Fic Far cry 4 : Never alone

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 162
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    21 เม.ย. 58

                    “คุณมินครับ...ชายคนหนึ่งในชุดทหาร หมวกสีแดงพูดอย่างกล้าๆกลัวๆ

               หืม...ชายหนุ่มย้อมผมขาวซีดครางในลำคอเป็นเชิงบอกให้พูดออกมาในขณะที่ตนเองกำลังลิ้มรสไวน์ชั้นเลิศในมืออยู่

                อ...เอ่อ..คือทางสายของเรารายงานว่าได้เกิดกลุ่มผู้ก่อการร้ายมาเผาไร่ฝิ่นเราครับชายคนนั้นพูดพลางเหงื่อตกเพราะเขาแทบไม่อยากคิดเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไปนี้

               อะไรนะ ฉันได้ยินไม่ชัดเพแกนถามชายคนนั้นและเดินเข้าไปหาอย่างช้าๆ...

               คือมีคนเข้ามาเผาไร่..อึก!!” ก่อนที่เขาจะได้พูดจบก็ต้องสะดุ้งแทบสุดตัวเมื่อราชาเหนือหัวของเขาเข้ามาบีบท้ายทอยอย่างแน่นเหมือนกับว่าถ้าบีบให้มันแหลกได้ก็จะทำ

               แล้วพวกแกทำอะไรอยู่...ถึงยอมให้พวกนั้นเข้ามาเผาได้ง่ายๆ ห้ะ!!” เขาบอกเข้มพร้อมใส่แรงเพิ่มลงไปอีก

               พ...พวกผม..พยายามแล้ว..ต..แต่ชายคนนั้นพยายามแก้ตัวอย่างสุดชีวิตแต่การพูดแต่ละครั้งช่างลำบากเหลือเกินเพราะรู้สึกเจ็บมากเสียจนคิดคำพูดไม่ออก

               แต่อะไร ฉันไม่ชอบคนอ้ำอึ้งเพแกนพูดแล้วปล่อยมือออกจากท้ายทอยแต่เปลี่ยนมาบีบตรงช่วงไหล่อย่างแรงแทน

               อึก!! ผู้นำกลุ่มคนใหม่ของพวกมันเก่งมากเลยครับ!! พวกผมพยายามต้านแล้วแต่คนนี้เก่งเกินไป ชายคนนั้นพูดออกมาพร้อมอดทนต่อความเจ็บไปด้วย

               กร๊อบ!!

                    “อ๊ากกกกกกชายคนนั้นร้องออกมาสุดเสียงอย่างทนไม่ไหว ไม่ใช่เพราะเจ็บไหล่แต่อย่างใดแต่เป็นเพราะโดนหักแขนเสียมากกว่า

               ไอ้คนนั้นชื่อว่าอะไรเพแกนถามกลับไปอย่างเยือกเย็น ถึงแม้ศัตรูจะเก่งแค่ไหนก็มาใช้เป็นคำแก้ตัวกับเขาไม่ได้ เขาไม่ชอบความผิดพลาด

               ม..โมฮัน กาเล ครับชายคนนั้นแม้จะเจ็บปวดแค่ไหนก็ต้องพูดตอบออกมา หากไม่ตอบของที่เขาจะเสียต่อไปอาจเป็นชีวิตก็ได้

               ฉันให้เวลาพวกแกหนึ่งวันแก้ตัว จับโมฮันมาให้ฉัน ถ้าทำไม่ได้พวกแกทั้งค่ายได้เป็นอาหารจระเข้แน่เพแกนสั่งพร้อมกับเดินไปนั่งที่โต๊ะเช่นเดิม เหมือนกับว่าเขากับลังคิดบางสิ่งอยู่

               ครับ!!” ชายหนุ่มตอบรับและวิ่งออกไปย่างรวดเร็วพร้อมหิ้วแขนที่หักจนบิดของตัวเองไปด้วย

               ข้ามไปอีกฝั่งหนึ่ง ที่โกลเด้น พาร์ททุกคนกำลังฉลองให้กับความสำเร็จครั้งแรกของหัวหน้าคนใหม่อยู่

