ตั้งค่าการอ่าน

ค่าเริ่มต้น

  • เลื่อนอัตโนมัติ
    love crazy รักได้ไหมยัยตัวแสบ

    ลำดับตอนที่ #11 : Part 9

    • อัปเดตล่าสุด 9 ก.พ. 55


    Part 9

    - - - - - - shindong talk - - - - - -  - - - -

    ~ เมื่อเล่นเกมไปได้ 3 ตา ~

    “โห้ ไรว่ะทำไมวันนี้กุแพ้ ม*ติดต่อกัน 3 ตาเลยว่ะ ม*แกล้งอะไรกุป่ะเนี่ย~” อึนฮยอกนั่งอารมณ์เสียกับการแพ้ไม่เป็นท่าของมันตอนนี้ผมนั่งหัวเราะอยู่คนเดียวโดยไม่สนใจคำพูดของมันเลย

    “ไอ้ชิ้นม*สนใจกุมั้งดิ ... จะหัวเราะอะไรกันนักกันหนาส่ะใจม*นักรึไง -*- “ อึนฮยอกเริ่มวีนแตกแล้วครับทำให้ผมต้องหยุดหัวเราะมาสนใจมันบ้างไม่งั้นมันคงงอนผมแย่เลย

    “เออๆ ตกลงม*แพ้กุน่ะ กุจะไปนอนบ้านม*” แล้วผมก็พูดถึงสัญญาเก่าๆของผมตอนก่อนจะเล่น

    “ -0-“ เมื่อมันทำท่าจะเถียงผม ผมก็ตัดบทมันไปก่อนว่า

    “อย่าคิดจะโวยวายน่ะไอ้ฮยอกสัญญากับกุแล้ว ไม่งั้นเลิกคบกันโอเคไหม?” ผมพูดไปงั้นแหละแต่ผมเลิกคบกับมันไม่ได้หรอก แต่ผมรู้ว่ามันเป็นคนอย่างไงมันไม่กล้าหรอก 55

    “... เออๆ ก็ได้ว่ะ เชอะ!! กุงอนม*แล้วน่ะไอ้ชิ้นมาง้อกุด้วย” = =; ไอ้หอกเอ่ยจะงอนแล้วให้กุไปง้อสมองมันผิดปกติรึเปล่า - -‘

    “ไม่ง้อ ไม่สนด้วยครับ  ผมจะไปเตรียมของขอตัวน่ะครับคุณฮยอกแจ” ผมโค้งให้มันแล้ก็เดินแหวกมันออกจากทางไม่สนด้วยว่าจะโวยวายทำหน้าอะไรจะไปเตรียมของ

    “ไอ้ ... -0-” แล้วมันก็เงียบไป

    “เห้ย! ไอ้ชิ้นม*จะไปนอนบ้านกุจริงดิ” หลังจากเงียบไปได้แป๊ปนึงมันก็ตะโกนไล่หลังผมมา

    “ครับผม ผมจะไปนอนบ้านคุณฮยอกแจ ^^” ผมหยุดแล้วหันกลับไปตอบมันอย่างร่าเริง

    “- -อย่าทำตัวแบบนี้เลยกุขอร้องทำตัวปกติเหอะ สยองสยิ่วมากน่ะ ครับ ครับ ครับผม ได้ทุกประโยคไม่ไหวน่ะไม่ชิน” ไอ้ฮยอกบ่นพึ่มพร่ำอยู่คนเดียวแต่ผมก็ได้ยินมันแล้วแล้วก็ตะโกนกลับไป

    “คร้าบบบ ~

    “ เออ” ฮยอกตอบผมด้วยเสียงที่ผผมคิดว่าตอนนี้มันทำหน้าตาเซ็งๆสุดๆ

    15 นาทีในการเตรียมของ

    “มาแล้วคร้าบ ~” ผมเดินลงมาจากห้องพร้อมกับกระเป๋าเดินทาง(?)ใบเล็กๆ เพื่อจะไปนอนบ้านไอ้ฮยอกแจ

