(fic monsta x) #HOKY | สะเหล่อ

ตอนที่ 6 : สะเหล่อ 5 | ไปเที่ยวกันไหม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 800
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    16 ก.ค. 60

ยกที่ 5
"ไปเที่ยวกันไหม"




ปั่ก!


     ธนูลูกที่สิบแปดของวันปักลงตรงกลางเป้าแสดงถึงความแม่นยำของผู้ยิง ประธานนักเรียนหนุ่มลดระดับคันธนูในมือลงเพื่อดูผลลัพธ์ก่อนจะหันหลังเดินไปนั่งพักบนเก้าอี้ตรงมุมห้องด้วยท่าทีสง่างาม วันศุกร์วนกลับมาอีกครั้งพร้อมกับวิชาชมรมในคาบสุดท้าย


     สามวันที่ผ่านมาหลังจากที่เข้าห้องประชุมในวันนั้น ชีวิตของอีมินฮยอกค่อนข้างจะพิสดารอยู่พอสมควร


     เรื่องแรก จู่ๆเขาก็กลายเป็นคนรู้จักกับฮยองวอน เจอหน้ากันทีไรก็โดนทักตลอด งงอยู่เหมือนกันว่าไปสนิทด้วยตอนไหน แต่ไม่อยากจะพูดอะไรเพราะเห็นว่าไม่ใช่เรื่องสำคัญเท่าไหร่


     เรื่องที่สอง โฮซอกทำตัวรุงรังกับเขามากกว่าเดิมจนเริ่มเป็นที่จับตามองของใครหลายๆคน ทั้งเอานมช็อกโกแลตมาให้ที่ล็อคเกอร์ ทั้งพยายามหาเรื่องมาอยู่ใกล้ๆและพูดคุยด้วย มันจะไม่ใช่เรื่องแปลกเลยถ้าเขาไม่ใช่อีมินฮยอกและคนๆนั้นไม่ใช่ชินโฮซอก ประธานนักเรียนกับเด็กผีของโรงเรียน


     ตกเป็นหัวข้อทอล์คออฟเดอะทาวน์ของใครหลายคน กลายเป็นข้อสงสัยว่าทำไมอีมินฮยอกถึงยอมเป็นมิตรกับพวกนักเลง


     ขอบอกตรงๆเลยว่าไม่อยากเป็นเลยสักนิด แต่ภาพที่ใครหลายคนเห็นมันคงไม่ใช่แบบนั้น


กริ้งงง!


     เสียงกริ่งเลิกเรียนดังขึ้นเป็นสัญญาณบ่งบอกให้นักเรียนทุกคนกลับบ้านได้ มินฮยอกยกกระติกน้ำของตนขึ้นดื่มพลางมองเพื่อนในชมรมที่ทยอยเก็บอุปกรณ์แล้วเดินออกจากห้องโถงไป เขาไม่ได้รีบร้อนอะไรและไม่ได้มีแพลนจะไปไหนต่อ อีกอย่างวันนี้ก็ไม่ต้องเข้าสภา หากจะนั่งอยู่ตรงนี้อีกสักพักก็คงจะไม่เป็นอะไร


"ยังไม่กลับหรอมินฮยอก?" นักเรียนชายคนสุดท้ายเอ่ยทักขึ้นในขณะที่กำลังจะก้าวออกจากประตู มินกยูเป็นเพื่อนในชมรมที่เขาคุยด้วยอยู่บ่อยๆ คนตัวสูงมักจะบอกลาเขาเสมอก่อนจะจากกันในคาบสุดท้ายของวันศุกร์แบบนี้


"อีกสักพักน่ะ"


"อ๋อ งั้นฉันไปก่อนนะ กลับบ้านดีๆล่ะ" ว่าจบก็ยิ้มจนเห็นเขี้ยวแล้วหันหลังเดินออกไป ประตูบานใหญ่ปิดลงเหลือเพียงความเงียบงัน มินฮยอกลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปประจำจุดยิงธนูอีกครั้ง หยิบลูกธนูในกระบอกที่เหลืออยู่ขึ้นมาแล้วเสียบลูกธนูที่จุดเสียบบนสาย


     สูดลมหายใจเข้าลึกๆพลางจ้องไปที่เป้าก่อนจะยกคันธนูขึ้นมาเล็ง เพ่งสมาธิไปที่เป้าจนเมื่อมั่นใจแล้วจึงปล่อยมือให้ลูกธนูเดินทางผ่านอากาศไปปักลงตรงที่หมายอย่างสมบูรณ์แบบ


ปั่ก!