               ยินดีให้ผู้นำคนใหม่!! เฮฮฮฮฮเสียงเหล่าผู้คนโห่ร้องด้วยความดีใจ

               เก่งมากเลยค่ะ ที่รักหญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาหาโมฮันโดยที่ตัวเองก็ยังอุ้มลูกน้อยอยู่

                    “แน่นอน ผมจะทำให้ดินแดนแห่งนี้สงบสุข เพื่อเธออิชวาริและลูกของเรา เนอะอาเจย์โมฮันพูดแล้วกอดอิชวาริอย่างรักใคร่และลูบหัวลูกตัวน้อยของเขาที่กำลังหลับซบอกแม่

               นี่ก็ดึกแล้วฉันจะพาอาเจย์เข้านอนแล้วค่ะ แล้วคุณจะมานอนพร้อมกันเลยมั้ยอิชวาริถามขึ้นพร้อมมองลูกน้อยที่นอนตาพริ้มอยู่ในอกตน

               ผมขอฉลองกับทุกคนอีกสักหน่อย คุณไปนอนก่อนเถอะเมื่อโมฮันพูดแบบนั้นอิชวาริจึงเดินเข้าบ้านไปปล่อยให้สามีฉลองต่อ

               เมื่อเวลาผ่านไปจนประมาณตีหนึ่งกว่าๆได้ ทุกคนก็เริ่มทยอยกันกลับไปพักผ่อน แต่ดันมีทหารบางส่วนแอบเข้ามาฉลองจนเมาไม่ได้สติทั้งที่ตัวเองมีเวรเฝ้าหมู่บ้าน โมฮันจึงได้ไปเฝ้าเวรแทนทหารคนนั้นแต่ถึงจะไปแทนแล้วก็ยังขาดคนจำนวนมาก แต่ฝ่ายโมฮันก็ไม่ได้ใส่ใจเพราะคิดว่าอีกฝ่ายคงยังไม่เอาคืนเร็วขนาดนี้

               คุณโมฮันครับ ผมขอตัวไปเข้าห้องน้ำสักครู่ เดี๋ยวมานะครับทหารที่เฝ้าเวรคู่กับโมฮันเอ่ยถามด้วยความเกรงใจ

               อืมๆ ไม่เป็นไร รีบไปรีบมาละกันเมื่อทหารได้ยินดังนั้น จึงรีบวิ่งเข้าหมู่บ้านไป

               แซ่กๆ

               ระหว่างที่ยืนเฝ้าอยู่โมฮันเหมือนได้ยินเสียงอะไรจากพุ่มไม้ข้างๆ จึงถือปืนและย่องเข้าไปอย่างระวังตัว

               ใครกัน!! ออกมานะ ไม่งั้นฉันยิงไส้แตกแน่!!” โมฮันถามออกไปโดยไม่ลดปืนลงแม้แต่น้อย

               เดี๋ยว!! ผมไม่ใช่คนไม่ดีนะชายหนุ่มคนหนึ่งเดินชูมือออกมาจากพุ่มไม้ แต่โมฮันก็ยังคงไม่ไว้ใจยังถือปืนเล็งอยู่

               นายเป็นใครมาจากไหนโมฮันถามออกไป โดยที่ไม่เปิดช่องว่างเลย และพยายามมองดูว่าคนนั้นมีอาวุธที่ตัวหรือไม่

               คือผมมาจากหมู่บ้านตรงโน้น มาส่งยาให้ เนี่ยอยู่ในกระเป๋าด้านหลังผมชายคนนั้นตอบออกมาทั้งที่ยังยกมือเช่นเดิม

               ถ้าจะมาส่งยา มาส่งพรุ่งนี้ก็ได้นิโมฮันมองอย่างจับผิด

               ยาอันนี้ผมต้องมาส่งอย่างเร่งด่วนน่ะ ก็เพราะ...มันคือยาสลบให้คุณไง!!” หลังชายคนนั้นพูดจบโมฮันก็กำลังจะเหนี่ยวไกปืน เสียแต่ว่าเขาถูกล็อคตัวได้จากคนที่แอบย่องมาข้างหลังเขาตอนไหนก็ไม่ทราบ และถูกปิดปากด้วยยาสลบ โมฮันพยายามดิ้นสุดแรงแต่สุดท้ายเขาก็ต้านฤทธิ์ยาไม่ไหว

 