    “...” ไม่มีเสียงตอบรับจากผู้ใดในบ้าน

    “ไอ้ฮยอกม*หายไปไหน?” ผมเดินลงมาถึงชั้นล่างของบ้านแล้วเดินหาฮยอก

    ตึก ตึก ตึก ~

    “เห้ย ๆ ไอ้ชิ้นตอนนี้บ้านกุไฟไหม้ ว่ะมึงไปนอนบ้านกุไม่ได้แล้ว” ไอ้ฮยอกวิ่งออกมาจากมมไหนก็ไม่รู้ของบ้านผมทำหน้าตาตื่นมากๆครั เอ่อ...บ้านมันไฟไฟม้ = =

    “อ้าวหรอ ตอนนี้ไฟดับรึยังล่ะ?” ผมตอบไปเสียงเรียบๆ

    “ยังเลย”

    “แล้วร้อนไหม? นั้น” ผมพูดเสียงเรียบๆเรียบมากๆๆแกล้งเล่นไปตามเกมของมัน

    “เออ ร้อนดิถามได้”

    “แล้วม*รู้ได้ไง?”

    “คนที่บ้านโทรมาบอกเมื่อกี้นี้เอง เห้ยม*ไม่ต้องไปนอนกุแล้วน่ะ”

    “อืมได้” ผมตอบรับอย่างง่ายดายจนผิดสังเกตเลยแหละ

    ^[]^ เออดีแล้วงั้นกุกลับบ้านแล้วอยู่นี่แหละบายๆ”

    “เอ๋ กุจำได้น่ะว่าเมื่อกี้ม*บอกว่าบ้านม*ไฟไหม้ไม่ใช่เหรออ ~” ผมจับไหล่ไอ้ฮยอกที่กำลังจะเดินออกจากบ้านผม

    “...” เงียบ

    “แล้วจะกลับบ้านยังไงหล่ะ?” ผมจากตัวมันหมุนมาหาผม

    “...”

    “โกหก กุทำไม?” ผมถามด้วยเสียงที่เรียบ ผมแค่อยากรู้เหตุผลผมไม่ได้โกรธมันหรอก

    “เอ่อ...”

    “ตอบกุมาเหอะ กุแค่อยากรู้กุไม่ได้โกรธม*หรอก”

    “กุแค่ไม่อยากให้ม*ไปนอนเฉยๆ”

    “ปกติม*ไม่เคยปฏิเสธกุนี่ แล้วทำไมครั้งนี้ม*ไม่ให้กุไปล่ะ ?” ผมเริ่มสงสัยกับอาการของไอ้ฮยอก

    “ไป 3 วันไปเป็นไรหรอก” ผมไม่รอคำตอบแล้วก็ลากมันขึ้นรถทันที

    30 นาทีผ่านไป ~

    “ถึงบ้านม*แล้วไอ้ฮยอก เปิดประตูถุจะขับรถไปจอด!!!!” ผมหันไปสั่งไอ้ฮยอกมัน

    “... อืม”

    แล้วผมก็ขับรถไปจอด ที่จอดรถมันทันทีที่มันเปิดประตูให้ผม ~
    --------------------------------------------------------------------------------------
    ปล.บทที่ 9 ออกช้ามา เอ่อ...หลายวันลูกชิ้นไก่ขอโทษ TT แต่ไม่เป็นไรมั้ง -3- เดี้ยวอาทิตย์นี้ลง บทที่ 10 เลย 555 ขอบคุณนะครับ ~
    ปล.อ้ากกกกกกกกกกกกกกก แค่นี้แหละ 555

    ติดตามเรื่องนี้
    เก็บเข้าคอลเล็กชัน
    นิยายแฟร์ 2024

    ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    อีบุ๊ก ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    ความคิดเห็น

    ×