Fic Detective Conan : Little Princess and Silver bullet Knight (Subaru x Haibara)

ตอนที่ 9 : อยู่กับฉันเถอะนะ (nc)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 572
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    16 พ.ค. 63

หลังจากสึบารุได้เห็นจดหมายแผ่นเล็กที่ร่างบางเขียนทิ้งไว้ เขาก็เกิดอาการร้อนใจอย่างมาก เขาจึงรีบขับรถออกไปตามหาเด็กสาวยังที่ต่างๆที่คิดว่าเธอน่าจะไป ท่ามกลางฝนที่กำลังตกกระหน่ำลงมาร่างสูงในรถSubaru 360 สีแดงได้แต่ภาวนาขอให้หาเธอพบและขอให้เธอปลอดภัยดี

'ถ้าเธอเป็นอะไรไปฉันจะไม่ยอมให้อภัยตัวเองแน่' เขาได้แต่นึกในใจ ร่างสูงได้หยุดจอดรถก่อนจะฝ่าฝนที่ตกกระหน่ำลงไปเดินหาร่างบางในที่ต่างๆ ทั้งป้ายรถเมย์ สถานีรถไฟ หรือแม้แต่สวนสาธารณะที่เธอเพิ่งไปมาเมื่อตอนเย็น แต่ก็ไม่พบแม้เงาของเธอ

'ไปอยู่ที่ไหนนะไอจัง' ร่างสูงได้แต่บ่นพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะนึกบางอย่างขึ้นได้ จากนั้นเขาจึงรีบขับรถออกไปตามหาเธออีกครั้ง สึบารุขับรถมายังบริเวณแม่น้ำเทมุซึ แต่ที่นี่ก็กลับเงียบสนิทเนื่องจากขณะนี้เป็นช่วงค่ำและฝนยังตกอีกด้วยทำให้ไม่มีผู้คนออกมายังที่แห่งนี้เลย เขาก็ได้แต่หวังว่าหากร่างบางยังพอจะนึกถึงเขาอยู่บ้างก่อนที่เธอจะหนีไปในที่ไกลๆ บางทีเธออาจจะมาที่นี่เพื่อบอกลาสถานที่แห่งความทรงจำที่ทั้งสองเคยมีร่วมกัน

สึบารุก้าวเท้าลงจากรถและฝ่าฝนที่กำลังตกปรอยๆเพื่อเดินสำรวจบริเวณริมแม่น้ำ ร่างสูงเดินไปยังศาลาเล็กๆที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำ เขาพบเข้ากับเด็กสาวคนหนึ่งกำลังนั่งก้มหน้าร้องไห้อยู่ ใช่แล้วเด็กสาวผมสั้นสีน้ำตาลคนนั้นก็คือคนที่เขากำลังตามหาอยู่ ไฮบาระ ไอ นั่นเอง

ร่างสูงรู้สึกโล่งอกเป็นอย่างมากที่ในที่สุดเขาก็หาเธอพบ จากนั้นเขาไม่รอช้ารีบเดินเข้าไปหาเธอก่อนจะนั่งคุกเข่าลงข้างหน้าเด็กสาว ร่างบางที่กำลังก้มหน้าร้องไห้อยู่นั้นได้เงยหน้าขึ้นมาช้าๆจนสบตาเข้ากับร่างสูงตรงหน้า

"นาย..." เสียงแผ่วเบาคล้ายกำลังจะหมดแรงของเด็กสาวเอ่ยออกมา

"เธอหนีออกมาแบบนี้ได้ยังไงกัน..มันอันตรายมากนะ เธอก็รู้ดีว่าพวกองค์กรนั่นมันร้ายกาจแค่ไหน ถ้ามันจับตัวเธอได้ล่ะ.." ร่างสูงเอ่ยกับเด็กสาวตรงหน้า

"ฉันไม่สนหรอก จะจับฉันไปฆ่าหรือจะทำอะไรก็ช่าง ฉันยอมได้ แต่สิ่งที่ฉันยอมไม่ได้ก็คือถ้าพวกมันจะทำกับคนฉันรัก.." ร่างบางตอบพลางใช้มือเล็กเช็ดน้ำตาที่เอ่อไหลออกมาก่อนจะพูดต่อ

