(fic monsta x) #HOKY | สะเหล่อ

ตอนที่ 9 : สะเหล่อ 8 | ถามใจเธอดู

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 561
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    26 มี.ค. 61

ยกที่ 8
"ถามใจเธอดู"





วันต่อมาหลังจากตอนที่แล้ว



"มินฮยอก ฉันขอคุยด้วยหน่อยสิ"


     ในระหว่างที่กำลังจะเดินไปเข้าห้องน้ำจู่ๆก็ถูกฮยองวอนที่ไม่รู้โผล่มาจากมุมไหนมาคว้าแขนเอาไว้ มินฮยอกหันหลังกลับไปมองพร้อมกับขมวดคิ้วนิดหน่อย กะว่าจะรีบเข้าห้องน้ำแล้วรีบกลับไปเรียนต่อ มันใช่เวลาคุยไหมเนี่ย


"นายไม่มีเรียนหรือไง?"


"มี แต่ไม่เรียน" 


     ฟังแล้วสลดแทนประเทศชาติเหลือเกินที่กำหนดหลักสูตรการเรียนมาเพื่อเจอคนแบบนี้


"นายไม่เรียนแต่ฉันจะเรียน" ว่าจบก็ดึงมือตัวเองออกแล้วหมุนตัวออกเดินต่อ 


"นะ ต้องคุยตอนนี้จริงๆ ฉันคิดมาทั้งคืนแล้ว" ฮยองวอนเดินตามหลังเขามาจนแทบจะสิงร่าง ไม่พูดเปล่าแถมยังชะโงกหน้ามาให้เห็นอีก


"ไหนๆก็คิดมาทั้งคืนแล้ว คิดต่อไปจะเป็นอะไร"


"อึดอัด ต้องได้คุยวันนี้ ตอนนี้ เดี๋ยวนี้"


     เวรกรรมอะไรทำไมต้องมาเจอกับคนแบบนี้ เป็นคำถามที่เขาถามตัวเองรอบที่ร้อยแล้วได้ มินฮยอกส่ายหน้าแล้วดันประตูห้องน้ำเข้าไป เดินตรงไปยังโถปัสสาวะแล้วก็ยังไม่วายโดนอีกคนตามมาเซ้าซี้อยู่ข้างๆ


     เดี๋ยวก็เยี่ยวใส่ซะเลยนี่


"ใกล้ไปแล้ว ถอย" 


     ฮยองวอนถอยออกไปตามคำสั่งอย่างว่าง่าย ถึงมินฮยอกจะปล่อยให้เข้าใกล้ตัวได้แต่ใกล้ขนาดนั้นตอนทำธุระส่วนตัวก็จะดูโรคจิตเกินไป


"งั้นฉี่ไปคุยไปได้มะ?"


"จะพูดอะไรก็พูด"
 

"ฉันยังมีสิทธิ์จีบนายอยู่ไหม?"


"เดี๋ยว นี่นายก็ชอบฉันหรอ?" 


"โห เสนอหน้ามาให้เห็นทุกวันนี่หวังเป็นเพื่อนมั้ง"


     นี่มีอะไรให้ชอบวะเนี่ย?


"ก็คิดมาตลอดว่าประมาณนั้นอ่ะ" 


"ฉลาดทุกเรื่อง ดันมาโง่เรื่องนี้" 


     เสร็จธุระพอดีจึงจัดการกับกางเกงตัวเองแล้วหันหน้าไปมองคนที่ยืนอยู่ด้านหลัง ฮยองวอนหน้าตาดูจริงจังมาก มากจนไม่รู้จะจริงจังอะไรขนาดนั้น ความจริงเขาก็ตกใจอยู่เหมือนกันที่จู่ๆก็โดนถามแบบนี้ แต่ในห้องน้ำตอนยืนฉี่อ่ะ บรรยากาศมันชวนให้ใจสั่นไหมถามจริง


"แค่โฮซอกคนเดียวก็รำคาญจะแย่แล้ว อย่าเลย"


"แล้วทำไมโฮซอกถึงจีบได้แต่ฉันจีบไม่ได้อ่ะ?"


     กินจุดไปเลยล่าสุด ในใจรู้ดีถึงสาเหตุของความลำเอียงของตัวเองแต่ไม่อยากจะพูดออกไป โฮซอกมาในฐานะก้อนอึชั่วๆที่จู่ๆก็มาบอกชอบโดยที่ไม่ทันได้ตั้งตัวแล้วมาทำดีใส่จนใจเขว แต่ฮยองวอนมาในฐานะ..อะไรก็ไม่รู้ที่จู่ๆก็มาบอกชอบในห้องน้ำอย่างงงๆ  แถมยังมาทีหลังอีกต่างหาก


     แม้จะน่ารำคาญไม่ต่างกันเลยก็เถอะ


"สรุปฉันยังมีสิทธิ์จีบนายอยู่ไหม?"


"ถ้าบอกว่าไม่"


"ขอเหตุผล"


"ก็แค่ไม่อยากให้ทำ"


"เหตุผลไม่พอว่ะ"


"งั้นอยากทำอะไรก็ทำเถอะ" มินฮยอกว่าพลางเดินไปล้างมือด้วยสีหน้าปลงๆ ถ้าไม่ตอบไปแบบนี้วันนี้คงไม่ต้องทำอะไรกันพอดี 


     ฮยองวอนเงียบไปสักพัก ยกมือขึ้นบีบท้ายทอยตัวเองแล้วเอียงคอ ท่าทางดูหงุดหงิดนิดหน่อย ซึ่งเขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าหงุดหงิดบ้าอะไรอีก ก็บอกแล้วไงว่าอยากทำอะไรก็ทำ ไม่ปฏิเสธแถมยังไม่ห้ามด้วย


"ชอบโฮซอกก็พูดมาดิ ฉันจะได้พอสักที"


"ไร้สาระ" รีบตัดบทสนทนาด้วยใบหน้าตึงๆที่จู่ๆก็เห่อร้อนขึ้นมาเพราะโดนจี้ มินฮยอกเดินออกมาจากห้องน้ำแล้วพรูลมหายใจอย่างหงุดหงิด นี่เขาดูเหมือนว่าชอบโฮซอกจริงๆหรอ อะไรมันทำให้คิดแบบนั้นอ่ะ นี่ก็ว่าทำตัวปกติแล้วนะ


     ปกติสุดๆ


"ได้! บอกเองนะว่าอยากทำอะไรก็ทำ!" ยังจะชะโงกหน้ามาพูดต่ออีก


"เออ!"








