คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย [S.FIC] PSYCHO-PASS : Snow { Kogami x Akane } [S.FIC] PSYCHO-PASS : Snow { Kogami x Akane } | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

...บางที... ก็คิดว่าแบบนี้มันดีแล้วหรือ ? กับการกำหนดค่าจิตใจของคนด้วยเครื่องจักร

แต่ถึงอย่างนั้น... การที่พวกเราอยู่ได้แบบนี้ก็เพราะระบบซีบิลเช่นกัน

...อยากรู้จังนะว่าถ้าหากทุกคนสามารถเลือกทางเดินชีวิตได้เอง พวกเขาจะเลือกเส้นทางแบบไหนกันนะ ?



[S.FIC] SNOW - PSYCHO-PASS



*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*



     MY BANNER :

    ผลงานเก่าๆ ของเราที่ผ่านมาค่ะ


[S.FIC] LIFE - 8018 {HBD : HIBARI KYOYA} [S.FIC] DREAMS {8018 : HBD Yamamoto Takeshi} [S.FIC] LAST PRESENT - 8018 {HBD : Hibari Kyoya} [S.Fic] TADAIMA : HBD YAMAMOTO ♥ {8018} Cross Heart [8018] [S.FIC] My Sepcial Day [8018] {AU FIC} Song of Paradise {8018} [Shota !] I Love You , My DAD ! [8018] [Angst FIC] I Remember... {8018 , D18} [Angst FIC] I Remember... {8018 , D18} - [W]elcome to [M]y.iD [S]hibamura [M]ai -

เนื้อเรื่อง อัปเดต 25 มี.ค. 56 / 16:25



[S.FIC] Snow { X'MAS }

Paring : Kogami x Akane

Author : CrossHeart

Rate : G

Talk : Merry Christmas !!!! (>_<)


 
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


 

                “ อ๊ะ ! หิมะ ? ”     หญิงสาวอุทานเบาๆ เมื่อสัมผัสได้ถึงความเย็นที่แก้ม เมื่อแหงนหน้าขึ้นก็เห็นเม็ดสีขาวจำนวนมากกำลังร่วงหล่นจากท้องฟ้า

 

                อาคาเนะยื่นมือออกไปรับหิมะสีขาวอย่างไม่รู้ตัว

 

                ...เย็นจังเลย     เธอคิด

 

                “ ผู้สังเกตการณ์สึเนะโมริ ”     เสียงเรียกจากนายตำรวจรุ่นพี่กิโนซะ โนบุจิกะทำให้อาคาเนะต้องรีบหันไปมองพร้อมกับตอบรับคำของรุ่นพี่     “ คะ ? ”

 

                กิโนซะขยับแว่นเล็กน้อยตามความเคยชินก่อนเอ่ยเสียงเรียบ     “ งานวันนี้เสร็จแล้ว กลับไปแล้วอย่าลืมเขียนรายงานในส่วนของเธอด้วยล่ะ ”

 

                “ ค่ะ !

 

                “ แล้วก็... ”     ชาย หนุ่มเว้นช่วงเล็กน้อย ดวงตาสีเขียวเหลือบมองโคกามิ ชินยะ อดีตคู่หูซึ่งปัจจุบันได้กลายเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาตัวเองไปแล้ว อีกฝ่ายทำเพียงแค่ยืนมองสถานที่เกิดเหตุด้วยใบหน้านิ่งเท่านั้น  เขาหรี่ตาลงเล็กน้อยก่อนหันกลับมาพูดกับอาคาเนะ     “ ฉันจะพาสามคนนั้นกลับไปก่อน ต้องรีบไปรายงานผู้บังคับบัญชา ส่วนเธอก่อนกลับคอยตรวจเช็คความเรียบร้อยในที่เกิดเหตุพร้อมกับหมอนั่นด้วย ล่ะ ”

 

                “ อ๊ะ ค่ะ !

 

                เมื่อ ได้ยินคำตอบรับจากรุ่นน้องสาว กิโนซะจึงได้เดินขึ้นรถยนต์ของตนก่อนขับออกไปทันที คล้อยหลังไปไม่นานนักรถตู้ตำรวจสีดำซึ่งใช้บรรทุกกำลังคนของหน่วยปฏิบัติการ ที่เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของเธอและกิโนซะก็แล่นตามไปอีกคัน

 

                อาคาเนะยืนมองรถตู้สีดำเลี้ยวหายไปในทางโค้งข้างหน้า  เธอหันกลับไปมองโคกามิ ชินยะซึ่งยังยืนนิ่งอยู่ที่เดิม รอบตัวเขามีหุ่นโดรนสามตัวกำลังปฏิบัติหน้าที่ของมันอยู่  พลันเธอก็อดคิดไม่ได้ว่าในตอนนี้ชายหนุ่มกำลังคิดอะไรอยู่กันนะ ?

