The Mask Singer X Dead By Daylight

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 627 Views

  • 0 Comments

  • 6 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2

    Overall
    627

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ

เมื่อเหล่าหน้ากากนักร้องต้องเอาตัวรอดจากฆาตกรที่กระหายอยากฆ่าทุกคนที่เข้าใกล้อาณาเขตบ้านมัน


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
เรื่องนี้เป็นเรื่องสั้นขอทดลองก่อนจะเขียนเรื่องยาวครับ ไม่กี่ตอนจบ เรื่องราวนี้เกี่ยวกับ ถ้าหน้ากากนักร้องต้องหลงมาในเกม Dead By Daylight (อาจจะมีการดัดแปลงเนื้อเรื่องนิดหน่อย)

เป็นเรื่องราวของ 4 หน้ากากของ Season 2 ที่ต้องพลัดหลงเข้าไปในเหมืองร้างที่ชาวบ้านร่ำลือว่ามีฆาตกรโรคจิต ซึ่งชาวบ้านเรียกมันว่า แทรปเปอร์ (Trapper)


เหล่าหน้ากากนักร้องที่ผลัดหลงเข้าไปในนี้ มี 5 คนด้วยกัน

1.หน้ากากลิงเผือก


2.หน้ากากไก่ฟ้า


3.หน้ากากชายแก่


4.หน้ากากกระเพรา


5.หน้ากากเงาะป่า


ทั้ง 5 คนนี้จะมีชีวิตรอดออกมาจากเหมืองนรกนี้ได้หรือไม่ มาติดตามชมกันเลย 

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 24 มิ.ย. 60 / 22:10

บันทึกเป็น Favorite


เหล่าผองเพื่อน 5 หน้ากากขับรถมาเป็นระยะทางที่ไกลพอสมควรเตรียมจะกลับไปยังงานเลี้ยงหน้ากากที่กำลังจะจัดขึ้น ในขณะนั้นแม้จะเป็นเวลาแค่ 1 ทุ่ม แต่ก็มืดพอสมควร แต่ระหว่างทาง เสียงเครื่องยนต์ที่ผิดปกติก็ได้ดังขึ้นในขณะที่ทุกคนฟังเพลงด้วยกันในรถ

ลิงเผือก : ไม่ๆๆๆๆ ไม่นะลูก

ไก่ฟ้า : มีไรวะลิงเผือก เสียงดังเชียว

ต่อมาซักพักรถก็ค่อยๆหยุดลงและไปต่อไม่ได้ ลิงเผือกหัวเสียเพราะรถเจ้ากรรมของเขามาเสียระหว่างทางซะได้

ลิงเผือกเปิดประตูรถแล้วไปเปิดกระโปรงหน้ารถ

ลิงเผือก : ฟรวย ให้มันได้แบบนี้

ไก่ฟ้า : อะไรวะลิงเผือก รถเป็นไร

ลิงเผือก : น้ำมันเครื่องหมดหว่ะ กว่าจะหามาได้คงต้องพรุ่งนี้แน่ๆ

ไก่ฟ้า : กลัวไรวะ งานเลี้ยงหน้ากากก็ตั้งพรุ่งนี้

กะเพรา : เห็นด้วย แถวนี้อากาศก็ดีเหมือนกันหว่ะ

ชายแก่ : แต่มันจะดีเหรอ แถวนี้ไฟก็ไม่ค่อยมี จะมีรถผ่านมาซักกี่คันกันวะ??

ระหว่างที่เหล่าหน้ากากกำลังเถียงกัน หน้ากากเงาะป่าได้เดินไปสำรวจรอบๆข้างทาง จากนั้นเงาะป่าเจอสถานที่ประหลาดซึ่งตั้งตระงานอยู่กลางป่าซึ่งมีถนนเล็กๆเชื่อมเข้าไป
เงาะป่า
: เฮ้ย พวกเรา แถวนี้มีโรงแรมหว่ะ

ซักพักทั้ง 4 คนที่เหลือก็ก็หันหน้าพร้อมกันมายังสถานที่ประหลาด

ลิงเผือก : จริงดิเงาะป่า เอางี้นะ วันนี้พวกเราพักที่โรงแรมนั้นก่อนดีกว่า เดี๋ยวถ้าพรุ่งนี้เช้าค่อยโทรเรียกคนมาส่งน้ำมันเครื่องให้ก็ได้