     กีฮยอนฉีกยิ้มแห้งๆมองเพื่อนสนิทของตัวเองที่กำลังนั่งหน้ามุ่ยอยู่ฝั่งตรงข้าม ขนาบข้างของเจ้าตัวคือโฮซอกและฮยองวอนที่ดูเหมือนว่ากำลังก่อสงครามขนาดย่อมอยู่ อาวุธคือขนมและเครื่องดื่มมากมายบนโต๊ะกินข้าวที่กินสามวันก็ไม่น่าจะหมด เที่ยงวันนี้ผิดปกติมากๆ กีฮยอนไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นสองคนนี้ถึงชิงดีชิงเด่นด้วยการซื้อของกินมากมายมาถวายเพื่อนเขาขนาดนี้ โดยเฉพาะฮยองวอน อันนี้ไม่เข้าใจสุดๆ เมื่อวานนี้ก็เหมือนจะยอมแพ้แล้ว วันนี้คิดอะไรของเขาอีกก็ไม่รู้


     แล้วนี่ไม่ได้สนใจกันเลยนะว่ามินฮยอกไม่ชอบใจจนจะระเบิดตัวเองตายอยู่แล้ว


“มินฮยอกชอบนมช็อคโกแล็ต เขาไม่กินหรอกนมจืด” โฮซอกฝ่ายน้ำเงิน


“นมจืดมีประโยชน์กว่า นมช็อคโกแลตน้ำตาลเยอะ กินบ่อยๆเบาหวานแดกพอดี” ฮยองวอนฝ่ายแดง


“แต่นมช็อคโกแล็ตกูสูตรน้ำตาลน้อย มันฝรั่งทอดมึงอ่ะตัวอ้วนเลย”


“แหม รามยอนมึงเฮลตี้มากมั้ง แล้วนี่ข้าวเขาก็มี ไม่แดกหรอกรามยอนอืดๆ”


“ขนมปังห่วยๆมึงก็เหมือนกันนั่นแหละ”


“เจลลี่เคลือบน้ำตาลอีก โว้ย อ้วนๆๆ”


“โค้กมึงล่ะ”


“โค้กซีโร่โว้ย ไร้น้ำตาล”


“กัดกระเพาะ สู้น้ำส้มกูไม่ได้”


“น้ำส้มปลอม คุณภาพต่ำ”


“ฉันไม่กินอะไรทั้งนั้นแหละ! หยุดข่มกันได้หรือยัง รำคาญ!” 


     ในที่สุดคนถูกเอาใจก็ทนไม่ไหวโวยออกมาพร้อมกับกระแทกช้อนลงบนถาดข้าว มินฮยอกหันซ้ายหันขวาทำหน้าตาบึ้งตึงใส่สองหน่อที่หุบปากกันแทบไม่ทันก่อนจะจิ๊ปาก ส่วนกีฮยอนนั้นสะดุ้งเพียงแค่เล็กน้อยเพราะระดับเสียงที่ดัง


     คิดไว้แล้วแหละว่ามินฮยอกทนได้ไม่ถึง15นาทีหรอก


“ซื้อบ้าอะไรมาเยอะแยะ เป็นบ้ากันหรือไง?”


“ไอ้ฮยองวอนเริ่มก่อนนะคุณอี” โฮซอกขยับปากพูดมุบมิบ


“ฉันก็แค่อยากซื้อขนมให้มินฮยอก นายนั่นแหละมาซื้อตามฉันทำไม?” ประโยคแรกพูดด้วยเสียงสอง ประโยคที่สองพูดด้วยเสียงหนึ่ง


“สะเหล่อพอกันทั้งคู่”


“เฮ้ย ได้ไงอ่ะ นั่นมันคำที่เอาไว้ด่าแค่ฉันนะ” สะเหล่อหมายเลขหนึ่งแย้งขึ้นพร้อมกับกระตุกแขนบางให้เจ้าตัวหันมามอง มินฮยอกทำหน้าซังกะตายแล้วพรูลมหายใจออกมา


     แค่นี้ก็เอาจริงดิ?


“เอาไปทิ้งให้หมด ฉันไม่กิน”


“คุณอีค้าบบ” / “คุณประธานนน”


“ไม่-กิน”


     เงียบไปเลยทั้งสะเหล่อหนึ่งและสะเหล่อสอง กีฮยอนรู้สึกสงสารขึ้นมาเมื่อเห็นว่าทั้งสองคนทำหน้าหงอย มินฮยอกก็ใจร้ายเกินไป เยอะขนาดนี้แต่ไม่แตะเลยสักอย่าง ยังไงก็เงินนะ จะให้เอาไปทิ้งทั้งหมดก็น่าเสียดายแย่


"ไม่กินจริงๆหรอมินฮยอก" ฮยองวอนถามย้ำอีกครั้ง ดวงตากลมจ้องมองมินฮยอกอย่างเว้าวอน "สักอย่างก็ยังดี"


"ฉันอิ่มแล้ว"


"ก็ได้ งั้นทั้งหมดนี้ฉันให้นาย กีฮยอน"


"ห๊ะ?" กีฮยอนหันไปมองคนที่เพิ่งพูดจบด้วยหน้าตาเหวอๆ ฮยองวอนดันกองขนมที่ตัวเองซื้อมาทั้งหมดมาไว้ตรงหน้าเขา 


"ให้แล้วก็กินด้วย อย่าให้เห็นว่าเอาไปทิ้งนะ"


     อะไรคือการที่มินฮยอกไม่เอาแล้วค่อยโยนมาให้เขาโดยที่ไม่ถงไม่ถามกันเลยสักคำ นี่คนไหม ไม่ใช่ถังขยะ อย่างน้อยแค่ขอให้เขาช่วยกินแทนมินฮยอกหน่อยก็ยังดี


     เคืองใจนั่นแหละ แต่ไม่อยากพูด


"คุณอี แต่นี่เงินทั้งกระเป๋าฉันเลยนะ" โฮซอกพูดขึ้นพร้อมกับเปิดกระเป๋าตังค์โชว์ความว่างเปล่าในนั้นให้ดู ฮยองวอนแสยะยิ้มเยาะเย้ย อย่างน้อยความรวยของเขาก็ชนะขาดอ่ะ คิดยังไงมาเปย์แข่งกับลูกเจ้าของห้าง


"แล้วยังไง ถ้าฉันไม่กินฉันจะกลายเป็นคนใจร้ายหรือไง?"


