POISON รักผมนะครับที่รัก (yaoi)

ตอนที่ 13 : Forbidden poison 1 ♚ Unbearable (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,935
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    26 ธ.ค. 57





Forbidden Poison 1 . Unbearable

 







เวลาเปลี่ยน...คนย่อมเปลี่ยน



แม้จะไม่มีใครอยากให้คนที่เรารู้สึกดีด้วยเปลี่ยนไปแต่ถ้าเขาตัดสินใจเดินออกไปจากเราแล้ว ต่อให้ขอร้องอ้อนวอนจนตายยังไงก็คงไม่เปลี่ยนใจและไม่กลับมา



ไม่งั้นจะมีคำว่า 'รั้งให้ตายก็ไปอยู่ดี' หรอครับ



แต่ก็อีกนั่นแหละ...เวลาเปลี่ยนคนก็เปลี่ยน



รวมถึงผมด้วย





...



องศายืนมองร่างเล็กของเจเรมี่ที่เมาไม่ได้สติกับออสตินที่สะกิดเขาให้เดินหลบเพื่อนรักออกมาเพื่อง้อขอคืนดีก่อนจะพากันกลับออกไปนอนพักที่บ้าน องศายังไม่คิดจะกลับ เพิ่งสามทุ่มนิดๆ เองอยู่ดื่มฟังเพลงต่ออีกหน่อยคงไม่เสียหายอะไร



มาคนเดียวหรอครับ” เพราะไม่ชอบเต้นร่างบางเลยหาที่หลบมุมนั่งดื่มฟังนักร้องกรอกเสียงใส่ไมค์คนเดียว แต่เจ้าตัวไม่รู้เลยว่ายิ่งพยายามไม่เป็นจุดสนใจเท่าไรคนก็ยิ่งอยากเข้ามาทำความรู้จักกับเขามากขึ้นเท่านั้น เพราะรูปร่างสูงโปร่งแม้จะไม่ตัวเล็กเท่าเจมแต่องศาก็นับว่าเป็นผู้ชายน่าทะนุถนอมคนหนึ่ง ยิ่งมีผิวขาวซีดเหมือนเกิดมาไม่เคยโดนแดดแล้ว นับว่าองศาเป็น 'เป้า' ล่อสายตาของทั้งผู้หญิงและผู้ชายได้เป็นอย่างดี



ผมชื่อนายด์ ถ้าไม่รังเกียจขอนั่งด้วยคนได้มั้ยครับ” เมื่อเห็นว่าองศาไม่ตอบ นายด์ก็แนะนำตัวทันทีทั้งถือวิสาสะทรุดตัวนั่งข้างๆ องศาหันไปมอง



ยังไม่ได้บอกให้นั่งได้” เสียงติดหวานต่อว่า



แหม่ นั่งคนเดียวมันเหงาออก” นายด์ยิ้ม โบกมือเรียกบริกรมาเติมเครื่องดื่มให้องศา ออกตัวขอเลี้ยงแลกกับการพูดคุยทำความรู้จักซึ่งองศาเองก็ไม่ได้ว่าอะไร



ในนี้อึดอัดนะ ว่ามั้ยครับ?” นายด์มองร่างบางที่เริ่มมึนเพราะฤทธิ์ของบางอย่างที่เขาแอบใส่ลงไปในแก้วโดยไม่ให้องศารู้ตัว แก้มนวลขึ้นสีระเรื่อ ผิวขาวเริ่มแดง ทำให้นายด์กระตุกยิ้มแบบพึงพอใจ



หุ่นแบบองศานี่แหละสเปคเขาเลย



อื้ออ ไม่ไป...” กระนั้นสติขององศายังดีอยู่ มัวแต่ฟังเพลงไม่ทันระวังตัว กว่าจะรู้ว่าโดนวางยาก็ตอนที่มันออกฤทธิ์แล้ว องศาสะบัดหัวนิดๆ เขาไม่คออ่อนถึงขนาดดื่มไม่กี่แก้วก็ล้มพับเพราะต้องเป็นคนคอยเก็บศพเพื่อนเวลาออกไปเมากับพวกไอ้กั้ว



เวรเอ้ย มึนหัวชิบ



องศาพยายามฝืนตัวลุกขึ้นโดนมีนายด์ประคอง มือเรียวปัดมือของนายด์ที่ยกโอบเอวเขาอย่างจาบจ้วง ไม่น่ามาดื่มคนเดียวเลย ตามพี่ตินกลับไปก็ดี