     แน่นอนว่าผลลัพธ์มันออกมาดีเช่นเคย ลูกธนูปักลงบนจุด10คะแนนเป๊ะๆเหมือนเสียบเอา


"โอ๊ย ศรรักปักอก"


     ตกใจจนเกือบปล่อยคันธนูให้ร่วงลงพื้น หันหน้าไปมองตามเสียงก็พบกับชินโฮซอกที่ไม่รู้ว่าเข้ามาตอนไหนกำลังยืนกำอกทำหน้าเหมือนปลาทองขาดออกซิเจนอยู่ด้านหลัง อยากจะเอาคันธนูเสยหน้าสักครั้งให้คางแตกก็ทำได้เพียงพรูลมหายใจออกมาแล้วหันมาสนใจเป้าต่อ


"ฉันว่านายไม่ได้อยู่ชมรมนี้นะ"


"โตแล้วอ่ะ จะไปไหนก็ได้"


     ถ้าได้เตะปากสักครั้งคงจะมีความสุขน่าดู...


"ไปเที่ยวกันเถอะ"


"ไม่ว่าง ถึงว่างก็ไม่ไป" ตอบกลับพลางหยิบลูกธนูมาเสียบบนสายแล้วยกแขนขึ้นมาตั้งฉากกับตัวเพื่อเล็ง


"ฉันขอร้อง"


"ไม่" 


"อ้อนวอน"


"ไม่"


"กราบกราน"


ปั่ก!


     ลูกธนูดอกสุดท้ายปักลงบนเป้าอีกครั้งในจุดเก้าคะแนน ครั้งนี้มินฮยอกพลาดไปนิดหน่อยและมันไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรเพราะเขาไม่ใช่พวกมืออาชีพ จะให้ไม่พลาดเลยก็ดูจะโอเว่อร์เกินไป


     ร่างบางลดมือลงแล้วหันกลับมามองคนที่เล้าหลืออยู่ด้านหลังพลางขมวดคิ้วมุ่น มินฮยอกคิดว่าเขาพูดคำว่า'ไม่'ชัดเจนแล้วนะ ไม่ก็คือไม่ดิ นี่สนิทกันขนาดไหนถึงมาชวนกันไปเที่ยว เข้าใจว่าอยากจีบแต่แบบนี้มันไม่ปุบปับไปหน่อยหรือไง


     แล้วเขาไปอนุญาตให้ไอ้นี่จีบตอนไหนวะ ยังไม่ได้ตอบตกลงเลยสักคำ


"บอกว่ามะ.."


"ยังไงก็จะไม่ไปถูกมะ?"


"เออ"


"ฉันรู้อยู่แล้วแหละ ถึงได้เตรียมแผนสำรองไว้นี่ไง" ว่าจบก็อมยิ้มอย่างมีเลศนัย เอามือล้วงกระเป๋ากางเกงแบบสบายๆพลางก้าวเข้ามาใกล้


"จะทำอะไร?"


     คันธนูในมือถูกกระชากออกไปแล้วโยนทิ้งอย่างไม่ใยดี ยังไม่ทันที่จะได้พ่นคำด่าใส่โฮซอกก็ไล่ต้อนเขาให้ชิดกับผนังห้องโดยที่ไม่ทันได้ตั้งตัว รู้ตัวอีกทีเขาก็ถูกกักไว้โดยแขนทั้งสองข้างและใบหน้าคมคายที่ยื่นเข้ามาประชิดในระยะใกล้ ลมหายใจอุ่นที่พรูออกมาคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นบุหรี่บวกกับกลิ่นมิ้นต์ของลูกอมที่โฮซอกน่าจะกินเพื่อดับกลิ่นมาก่อนหน้านั้น


     บ้าเอ๊ย! แล้วดันเลือกยิงตรงเป้าที่อยู่ใกล้ผนังด้วย อะไรจะลงล็อกขนาดนี้!