"อ้าว นี่ยังไม่รู้ตัวอีกหรอว่าตัวเองเป็นคนใจร้ายอยู่แล้วอ่ะ"


"อืม งั้นเอาไปทิ้งให้หมดเลยไป"


     โฮซอกเอนหัวซบลงบนไหล่ของมินฮยอกพลันเงยหน้าขึ้นช้อนตามอง โจมตีด้วยลูกอ้อนสกิลสูงแบบที่ไม่เคยทำกับใครมาก่อนนอกจากแม่ วันนี้ได้รู้แล้วว่าฮยองวอนมันคิดจะจีบมินฮยอกแข่งกับเขา ยังไงก็ต้องทำให้รู้ว่าใครมันเหนือกว่า 


"ทำอะไรของนายเนี่ย!"


"เอาสิ ไม่ยอมกินก็ไม่ยอมปล่อยอ่ะ" ว่าพลางประสานมือเข้ากับมือของอีกคนแล้วล็อคไว้แน่น วิถีนักเลงเมื่อไม่ได้ดั่งใจก็ต้องใช้กำลัง นี่แน่ะ


"ปล่อย!" มินฮยอกพยายามแงะมือตัวเองออกแต่ก็ไม่สำเร็จเพราะถูกโฮซอกหนีบไว้แน่นมาก กีฮยอนนั่งอมยิ้มมองภาพตรงหน้า ส่วนฮยองวอนนี่น้ำตาซึมไปแล้ว ทำเอาพวกเพื่อนๆที่นั่งสอดแนมอยู่โต๊ะข้างๆถึงกับลนลานด้วยความเป็นห่วง


"หรืออยากโดนกอดแบบเมื่อวาน?"


     จี้ อันนี้จี้ รู้สึกพ่ายแพ้จนต้องหันไปรับทิชชู่จากเพื่อนมาซับน้ำตาตัวเอง กีฮยอนที่เหลือบไปเห็นเข้าก็อดเห็นใจไม่ได้อีก กวักมือเรียกให้คนตัวสูงมานั่งข้างๆแล้วดึงทิชชู่จากมือมาซับน้ำตาให้


     อะไรมันจะเซนสิทีฟขนาดนั้นวะ?


"จะกินไม่กิน?"


"เออ กินแล้ว!" สุดท้ายประธานนักเรียนคนเก่งก็ยอมแพ้ ใช้มือข้างที่ว่างอยู่เปิดกล่องคุกกี้แล้วหยิบขึ้นมากัดอย่างไม่สบอารมณ์


     งับ!


     แล้วก็ต้องช็อคกันทั่วทั้งบริเวณเมื่อโฮซอกใช้จังหวะที่มินฮยอกกัดคุกกี้เคลื่อนหน้าขึ้นมากัดคุกกี้ชิ้นเดียวกันจากปากอย่างรวดเร็ว เพราะขนาดของคุกกี้นั้นไม่ได้ใหญ่มากนักปากจึงแทบจะแตะกันอยู่รอมร่อแต่ก็ไม่โดนเลยเสียทีเดียว บาดตาบาดใจฮยองวอนจนต้องซบหน้าลงบนไหล่ของรองประธานนักเรียนที่นั่งอ้าปากค้างอยู่ข้างๆ


"เออ คุกกี้โรงเรียนก็ไม่ได้แย่แฮะ" โฮซอกยิ้มหน้าระรื่นพลันกลับลงไปซบไหล่ดังเดิม มินฮยอกอ้ำอึ้งอยู่สักพักก่อนจะได้สติแล้วเขยิบตัวออก สะบัดมือให้หลุดจากการจับกุมแล้วยกถาดข้าวขึ้นสาดอาหารที่เหลือใส่หน้าขาวๆนั่นอย่างเต็มแรง 


     นี่แหละครับ จุดจบคนหน้าด้าน


"อยากตายหรือไง!" ร่างบางตะคอกทั้งหน้าแดงหูแดง โฮซอกปาดเศษอาหารบนหน้าออกพร้อมกับเม้มปากเข้าหากัน สาดมาได้ รู้ไหมว่ากิมจิมันแสบหน้า 


     ไหนๆก็มาเหนือแล้ว จะให้จบแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด!


"โอ๊ย! แสบตา!" สกิลสำออยระดับเทพถูกงัดขึ้นมาใช้ บนโลกนี้อาจจะมีจุดจบสำหรับคนหน้าด้านแต่ต้องไม่ใช่คนหน้าด้านแบบชินโฮซอก ร่างสูงแสร้งเอามือปิดตาแล้วร้องโอดครวญอย่างแสนสาหัส งอตัวนิดหน่อยให้ดูแสบจริงไรจริงพลางกัดฟันอย่างทรมาน


"อย่ามาแสดง"


"แล้วจะแสดงทำไมวะ!" ใส่อาการหัวร้อนเพื่อเพิ่มความสมจริงไปอีก 


"มินฮยอก ซุปกิมจิเลยนะ จะแสบก็ไม่แปลก.." กีฮยอนผู้มองโลกในแง่ดีเอ่ยขึ้นก่อนจะถูกฮยองวอนยกมือขึ้นปิดปากไว้ไม่ให้พูดต่อ


"โดนซุปกิมจิทั้งหม้อสาดใส่หน้าคงยังไม่พอเลยมั้งคนอย่างมันอ่ะ" 


     จุ๊ๆ อย่าแพ้แล้วพาลสิจ๊ะ


"แสบ.." 


"........"