ไก่ฟ้า : โอเค ตามนั้น

กะเพรา : เห็นด้วย

ชายแก่ : งั้นรออะไรหล่ะ เข็นรถไปกันเลย

เหล่าหน้ากากทั้ง 5 ต่างกุลีกุจอเข็นรถเจ้ากรรมไปยังสถานที่ประหลาดซึ่งเงาะป่าคิดว่าเป็นโรงแรม แต่พอเข็นมาอยู่หน้าสถานที่ประหลาดนั้น มันกลับไม่ใช่โรงแรม แต่สถานที่กลับคล้ายเหมืองเก่าๆมากกว่า

ลิงเผือก : ไอ้เงาะดำ โรงแรมบ้านป้ามึงเป็นแบบนี้เหรอ

เงาะป่า : เอ้า กูมองเห็นมันใหญ่ๆอ่ะ แล้วจะเรียกกูเงาะดำทำห่าไรวะ

ไก่ฟ้า : เลิกเถียงกันก่อนเถอะหว่ะ เอางี้ เดี๋ยวกูจะลองเข้าไปดูก่อนเผื่อมีใครอยู่ในเหมืองอ่ะ เผื่อเขาช่วยเราได้

กะเพรา : คงจะมีคนอยู่หรอกนะไอ้ไก่ย่าง ร้างแบบนี้

ชายแก่ : กูว่าไม่ร้างนะ ถ้าร้างกูว่าสะอาดกว่านี้เยอะ

ลิงเผือก : ฟรวย ถ้ามึงเล่นมุกนี้อีก กูจะฟ้องน้อยหน่าว่ามึงมีกิ๊ก

ชายแก่ : อ้อ มึงเอาน้อยหน่ามาขู่ คิดว่ากูกลัวเหรอสัส เออ กูเลิกเล่นก็ได้

เงาะป่าคิดในใจ โธ่เอ้ย ไอ้คนกลัวเมีย

ระหว่างทั้ง 5 คนกำลังเล่นมุกแป๊กๆ ไก่ฟ้าเดินไปกดสวิทซ์หน้าประตู แล้วมันเปิดออกมา

ไก่ฟ้า : เฮ้ย ทำไมประตู เปิดได้วะ นึกว่าที่นี่ ร้างซะอีก เฮ้ยพวกเรา กูว่าเราไปสำรวจอะไรหน่อยมั้ย

ลิงเผือก : จะบ้าเหรอ เดี๋ยวเขาก็แจ้งตำรวจจับหรอก

ไก่ฟ้า : ไม่หรอกๆ ดูแล้วไม่น่ามีใครอยู่หรอก ส่วนรถก็เอาไว้นี้ก่อนก็แล้วกัน คงไม่มีใครขโมยหรอก

ว่าแล้วไก่ฟ้าก็เดินนำไปยังใจกลางเหมืองนั้น โดยที่อีก 4 หน้ากากก็เดินตามเข้าไป

แต่ระหว่างที่ทุกคนเข้าไปยังใจกลางเหมือง ประตูก็ได้ปิดลงแบบเงียบๆ โดยที่พวกเขาไม่รู้ และระหว่างที่พวกเขาเดินไปสำรวจเหมืองนั้น พวกเขาได้เจอแคมป์ไฟเล็กๆ เงาะป่าซึ่งชำนาญในการก่อไฟก็ทำการก่อไฟอย่างรวดเร็ว จากนั้นทั้ง 5 คนก็มารวมตัวกันที่หน้ากองไฟ ลิงเผือกไปเจอกระดาษใบนึงข้างๆตัวเลยหยิบมาอ่าน อ่านไปพักนึงก็วางกระดาษลงข้างๆตัว แล้วเปิดประเด็นคุยกับเพื่อนหน้ากากคนอื่นๆ

ลิงเผือก : เอาหล่ะพวกเรา ไหนๆบรรยากาศแบบนี้ สถานที่แบบนี้ ถ้าจะให้สนุก ต้องเล่าเรื่องสยองๆเท่านั้น กูจะเล่าให้พวกมึงฟัง (ลิงเผือกพูดพลางทำเสียงน่ากลัวๆ)