"อ..ออกไป" เอ่ยออกมาเสียงสั่นเพราะความใกล้ที่ทำให้ควบคุมตัวเองไม่ค่อยอยู่ พยายามใช้มือดันอีกคนออกแต่ก็ดูเหมือนจะไม่เป็นผลเพราะโฮซอกขืนตัวไว้ แถมยิ่งขยับยิ่งยื่นหน้าเข้ามาใกล้อีกต่างหาก


"ไปเที่ยวกัน" กระซิบข้างหูก่อนจะเคลื่อนหน้ามามองตา มินฮยอกได้แต่สวดมนต์ในใจพลางหดคอหนีใบหน้าที่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆจนจะแนบชิดติดกันอยู่รอมร่อ


     ยากกว่าคณิตศาสตร์บทไหนๆที่เคยเรียน เขาหาทางออกสำหรับสถานการณ์ตอนนี้ไม่ได้เลยจริงๆ


"จะไปไม่ไป?"


     ยัง มึงยังไม่หยุดอีก!


"สาม"


"ฉันจะฆ่านาย..."


"สอง"


"ไอ้.."


"หนึ่ง"


"ไปก็ได้!"


"แค่นี้ก็จบ" 


     ว่าพลางปล่อยให้มินฮยอกเป็นอิสระ ผละตัวไปเก็บคันธนูที่ตนโยนลงพื้นขึ้นมาพินิจดูความเสียหายก่อนจะยื่นคืนให้เจ้าของเมื่อเห็นว่ามันไม่ได้เสียหายอะไร มินฮยอกคว้าไปพร้อมกับทำหน้าทำตาไม่พอใจใส่ ก่นด่าเบาๆแล้วเดินไปเก็บอุปกรณ์ให้เรียบร้อยเตรียมจะออกไปด้วยกันตามที่(โดนบังคับให้)รับปากไว้


     จริงๆแล้ว มันไม่มีแผนสำรองอะไรทั้งนั้นแหละ


     โฮซอกแค่อยากหาเรื่องมองหน้ามินฮยอกใกล้ๆก็เท่านั้นเอง







"บิงซูอร่อยนะคุณอี ไม่กินจริงดิ?" 


     โดนลากมาถึงร้านบิงซูมินฮยอกก็เอาแต่นั่งทำหน้าตาบูดบึ้งปล่อยให้โฮซอกพูดปากยื่นปากยาวอยู่คนเดียว บิงซูสตรอว์เบอร์รี่สีสดถูกนำมาเสิร์ฟพร้อมกับช้อนเล็กๆสองช้อนแต่มันกลับถูกใช้งานเพียงช้อนเดียว มินฮยอกไม่คิดจะแตะมันเลยสักนิดเพราะไม่ได้อยากกินมาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว


     มันใช่เรื่องไหมที่เขาต้องมานั่งอยู่ในร้านบิงซูโง่ๆนี่ ให้ตายเหอะ


"ไม่ชอบหรอ?"


"ไม่ชอบ"


"ไม่ชอบบิงซูหรือสตรอว์เบอร์รี่?"


"ไม่ชอบนาย"


"อุ้ย หน้าสั่น" ทำหน้าตาน่าหมั่นไส้ก่อนจะตักบิงซูเข้าปากคำโตแล้วเคี้ยวตุ่ยๆ เห็นแล้วก็ได้แต่ภาวนาในใจขอให้เสียวฟัน 


     เย็นวันศุกร์แบบนี้เขาควรจะได้นั่งวาดรูปอยู่บ้านแบบสบายๆสิ รู้งี้รีบกลับบ้านก็ดีอยู่หรอก จะได้ไม่โดนบังคับให้ออกมาทำเรื่องสาระอะไรแบบนี้ให้เปลืองเวลาชีวิต


