ไฟร์ไอนิส แคว้นแห่งเพลิงไฟและความแค้น

ตอนที่ 117 : ---------------------------- สะพานศิลา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 78
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    10 ธ.ค. 59

สะพานศิลา
โฉนดที่ดินเลขที่ 117
เมืองท่าเวพาร์ นครอามี่ มณฑลนิลิมา
แคว้นแห่งเพลิงไฟและความแค้น




สะพานศิลาที่มียักษ์ศิลาผู้ใจดีเฝ้าอยู่


 
 



 ภารกิจ "ลุงยักษ์ผู้ใจดี"


ยักษ์หินอยู่ที่สะพานแห่งนี้มานานเหลือเกิน.. ช่วยเล่าเรื่องตลกหรืออะไรก็ได้ให้ยักษ์หินผู้ใจดี
ช่วยให้ลุงยักษ์หายเหงา แล้วเขาจะใจดีกับเจ้าเป็นพิเศษเลย


*ข้อควรระวัง ในการทำภารกิจแต่ละครั้ง โปรดแนบบัตรนักศึกษาของท่านทุกครั้ง



นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,166 ความคิดเห็น

  1. #2119 Lady Menirala de Batrolenzia (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:13

    หมดเวลาการทำภารกิจ
    #2,119
    0
  2. #2110 'มนุษย์ล่องหน' (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:47
    คือข้าลืมแนบบัตรนักศึกษา จากคห.2109  
    #2,110
    0
  3. #2109 'มนุษย์ล่องหน' (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:46
    ภารกิจ ลุงยักษ์ผู้ใจดี
      วันนี้ข้ามีเรื่องโจ๊ก(พิเศษไม่ใส่ไข่) ให้ลุงยักษ์ฟังเอง (ขออภัยในคำไม่สุภาพ)
    A: คืนก่อนครับ
    B: ทำไมครับ
    A: คืนก่อนครับ
    B: ทำไมล่ะครับ
    A: เงินที่ยืมกูไป คืนก่อนครับ!!
    B: อ่า.. ฮัลโหลๆ ไอC เหรอ เออๆ จะไปแล้ววว

    #2,109
    0
  4. #2101 DeramNight (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:58


    ภารกิจ ลุงยักษ์ผู้ใจดี

    " สวัสดี..ท่านลุง" พอพูดจบหญิงสาวก็ทิ้งตัวนั่งที่สะพาน
    " ท่านเหงา... สินะ ให้ข้าเล่าเรื่องตลกให้ท่านฟังดีรึไม่ " เธอฉีกยิ้มร่าเริง ก่อนจะเล่าเรื่องตลกด้วยน้ำเสียงสูงต่ำชวนฟัง
    " กาลครั้งหนึ่งไม่นานมานี้... 
    คุณครูได้ถามนักเรียนในชั้นเรียนของตน

    ครู : นร.จะเลือกอะไร ระหว่างเงิน กับสมอง

    นร. : หนูเลือกเงินค่ะ

    ครู : แต่ถ้าเป็นครู ครูจะเลือกสมองนะ

    นร. : ใช่ค่ะ….ทุกคนก็ต้องเลือกสิ่งที่ตัวเองไม่มี

    ติ้งง! อา... ข้าต้องไปแล้วนะลุง ขอให้ท่่านโชคดี...." พอพูดจบ เธอก็เดินกลับไปเพื่อส่งภารกิจ

    #2,101
    0
  5. #2091 Demonic_KK (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:35
    ภารกิจลุงยักษ์ผู้ใจดี
     
