันสลบ และไม่ได้ตื่นขึ้นมาอีกแล้ว แต่ความฝันยังดำเนินต่อ ให้ฉันได้เห็นทุกสิ่งที่เกิดขึ้น ฉันได้ลูกสาว เด็กทารกตัวเล็กเพราะเพิ่งจะมีอายุครรภ์ได้แค่แปดเดือน แต่ลูกสาวฉันก็เติบโตแข็งแรงดี กษัตริย์โอดินเป็นคนตั้งชื่อให้เมื่อลูกฉันอายุได้หนึ่งขวบ ไบรซีอิส คือชื่อของเธอ ช่างเป็นเด็กหญิงที่น่ารัก สวยงาม ดวงตาสีเขียวทอประกายจากโลกิ กับเส้นผมสีบลอนด์จากฉัน

            ไบรซีอิส เป็นที่รักของทุกคนในแอสการ์ด ยกเว้น โลกิ เขาชิงชังลูกสาวของตน ทุกครั้งที่เขามองหน้าเธอ ก็จะเห็นเงาของฉันซ่อนอยู่ ความโศกเศร้าที่สูญเสียฉัน ทำให้ความชั่วร้ายในจิตใจของเขาเริ่มกลับมา เต็มไปด้วยความเกลียดชัง ทุกข์ระทม แล้วหายนะก็เกิดขึ้นอีกจนได้ เขาพยายามแย่งบัลลังก์จากโอดิน กลายเป็นคนบ้าระห่ำเมื่อก่อนหน้าที่จะเจอฉัน เขาสมคบคิดกับเหล่าวายร้ายในจักรวาล เพื่อโค่นอำนาจของโอดิน และแล้วก็พ่ายแพ้เฉกเช่นทุกครั้ง เขาพ่ายต่อธอร์ ถูกโอดินลงโทษ เนรเทศให้ไปอยู่บนดาวทะเลทราย ในบ่องูพิษ โทษที่ได้รับ ไม่ต่างจากโทษตาย

            แต่เขาก็เลือกวิธีตายของตนเอง เขาใช้มีดที่ได้รับมา กรีดลึกลงไปในหน้าอก มือข้างหนึ่งล้วงเข้าไป เขาไม่ส่งเสียงร้องเลยสักแอะ มีแต่หน้าที่บิดเบี้ยว กัดริมฝีปากจนเลือดไหล เขากระชากหัวใจตัวเองออกมา ตัดเส้นเลือดแต่ละเส้นที่ต่อกับหัวใจจนขาด หัวใจเต้นตุบอยู่ในฝ่ามือ ฉันเห็นแสงสุดท้ายในดวงตาสีเขียวของเขา และได้ยินคำสุดท้ายที่เขาพูด

            เมนา

            ชื่อฉัน แค่ชื่อฉัน ก่อนที่ดวงตานั้นจะปิดลง หัวใจในฝ่ามือหยุดเต้น ฉันสะดุ้งตื่น กรีดร้องเสียงดังลั่น น้ำตาเต็มหน้า ตัวสั่นเทา ไข้ขึ้นจากอาการช็อคเพราะความฝัน ฉันกลัวสุดขีด กลัวอย่างสุดใจ กลัวว่าความร้ายกาจทั้งหมดที่เห็นจะเป็นจริง ถึงขนาดรู้สึก ชิงชัง แวบหนึ่งนั้น ฉันชิงชังสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในท้อง แต่หลังจากนั้นก็กลับมารู้สึกผิดอีก นี่ลูกของฉัน ฉันจะปกป้องลูก ไม่ว่ายังไงก็ตาม ฉันจะให้เขาหรือเธอเกิดมาอย่างแน่นอน