"ช่วยกินหน่อยเถอะ กินไม่หมด"


"เรื่องของนายสิ" 


     นักเรียนในโรงเรียนเดียวกันที่เดินผ่านไปมาต่างก็ถ่ายรูปเก็บไว้เหมือนเห็นปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติ มินฮยอกไม่รู้ว่าตัวเองถอนหายใจไปแล้วกี่รอบแต่ถ้าทฤษฎียิ่งถอนหายใจยิ่งตายเร็วเป็นจริง อายุขัยเขาคงจะสั้นลงไปปีกว่าแล้วล่ะ


"อะไรเนี่ย มาด้วยกันแท้ๆ" 


"นายบังคับฉันมาไหม คิดดูดีๆ" อยากจะเอานิ้วชี้จิ้มกะโหลกให้หงายหลังแต่ก็ทำได้เพียงแค่ขึงตาใส่ โฮซอกจิ๊ปากเล็กน้อยแล้วตักบิงซูเข้าปากต่อไป


"กินเถอะ มันจะละลายแล้วนะ"


"ไม่" เอาสิ อยากกินนักก็กินไปคนเดียวเลย 


"นี่มินฮยอก จะอารมณ์เสียอะไรนักหนาเนี่ย"


"ยุ่ง"


"กินเถอะ"


"ไม่"


"ได้!" 


"โอ้ยไอ้อ้า!"


     โฮซอกคงเบื่อจะหว่านล้อมเขาเต็มทน มือหนาถูกยื่นมาล็อคคางเขาไว้ก่อนจะบีบแก้มให้อ้าปากออกแล้วจัดการตักบิงซูยัดเข้าปากให้ได้ลิ้มลอง ความหวานเย็นบวกรสชาติเปรี้ยวนิดหน่อยของสตรอว์เบอร์รี่ลอยคละคลุ้งไปทั่วปาก โฮซอกปล่อยมือออก ยกยิ้มจนตาหยีแล้วใช้ช้อนอันเดิมลงมือกินต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น


"ทำบ้าอะไรเนี่ย!" ด่าไปเช็ดปากไปเพราะรอยเปื้อนจากการยัด


"ก็อยากให้กินอ่ะ"


"เป็นบ้าหรือไง!"


"มั้ง" ยิ่งพูดด้วยยิ่งเหมือนคุยกันคนละเรื่อง วันนี้ชินโฮซอกร่างที่ทำให้ใจสั่นหายไปไหนล่ะ ทำไมมีแต่ร่างน่าหงุดหงิดแบบนี้ 


     พอหงุดหงิดแล้วร่างกายก็ต้องการความหวาน เลิกต่อปากต่อคำกับคนน่ารำคาญแล้วหยิบช้อนขึ้นมาตักบิงซูเข้าปากให้อารมณ์เย็นขึ้น ถึงจะเสียฟอร์มก็เถอะ มินฮยอกไม่แคร์อะไรแล้ว ณ จุดๆนี้


     แล้วไอ้บ้านี่เป็นโรคจิตอะไรต้องมองแล้วยิ้มขนาดนั้นด้วยห๊ะ?







"อือรือรอง อือรือรอง อือรือรอง เด!"


     แต่มันกลับไม่ได้จบแค่ที่ร้านบิงซูเหมือนอย่างที่คิดไว้ มินฮยอกแทบอยากจะกัดลิ้นตายเมื่อถูกลากมายังคาราโอเกะต่อ โฮซอกดูกระปรี้กระเปร่ามาก ร่างสูงทั้งร้องทั้งเต้นเหมือนคนเมาบิงซูสตรอว์เบอร์รี่ สามสี่เพลงที่ร้องไปเหมือนเปิดคอนเสิร์ตในห้องสี่เหลี่ยมขนาดเล็กส่วนเขาก็คงจะเป็นผู้ชมบัตรวีไอพีที่ไม่ได้ติ่งแต่ดันได้บัตรฟรีมาดู