    "อ่าห์...ท่านลุงข้าน่ะเล่าเรื่องไม่ค่อยเก่งหรอกนะ" เดเอ่ยออกมาอย่างเลื่อนลอยก่อนหันสายตามองไปที่ยักษ์หิน
    รอยยิ้มบางๆปรากฎอยู่บนใบหน้าของเธอ สิ้นรอยยิ้มคำพูดแปลกประหลาดเกินคนอื่นที่ยักษ์หินพบก็ดังขึ้นมา
    "ท่านช่วยเล่าเรื่องให้ข้าฟังก่อนสิ"
    "หะ?...ข้า เจ้าให้ข้าเล่าเนี่ยนะ แต่ภารกิจของเจ้าเขาให้เจ้าเล่าให้ข้าฟังนะเจ้าหมาน้อย"
    "นั่นแหละน่า...ท่านก็เล่าให้ข้าฟังก่อนซิ"
    ยักษ์หินถอนหายใจเบาๆ พลางพยักหน้าให้กับเดที่กำลังนั่งจ้องตัวเขาอยู่ เสียงทุ้มถูกเอื้อนเอ่ยออกมา
    "ครั้งหนึ่ง...นานมาแล้ว มี..."
    "อ้ะๆ นานแค่ไหนรึท่าน"
    ยักษ์หินตวัดสายตามองเดที่ขัดจังหวะการเล่าของเขา
    "เจ้าก็ฟังข้าก็สิ"
    "เอ้า...ก็ข้าอยากรู้นี่หน่าว่ามันนานขนาดไหน"
    ยักษ์หินครุ่นคิด ก่อนส่ายหน้า
    "ข้าลืมแล้วน่ะ"
    "ฮ่า ฮ่า ฮ่า ท่านแก่แล้วนะเนี่ย" เดหัวเราะพลางชี้นิ้วไปที่อีกฝ่าย
    "เหมือนกับว่าเจ้าไม่เคยลืมอะไรบ้างล่ะ ไม่แก่บ้างเจ้าไม่รู้สึกหรอก" 
    เสียงพึมพำเบาๆแค่นี้ไม่อาจรอดพ้นหูของแวร์วูฟอย่างเดไปได้แน่นอน 
    กระเเสความตัดพ้อเล็กๆน้อยๆปนกับความเหงาได้โชยออกมาให้เธอได้รับรู้ จนกระทั่งเธอตัดสินใจทำอะไรบางอย่าง
    "ท่านเคยได้ยินตำนานดอกไม้ที่ไม่มีวันโรยราในเมืองแห่งหิมารายันต์ไหม?"
    "ไม่" 
    "ท่านสนใจที่จะฟังมันรึเปล่าล่ะ" ยักษ์หินพยักหน้าอย่างรวดเร็วด้วยความสนใจ
    "เรื่องมันมีอยู่ว่า..."
    "...."
    "มีตำนานเกี่ยวกับเทพธิดานางหนึ่งผู้ซึ่งถูกสาปให้รอคอยรักแท้มานานแสนนานหลายพันปี
    เทพธิดานางนี้ถูกสาปให้กลายเป็นกุหลาบขาวพิสุทธิ์ ที่งอกอยู่ท่ามกลางหุบเขาหิมะสีขาวโพลยากที่ผู้ใดจะค้นพบ
    ทุกๆคืนจันทร์เพ็ญ เธอจะกลายร่างมาเป็นหญิงสาวผู้งดงามราวเทพธิดาหิมะก็ไม่ปาน เหตุการณ์เป็นเช่นนี้
    มานับพันๆปี จนกระทั่งนางเกือบลืมไปแล้วว่าตนมีตัวตนอยู่ไปเพื่อการใด เเต่แล้วจนกระทั่งวันหนึ่ง ได้มีแวร์วูฟ
    หนุ่มรูปงามได้เดินทางผ่านหุบเขาหิมะ แล้วไปพบเจอนางเข้าในคืนเดือนเพ็ญ ชายหนุ่มได้แปลกใจว่าเหตุใดจึงมีหญิงสาว
    มานั่งอยู่คนเดียวท่ามกลางหุบเขาหิมะแห่งนี้ เขาจึงได้แต่เดินเข้าไปถามว่า "เธอเป็นใครหรือใยจึงมานั่งที่ตรงนี้เพียงลำพัง
    " หญิงสาวเมื่อได้ยินเสียงคนแปลกหน้าก็ตกใจ แต่เธอยังคุมสติไว้ได้อยู่ จึงได้เล่าเรื่องความเป็นไปให้เขาฟัง ตั้งแต่นั้นมา
    ทั้งคู่จึงนัดพบกันเสมอ ทุกๆคืนจันทร์เพ็ญ จนกระทั่งวันหนึ่งด้วยความที่ชายหนุ่มมักออกจากฝูงบ่อยๆ ในคืนที่ตนอ่อนแอที่สุด