เรื่องมันมีอยู่ว่า เหมือนร้างที่เราอยู่กันเนี่ย มันมีฆาตกรโรคจิตรายหนึ่งอาศัยอยู่ ฆาตกรรายนี้ชาวบ้านเรียกขานว่า แทรปเปอร์ มันเป็นฆาตกรโรคจิตที่ฆ่าพ่อตัวเองแล้วมันจะฆ่าทุกคนที่เข้ามาในเหมืองของมัน

ไก่ฟ้าได้ยินจึงแซวลิงเผือก

ไก่ฟ้า : อู้ว น่ากลัวดีหว่ะ ไปอ่านจากเว็บไหนวะ ปกติดูแต่เว็บโป๊นี่มึงอ่ะ

ลิงเผือกตอบไปว่า เปล่าหรอก กูอ่านมาจากกระดาษแถวนี้หว่ะพลางส่งกระดาษให้ไก่ฟ้าอ่าน

ไก่ฟ้าอ่านพลางตกใจ จากนั้นทั้ง 5 คนได้ยินเสียง และรู้สึกเหมือนมีใครซักคนมายืนอยู่ข้างหลังเขา

จากนั้นทั้ง 5 คนเลยหันไปอย่างช้าๆพร้อมกัน จึงพบกับ…….

ชายร่างสูงใหญ่ ในมือถือเลื่อยที่กำลังอาบเลือดมาสดๆ พร้อมกับเสียงคำรามอันน่ากลัว

ย้าก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

เสียงคำรามอันเสียงดัง ทำให้เหล่าหน้ากากทั้ง 5 กระจายตัวหนีไปคนละทิศละทาง ทั้ง 5 คนคิดในใจพร้อมกัน

ประตูทางออกไงสัส!!

ทั้ง 5 วิ่งไปรวมตัวกันที่ประตูทางออก แต่ทางออกก็ถูกปิดลงโดยไม่มีสาเหตุ

กะเพราวิ่งไปทุบประตู แง๊ ประตูมันล๊อค ใคร ล๊อคประตูวะ

เงาะป่าซึ่งใจเย็นที่สุดในกลุ่มไปดูสวิทซ์ที่เปิดประตู พยายามเปิดแล้วเช็คระบบไฟ แล้วจึงได้คำตอบว่า

เงาะป่า : ดูท่าทางไฟที่สวิทซ์จะไม่ติดหว่ะ

ลิงเผือก : งั้นกูว่า เราคงต้องไปดูรอบๆแล้วหล่ะ เผื่อจะมีเครื่องปั่นไฟ แล้วรีบๆซ่อมแล้วไปจากที่นี่กัน แต่เราคงต้องแยกกันไปหว่ะ ขืนเกาะติดกันแบบนี้ได้ตายหมู่แน่ๆ

จากนั้นทั้ง 5 คนก็ได้แยกย้ายกันไป

กะเพราได้เดินแยกมาจากคนอื่นๆ ลัดเลาะผ่านพงหญ้าไปเจอเครื่องปั่นไฟเก่าๆเครื่องหนึ่ง กะเพราไม่รอช้าไปดูเครื่องปั่นไฟนั่น

กะเพรา : ดูเหมือนมันจะเสียนะ ลองซ่อมมันดูดีกว่า

กะเพราได้ลองซ่อมเครื่องปั่นไฟไปมาอย่างระมัดระวัง แต่จนแล้วจนรอดเขาไม่รู้ขั้นตอนสุดท้ายในการซ่อม ทำให้กะเพราหัวเสียอย่างรุนแรง

กะเพรา : สัส มึงแดกตีนกูแทนข้าวไปเลยวันนี้ไอ้เครื่อง ซ่อมยากชิบ….

แต่ก่อนที่กะเพราจะได้พูดต่อ เครื่องปั่นไฟเจ้ากรรมก็ได้ระเบิดใส่หน้ากะเพรา จากนั้นไม่นานเสียงคำรามของแทรปเปอร์เจ้าเก่าก็ได้คำรามไล่หลังกะเพรามา เพราะแทรปเปอร์ได้ยินเสียงเครื่องปั่นไฟ

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก // เสียงกะเพราร้องลั่น

กะเพราวิ่งหนีไปเรื่อยหวังว่าจะพ้นจากเจ้าฆาตกรโรคจิตนั้น กะเพราพยายามทำทางกีดขวาง แต่ฆาตกรนั้นก็ทำลายซะจนหมด กะเพราพยายามหลบหลีกจนเจอตู้ล็อคเกอร์เก่าๆอยู่ กะเพราได้เข้าไปแอบในนั้น พอได้ยินเสียงว่าเจ้าฆาตกรนั้นได้วิ่งผ่านไปก็โล่งใจ