กูจะไปห้องน้ำ มึงอยู่นี่แหละ” ขายาวก้าวฉับๆ ไปห้องน้ำ นายด์ไม่สนใจคำสั่ง เขาเดินตามองศาไปพร้อมสั่งพนักงานว่าห้ามใครเข้ามารบกวนตนเองในห้องน้ำเด็ดขาด นายด์เป็นลูกค้าวีไอพีของร้านอาหารกึ่งผับ สนิทกับเจ้าของพอสมควร พนักงานจึงไม่กล้าขัด ปล่อยให้นายด์อยู่กับองศาเพียงสองคนในห้องน้ำ



ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรือไงวะ” องศาตั้งใจจะล้างหน้าแต่เห็นเงาของนายด์ในกระจกเสียก่อน ตั้งใจจะจัดการนายด์ซะให้รู้แล้วรู้รอดเพราะเริ่มรำคาญ



รู้ครับ แต่ผมอดใจจะไม่ไหวแล้วนี่ มาสนุกกันดีกว่าครับน้องศา”



หมับ



ใครเป็นน้องมึง...อื้ออ”



องศาถูกดึงเข้าไปบดขยี้จูบรุนแรง ความร้อนในร่างกายบอกให้เขาตอบสนองกับสัมผัสของนายด์แต่สติที่มีทำให้องศาผลักนายด์ออก วิ่งไปยังทางออกแต่ก็ไม่ทันโดนร่างแกร่งกระชากแขนแทบหลุดให้กลับมาที่เดิม



ปล่อย!!”



พลั่ก



กำปั้นหลุ่นๆ กระทบเข้าที่สันกรามของนายด์ ร่างสูงกัดฟันกรอดเหวี่ยงองศากระแทกกับพื้นห้อง องศางอตัวเพราะความจุก ฝืนยันตัวลุกขึ้นเมื่อนายด์เดินเข้ามาใกล้



ถะ ถอยไป...”



หึ กูเลี้ยงเหล้ามึงตั้งเยอะ ถอยก็บ้าแล้วว่ะ”



กูขอมึงรึไงวะ!



นายด์ต่อยเข้าที่ท้อง อันที่จริงเขาแอบเสียดายเล็กๆหากจะทำให้องศาเป็นแผล แต่เพราะองศาขัดขืนทำให้เขาหงุดหงิดจนต้องฝากรอยไว้ที่ใบหน้านวลสักแผลสองแผลเพื่อให้องศาสงบลงสักนิด



เจ็บ...



องศาไม่ใช่คนอ่อนแอแต่ทำไมน้ำตาถึงรื่นขึ่นมาเมื่อคิดว่าจะโดนโรคจิตกดเอา



ชะ ช่วยด้วย...ใครก็ได้ช่วยด้วย



ฮึก...” องศาผวาเฮือกยามเสื้อตัวเก่งถูกฉีกขาด นายด์ยิ้มเย็นก้มหน้าลงแต่ยังไม่ทันจะได้ชิมร่างเย้ายวนตรงหน้าไหล่หนาก็ถูกกระชากจากด้านหลังพร้อมหมัดหนักที่เสยเข้าจนปากแตกชิบ



ผลั่ก!!



ใครอนุญาติให้มึงมายุ่งกับของๆกู”




มึงเป็นใคร” ความสุภาพอ่อนน้อมหายวับไปกับตาเมื่อไม่จำเป็นต้องสร้างภาพหลอกองศาอีกต่อไป นายด์ยกมือขึ้นเช็ดมุมปาก ขบกรามแน่น มองชายร่างสูงค่อนค่างกำยำ ดูมีฐานะ ดวงตาเรียวคมหรี่มองเขาอย่างไม่เป็นมิตร



วิกเตอร์” เพียงสองพยางค์สั้นๆก็สามารถทำให้คนฟังตกใจได้ นายด์หน้าซีด



อะ อย่าบอกนะว่าพวกพอยชั่น...” ชื่อของพอยชั่นคลับนักท่องราตรีที่ไหนเล่าจะไม่รู้จัก นายด์รู้ดีว่าพอยชั่นจัดการเสี้ยนหนามที่ทำให้พวกเขาหงุดหงิดใจอย่างไร



และตอนนี้ดูเหมือนคนที่ขัดขวางเขากับองศานี่จะไม่พอใจเอามากๆ



ฮื่ออ” วิกเตอร์กำลังคิดในใจว่าจะทำยังไงกับนายด์ ทว่าโดนเสียงครางแบบรำคาญของร่างเล็กซึ่งมีสภาพไม่ต่างอะไรกับเพิ่งผ่านสงครามอย่างว่ามาหมาดๆ เมื่อเห็นองศาโดนทำร้ายดวงตาของวิกเตอร์ก็วาววับขึ้นมาทันที



เคยมีคนบอกมั้ย...ว่าอย่ามาแหยมกับพอยชั่นถ้ามึงไม่อยากเจอดี” ร่างสูงช้อนร่างสลบไสลขององศาขึ้นมา น้ำเสียงเรียบนิ่งทว่าแฝงไว้ด้วยความกดดันอย่างน่าประหลาด นายด์รู้ตัว คืนนี้เขาเลือกเหยื่อผิดคนซะแล้ว...



