(Fic Loki+OC) Always be mine

ตอนที่ 12 : This is War

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,795
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 120 ครั้ง
    8 ม.ค. 59

Always be mine

Chapter 12 : This is war.

 

            โง่เง่า นั่นเป็นสิ่งเดียวที่ข้ารู้สึก ข้าช่างโง่แท้ ข้าทิ้งทุกอย่างเพราะผู้หญิงคนเดียว ข้ายอมเอาชีวิตตัวเองเข้าเสี่ยงเพราะความรัก ถ้าตัวข้าในอดีตมาเห็นตัวข้าในตอนนี้ จะต้องหัวเราะเยาะแน่ แผนของข้าพังทลายไปหมดทุกอย่างเพราะเมนา ข้าไม่ต่างอะไรจากตัวโง่เง่า ไม่ต่างจากธอร์ที่เปลี่ยนแปลงไปเพราะผู้หญิง แต่ยังไงข้าก็ต้องยอมรับในสิ่งที่ข้าเป็น และข้าจะไม่ยอมให้ธานอสแตะต้องแม้แต่ปลายเส้นผมของผู้หญิงที่ข้ารัก โลกจะเป็นยังไง ข้าไม่สน แต่ตราบใดที่ผู้หญิงของข้าอยู่ที่โลก ก็อย่าหวังเลยจะบุกโลกได้สบายๆ

            ข้าส่งเมนาไปอยู่ชนบทห่างไกล เพื่อความปลอดภัยของเธอเอง เธอก็ใช่ว่าจะยอมง่ายๆหรอก เพราะนั่นคือเมนา ผู้หญิงดื้อด้านที่สร้างปัญหาให้ข้าเสมอ นางเอาแต่พูดว่าไม่ว่าข้าจะอยู่ไหน นางก็จะอยู่ด้วย ข้านับถือในความกล้าหาญนั้น และต้องใช้เวลาอยู่พักใหญ่เพื่อโน้มน้าวให้นางยอม ตอนนี้นางอยู่ในประเทศอังกฤษ ตามที่หน่วยชิลด์บอก ข้าจำได้แม่นว่าชื่อเมืองสแตรทฟอร์ด ซึ่งข้าค่อนข้างแปลกใจที่เมื่อนางได้ยินชื่อเสียงและละแวกที่จะได้พักอยู่ นางก็ยอมทันที เมืองนั้นอาจมีดีอะไรสักอย่างก็ได้

            ข้าคิดถึงนาง และเกลียดความรู้สึกนี้ บางครั้งมันทำให้ข้าวอกแวก และในยามกลางคืน ข้าคิดถึงกลิ่นกายของนาง เส้นผมสีบลอนด์ยาวๆที่เคยคลอเคลียอยู่ใกล้ข้า เนื้อตัวนุ่มนิ่มอุ่นๆที่เคยเบียดชิดกอดข้าไม่ห่าง เสียงพูดของนาง เสียงความคิดวุ่นวายมากมายที่ดังอยู่ในหัวนางตลอด แต่ถึงแม้จะอยู่ไกล ข้าก็ยังติดต่อนางได้ นี่ช่างเป็นเรื่องประหลาดโดยแท้ ข้าไม่คิดว่าพลังของข้าจะสามารถติดต่อได้ไกลขนาดนี้ ขณะที่นางอยู่บนโลก และข้าอยู่บนสถานีอวกาศของชิลด์ ข้าไม่เคยสื่อถึงใครได้ง่ายดายอย่างนี้มาก่อน

            ข้าได้เข้าร่วมประชุมกับเหล่าอเวนเจอร์ทั้งทีม และบอกประวัติความเป็นมาทั้งหมดของธานอสให้ทุกคนได้รับรู้ ตั้งแต่เรื่องที่เป็นชาวไททัน แปลกประหลาดไม่เหมือนใคร ฆ่าแม่ตั้งแต่อายุ 10 ขวบ จากนั้นก็ไปตกหลุมรัก เดธ เทพเจ้าแห่งความตาย และที่มันอาละวาดไปทั่วจักรวาล ตามรวบรวมอัญมณีก็เพราะว่ามันจะจีบเดธให้ได้ -*- นอกจากนั้นข้าก็อธิบายถึงอัญมณีทั้งหกชิ้นว่ามีคุณสมบัติอะไร หนึ่งในนั้นมีอัญมณีที่หน่วยชิลด์และอเวนเจอร์คุ้นเคยดีอยู่แล้ว ข้าเคยใช้มันควบคุมจิตใจบาร์ตัน