กะเพรา : เฮ้อ เกือบไปแล้วมั้ยหล่ะกู

แต่ก่อนที่จะได้ดีใจไปมากกว่านี้ เสียงเปิดประตูล็อคเกอร์ได้ดังขึ้น แทรปเปอร์ได้เจอตัวกะเพราแล้วจากนั้นก็ห่ามกะเพราเข้าไปในตึกร้างหลังนึง กะเพราได้แต่ดิ้นรนสุดชีวิต แต่ไม่เป็นผล

อีกฝากหนึ่งของเหมือง

เงาะป่า : เฮ้อ เสร็จไปหนึ่ง ทางนั้นเป็นไงบ้างชายแก่

ชายแก่ : เหมือนกัน เราไปดูที่อื่นดีกว่า

สองคนนั้นซ่อมเครื่องปั่นไฟเสร็จไปสองเครื่อง จากนั้นก็พากันไปหาเครื่องอื่น แต่ก็ได้เห็นรอยเลือดปริศนาทอดยาวไปยังตัวอาคารร้าง

ชายแก่ : ไอ้เงาะๆ มึงดูนี่ดิ รอยเลือดยาวเลย

เงาะป่า : เออหว่ะไอ้แก่ ดูท่ายังสดๆอยู่ เฮ้ย หรือว่าจะมีพวกเราโดนมันจับไปวะ??

ชายแก่ : เอางี้ เราค่อยๆย่องไปดูข้างในดีกว่า

จากนั้นทั้งสองคนก็ย่องเข้าไปในตึกร้างแห่งนั้น แต่ระหว่างที่กำลังย่องเข้าไป เงาะป่าสังเกตสิ่งผิดปกติบนพื้น มันคือกับดักหมีขนาดใหญ่ ซึ่งเป่าทำการเลาะผ่านกับดักอย่างชำนาญ จนไปถึงชั้นใต้ดินที่รอยเลือดมาสิ้นสุด แต่สิ่งที่สองคนนั้นเห็นในชั้นใต้ดินทำให้พวกนั้นตกใจ ทั้งสองคนนั้นพลันเห็นกะเพราโดนแขวนอยู่โดยมีตะขอติดอยู่ที่ไหล่ของกะเพรา

ชายแก่ : ไอ้เพรา ไปทำไรบนนั้นอ่ะ

กระเพรา : ทำบ้าอะไรหล่ะ มาช่วยกูลงไปหน่อยเร็ว เจ็บจะตายห่าอยู่แล้ว

ชายแก่และกะเพรากุลีกุจอหามกะเพราลงมา แล้วหิ้วปีกพาไปรวมตัวกับลิงเผือกและไก่ฟ้า แต่กะเพราดันไม่ระวังไปเหยียบกับดักหมีอันใหญ่ ทำให้กะเพราร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด

อ๊าคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคค

ชายแก่ : เฮ้ย กะเพรา เงียบหน่อย เดียวมันได้ยินหรอก

เงาะป่า : ขามันแหลกเลยอ่ะ เลือดไหลเยอะด้วย เอางี้ไอ้แก่ เอ็งไปตามไอ้เผือกกับไอ้ไก่มา เผื่อมันจะช่วยได้ เดี๋ยวกูจะพยายามเอากับดักนี่ออก

ชายแก่ : ได้เลยๆ รอกูเดี๋ยวนะ

ชายแก่วิ่งออกไปในขณะที่เงาะป่าพยายามแงะเจ้ากับดักหมีอันนั้น แต่มันยากมาก จนกระทั่งมีเงาใหญ่สีดำมาอยู่ตรงหน้า เงาะป่าเลยพูดขอความช่วยเหลือ

เงาะป่า : นายอ่ะ มาช่วยแงะกับดักนี่ออกหน่อยสิ

เงาสีดำนั้นกับเงาะป่าช่วยกันแงะเจ้ากับดักออกจนสำเร็จ แต่เมื่อเงาะป่ากับกะเพราจะเงยหน้ามาขอบคุณ หน้าตาทั้งสองก็ต้องเปลี่ยนสี

.

