Fic Detective Conan : Little Princess and Silver bullet Knight (Subaru x Haibara)

ตอนที่ 6 : ทำตามหัวใจ (nc)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 680
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    12 พ.ค. 63

สึบารุถูกส่งตัวไปรักษาอาการบาดเจ็บที่โรงพยาบาลกุนมะ ซึ่งอยู่ไม่ไกลนักจากสถานที่ตั้งแคมป์ ไฮบาระและเพื่อนๆขบวนการนักสืบเยาวชนได้เดินทางมายังโรงพยาบาลโดยมีด็อกเตอร์อากาสะเป็นคนขับตามรถฉุกเฉินของโรงพยาบาลมา ขณะนี้พวกเขาทั้งหมดต่างมาถึงยังโรงพยาบาลและได้นั่งรออยู่หน้าห้องฉุกเฉิน สักพักคุณหมอก็ได้เดินออกมา ก่อนจะอธิบายอาการคร่าวๆของสึบารุให้พวกเขาฟัง

"คนไข้ปลอดภัยดีครับ บาดแผลของเขาไม่ได้โดนจุดสำคัญแต่โดนเข้าที่เส้นเลือดใหญ่จึงทำให้เสียเลือดไปเยอะ ตอนนี้ทางโรงพยาบาลเลยได้ทำการให้เลือดอยู่ คงจะต้องนอนพักดูอาการและให้เลือดที่โรงพยาบาลสักหนึ่งคืนนะครับ จากนั้นจึงจะสามารถกลับบ้านได้" หมอเอ่ย

"เข้าใจแล้วครับ ขอบคุณมากครับคุณหมอ" ด็อกเตอร์กล่าวขอบคุณพลางโค้งคำนับให้กับคุณหมอ

"ครับ แล้วหมออยากให้ญาติช่วยเฝ้าคนไข้ด้วยนะครับ เผื่อเขารู้สึกตัวขึ้นมากลางดึก ถ้าไม่มีอะไรแล้วหมอขอตัวก่อนนะครับ" คุณหมอพูดจบจึงรีบเดินจากไป จากนั้นไม่นานสารวัตรยามามูระก็เดินมายังพวกเขา

"มีอะไรรึเปล่าครับคุณสารวัตร" ด็อกเตอร์ถามอย่างสงสัย

"คือว่าพวกคุณเป็นผู้พบศพ ผมก็เลยอยากจะขอให้พวกคุณไปให้ปากคำที่โรงพักกับผมหน่อยน่ะครับ" เขาตอบ

"อะ...เอ่อ แต่ว่าผมต้องดูแล.." ด็อกเตอร์ไม่ทันพูดจบไฮบาระก็พูดขึ้นมา

"ไปเถอะค่ะด็อกเตอร์ เดี๋ยวหนูจะดูแลเขาให้เอง...คุณสึบารุน่ะ" ร่างบางเอ่ยออกมา

"จะดีเหรอหนูไอ" ด็อกเตอร์เอ่ยอย่างลังเล

"ไม่เป็นไรหรอกครับ เดี๋ยวพวกเราก็จะช่วยคุณไฮบาระดูแลคุณสึบารุด้วย" มิตสึฮิโกะบอกกับด็อกเตอร์

"ไม่ต้องหรอก พวกเธอน่ะไปพักกันเถอะ วันนี้ก็หาฉันมาทั้งวันแล้วนี่ ไหนจะเรื่องที่ต้องเจอกับศพนั่นอีก คงจะเหนื่อยกันแย่แล้ว.." ไฮบาระบอก

"ตะ..แต่ว่า.." มิตสึฮิโกะทำท่าจะพูดต่อแต่ก็ต้องชะงัก

"เอาน่าให้ไอจังดูแลพี่สึบารุนั่นแหละดีแล้ว คนยิ่งเยอะก็จะยิ่งวุ่นวายนะ พวกเราอยู่ไปก็ช่วยอะไรไม่ได้อยู่ดี" อายูมิเอ่ย

"นั่นสิ ฉันเหนียวไปทั้งตัวแล้วด้วย อยากอาบน้ำจะแย่" เก็นตะเอ่ยอย่างเห็นด้วย

"แต่ว่าเธอไม่เป็นไรแน่นะไฮบาระ วันนี้เธอก็เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว...ไหวงั้นเหรอ" โคนันเอ่ยถามเด็กสาวด้วยความเป็นห่วง