            บ้าเหมือนใครบางคนแถวนี้นะนั่นเป็นคำวิจารณ์ของไอรอนแมน ข้าพยายามจะเพิกเฉย ไม่พูดโต้ตอบอะไร จากนั้นอเวนเจอร์ก็เริ่มคุยกันว่าจะทำอย่างไรเพื่อป้องกันไม่ให้ธานอสมาบุกโลกได้ เพราะยังไงมันก็มาแน่ เหตุเกิดก็เพราะข้าหักหลังมัน ป่านนี้อะมอร่าคงนำความไปบอกธานอสแล้ว

            ถ้าเกิดเราติดต่อเดธได้ล่ะ?กัปตันอเมริกาแนะนำ

            ยากข้าพูด

            แล้วเราจะทำอย่างไรได้? บอกเราสิ โลกินิค ฟิวรี่พูดกับข้า

            ข้ามีแผน

            และเพราะแผนของข้านี่เอง ที่ทำให้ข้าอยู่ในความยุ่งยากตอนนี้ ข้าไม่เชิงว่าได้รับความไว้วางใจอย่างเต็มที่จากพวกอเวนเจอร์ ดังนั้นหน้าที่ของข้า จึงเป็นหน้าที่ที่ต่ำทรามที่สุด ข้าต้องเข้าไปเป็นเหยื่อเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ และมีมนุษย์แมงมุมคอยขนาบข้างมาด้วยอีกคน ทั้งข้าทั้งสไปเดอร์แมนถูกรวบตัวให้นั่งอยู่ต่อหน้าธานอส

            ยังมีหน้ากลับมาอีกนะ เทพกระจอก ธานอสพูดกับข้าอย่างหยามเหยียด

            ข้าคิดถึงท่านไง ข้ายิ้มกวนประสาท

            เจ้าพาเพื่อนมาด้วยนี่ ข้าจะฆ่าซะก็ไม่ยาก แค่คิด พวกเจ้าก็แหลกเป็นจุณแล้ว ธานอสโชว์ถุงมืออัญมณี ว่าไง เจ้าแมงมุมน้อย พร้อมจะเป็นแมลงถูกเหยียบหรือเปล่า?

            วันนี้ไม่ใช่วันตายฉันหรอก สไปเดอร์แมนยักไหล่ ได้ข่าวว่าแกรักผู้หญิงข้างเดียวหรอ? จุ๊ๆ ผู้หญิงไม่แล ก็เลยอาละวาดงั้นสิ สไปเดอร์แมนพูดอย่างล้อเลียน ข้าเข้าใจแล้วว่าทำไมอเวนเจอร์ส่งไอ้เด็กนี่มากับข้าด้วย คงเพราะมันมีวิธีกวนประสาทนี่เอง

            แกนี่ปากดีนะ ไอ้แมงมุม ธานอสลุกจากบัลลังก์ของตน ซึ่งบัลลังก์ของมัน ดูๆก็รู้ว่าทำเลียนแบบเดธ ยังไม่ทันที่สไปเดอร์แมนจะได้พูดอะไรต่อ เชือกที่มัดรอบตัวก็พันแน่นขึ้น เชือกรอบตัวข้าก็เช่นกัน มันบาดผิวเนื้อจนเจ็บแสบ ว่าแต่แกเถอะ โลกิแห่งโยทันไฮล์ม แกดูเปลี่ยนไปมากนะ จากครั้งล่าสุดที่ได้เจอ เพราะผู้หญิงงั้นหรอ? ธานอสหัวเราะเสียงดัง

            ก็ไม่ต่างอะไรกับแกหรอก สไปเดอร์แมนเป็นคนพูด บอกหน่อยสิ ที่แกนั่งคนเดียวแบบนี้ เพราะเดธหักอักล่ะสิ เสน่ห์แกนี่ใช้การไม่ได้เอาซะเลยนะ ให้ฉันสอนไหมล่ะ เด็กน้อย

            แก มันกวนประสาทเกินไปแล้ว ไอ้แมลง

            ฉันเป็นแมง ไม่ใช่แมลง สไปเดอร์แมนเล่นคำ

            ข้ากำลังจะส่งสายตาเตือนว่าอาจใช้การก่อกวนมากจนน่าจะเป็นอันตรายต่อชีวิต ข้าหันไปมองสไปเดอร์แมน เพื่อส่งสัญญาณทางสายตา แต่เขายังไม่ทันเห็นข้าด้วยซ้ำ ธานอสจัดการส่งสไปเดอร์แมนไปยังที่ไกลแสนไกลเสียแล้ว