วิกเตอร์ส่งสัญญาณให้คนที่รอจังหวะอยู่แล้วหน้าห้องน้ำให้เข้ามาจัดการกับนายด์ พนักงานที่นายด์ให้เฝ้าต้นทางไว้นอนสลบเหมือดอยู่ข้างประตู เสียงตุ้บตั้บดังไล่หลังทำให้วิกเตอร์กระตุกยิ้มที่มุมปากขณะพาองศาไปที่รถของตัวเอง



สำหรับเขา...พอยชั่นไม่เคยมีคำว่าปราณี



วิกเตอร์เปิดประตูบ้านตั้งใจจะวางองศาไว้ที่โซฟาแล้วหาอะไรให้ดื่มเพื่อสร่างฤทธิ์ยา แต่ทว่าแค่แง้มประตูก็ต้องปิดมันลงอย่างรวดเร็วเพราะห้องทั้งห้องถูกจับจองโดยเพื่อนของเขากับองศาที่กำลังเครื่องติดได้ที่ ร่างสูงจึงอุ้มองศาไปที่ห้องของตัวเองแทน



ร้อน...” องศาเริ่มดิ้น พยายามจะถอดเสื้อตัวเองออก วิกเตอร์วางร่างเล็กลงติดกระดุมที่องศาแกะกลับเข้าไปใหม่ คนดื้อร้องฮึดฮัดไม่ยอมง่ายๆ เกิดการยื้ยุดขึ้นจนวิกเตอร์ทนไม่ไหวลากแขนองศาไปที่ห้องน้ำ เปิดฝักบัวเร่งความเย็นจนสุด



ได้ผล...องศาชะงัก ตัวสั่นงกด้วยความหนาว ไม่พยายามถอดเสื้อตัวเองอีก สองมือยกขึ้นกอดแขนตัวเอง ลืมตามองคนตัวโตกว่าสะลึมสะลือ



มะ มึง...”



วิกเตอร์ไม่ตอบคว้าผ้าขนหนูคลุมตัวให้ขืนเป็นหวัดไปอีกจะยุ่ง และที่สำคัญคือ...ผิวเนียนใสแดงก่ำกับดวงตาปรือๆเหมือนลูกหมาที่มองอ้อนเขาตลอดเวลานั่นอาจจะทำให้ฟางเส้นสุดท้ายกับทุกสิ่งที่เพียรพยายามทำมาทั้งหมดสูญเปล่า



อย่าทำให้กูอยากกดมึงมากจะได้มั้ยวะ?



ชายหนุ่มกระซิบเสียงเบาแต่องศาก็มึนหัวเกินกว่าที่จะได้ยิน ทันทีที่โดนมืออุ่นจับเข้าที่ไหล่ ราวกับมีกระแสไฟแล่นเข้าสู่หัวใจ



อะ...” ร่างเล็กผลักอกแกร่งออกตามสัญชาติญาณ องศาไม่รู้เลยว่าตอนนี้หน้าตัวเองแดงแค่ไหน วิกเตอร์กำลังจะอุ้มองศาไปนอนดีๆ แต่อยู่ๆ คนในอ้อมแขนก็ผลักเขาออกส่งผลให้คนผลักก้นกระแทกพื้น แต่องศาดูเหมือนจะไม่เจ็บแถมยังถอยกรูดติดผนัง



มานี่” วิกเตอร์กระชากแขนดึงร่างขององศาเข้าหาตัว เดินไปที่เตียง ไม่สนคนตัวเล็กว่าจะทุบจะตีตนเองยังไง องศาพยายามหนีจนวิกเตอร์ต้องกดไหล่อีกคนให้นอนนิ่งๆ มือหนาคว้ายากับน้ำ บังคับให้องศาดื่ม



แค่กๆๆ”



โธ่เว้ย”



คนตัวสูงข่มอารมณ์ องศาเจ็บตัวเพราะไอ้นายด์มาพอแล้ว เขาไม่อยากให้ตัวเองโกรธจนเผลอทำองศาเจ็บไปอีกคน วิกเตอร์อมเม็ดยาก่อนจะดื่มน้ำตาม รั้งต้นคอร่างเล็กขึ้นมาประกบปาก



อึ้ก...