"ฉันไม่ตลกนะ มันแสบจริงๆ"


     ได้ยินเสียงถอนหายใจจากคนที่นั่งอยู่ข้างๆก่อนจะรู้สึกได้ถึงไออุ่นจากฝ่ามือเรียวที่จับมือเขาเคลื่อนออกจากตา มินฮยอกเปิดขวดน้ำที่ยังไม่ได้ดื่มแล้วค่อยๆราดลงบนหน้าเขาเพื่อชำระเศษอาหาร


     บอกแล้วไงว่าไม่มีจุดจบสำหรับคนหน้าด้านอย่างเขา


"ราดที่ตาอีกๆ" ยังคงสวมบทเป็นคนเจ็บอย่างแนบเนียนต่อไปอีกสักพัก ไม่นานนักพอรู้สึกว่ามันมากพอสมควรแล้วจึงยกมือขึ้นจับมือเรียวไว้เป็นเชิงบอกให้หยุด 


     โฮซอกชะงักไปนิดหน่อยในจังหวะที่ลืมตาขึ้นมาสบเข้ากับดวงตาคู่สวยอย่างพอดิบพอดี ก่อนจะแสร้งทำเป็นไม่พอใจแล้วปล่อยมือออกจากมือเรียวมาปัดเศษอาหารออกจากเสื้อผ้าตัวเองพลางสบถ 


"มันถึงขนาดต้องสาดข้าวใส่กันเลยหรอวะ"


"ก็นายเล่นไม่เข้าท่า" มินฮยอกเอ่ยแบบไม่สบอารมณ์เท่าไหร่


"แล้วพูดดีๆไม่ได้หรือไง?"


"เขาไม่ถีบมึงก็บุญหัวละ"


"เสือก" หันไปเน้นหนักๆใส่ฮยองวอนพร้อมกับทำหน้าตาจริงจังใส่ คนตัวสูงชูนิ้วกลางกลับแล้วขยับปากกร่นด่าเขาอย่างไร้เสียง


     โฮซอกถอดสูทนักเรียนออกแล้วลุกขึ้นยืน ไม่ลืมที่จะหันไปมองหน้าประธานนักเรียนทิ้งท้ายก่อนจะหันหลังเดินออกจากโต๊ะไปโดยที่ไม่พูดอะไร ทำตัวป่วงมาตั้งนาน พระเอกมันต้องมีบทเท่ๆแบบนี้บ้าง


"ขนมนี่ฉันไม่กินนะ!"


"เออ! ไม่กินก็ทิ้ง!"


     ให้มันรู้ดำรู้แดงกันไปเลยว่าคนใจแข็งอย่างอีมินฮยอกจะทำยังไง!







--------------------------------------------------------------







     ร่างบางควงปากกาพร้อมกับเอามือกุมขมับ คิ้วเรียวสวยขมวดมุ่นอย่างใช้ความคิด แม้ตาจะจ้องแผ่นกระดาษอยู่แต่ดูเหมือนว่าจะไม่ได้จดจ่อเลยสักนิดกับสิ่งที่ตัวเองกำลังทำ มินฮยอกนั่งจ้องกระดาษแผ่นเดิมมาเป็นสิบนาทีแล้ว ทั้งห้องสภาก็สัมผัสได้ว่าเจ้าตัวไม่ได้กำลังคิดเรื่องงาน แต่ไม่มีใครกล้าถามว่าเป็นอะไรเพราะรู้ดีว่าคงไม่ได้คำตอบ


     กีฮยอนเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับชางกยุน ร่างเล็กเอ่ยทักทายทุกคนที่นั่งอยู่ในห้องแล้ว
เดินตรงไปยังโต๊ะของมินฮยอก อย่างน้อยก็ไม่ได้จมอยู่กับความคิดของตัวเองจนไม่รู้ถึงการมีอยู่ของเพื่อน มินฮยอกเงยหน้าขึ้นมามองแล้วเบนสายตาไปทางคนหัวเทาหม่นที่ยืนเคี้ยวหมากฝรั่งอยู่ด้านหลังเป็นเชิงถาม


"จะบอกว่าชางกยุนถูกผอ.ทำโทษให้มาช่วยงานฉันอีกแล้วน่ะ"


"คราวนี้ทำอะไรมา?"


"ต่อยกันกับเด็กต่างโรงเรียน


"อ่อ อืม"


     สั้นๆ ง่ายๆ ได้ใจความ พอได้คำตอบแล้วก็กลับไปจ้องกระดาษดังเดิมไม่ว่าความอะไรต่อ กีฮยอนหยิบช็อคโกแลตออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้ววางไว้ตรงหน้าอีกคนก่อนจะพาชางกยุนเดินไปนั่งรวมกับพวกสภานักเรียนที่โต๊ะใหญ่


"มีอะไรหรือเปล่า หน้าเครียดกันเชียว"  เอ่ยถามพลางทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้แล้วเลื่อนสมุดบันทึกที่วางอยู่กลางโต๊ะมาเซ็นชื่อตัวเอง ชางกยุนนั่งลงข้างๆ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นโดยที่ไม่สนใจอะไรตามสไตล์


"วันนี้มินฮยอกไม่ปกติอ่ะ" หนึ่งในกลุ่มสภานักเรียนพูดเบาๆพร้อมกับบุ้ยปากไปทางคนที่ถูกพูดถึง ส่วนพวกที่เหลือก็พากันพยักหน้าเห็นด้วยรัวๆ กีฮยอนไม่หือไม่อืออะไร คนตัวเล็กเคลื่อนเก้าอี้ล้อเลื่อนไปหยิบขนม(จากฮยองวอน)ที่วางอยู่บนโต๊ะตัวเองมาแกะกินท่ามกลางสายตาจากทุกคนที่มองมาเหมือนกำลังบอกเขากลายๆว่า


     พูดมาสิ กูรอเผือกอยู่


"ไม่มีอะไรหรอกน่า" 


"ดูไม่ออกก็ไม่มีตาแล้วล่ะกีฮยอน แปลกขนาดนี้"


"ยังไง?"