.

เพราะนั้นคือแทรปเปอร์เจ้าเก่า ซึ่งในมือถือเลื่อยพกขนาดใหญ่ ทำให้ทั้งคู่ร้องเสียงหลงอย่างตกใจ

.

.

.

.

.

ทางด้านชายแก่ ระหว่างที่เขากำลังเดินหาลิงเผือกกับไก่ฟ้า เขาได้สังเกตเห็นขวดพลาสติกขวดหนึ่ง ชายแก่หยิบเจ้าขวดนั้นมาดู น้ำมันเครื่องนี่หว่า นี่น่าจะเป็นประโยชน์นะ ชายแก่หยิบมาแล้วเดินตามหาลิงเผือกกับไก่ฟ้าต่อไป

.

.

.

.

ทางด้านลิงเผือกกับไก่ฟ้า

ลิงเผือก : เห็น นี่ไง เครื่องปั่นไฟ คงต้องซ่อมกันหน่อยหล่ะ

ระหว่างนั้นก็มีเสียงร้องของคนดังมาแต่ไกล

ลิงเผือก : เฮ้ย นั่นมันเสียงกะเพรานี่ ไอ้ไก่ ซ่อมเครื่องไปก่อนนะเว้ย กูจะไปช่วยไอ้เพราก่อน // จากนั้นลิงเผือกก็วิ่งไปตามเสียง ปล่อยให้ไก่ฟ้าซ่อมเครื่องลำพัง

ลิงเผือกได้ยินเสียงมาจากในตึก จึงวิ่งเข้าไปอย่างไว แต่ก็สะดุดกับดักที่ขวางอยู่ทำให้ลิงเผือกหกล้มตกบันไดลงไปชั้นใต้ดิน ลิงเผือกพยายามลุกขึ้นมาแต่เจอโครงกระดูกศพนอนระเกะระกะอยู่เพียบ จากนั้นลิงเผือกก็โดนหิ้วไปแขวนอยู่กับตะขอ ลิงเผือกกลัวสุดขีด

ลิงเผือก : แง้ อย่าทำอะไรกูเลย กูยังไม่อยากตายอย่างหมาแบบ

แต่จากนั้น ลิงเผือกเหลือบไปเจอเพื่อนรวมชะตากรรมของเขาที่ถูกแขวนอยู่เหมือนกัน นั้นก็คือ กะเพราและเงาะป่า

ลิงเผือก : เฮ้ย พวกมึงยังอยู่นี่ เฮ้อ!! นึกว่ามันจะฆ่าเราแล้วซะอีก

เงาะป่า // กะเพรา : ไม่ต้องห่วง มันฆ่าแน่

จากนั้นลิงเผือกเห็นเจ้าแทรปเปอร์กำลังอัญเชิญขาแมงมุมมาอยู่บนหัวที่แขวนของทั้งสามคน ทั้งสามคนร้องลั่นด้วยความกลัว

.

.

.

ทางด้านไก่ฟ้า ได้วิ่งเข้ามาในตึก ตามหาลิงเผือกและผ่องเพื่อน

ไก่ฟ้า : โอเคไอ้เผือก กูซ่อมเครื่องปั่นไฟเสร็จหมดแล้ว รีบไปกัน // แต่ไก่ฟ้าเห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้าแล้วตกใจสุดขีด แล้วอุทานออกมาว่า อ๊า นี่มันอะไรกันวะเนี่ย

สิ่งที่ไก่ฟ้าเห็นคือแทรปเปอร์กำลังทำการบูชายัญทั้งสามคนอย่างน่ากลัว ไก่ฟ้าตกใจวิ่งทะลุออกหน้าต่างที่มีไม้ตอกปิดไว้ ไก่ฟ้าวิ่งไปหวังจะหนีออกไปจากจุดนั้น โดยมีแทรปเปอร์วิ่งตามหลังมาติดๆ

.

.

.