               

                หญิงสาวเดินไปยืนข้างชายหนุ่มซึ่งมาอายุมากกว่าเธอเกือบสิบปี     “ คุณโคกามิ ? ”

 

                ชินยะยืนนิ่ง เขาหลับตาลงก่อนพึมพำเบาๆ     “ ...กำลังคิดอะไรบ้างนะ

 

                        “ เอ๊ะ !? ”     อาคาเนะย่นคิ้วด้วยความสงสัย

 

                ชายหนุ่มลืมตาขึ้น เขามองไปยังจุดเกิดเหตุตรงหน้า  น้ำพุตรงนั้น... เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้เป็นที่ที่พวกเขาหน่วยปฏิบัติการได้ทำการกำจัดเป้าหมายด้วยโดมิเนเตอร์

 

                ชินยะเม้มปาก มือหนากำหมัดแน่น ดวงตาสีดำหรี่ลง     “ ทำงานด้านนี้มาก็นาน บางครั้งฉันก็อดคิดไม่ได้ว่าคนเราก่ออาชญากรรมขึ้นมาทำไม

 

                อาคาเนะเบ้ปากเล็กน้อย เธอใช้นิ้วแตะริมฝีปากล่างพลางทำหน้าครุ่นคิด     เอ... มันก็... ทำไมกันนะ ? ”

 

                ชายหนุ่มเหลือบมองหญิงสาวซึ่งกำลังทำสีหน้าคิดหนักแล้วถอนหายใจยาว     “ อย่าพยายามเข้าใจความคิดของอาชญากรเลย คนที่จะทำแบบนั้นมีแค่พวกเราก็พอแล้ว ”

 

                คำพูดของชินยะทำให้อาคาเนะต้องเบิกตากว้าง หญิงสาวตั้งใจจะพูดอะไรบางอย่าง แต่อีกฝ่ายก็เดินนำไปเสียแล้ว

 

                “ งานทางนี้พวกโดรนจัดการเสร็จแล้วนะผู้สังเกตการณ์ พวกเราเองก็กลับกรมเถอะ ”

 

 

+ - + - + - + - + - + - +

 

 

                ท้องฟ้าเริ่มมืดลงแล้ว แสงไฟจากท้องถนนซึ่งเต็มไปด้วยรถยนต์คับคั่งและแสงไฟตามป้ายร้านค้าข้างทาง ทำให้บริเวณนี้ดูสว่างไสว เสียงเพลงคริสต์มาสที่ดังคลอเบาๆ และผู้คนเดินทางสัญจรไปมาส่งเสียงดังจ้อกแจ้กทำให้บรรยากาศดูสนุกสนานมาก ขึ้น

 

                “ ข.. ขอโทษนะคะ ”     ระหว่างเดินทางกลับกรมอาคาเนะก็เอ่ยขึ้นมา  ชินยะมองเธอย่างแปลกใจ     “ เรื่องอะไร ? ”

 

                อาคาเนะก้มหน้าลงก่อนเอ่ยเสียงเบา     “ คือฉันไมได้เอารถมาด้วยเพราะตอนแรกนั่งรถมากับคุณกิโนซะ... ก็เลยต้องเดินกลับแบบนี้  เอ่อ... มันเป็นทางลัดน่ะค่ะ ”     เธอเหลือบตามมองชายหนุ่มข้างกายด้วยความรู้สึกผิด     “ ...คุณโคกามิคงไม่ชอบเดินในที่คนเยอะๆ ...สินะคะ ? ”

 

                ชินยะถอนหายใจเบาๆ ขายาวก้าวเดินนำไปข้างหน้าโดยมีสายตาของอาคาเนะมองตามหลัง

 

                “ ก็ไม่ได้แย่อะไรนักหรอก ”

 

                สิ้นประโยคของชายหนุ่ม อาคาเนะก็เผลอยิ้มกว้าง  เธอรีบวิ่งตามให้ทันเขาแล้วไปเดินข้างกายชายหนุ่มเหมือนเดิม

 

                ความ จริงแล้วเธอบรรยากาศสนุกสนานแบบนี้ การได้มาเดินในที่แบบนี้ทำให้เธอรู้สึกเหมือนสมัยเรียนกับเพื่อนๆ ตอนนั้นเป็นช่วงเวลาที่สนุกสนานที่สุด  ตอน แรกก็แอบกังวลว่าชายหนุ่มข้างกายจะหงุดหงิดหรือรำคาญหรือเปล่าเมื่อต้องมา เดินในสถานที่แออัดไปด้วยผู้คนแบบนี้ แต่พอได้ยินอีกฝ่ายดูดแบบนั้นแล้วก็ค่อยโล่งใจขึ้นหน่อย

 

                “ ว้าว !! เริ่มตกเยอะแล้วล่ะ ”

 