     อย่างน้อยกินบิงซูเข้าไปมันก็ช่วยให้อารมณ์ดีขึ้นมาอยู่บ้าง นั่งเท้าแขนกับโซฟาแล้วมองอีกคนออกสเต็ปไปบางทีก็หลุดขำ โฮซอกไม่ใช่คนร้องเพลงเพี้ยนแต่ก็ไม่ได้เพราะขนาดนั้น ไฮโน้ตแต่ละทีบางครั้งก็เสียงหลงจนแทบฟังไม่ได้ ท่าเต้นเก้ๆกังๆนั่นอีก


     ยอมรับว่าตลก แต่ก็ไม่ได้แปลว่าไม่หงุดหงิดแล้ว


     เพลงล่าสุดจบลงก่อนที่คะแนนจะปรากฏขึ้นมาบนหน้าจอ โฮซอกได้คะแนนดีมากและเจ้าตัวก็ดีใจจนลุกขึ้นเต้น 


"90คะแนนแหละคุณอี!"


     อืม ตาไม่ได้บอด มองเห็นอยู่


"คนบ้าไรวะหน้าตาดีไม่พอยังเสือกร้องเพลงดีอีก"


"หยุดมโน" เพราะปล่อยให้ละเมอเพ้อพกชื่นชมตัวเองต่อไปไม่ได้จึงเอ่ยแทรกขึ้นมา โฮซอกหัวเราะน้อยๆ ทิ้งตัวลงนั่งบนพื้นที่ข้างๆบนโซฟาแล้วเอนหัวพิงพนัก


"ร้องได้เท่าฉันเปล่าเหอะ"


"อย่ามาขิง"


"แน่จริงก็ร้องแข่งกันดิ"


"ไม่"


"หว่าย กากว่ะ" ว่าพลางแสยะยิ้ม "ร้องเพลงไม่เป็นนี่เอง"


     สิ่งหนึ่งที่ผู้อ่านฟิคเรื่องนี้ควรจะรู้ไว้คืออีมินฮยอกเกลียดการถูกดูถูกเป็นที่สุด และยิ่งเป็นเรื่องที่ตัวเองทำได้ดีด้วยแล้วยิ่งยอมไม่ได้ ถึงจะไม่เคยร้องให้ใครฟังแต่เขาก็มั่นใจ(มาก)พอสมควรว่าตัวเองร้องเพลงเพราะ


"อย่ามาท้าฉัน" เลือดนักสู้มันพลุ่งพล่าน ความอยากเอาชนะพุ่งสูงจนทะลุปรอท มินฮยอกคว้าไมค์จากมือของอีกคนมาถือไว้ก่อนจะลุกขึ้นยืน


"ให้ชนะนะครับคุณประธานนักเรียน"


"เตรียมตัวแพ้ได้เลย"




     โฮซอกอมยิ้มมองคนหัวร้อนที่กำลังคีย์เพลงอย่างตั้งใจ มินฮยอกเลือกร้องเพลงช้าอย่างเพลงBaby Babyของวง4Men ท่วงทำนองเพลงดังขึ้น ดวงตาคู่สวยมองไปยังเนื้อเพลงบนจอแล้วเปล่งเสียงร้องออกมา โฮซอกแทบช็อคกับสิ่งที่ได้ยิน เพิ่งรู้เหมือนกันว่าร่างบางร้องเพลงได้เพราะมากจนต้องตกอยู่ในภวังค์


     ถือโอกาสในตอนที่อีกคนกำลังเผลอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอัดคลิปไว้ มือก็ถ่ายไปแต่ตากลับไม่ได้ละไปจากคนที่กำลังตั้งใจร้องเพลงเลยแม้แต่น้อย โฮซอกไม่รู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ เขาอาจจะกำลังชอบมินฮยอกมากๆจนบ้าไปแล้วแน่ๆถึงได้ทำอะไรแบบนี้


"ทำอะไรน่ะ" แต่แล้วสุดท้ายก็ถูกจับได้ พอเพลงจบลงมินฮยอกก็หันมามองทันทีทำให้เขาเก็บโทรศัพท์ไม่ทัน "ถ่ายคลิปหรอ!"