            ไปเดินเล่นในโยทันไฮล์มบ้านเกิดเพื่อนแกละกัน ไอ้แมงมุม

            เวรกรรม ข้าอยากยกมือขึ้นปิดหน้า แต่ก็ทำไม่ได้เพราะถูกมัดอยู่ ข้าได้แต่หวังว่าสไปเดอร์แมนคงทนความหนาวได้ ข้าหันไปยิ้มให้ธานอส คงต้องใช้ความสามารถลิ้นเงินกันหน่อยแล้ว เพื่อถ่วงเวลา จนกว่าทัพหลักของเหล่าเทพและซุปเปอร์ฮีโร่จะมาถึง

            ขอบคุณ ข้ารำคาญไอ้หมอนั่นมานานแล้ว นายท่านของข้า น้ำเสียงของข้านอบน้อม ทุ้มนุ่มน่าฟัง

            แกจะเอาไงแน่ เทพกระจอก? สาวของแกบอกว่า แกไม่เคารพฉันอีกแล้ว

            นั่นเป็นแผนของข้า ข้าบอกทันที

            แกมันคนสับปลับ และคนสับปลับ ยังไงมันก็สับปลับอยู่วันยันค่ำ ธานอสพูด

            ข้าหัวเราะ และลุกขึ้นยืน มองหน้าอีกฝ่ายอย่างมีเลศนัย ท่านรู้จักข้าดีเสมอ นายท่าน แต่ที่ข้าทำเช่นนั้น เพื่อได้รับความไว้วางใจจากพวกมัน และพาพวกมันมาให้ท่าน

            ข้าจะเอาพวกมันไปทำอะไร?

            วิญญาณเทพ กับ วิญญาณฮีโร่ น่าจะดึงดูดใจท่านเดธได้ ข้าพูดโน้มน้าว และข้ารู้ว่าข้ามาถูกจุดแล้ว ธานอสมีแววตาสนใจทันที ผู้หญิงมักใจอ่อนกับการให้ของผู้ชาย ข้าคิดว่าที่นางไม่รับรักท่านก็เพราะเล่นตัวมากกว่า ท่านต้องหยุดตามนาง แค่ให้ของขวัญแล้วก็จากไป

            เจ้ากำลังหมายถึงอะไร? ธานอสถามอย่างไม่เข้าใจ

            ผู้หญิงไม่ชอบผู้ชายช่างตื้อน่ะสิท่าน นี่ข้ากำลังทำอะไรเนี่ย? สอนจีบสาวหรือไง หลังจากท่านจัดการเหล่าเทพ และฮีโร่จากโลกแล้ว ข้าแนะนำให้ท่านนำวิญญาณบรรณาการแด่ท่านเดธ จากนั้นก็ไม่ต้องพูดอะไรกับนาง แค่เดินจากมา ตัดพ้อนางว่า ท่านจะไม่รบกวนนางอีกแล้ว ผู้หญิงยังไงก็เป็นผู้หญิงอยู่ดี โดยธรรมชาติแล้ว นางจะหันมาสนใจก็ต่อเมื่อท่านไม่สนนั่นแหละ

            งั้นหรอ ธานอสทำท่าเหมือนครุ่นคิด

            อีกไม่กี่นาที พวกนั้นก็จะมากันแล้วท่าน ข้าขอให้ท่านพร้อมเตรียมออกศึกจะดีกว่า ข้าบอก และ จะกรุณาอย่างยิ่ง หากท่านจะเห็นใจข้า อภัยให้ข้าสักครั้ง ข้ายอมก้มหัว โค้งหลังอย่างสวยงาม ธานอสพูดถูกเรื่องข้า ข้าเป็นคนสับปลับ ยังไงก็สับปลับเชื่อไม่ได้วันยันค่ำ และเมนาก็พูดถูกเรื่องข้า ที่ว่าลิ้นข้าเป็นลิ้นงูพิษ

            ถ้าเดธรับรักข้า ตามแผนการที่เจ้าบอก ข้าจะอภัยเจ้า เทพกระจอก

            ได้ยินคำนั้นแล้วข้าจี๊ดขึ้นสมองทุกที ข้าต้องมีโอกาสได้ทำธานอสเจ็บๆสักครั้งถึงจะน่าพอใจ แต่ตอนนี้ข้าต้องนอบน้อม เป็นข้าทาสบริวารของมันไปก่อน และด้วยลิ้นเงินของข้านี่เอง ทำให้ธานอสยอมปล่อยข้าเป็นอิสระ ไม่มีเชือกพันรอบตัวอีกต่อไป