    ทำให้แวมไพร์ผู้เป็นปรปักษ์ของแวร์วูฟระแคะระคายได้ ในวันนั้นจึงเกิดเหตุแขกไม่ได้รับเชิญเกิดขึ้นกลางหุบเขาหิมะ
    แน่นอนที่สุดว่าฝ่ายแวมไพร์นั้นหลงไหลเทพธิดากุหลาบทันทีตั้งแต่แรกพบ การนองเลือดจึงเกิดขึ้น ผลปรากฎว่าทั้งแวมไพร์นั้นเสียชีวิต
    สิ้นชิบไปก่อนหมาป่าหนุ่ม ก่อนสิ้นใจหมาป่าหนุ่มได้ป้ายเลือดของตนไปที่ริมฝีปากสีกุหลาบของนางอันเป็นที่รัก บ่วงพันธนาการของนางจึงหมดสิ้น
    พร้อมๆกับลมหายใจสุดท้ายของหมาป่าหนุ่ม..."
    "หยุดทำไมล่ะ..." ยักษ์หินถามพลางสะอึกสะอื้น
    "แล้วท่านจะร้องไห้ทำไมเล่า"
    "ก็เจ้าเล่ายังกับเรื่องนี้เป็นเรื่องที่เจ้าเห็นมากับตางั้นล่ะ ข้าเลยอินไง"
    "อ่าห์..."
    "แล้วเรื่องเป็นอย่างไรต่อ"
    "เทพธิดากุหลาบนางพ้นจากคำสาป ผู้ที่เคยสาปนางได้มาพบนางพร้อมกับเอ่ยอนุญาติให้นางกลับไปสวรรค์ได้ดังเดิม
    แต่นางไม่ต้องการกลับไป นางต้องการเพียงแค่ชายที่นางรักกลับคืนมา แต่การทำอย่างนั้นเป็นการทำผิดกฎแห่งสวรรค์
    ท่านเทพไม่สามารถทำตามที่นางขอได้ ท่านจึงประทานพรให้แก่นางให้กลายเป็นมนุษย์ธรรมดาผู้ดีอายุขัยเพื่อรอวันกลับไปพบชายคนรักในที่ไกลแสนไกลและ
    บุตรในครรภ์ที่นางไม่ทราบว่ามีในคราแรกให้ ก่อนบอกเรื่องราวต่างๆให้นางฟังว่าเหตุใดนางต้องมาพบกับเหตุการณ์นี้ และทำไมนางต้องโดนคำสาป
     ตั้งแต่นั้นมาหลังจากที่นางรู้ว่ามีบุตรในครรภ์ นางได้เฝ้าเลี้ยงดู
    แลถนุถนอมยิ่งกว่าชีวี จนกระทั่งเด็กน้อยเติบใหญ่จนกระทั่งดูแลตัวเองได้แล้ว ความตายก็มาพรากเธอไปจากหมาป่าน้อย
    แต่เพราะความตายนั่นล่ะจึงทำให้เทพธิดาได้พบกับหมาป่าหนุ่มบนสรวงสวรรค์อีกครา...จบแล้ว" 
    "แล้วเด็กน้อยผู้นั้นเล่า..." ยักษ์หินถามพลางเช็ดน้ำตาปรอยๆ
    "คิคิ...ก็ข้าไงเล่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า" เดหัวเราะเบาๆก่อนเดินไปรอบๆ
    "ไหนเจ้าบอกว่ามันเป็นตำนานไง" 
    "ก็ใช่น่ะสิ มันเป็นตำนานเป็นมานานแล้วด้วย..."
    "ข้าขอถามอายุของเจ้าได้ไหมหมาป่าน้อย?" ยักษ์หินถามด้วยความสงสัย
    "ได้สิ ปีนี้ข้าก็...อืม  3 4 5 อา...355ปีแล้วล่ะ คิ"
    "355 ปี...โอยหน้าตากับอายุเจ้านี่สวนทางกันเหลือเกินนะ"
    "หน้าข้าเด็กล่ะซี่------" 
    "ฮ่า ฮ่า ฮ่า ก็ใช่น่ะสิ"
    "โอ๊ะหมดเวลาของข้าแล้วล่ะนะ"
    "เจ้าจะกลับเเล้วหรือ"
    "อื้ม!"
    "งั้นรักษาสุขภาพด้วยล่ะหมาป่าน้อย"
    "จ้ะ บ้ายบายน้าาา"