"คนพวกนั้นรวมทั้งนายด้วยจะอันตรายถ้าอยู่ใกล้ฉัน เพราะงั้นทางที่ดีที่สุดคือฉันต้องหนี..ต้องหนีจากทุกคนไปให้ไกล ต้องไม่เกี่ยวข้องกับพวกเขาอีก" เด็กสาวบอกถึงเหตุผลที่ทำให้เธอตัดสินใจหนีออกมา

"แล้วเธอไม่นึกถึงความรู้สึกของพวกเขาบ้างเหรอ...ความรู้สึกของเด็กพวกนั้นที่ต้องสูญเสียเพื่อน ความรู้สึกของด็อกเตอร์อากาสะที่จะต้องเสียเด็กที่เขารักและคอยดูแลมาตลอดไป ความรู้สึกของเจ้าเด็กแว่นคนนั้นที่คอยปกป้องเธอและคอยช่วยเธอเสมอ แล้วก็ความรู้สึกของฉัน..." ร่างสูงชะงักไปครู่หนึ่ง

"คิดว่าฉันจะรู้สึกยังไงกันถ้าต้องสูญเสียเธอ ฉันไม่กลัวพวกองค์กรนั่นหรอกนะ แค่ได้ปกป้องเธอต่อให้ต้องเสี่ยงอันตรายแค่ไหนฉันก็ไม่กลัวหรอก ถึงจะต้องตายก็ไม่เป็นไร เพราะงั้นอย่าหนีเลยนะไอจัง..อยู่กับฉันเถอะ" ร่างสูงพูดพร้อมกับจับมือเล็กของร่างบางไว้

"นาย..." เธอเอ่ยออกมาเบาๆ

"เธอบอกว่าอยากให้ฉันคอยดูแล คอยปกป้องเธอไม่ใช่เหรอ ถ้าเธอหนีไปแบบนี้แล้วฉันจะปกป้องเธอยังไงล่ะ...อย่าอยู่ในที่ที่ฉันมองไม่เห็นเลยนะ ยังไงก็ช่วยอยู่ข้างๆฉันเถอะ" ร่างสูงเอ่ย

เมื่อร่างบางได้ยินดังนั้นเธอจึงโผเข้าไปกอดร่างสูงที่นั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้า พลางร้องไห้ออกมาอีกครั้ง

'จริงอยู่ที่ว่าโลกนี้มันอันตราย แต่สำหรับฉันน่ะโลกที่ไม่มีเขาคนนี้อยู่อันตรายยิ่งกว่าซะอีก แค่ก้าวเท้าเดินออกห่างจากเขามาแค่นิดเดียว ขาของฉันมันก็แทบไม่มีแรงเดินต่อไปแล้ว แค่คิดว่าถ้าหนีไปแล้วอาจจะไม่ได้เจอกันอีก หัวใจมันก็รู้สึกเจ็บปวดเหมือนจะแตกสลายลงให้ได้ ต่อไปไม่ว่าจะเป็นยังไงก็ช่าง แต่ตอนนี้ขอแค่ได้อยู่กับเขา แค่ได้อยู่ใกล้ๆเขาก็พอแล้ว เวลาแบบนี้แค่มีเขาอยู่ด้วย ฉันก็ไม่รู้สึกกลัวอะไรแล้ว รู้สึกปลอดภัยทุกครั้งเวลาที่มีเขาอยู่ข้างๆ เพราะงั้นฉันคนนี้จะไม่หนีอีกต่อไปแล้ว' เธอนึกในใจพลางร้องไห้และกอดร่างสูงแน่น

"ร้องออกมาเถอะ อึดอัดมากเลยใช่มั้ย กลัวมากเลยใช่รึเปล่า แต่ไม่ต้องกลัวอีกต่อไปแล้วนะ เพราะฉันจะอยู่ข้างๆเธอเอง" สึบารุพูดปลอบพลางลูบหลังเธอเบาๆ สักพักเธอถึงผละออกมา