"อื้ม...สบายมาก" ร่างบางพูดพลางส่งยิ้มออกมาอย่างต้องการจะยืนยัน

"โอเค งั้นพวกเราไปกันเถอะ" โคนันเอ่ยชวนเพื่อนๆ

"ไปก่อนนะไอจัง" อายูมิบอกลาเพื่อนสาว

"ไปก่อนนะ" เก็นตะคุงพูดพลางโบกมือลา

"เจอกันพรุ่งนี้นะคร้าบคุณไฮบาระ" มิตสึฮิโกะเอ่ย

"ดูแลตัวเองดีๆล่ะไอคุง" ด็อกเตอร์บอกลาไฮบาะเป็นคนสุดท้ายก่อนจะรีบเดินนำเด็กๆกลับไป

ไฮบาระเปิดประตูเข้าไปเจอเข้ากับร่างสูงที่นอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียงนอนของโรงพยาบาล เธอเดินไปใกล้ๆเขาก่อนจะนั่งลง และใช้มือเล็กจับมือหนาของเขามาอังไว้ที่แก้ม

"มือนายอุ่นจัง...คงจะดีขึ้นเยอะแล้วสินะ รีบๆตื่นขึ้นมาฟังฉันบ่นเดี๋ยวนี้เลย " เด็กสาวเอ่ยกับชายหนุ่มที่กำลังนอนไม่รู้สึกตัวอยู่

"พอได้ยินฉันพูดแบบนี้ก็เลยไม่อยากตื่นขึ้นมาแล้วสินะ...งั้นถ้าบอกว่ามีเรื่องสำคัญจะบอกล่ะ มีบางคำใช่มั้ย..ที่ฉันไม่ค่อยพูดให้นายฟังน่ะ งั้นวันนี้จะยอมพูดหนึ่งวันถ้านายฟื้นขึ้นมา...แค่วันนี้เท่านั้นนะ เพราะงั้นถ้าได้ยินแล้วก็รีบๆตื่นขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลย...คนบ้า" ร่างบางเอ่ยออกไปแต่ก็ไร้การตอบสนองจากคนตรงหน้า สักพักเธอจึงฟุบหลับลงไปด้วยความเหนื่อยล้า

ในช่วงกลางดึกของคืนนั้นสึบารุได้รู้สึกตัวและลืมตาตื่นขึ้น เขาเหลือบไปเห็นไฮบาระที่นั่งอยู่บนเก้าอี้และฟุบหน้าหลับอยู่บนเตียงโดยที่ยังจับมือหนาของเขาเอาไว้ ร่างสูงยิ้มออกมาอย่างรู้สึกเอ็นดูเด็กสาวตรงหน้า เขาพยายามยกแขนข้างซ้ายที่ยังเจ็บอยู่ขึ้นมาลูบไปที่หัวของเธอเบาๆ

ร่างบางรู้สึกได้ถึงสัมผัสของมืออุ่นๆเธอจึงลืมตาตื่นขึ้น ทำให้เห็นว่าชายหนุ่มคนที่เธอเป็นห่วงอยู่นั้นได้ฟื้นขึ้นมาแล้ว

"นาย..ฟื้นแล้วงั้นเหรอ" ร่างบางเอ่ยออกมาเบาๆ

"อืมม คงจะสลบไปเพราะฤทธิ์ยาล่ะนะ ไม่ได้เป็นอะไรมากหรอก" สึบารุบอกกับเด็กสาว

"เหรอ งั้นก็ดีแล้วแหละ" ร่างบางเอ่ยอย่างรู้สึกโล่งใจ

"แล้วคนอื่นๆล่ะ หายไปไหนกันหมด" สึบารุเอ่ยถามอย่างสงสัยเมื่อไม่เห็นด็อกเตอร์อากาสะและขบวนการนักสืบเยาวชนที่ควรจะอยู่ที่นี่ด้วย

"กลับกันไปหมดแล้วล่ะ คืนนี้ฉันเลยต้องอยู่เฝ้านาย" ไฮบาระบอกกับสึบารุ

"งั้นเหรอ ดีจังที่พอฟื้นขึ้นมาแล้วได้อยู่กับเธอสองคนแบบนี้" ร่างสูงพูดพลางส่งรอยยิ้มเจ้าเล่ห์มาให้เธอ

"เจ็บอยู่แบบนี้ยังจะมาทะลึ่งได้อีกนะ เดี๋ยวเถอะ" เด็กสาวพูดพลางเอามือกอดอกแล้วจ้องเขม็งไปยังร่างสูงที่นอนอยู่บนเตียง

"เปล่าซะหน่อย..แล้วก็เมื่อกี้ฉันน่ะฝันแปลกๆด้วย ฝันว่าเธอขอให้ฉันฟื้นแล้วก็บอกว่ามีอะไรจะพูดกับฉัน" สึบารุบอกกับเด็กสาว