"นั่งจ้องกระดาษแผ่นเดิมไม่พูดไม่จามาสิบกว่านาทีแล้ว ไม่รู้คิดอะไรของเขาอยู่"


"ถ้าไม่ได้รู้แล้วจะตายกันหรือไง?" ถึงกับสะดุ้งกันเป็นแถบเพราะไม่ใช่กีฮยอนแต่เป็นมินฮยอกที่พูดขึ้น อยู่ห่างกันขนาดนี้ยังอุตส่าห์ได้ยิน ของเขาแรงจริงๆ


     กีฮยอนผ่อนลมหายใจออกมา มองหน้าสภานักเรียนพลางส่ายหน้าน้อยๆก่อนจะยกมือขึ้นชี้นาฬิกาบนข้อมือตัวเองแล้วชี้ไปทางประตูเป็นเชิงบอกให้ทุกคนกลับก่อนเวลาได้เพราะวันนี้มินฮยอกอารมณ์ไม่ดีจริงๆ เหล่าสภานักเรียนพอเห็นแบบนั้นก็ทำตามอย่างว่าง่าย ลุกขึ้นยืนพรวดเป็นจังหวะเดียวกันแล้วเดินออกจากห้องไปเงียบๆโดยที่ไม่มีใครพูดอะไรออกมา


"นายก็ด้วย กลับไปก่อนไป" หันไปกระซิบบอกคนอายุน้อยกว่าที่นั่งเล่นโทรศัพท์ไม่สนสี่สนแปดอะไรอยู่ข้างๆ ชางกยุนชายตามองแล้วส่ายหน้าให้


"ไม่อ่ะ อยากอยู่"


     อ่ะตามใจเลยจ้า


     กีฮยอนเอนหลังพิงพนักเก้าอี้แล้วกินขนมของตัวเองไปเงียบๆ พอกินเสร็จก็เดินไปทิ้งถังขยะตรงมุมห้อง แต่ในขณะที่หันกลับจู่ๆชางกยุนที่ไม่รู้ว่าลุกตามมาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็มายืนอยู่ตรงหน้า คว้าแขนเขาให้เดินไปนั่งบนโซฟาแล้วนั่งลงข้างๆกัน


"นี่ มีอะไร?" เจ้าของผมสีเทาหม่นไม่เอ่ยปากตอบ ก้มหน้าลงพิมพ์ข้อความใส่โทรศัพท์แล้วหันหน้าจอมาให้เขาอ่าน


'เพื่อนพี่ไม่คิดจะไปขอโทษไอ้โฮซอกหรือไง?'


     กีฮยอนเลิกคิ้ว รับโทรศัพท์ที่อีกคนยื่นให้มาถือไว้ในมือแล้วพิมพ์ข้อความลงไป


'นายรู้ด้วยหรอ?'


     ชางกยุนทำหน้าซังกะตายรับโทรศัพท์ไปพิมพ์ตอบ


'เออ, สรุปยังไง จะไปขอโทษมันไหม'


     กีฮยอนเริ่มขมวดคิ้วนิดหน่อย


'แล้วเกี่ยวอะไรกับนายเนี่ย?'


     ชางกยุนถอนหายใจ รับโทรศัพท์ไปกดล็อคหน้าจอแล้วเก็บใส่กระเป๋ากางเกง


"เชี่ยนั่นใกล้บ้าละ" รู้ๆกันอยู่ว่าสรรพนามเชี่ยนั่นนั้นหมายถึงใคร รองประธานนักเรียนหลุดหัวเราะเบาๆเพราะคิดภาพตามที่อีกคนพูดออก


"รายนี้ไม่น่าจะเป็นฝ่ายขอโทษอ่ะ" กระซิบเบาๆแล้วเหล่มองเพื่อนตัวเองน้อยๆ 


"ไปเกลี้ยกล่อมหน่อยสิ"


"ไม่ใช่หน้าที่ฉันสักหน่อย"


"ถือว่าช่วยไอ้โฮซอกเถอะ ผมรำคาญมันจะแย่ละพอนึกถึงหน้าลูกพี่ลูกน้องของตัวเองแล้วก็อดที่จะชักสีหน้ารำคาญไม่ได้ รายนั้นเป็นบ้าเป็นหลังอยู่กับโทรศัพท์รอข้อความและสายเรียกเข้าจากมินฮยอกจนไม่เป็นอันทำอะไร เรื่องเพิ่งเกิดขึ้นไม่นานแต่ชางกยุนกลับโดนถามไปแล้วสามสิบรอบได้ว่าคิดว่ามินฮยอกจะมาขอโทษไหม ถือว่ามีความอดทนสูงที่เขาไม่กระโดดขาคู่ถีบปาก ถามอยู่ได้ จะไปรู้กับพ่อพี่มึงหรอ?


"พูดไปก็โดนเหวี่ยงใส่น่ะสิ นายก็เห็นอยู่" กีฮยอนพูดแบบปลงๆให้อีกคนรู้ว่าเรื่องนี้มันเกินความสามารถของเขาจริงๆ ในใจก็รู้แหละว่ามินฮยอกเองก็คงอยากจะทำอะไรสักอย่างอยู่เหมือนกัน โฮซอกเล่นหายไปจริงจังไม่แม้แต่จะโพสต์สตอรี่ในไอจีให้ตามตัว แชทที่เคยทักก่อนทุกวันวันละสามเวลาก็ไม่ทัก 


     แต่ก็รู้ๆกันอยู่ว่ามินฮยอกเป็นคนยังไง


"กีฮยอน มานี่หน่อย


     ร่างเล็กสะดุ้งนิดหน่อยเมื่อจู่ๆก็โดนคนที่ตัวเองกำลังนินทาเรียก หันไปมองหน้าชางกยุนเด็กนั่นก็สะบัดมือไล่ สุดท้ายก็ต้องฉีกยิ้มออกมาแล้วเดินเข้าไปหาเพื่อนสนิทด้วยท่าทีแบบไม่มีอะไร


"มีอะไรหรอ?"


"นั่ง"


"อ่า ว่าไง?"


"นายคิดว่าโฮซอกโกรธฉันจริงไหม?" มินฮยอกถามเสียงเบาพลางคีพลุคเหมือนไม่ได้ใส่ใจกับคำถามตัวเอง กีฮยอนพ่นลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก นึกว่าถูกจับได้ว่านินทา ที่แท้ก็จะถามเรื่องนี้นี่เอง


     รออะไรล่ะ ปั่นสิ


"โดนสาดข้าวใส่หน้าขนาดนั้น คนก็มองกันเยอะแยะ น่าจะทั้งโกรธทั้งอายอ่ะ เป็นฉันๆก็โกรธนะ"


"นายไม่คิดหรอว่าไอ้บ้านั่นแกล้งทำเป็นโกรธฉันอ่ะ"


"ทำไมถึงคิดงั้น?"