    #2,091
    0
  6. #2069 Demonic_KK (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:24

    เลขานุการท่านเศรษฐี : ข้ามายึดทรัพย์! พื้นที่นี้เป็นของท่านเศรษฐี หากไม่จ่ายขอให้ย้ายข้าวของออกไป

    ลงนาม

    Demonic H.J

    #2,069
    0
  7. #1906 ●Tha. Meral R.● (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:30
    ภารกิจ "ลุงยักษ์ผู้ใจดี" 
     
            "ขออนุญาตนะคะ" เด็กสาวเอ่ยเบาๆก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งข้างคุณลุงตัวยักษ์ 
            "คุณลุงคงเหงามากเลยสินะคะ... ข้าก็เหงา แต่ข้าจะมาเล่าเรื่องสนุกๆให้ท่านฟังละ!" น้ำเสียงที่ดูกระตือรือร้นบวกกับใบหน้าที่ร่าเริง ทำให้บรรยากาศรอบตัวดูมีสีสันทันที 
         "กาลครั้งหนึ่ง..นานมาแล้ว.." เด็กสาวเริ่มต้นเล่าเรื่องด้วยคำพูดที่โบราณสุดๆ " มีชายคนหนึ่ง เขาแต่งงานมีภรรยาแล้ว วันหนึ่ง เมียของเขาสั่งให้เขาไปตากผ้า เขาก็ดื้อด้านไม่ยอมทำตามที่เมียสั่ง นั่นทำให้เขาพบกับจุดจบของชีวิต..."
            "ทำไมละ เกิดอะไรขึ้น" ลุงยักษ์ถามงงๆ 
            "นี่คุณลุงคะ จำไว้นะ เมียน่ะคือสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวที่สุด ตามใจเมียแล้วลุงจะรอด" เด็กสาวทำหน้าตาจริงจัง ลุงยักษ์มองงงๆก่อนจะขำออกมาอย่างชอบใจ 

     

     
            
         
    #1,906
    0
  8. #1905 Milada[●Ryu] (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:21
    ภารกิจ ลุงยักษ์ผู้ใจดี



    สวัสดีค่ะลุงยักษ์ วันนี้มิล่าจะมาเล่าเรื่องอะไรให้ฟังสักเล็กน้อยนะคะ อาจจะไม่ใช่เรื่องตลกอะไร  แต่ก็คงจะพอฟังแก้เหงาได้บ้าง

    ช่วงบ่ายวันหนึ่งในขณะที่กลุ่มเพื่อนที่มีด้วยกันทั้งหมดสี่คนนั้นกำลังเดินไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง

    ทั้งสี่คนนั้นเดินจับคู่กันเพื่อไม่ให้ตกถนน ในระหว่าที่เดิน เพื่อนคู่ที่เดินข้างหน้าก็พากันเดินกันไปโดยไม่มีอะไรเกิดขึ้น

    ในขณะนั้นเอง

    ฟุบ!! เสียงของอะไรบางอย่างหล่นหรือล้มลง เพื่อนที่เดินอยู่ข้างหน้าจึงหันมามองเพื่อนอีกสองคนที่เดินตามหลัง

    เพื่อนสองคนที่เดินตามหลังมานั้น คนหนึ่งได้ตกลงไปยังท่อระบายน้ำที่พังหรือเหมือนมีคนเปิดทิ้งไว้