            กลุ่มแรกที่มาถึง คือเหล่าอเวนเจอร์มาเกือบครบ พี่ชายข้าไม่อยู่เพราะไปตามดร.สแตรนจ์กับทัพสมทบจากแอสการ์ด ไม่มีนิค ฟิวรี่ คนๆนั้นคอยประจำการอยู่ที่ฐานและสั่งการท่าเดียวเท่าที่ข้าเคยสังเกตเห็น ไอรอนแมนเป็นคนแรกที่เปิดศึก เขายิงลำแสงออกจากฝ่ามือของชุดเกราะเข้าใส่ธานอส มันไม่ได้ผลหรอก ยังไงพวกอเวนเจอร์ก็ไม่น่ารอด ถ้าต่อกรกับระดับเทพ ข้ายืนดู ข้าเข้าไปช่วยอะไรไม่ได้ เพราะมันจะเสี่ยงกับสถานะของตัวข้าเอง ตอนนี้ข้าไม่ต่างอะไรจากไส้ศึก

            สไปเดอร์แมน หายไปไหน? แบล็กวิโดว์เอ่ยถามข้า

            ไอ้แมงมุมหน้าโง่นั่นหรอ ข้าหัวเราะ ข้าต้องสวมบทบาทต่อไป เพราะธานอสคงดูข้าอยู่ทุกฝีก้าว

            แกหมายความว่าไง!!” แบล็กวิโดว์เล็งปืนมาทางข้าทันที แกทรยศเราใช่ไหม?

            เป็นการใช้คำที่ไม่ถูกหรอกนะ ข้าทรยศไม่ได้ ในเมื่อข้าไม่เคยอยู่ฝ่ายเจ้าตั้งแต่แรก ส่วนไอ้แมงมุมนั่น คงสนุกน่าดูกับยักษ์น้ำแข็ง ญาติๆของข้า

            แก สมควรตาย แบล็กวิโดว์กรีดร้อง ทุกคน นี่เป็นกับดัก! โลกิหักหลังเรา

            การตะโกนของแบล็กวิโดว์ ทำให้อเวนเจอร์หลายคนชะงัก และเดอะฮัคก็เป็นคนแรกที่ไม่สนใจว่าใครจะหักหลังใคร เขาวิ่งตะลุยหน้าไปหาธานอส เหวี่ยงหมัดอย่างแรง แต่ธานอสก็แทบไม่ต้องหลบ มันสามารถใช้อัญมณีเปลี่ยนแปลงความจริงได้ทุกประการ หมัดของเดอะฮัคไปถูกกัปตันอเมริกาเข้าอย่างจังแทน

            การต่อสู้เริ่มชุลมุนวุ่นวาย และไม่มีใครคิดจะสังเกตเห็นข้าอีก ทุกคนต่างมุ่งไปที่ธานอส แต่ประเด็นก็คือ ธานอสกำลังออมมือ แค่อยากเล่นกับอเวนเจอร์ฆ่าเวลา ข้าไม่รู้ว่ามันจะเผด็จศึกเมื่อไหร่ ข้าได้แต่หวังว่าธอร์จะมาถึงทัน พร้อมกับเหล่าผู้สูงส่งแห่งจักรวาล ทั้งกาแลคตัส อิเทอนิตี้ ดร.สแตรนจ์ ถ้าไม่มาภายในไม่กี่นาทีล่ะก็ อาจมีอเวนเจอร์บางคนที่ไม่รอดชีวิต

            เดอะฮัคถูกจับบีบคอ และเหวี่ยงออกไปไกล มันช่วยไม่ได้ที่ข้ารู้สึกสะใจเล็กๆ ด้วยความที่ข้าเคยโดนเดอะฮัคอัดจนจุกไปหลายนาที ความรู้สึกนั่นยังอยู่กับข้าเลย ไม่มีวันลืมได้แน่ๆ