"ก็หายไป ไม่ส่งข้อความมา นมก็ไม่เอามาให้ เหมือนจงใจทำให้ฉันหงุดหงิดอ่ะ" 


     กีฮยอนได้ยินแบบนั้นก็จุดยิ้มเล็กๆ


"แล้วทำไมนายต้องหงุดหงิดด้วยล่ะ?"


"........."


"ถามใจตัวเองดูนะว่าเพราะอะไร มันชัดเจนขนาดนี้แล้ว"


"ไม่ได้ชอบสักหน่อย"


"ฉันก็ยังไม่ได้พูดคำนั้นเลยนี่นา" มินฮยอกหน้าแดงแต่ก็ยังคงคีพลุคซึนๆไว้อย่างเดิม เสมองไปทางอื่นก็เห็นชางกยุนกำลังนั่งอมยิ้มให้กับโทรศัพท์อยู่ "ไม่สบายใจก็ทำอะไรสักอย่างสิ"


"ไม่" ตอบทันควัน


"แค่ขอโทษหมอนั่นก็กลับมาวอแวนายเหมือนเดิมแล้ว"


"ใครอยากให้วอแว น่ารำคาญจะตาย"


"หื้อ?"


"ชินโฮซอกน่ะน่ารำคาญจะตาย"









'ชินโฮซอกน่ะน่ารำคาญจะตาย'


'ชินโฮซอกน่ะน่ารำคาญจะตาย'


'ชินโฮซอกน่ะน่ารำคาญจะตาย'


     มินฮยอกซบหน้าลงกับหมอนแล้วเอามือเขกหัวตัวเองรัวๆอย่างหงุดหงิด ใช่แล้ว นี่คือคนที่บอกว่าชินโฮซอกน่ารำคาญ สุดท้ายก็นอนไม่หลับเอาแต่มานั่งคิดนอนคิดว่าควรโทรไปขอโทษให้เรื่องมันจบๆดีไหม รู้สึกเหมือนโดนไวรัสที่มีชื่อว่าชินโฮซอกเล่นงานจนระบบรวนไปหมด สูญเสียการควบคุมทั้งความคิดและการกระทำ เขารู้ตัวนะว่าวันนี้ตัวเองทำตัวไม่ปกติมากๆ รู้ด้วยว่ามันชัดเจนจนใครๆก็มองออก แต่ทำยังไงได้ล่ะ ถ้าเมินเฉยได้ก็ทำตั้งนานแล้ว


     ตั้งแต่วันพฤหัสหลังพักเที่ยงจนมาถึงวันจันทร์ โฮซอกไม่ส่งข้อความมาหาเขาเลย ไม่เอานมมาให้ ไม่เสนอหน้ามาให้เห็น หายไปจากสารระบบ ไม่แม้แต่จะอัพสตอรี่ในไอจีทั้งๆที่ปกติอัพถี่เหมือนได้เงิน มันแตกต่างจากตอนที่โฮซอกหายหน้าหายตาไปในอาทิตย์ที่แล้ว ตอนนั้นทุกอย่างยังปกติดีมีเพียงแค่ไม่โผล่หน้ามาให้เห็นเพราะไปแก้ข่าว แต่นี่เหมือนเซ็ตประชดประชันคอมโบอ่ะ เงียบจนเขาเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าตายหรือยัง แล้วก็ต้องมานั่งว้าวุ่นใจเหมือนคนแพ้อย่างนี้เนี่ย 


     เขาไม่ผิดอะไรเลยด้วยซ้ำ ถ้าหมอนั่นไม่ทำตัวน่าขนลุกแบบนั้นก็คงไม่โดนหรอก แทนที่จะโทษตัวเอง มาโทษเขาได้ยังไงกัน


"จะได้นอนไหมเนี่ย" จะห้าทุ่มแล้วก็ยังคงตาสว่างจ้าผิดวิสัย ทำได้เพียงพลิกไปพลิกมาอยู่บนเตียงอย่างไม่สบอารมณ์ จนสุดท้ายก็ทนไม่ไหวดีดตัวลุกขึ้นนั่ง ยกโทรศัพท์ขึ้นมาจ้องเบอร์โทรบนหน้าจออีกครั้งแล้วสูดลมหายใจเข้าลึกๆ


     โทรตอนนี้กับประสาทกินในวันพรุ่งนี้จะแบบไหนก็มีผลเสียเหมือนกัน แต่เป็นคนแพ้ที่สบายใจกับคนชนะที่เอาเรื่องนี้ออกจากหัวไม่ได้..


เอาว่ะ โทรก็โทร


     หลับหูหลับตากดโทรออกแล้วพยายามทำหัวให้โล่งๆ เสียงตู้ดแรกยังไม่ทันจบเลยปลายสายก็รับแล้วเหมือนถือโทรศัพท์รอ มินฮยอกเงียบ โฮซอกเงียบ ทั้งคู่เงียบเหมือนมานั่งหายใจใส่กันเฉยๆให้เปลืองค่าโทรศัพท์


     จนเวลาผ่านไปได้นาทีกว่า เพราะไม่อยากมานั่งแข่งกันเงียบแบบนี้ทั้งคืนมินฮยอกจึงตัดสินใจกรอกเสียงลงไป


"ฮัลโหล"


‘อืม’


"ตายหรือยัง?" 


‘..........’ 


"ถ้าไม่คุยก็วาง"


‘ยังไม่ตาย’ ทีอย่างนี้ล่ะตอบทันควันเชียว


"หรอ นึกว่าตายแล้ว"


‘โทรมาทำไม?’


"คิดว่าโทรไปทำไมล่ะ?" 


‘ไม่รู้’


"โง่"


‘อืม’


"........"


‘........’