"ว่าแต่ทำไมถึงรู้ว่าฉันอยู่นี่ล่ะ" เธอเอ่ยถาม

"ก็แค่นึกว่าบางทีถ้าเธอนึกถึงฉันก็อาจจะมาอยู่ที่นี่น่ะ" ร่างสูงตอบ

"แล้วที่บอกว่าจะหนีน่ะ จะหนีไปไหนงั้นเหรอ" ชายหนุ่มเอ่ยถามเด็กสาวกลับ เธอนิ่งไปสักพักก่อนจะตอบออกมา

"ไม่รู้เหมือนกัน...รู้แค่ว่าต้องหนีไปให้ไกลๆ" เธอพูดด้วยใบหน้าเศร้า

"อยากจะหนีแต่ไม่มีเป้าหมายอะไรเลยเนี่ยนะ...เธอนี่มันจริงๆจริงเลย คราวหลังน่ะถ้าคิดจะหนีก็ขอให้บอกฉันคนแรกเลยนะ" ร่างสูงพูดด้วยใบหน้าจริงจัง

"ถ้าบอกนายไปแบบนั้นจะเรียกว่าหนีได้ยังไงล่ะ" ร่างบางเอ่ยท้วง

"ก็หนีไปด้วยกันสิ ถ้าเธออยากหนีอีก ฉันจะไปกับเธอเอง...หนีไปอยู่ด้วยกันเลยดีมั้ย" ร่างสูงพูดพลางเชยคางคนตัวเล็กให้มองมายังเขา

ไฮบาระเลื่อนหน้าเข้าไปหาสึบารุก่อนจะจูบลงที่ริมฝีปากหนาของเขา คนตัวสูงที่นั่งย่อเข่าอยู่เบื้องล่างเผยอปากเล็กน้อยเพื่อตอบรับลิ้นเล็กของเด็กสาว การจูบที่ไม่ชำนาญของเธอไม่ได้ทำให้ร่างสูงขัดใจเลยสักนิด ตรงกันข้ามมันกลับทำให้หัวใจของเขาเต้นแรงจนแทบจะระเบิดออกมา ร่างสูงค่อยๆลุกขึ้นนั่งและยกคนตัวเล็กให้มานั่งบนตักแกร่งของเขาโดยที่ยังคงจูบกันอยู่อย่างนั้น อากาศเย็นจากฝนที่ตกอยู่ในขณะนี้ไม่อาจทำให้ทั้งสองหนาวสะท้านได้เลย เนื่องจากไออุ่นจากฝ่ายตรงข้ามที่พวกเขาได้รับนั้นทำให้ทั้งคู่อบอุ่นไปทั้งร่างกายและหัวใจ

หลังจากจูบกันอยู่สักพักร่างสูงจึงผละออก

"ฝนแล้งแล้ว กลับบ้านกันเถอะนะ" สึบารุเอ่ยชวน

"อื้ม" เด็กสาวตอบรับ จากนั้นทั้งคู่จึงได้กลับไปที่รถและเดินทางกลับ

"ด็อกเตอร์กับเจ้าเด็กแว่นยังไม่กลับมา เพราะงั้นนอนที่นี่นะ" ร่างสูงเอ่ยพลางดับเครื่องยนต์ตรงหน้าบ้านคุโด้

"ฉันขอปฏิเสธ คืนนี้ฉันขอกลับไปนอนที่บ้านดีกว่า" ร่างบางเอ่ยปฏิเสธ

"ไม่ได้ ถ้าเธอหนีไปอีก ฉันจะทำยังไง" ร่างสูงเอ่ยพลางจ้องเขม็ง

"ไม่หนีแล้วล่ะน่า" คนตัวเล็กเอ่ย

"ไม่เอา นอนที่นี่แหละ ฉันอยากนอนกับเธอ" สึบารุพูดพลางเท้าคางแล้วหันหน้าไปทางเด็กสาว

"คนบ้า พูดไม่น่าไว้ใจแบบนั้นใครจะไปอยากนอนด้วยยะ" เธอเอ่ยพลางหลบสายตาไปอีกด้าน

"ฉันสัญญาว่าคืนนี้จะไม่ทำอะไร" ร่างสูงพูดพลางยิ้มกริ่ม

"พูดแบบนั้นคิดว่าจะเชื่อเหรอ ไม่เชื่อหรอก" เด็กสาวพูดด้วยแววตาไม่ไว้ใจ

"งั้นจะให้ทำไงล่ะ" คนตัวสูงข้างๆเอ่ยถาม ร่างบางนั่งเงียบก่อนจะยื่นนิ้วก้อยเล็กๆไปหาร่างสูง