            แต่ความสะใจ หรือสนุกสนานอยู่กับข้าไม่นาน สมรภูมิกลายเป็นเลือดเสียแล้ว ธานอสกำลังบ้าพลังอำนาจ และจับอเวนเจอร์แต่ละคนเหวี่ยงไปเหวี่ยงมา เดอะฮัคที่แข็งแกร่งที่สุดถูกจัดการ และสิ้นใจไปเป็นคนแรก ตามด้วยไอรอนแมน กัปตันอเมริกา และเดอะวาสป์ วินาทีที่เดอะวาสป์สิ้นใจ ข้าเห็นแอนท์แมนกรีดร้องด้วยความโกรธแค้น ข้าขนลุกกับเสียงแห่งความเจ็บปวดนั่น ข้านึกไม่ออกว่าจะเป็นเช่นไร ถ้าร่างที่สิ้นลมตรงนั้นเป็นเมนาของข้า

            ตอนนี้เหลือบาร์ตัน แบล็กวิโดว์ และแอนท์แมนเท่านั้น บาร์ตันยิงธนูระเบิดออกไป แต่ธนูนั้นถูกหยุดกลางอากาศ และบินย้อนกลับหาเจ้าตัว ข้าหลับตา ไม่อยากเห็นฉากเลือดสาดกระจาย

            ธอร์ เจ้าอยู่ไหน มาเสียทีเถอะ! สถานการณ์เลวร้ายเกินไปแล้ว

            คนสุดท้ายที่เหลืออยู่คือแอนท์แมนผู้สะบักสะบอม หลังจากแบล็กวิโดว์ถูกเก็บ ร่างไร้วิญญาณนอนอยู่ไม่ห่างจากบาร์ตัน แอนท์แมนยังโชคดี ก่อนที่ธานอสจะเล็งเป้าหมายไปหาเขา ธอร์ก็มาถึงจนได้ พร้อมกับกาแลคตัส และดร.สแตรนจ์

            อิเทอนิตี้ ล่ะ? ข้าส่งกระแสจิตหาธอร์อย่างรวดเร็ว

            กำลังมา เกิดบ้าอะไรที่นี่!

            อย่าเพิ่งห่วงเรื่องนั้น ข้าจัดการทุกอย่างได้ทีหลัง อิเทอนิตี้ควรจะมาแล้วตอนนี้สิ ข้าเริ่มใจร้อน

            แกมันบ้าไปแล้ว ธานอส กาแลคตัสมองซากศพของเหล่าอเวนเจอร์อย่างไม่เชื่อสายตา

            ดีใจที่แกมา ได้ข่าวว่าเก่งนักหนา ขอดูหน่อยซิ

            แล้วอีกหนึ่งศึกก็เปิดฉาก ข้าแทบจะไม่อยากลืมตามองอีกต่อไปแล้ว ความหวังข้าเริ่มริบหรี่เต็มทน แต่ขณะนั้น ข้าก็เริ่มคิดหาทางรอดให้ตัวเอง ถ้าหากศึกนี้ธานอสชนะจริงล่ะก็ ข้ามีทางเดียวเท่านั้นที่จะทำให้ตัวเองปลอดภัย ก็คือจัดการยังไงก็ได้ให้เดธรับรักธานอส แล้วข้าก็จะได้รับการอภัย ถ้าทำสำเร็จ ข้าจะรอดชีวิตอย่างแน่นอน และอาจได้รางวัลชิ้นงามเสียด้วย ข้าสามารถกลับไปโลก อยู่กับเมนาได้ แต่ปัญหาก็คือเมนาจะรับข้าได้หรือไม่ ถ้าข้ารอดด้วยวิธีขลาดเขลา แต่ถ้าไม่รอดด้วยวิธีนี้ ข้าก็ต้องตายสถานเดียว และข้าไม่เลือกความตายอย่างคนคุณธรรมสูงโง่ๆแน่นอน

            ธานอสซัดกาแลคตัสเสียหมอบ เช่นเดียวกับพี่ชายข้า ธานอสได้จัดการให้โยเนียร์ของเขาลอยข้ามจักรวาลไปอยู่ภพอื่นเสียแล้ว ตราบใดที่ยังมีถุงมือนั่นอยู่ ก็ไม่มีใครชนะได้ ข้าถึงต้องการอิเทอนิตี้! ต้องการอย่างยิ่งยวด เป็นความหวังเดียว

            และดันมาสาย!

