POISON รักผมนะครับที่รัก (yaoi)

ตอนที่ 12 : Forbidden poison 0 ♚ Prologue

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,540
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    1 ม.ค. 57

(เพลงธีมเปิดเรื่องคือเพลง Wait - David Archuleta แนะนำให้ฟังกันค่ะ)




 








PHRASE 2 – The Mamba (Victor x Ongsar)

 








Forbidden poison 0. Prologue

 




 

I can't sleep I'm feeling wide awake

Tonight is taking it's time

How much more before the morning breaks

And I can leave it all behind

'Cause everytime I try to close my eyes

I only end up seeing memories of you

And it's never enough

I'm waiting

 




 

ฟู่...



ควันสีขาวลอยจางออกมาจากปากของเด็กชายวัยเจ็ดขวบ แม้จะไม่มีหิมะแต่เด็กน้อยก็คิดว่าอากาศหนาวแบบนี้มันแย่ยิ่งกว่าอะไรซะอีก



“วิกเตอร์เข้ามาข้างในสิลูก มาสวัสดีคุณป้าก่อน” เสียงอ่อนโยนคุ้นหูของคุณแม่เรียกให้ดวงตากลมหันไปมองก่อนจะยอมเดินเข้าไปในบ้านแต่โดยดี เด็กชายวิกเตอร์ถอดรองเท้าวางไว้เป็นระเบียบ แม้จะยังเด็กแต่ก็ได้รับการอบรมสั่งสอนเรื่องมารยาทการวางตัวรวมทั้งรับผิดชอบในเรื่องเล็กๆ น้อยๆ มาอย่างดี



“สวัสดีครับคุณป้า” วิกเตอร์พนมมือไหว้ผู้หญิงท่าทางใจดีคนหนึ่งที่นั่งอยู่บนโซฟานวมตัวใหญ่ รูปร่างของท้องที่ใหญ่ผิดปกติทำให้เด็กน้อยรู้ว่าเพื่อนของคุณแม่กำลังจะมีน้องเล็กในเร็ววันนี้



โห ไม่ได้เจอนานตัวโตขึ้นเยอะเลย ป้าแทบจำวิกไม่ได้แน่ะ”



ฟาของเธอเองก็ตัวใหญ่เหมือนกันนะ เผลอๆอาจจะตัวโตกว่าวิกเตอร์อีกละมั้ง” พูดไม่ทันจบคำเด็กชายนามฟาเรนไฮก็วิ่่งทึกทักลงมาจากห้องหลังพี่เลี้ยงขึ้นไปบอกว่าเพื่อนของตัวเองมาถึงแล้ว เพราะเสียงโครมครามทำให้ฟาโดนแม่ของตัวเองดุทางสายตา เด็กน้อยก้มหน้างุดยึดหลังของเพื่อนเป็นที่หลบ



ทำไมทำเสียงดังแบบนั้นล่ะฟา ถ้าน้องตกใจจะทำยังไง”



ก็ผมอยากเล่นกับวิกเตอร์เร็วๆนี่ฮะแม่” ฟาเถียง คุณแม่ท้องแก่ส่ายหัวยิ้มๆ ก่อนสังเกตสายตาของเด็กชายที่เจ้าลูกตัวดียึดเป็นกำแพงหลบ



อยากดูน้องใกล้ๆมั้ยวิกเตอร์?” เธอถาม วิกเตอร์พยักหน้าน้อยๆ เดินไปแตะลงบนท้องคุณป้าอย่างอยากรู้อยากเห็น ครอบครัวทั้งสองสนิทกันมากพอสมควร ครอบครัวของฟาเรนไฮจึงไม่ถือที่เด็กน้อยจะเอาหูแนบไปกับผิวเพื่อฟังสิ่งมีชีวิตเล็กๆที่อยู่ข้างในพร้อมกับยิ้มน้อยๆ



น้องดิ้นด้วยล่ะครับ” น้ำเสียงของวิกเตอร์แฝงความตื่นเต้นเอาไว้ชนิดปิดไม่มิดเอาไว้ ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายมองภาพนั้นยิ้มๆก่อนที่แม่ลูกอ่อนจะพูดว่า



ถ้าน้องเกิดมาวิกเตอร์อยากจะดูแลน้องมั้ย?”



ดูแล?” เด็กน้อยทวนคำอย่างฉงน ทำไมต้องให้เขาดูแล ในเมื่อคุณป้ากับฟาเรนไฮก็อยู่ทั้งสองคน



ใช่จ้ะ ดูแลน้อง ปกป้อง ใช้ชีวิต...วิกเตอร์จะรักน้องให้ป้าได้มั้ย”



ถึงจะไม่ค่อยเข้าใจแต่วิกเตอร์ก็พอเดาได้ว่าคำพูดต่อมานั้นคืออะไร



วิกเตอร์อยากแต่งงานกับน้องมั้ย?”