                เสียงของเด็กวัยรุ่นกลุ่มหนึ่งเรียกความสนใจจากอาคาเนะ  แต่ยังไม่ทันที่เธอจะเข้าใจความหมายนั้น เสื้อโค้ทตัวใหญ่ของชินยะก็ถูกโยนลงมาคลุมทับใบหน้าเธอทันที

 

                อาคาเนะรีบดันเสื้อโค้ทออกจากใบหน้าตัวเอง

 

                “ ทำอะไรคะเนี่ยคุณโคกามิ !! ”     หญิงสาวแหวใส่ชินยะทันที

 

                “ ใส่ไว้ซะ ”     ชินยะตอบเสียงเรียบ  เขาหยิบบุหรี่จากซองมาคาบในปาก แต่ยังไม่ทันจุดไฟเขาก็ชะงักไปเมื่อเห็นเจ้าหุ่นรักษาความปลอดภัยแถวนี้กำลังวิ่งตรงดิ่งมาทางเขา  สุดท้ายชายหนุ่มจึงได้แต่เก็บบุหรี่ลงกระเป๋าเสื้อด้วยความหงุดหงิด

 

                ...ชิ !!  น่ารำคาญเป็นบ้า

 

                อา คาเนะมองท่าทางของชินยะด้วยใบหน้าบึ้งตึงเล็กน้อย ริมฝีปากเชิดขึ้นนิดๆ ถึงจะแสดงเหมือนไม่พอใจหากแต่แก้มของเธอนั้นกลับมีสีชมพูจางๆ ด้วยความเขินอายเล็กๆ

 

                ชายคนนี้ดูภายนอกเหมือนคนน่ากลัว แต่แท้จริงแล้วเป็นคนนิสัยกว่าที่คิดมาก

 

                “ ...ขอบคุณค่ะ ”     อาคาเนะพูดพลางกระชับเสื้อโค้ดตัวใหญ่ไว้แน่น

 

                ...ได้กลิ่นบุหรี่จางๆ จากเสื้อโค้ท

 

                หญิงสาวหลับตาลง รู้สึกอบอุ่นจนเผลอยิ้มน้อยๆ

 

                “ ...โอ๊ะ ? ”     ชินยะอุทานเบาๆ ทำให้อาคาเนะต้องลืมตาแล้วหันมองชายหนุ่มด้วยความสงสัย  ชินยะแหงนหน้าขึ้นก่อนใช้มือขวาชี้ไปยังท้องฟ้าสีเข้มที่ตอนนี้มีหิมะจำนวนมากกำลังโปรยปรายลงมาไม่หยุด     “ หิมะตกหนักกว่าเดิมแล้วสิ ”

 

                ...ถ้าไม่รีบกลับกรมล่ะก็แย่แน่ๆ

 

                “ จริงด้วย ! ”     อาคาเนะตะโกนตอบอย่างเผลอตัว ดวงตากลมโตเบิกกว้าง ริมฝีปากบางฉีกยิ้มกว้าง     “ คุณโคกามิดูสิ สวยมากเลย !

 

                ชินยะมองดูผู้บังคับบัญชาตัวเองด้วยสีหน้าทึ่งเล็กน้อย เขาหลับตาลงแล้วยกยิ้มมุมปากนิดๆ     ...เด็กจริงๆ นะ

 

                ถึงแม้อาคาเนะจะเพิ่งเข้ามาทำงานได้ไม่นานและมีตำแหน่งเป็นหัวหน้างานของเขา แต่ยังไงเธอก็มีอายุน้อยกว่าเขาอยู่ดี  เวลาทำงานหล่อนอาจตัดสินใจอะไรเหมือนเด็กๆ แต่ในบางครั้งการตัดสินใจของหล่อนก็ทำให้เขาทึ่งไม่น้อย

 

                ...ถึงอย่างนั้นแต่ตอนนี้ต้องรีบกลับกรมก่อนล่ะนะ

 

                “ ผู้สังเกตการณ์ รีบกลับ -- ”     ชินยะหยุดพูดเพียงแค่นั้น  เขาถอนหายใจน้อยๆ คิ้วเข้มขมวดมุ่นเมื่อเห็นหัวหน้างานสาวกำลังมองของตั้งโชว์ในร้านค้าด้วยความสนใจ

 

                ชายหนุ่มขยี้ผมตัวเองเบาๆ พลางหลับตาลงอย่างอ่อนใจกับปฏิกิริยาของหญิงสาวตรงหน้า     “ ...นี่ -- ”

 

                “ ...เมื่อก่อน ”     จู่ๆ อาคาเนะโพล่งขึ้น ทำให้ชายหนุ่มหยุดคำพูดทันที

 

                อาคาเนะมองตุ๊กตาหมีสีครีมตัวใหญ่ในตู้โชว์  ดวงตากลมโตหรี่ลงพร้อมกับยิ้มน้อยๆ     “ ...สมัยเด็กๆ ฉันเคยอยากได้ตุ๊กตาเป็นของขวัญวันคริสต์มาส ”

