POISON รักผมนะครับที่รัก (yaoi)

ตอนที่ 8 : Illusion poison 6 ♜ Don't wake me up (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,369
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    10 ธ.ค. 56

(เพลงประกอบตอนนี้ค่ะ จากเรื่อง A walk to remember เพราะมากอยากให้ฟังกัน)








llusion poison 6. Don't wake me up

 



 

Sing to me the song of the stars

Of your galaxy dancing and laughing and laughing again

When it feels like my dreams are so far

Sing to me of the plans that you have for me over again



CUT!!
-ไปตามหาอ่านคัทซีนที่เดิมที่เคยบอกนะคะ-




 

-------------------------------------------------



 

 

โอ๊ยยย” ผมร้องครางตวัดสายตาดุๆไปที่ไอ้เพื่อนตัวดีที่อยู่ๆก็เดินมาตบหลังผมดังป้าปทักทาย แรงที่แม่งตีลงมาใช่น้อยๆซะเมื่อไหร่ มันกระเทือนเว้ยมันกระเทื๊อนนน กูเจ็บตูดดดด ฮืออ



เอวเคล็ดหรอวะไอ้เจม ไปโดนไรมา” ไอ้กั้วแกล้งตีตูดผม เออ ไอ้นี่ก็อีกคนถ้าเอวหักเมื่อไหร่มึงโดนแน่ไอ้เพื่อนบ้า



กูตกบันได” อ้าว อย่าดิ อย่ามองแบบนั้นผมจำเป็นต้องโกหกนะ! จะตอบว่า 'อ้อ พอดีเมื่อวานก่อนไปเล่นจ้ำจี้กับออสตินมา' เงี้ยหรอ!?



กี่ขวบแล้วว่ะ ห่า มึงเป็นเด็กสองขวบรึไงถึงได้เดินตกบันได” ผมบีบน้ำตาเจ็บร่างจะสลายอยู่แล้วทำไมไอ้พายต้องด่าผมด้วยอ่ะ หัดดูองศาเป็นตัวอย่างดิ๊ รายนั้นล่ะไม่เห็นปริปากพูดอะไรสักคำนอกจาก



ไปนั่งแช่บ่อยุงมาหรอมึง”



เชื่อไม่เชื่อก็โกหกไว้ก่อนว่าผมเหงาเลยไปนั่งให้ยุงมันดูดเลือดผมเล่นจนมีรอยแดงเต็มไปหมด ผ้าพันคอกับเสื้อแขนยาวไม่ช่วยอะไรตามที่ออสตินแนะนำเลยซักนิด พอก้าวเข้าคณะมาเท่านั้นแหละบรรดาเพื่อนฝูงกับรุ่นพี่ต่างพากันมองแปลกๆ เพิ่งมารู้ทีหลังจากไอ้กั้วมันว่าทุกคนคิดว่าผมเป็นไข้หวัดไวรัสสายพันธุ์ใหม่เลยต้องสวมเสื้อหนาวกับผ้าพันคอ



เอ่อ คุณพี่ป้าน้าอาผีห่าซาตานตนไหนมันคิดวะ บ้าจริง!



และเพราะแบบนั้นเลยไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ผมในระยะสิบเมตร อ้อ ยกเว้นไอ้เพื่อนกลุ่มบ๊องของผมไว้



โอ๊ยย” นิ่วหน้าเบะปาก หย่อนก้นนั่งไม่ทันไรแม่งเจ็บซะละ หงุดหงิดโว้ยยหงุดหงิด! และคนคนเดียวที่ผมสามารถอาละวาดใส่ได้ก็คือออสติน!!



แต่แม่งสองสามวันนี้มันหายหัวไปไหนไม่รู้!