องศายอมกลืนยาเข้าไป ในห้วงสติที่ขาดหาย เขารับรู้แค่ว่าสัมผัสของอีกคนมันช่างหวานเหลือเกิน องศาจูบตอบ เสพความหวานอันเย้ายวน ไม่ได้รู้ตัวเลยว่ากำแพงที่ใครบางคนเพียรพยายามก่อได้พังทลายลงเรียบร้อยแล้ว



อะ อื้ออ” วิกเตอร์ไม่รอช้า ดันร่างเล็กนอนราบลงไปกับเตียง บดริมฝีปากได้รูปอย่างหนักหนวงราวอยากให้คนข้างใต้รู้ว่าเขาต้องการ โหยหาจูบนี้มานานเท่าไหร่



แล้วเขาก็รู้ว่าในใจลึกๆขององศาก็ต้องการเขาเช่นกัน



ตื่นมา...จะทำหน้ายังไงนะ หึหึ”



บทรักดำเนินไปอย่างเรียบง่าย ช้า ทว่าทุกสัมผัสที่มอบให้แก่กันมันช่างหวาบหวามและอ่อนโยน




...




ปวดหัว...



ความคิดแรกตอนลืมตาตื่นคืออยากแล่นไปชัดคนที่มันวางยาเขาซักหมัดสองหมัด องศากระพริบตาถี่ ก่อนหลุบตาลงเมื่อหัวของเขาปวดจนแทบระเบิด ความปวดล้าตามร่างกายทำคิ้วเรียวขมวดเข้าหากันนิดๆ



ทำไมปวดสะโพกจังวะ หรือตอนเมาเผลอล้มก้นกระแทกที่ไหน



โอ้ยย” พยายามขยับตัวจะลุก แต่ความเจ็บก็กัดไม่ปล่อยจนเจ้าตัวยกธงขาวยอมแพ้ยอมนอนต่ออีกหน่อย ในหัวก็คิดเรียบเรียงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวาน



เขาโดนนายด์วางยา...จำได้ว่าพยายามเข้าห้องน้ำหนีแต่ก็โดนมันตามมากด...มีคนมาช่วยเขาไว้ได้ทัน



คนที่เข้ามาช่วย...



อย่าบอกนะว่า



ตื่นแล้วหรอ” แม้จะไม่หันไปมอง องศาก็จำเสียงนี้ได้ดี เสียงของผู้ชายที่เคยรักมาก เคารพและนับถือมากแค่ไหนเขารู้ดีแก่ใจ และเป็นผู้ชายที่องศาสาบานว่าจะเกลียดไปจนตายเช่นกัน



วิกเตอร์



“...”



แม่งทำไมต้องเป็นวิกเตอร์ด้วยวะ ชักไม่แน่ใจว่าหากเป็นนายด์เดินเข้ามา บางทีเขาอาจจะดีใจมากกว่าที่โดนร่างสูงเห็นสภาพน่าอับอาย



โดนกูกดทีเป็นใบ้เลยหรือไง” วิกเตอร์นั่งลงปลายเตียง แรงยวบจากน้ำหนักทำให้องศาสะดุ้งนิดๆ แต่อะไรก็ไม่เท่ากับประโยคที่เพิ่งพูดมาเมื่อกี้



อะไรนะ เขาโดนวิกเตอร์กด!?



พูดอะไรของมึง...” หัวใจดวงน้อยตกลงไปกองที่ตาตุ่ม จะบอกไม่เชื่อก็ไม่สนิทใจเต็มร้อยเพราะบั้นท้ายที่ปวดตุบๆ กับของเหลวหนืดที่เพิ่งรู้ว่ามีตอนขยับตัว



หะ เหี้ย...