"ขอโทษที่สาดข้าวใส่" ร่างบางพูดด้วยระดับเสียงที่อ่อนลงพลางกำมือแน่น ถึงจะฝืนใจหน่อยแต่ก็รู้สึกโล่งขึ้นมาก "ไม่หายโกรธก็แล้วแต่ จะโทรมาบอกแค่นี้"


‘จริงๆไม่ได้โกรธที่นายสาดข้าวใส่หรอก โกรธที่ไม่ยอมมาง้อสักทีเนี่ยแหละ’


"ห๊ะ?"


กะจะให้ฉันรอเป็นชาติเลยหรือไงถึงจะมาง้อกันได้’ มีการประชดประชันใส่อีก


"ที่ฉันทำอยู่นี่ไม่ได้เรียกว่าง้อ อย่ามโน"


‘เออ ช่างเหอะ


"พอใจหรือยังทีนี้?"


‘ก็ค่อนข้าง


     มินฮยอกเอนตัวลงนอนทั้งๆที่มือยังถือโทรศัพท์ไว้แนบหูอยู่ ตั้งใจว่าขอโทษเสร็จแล้วจะวางเลย สุดท้ายกลายเป็นว่าอยากคุยต่อซะงั้น


"ขนมที่นายซื้อให้ ฉันไม่ได้เอาไปทิ้งนะ"


‘จริงจัง?


"เห็นว่าเป็นเงินทั้งกระเป๋าหรอกเลยยอมกินเพราะสงสาร"


‘หรอ จริงป่ะจ๊ะ?


"อย่ากวน"


‘ฮ่าๆๆ โทษๆ พอดีหมั่นไส้คนฟอร์มจัด


"งั้นวางละ"


‘เฮ้ย! คุยกันก่อนๆ’ มินฮยอกเบ้ปากนิดหน่อย ‘นี่ทำไรอยู่อ่ะ?


"กำลังจะนอน"


‘ง่วงแล้วหรอ?


"ยังไม่ค่อย"


‘อ่อ


"แล้ว..."


‘หื้ม?


"ทำอะไรอยู่?"
 

‘อ่า..


"อะไร?"


คิดถึงนายอยู่
.
.
.
.
.
.
[00:15 a.m.]


     เขาว่ากันว่าถ้าได้คุยโทรศัพท์กับเพื่อนสนิทหรือคนพิเศษมันมักจะนานกว่าที่ตั้งใจไว้เสมอ สำหรับโฮซอก มินฮยอกถูกจำกัดความไว้ว่าเป็นคนพิเศษ แต่สำหรับมินฮยอก โฮซอกไม่ใช่ทั้งเพื่อน ไม่ใช่ทั้งคนพิเศษ แต่กลับเป็นคนแรกที่เขาคุยโทรศัพท์ด้วยนานเป็นชั่วโมงทั้งๆที่ไม่มีเรื่องอะไรให้คุย กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็เที่ยงคืนเสียแล้ว


     ร่างบางใกล้จะหลับอยู่เต็มที โทรศัพท์ก็เปิดลำโพงไว้แล้ววางไว้ข้างตัว ความง่วงเริ่มเข้าครอบงำจนไม่ค่อยพูดหรือตอบอะไรเท่าไหร่ และเหมือนปลายสายจะสัมผัสได้จึงถามขึ้นมา


‘ง่วงแล้วใช่ไหม นอนไหม?


"อืม" ตอบกลับไปพลันปิดเปลือกตาลง "วางหน่อย"


‘ฉันยังไม่ง่วงเลย


"เรื่องของนาย"


‘ก็ได้ๆ ฝันดีนะ พรุ่งนี้เจอกัน


"อืม ฝันดี พรุ่งนี้เจอกัน"


‘........


     มินฮยอกไม่สามารถรับรู้ได้ว่าน้ำเสียงงัวเงียของตัวเองกับสิ่งที่เผลอพูดออกไปโดยที่ไม่รู้ตัวนั้นทำให้โฮซอกยิ้มกว้างขนาดไหน ไม่รู้ด้วยว่าทำไมหลังจากนั้นอีกคนถึงเงียบไปและไม่ยอมกดวางทั้งๆที่บทสนทนาจบลงไปแล้ว


     จนกระทั่งประโยคสุดท้ายที่เขาได้ยินก่อนจะเข้าสู่ห้วงนิทราไปถูกเอื้อนเอ่ยออกมา


จะทำให้ชอบไปถึงไหนกันเนี่ยอีมินฮยอก




     เนี่ย ก็เป็นซะแบบนี้แล้วจะไม่ให้หวั่นไหวได้ยังไงกัน?












✘ TALK ✘
บอกก่อนนะคะว่าเรื่องนี้คนเขียนยังไม่รู้ว่าคู่รองคือฮยองกีหรือเอ็มกี5555
แต่ที่แน่ๆคู่หลักเราจะบ่มีอีหยังมาพังทลายได้ค่ะ ยิ่งนานไปเขาก็จะยิ่งน่ารักใส่กันมากขึ้นเรื่อยๆแน่นอน นุสัญญา
ขอบคุณที่ยังติดตามและยังอยู่ด้วยกันนะคะ คนอ่านน่ารักคนเขียนก็มีกำลังใจ และนี่เป็นฟิคยาวเรื่องแรกของเราด้วย
จนกว่าจะจบก็ห้ามทิ้งกันนะคะ!
#ฟิคสะเหล่อ



Random talk :

@KIM_Myungnam
'ตอนแรกนึกว่าคู่รองจะเป็นเอ็มกี แต่เหมือนไรท์จะแต่งฮยองกี? ซึ่งถูกใจเรามากมากเลยข่าาาาาาาา ขำอิพี่แช เป็นคนเซนซิทีฟ5555555 รู้สึกว่าภาพลักษณ์พี่ป่นปี้ไปหมด ร้องไห้กี่ครั้งละคะ5555555 พอๆๆกลับมาที่คู่หลัก ชอบความเป็นห่วงความรู้สึกมินย้อกกของพวฮจังค่ะ มินย้อกนี่ก็อยากเจอเขาไม่ยอมบอกตรงๆนะ????'
- ยังไม่แน่ใจเหมือนกันค่ะว่าจะแต่งเอ็มกีหรือฮยองกีดี เราวางคาแรคเตอร์กีฮยอนในเรื่องนี้ให้อยู่กับใครก็น่ารักไปหมด ส่วนพี่แชนี่ต้องขอโทษจริงๆที่ทำให้ภาพลักษณ์ป่นปี้5555 ขอบคุณที่ติดตามนะคะ