ดูใกล้ๆ เหมือนรอยจูบเลย...เอ๊ หรือว่าน้องเจมมี่ของพี่กั้ว...” ไอ้จากั้วแหวกคอเสื้อผมพิจารณารอบแดงทั่วคอ มันรู้ได้ไงวะ ฉลาดเป็นกรดในเรื่องที่ไม่ควรประจำอ่ะไอ้นี่




บ้าหรอ!” ผมแห้วใส่มันไปที ขืนบอกถูกต้องนะคร้าบบบบ ได้โดนเพื่อนสามตัวซักเอาแน่ๆ



องศาเลิกคิ้วเล็กน้อยเหมือนจับเค้าความบางอย่างได้จากความผิดปกติของเพื่อนที่นึกคึกใส่ผ้าพันคอกับเสื้อแขนยาวมาเรียน เหลือบมองนาฬิกาตีเวลาบ่ายสองสี่สิบ



กูมีธุระว่ะ ไปก่อนนะ” ผมโบกมือบ๊ายบายองศา มันจะรีบไหนของมัน?



เอ้าๆ คิ้วจะผูกกันเป็นตูดอยู่แล้ว” ไอ้พายจิ้มหน้าผากผมดังจึ้ก



โอ๊ย อย่าจิกกูดิเล็บมึงยาวน้อยที่ไหน” ลูบหน้าผากป้อยๆ ผิดคาดไอ้พายไม่ยักด่าผมกลับแฮะ มันหันหน้าไปทางอื่นเหมือนเคือง แค่ว่ามันเล็บยาวหน่อยเดียวถึงกับโกรธผมเลยอ่ะดูดิ!



ไงเจ้าพวกตัวแสบ”



อ้าวพี่เท็ด สวัสดีฮะ” จากั้วกับผมยกมือไหว้รุ่นพี่สุดหล่อ ช่วงนี้พี่เท็ดดี้มีอะไรกับพวกผมปะวะ เจอกันบ่อยจัง



เออๆ ไงวะพายพี่รหัสมาหาทั้งทีไม่คิดจะทักทายหน่อยรึไง?”



ได้ยินเสียงหมาเห่าแถวนี้ว่ะ กูกลับล่ะ เบื่อขี้หน้าคน!” ที่แท้มันก็โกรธพี่แกนี่เอง ผมได้แต่งงเป็นไก่ตาแตกซัมติงรองงงงงงฟอร์ชัวร์ผมสัมผัสได้!



เดี๋ยวดิวะ...” แล้วไอ้พี่เท็ดก็สาวเท้าฉับๆตามไอ้พายมันไป



พี่น้องทะเลาะกัน?” หันหน้าไปถามไอ้กั้ว เปิดเทอมมาหลายเดือนแต่เพิ่งรู้วันนี้นี่แหละว่าพี่เท็ดดี้เป็นพี่รหัสพาย จะว่าไปแล้วผมก็ไม่รู้แฮะว่าพี่รหัสของจากั้วกับองศาเป็นใคร



กูว่า.....ไม่ใช่พี่น้องหรอกไอ้แบบนี้น่ะ คิกๆ”



ทำไมวะญาติกัน?”



โธ่ นี่มึงโง่หรือโง่วะไอ้เจม! เวลาไอ้พายงอนใครตุ๊บป่องแล้วสะบัดตูดหนีน่ะมันก็แปลได้อย่างเดียวว่า...”



พี่เท็ดดี้เป็นแฟนไอ้พาย!



ดูจากหน้าซื่อๆจนบื้อของมึงแล้ว ถูกต้องนะคร้าบบบบ” จากั้วตบไหล่ผมป้าปๆ ก่อนมันจะอาสาขับรถไปส่งผมที่คอนโด มันเลี้ยวรถเข้าไปหน้ามอรับน้องพอร์ชสุดหล่อของผมกลับบ้านด้วยกัน ผ่านไปครึ่งทางออนเดอะเวย์โฮมน้องพอร์ชมันก็เกิดอยากกินราเม็งขึ้นมา พี่ชายใจดีอย่างไอ้กั้วมีหรอจะขัดใจ ผมเลยโดนพ่วงติดไปกับสองพี่น้องตระกูลรถอย่างช่วยไม่ได้



มึงสั่งกันไปเลยนะ กูขอไปโทรศัพท์ก่อน" เดินออกมากดโทรศัพท์หาเบอร์คุ้นเคยเบอร์เดิม อย่างที่บอกแหละครับว่าออสตินหายหัวไปหลายวันแล้วถึงจะโทรมาหาผมบ่อยๆในวันแรกๆ แต่สองสามวันมานี่มันกลับหายหัว ผมก็กลัวว่างานเขาจะยุ่งเห็นองศาเล่าว่าที่คลับมีปัญหาอะไรสักอย่างออสตินเลยต้องเป็นคนไปจัดการ



แต่อดคิดไม่ได้ว่ามันจะยุ่งจนขนาดไม่มีเวลาพักเลยหรือไง?