"หืมม" ร่างสูงทำหน้างงเล็กน้อย

"สัญญามาก่อนว่าคืนนี้จะไม่ทำอะไร ถึงจะยอมนอนด้วย" เด็กสาวเอ่ยพลางยื่นมือไปหาเขาพร้อมหันหน้าไปอีกด้านหลบตา

"อื้มม สัญญา" ชายหนุ่มพูดจบจึงเกี่ยวก้อยตอบเด็กสาว

"งั้นรีบเข้าบ้านกันเถอะ" ร่างสูงพูดจบจึงรีบลงมาเปิดประตูรถให้ร่างบาง ก่อนจะรีบเดินเข้าบ้านไปด้วยกัน

"นี่ก็ดึกมากแล้ว รีบไปอาบน้ำเถอะนะ ตัวเปียกแบบนี้เดี๋ยวจะไม่สบายเอาหรอก" สึบารุบอก

"มะ...ไม่เป็นไร" ร่างบางเอ่ยเสียงสั่น

"จะไปอาบเองดีๆ หรือจะให้ฉันอาบให้เหมือนคืนนั้น" ร่างสูงเอ่ยพลางเดินเข้ามาใกล้ๆร่างบาง

"ฉันไม่มีชุดให้เปลี่ยนนี่นา" เด็กสาวพูดพลางหลบตา

"เข้าใจแล้วล่ะ งั้นใส่เสื้อฉันไปก่อนแล้วกัน ในตู้นั่นน่ะ" เขาพูดพลางกวาดส่งสายตาไปที่ตู้เสื้อผ้า

"อะ...อื้ม งั้นฉันไปอาบน้ำก่อนนะ" ร่างบางพูดจบจึงรีบวิ่งเข้าห้องน้ำไป

ผ่านไปสักพักเด็กสาวก็ได้เปิดประตูและเดินออกมาจากห้องน้ำ ร่างสูงที่นั่งอยู่บนเตียงเผลอหันไปมอง เผยให้เห็นร่างบางที่กำลังใช้มือข้างหนึ่งเช็ดผมสีน้ำตาลที่กำลังเปียกอยู่ให้แห้ง

เธอในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวใหญ่ของเขาช่างดูเย้ายวนชวนหลงไหลจนต้องจ้องมองตาไม่กระพริบราวกับตกอยู่ในภวังค์

"คือ...มันมีแค่ตัวนี้ที่ฉันพอจะใส่ได้น่ะ" ร่างบางหันมาเอ่ยกับร่างสูงที่นั่งจ้องเธออยู่บนเตียง

"นี่..นาย" ร่างบางเอ่ยเรียกเมื่อเห็นว่าเขานั่งนิ่งไม่ยอมตอบ

"ห้ะ.." สึบารุเอ่ยขึ้นเมื่อรู้สึกตัวว่าได้ยินร่างบางเรียก

"ไปอาบน้ำสิ นายก็เปียกฝนมาด้วยเหมือนกันนะ" เธอบอก

"อืม จะไปอาบเดี๋ยวนี้แหละ เธอหลับพลางได้เลยนะ" ร่างสูงเอ่ยก่อนจะรีบเข้าไปอาบน้ำ

เมื่อร่างสูงอาบน้ำแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้วเดินมาที่เตียงก็เห็นว่าเด็กสาวได้นอนหลับไปแล้ว เขาจึงพาร่างขึ้นไปนอนบนเตียงข้างๆเธอ ก่อนจะขยับตัวเข้าไปใกล้ๆแล้วใช้มือแกร่งกอดคนตัวเล็กไว้