            เสียงกรีดร้องของฉัน ได้ยินกันทั่วพระราชวัง ข้าราชบริพารไม่สบายใจ ธอร์และโอดินสะดุ้งตื่น ในวันแรก ฉันแค่บอกว่าเป็นฝันร้ายโง่ๆเท่านั้น ไม่มีอะไร แต่เมื่อถึงคืนที่สี่ ฝันร้ายโง่ๆดูเหมือนความจริงขึ้นทุกที ฉันพยายามที่จะไม่หลับ ฉันไม่ยอมนอน จนตาลึกโหล แต่สุดท้ายก็ฟุบหลับ และทันทีที่หลับ ความฝันจะจู่โจมฉัน จนฉันเริ่มเชื่อว่ามันคือลางบอกเหตุ มันคือหายนะที่จะเกิดกับฉัน ถ้าฉันยังเก็บเด็กไว้

            ฉันอยู่แอสการ์ดต่อไม่ได้ เช้าวันที่เจ็ด หลังจากผ่านคืนหฤโหดที่สะดุ้งขึ้นมานั่งร้องไห้ การเห็นตัวเองตายในฝัน และคนที่ฉันรักกระชากหัวใจออกมาสดๆเนี่ย มันเป็นยิ่งกว่าหายนะเสียอีก ฉันตัดสินใจกลับไปโยทันไฮม์ ตามที่โลกิบอก หลังจากเขารู้ข่าว เพราะแอบฟังความคิดฉัน เขาก็บอกให้ฉันกลับไป ไปอยู่เคียงข้างเขาเหมือนเดิม ความฝันของฉันอาจเป็นผลมาจากการอยู่ห่างกัน และความกลัวเกี่ยวกับการให้กำเนิดของฉันเอง ซึ่งในข้อหลัง ไม่มีใครที่ไหนจะดูแลและปลอบฉันได้ เท่ากับเขา

            ฉันกลับมาโยทันไฮม์ คราวนี้หอบเสื้อผ้ามาด้วย ทั้งชุดกันหนาวขนสัตว์อย่างดี หมวกไหมพรม ถุงมือ ถุงเท้า รองเท้าสำหรับลุยหิมะ เอาเป็นว่าเตรียมพร้อมกว่าคราวที่แล้วเยอะ ฉันพาอวาลอนมาด้วย เพื่อให้คอยดูแลฉัน เธอตื่นเต้นที่จะได้มา ถึงจะกลัวๆยักษ์น้ำแข็งอยู่บ้างก็ตาม

            หลังจากโลกิเสร็จสิ้นภารกิจของการเป็นราชาแล้ว ฉันถึงได้มีโอกาสอยู่กับเขาตามลำพัง ในห้องส่วนตัว ตอนนี้ โลกิอยู่ในร่างยักษ์น้ำแข็ง ผิวกายเป็นสีฟ้าเทา และแต่งกายด้วยเสื้อผ้าน้อยชิ้น เหมือนไม่ได้อยู่เมืองหนาว  ฉันไม่สนใจอะไร ทันทีที่เขาหันมามอง ฉันก็กอดเขาแน่นทันที ซุกใบหน้าลงหาแผ่นอก และเริ่มร้องไห้ ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไมฉันอ่อนไหว และอ่อนแอได้ขนาดนี้ หรือนี่จะเป็นเรื่องฮอร์โมนเกี่ยวกับการตั้งครรภ์ที่คนชอบพูดถึง

            ก็บอกแล้วว่าอย่าไป เขาพูด น้ำเสียงไม่มีแววต่อว่า แต่มันอ่อนโยน แขนสองข้างโอบรอบเอวฉัน มือข้างหนึ่งวางทาบบนแผ่นหลัง กดตัวฉันให้แนบจนจะแทรกเป็นเนื้อเดียวกับเขา

            ฉันฝันร้าย ฉันพูดเสียงสะอื้นนิดๆ และอ้อนหน่อยๆอย่างไม่ได้ตั้งใจเลยสักนิด

            ข้าเห็นทุกอย่างแล้ว เขาลูบแผ่นหลังฉัน

            ทำไมฉันผันแบบนั้นทุกวัน มันจะกลายเป็นจริงหรือเปล่าคะ? ฉันเงยหน้าขึ้นมองเขา สบดวงตาสีแดง ฉันเห็นความกังวลแวบในดวงตาก่อนจะหายไปอย่างรวดเร็ว

            ข้าจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้น เขาเลื่อนมือมาวางไว้บนหน้าท้องของฉัน