ตู๊ด...ตู๊ด...ขอโทษค่ะไม่สัญญาณตอบรับจากเลขหม...



ผมตัดสายก่อนโทรไปใหม่เป็นรอบที่สี่แล้วก็เหมือนเดิม



เขาไม่ยอมรับโทรศัพท์



'แค่กูได้ยินเพื่อนในเซคที่ไปคลับพอยชั่นมาอาทิตย์ก่อนว่าจริงๆแล้วคนที่ชื่อออสติน...ชอบฟันแล้วทิ้ง'



'พี่ตินดูออกง่ายขนาดนั้นเลยหรอวะ'



บทสนทนาของผมกับองศาแวบเข้ามาในหัว เผลอทึ้งหัวตัวเองเรียกสายตาสงสัยจากคนที่เดินผ่านไปผ่านมาหน้าร้านราเม็ง เหี้ยยยย หรือแม่งที่ผมได้ยินมามันจะจริงวะ



เชี่ยแล้วไงกู...” แทบอยากร้องไห้เป็นสายเลือด โดนแฟนทิ้งแถมยังโดนฟันแล้วทิ้งอีกชีวิตของผมมันอดสู่ไปมั้ยวะ รู้งี้ไปสะเดาะเคราะห์ฝากดวงก่อนก็ดี



ไม่นานนักน้องพอร์ชของผมก็กินเสร็จได้ฤกษ์กลับบ้านซะที ความจริงไอ้กั้วมันชวนผมไปก่งก๊งกับเพื่อนในคณะต่อเห็นว่ามีงานปาร์ตี้ชุมนุมแต่ในวงเพื่อนอะไรนี่แหละ ผมยิ้มแหะๆแล้วส่ายหน้าปฏิเสธ จิตใจของผมไม่อยู่กับร่องกับรอยนานแล้วไปก็กลัวจะทำงานเค้าเสียเปล่าๆ



แปะ



กำลังลงจากรถจะขึ้นคอนโดอยู่ๆก็มีใครสักคนวางมือบนหัวผมดังแปะ หันไปก็เห็นว่าไอ้น้องพอร์ชมันมองผมอยู่ ถึงมึงจะสูงกว่ากูแต่ไม่ต้องย้ำด้วยการกดหัวผมแบบนี้ก็ได้มั้ง



หะ?” เสียงผมดูโง่งงๆไงไม่รู้



สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการเชื่อใจ...” มันพูดแค่นั้นก็ลดกระจกลงพร้อมๆกับพี่ชายมันที่ขับรถออกไป



นี่ผมกังวลจนเผลอแสดงให้คนอื่นเห็น?



ข้าวของของออสตินยังถูกวางไว้ที่เดิมที่เจ้าของมันเคยวาง เขาบอกว่าห้องโดนยึดเลยขอค้างแต่นับจากคืนนั้นมาออสตินก็ไม่เคยมาค้างที่ห้องของผมอีกเลย เจ้าตัวอ้างว่ามีงานดึกให้ผมนอนไปก่อนแต่พอตอนเช้าตื่นมาก็ไม่มีร่องรอยของคนตัวสูงปรากฏให้เห็น จะว่ากลับดึกตื่นเช้ากว่าก็ไม่น่าใช่ จากที่เคยหายไปเฉพาะตอนกลางคืนกลายเป็นหายหัวทั้งกลางวันและกลางคืน โทรศัพท์มีก็ไม่ยอมรับ ทิ้งให้ผมกระวนกระวายอยู่คนเดียว



ผมเคยถามหาออสตินกับองศามันบอกแค่พี่ตินสบายดีไม่ต้องเป็นห่วง



จะไม่ให้เป็นห่วงได้ไงวะ ไอ้บ้าเอ๊ย!” ผมเตะฟูกที่นอนมันเบาๆ



น้องพอร์ชจะให้ผมเชื่อใจคนที่ทำตัวลับๆล่อๆแบบนี้เนี่ยนะ ยิ่งคิดยิ่งปวดหัว โอ๊ยย หงุดหงิดๆ