 

                “ ... ”

 

                “ แต่พ่อกับแม่ไม่ยอมซื้อให้ ตอนนั้นฉันเลยร้องไห้ทั้งวันเลยล่ะ สุดท้าย... ”     หญิงสาวเว้นช่วงเล็กน้อยก่อนพูดต่อให้จบประโยค     “ คุณยายก็เลยเย็บตุ๊กตาให้ฉันแหละค่ะ ”

 

                ชินยะมองอาคาเนะทางหางตาก่อนใช้สองมือซุกกระเป๋ากางเกง     “ ...แล้ว ? ”

 

                “ คะ ? ”     หญิงสาวหันมาทำหน้าสงสัยจนชายหนุ่มอดถอนใจไม่ได้

 

                “ แล้วตอนนั้นเธอรู้สึกยังไงล่ะ ”     เขาถามเสียเรียบ     “ ดีใจ เสียใจ ผิดหวัง ความรู้สึกพวกนั้นน่ะ ”

 

                “ แน่นอนว่าต้องดีใจมากสิคะ !! ”     อาคาเนะตะโกนตอบเสียงดัง  มือสองข้างกำแน่นเป็นการยืนยันความรู้สึกตัวเอง

 

                “ ถ้างั้นก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ ”     ชินยะพูด     “ เอ้า !  ทีนี้ก็รีบกลับได้แล้วนะ วันนี้เธออยู่เวรดึกสินะ ”

 

                พูดจบชายหนุ่มก็รีบเดินนำไปทันที  อาคาเนะมองตามหลังอีกฝ่ายด้วยใบหน้าบึ้งตึงพร้อมกับลอบคิดว่า คนอะไรช่างไม่มีความอ่อนโยนเอาเสียเลย !!  หญิงสาวส่ายหน้าแรงๆ ก่อนออกเดินตามหลังผู้ใต้บังคับบัญชาของเธอทันที

 

                ระหว่างเดินไปยังสถานีรถไฟใต้ดิน จู่ๆ อาคาเนะก็อดถามบางสิ่งบางอย่างในใจไม่ได้     “ แล้วคุณโคกามิไม่เคยคิดอยากได้อะไรเป็นของขวัญบ้างเหรอคะ ? ”

 

                “ ไม่ ”

 

                “ เห... ? ”     อาคาเนะเอียงคออย่างแปลกใจ     “ ถ้างั้น...  สถานที่ท่องเที่ยวล่ะคะ เคยคิดอยากไปไหนบ้างหรือเปล่า ? ”

 

                ชินยะหลับตาลง เขาถอนหายใจอีกครั้งพร้อมกับย่นคิ้ว  บางทีหญิงสาวคนนี้ก็ช่างพูดเหลือเกิน     “ เธอนี่นะ...  คิดว่าตอนนี้ฉันจะไปที่ไหนได้หรือไงกัน  อย่าลืมสิว่าตอนนี้ฉันเป็นแค่สุนัขล่าเนื้อไม่มีสิทธิ์ออกไปไหนได้ตามใจชอบหรอกนะ ”

 

                “ เอ๊ะ !  แต่ตอนนี้ก็อยู่ข้างนอกไม่ใช่เหรอคะ ? ”

 

                คำพูดของอาคาเนะทำให้ชินยะต้องเบิกตากว้าง

 

                “ ถึงจะบอกว่าเพราะงานก็เลยทำให้ได้ออกมา  แต่ตอนนี้ไม่มีเรื่องงานมาเกี่ยวแล้วนี่คะ  เพราะฉะนั้น... ตอนนี้ก็ถือว่าออกมาเดินเที่ยวได้แล้วสินะ ? ”     อาคาเนะค้อมตัวเล็กน้อยเข้าหาชายหนุ่ม  เธอเผยยิ้มกว้าง  ใบหน้าหวานขึ้นสีระเรื่อเพราะความเย็นจากอากาศภายนอก

 

                ...บางที... เขาก็อดทึ่งในตัวเธอไม่ได้จริงๆ

 

                มือคู่เล็กคว้าหมับเข้าที่ต้นแขนชายหนุ่มก่อนออกแรงลากให้เขาเดินตามเธอไป  ซึ่งทิศทางที่พวกเขากำลังเดินไปนั้นมันไปคนละทางกับสถานีรถไฟใต้ดิน     “ อ๊ะ !  เฮ้ย เดี๋ยวสิ จะทำอะไรน่ะผู้สังเกตการณ์ !?