(Ongsar's Talk)



ผมยืนมองเงาสะท้อนของตัวเองในกระจก ร่องรอยสีแดงที่วิกเตอร์ฝากไว้ให้มีอยู่ทั่วร่างกาย เวลามองมันหัวใจผมเหมือนแตกเป็นเสี่ยงๆ



คนใจร้ายคนนั้น...ก็ยังใจร้ายไม่เคยเปลี่ยน



เฮ้อ” ผมถอนหายใจนั่งลงกอดเข่าที่ปลายเตียง นึกย้อนไปถึงเหตุการณ์สักสองสามเดือนก่อน เป็นเหตุการณ์ที่ทำให้ผมรู้สึกว่าช่วงชีวิตกำลังตกอับถึงขีดสุด



'ทำไมวะศากูไปแค่ไม่กี่เดือนเอง!' ฟาเรนไฮพี่ชายที่คลานออกมาลืมตาดูโลกก่อนผมเจ็ดปีกำลังจับแขนผมเขย่าอย่างแรง ขีดเส้นใต้ย้ำคำว่าอย่างแรงนะครับ...



'ฝันเถอะ มึงก็รู้ว่ากูไม่ชอบโฮสต์' อย่างงที่ผมกล้าพูดกับพี่ชายเหมือนเพื่อนตัวเอง ไอ้ฟามันบอกว่าถ้าพี่น้องปฏิบัติต่อกันเหมือนเป็นเพื่อนจะสนิทกันมากกว่า ผมจึงไม่ขัดศรัทธา อีกอย่างถ้าจะให้เรียกไอ้ฟาว่าพี่ฟาครับน้องศาอยากได้นู่นนี่ตอนนี้...ไม่ผมก็ฟาคงได้อ้วกแตกกันไปข้าง



'ทำเพื่อพี่สักเดือนไม่ได้หรอวะ!'



'ไม่...' ผมตอบทันทีแบบไม่ต้องคิด พี่แล้วไงวะ ก็ผมไม่อยากทำนี่นา



ฟาเรนไฮส่งเสียงฮึดฮัดในลำคอ เมื่อเห็นว่าเปลี่ยนใจผมไม่ได้จึงหันไปหาพี่ติน...เพื่อนของฟาที่ผมนับถือยิ่งกว่าพี่ชายแท้ๆ ของตัวเอง



'เพื่อนตินครับ ช่วยเพื่อนฟาหน่อยสิครับ!' พี่ตินตวัดสายตาดุๆมามองทันที กระนั้นฟาก็หาได้สะทกสะท้านอะไรไม่



'คุยกันเอง' คำบอกปัดนั้นทำเอาคนขอความช่วยเหลือโวยวายออกมาเบาๆ ฟาเรนไฮเป็นคนที่โตแต่ตัว เอาแต่ใจและขี้โวยวายเป็นที่หนึ่งซึ่งตรงข้ามกับผมทุกอย่าง



ผมเป็นคนนิ่งไม่ค่อยมีใครเดาความคิดของผมออกนอกเสียจากเพื่อนหรือคนสนิท ผมไม่ค่อยเรื่องมากส่วนใหญ่แล้วจะยังไงก็ได้มากกว่า ส่วนเรื่องโวยวาย...ตัดไปได้เลยเพราะผมโครตเกลียดเสียงดังและความวุ่นวาย



'กูไม่ได้ไปเที่ยวนะศา กูไปทำงาน' เมื่อฟาเห็นว่าตื๊อผมไม่สำเร็จ มันเลยเปลี่ยนท่าทางใช้เสียงเครียดคุยกับผมบ่งบอกว่าตอนนี้มันเริ่มจะจริงจังขึ้นมาแล้ว คนอย่างฟาเรนไฮลองตั้งใจจะทำอะไรแล้วเป็นตายร้ายดียังไงเขาก็จะทำให้สำเร็จ



ไม่ว่าจะใช้วิธีอะไรก็ตาม



'แต่กูไม่อยากทำ...'



'มีเหตุผลหน่อย' คำพูดของฟาทำให้ผมสะอึก ราวกับแผลเป็นโดนบางอย่างกรีดออกช้าๆ ผมเม้มริมผีปากแน่น ฟาเรนไฮมันมาขอให้ผมทำหน้าที่แทนมันในพอยชั่นคลับเพราะมันมีธุระที่ต้องไปจัดการ ตำแหน่งของฟาคือหัวหน้าโฮสต์...เอ่อ คล้ายๆ กับผู้จัดการนั่นแหละครับ



'มึงก็น่าจะรู้เหตุผลกูนะฟา' ผมบอก



'และกูก็รู้ว่าคนแบบมึงสามารถแยกแยะระหว่างเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวออกนะ...องศา' บอกแล้วใช่มั้ยว่าพี่ชายผมมันเอาแต่ใจ ถึงผมจะบอกว่าไม่แต่ฟาก็จะทำให้ผมตกลงจนได้