     นั่นแหละ หลักฐานคาตา ไม่มีอะไรจะแก้ตัวเลยส่งยิ้มแห้งๆให้


"ลบเดี๋ยวนี้ ฉันไม่ชอบ" โหมดตึงกลับมาอีกครั้ง คนตัวขาวทำหน้าเหวี่ยงแล้ววางไมค์ลงบนโต๊ะ มินฮยอกไม่ได้สนใจคะแนนที่โชว์อยู่หน้าจอเลยด้วยซ้ำว่ามันสูงแค่ไหน


"ว้า ฉันแพ้แหละ"


"ลบคลิป" หน้าเหวี่ยงไม่พอยังจะกดเสียงใส่อีก เมื่อเห็นว่าการเปลี่ยนเรื่องไม่ได้ช่วยอะไรจึงได้แต่กำโทรศัพท์ในมือแน่น


"ฉันไม่เอาไปให้ใครดูหรอกน่า"


"ทำตัวน่ารำคาญเกินไปแล้วนะโฮซอก" จุกจนพูดอะไรไม่ออก มินฮยอกไม่ยอมนั่งลงแถมยังทำท่าทีเหมือนรำคาญเขาอีกเสียเต็มประดา 


     หงอยเลยทีนี้ ถ้าเปรียบเป็นหมาก็คงกำลังหูลู่หางตก 


"เพราะฉันชอบนายไง อะไรที่เกี่ยวกับนายฉันก็อยากจะเก็บไว้...." พูดอู้อี้พร้อมกับก้มหน้าลง ทำตัวน่าสงสารพลางเหล่มองใบหน้าของอีกคนว่ามีปฏิกิริยาอะไรหรือเปล่า แต่ผลที่ได้คือมินฮยอกยังคงตึงเหมือนเดิม "แต่ถ้านายไม่พอใจขนาดนั้น ฉันลบก็ได้"


     ว่าจบก็ก้มหน้าก้มตาทำท่าจิ้มๆในโทรศัพท์ แสดงไปงั้นแหละ ไม่ได้ลบจริงหรอก ดึงดราม่าให้เจ้าตัวรู้สึกแย่เฉยๆ 


     มินฮยอกไม่ได้พูดอะไรต่อ มือเรียวเอื้อมไปหยิบกระเป๋าของตัวเองที่วางอยู่บนโซฟาขึ้นมาสะพายแล้วโทรบอกคนขับรถให้มารับ ดูเหมือนว่าเจ้าตัวจะสบายใจขึ้นแล้วแต่ก็ยังไม่หายโกรธ บรรยากาศยังคงเป็นครึ้มๆและโฮซอกก็คงทำอะไรไม่ได้นอกจากเฟลวนไป




     สุดท้ายก็เดินออกมาจากคาราโอเกะด้วยอารมณ์เหมือนคู่รักที่กำลังทะเลาะกัน ยืนรออยู่ข้างถนนได้ประมาณสิบนาทีโดยปราศจากการพูดคุยรถยนต์ราคาแพงก็มาจอดอยู่ตรงหน้า เขาที่แค่มายืนรอเป็นเพื่อนเฉยๆก็คงจะพูดอะไรมากไม่ได้นอกจากเอ่ยคำลา


"เจอกันวันจันทร์นะ"


     มินฮยอกหันมามองแต่ก็ไร้คำพูดใดๆตอบกลับมา ร่างบางขึ้นรถไปแล้วปล่อยให้เขายืนส่งยื้มโง่ๆอยู่ที่เดิม


     โฮซอกมองตามรถที่เคลื่อนออกไปไกลจนพ้นตาก่อนจะหยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบ หันกลังเดินเตะฝุ่นกลับบ้านไปด้วยอารมณ์ที่เซ็งสุดๆ วันนี้คงหมดเวลาแล้ว แผนที่วางไว้ก็พังไม่เป็นท่า นอกจากจะไม่สนิทกันขึ้นแล้วยังถูกโกรธใส่อีก 