                    “อึก...โมฮันลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆ พร้อมกับกระพริบตาถี่ๆเพื่อปรับแสง

               อรุณสวัสดิ์ตอนเช้า เจ้าจ่าฝูงลิงโมฮันหันไปมองตามเสียง เขาก็พบชายหนุ่มที่ใส่ชุดสูทสีชมพูจัดจ้านจนเขาเองก็รู้สึกสยอง

               นายเป็นใคร...แล้วมัดฉันไว้ทำไม ปล่อยนะ!!” โมฮันร้องเมื่อพบว่าตนเองกำลังถูดมัดติดกับเก้าอี้โดยมีเชือกมัดมือเขาไขว่กันอยู่

               ชู่ว์...เงียบก่อน อะไรนะ นายถามว่าฉันเป็นใคร นายไม่รู้จักฉันจริงเหรอเพแกนพูดพร้อมแสร้งทำสีหน้าเสียใจ

               ห้ะเพแกนขมวดคิ้วเข้าหากันพลางคิดในใจว่าแล้วไอ้หมอนี่เป็นใคร ทำไมเขาต้องรู้จักไอ้คนที่มีรสนิยมแต่งตัวแบบนี้ด้วย

               งั้นฉันใบ้ให้...ใครกันนะที่เป็นเจ้าของคีรัต ใครกันนะที่ทุกคนต่างต้องสรรเสริญเพแกนพูดพร้อมเดินวนรอบๆเก้าอี้ที่โมฮันถูกมัดอยู่

               แก!! อย่าบอกนะว่าแกคือเพแกน มินโมฮันถามร้องออกไปหลังจากนั่งคิดว่าจะพอมีไอ้บ้าที่ไหนที่จะเข้าเงื่อนไข แต่คนเดียวที่เขาคิดได้คือเพแกน มิน คนที่บ้าอำนาจคิดว่าตัวเองเป็นเจ้าของประเทศนี้

               ปิ๊งป่อง ถูกต้อง ฉันนี่แหละเพแกน มินเพแกนพูดพร้อมกับยิ้มและเท้าเอวอย่างชอบใจ
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
เดี๋ยวมาต่อให้นะคะ ขอพักหน่อย แหะๆ อย่างที่บอกอันนี้คือการเท้าความนะคะ อาจมีให้จิ้นบ้างแต่เนื้อคู่ป๋าที่อาเจย์ที่นอนตาพริ้มนะคะ
ปล.ใครอ่านแล้วชอบเม้นบ้างหรือกดไลค์เพจให้หน่อยนะคะ คือตอนนี้ชูเร็นรู้สึกว่าไม่มีใครมาอ่านเลย555+ ถ้ามีส่งสัญญาณหน่อยนะ อยากได้พลัง ขอบคุณค่ะๆ ^-^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

43 ความคิดเห็น

  1. #8 jira (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 14:28
    แฮ่กกกกกกก ป๋าโมเคะดีจิงงง รอเจย์โตด้วย5555โอยยฟินน//////
    #8
    0
  2. #5 Moria (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มีนาคม 2558 / 11:05
    ฆรี้ดดดด ฉันชอบคู่เน้!! ไรท์ค่าขอเยอะๆค่า ติ่งคู่นี้จิไม่ทานทนอีกต่อไป ป๋าโมเคะได้น่ากระทำชำเลามากมาย

    ป๋าเพคะ ขอแรงๆค่ะ!!!! //ป๋าโมซัดลูกซองอัดยอดหน้า

    อัพไวๆน้าค่า ติดตามค่าติดตาม คู่แรร์งี้ต้องตามมมม



    สู้ๆค่ะไรท์ ใครไม่อ่านเราอ่านค่ะ คุ!!!!

    //ส่งพลังให้ไรท์

    จงอัพ จงอัพ



    //สวดมนต์
    #5
    0
  3. #2 .•:*´Lenna`*:•. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มีนาคม 2558 / 00:58
    โอ๊ย ทำไมรู้สึกรังสีความเคะมันพุ่งฟุ้งป๋าโมขนาดหนัก =,.= ซาบาลมาเอากลับไปด่วนๆ!  #ลืมไปซาบาลยังไม่โต #ผิด

    #ฟินคู่ป๋ารอนุ้งเจย์โตสินะ สินะ สินะ ///7///
    #2
    0