"อื้ออ ไหนบอกจะไม่ทำอะไรไง" ร่างบางรู้สึกตัวจึงเอ่ยขึ้นทั้งที่ตายังปิดอยู่

"ไม่ได้จะทำอะไรซะหน่อย แค่ขอกอด..ไม่ได้งั้นเหรอ" ชายหนุ่มเอ่ยถาม

"อืมม...ก็ได้" เมื่อเด็กสาวเอ่ยอนุญาตเขาจึงโอบกอดเธอแน่นขึ้นจนรู้สึกถึงส่วนอ่อนนุ่มบางส่วนของร่างบาง

"นะ...นี่ไม่ใส่บรานอนงั้นเหรอ" ร่างสูงเอ่ยถามหน้าแดง

"ก็มันเปียกนี่นาจะใส่ได้ไง...มีอะไรยะ คงไม่ได้คิดอะไรลามกๆอยู่ใช่มะ" ร่างบางเอ่ยเสียงแข็ง

"ปละ...เปล่า นอนเถอะนะ เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว" ร่างสูงพูดจบจึงลูบผมเธอจนเธอหลับไป และไม่นานนักเขาก็หลับตามเธอไป

เช้าวันรุ่งขึ้นสึบารุค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมาและพบว่าเด็กสาวที่นอนข้างๆเขาเมื่อคืนได้หายไปแล้ว เขารู้สึกตกใจมากจึงรีบลงมายังชั้นล่างและมองหาเด็กสาว แล้วก็พบว่าที่จริงแล้วเธอไม่ได้หายไปไหนเพียงแต่มาทำอาหารเช้าในครัวเท่านั้น ร่างสูงค่อยๆเดินเข้าไปหาเธอแล้วกอดเธอจากด้านหลัง ทำให้เด็กสาวที่ทำอาหารอยู่ในกระทะสะดุ้งตกใจเล็กน้อย

"ตกใจหมดเลย" ร่างบางเอ่ย

"ฉันนี่สิที่ต้องตกใจ ตื่นมาก็ไม่เห็นเธอ นึกว่าหนีไปแล้วซะอีก" ร่างสูงกระซิบไปที่ข้างหูเด็กสาว

"ไม่หนีไปไหนแล้วล่ะ" ร่างบางเอ่ยพร้อมกับตักอาหารขึ้นมาใส่จาน

"หอมจัง" ร่างสูงสูดกลิ่นอาหารที่ร่างบางทำพลางเอ่ยออกมา

"อื้มม นี่ก็หอม" ร่างสูงพูดหลังหอมไปที่ต้นคอขาวของร่างบางหนึ่งฟอด

"นี่ จริงๆเลยนะ.." เด็กสาวตีไปที่แขนของชายหนุ่ม

"แต่งงานกับเด็กอายุ15นี่ ติดคุกกี่ปีกันนะ" สึบารุเอ่ย

"คนบ้า พูดอะไรก็ไม่รู้" ร่างบางตีเขาอีกหนึ่งที

"รีบโตไวๆหน่อยนะไอจัง อยากได้มาเป็นภรรยาแล้วล่ะ" สึบารุพูดพร้อมยิ้มกริ่ม

"ฉันก็โตแล้วนะ ที่จริงปีนี้ก็อายุ25แล้ว ไม่ใช่เด็กแบบที่นายเห็นซะหน่อย" ร่างบางบอก

"นั่นสินะ" เขาตอบ

"อาหารนี่ดูเป็นไง ฉันตั้งใจตื่นเช้ามาทำให้นายกินเลยนะ" ไฮบาระเอ่ยถาม

"อาหารมันก็น่ากินอยู่หรอกแต่ดูเหมือนคนทำจะน่ากินกว่า" ร่างสูงพูดพลางใช้มือหนาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ร่างบางใส่อยู่

"นี่ อย่านะ อย่าสิ" ร่างบางเอ่ยห้ามพลางแกะมือเขาออก

"ก่อนกินอาหารขอกินคนทำก่อนแล้วกันนะ" ร่างสูงพูดพลางยิ้มเจ้าเล่ห์

"อย่านะ สัญญาแล้วไม่ใช่เหรอว่าจะไม่ทำอะไรน่ะ" ไฮบาระเอ่ยย้ำถึงสัญญาเมื่อคืน

"ก็สัญญาว่าจะไม่ทำเมื่อคืน แต่ไม่ได้สัญญาว่าจะไม่ทำตอนเช้านี่" ร่างสูงเอ่ยพร้อมยกยิ้มพลางแทรกตัวเข้าไปหาร่างบาง