เนื่องจากผมไม่อยากอยู่คนเดียวเพื่อฟุ้งซ่านให้มากความเลยบอกให้ไอ้กั้วมารับไปปาร์ตี้ด้วยคน ทีแรกมันไม่ยอมเพราะเห็นว่าผมไม่ไปเลยนัดสาวไว้จะไปรับแต่มีหรือที่ไอ้เจมคนนี้จะปล่อยให้เพื่อนรักเห็นผู้หญิงดีกว่าเพื่อนยกน้องพอร์ชมาขู่สิครับถ้าเป็นเรื่องน้องไอ้กั้วแม่งยอมหมดแหละ ฮึๆ ไอ้ศาติดงานที่คลับส่วนไอ้พายบอกไม่ว่างๆงานนี้สี่ดอเลยเหลือแค่ผมกับกั้ว



เอ้า พวกเราดูซิใครมา” เสียงไอ้เจฟดังขึ้นพร้อมกับเจ้าตัวที่วิ่งทักๆมากอดไหล่ผมแบบสนิทสนม น้ำหนักที่กดลงบนบ่ากับกลิ่นแอลกอฮอล์จางๆคงบอกได้ไม่ยากว่าไอ้เจฟมันเริ่มเมาแล้ว ผมรู้จักมันตั้งแต่อยู่ม.ปลายถึงจะไม่ได้ซี้ย่ำบึ้กกันแบบไอ้กั้วแต่ผมก็พอสนิทกับมันอยู่บ้าง



โหยยยยย เล่นซดกันไม่รอกูเลยหรอวะ” จากั้วกระโดดร่วมวงกับไอ้เดโม่ ไอ้กร และไอ้เนย คนทั้งหมดยกเว้นเดโม่กับกรเป็นคนในคณะผม ส่วนสองคนนั่นอยู่คณะวิศวะคณะเดียวกับน้องพอร์ชนั่นแหละครับ



แถม...ไอ้เดโม่ยังเป็นสายรหัสพี่ไนท์อีกด้วย



กลิ่นหึ่งเชียวครับมึง” ผมโยกหัวไอ้เจฟเล่น มันร้องจิ๊จ๊ะยอมปล่อยตัวผมแบบไม่ค่อยเต็มใจก่อนหันไปหาเป้าหมายใหม่นั่นคือหัวทุยๆของไอ้กรนั่นเอง ขานั้นมีหรือจะยอม



เฮ้ย ไอ้อัปรีย์เจฟฟรีย์! หัวคนไม่ใช่กระโถนจะอ้วกก็ไปอ้วกที่อื่นเลยไป๊!!”



นึกไงมาวะเจมมี่เมื่อก่อนกูชวนทีไรไม่ไปๆทุกที” เดโม่ส่งแก้วเหล้ามาให้ผมที่ขำกับท่าทางของไอ้เจฟกับไอ้กรอยู่ ยักไหล่รับแก้วมันมาจิบ ปกติผมไม่ใช่คนชอบกินเหล้าจะยอมแตะแอลกอฮอล์ก็ตอนที่เข้าสังคมกับพวกบ้าพวกบ๊องนี่เท่านั้น



อ่า ยกเว้นตอนอกหักไว้หน่อยก็ด้ะ



เหงาๆอยู่ไอ้กั้วมันชวนมาพอดี แล้วมึง?” ไม่ใช่ผมคนเดียวหรอกที่ไม่ชอบผมพอรู้ว่าไอ้เดโม่มักมีหน้าที่ประจำในวงเหล้าคือคอยเก็บศพเพื่อนไปส่งบ้าน... “ก็เหมือนๆมึงนั่นแหละ” มันตอบยกแก้วซดรวดเดียวหมด ใบหน้าคมใสไร้เลือดฝาด คอมันยิ่งกว่าทองแดงซะอีก เคยมีครั้งหนึ่งผมเห็นไอ้พายมันท้าดวลเหล้ากับไอ้เดโม่ผลคือไอ้พายสลบเหมือดด้วยเหล้าไม่กี่แก้วแต่ไอ้เดโม่น่ะสิครับยิ้มแฉ่งยกแก้วซดหยังกะน้ำเปล่า!