            อย่าให้มันเกิดขึ้นเด็ดขาดนะ ฉันกอดเขาอีกครั้ง น้ำตาเอ่อล้นตรงขอบตา นิ้วเรียวของเขาเชยคางฉันขึ้น เขาก้มหน้าลงมาหา ขณะที่น้ำตาไหลลงจากหัวตาของฉันจนมาถึงแก้ม เขาวางริมฝีปากบนน้ำตาของฉัน เลียอย่างแผ่วเบาบนผิวแก้ม ไม่เคยมีใครเช็ดน้ำตาให้ฉันด้วยวิธีนี้มาก่อน ฉันรู้สึกหน้าร้อนผ่าวขึ้นมา

            ข้าจะถามหลายครั้งแล้ว โลกิพูดขึ้น กระซิบแผ่วกับแก้มเย็นๆของฉัน เจ้าไม่รังเกียจข้าในร่างนี้เลยหรือ?  นัยน์ตาสีทับทิมมองฉัน เหมือนจะมีความกังวล

            ล้อเล่นหรือเปล่า ฉันถาม พ่นลมทางจมูกดังพรืด คุณสวยสง่าอย่างที่สุดเมื่ออยู่ในร่างนี้ ฉันยกมือสองข้างประคองใบหน้าเขาไว้ในมือ นี่ฉันต้องบอกเขาหรือเปล่านะว่าเขาเซ็กซี่แค่ไหน ฉันอดใจแทบไม่ไหวด้วยซ้ำ เออ ฉันนี่ก็บ้าเนอะ เขาผิวสีฟ้า มีเขา ตาสีแดง คนปกติทั่วไปก็ต้องมองว่าน่ากลัวสิ

            เจ้าคิดว่าข้าเซ็กซี่หรอ? นัยน์ตาสีแดงมองฉันอย่างเจ้าเล่ห์

            ทีหลังไม่ต้องถามก็ได้นะ ถ้าจะอ่านใจกันแบบนี้ ฉันต่อว่า

            ข้าเซ็กซี่จริงหรือเปล่าล่ะ? เขาถามอย่างคาดคั้น เหมือนอยากให้ฉันบอกจากปาก

            ก็อ่านใจฉันแล้วนี่ ฉันยักคิ้ว

            คงมีเจ้าคนเดียว เมนา เจ้าคนเดียวที่มองข้าแบบนี้ มือของเขาประคองใบหน้าฉัน เขาขยับเข้าใกล้จนหน้าผากของเราทั้งคู่สัมผัสกัน ฉันหลับตา รู้สึกถึงความเย็นจากผิวหนังของเขา ฉันวางมือบนแผงอกแกร่งที่เปลือยเปล่า สัมผัสถึงกล้ามเนื้อแสนแข็งแกร่ง ให้ตายสิ ฆ่าฉันเลยดีกว่า มันควรเป็นเรื่องผิดกฏหมายนะที่ช่างหล่อเหลา และน่าหลงเสน่ห์ขนาดนี้ ถ้าฉันไม่ท้องอยู่ล่ะก็นะ...

            หน้าผากของเขาขยับออกจากฉัน ทำให้ฉันลืมตามอง และเห็นแสงวาววับอย่างขี้เล่นในดวงตาคู่นั้น นี่กำลังคิดอะไรแปลกๆอยู่อีกล่ะ?

            เราทำได้นะ โลกิบอก หือ? อะไร? ทำอะไรได้? เขามองฉันอย่างมีความหมาย ก็สิ่งที่เจ้าอยากทำกับข้า เราทำได้ อะไร? ฉันอยากทำอะไร? เปล่าเลย ฉันยังไม่พูดอะไรเลยนะ ไม่ได้คิดด้วย เอ้อ ก็ได้ คิดน่ะ มันก็ต้องมีกันบ้าง ฉันไม่ได้หื่นนะ โอเค้? แต่ว่า เราทำได้หรอ? คือแบบ ฉันท้องนะ เข้าเดือนที่สามแล้วด้วยนะ เก้าสัปดาห์แล้ว