กลับมาที่สามคนที่กำลังโดนแขวนเตรียมโดนบูชายัญ ทั้งสามคนกำลังถอดใจ คิดถึงหน้าคนที่รัก แต่จากนั้นก็มีคนเข้ามาช่วยเหลือทำให้พวกเขายิ้มออก

ลิงเผือก กะเพรา เงาะป่า : เฮ้ย ไอ้แก่

ชายแก่ : เออ เงียบหน่อย เดี๋ยวกูจะเอาพวกมึงลงมาเอง ชายแก่พูดพลางยกทุกคนลงมาจากตะขอที่แขวนพวกเขา

ชายแก่ : ไอ้เผือก นี่น้ำมันเครื่อง คิดว่าจะพอพาเราออกไปจากนี้นะ

ลิงเผือกหยิบน้ำมันเครื่องมาแล้วบอกว่า ก็พอให้เข้าไปถึงตัวเมืองได้หล่ะ ขอบใจมึงมากนะไอ้แก่

ชายแก่ : ไม่เป็นไร แล้วไอ้ไก่ไปไหนหล่ะ

ลิงเผือก : มันเตลิดหนีไอ้โรคจิตนั้นไปแล้ว

เงาะป่า : งั้น กูกับไอ้เผือกจะไปตามไอ้ไก่เอง เอ็งสองคนไปเปิดประตูแล้วเติมน้ำมันเครื่องรอแล้วกัน

ลิงเผือก : ตกลงตามนี้นะ แล้วเราไปเจอกันที่รถนะ

จากนั้นพวกเขาก็แยกย้ายกันไป

 

.

.

.

ทางด้านไก่ฟ้า

ไก่ฟ้าวิ่งไปที่ประตูหลัก ไปสับสวิทซ์เพื่อเปิดประตูพลางตะโกนเย้ย

ไก่ฟ้า : เฮ้อ ไม่ได้แดกกูหรอก ไอ้เวรเอ้ย

แต่ประตูเปิดเลื่อนแบบช้าๆ ทำให้ไก่ฟ้าสบถออกมาว่า // อ๊าค มึงล้อกูเล่นใช่มั้ยเนี่ย

ในขณะที่แทรปเปอร์วิ่งไล่ไก่ฟ้ามาติดๆ ไก่ฟ้าจึงวิ่งออกไปทางอื่นก่อนที่แทรปเปอร์จะถึงตัว ไก่ฟ้าหลบที่พงหญ้าขนาดใหญ่เพื่ออำพรางตัว ในขณะที่แทรปเปอร์กำลังเดินตามหาไก่ฟ้า จากนั้นแทรปเปอร์ก็เดินกลับไปยังตึกนั้นเพื่อหาตัวคนอื่นต่อเพราะหาตัวไก่ฟ้าไม่เจอ ไก่ฟ้าจึงไปสับสวิทซ์เพื่อเปิดประตู เมื่อประตูเปิดออก ไก่ฟ้าจึงวิ่งออกมาจากเหมืองนั้น แต่ในทันใดนั้นก็มีเสียงคนวิ่งตาม ไก่ฟ้าจึงรีบวิ่งหนีออกไปเพราะกลัวว่าจะเป็นแทรปเปอร์ตามมา ไก่ฟ้าไม่ทันระวังจึงสะดุดล้ม คนที่วิ่งตามไก่ฟ้ามาลากไก่ฟ้าขึ้น ไก่ฟ้าร้องลั่นคิดว่าโดนเจ้าแทรปเปอร์จับตัวได้ แต่ไม่ใช่

ชายแก่ : จะร้องทำห่าไร พวกกูเอง

ไก่ฟ้าเห็นก็โล่งใจ เพราะเป็นพวกตัวเอง

ไก่ฟ้า : ไอ้แก่ ไอ้เพรา กูดีใจหว่ะที่ได้เจอพวกมึง แล้วไอ้เผือกกับไอ้เงาะหล่ะ

กะเพรา : สองตัวนั้นออกไปหามึงไง มันนึกว่ามึงโดนไล่ตามอยู่

ไก่ฟ้า : ไม่ได้การหล่ะ เอางี้ มึงไปเติมน้ำมันเครื่องรถ เตรียมรถไว้ ถ้าพวกกูออกมาเมื่อไหร่เราก็ไปกันเลย

ชายแก่ : ได้เลย ระวังตัวด้วยหล่ะ

ไก่ฟ้าจึงวิ่งย้อนกลับไปตามหาสองคนนั้น

 จากนั้นสิ่งที่ไก่ฟ้าเห็นคือลิงเผือกกับเงาะป่าที่กำลังหนีตายจากแทรปเปอร์ ไก่ฟ้าจึงตะโกนเรียกทั้งสองคนนั้น

ไก่ฟ้า : เฮ้ย พวกมึง ทางนี้!!