    ส่วนอีกคนนั้นก็ถูกกดึงให้โน้มคอลงมาเล็กน้อยเพราะที่หูกำลังใส่หูฟังอยู่

    เพื่อนที่ตกลงไปกำลังพยายามลุกขึ้นก็ได้ถลกกระโปรงของเพื่อนที่ยืนอยู่แต่โชคดีที่กระโปรงไม่เปิดจนเห็นหมด

    ในขณะนั้นเองได้มีผู้ชายปอเต็กตึ๋งรีบหยิบกล่องปฐมพยาบาลมาทำแผลให้เพื่อนที่ตกท่อระบายน้ำ

    เพื่อนที่เป็นเกย์ซึ่งยืนดูอยู่นั้นก็ได้ถามออกมาว่า

    ช. พี่เขาเอากล่องมาจากไหนว่ ะ

    ญ. ก็หันไปดูข้างๆสิ

    ช. เหี้ ย.. ตกใจหมด ดีนะที่ไม่วิ่งหนี

    แล้วทั้งหมดก็พากันหัวเราะก่อนที่พี่คนที่ช่วยทำแผลให้จะอาสาพาไปส่งยังที่ๆทุกคนกำลังไป

    ไม่รู้จะเล่าอะไรให้ลุงยักษ์ฟัง ก็หวังว่าลุงยักษ์จะชอบเรื่องของมิล่านะคะ แล้วไว้มิล่าจะแวะมาหาใหม่ค่ะ
    #1,905
    0
  9. #1902 Devil Del Olympus Diciness (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:58
    ลุงๆ หวัดดีครับ วันนี้ผมไปฟังเรื่องตลกมาลุงอยากฟังมะ มาๆเล่าให้ฟังลุง

    ณ คลีนิครักษาคนป่วย เวลา 2 ทุ่ม
    คนป่วย : คุณหมอ อาการผมเป็นไงบ้างครับ
    หมอ : เสียใจด้วย…หมอคิดว่า คุณคงจะอยู่ได้อีกไม่นาน
    คนป่วย : ผมเป็นโรคร้ายแรงอะไรเหรอครับหมอ !!!
    หมอ : คลีนิคปิด 2 ทุ่มครึ่ง

    ณ ร้านเหล้าแห่งหนึ่ง
    เพื่อน : นี่ๆ ลอยลิปสติกเต็มเสื้อเอ็งเลย ถ้าเมียเอ็งเอาเสื้อไปซัก ไม่โดนเมียตบเหรอเนี่ยะ?
    ผม : โถ่เอ้ยย!! ดูด้วย ว่าข้าเป็นใคร?
    เพื่อน : โฮ่…เอ็งเป็นคนไม่กลัวเมียเหรอ
    ผม : เปล่า…ตูเป็นคนซักผ้า..


    รถบัสคันหนึ่ง เต็มไปด้วยประชากร “เมีย” ทั้งหลาย ได้เกิดอุบัติเหตุจนบรรดาเมียเสียชีวิตทั้งคันรถ
    บรรดา “สามี” ต่างโศกเศร้าประมาณหนึ่งสัปดาห์ หลังจากนั้นก็ระริกระรี้

    ยกเว้นชายคนหนึ่ง ยังคงเศร้าโศกต่อไป แม้เวลาผ่านเลยไปหลายสัปดาห์แล้ว
    เมื่อถูกถามว่าทำไมถึงได้เศร้าใจนานขนาดนั้น
    ผู้ชายคนนั้นตอบสั้นๆ ว่า “เมียตู….ขึ้นรถไม่ทัน”

    ผมฟังไปมาตลกมากเลยลุง ไว้เดี๋ยวผมมาเล่าใหม่นะไปล่ะครับ//ลอยไป

    บัตร - 0512465 (บัตรตกหล่น)