            จริง โลกิมองหน้าฉันอย่างจริงจัง มันไม่ส่งผลกระทบอะไร

            รู้ได้ไง ฉันขมวดคิ้ว

            ข้าศึกษามา

            โห้ว เอาจริงเด้ ! ฉันเบิกตาโต แล้วก็กระพริบตาปริบๆ ยังไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่ และไม่อยากเสี่ยงด้วย ไม่เอาดีกว่า ฉันส่ายหัวเร็วๆ

            เมนา อย่าทำเสียงแบบนั้นเรียกชื่อฉันนะ ข้าคิดถึงเจ้าแทบขาดใจ อย่าพูดแบบนั้น อย่าทำตาแบบนั้น อย่าทำสีหน้าลูกแมวด้วย โอ๊ย ลูกแมวตัวฟ้านี่มันน่ารักนะ นะ เมนา แล้วฉันก็ใจอ่อน แบบ ยวบยาบ เป็นขี้ผึ้งถูกไฟลนเลยทีเดียว และเอาจริงๆเลยก็คือ หลังจากหลายคืนที่ฝันเห็นเขาควักหัวใจตัวเอง ทำให้ฉันปรารถนาอยากอยู่ในอ้อมกอดของเขา ฟังเสียงหัวใจเขาชัดๆ ให้มั่นใจว่าเขายังมีชีวิตอยู่ตรงหน้าฉัน

            ทำไมต้องศึกษาเรื่องนี้ด้วย? ฉันอดถามไม่ได้

            ให้ข้าค้างเติ่งรอเจ้าเก้าเดือน ข้าทนไม่ไหวหรอก โอเค ไม่น่าถามเลย ถามให้ตัวเองเขินรุนแรงไปเปล่าๆ เขาขยับเข้ามาหาฉัน มือคว้าเอวให้กลับเข้าไปชิดใกล้ เจ้าอยากให้ข้าอยู่ร่างไหน? ถามจริ๊งงงง?? ต้องถามกันแบบนี้ด้วยหรอ? ร่างไหนก็อยู่ไปเถอะ ใครจะกล้าตอบฟะ! “จะว่าอะไรไหม ถ้าข้าอยู่ร่างโยทันต่อไป โอ๊ย ตามสบายเถอะ พ่อคุณ อันที่จริง ร่างนี่ก็ แปลกใหม่ดี อย่ามองฉันแบบนั้นนะ อย่ามองฉันเป็นผู้หญิงจิตวิปริต ทั้งหมดนี่มันเพราะฮอร์โมนตั้งครรภ์หรอก

            แล้วฉันก็สังเกตเห็นเขาอมยิ้ม เหมือนจะหลุดหัวเราะ อะไร? ฉันถามทันที

            เจ้าชอบคิดไร้สาระในหัว เขาตอบ ขณะที่ฉันจะอ้าปากเถียง โลกิก็ประทับริมฝีปากลงมาพอดี เริ่มจากอ่อนโยนแผ่วหวาน ก่อนที่มันจะเปลี่ยนเป็นพายุแห่งอารมณ์ปรารถนา เขายกตัวฉันขึ้น อุ้มฉันและพาไปที่เตียง วางฉันลงบนผ้าห่ม ซึ่งเป็นผ้าห่มที่ฉันนำมาด้วยจากแอสการ์ด พวกยักษ์น้ำแข็งไม่จำเป็นต้องใช้ผ่าห่มกัน เขาหยุดมองฉัน นิ้วยาวปัดเส้นผมสีบลอนด์ของฉันออกจากใบหน้า

            ข้ารักเจ้า ดวงตาสีแดงของเขาจ้องมองฉันอย่างมีความหมายตามที่พูด

            ฉันก็รักคุณ เสียงของฉันหนักแน่นได้อย่างไม่น่าเชื่อ

            เขาก้มลงจูบฉันที่ริมฝีปาก สอดแทรกลิ้นเย็นๆเข้ามาครอบครองพื้นที่ทุกตารางในช่องปากของฉัน ฉันหอบหายใจกับการจูบที่ร้อนแรงของเขา โลกิขยับริมฝีปากไปหาใบหูของฉัน เลียตามขอบโค้ง ทำให้ฉันสะท้านไปทั้งร่าง ฟันของเขาขบที่ใบหูเบาๆ งับๆอย่างหยอกล้อ แล้วก็เลื่อนมาเลียที่กราม ไล้จนถึ่งกึ่งกลางของคาง แล้วไล่ลงไปยังลำคอ ฉันส่งเสียงอื้มแผ่วเบาในลำคออย่างพึงพอใจ

            คิดถึงลิ้นข้าไหม?