เรื่องพี่ไนท์...”



หื้อ”



กูได้ข่าวมาว่าพวกมึงเลิกกันแล้ว” ข่าวช้าไปไหมวะครับ เลิกกันมาหลายเดือนแล้วมึงเพิ่งรู้หรอ



อื้อ.. เลิกแล้ว” แปลกแฮะตอนนี้ผมพูดถึงพี่ไนท์โดยไม่ยักเจ็บหรือวูบโหวงในใจแปลกๆแล้ว... ผมคิดพลางยกแก้วขึ้นจิบ ไม่ใช่แค่ตอนนี้เท่านั้น ผมไม่รู้สึกเศร้าเรื่องพี่ไนท์มาได้สักพักแล้ว ตั้งแต่เจอออสตินใจของผมที่หายไปมันค่อยๆคืนกลับมาทีละส่วนๆ



ราวกับตัวตนของพี่ไนท์ได้เลือนหายไปแทนด้วยความอบอุ่นจากใครบางคน



อย่าทำหน้าแบบนั้นดิวะ กูขอโทษที่ถาม” ไอ้เดโม่เรียกสติของผมกลับมาที่เดิม มันทำหน้ารู้สึกผิดนิดๆ



หน้าแบบไหน?”



หมาโดนทิ้ง”



นี่มึงว่ากูเป็นหมา!?



ผมคิ้วกระตุกอยากซัดมันสักป้าบสองป้าบแต่ก็ไม่ทำ ไอ้โม่ตัวสูงกว่าผมหลายเท่าแถมหมัดหนักอย่าบอกใคร เสียเปรียบเห็นๆ ไอ้พวกก่งก๊งเริ่มส่งเสียงดัง พอเหล้าเข้าปากก็โวยวายเลยครับดีนะที่พวกมันจองโซนไพรเวทไว้ไม่งั้นลูกค้าคนอื่นอาจไม่ชอบใจเอาได้



อะไรที่ผ่านแล้วก็ปล่อยมันไปถ้ามันไม่มีค่าพอจะให้มึงหันกลับไป...” นอกจากน้องพอร์ชแล้วมึงยังจะเทศนากูอีกหรอไอ้โม่



อย่ากลัวการเริ่มต้นใหม่เพราะอาจมีสิ่งที่ดีกว่ารอมึงอยู่ข้างหน้า”



สิ่งที่ดีกว่า...



ใบหน้าออสตินแวบเข้ามารวมถึงการกระทำและคำพูดที่มาจากใจ ทุกการกระทำล้วนส่งผลต่อการเต้นแปลกๆของหัวใจของผม



'รักนะครับ เจเรมี่'



ออสตินคงไม่คิดว่าผมจะได้ยินแต่ผิดถนัด ทุกๆคำพูดที่ชายหนุ่มกระซิบเขาได้ยินมันทั้งหมด



ออสตินเป็นเหมือนกับความฝัน



ที่เข้ามาลบความจริงอันโหดร้าย เข้ามาปลอบประโลมคอยอยู่ด้วยกันเวลาที่ผมไม่มีใคร ไม่เคยว่าในเวลาที่ผมร้องไห้อ่อนแอ เขาสอนให้ผมเข้มแข็งรอคอย...การตอบรับจากผมอย่างใจเย็น ถึงจะไม่รู้ว่าออสตินชอบผมเพราะอะไรและชอบตั้งแต่เมื่อไหร่ มันไม่สำคัญเท่าออสตินคือ 'สิ่งที่ดีกว่าที่รอผมอยู่'



แต่ในวันนึงเขากลับค่อยๆจางหายไป



กลัว



กลัวว่าเขาจะไม่กลับมาอีก กลัวว่าจะไม่ได้เจอ กลัวว่าความฝันจะหายไปเมื่อต้องถึงเวลาตื่น