เด็กน้อยมองเข้าไปในดวงตาของคุณป้าอย่างค้นหาวี่แววล้อเล่นแต่ทว่าน้ำเสียงรวมถึงท่าทางของครอบครัวทั้งหมดที่แสดงออกมาบ่งบอกว่าครอบครัวของทั้งสองได้ตกลงปลงใจกันเรียบร้อยแล้ว



ว่ายังไงไอ้วิก” พ่อของเขาถามซ้ำเมื่อเห็นลูกชายเงียบไปนาน



ตกลงครับ” เพราะความไร้เดียวสากับความคิดแปลกที่ผุดขึ้นมาว่าเขาต้องการดูแลเจ้าสิ่งมีชีวิตเล็กๆในท้องของคุณป้าจนกว่าชีวิตจะหาไม่ ทำให้เด็กน้อยตอบตกลงไปและสัญญากับตัวเองเงียบๆว่าจะดูแลอย่างดีที่สุดไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม







...





หลายปีต่อมา



รอด้วยสิฮะ” ร่างเล็กของเด็กน้อยผิวขาวเนียนวิ่งหกล้มคลุกคลาน เนื้อตัวเต็มไปด้วยเศษดินมากมาย พวงแก้มใสขึ้นสีแดงระเรื่อเช่นเดียวกับดวงตากลมโตที่บอบช้ำเพราะผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก



รอผมก่อน พี่วิกเตอร์!” เด็กน้อยสะอื้น เร่งฝีเท้าตามหลังร่างโปร่งของพี่ชายที่เจ้าตัวรักและนับถือมากกว่าพี่ชายตัวเอง คนที่ทำหน้าเป็นทั้งพ่อและแม่แทนพ่อแม่จริงๆที่เสียชีวิตไปจากอุบัติเหตุรถยนต์ คนที่สอนให้เขารู้จักคำว่ารักตั้งแต่ลืมตาดูโลก



คนที่เพิ่งมอบรสของความเจ็บปวดให้เป็น...ครั้งแรก



พะ พี่วิก...อ๊ะ!!” ร่างเล็กสะดุดเท้าตัวเองล้ม เด็กชายหลับตาปี๋เตรียมรับแรงกระแทกทว่าแขนของใครบางคนที่เขาเฝ้าเรียกหาก็คว้าเอาไว้ได้ซะก่อน



ที่พี่บอกยังไม่เข้าใจหรือไง” เด็กชายตั้งท่าจะขอบคุณ ดีใจที่พี่ชายหันมาสนใจได้ไม่เท่าไรก็ต้องชะงักเพราะวิกเตอร์มองเขาด้วยสายตาเย็นชา



อะ องศาแค่...”



พี่เกลียดคนที่พูดไม่รู้เรื่อง”



พี่วิกเตอร์จะบอกว่าเกลียดองศาใช่มั้ยฮะ



เด็กน้อยเริ่มสะอื้นยกมือหนึ่งขึ้นมาเช็กน้ำตา ถูแรงจนขอบตาบวมช้ำ ส่วนอีกข้างก็จับชายเสื้อของวิกเตอร์ไว้แน่น



องศา...ฮึก สัญญาว่าจะเป็นเด็กดี ไม่ดื้อ...ฮึก...ไม่งอแง ชะ เชื่อฟังพี่วิกเตอร์ทุกอย่าง...ฮึก...จะเก็บที่นอนจะไม่อยากได้ของเล่น...จะ จะ จะทำตามที่พี่วิกบอกทุกอย่าง...ดังนั้นอย่าทิ้งองศาไปนะฮะ” เด็กชายอ้อนวอนเสียงสั่นเครือกระนั้นก็ได้ทำให้ร่างสูงเปลี่ยนใจไม่



ทำตามที่พี่บอกทุกอย่าง?”



ฮะ...”



งั้นกลับไปซะแล้วก็ปล่อยเสื้อพี่ได้แล้ว อย่าทำให้พี่รู้สึกเกลียดไปมากกว่านี้เลยราวกับโดนฟ้าผ่ากลางอก วิกเตอร์จับมือน้อยให้ปล่อยเสื้อของเขาก่อนจะหันหลังเดินออกไปโดยทิ้งร่างเล็กที่เจ็บเข่าลุกขึ้นตามต่อไม่ไหวไว้ข้างหลัง



มะ ไม่นะ ฮึก...พี่วิก...พี่วิกเตอร์!!”



พร้อมกับใจดวงน้อยๆที่แตกสลายไม่มีชิ้นดี 




 

 

One more minute

Wait wait wait don't go

Just one more minute

Wait wait wait don't go







 

-------------------------------------





 





 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

343 ความคิดเห็น

  1. #191 snow_crystal (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 มกราคม 2557 / 22:34
    เพราะมันมีอะไรมากกว่านั้นใช่ไหม วิกเตอร์ถึงทำแบบนี้
    #191
    0
  2. #186 Rattanaporn Haneam (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 มกราคม 2557 / 20:04
    มาเร็วๆนะ T.T
    #186
    0
  3. #178 pinkki_ploy (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 มกราคม 2557 / 00:44
    อะไรอ่ะเกิดอะไรขึ้น ;w;???
    มึนๆ งงๆ แต่มันเศร้าอ่าาาา
    #178
    0