            ฉันไม่ได้ตอบคำถามนั้น แค่เสียงครางก็น่าจะแทนคำตอบได้ดีแล้วมั้ง เขาล้วงมือเข้ามาใต้กระโปรง ดึงขึ้นมาเรื่อยๆ แล้วจับถอดทางศีรษะ ฉันเริ่มรู้สึกหนาว ขนลุกชัน

            ข้าลืมไป เขาพูด แล้วรีบสร้างเกราะแสบางๆครอบคลุมตัวเราทั้งสองไว้ อากาศเริ่มอบอุ่นสบาย เขาตระกองกอดฉัน กลับมาใช้ลิ้นซุกไซ้ ลิ้มรสผิวหนังฉันอย่างหิวกระหาย เขาขยับลงไปที่หน้าอกของฉัน ขบกัด คลึงเคล้น ฉันได้แต่ส่งเสียงจากลำคอด้วยความพอใจ มือข้างหนึ่งขยับขึ้น ให้นิ้วของฉันสัมผัสเส้นผมของโลกิ ฉันอดไม่ได้ที่จะลองจับเขาสีดำที่งอกจากด้านข้างขมับ มันแข็ง สาก และขรุขระ แต่แข็งแกร่งมาก ราวกับเหล็ก มันซ่อนอยู่ตรงไหนกันนะ เวลาที่เขาอยู่ในร่างชาวแอสการ์ด

            เมนา เขาเรียก เงยหน้าจากหน้าอกของฉัน ปล่อยก่อนสิ ข้าขยับไม่สะดวก

            โทษที ฉันปล่อยมือ รู้สึกแก้มร้อนผ่าว

            เขาจุมพิตหน้าท้องของฉันอย่างอ้อยอิ่ง ประทับริมฝีปากทุกตารางนิ้ว แล้วเหมือนกำลังจะกระซิบอะไรบางอย่างกับหน้าท้องฉัน เสียงเบามาก จนฉันไม่ได้ยิน แต่ก็กำลังเพลิดเพลินเกินกว่าจะใส่ใจอย่างอื่นแล้วจริงๆ 

             โลกิ ฉันมีแรงและสติมากพอที่จะเรียกได้แค่ชื่อ มือสองข้างเกร็งกำผ้าห่มจนข้อมือเป็นสีขาว 

             โลกิ ฉันเรียกอีกครั้ง ต้องการมากขึ้น มากกว่านี้อีก

            ใจเย็นไว้ หวานใจ เขาบอกเสียงแผ่ว แล้วเลียต่ออย่างไม่รู้จักเบื่อ ฉันคราง ทอดถอนลมหายใจ และแล้วเขาก็หยุด เงยหน้าขึ้น  ฉันปล่อยผ้าห่มจากมือทั้งสอง แล้วยกขึ้น อ้าแขนออก เรียกให้เขาเข้ามาหา เขาสนองตอบทันทีโดยฉันไม่ต้องพูดอะไร โลกิขยับขึ้นมาบนเตียง คร่อมอยู่เหนือตัว ฉันจับใบหน้าของเขาลงมา จูบเขาอย่างกระหาย 

            ใจร้อนจริงนะ เขายิ้มอยู่กับริมฝีปากของฉัน 

            โลกิ ฉันเรียกชื่อเขาด้วยเสียงกระซิบ 

            ข้าทำให้เจ้าพูดได้แค่ชื่อข้าแล้วหรอ? โลกิยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ชอบใจ ซุกซน ข้าจะทำอะไรต่อดีล่ะ? เมนา บอกข้าสิ น้ำเสียงของเขาช่างฟังดูยั่วเย้า ฉันกัดริมฝีปาก ขนาดนี้แล้ว ก็ยังรู้สึกเขินอายที่จะพูด ยังไงๆฉันก็ยังเป็นผู้หญิงนี่นะ