สุดท้ายผมก็ตอบตกลงไป คนอย่างฟาถ้าไม่เดือดร้อนจริงๆมันคงไม่เอ่ยปากให้ผมช่วยหรอกครับ ตั้งแต่พ่อกับแม่จากไปเพราะอุบัติเหตุรถยนต์ ฟาเรนไฮก็ทำหน้าที่เป็นทั้งพ่อ แม่ พี่ชายและเพื่อนให้ผม ยอมทำงานหนักเพื่อให้ผมสบาย ฟาไม่ค่อยหาเรื่องอะไรมาให้ผมปวดหัวแม้เจ้าตัวจะชอบก่อเรื่องก็ตาม ดังนั้นการที่มันมาขอร้องผมแบบนี้จึงนับเป็นเรื่องที่สำคัญมากจริงๆ...แต่นั่นเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดที่สุดในชีวิต



เพราะหลังจากฟาเรนไฮไม่อยู่คนที่ต้องดูแลผมก็คือวิกเตอร์



บุคคลที่สาบานกับตัวเองเอาไว้ว่าจะไม่ขอข้องเกี่ยวด้วยอีกในชีวิตนี้



ก๊อกๆ



อาบน้ำเสร็จแล้วก็ลงมากินข้าว เจเรมี่รอมึงอยู่” พูดถึงไม่ทันไรเสียงของวิกเตอร์ก็ดังขึ้นหน้าห้องพร้อมกับเสียงเคาะประตู เคาะไปเถอะครับ จ้างให้กูก็ไม่เปิด



ศา...ความอดทนกูมีจำกัด”



เดี๋ยวลงไป” ผมไม่เคยชนะวิกเตอร์ได้เลยสิน่า ผมเดินไปเปิดประตูห้องเห็นร่างสูงยืนพิงกำแพงยกบุหรี่ทำท่าจะจุดสูบ ผมมองเขานิ่งๆ ก่อนจะเดินลงบันไดบ้านลงมาหาเพื่อนตัวเองที่ห้องครัว เขาไม่รู้หรือไงว่าผมแพ้ควันบุหรี่?



อ้อ ลืมไปเรื่องของผมมันไม่สำคัญถึงขนาดที่จะทำให้วิกเตอร์ใส่ใจ



กว่าจะลงมา” เจเรมี่นั่งกินขนมปังปิ้งทาด้วยนูเทลล่าของโปรดผม มันยื่นจานขนมปังที่ปิ้งแล้วมาให้ผม ราวกับรู้ว่าผมกำลังหิว



โทษที” ผมใช้มีดปาดช็อคโกแลตทาลงบนขนมปัง พี่ตินเลิกคิ้วมองใบหน้ายุ่งๆของผมแวบนึงแต่ก็ไม่คิดจะถามอะไร ดีแล้วล่ะเพราะผมก็ไม่รู้จะตอบอะไรกับความรู้สึกหงุดหงิดเล็กๆตั้งแต่ตื่นมานี่เหมือนกัน



มึงมีรอยที่คอ...”



พรวด!



คะ..แค่กๆ” ขนมปังติดคอครับทุกคน เจเรมี่มองผมตาโต บางทีความไร้เดียงสาของมันก็ทำผมอยากเอาหัวโขกโต๊ะตายเหมือนกัน ไม่นับพี่ตินที่ยกยิ้มมุมปากนิดๆเหมือนรู้ว่าอะไรเป็นอะไร



ก็รอยที่คอขององศามันเหมือนกับรอยที่เขาทำให้กับเจเรมี่เลยน่ะสิ



หึๆ”



ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าวิกเตอร์เดินเข้ามาทันได้ยินคำพูดของเจเรมี่แบบพอดิบพอดี ผมรู้สึกร้อนวูบวาบที่ใบหน้า ไม่ใช่เขินแต่ผมกำลังอับอาย...ที่ยอมให้คนคนนี้มาปั่นหัวเล่น



แกร๊ง



อิ่มแล้วหรอวะ?” ผมวางอาวุธคู่กายลงยังไม่ทันได้จิ้มไส้กรอกทอดแกะสลักเป็นรูปปลาหมึก(ที่ประณีตซะจนเดาได้ว่าเป็นฝีมือพี่ติน)กับไข่ดาว รวมถึงเบค่อนร้อนๆ กิน ความอยากอาหารทั้งหมดมันหายวับไปตั้งแต่วินาทีที่ร่างสูงของคนที่ผมเกลียดนั่งลงกินข้าวข้างๆ แล้ว