ลิงเผือกที่กำลังบาดเจ็บโดยมีเงาะป่าประคองอยู่เห็นไก่ฟ้าก็ดีใจรีบตามไก่ฟ้าไปยังทางออก

ลิงเผือกใกล้จะหมดแรงเต็มที ส่วนเจ้าแทรปเปอร์ก็ไล่ตามมาใกล้ทุกที

ต่างฝ่าต่างวิ่งสุดชีวิตเพื่อสิ่งที่ตัวเองคาดหมายไว้

ลิงเผือก ไก่ฟ้าและเงาะป่าเห็นชายแก่กับกะเพรารออยู่ที่รถ กะเพราเห็นจึงตะโกนให้ทั้งสองให้รีบวิ่งมา แต่ลิงเผือกที่หมดแรงได้ล้มตัวลง เงาะป่าพยายามปลุกเขาขึ้น แต่ไม่เป็นผล ชายแก่เห็นจึงวิ่งไปประคองลิงเผือกพร้อมกับไก่ฟ้าเพื่อพาเขาขึ้นมายังรถ ในขณะที่แทรปเปอร์ก็ไล่ตามจนใกล้จะถึงตัวแล้ว

กะเพรา : รีบหน่อย พ่อเอ็งมาแล้ว เดี๋ยวก็ตายหรอก

ทั้งสามคนพากันหามลิงเผือกมายังรถ แล้วรีบพาขึ้นรถอย่างเร็วไว

ชายแก่: กูเติมน้ำมันเครื่องแล้วนะ รีบไปจากที่นี่กันเถอะ

ไก่ฟ้าซึ่งนั่งอยู่ที่เบาะคนขับจึงสตาร์ทรถทันที แต่ไม่ติด จึงพยายามต่อไป ในขณะที่แทรปเปอร์กำลังจะถึงตัวรถแล้ว

ไก่ฟ้า : ติดซิโว้ยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

จากนั้นไม่นานรถก็สตาร์ทติดจนได้ แต่แทรปเปอร์เข้าถึงตัวรถแล้วฟันเข้าทางรถอย่างจัง

ชายแก่ : รีบไปซิโว้ย เดี๋ยวก็ตายกันหมดหรอก

ไก่ฟ้าซึ่งขับรถไม่ค่อยจะเป็นพยายามบังคับรถหนีออกมาในขณะที่แทรปเปอร์ไล่ตามรถอย่างไม่ลดละ

กะเพรา : ไปเร็วๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เงาะป่า : เร็วๆๆๆๆ มันจะมาแล้ว

ไก่ฟ้าพยายามบังคับไปซ้ายทีขวาที แต่ก็ไปถึงถนนใหญ่จนได้ แทรปเปอร์หยุดไล่ตามจากนั้นก็คำรามเสียงดังลั่น

ลิงเผือก : มันจบแล้วใช่มั้ย ??

ไก่ฟ้า : ใช่ เรารอดแล้ว

ลิงเผือก : แล้วใครขับรถกูวะ?? ลิงเผือกพูดพลางเห็นไก่ฟ้าที่นั่งอยู่ตรงที่นั่งคนขับ จึงพูดออกมาว่า ช่างเหอะ วันนี้กูยกให้วันนึง

เงาะป่า : เลิกหวงรถก่อนเถอะ แล้วเราจะเอาไงต่ออ่ะ

กะเพรา : หาโรงบาลไงครับ ขากูจะไม่ไหวแล้ว ไอ้เผือกก็เหมือนกันเนี่ย

ชายแก่ : แล้วไอ้โรคจิตในเหมืองนั่นหล่ะ

ไก่ฟ้า : ค่อยแจ้งตำรวจทีหลังก็แล้วกัน

จากนั้นทั้งสามก็ขับรถจากเหมืองนรกนั้นไป

 

 

 

 

จบจ้า

อาจจะไม่ค่อยลุ้นเท่าไหร่นะจ๊ะ เพิ่งแต่งครั้งแรก

แต่เรื่องหน้าอาจจะมีอะไรหนุกๆก็ได้

ว่างๆไปติดตามคนเขียนด้วยนะครับ 


ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ shinobinon จากทั้งหมด 15 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น