            บอกข้า หรือจะให้ข้าหยุดแค่นี้

            ไม่! ฉันตะโกนในความคิด อย่าหยุดเด็ดขาดนะ

            ไม่อยากให้หยุด ก็พูดสิ เขากระซิบข้างหูฉัน เสียงทุ้มนุ่ม เซ็กซี่ คนๆนี้ควรเป็นบุคคลผิดกฏหมาย จริงๆนะ ไม่ต่างอะไรจากโคเคน ที่หยุดเสพไม่ได้ บอกสิ อยากให้ข้าทำอะไร

            เข้ามา ฉันพูดได้แค่นี้ พอแล้วนะ หน้าแดงจนเป็นลูกมะเขือเทศ

            ตามเจ้าประสงค์ ราชินีของข้า

            ฉันยกแขนขึ้นโอบรอบบ่าของเขา ริมฝีปากของโลกิก้มลงหาแล้วจูบฉัน เขาไม่ได้ขยับรุนแรงเหมือนอย่างครั้งก่อนๆ แต่ไปอย่างนิ่มนวล ทะนุถนอม อย่างเชื่องช้า ที่ครั้งนี้อ่อนโยนแผ่วเบากว่าทุกครั้ง อาจเป็นเพราะฉันท้องก็ได้

ฉันหายใจหอบ ได้ยินเสียงหายใจของเขาผสานกันไป ร่างของเราแนบสนิทเข้าหากัน เหมือนขี้ผึ้งที่หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว ฉันขยับมือข้างหนึ่งวางทาบต้องตำแหน่งหัวใจของเขา หัวใจดวงนั้นที่เต้นแรงๆในทรวงอก ช่างแสนสวยงามเหลือเกินสำหรับฉัน ไม่ว่าเมื่อก่อนหัวใจดวงนี้จะเคยเหน็บหนาวแค่ไหน จะเคยทุกข์ทรมานเพียงใด ฉันได้รักษามันแล้ว

หัวใจข้า เป็นของเจ้า ราชินีข้า

และนั่นคือคำมั่นของเขา... ราชาของฉัน 






Writer's Talk

ที่ฉันเคยเขียนไว้ ติดเรทกว่านี้เยอะค่ะ นี่ตัดออกหลายย่อหน้าเลยนะ พยายามให้น้อยที่สุดแล้ว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 134 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

225 ความคิดเห็น

  1. #199 Jitlada Jakthong (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 00:27

    ของถุงเลือดกรุ๊ปAด่วนๆคือด่วนมากๆตอนี้!

    #199
    1
    • #199-1 GINA ^-^(จากตอนที่ 19)
      25 พฤศจิกายน 2562 / 17:29
      กรุ๊ปoด้วยคนคะ
      #199-1
  2. #166 PCMulan (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 18:57
    อือหือออออ เขินตัวแตก
    #166
    0
  3. #110 เอเซียนาจา (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:03
    ฮือ ฟินนนนนนน
    #110
    0
  4. #83 sai suju&tvxq5 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 15:52
    โอ้ย!! เขินรุนแรง
    #83
    0
  5. #47 Fleur-Phoenix (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 มกราคม 2559 / 23:02
    โอ้ยยยยย พุธโธ ธรรมโม สังโฆ -?-
    #47
    0
  6. #39 Alonè misticismo (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 08:04
    -///-กำเดาเกือบพุ่ง
    #39
    0
  7. #38 13778 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 มกราคม 2559 / 20:04
    มากกว่านี้ก็ไม่เป็นไรนะ ชอบ
    #38
    1
    • #38-1 Silver-Sky(จากตอนที่ 19)
      17 มกราคม 2559 / 13:25
      คนเขียนก็ชอบเขียนนะ แต่กลัวโดนเด็กดีแบนค่ะ ฮ่าฮ่า
      #38-1