 

                “ นานๆ ทีคุณโคกามิก็ออกมาเปิดหูเปิดตาบ้างสิ ”     เธอตอบ     “ ฉันรู้จักสถานที่ดีๆ อยู่นะ เคยมากับเพื่อนเมื่อปีก่อนด้วยแหละค่ะ ”

 

                ชินยะอึ้งกับคำพูดประโยคนั้น

 

                “ อ๊ะ !!  แต่บอกก่อนนะคะว่านี่ไม่ใช่การเดท ”     อาคาเนะหันมาบอกหน้าเข้ม  เธอพองแก้มน้อยๆ ใบหน้าหวานแดงระเรื่อดูน่ารัก

 

                ชินยะเบิกตากว้าง  บางทีผู้หญิงคนนี้ก็มักทำอะไรแปลกๆ อยู่เรื่อย

 

                ...อา จะว่าไป... ตอนนั้นก็เคยทะเลาะกับกิโนะด้วยนี่นะ     ชินยะคิด

 

                ทั้งที่ดูภายนอกเหมือนเด็กไม่ประสีประสา  ดูเป็นคนอ่อนแอและบอบบางจนอดคิดไม่ได้ว่าการที่เธอมาทำงานด้านนี้จะเหมาะหรือเปล่า  แต่ถึงกระนั้นภาพวันที่เธอขึ้นเสียงใส่กิโนซะก็ยังทำให้เขาอึ้งไม่น้อย  หนำซ้ำยังเป็นการเถียงกันโดยต้นเหตุมาจากเขาเสียด้วย

 

                ชินยะยิ้มที่มุมปากนิดๆ

 

                “ แปลกดีนะที่ผู้สังเกตการณ์จะมาทำอะไรแบบนี้ ”     เขาเอ่ยขณะโดนอาคาเนะลากแขนไปเรื่อยๆ     “ เตรียมคิดหาข้อแก้ตัวกับกิโนะไว้หรือยังล่ะคุณผู้สังเกตการณ์ ? ”

 

                อาคาเนะสะดุ้งนิดๆ เมื่ออีกฝ่ายพูดถึงกิโนซะ  หญิงสาวหันไปทำแก้มป่องด้วยความไม่พอใจนิดๆ     “ ด.. เดี๋ยวค่อยคิดเอาทีหลังก็ได้นี่นา ”

 

                คำแก้ตัวของอาคาเนะยิ่งทำให้ชินยะต้องปลงทันที     “ ฉันไม่แปลกใจเลยว่าทำไมค่าไซโคพาสของเธอถึงไม่ขุ่น ”

 

                “ ... ”     อาคาเนะย่นคิ้วด้วยความไม่พอใจ ริมฝีปากเชิดขึ้น ใบหน้ายิ่งง้ำงอกว่าเดิม

 

                อาคาเนะสูดหายใจเข้าลึกๆ  สุดท้ายเธอก็ปล่อยมือจากแขนชินยะแล้วหมุนตัวเดินกระแทกส้นรองเท้ากลับไปยังเส้นทางเดิมทันที     “ ก็ได้ค่ะ พวกเรารีบกลับดีกว่า ป่านนี้พวกคางาริคุงคงรอนานแล้วล่ะ !

 

                ท่าทางเหมือนเหมือนเด็กกำลังงอนของอาคาเนะยิ่งทำให้ชินยะต้องถอนหายใจยาว  ชายหนุ่มเกาท้ายทอยอย่างไม่รู้จะทำอย่างไรต่อไปดี  ตลอดเวลาเขาทำแต่งานอย่างเดียว ดังนั้นเรื่องผู้หญิงเขาไม่สันทัดนักหรอกนะ

 

                ...ถ้าเป็นตาลุงมาซาโอกะคงหาวิธีการพูดได้ดีกว่านี้เยอะ     ชินยะคิด

 

                ขณะกำลังคิดจะปล่อยเรื่องยุ่งยากเหล่านั้นนั้นทิ้งไปและหมุนตัวเดินกลับตามหลังอาคาเนะไปนั้น ชินยะก็สังเกตเห็นบางอย่าง  เขาหันมองสิ่งนั้นแล้วเลิกคิ้วเล็กน้อย

 

                “ เดี๋ยว !  คุณผู้สังเกตการณ์ ”     ชินยะตะโกนเรียก

 

                อาคาเนะหันหน้ามาและส่งสายตาเป็นคำถามมาให้  ชินยะไม่ตอบ เขาเพียงแค่ชี้ไปยังสิ่งที่มองอยู่เท่านั้น

 

                เมื่ออาคาเนะหันมองตาม  จากใบหน้าบูดบึ้งเมื่อครู่ก็เปลี่ยนเป็นใบหน้าดีใจทันที

 

                “ ว้าว !! ”     หญิงสาวตะโกนอย่างเผลอตัว

 