    #1,902
    0
  10. #1891 นักกวีฉี่ใส่หมอน (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:23
    คอมบังวะลุงงงงงงง 
    มีเรื่องมาเล่าให้ฟังนะคะ หุๆๆๆๆๆๆๆๆๆกาลครั้งหนึ่งเมื่อเท่านนั้นแหละ มีชาย3คนคือ สมชาย สมศักดฺื และสมน้ำหน้า
    ทั้ง3เป็นเพื่อรักกัน วันหนึ่งทั้ง3ก็ได้ไปเที่ยวที่โรงเเรมหรู ห้องพักของพวกเขาอยู่ที่ชั้น100 

    สมสักดิ์//สมชาย สมน้ำหน้า ไปกินข้าวกัน
    สมชาย//เออ ไปเถอะ
    สมน้ำหน้า//ปะๆๆๆ ไป
    อ้อ ลืมบอกไปสมน้ำหน้าติดอ่างนะคะ
    หลังจากที่ทั้ง3กินข้าวเสร็จแล้วลิฟท์เกิดปัญหา พังค่ะ...
    สมสักดิ์//ให้ตายสิ คงต้องใช้บันไดสินะ
    ทั้ง3ก็ขึ้นบันไดไปถึงชั้น9
    สมน้ำหน้า//ระๆๆๆๆๆ
    สมชาย//หยุดเดี๋ยวนี้ ข้ารำคาญ
    สมสักดิ์//มีอะไรพูดบนห้องนะ
    สมน้ำหน้าก็หยุดไป จนถึงชั้นที่100
    สมชาย//มีอะไร พูดมา
    สมน้ำหน้า//ระๆๆๆๆ เรา ละๆๆๆลืม กุๆๆญแจห้อง วะไว้ๆๆ ทะๆๆๆที่ หะๆๆห้องกะๆๆกินข้าว ชะๆๆชั้น1
    สมสักดิ์ สมชาย// ชิหายแล้ว....

    หวังว่าจะชอบนะลุง เอ้านี่เว็ทมีโฮโลแกรมมนุษย์เมียด้วย ตั้งไว้ตรงนะ //ตั้งไว้
    ซาโยนาระค่ะ

    #1,891
    0
  11. #1887 ♞KIRIN (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:06
    สวัสดีค่ะคุณลุงยักษ์ใหญ่(?) แฮ่!!! #วิ่งมาพร้อมขนมถึงแตกแสนอร่อย
    วันนี้หนูมีอะไรจะเล่าให้ฟัง วันนี้เจอมากับตัวเลยค่ะ คือหนูเป็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งขี้ตกใจ(?) ละมั่ง(?) เรื่องมีอยู่ว่า
     
    - ช่วงพักเที่ยง - 
    เอลล่า : #กำลังกินข้าวไก่ทอดในห้องเก็บของ ของที่ทำงาน
    แอ๊ด... #เสียงเปิดประตู 
    เอลล่า : #กินไก่ ไม่ได้เอะใจอะไรเลย... #นั่งหันหลังให้กับประตู
    ผ่านไปประมาน 10 วิ ไม่ได้ยินเสียงประตูเปิด
    เอลล่า : #หันกลับไปมอง... เฮ้ย! จะทำอะไรน่ะ
    เด็กใหม่ผู้ชาย : ผมจะเปลี่ยนเสื้อครับ
    เอลล่า : เฮ้ย )*$(*@ ไม่บอกละฟะ #รีบลุกเลย
    เด็กใหม่ผู้ชาย : ไม่ต้องออกไปก็ได้ครับ ผมเปลี่ยนแปปเดียว
    เอลล่า : *%)#&)%<< คำหยาบ  #รีบวิ่งออกไปนอกห้องเก็บของเลย 

    ก็อย่างที่เล่าค่ะคุณลุงยักษ์ หนูยังเป็นแค่เด็ก 10 ขวบเอง จะให้อยู่ในห้องแบบนั้นตอนผู้ชายเปลี่ยนเสื้อได้ไง ('___')***
    เล่าให้เพื่อนฟังก็หัวเราะกันใหญ่ หาว่าหนูเด็ก ไม่เด็กสักหน่อยเนอะคุณลุงยักษ์ แต่ยังไงหนูก็ไม่คุ้นกับผู้ชายอยู่ดี ถ้าไม่ใช่สายเลือดเดียวกัน ('^');; วันหลังจะมาเล่าใหม่นะคะ
     