     สิ่งที่ทำได้คงจะมีเพียงการบ่นลงสตอรี่ คิดได้แล้วก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเข้าแอพ รอเน็ตหมุนอยู่สักพักเพื่อรีโหลดฟีดล่าสุดก่อนจะพบว่าคนที่เพิ่งแยกกันไปลงสตอรี่บางอย่างเมื่อไม่นานมานี้ ไม่ต้องรอพ่อมาตัดริบบิ้น โฮซอกรีบกดเข้าไปทันทีด้วยหัวใจที่เต้นรัว


" กาก ปิงซูรสชาติแย่ ร้องเพลงก็ห่วย แถมมาลากกันไปแบบไม่ถามสักคำ สะเหล่อ "


     ก่อนที่จะรู้สึกแย่ไปกว่านี้ สตอรี่อันก็ต่อไปเลื่อนขึ้นมาเสียก่อน


" ส่งคลิปให้ด้วยละกัน มีเบอร์ฉันแล้วนี่ แอดกาเกามา "


     เชี่ยยย โดนรู้ทันว่าไม่ได้ลบคลิป


     ช่างแม่ง ประเด็นมันอยู่ที่เขาบอกให้แอดกาเกาโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!







"มีอะไรหรือเปล่าครับ? คุณหนูดูท่าทางอารมณ์ดีนะ" ใบหน้าหวานเงยขึ้นจากโทรศัพท์มามองกระจกหน้าที่สะท้อนภาพของคนขับรถ กดล็อคหน้าจอแล้วเอนหลังพิงกับพนักพลางพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ


"เปล่าครับ"


"เพราะคนๆนั้นหรอครับ?"


"เพ้อเจ้อน่าลุง" ปากก็พูดไปอย่างนั้นแต่ก็ยังไม่หุบยิ้ม ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าโฮซอกไม่ได้ลบคลิป


 "เพราะฉันชอบนายไง อะไรที่เกี่ยวกับนายฉันก็อยากจะเก็บไว้...."


     จริงๆตอนแรกก็โกรธอยู่หรอก แต่ดันมาหายโกรธตรงประโยคนี้เนี่ยแหละ ที่คีพลุคไว้เพราะเห็นทำท่าหงอยๆเลยอยากแกล้งเฉยๆ เอาคืนเรื่องที่บังคับให้ออกมาเที่ยวและที่เรื่องที่ยัดบิงซูใส่ปากสักหน่อย 


     คนบ้าอะไรสะเหล่อเสมอต้นเสมอปลายจริงๆ


     ถ้าเปิดใจให้นี่จะถือว่าคิดถูกหรือคิดผิดดีนะ












✘ TALK 
ขอพูดถึงคาแรคเตอร์คุณอีหน่อย
เขาเป็นคนย้อนแย้งอยู่พอสมควรนะ คนอ่านจะเห็นได้ว่าเขาเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย
ต้องเข้าใจนะคะว่าชีวิตเขาไม่เคยเจออะไรแบบนี้ เลยแสดงออกมาว่าไม่ชอบไว้ก่อน
ความจริงแล้วไม่มีอะไรหรอก ก็แค่คนน่ารักที่ขี้หงุดหงิดแค่นั้นเอง 
#ฟิคสะเหล่อ