            ระหว่างที่ข้ากำลังรอคอยอย่างสิ้นหวังอยู่นั่นเอง อิเทอนิตี้ก็มาถึงจนได้ รูปร่างของเขาช่างแตกต่าง ดูเป็นมวลสารที่ไม่อาจจับต้องได้ ส่วนที่เป็นร่างกายเหมือจะกลวงโบ๋และเห็นเป็นเพียงจักรวาลเวิ้งว้าง อิเทอนิตี้คือผู้ที่น่าเกรงขามคนหนึ่งในสายตาข้า และพลังที่เขามีก็เกือบจะเทียบเท่ากับถุงมือของธานอส เขาสามารถโยกย้าย เปลี่ยนแปลง มวลสาร เวลา ความจริง อวกาศ พลังงาน นอกจากนี้ เขามีชีวิตเป็นอมตะอีกด้วย

            นายท่าน ท่านต้องหนีแล้ว ถึงเวลาข้าออกโรงอีกครั้งแล้ว ข้าเข้าไปใกล้ธานอส ร้องเตือน

            แกพูดบ้าอะไร?

            นั่นอิเทอนิตี้ ท่านรู้จักหรือไม่? ข้าพยักเพยิดไปทางรูปร่างประหลาดๆ ซึ่งกำลังเยื้องย่างเข้ามา เขามีพลังเยอะที่สุดในจักรวาล ความสามารถคล้ายกับถุงมือของท่าน เขาเป็นอมตะ เช่นเดียวกับจักรวาล เขาไม่มีวันสูญสลาย ข้าไม่คิดว่า ... ข้าขอโทษ แต่ต้องพูดตามความจริง ซึ่งน่าเจ็บปวดใจอย่างยิ่ง ข้าไม่คิดว่าอิเทอนิตี้จะสนใจสู้กับท่าน ข้าลืมนึกไปจริงๆ ท่านควรหนีก่อนเถอะ

            ข้าไม่หนีไปไหนทั้งนั้น ธานอสมองไปทางอิเทอนิตี้ แววตาละโมบ แกเก่งมากนักใช่ไหม? ดี! ข้าอยากได้ร่างแบบแก อมตะ หนึ่งเดียวกับจักรวาล และไม่สูญสลาย

            นั่นไงล่ะ! ข้าแสยะยิ้มอยู่ด้านหลังธานอส สิ่งที่ธานอสไม่รู้ก็คือ อิเทอนิตี้ไม่มีร่างกาย และไม่มีร่างกาย เป็นเพียงละอองจะใส่ถุงมือได้ยังไง????

            หือ? ใส่ได้ยังไง?

            ธานอสเปลี่ยนตัวเองเป็นอิเทอนิตี้ด้วยความละโมบโลภมาก มันหัวเราะดังลั่นจักรวาล กายหยาบของมันอยู่แทบเท้าข้า ส่วนวิญญาณของมันลอยอยู่ด้านบนอย่างหลงระเริงในตัวเอง ข้าก็แค่ทำงานง่ายๆ ถอดถุงมือของมันออก และใส่ไว้ในมือข้าแทน

            นายท่าน บางที ท่านอาจจะอยากดูสิ่งนี้ ข้าพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

            ธานอสหันมาหาข้า เสียงหัวเราะหยุดชะงัก แก!”

            ข้าขอใช้อำนาจของถุงมือ ย้อนเวลากลับไปสี่ชั่วโมง

            เข้าใจแผนการ และวิธีเอาชนะของข้าหรือยัง? สี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้ อเวนเจอร์ยังไม่มาที่นี่ มีแต่ข้ากับสไปเดอร์แมน เผชิญหน้ากับธานอส ข้ากลับมาถูกมัดอยู่กับเชือก และสไปเดอร์แมนก็อยู่ข้างข้าอย่างงุนงง แต่ข้าก็เพียงคิดเท่านั้น ทุกอย่างแค่ความคิด เชือกที่มัดตัวข้าก็หลุด และไปมัดธานอสไว้แทน

            ตอนนี้ ข้าคือผู้ครอบครองจักรวาล

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 120 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

225 ความคิดเห็น

  1. #192 Jitlada Jakthong (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 23:20

    ตอนนี้คือไม่เชิ่อใจมครเลย555

    #192
    0
  2. #160 PCMulan (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 12:32
    ว้าวเลยค่ะ คุณไรท์เก่งมากๆ
    #160
    0
  3. #114 Phatranooch Piyanirun (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:06
    ขอบคุณค่ะ
    #114
    0
  4. #104 เอเซียนาจา (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:59
    ง่อวววกิ
    #104
    0
  5. #77 sai suju&tvxq5 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 14:23
    สนุกมากอ่ะ
    #77
    0
  6. #19 Alonè misticismo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 มกราคม 2559 / 08:45
    ........-0-หักมุมแปป ถ้าเราเป็นสไปเดอร์แมนก็คงงงอ่ะ สนุกมากเลยจ้าาา
    #19
    0