    #1,887
    0
  12. #1885 .: Kalifer Fund̒ :. (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:49
     ภารกิจ "ลุงยักษ์ผู้ใจดี"

    ...ลุง เช่นนั้นหรือ
    บางทีท่านกับข้าอาจจะอายุไม่ห่างกันนัก ขอเรียกพี่ชายแล้วกัน
    ...ท่านคงเบื่อหน่ายมากสินะ เช่นนั้นข้าจะเล่าเรื่องหนึ่งให้ฟัง ตามสไตล์ข้าขาดบทกลอนเป็นไม่ได้
    หากท่านไม่ชอบ ก็ลองฟังดูก่อนเถิด..

    [เล่าด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล พร้อมเปิดเอฟเฟกประกอบฉาก]
    ...ในอดีต...และในอนาคต ยังคงมีสิ่งหนึ่งที่ไม่ขึ้นกับกาล สรรพสิ่งล้วนมีสิ่งที่คู่กัน
    และคู่กับ สามี ก็คือ ภรรยา
    คำแถวบ้านข้า เรียกผู้ภรรยาว่า "เมีย" อันสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า "เมีย" นี้น่าพิศวง
    เลี้ยงอย่างไรจึงจะถูกใจ ท่านลองมาฟังคาถาบอกเล่าของพี่ชายข้างบ้านข้าดู


    รักเมียต้องอดทน ต้องเป็นคนเคารพเมีย
    รักเมียต้องส่งเสีย อย่าให้เมียต้องเสียใจ
    รักเมียต้องรักเดียว อย่าได้เที่ยวไปรักใคร
    รักเมียต้องทำใจ ถึงอย่างไรเธอก็เมีย
    รักเมียอย่าขี้เหล้า เมียจะเหงาเราจะเสีย
    รักเมียอย่าอ่อนเพลีย คนรักเมียต้องแข็งแรง
    รักเมียอย่ารุนแรง ค่อย ๆ แซงอย่าขับไว
    รักเมียต้องยอมเมีย เพราะว่าเมียไม่ยอมใคร
    รักเมียต้องเข้าใจ ไม่มีใครใหญ่กว่าเมีย
    รักเมียอย่าเกี่ยงเมีย คำพูดเมียใหญ่กว่าใคร
    ชาติหน้ามีฉันท์ใด จงจำไว้ต้องเคารพเมีย


    [มองยักษ์... ท่านเป็นเพศผู้สินะ หึหึ ฟังไว้เถิด วันหน้ารับรองได้ใช้แน่ๆ]


     

    #1,885
    0
  13. #1881 blue_bird the happy bird (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:12

    ลุงงงงงงหวัดดีลุง ข้าผ่านทางมาเฉยๆนะลุงสงสัยจะหลงทาง ลุงนี่นี่ข้าเก็บหินแถวนี้มาเล่นๆนะ ลุงช่วยหาเพชรหรือทองให้ข้าหน่อยสิ ข้าอยากจะไปซื้อขนมปังน่ะ เนี่ยลุงวันนี้มียายคนนึงเขาเล่าเรื่องตลกๆให้ผมฟังด้วยว่า มีเอและบีอยู่ด้วยกันทั้งสองคนเขาเป็นเพื่อนรักกันมากๆ วันนึงเอถามบีว่า
    เอ: เวลาเอ็งปิดประตูตู้เสื้อผ้าเอ็งปิดดังไหม?
    บี: ก็ไม่ดังมาก ทำไมวะ?
    เอ:วันหลังปิดเบาๆนะ
    บี:ไมวะ?
    เอ:มีชุดนอนอยู่
    55555555ข้าล่ะขำกลิ้งเลยนะลุง ไม่รู้จะมีมุขกวนประสาทอย่างนี้นะเนี่ย อ๊ะข้าต้องไปแล้วล่ะลุง วันหลังผมจะมาใหม่นะลุง บ๊ายบาย(หายไปกับสายลม)
    #1,881
    0