อื้อ เดี๋ยวกูไปหาลุงแมนก่อนนะว่าจะถามเรื่องถนนคนเดินที่มึงอยากไปสักหน่อย” ยิ้มแห้งส่งให้เพื่อนก่อนขอปลีกตัวออกมา จริงๆ แล้วผมก็รู้แหละว่าถนนคนเดินมันอยู่ที่ไหน



เฮ้อ



ผมเดินเตาะแตะไปตามหาดทรายเรื่อยเปื่อย เวลาสายๆ แบบนี้ลุงแมนแกจะชอบไปรดน้ำต้นไม้ที่สวนซึ่งห่างออกไปจากตัวบ้านอยู่มาก เหตุผลว่าทำไมไม่ปลูกดอกไม้ไว้ใกล้ตัวบ้านก็เพราะฟาแพ้เกสรดอกไม้



ไม่ผิดหรอกครับไอ้พี่ชายตัวเท่าควายของผมมันแพ้ดอกไม้



อ้าว คุณศามาดูดอกไม้หรอครับ?” ผมยกมือไหว้ลุงแมนที่กำลังถือสายยางรดน้ำต้นไม้อยู่อย่างมีความสุข เห็นสีหน้ายิ้มแย้มของลุงแมนแล้วผมก็อดที่จะยิ้มตามไม่ได้



ครับ ผมอยากมาดูดอกไม้ของผมหน่อยน่ะ ปลูกไว้ก็ตั้งหลายเดือนแล้วไม่รู้ว่ามันจะเหี่ยวไปหมดรึยัง”



โธ่...ไม่เหี่ยวหรอกครับ มีลุงแมนคนนี้คอยดูแลรับรองแม้แต่แมลงตัวเดียวก็ตอมดอกไม้ของคุณศาไม่ได้ ฮ่าๆ”



ผมหัวเราะ อารมณ์ขุ่นมัวเมื่อกี้หายวับไปกับตา ลมอ่อนๆ กับท้องฟ้าโปร่งๆ ช่วยผ่อนคลายความหนักอึ้งภายในใจลง ผมมองแปลงผักที่เคยแอบมาเล่นกับฟาตอนสมัยเด็กๆจนถูกลุงแมนดุ กับสวนดอกไม้ที่เคยเด็ดเอาไปทำช่อดอกไม้ให้ฟาตอนวันเกิด รอยยิ้มเล็กๆปรากฏบนใบหน้านวล



ศา!”



ผมหันมองตามเสียงเรียก เจมวิ่งทั่กๆ เข้ามาหาพร้อมกับจานใส่แซนวิชในมือ เหงื่อเม็ดเป้งผุดขึ้นตามไรผม แก้มสองข้างแดงหน่อยๆ ผมเคยบอกมั้ยว่าเจเรมี่มันน่าทะนุถนอมยิ่งกว่าอะไร



ตามมาทำไม” ผมรับจานที่เพื่อนส่งมาให้ ลูบหลังมันเบาๆ เมื่อมันก้มตัวเอามือยันเข่าหอบแฮ่ก



ก็มึงหนีมาทำไมล่ะ” มันค้อนขวับ



กูเปล่าหนี...”



โกหก” สมแล้วที่เป็นเพื่อนผม เจมรู้ว่าเพื่อนของตัวเองมีอะไรบางอย่างกับวิกเตอร์ เขาคิดว่าองศากับวิกเตอร์จะเหมือนคู่ของเขากับออสติน แต่แล้วก็รู้ว่าไม่ใช่



องศาเป็นคนเก็บความรู้สึกเก่งติดจะเย็นชาจนอาจถูกคนรอบข้างบอกว่าเดายากแต่เจเรมี่กลับรู้สึกว่าเพื่อนคนนี้กำลังปิดกั้นตัวเองจากคนหนึ่งคนมากกว่า



กินซะ กูเห็นมึงกินขนมปังไปแค่แผ่นเดียว” ผมหยิบแซนวิชมากัด ยอมรับเลยครับว่าหิวมาก



ทำเองหรอวะ? ขอบใจ...” แซนวิชทาชอคโกแลตผสมกับเนย รวมถึงไข่ดาวกับเบค่อนที่ประกบกันมาเป็นคู่ๆแล้วตัดครึ่งบอกว่าคนทำตั้งใจทำมาให้ผมกินมากแค่ไหน



เปล่า วิกเตอร์ทำ”



ผมรู้สึกอยากอาเจียนตงิดๆ



อ่า...”



ไม่ต้องอ่ากินเข้าไปให้หมดเลยนะมึง” มันขู่แกมบังคับ ผมยัดแซนวิชทั้งหมดลงท้องเพราะสายตาดุๆของเพื่อน รสชาติอร่อยติดลิ้นในตอนแรกกลายเป็นรสเฝื่อนๆหลังจากรู้ว่าใครทำ



กูถามอะไรอย่างได้มั้ย?”