"ดะ...เดี๋ยวจะมีคนมาเห็นเข้านะ" เธอเอ่ยเตือน

"ใครจะเห็นกันที่นี่มีแค่ฉันกับเธอเท่านั้นแหละ" สึบารุบอก

"งะ..งั้นไปที่เตียงไม่ได้เหรอ โซฟาก็ยังดี" ร่างบางเอ่ยขอ

"มันอดใจไม่ไหวนี่นา ใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวบางของฉันแบบนี้ แล้วยังจะมาทำอาหารให้กินอีก ไม่คิดว่ามันน่ารักเกินไปหน่อยเหรอ ใครจะทนได้กัน ฮึ" ร่างสูงเอ่ยกระซิบพลางแทรกตัวไปยังร่างเล็กเรื่อยๆ จากนั้นการกระทำอันนำพามาซึ่งความสุขแก่ร่างกายของทั้งคู่ได้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้งในเช้าวันใหม่ จากจังหวะที่เนิบช้าก็ค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็นหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆโดยมีเสียงเนื้อที่กระทบกันและเสียงครางหวานของร่างบางที่หลุดออกมาอย่างไม่ขาดสาย การกระทำเช่นนี้คงจะดำเนินต่อไปอีกพักใหญ่จนกว่าความต้องการของพวกเขาทั้งคู่จะได้รับการปลดปล่อย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

162 ความคิดเห็น

  1. #142 papermail (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 23:07

    สู้ๆนะคะ อ่านไปก็เศร้าตามไอจังไปเลยค่ะ ถ้าการที่เราอยู่ข้างๆมันอาจจะทำร้ายคนที่เรารัก มันคงเป็นการเดินออกมาที่เจ็บปวดมากจริง งื้อออ ถึงจะ nc พาให้ใจฟู แต่ยังเศร้าอยู่เลย

    #142
    0
  2. #129 chatameena (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 19:13
    ทำไมคุณสึถึงแผนสูงขนาดเน้ แต่เด็กมันน่ารักอ่ะนะะะ
    #129
    0
  3. #56 pw_214 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 23:36
    อาหารไหม้คากระทะแล้วค่าาา แหมๆๆ ติดคุกกี่ปีนะกว่าไอจังจะ20
    #56
    1
  4. #55 นทนท (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 22:38

    รักรีดมากเลย ทำต่อไปเยอะๆนะคะ สนุกมาก เป็นกำลังใจให้ ตามอ่านทุกวันเลย ♥️♥️♥️♥️♥️

    #55
    1
  5. #53 NameNami (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 21:11
    งืออเขินกับทุกประโยคของคุณสึเลยอ่าา ทำไมอบอุ่นแบบนี้คะ ขอncแบบนี้เยอะๆเลยได้มั้ยคะไรท์ มันฟินมั่กมากกก >\\\\<
    #53
    1
  6. #52 สิรินทร์ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 21:07

    คุณสึนะคุณสึ เขินนนนอยากให้มี(nc)แบบนี้อีกบ่อยๆจังงง

    เลือดแทบพุ่ง อ๊ายยยยย~~~ เป็นกำลังใจให้นะค่ะ

    รอติดตามตอนต่อไปอยู่นะค่ะ

    #52
    1
  7. #51 Nura_Riku (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 21:03
    โอ้ยยยย คุณสึช่วยใจเย็นๆก่อนได้ใหม//บ้าเอ้ยนิยายไม่ขึ้นแจ้งเตือนอีกแล้ว!!!
    #51
    1
  8. #50 xilivegtar (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 21:01

    แซ่บเว่อออ รอๆนะคะ
    #50
    1
  9. #49 Minoon_ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 20:57

    'ยังไงก็ช่วยอยู่ข้างๆฉันเถอะนะ' งื้ออออออคุณสึอบอุ่นมากค่ะ น้องไอจังอย่าหนีไปอีกนะ;-;
    #49
    3
  10. #48 ฟูมิจัง (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 20:53

    โอ่ยยยคุณสึ เบาๆกับน้องหนูหน่อย
    #48
    1