@NgKoop
'กี้สสสสสสสส คิดถึงเรื่องเน้!! คิดถึงไรท์ด้วยยยย คิดถึงมากเลย แงงง ชอบการบรรยาย ชอบคำพูดด ชอบอีมินฮยอก //อ่าวว 555555 อ่านวนซ้ำไปซ้ำมา รอนะคะ :)'
- หื้ม? ชอบอีมินฮยอกนี่สงสัยต้องไปสู้กับเจ้าโฮซอกเอานะคะ555555 ขอบคุณที่ติดตามนะคะ

@ทำไมยุนกิน่ารัก
'คิดถึงเด้อออออออ นานจนต้องย้อนอ่านตอนเก่าอ่ะ 55555555 อิซูนเป็นคนปล่อยข่าวหรอ หนอยแหน่ เดี๋ยวตีปากแตกเลย'
- แงง ขอโทษที่ชอบดองนะคะ อย่าว่าแต่คนอ่านต้องย้อนอ่านตอนเก่าเลย คนเขียนก็ต้องย้อนอ่านเหมือนกันค่ะ55555 ขอบคุณที่ติดตามนะคะ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

199 ความคิดเห็น

  1. #198 MTBB9397 (@kanchana19121993) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 17:41
    ยังรออยู่น๊าา
    #198
    0
  2. #196 NgKoop (@NoongPook) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 09:08
    อยุ่ๆก้คิดถึงเรื่องนี้ เลยต้องมาหาอ่านเลยยยยย ชอบบบบบบบ มินนน ย้อกกกก //อ้าว 555555 รอน้าาาา น่ารักกกกก
    #196
    0
  3. #195 gamemh93 (@gamemh93) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 14:40
    ไรท์จ๋าาา มาต่อทีค่าา คิดถึงก้อนอึแล้วง่ะ😂😂
    #195
    0
  4. #194 supernei46 (@supernei46) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 21:22
    อยากอ่านต่อจังงงงงงงงง สนุกมากกกไๆๆๆ
    #194
    0
  5. #192 KiM_Myungnam (@myungjae) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 01:20
    รอนะคะ ฟิคเรื่องนี้น่ารักมากเลยยยยยย
    #192
    0
  6. วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 15:15
    เนี่ยยยยยย นังก้อนอึมันร้ายยยยยยยยยนยย เอาจริงๆก็ฟอร์มจัดทั้งคู่อ่ะ 555555555555555

    //คิดถึงๆๆๆๆๆๆๆ นึกว่าไรท์ลืมเรื่องนี้ไปแล้วซะอีก 555555555555
    #191
    0
  7. #190 Theamppp (@keygoon) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 11:28
    โถ่ คุณอี เลิกฟอร์มได้แล้วววววว
    #190
    0
  8. #189 I'm onion (@Nenenerunwa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 00:15
    เขินแทนนนนน ><
    #189
    0
  9. #188 Beem' (@beem88_wolf) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 23:55
    กีฮยอนนี่อยู่กับใครก็น่ารักจริงๆอ่ะฮื่ออออน่ารักมากๆๆๆ
    #188
    0
  10. #187 papamy (@pamwang) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 23:45
    อย่าน่ารักใส่กันได้มั้ยยยยยย &#128153;&#128153;
    #187
    0
  11. #186 M022211 (@Mellow_Twenty2) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 23:41
    เอ็มกีๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ&#128591;&#128591;&#128591;&#128591;
    #186
    0
  12. วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 23:27
    โบนโทรศัพท์ทิ้งละว้อยยยย เขิ๊าานนฝฝนนหทปยแืปยฟทลผ้ยแ กยหมผนอ
    #185
    0
  13. #184 HYUKHYUK_93 (@supatmayry) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 21:34
    โง้ยยยย ชอบบบ มินฮยอกนี่ก็ใจร้ายเกินไปแล้ววทำแบบนี้กับโฮซอกได้ไงง ต้องมีบทตามง้อแล้วนะเธอว์วว 55555555
    #184
    0
  14. #183 papamy (@pamwang) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 00:25
    โฮซอกนี่โฮซอกจิงๆ 555
    #183
    0
  15. #182 Beem' (@beem88_wolf) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 00:13
    พี่วอนโฮไปเรียนการแสดงมาจากที่ไหนคะ555555555555555
    #182
    0
  16. #181 I'm onion (@Nenenerunwa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 20:44
    เอาที่สบายใจ เพราะเรารอเก่งมากๆ 555
    #181
    0
  17. #180 HANAMISIRI (@hanamisiri) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 20:13
    โหฮยองว๊อนนน 55555555 แง
    #180
    0
  18. #179 quiewx (@quiewx) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 16:46
    ไม่เลิกอ่านนนน จะตามต่อไปนะคะไรท์ รีบมาต่อเลยน้าๆๆ
    #179
    0
  19. #178 KiM_Myungnam (@myungjae) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 00:40
    ไรท์ เค้าคิดถึงฟิคเรื่องนี้ มาต่อด่วนๆเลยㅠㅠ
    #178
    0
  20. #176 ALPHABET🌿 (@DREAMMY-YUME) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:00
    เง้ยยยยเรายังอยู่วววววว
    #176
    0
  21. #175 papamy (@pamwang) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:05
    ฮือออ รอค้าาาาาาาา
    #175
    0
  22. #174 realllllhed (@figther) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:38
    ยังรออยู่เสมอเน้อออ สู้ๆค้า
    #174
    0
  23. #173 bemym2on (@bemym2on) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:37
    ยังไม่ไปไหนค้าบ รอไรท์อยู่เสมอเย้ยๆๆ ตายแล่วๆๆ มีคู่แข่งซะแล้ววว
    #173
    0
  24. #171 Cakekyzaza (@Cakekyzaza) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:56
    ไม่น้าาา พิ่โฮซอกมีคู่แข่งแล้วว
    #171
    0
  25. #170 apidchayapradit (@apidchayapradit) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:08
    ยังอยู่ค่าา ไม่ไปไหนเด้ออ
    #170
    0