อะไร” ไม่ต้องมองหน้าผมแบบคาดคั้นขนาดนี้ก็ได้ครับ อะไรที่ตอบได้ผมก็ตอบมันหมดแหละ



เกิดอะไรขึ้นระหว่างมึงกับวิกเตอร์”



“...”



เท่าที่ดูเหมือนมึงพยายามตีตัวห่างจากมันแต่ที่จริง...คนที่มึงอยากอยู่ใกล้มากที่สุดก็คือวิกเตอร์ไม่ใช่หรือไง?”



คนที่อยากอยู่ใกล้...



ผมแค่นรอยยิ้ม



มันจะมีความหมายอะไรถ้าคนที่กูอยากอยู่ด้วยเขาไม่ต้องการ?”



กูพยายามแล้วเจเรมี่...พยายามที่จะอยู่ใกล้ๆ คนคนนั้น



แต่เมื่อพยายามแล้วมันไม่ได้อะไรขึ้นมา...คนที่ควรหยุดก็คือกูไม่ใช่หรือไง



ผมกำมือตัวเองแน่น



แม้แต่ตอนนี้ผมก็ยังพยายามสร้างกำแพงขึ้นมากั้นระหว่างผมกับวิกเตอร์ พยายามตีตัวออกห่าง พยายามทำเป็นไม่สนใจเรื่องราวของอีกคน



แต่ยิ่งพยายาม...ผมกลับยิ่งถลำลึก



เพราะตัวตนของวิกเตอร์มันมีความหมายมากเสียจนผมไม่สามารถต้านทานอะไรได้



อย่าบอกนะว่า...” เจมเบิกตาโตราวกับเข้าใจในอะไรบางอย่าง 



วิกเตอร์...ปฏิเสธกู”













 -------------------------------------

ขอโทษที่มาอัพช้านะคะ ไม่ว่ากันนะชีสงานยุ่งนิดหน่อย สอบเสร็จก็มีงานเข้ามาแต่ละวันไม่ได้พักเลย ฮ่าๆ
ขอบคุณทุกการติดตาม ทุกกำลังใจนะคะ :D

 









Sebby-09MS9Eb.png





 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

343 ความคิดเห็น

  1. #209 jasuhimo (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 มกราคม 2557 / 10:17
    ทำไมรู้สึกไม่ชอบวิคเตอร์เลยอ่ะ  มาต่อเร็วๆน่ะค่ะรออยู่ 
    #209
    0
  2. #206 Nutty (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 มกราคม 2557 / 16:22
    ตกลงใครปฏิเสธใคร ใครชอบกันแน่เนี่ย เริ่มงง
    #206
    0
  3. #200 Worada Ray Chaisaen (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 มกราคม 2557 / 05:21
    รออ่านได้ค๊า เสร็จแล้วอย่าลลึมมาอัพต่อน๊า ^o^
    #200
    0
  4. #194 Noname_BMP (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 มกราคม 2557 / 10:49
    ค้างบรมมมมมม เลยค่ะงานนี้
    #194
    0
  5. #193 Worada Ray Chaisaen (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 มกราคม 2557 / 07:11
    ไรท์ ทำเค้าค้างงงงงมาอัพเร็วววววน๊า >0<
    #193
    0
  6. #192 snow_crystal (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 มกราคม 2557 / 22:40
    โอ๊ะโอ่!!!!!! ค้างอ่าาาาาา
    #192
    0
  7. #185 Master-D (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 มกราคม 2557 / 17:25
    สนุกมากเลยค่ะ
     จะรอค่ะ ^^
    #185
    0
  8. #180 karn (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 มกราคม 2557 / 10:33
    พี่วิกเตอร์มาช่วยแล้ว รออ่านนะคะ
    #180
    0
  9. #179 pinkki_ploy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 มกราคม 2557 / 00:46
    ค้างงง พี่วิกเตอร์มาช่วยใช่ป่ะ กรี๊ดแป๊ป><
    #179
    0
  10. #175 znoop. (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 มกราคม 2557 / 00:06
    โอัยยยยย ค้างอ่าาา ต่อด่วนค่าา ><
    #175
    0
  11. #171 แสตมป์ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 มกราคม 2557 / 22:29
    ติดตามนะคะ น่าสนุกจัง



    วิกเตอร์มาช่วยองศาใช่มั้ยย >//
    #171
    0