                ...ภาพเบื้องหน้านั้นคือหิมะจำนวนมากกำลังโปรยปรายลงมาจากท้องฟ้ามืดสนิทย้อมถนนและทางเดินให้กลายเป็นสีขาวบางส่วน  แสง ไฟจากร้านค้าและไฟประดับต้นไม้ในช่วงเทศกาลจำนวนมากกระพริบอย่างช้าๆ ช่วยขับให้ทุกสิ่งทุกอย่างดูโดดเด่นและสวยงาม ประกอบกับเสียงดนตรีเบาๆ จากร้านค้าร้านหนึ่งทำให้บรรยากาศโดยรอบดูสวยงามกว่าทุกที

 

                ชินยะเดินมายืนขนาบข้างอาคาเนะ  เขาแหงนหน้ามองท้องฟ้า  เพียงแค่อ้าปาก ไอสีขาวจางๆ ก็ลอยออกมา     “ บางทีการใส่ใจรอบตัวบ้างก็ดีนะ ”

 

                “ คุณโคกามิ ? ”

 

                “ ไม่ต้องไปไหนไกล เพียงแค่หันมองรอบข้างก็อาจได้พบสิ่งใหม่ๆ  ...ก็แค่นั้นแหละ ”     เขาหลับตาแล้วก้มหน้าลง สองมือซุกกระเป๋ากางเกงแล้วไหวไหล่ทีหนึ่ง

 

                อาคาเนะมองชายหนุ่มในชุดสูทสีดำนิ่ง

 

                ทั้งคู่ยืนนิ่งอยู่นาน ต่างฝ่ายต่างเงียบไม่มีใครเอ่ยปากพูดอะไรอีก...

 

 

 

 

                “ ...นี่คุณผู้สังเกตการณ์ ตอนนั้นถามฉันว่าเคยอยากได้ของขวัญอะไรบ้างหรือเปล่าสินะ ? ”

 

                หลังจากยืนเงียบกันอยู่นาน ในที่สุดชินยะก็เป็นฝ่ายเริ่มพูดก่อน  อาคาเนะหันหน้ามา คิ้วบางเลิกขึ้นอย่างสงสัยแต่ถึงอย่างนั้นหญิงสาวก็ไม่ได้เอ่ยประโยคใดออกมา

 

                ชินยะมองท้องฟ้าซึ่งเต็มไปด้วยหิมะ  เขาหรี่ตาลง ในหัวกำลังคิดถึงเรื่องบางอย่าง

 

                ...นั่นสินะ

 

                “ สิ่งที่ฉันต้องการ....  ”     ชินยะพูดค้างไว้เพียงแค่นั้นแล้วก็ไม่เอ่ยอะไรต่ออีก  ชายหนุ่มทำเพียงแค่มองท้องฟ้าที่มีหิมะตกลงมาเรื่อยๆ เท่านั้น

 

                อาคาเนะลอบมองชินยะเงียบๆ  ไม่มีใครรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังคิดอะไร หรือบางที... โคกามิ ชินยะเองก็คงยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตนเองกำลังต้องการสิ่งใดกันแน่

 

                ...อนาคตของเหล่าอาชญากรแอบแฝงนั้นไม่มีอีกแล้ว...

 

                ...แบบนี้... ดีแล้วหรือ ?     อาคาเนะคิด

 

                อาคาเนะเม้มปากแน่น  ดวงตาสีน้ำตาลเหลือบมองชายหนุ่มด้านข้าง  เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนเอื้อมมือไปหาเขาช้าๆ...

 

                ...หมับ !

 

                “ !! ”     ชินยะเบิกตากว้าง  เขารีบหันไปมองหญิงสาวข้างกายด้วยสีหน้าตกใจทันที     “ ผู้สังเกตการณ์สึเนะ -- !?

 

                “ แบบนี้อุ่นกว่าใช่มั้ยคะ ? ”     อาคาเนะบอกพร้อมรอยยิ้มกว้าง  แก้มขึ้นสีแดงจางๆ เพราะอากาศที่เย็นขึ้น  มือคู่เล็กกุมมือขวาชายหนุ่มไว้แน่นแล้วบีบเบาๆ

 

                ชินยะอ้าปากค้างนิดๆ มองการกระทำของหญิงสาวด้วยความอึ้ง  เขากระพริบตาสอง สามทีก่อนหลับตาลงอย่างอ่อนใจเมื่อยังเห็นอีกฝ่ายส่งยิ้มกว้างมาให้

 

                ...เด็ก... จริงๆ นั่นแหละ     เขาคิด

 

                “ ทำหน้าแบบนั้นหมายความว่ายังไงคะ คุณโคกามิ... ”     อาคาเนะถามด้วยใบหน้าบูดบึ้งนิดๆ แก้มแดงๆ พองออกเล็กน้อย  อากัปกิริยาของเธอในเวลานี้ไม่ต่างจากเด็กตัวเล็กๆ กำลังงอนผู้ใหญ่เลยสักนิด

 

                ...ไม่ปฏิเสธเลย

 

                ชินยะลอบยิ้มนิดๆ  ร่างบางยิ่งดูตัวเล็กกว่าเดิมเมื่อสวมเสื้อโค้ทตัวใหญ่ของเขา     ...ยิ่งเหมือนเด็กตัวเล็กจริงๆ

 

                ...ว่ามือข้างนั้นมันอุ่น

 

                ชายหนุ่มดึงมือออกจากมือคู่เล็กช้าๆ ก่อนวางมือลงบนหัวของอาคาเนะแล้วขยี้เบาๆ     “ กลับได้แล้วคุณผู้สังเกตการณ์ ”     พูดจบชายหนุ่มก็เดินไปทันที

 

                ...ความอบอุ่นนั้นมาจากไหนกันนะ ?  เพราะมือคู่นั้นน่ะหรือ ?