ถ้าเป็นไปได้ผมไม่อยากตื่นจากความฝันนี้เลย



'ถ้าเป็นกู ทุกครั้งที่มึงเสียใจ ทุกครั้งที่มึงต้องการใครสักคนกูจะไปหา'



แล้วตอนนี้มึงหายไปไหนวะ



เชี่ยยยยเจม มึงร้องไห้ทำไม” ไอ้โม่ตกใจผมเองก็ตกใจ พอจับๆดูถึงรู้ว่าแก้มของผมเปียกชื้น ให้ตายสิ เอะอะนิดหน่อยก็ร้องล้ะ อ่อนแอจังผม



ห่าเอ๊ยย กูขอโทษ ขอโทษว่ะเจเรมี่ ไม่รู้ว่ามึงยังเจ็บเพราะพี่ไนท์...”



ผมส่ายหน้า



ที่กูร้องไห้ไม่ใช่เพราะพี่ไนท์หรอกโม่” ผมปาดน้ำตาทิ้งถึงเวลาสักทีที่จะต้องเข้มแข็ง เหมือนอย่างน้องพอร์ชเตือนสิ่งสำคัญที่สุดคือการเชื่อใจ ผมเชื่อใจออสตินว่าอีกไม่นานเขาจะกลับมาหาผม กลับมาทำให้ผมหวั่นไหวเหมือนที่เคยทำ



งั้นร้องทำไม...”



กูร้องไห้เพราะคิดถึงคนคนนึงอยู่ต่างหาก”



หงุดหงิดเพราะไม่ได้เจอ



อารมณ์เสียเพราะไม่ได้ยินเสียง



อยากไปหาแต่ไม่รู้จะไปได้รึเปล่า



กังวล คิดมาก กลัว



เป็นแบบนี้เพราะผม 'คิดถึง' เขาใช่มั้ย?



เฮฮฮฮฮฮ!”



ไอ้โม่ง ไอ้เจมมี่ อย่ามัวแต่จีบกันดิวะมาๆชนๆๆ” ไอ้กั้ววิ่งมาชนแก้วกับผมจนมันเซไปทางซ้ายทีขวาทีน่าหวาดเสียวล้มหัวทิ่มพื้น



โม่งบ้านมึงดิวะไอ้รถบุบ”



เชี่ย โม่งงงงง” มวยเอกอีกคู่รองจากเจฟและเนยก็เริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้!







 

    1. am



หลังจากกินกันไปได้สักพักเพื่อนผมก็เริ่มหมดสภาพกันไปทีละคนจึงสมควรแต่การยุติการชุมนุม เอ๊ย ปาร์ตี้สังสรรค์เพียงเท่านี้ ไอ้โม่อาสาไปส่งเนยกับกรส่วนผมก็แบกไอ้กั้วกลับคอนโด เฮ้ย อย่าคิดอะไรแปลกๆเชียว สาเหตุที่ไปส่งที่บ้านไม่ได้เพราะคุณนายทิพย์รวี(ชื่อแม่ไอ้กั้วมันใครอยากจดไปล้อก็ตามสบายผมไม่ห้าม ฮ่าๆ)ไม่ปลื้มอย่างแรงหากเห็นลูกชายหัวแก้วหัวแหวนเมาหัวราน้ำกลับบ้านมา ทุกครั้งที่มันจะเที่ยวเลยต้องหอบเสื้อผ้ามานอนคอนโดของผมไม่ก็บ้านไอ้พายบอกคุณนายแกว่าต้องไปทำรายงานบ้านเพื่อน



ไมหนักงี้วะไอ้กั้ววว กูบอกแล้วใช่ป่ะว่าอย่าเล่นกล้าม” เอ็ดมันไปที มันงึมงำรับคำแล้วก็ฟุบหน้าลงนอนต่อ เออดี โซฟากูจะเหม็นก็เพราะมึงนี่แหละ กว่าจะลากไอ้กั้วกลับคอนโดได้ก็เสียแรงไปมากโข ผมไม่มีรถขับส่วนไอ้คนที่นอนอยู่รู้ตัวว่าต้องเมาแน่ๆเลยมาแท็กซี่เป็นการโยนภาระให้ผมโดยสมบูรณ์



เฮ่อ



ป๊อก!