แก้ไข : 16/7/2017






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

199 ความคิดเห็น

  1. #115 MoNaMoong (@MoNaMoong) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 12:50
    งุ้ยยยยยย ไม่รู้จะเขินใครดี
    #115
    0
  2. #114 Beem' (@beem88_wolf) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 06:41
    ถ้าเป็นโฮซอกคงหลบไปนะ่งร้องไห้เพราะโดนด่าทุกอีพีเลย แต่ถ้าโดนด่าแล้วได้แอดกาเกาคุณอีแบบนี้ก็ยอมมมม
    #114
    0
  3. วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 14:58
    ง่อววววว หลงรักเค้าแล้วอ่ะดิประธาน คนเสล่อต้องรีบทำคะแนนนะ!!!
    #113
    0
  4. #112 pyzear ʕ•ᴥ•ʔ (@tubbypx_) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 23:26
    ยัยคนย้อนแย้ง ไม่ชอบนะแต่ส่งคลิปให้ด้วย มีเบอร์แล้วนี่ โอ้ยยยยยยย โฮซอกนี่ก็น่าเอ็นดูนะตอนบอกว่าชอบเขาอยากเก็บคลิปเขาไว้เนี่ย เขิงงงงงง ; //////// ;
    #112
    0
  5. #111 vvpp1149 (@vvpp1149) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 20:36
    เขินแทนเลยเนี้ยยยย><
    #111
    0
  6. #110 I'm onion (@Nenenerunwa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 12:57
    เขินแทนยิ้มจนแก้มจะแตกแล้ว><
    #110
    0
  7. #109 moun's (@rinnprayy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 08:02
    ฮือเขินจริงๆเป็นอะไรที่น่ารักเว่อออ
    #109
    0
  8. วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 04:57
    จะตี5แล้ว ยังยิ้มเว่อเหมือนคนเสพอะไรมา โอ้ย เขินอีบ้าาา
    #108
    0
  9. #107 NgKoop (@NoongPook) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 23:44
    แอดกาเกามา แอดกาเกามา แอดกาเกามา แอดกาเกามาาาาาาาาา แกรรรรรรร เขินนนนนน > <
    #107
    0
  10. #106 Theamppp (@keygoon) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 23:14
    โอ่ยยย เปิดใจดูสิคุณอี เปิดใจให้โฮซอกลองเข้าไปน้าาาา
    #106
    0
  11. #105 M022211 (@Mellow_Twenty2) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 22:57
    งืออออออ><
    #105
    0
  12. #104 URMX (@yuri1234) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 22:36
    เขินเลยยยยง่าาาา
    #104
    0
  13. #103 Pploypedd (@Pploypedd) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 20:55
    น่ารักกก เขินมากกก งือออออออ
    #103
    0
  14. #102 ginaaa (@eLementPY) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 18:14
    เอาแล่วๆๆ น่ารัก55555
    #102
    0
  15. #101 UeangSirinya (@UeangSirinya) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 17:52
    อร้ายยยยยยย~ เขิน >< มาต่อเร็วๆนะคะ
    #101
    0
  16. #100 miNh0311 (@nea1203) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 17:39
    สนุกมากค่ะไรท์ คิดถึงไรท์มากเลยฮรือออออ รอตอนต่อไปนะคะ
    #100
    0
  17. #99 bbppssnn234 (@bbppssnn234) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 17:34
    น่ารักกกกกกกกก มาต่อเร็วๆนะคะ
    #99
    0
  18. #98 buddydean (@orewqq) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2560 / 01:36
    แอร้ยยยยย น่ารักมากเว่อฮือ
    #98
    0
  19. #97 bbppssnn234 (@bbppssnn234) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 22:14
    สนุกมากๆเลย มาต่อเร็วๆนะคะ
    #97
    0
  20. #96 Beem' (@beem88_wolf) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 06:26
    โฮซอกรุกหนักมากกกกกกก แต่เขินมากอ่ะฮื่อออออ อยากเปงมินย้อกจาผิดไหมนะ
    #96
    0
  21. #95 vvpp1149 (@vvpp1149) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 20:42
    รุกหนักเวอร์555
    #95
    0
  22. #94 NgPkk (@NoongPook) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 20:09
    เฟบไว้นานแล้วว น่ารักมากเลยยยย แงงงงงงง
    #94
    0
  23. #93 สโนไวท์แลนด์ (@fucu) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 14:57
    งื้อออ เขินมาก โอ่ยใจรีดเดอร์คนนี้จะระเบิด
    #93
    0
  24. #91 apidchayapradit (@apidchayapradit) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 19:09
    แน่ๆๆ อยากมาองหน้าเค้าก็ไม่บอกก
    #91
    0
  25. #90 rx9Q_ (@tubbypx_) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 12:30
    ทำมาเปงมีแผนสำรองงงงงงง อยากจะแหมมมมมมมมม จีบเยอะๆรุกหนักๆเลยนะโฮซอก !!!
    #90
    0