 

                อาคาเนะมองแผ่นหลังชายหนุ่มแล้วเบ้หน้าเล็กน้อย  ทำไมทุกคนชอบทำเหมือนเธอเป็นเด็กอยู่เรื่อยเลย ทั้งคุณกิโนซะ ไหนจะคุณโคกามิอีก อะไรกันเนี่ย !!

 

                ...ทั้งที่มือเย็นขนาดนั้นยังจะเก๊กอีก หนาวก็บอกว่าหนาวสิ คนอะไรปากแข็งจริง  อาคาเนะแอบบ่นในใจ  แต่เมื่อมองดูเสื้อโค้ทของชายหนุ่มที่ใส่อยู่ เธอก็ต้องเบือนหน้าหนีนิดๆ ด้วยความอาย

 

                ...ก็ไม่ใช่คนนิสัยแย่อะไรนั่นแหละ

 

                อาคาเนะสะบัดหัวแรงๆ สองสามทีก่อนจะรีบเดินตามชินยะทันที     “ รอด้วยค่ะคุณโคกามิ !!

 

                ...เสียงเจื้อยแจ้วไล่หลังของอาคาเนะทำให้ชินยะต้องยิ้มน้อยๆ  เขามองมือขวาแล้วกำเบาๆ

 

                ...อุ่น... เพราะมือคู่นั้น หรือว่า...

 

                ...ความอบอุ่นนั้นมาจากเธอกันแน่นะ ?

 

                ชินยะซุกมือในกระเป๋ากางเกงแล้วชะลอฝีเท้าลงเมื่อได้ยินเสียงของอาคาเนะกำลังวิ่งไล่ตามเขา

 

                ...เอาเถอะ ออกมาเดินแบบนี้ก็ไม่ได้แย่อะไรนักหรอก     ชินยะคิด

 



 

 

+ - + - + - + - + - + - + - + - + - + END + - + - + - + - + - + - + - + - + - +



    MERRY CHRISTMAS 2012 !!!!!!!

    กลับมาเขียนฟิคใหม่ฉลองคริสต์มาสด้วยแฟนฟิคเรื่องใหม่ค่ะ

    ลองเปลี่ยนเรื่องเขียนบ้าง หลังจากเคยเขียนแต่ REBORN! คู่ 8018 มาตลอด คราวนี้อยากเขียน PSYCHO-PASS ดูบ้าง รู้สึกแปลกๆ นะ คงเพราะเพิ่งจะเปลี่ยนเรื่องเขียนเป็นครั้งแรกด้วย รู้สึกเหมือนตอนเขียน 8018 ครั้งแรกเลยล่ะ (ฮา) ตอนนั้นก็เขียนไม่เป็นเหมือนกัน ไม่รู้ว่าจะเริ่มจากตรงไหนดี แต่พอเขียนไปเรื่อยๆ ก็เริ่มชินมือ หวังว่าฟิค P-P จะชินมือเร็วๆ บ้างนะ

    ...เอ๊ะ !!  ว่าแต่จะได้เขียนต่อรึเปล่าเนี่ยสิ (ฮา)

    ร้างลากับการเขียนฟิคไปนานแล้ว พอกลับมาเขียนใหม่มันเลยดูแปลกๆ ไปบ้าง แถมยังเปลี่ยนเรื่องใหม่อีก...  ตอนนี้กำลังติด P-P มากเลยล่ะ เป็นอนิเมที่ชอบมากในตอนนี้แล้วด้วย

    อยากเขียนฟิคเรื่องนี้ต่อจังเลย จะมีโอกาสได้เขียนอีกรึเปล่านะ...