หยิบไอโฟนใส่รหัสปลดล็อค กดไอค่อนรูปหูโทรศัพท์โทรออกหาเบอร์ที่คุ้นเคย ผมไม่ขอให้เขามาหา อย่างน้อยแค่รับสายก็ยังดี



ตู๊ดๆๆๆ



หรือบางทีผมควรไปหาเขา?



พอยชั่นคลับไม่ได้ไกลจากคอนโดผมมากนักบึ่งมอไซค์ไปก็ถึง ก่อนจะตัดสินใจเสียงเรียกเข้ามือถือก็ทำให้ผมสะดุ้ง หัวใจพองโต วิ่งไปรับโทรศัพท์ หน้าเจื่อนเล็กน้อยเมื่อคนที่โทรมาไม่ใช่ออสตินแต่เป็นองศา



ว่าไง”



มึงอยู่ไหน” เสียงปลายสายดูร้อนรนแปลกๆนานแล้วที่ไม่เคยเห็นมันร้อนอกร้อนใจ ไม่ดิ คลุกคลีกันมาก็นานองศาเป็นคนเก็บความรู้สึกเก่งจนบางครั้งยังคิดว่าแม่งเก็บกด เรื่องอะไรที่ทำให้มันร้อนใจขนาดนี้วะ?



คอนโด มีอะไรวะศาเสียงมึงดูร้อนใจแปลกๆ”



มึงรีบมาหากูที่นี่ด่วนเลย" ที่นี่...คงหมายถึงพอยชั่นคลับ 



และคำพูดต่อไปของเพื่อนทำให้หัวใจตกลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม รีบออกจากห้องไปหามันแทบจะในทันที



พี่ติน...กำลังจะแย่”











---------------------------------------------------
สำหรับคนที่หาคัทซีนไม่เจอนะคะกลับไปอ่านบทที่1ใหม่นะหรือถ้าเสิชแล้วไม่เจอส่ง MSG มาหาไรท์เตอร์ก็ได้ค่ะ :)

 



Sebby-09MS9Eb.png



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

343 ความคิดเห็น

  1. #280 mdmy_mmmh (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 17:08
    -0-ตินเป็นไรง้ะะ
    #280
    0
  2. #248 MonMaSand (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 เมษายน 2557 / 11:38
    ดราม่าาาาาาาาา. เด็กภามเด็กบ้ารักบ้านแกสิย่ะทำแบบนี้อ่ะ :' (
    #248
    0
  3. #228 JUSTAEM (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 มีนาคม 2557 / 21:28
    เกิดอะไรรรรรรรรรรรรขึ้น!!!!!?? O_o
    #228
    0
  4. #187 snow_crystal (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มกราคม 2557 / 22:02
    พี่ตินเป็นไร????
    #187
    0
  5. #135 shshshx (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2556 / 01:35
    พี่ตินเป็นอะไรใครทำอะไรพี่ตินอ่าาาา รีบไปเร็ววว
    #135
    0
  6. #86 lovelysand (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2556 / 01:08
    ติน ทำไมแย่อ่ะ
    #86
    0
  7. #85 B(O,O)M (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2556 / 23:48
    เกิดไรขึ้นกับพระเอกของเรา O_o มาอัพๆๆ
    #85
    0
  8. #83 memo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2556 / 20:18
    อัพต่อ อัพต่อ
    #83
    0
  9. #82 phat-palm (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2556 / 17:31
    มาต่อไวไวน่ะค่ะ
    #82
    0
  10. #79 Worada Ray Chaisaen (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2556 / 16:56
    ค้างงง มาอัพต่อเร็ววววน๊า ไรท์ เค้าพยายามหา nc ไม่เจออ่ะ ช่วยเค้าหน่อยน๊า ^O^
    #79
    0
  11. #75 eve dizzy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2556 / 10:40
    อยากอ่านต่ออย่างแรงงงงงงงงงงงงง
    #75
    0
  12. #74 Princess (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2556 / 07:55
    ค้างงงงง. อย่างเเรงงงงงง
    #74
    0
  13. #73 memo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2556 / 02:48
    ตามต่อ ตามต่อ
    #73
    0