    สำหรับใครมีข้อแนะนำหรือต้องการติชมเกี่ยวกับฟิคชั่นเรื่องนี้ก็สามารถบอกเราได้เลยนะคะ ยินดีรับฟังทุกความคิดเห็นค่ะ

    สุดท้ายนี้ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านนะคะ (^-^)



    PS. รักคู่ชินยะกับอาคาเนะที่สุดเลย !!! (>w<)



    

ผลงานทั้งหมด ของ CrossHeart

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

14 ความคิดเห็น

  1. #14 {Guide✖Book} (@Guidebook) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2558 / 15:54
    โอ้ยยยยยยย น่ารักมากค่าาาาา ตรงตามคอนเซป less is more จริงๆ น่ารักมากๆ
    #14
    0
  2. วันที่ 26 ตุลาคม 2557 / 14:42
    เพิ่งได้มาอ่านหลังจากดูภาคแรกจบค่ะ ชอบคู่นี้มากๆ ฟิน >///< 
    #13
    0
  3. วันที่ 27 กันยายน 2557 / 20:20
    น่ารักมากๆเลยค่าาาาาาาาาาา หาอ่านมานานมากๆแล้ววว ในที่สุดก็เจอ ขอบคุณมากๆเลยนะค่ะที่แต่งมาให้อ่าน

    อากาเนะน่ารักที่สู๊ดดดดดดดดดด >w< 
    #12
    0
  4. วันที่ 22 กันยายน 2557 / 19:27
    เอ้ยยย ฟินขร่าาาาา><
    #11
    0
  5. วันที่ 14 พฤษภาคม 2556 / 20:36
    ฟินเว่อร์ -//////////////- แต่งต่อนะคะ น่ารักดี^^
    #10
    0
  6. วันที่ 26 มีนาคม 2556 / 22:25
    ฟิคนี้เป็นฟิคแรกเลย สำหรับคู่นี้ที่เราอ่าน
    มันทำให้เรา คลั่งมากกว่าเดิมอีกกกก
    >/////<

    คู่นี้จะน่ารักไปไหนเนี่ยยยย
    #9
    0
  7. วันที่ 29 มกราคม 2556 / 15:47
    คุณ Lordliness

    ขอบคุณมากค่ะ (>_<)
    กำลังคิดว่าจะเขียนคู่นี้อีกเหมือนกันค่ะ แต่ไว้มีเวลาว่างก่อนแล้วจะเขียนอีกนะคะ

    คุณ minimoon

    เจอนชอบคู่นี้อีกคนแล้ว >.<
    ขอบคุณที่อ่านนะคะ ถ้ามีเวลาจะเขียนอีกแน่นอนค่ะ !!!
    #8
    0
  8. วันที่ 25 มกราคม 2556 / 00:19
    กำลังคลั่งคู่นี้อย่างแรงเลยค่ะ
    น่ารักมากๆ><
    สู้ๆนะคะ ถ้าแต่งมาอีก จะตามอ่านแน่นอนค่ะ
    #7
    0
  9. วันที่ 16 มกราคม 2556 / 04:39
    กำลังหาอ่านพอดีเลย โคซังน่ารักมาก ช่วยแต่งคู่นี้อีกเยอะๆนะคะ ขอบคุณค่ะ^^
    #6
    0
  10. วันที่ 29 ธันวาคม 2555 / 11:57
     คุณ ❤.•*Hinarisa*•.❤ 
    ขอบคุณที่ติดตามอ่านนะคะ ^^


     คุณ Chiji 
    ขอบคุณที่ติดตามอ่านค่า ชอบคู่นี้เหมือนกันเลย เราว่าน่ารักดีนะ (>w<)
    เดี๋ยวถ้ามีเวลาจะเขียนต่อนะคะ ขอบคุณมากค่ะ !!
    สุขสัตน์วันคริสต์มาสและสวัสดีปีใหม่ล่วงหน้าเช่นกันค่า (^^)
    #5
    0
  11. วันที่ 28 ธันวาคม 2555 / 20:26
    เช่นกันคร้าบบบบบ ตอนนี้กำลังคลั่งคู่นี้อย่างแรงเลย หลังจากอยู่สายวายมานาน แต่งต่อเลยๆ โบกธงเชียร์

    สุขสันต์วันคริสมาสย้อนหลัง และสวัสดีปีใหม่ล่วงหน้าครับ^w^
    #4
    0
  12. วันที่ 27 ธันวาคม 2555 / 23:41
    ขอบคุณค่ะ กำลังอยากอ่านพอดีเลย
    #3
    0
  13. วันที่ 27 ธันวาคม 2555 / 14:51
     คุณ KURIMU 

    อร๊ายยยย !!! ขอบคุณมากค่ะ ดีใจมากเลยเป็น Comment แรกเลย (>///<)
    แหะๆ ถ้ามีเวลาจะแต่งอีกนะคะ ขอบคุณที่ติดตามอ่านฟิค P-P เรื่องแรกของเรามากค่ะ !!!

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 27 ธันวาคม 2555 / 15:08
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 27 ธันวาคม 2555 / 15:08
    #2
    0
  14. #1 KURIMU
    วันที่ 27 ธันวาคม 2555 / 13:33
    กริ๊ดดดดดด กำลังหาอ่านอยู่พอดีเลย

    ฟิคน่ารักมากๆเลยค่ะ แต่งอีกเยอะๆนะคะ XD
    #1
    0