"เอ๊ะ...ได้ยินด้วยงั้นเหรอ" ร่างบางตกใจจนเผลอพูดออกมา

"ได้ยินงั้นเหรอ...เธอพูดจริงๆสินะ" ร่างสูงพูดพร้อมกับยิ้มออกมา

"อะ...เอ่อ เปล่านะ ไม่ใช่ซะหน่อย" ไฮบาระรีบพูดปฏิเสธ

"มีอะไรจะบอกฉันก็บอกมาเถอะน่า ฉันอยากฟังมันจากปากเธอนะ...ไอจัง" ร่างสูงคาดคั้น

"คือ..มันเป็นคำพิเศษน่ะ ก็เลยไม่อยากจะพูดมันออกมาบ่อยๆ เพราะถ้าพูดบ่อยเกินไปล่ะก็ ครั้งหน้ามันอาจจะกลายเป็นแค่คำธรรมดาๆไปเลยก็ได้" ร่างบางเอ่ยกับร่างสูง

สึบารุได้ยินดังนั้นจึงใช้มือหนาจับไปที่ใบหน้าเรียวของเธอให้จ้องมามองเขา

"สำหรับฉันน่ะ ถ้าเป็นคำที่เธอพูดมันก็พิเศษหมดนั่นแหละ ต่อให้เธอจะพูดคำเดิมๆอีกกี่พันล้านครั้ง ฉันก็ยังจะฟังแล้วก็คิดว่ามันพิเศษเสมอ เพราะงั้นเธอน่ะ..."

"ฉันรักนาย" ร่างบางเอ่ยออกมาพลางจ้องเขา

"พูดอีกทีสิ.." สึบารุเอ่ยถามซ้ำ

"ฉันรักนายนะ" ร่างบางเอ่ยอีกครั้ง

"อีกครั้งสิ ไอจัง" ร่างสูงขอให้เธอพูดอีกครี้ง

"บอกว่ารักนายไง" ไฮบาระพูดย้ำ

"อีก.." ไม่ทันที่ร่างสูงจะได้เอ่ยอะไรต่อ เด็กสาวก็ปิดปากหนาของเขาด้วยริมฝีปากบางของเธอ พร้อมทั้งส่งลิ้นเล็กเข้าไปในปากของเขาด้วย ร่างสูงกอบโกยความหวานจากปากบางอย่างรู้สึกโหยหาสัมผัสนี้ ก่อนจะผละออกมาโดยที่หน้าผากยังชนอยู่กับเด็กสาว

"รักเธอเหมือนกันนะ" เมื่อร่างสูงพูดจบทั้งคู่จึงจูบกันต่ออีกพักใหญ่ก่อนที่ไฮบาระจะดันอกแกร่งของชายหนุ่มออกเบาๆ

"พอได้แล้ว นอนพักเถอะนะ นายน่ะยังไม่หายดีเลยนะ" ร่างบางบอกกับร่างสูง ทำให้เขาจำเป็นต้องผละออกอย่างรู้สึกเสียดาย

"จูบกันต่อทั้งคืนเลยไม่ได้เหรอ" สึบารุพูดพร้อมส่งสายตาเศร้าๆมาให้ร่างบาง

"ไม่ได้ย่ะ นอนพักไปเลย" ไฮบาระพูดจบจึงดันร่างชายหนุ่มเบาๆให้นอนลงไปนอนบนเตียง แต่สึบารุก็ใช้มือปลาหมึกของเขาดึงร่างบางลงมานอนบนเตียงด้วย

"ทำอะไรของนายน่ะ ปล่อยนะ" ร่างบางดิ้นไปมาจนเผลอไปโดนแผลของชายหนุ่ม

"โอ้ยยย" ร่างสูงร้องออกมาอย่างเจ็บปวด

"เจ็บเหรอ ขอโทษนะ นายก็อย่าทำแบบนี้สิ" ไฮบาระพูดอย่างรู้สึกผิด

"ถ้าไม่อยากให้ฉันเจ็บเธอก็อย่าดิ้นสิ ถ้าอยากให้ฉันนอน เธอก็ต้องนอนกับฉันด้วย...บนเตียงนี่น่ะ" เขาพูดพลางกอดร่างบางไว้แน่น

"ได้ยังไงกัน นี่มันเตียงคนไข้นะ ฉันจะลงไปนอนบนโซฟา ปล่อยเลยนะ" ไฮบาระที่ตอนนี้กำลังซุกอยู่ในอกแกร่งของชายหนุ่มเอ่ยขึ้น

"ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอลงไปนอนปวดหลังบนโซฟานั่นหรอกนะ นอนบนเตียงกับฉันนี่แหละ แต่ถ้าเธอยังดื้อจะไปนอนบนโซฟาให้ได้ ฉันก็จะลงไปนอนบนโซฟากับเธอด้วย" สึบารุเอ่ยพร้อมยกยิ้ม

"นายนี่มันจริงๆเลยนะ เข้าใจแล้วล่ะ งั้นก็นอนด้วยกันนี่แหละ" เด็กสาวเอ่ยพลางฟุบหน้าลงบนอกของเขา สึบารุเห็นเช่นนั้นจึงลูบผมเธอเบาๆ

"เจอเรื่องเหนื่อยๆมาทั้งวันแล้ว นอนหลับเถอะนะ" เขาลูบหัวเธอจนเธอหลับไปจากนั้นไม่นานเขาก็ผลอยหลับตามเธอไป

 

.....เวลาผ่านไปจนตอนนี้สึบารุอาการดีขึ้นมาก พวกเขาทั้งหมดจึงได้เดินทางกลับบ้านกัน.....

ณ.บ้านด็อกเตอร์อากาสะ

"ไอคุงวันนี้ฉันคงจะไม่กลับบ้านนะ มีธุระที่ต้องไปทำกับชินอิจินิดหน่อยน่ะ อยู่บ้านคนเดียวได้ใช่มั้ย" ด็อกเตอร์อากาสะเอ่ยถาม

"ได้ค่ะ ว่าแต่ธุระที่ว่านี่เกี่ยวกับองค์กรนั่นใช่รึเปล่า ถึงไม่อยากให้หนูเข้าไปยุ่งน่ะ" ไฮบาระเอ่ยถามด้วยสีหน้าสงสัย

"ปละ...เปล่า ไม่ใช่หรอก เรื่องคดีของชินอิจิน่ะ" เขาตอบปฏิเสธเด็กสาวไป

"อ๋อ งั้นเหรอคะ" ร่างบางพูดอย่างไม่ค่อยอยากจะเชื่อ

"อ้อ แล้วก็ไปดูสึบารุคุงหน่อยก็ดีนะ ถึงอาการจะดีขึ้นแล้วแต่ก็ยังไม่หายดี ฉันทำซุปไว้ในครัวด้วย ฝากเอาไปให้เขาทีล่ะ" ด็อกเตอร์อากาสะสั่งกับเด็กสาว

"เข้าใจแล้วค่ะ" ไฮบาระตอบรับ

"งั้นฉันไปก่อนนะ" ด็อกเตอร์พูดจบจึงรีบเดินออกจากบ้านและขับรถเต่าคันสีเหลืองออกไปจนลับตา

เมื่อเห็นว่าด็อกเตอร์ไปแล้ว ไฮบาระก็รีบเข้าไปในครัวก่อนจะยกหม้อซุปแล้วพาไปยังบ้านข้างๆ

"ฉันเอาซุปมาให้น่ะ" เด็กสาวเอ่ยกับร่างสูงที่ออกมาเปิดประตูให้

"เข้ามาก่อนสิ" สึบารุบอก จากนั้นร่างบางจึงเดินเข้าไปภายในบ้าน

"ดีขึ้นแล้วใช่มั้ย ยังเจ็บแผลอยู่อีกรึเปล่า" ร่างบางเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง พร้อมกับวางถ้วยซุปที่เธอตักมาให้ตรงหน้าชายหนุ่ม

"อื้ม ไม่เจ็บแล้วล่ะ" สึบารุบอก

"งั้นเหรอ เห็นนายสบายดีแบบนี้แล้วฉันก็สบายใจ งั้นฉันไปก่อนนะ" ร่างบางเอ่ยพลางทำท่าจะเดินกลับ แต่สึบารุก็ใช้มือหนาของเขาคว้าแขนของเธอไว้

"มีอะไรงั้นเหรอ" ไฮบาระหันมาเอ่ยถามด้วยสีหน้าสงสัย

"เอ่อ....เอ่อ..โอ้ยยยย เจ็บแผลน่ะ อยู่ดีๆแผลฉันมันก็เจ็บขึ้นมา จะอักเสบรึเปล่านะ เจ็บมากๆเลยล่ะ" สึบารุพูดพลางทำสีหน้าเจ็บปวดทั้งที่ความจริงแล้วเขาไม่ได้รู้สึกเจ็บแผลอะไรเลยสักนิด เขาเพียงแต่อยากให้เธออยู่ดูแลเขาต่ออีกหน่อยก็เท่านั้น กลับกันร่างบางคนที่โดนเขาตบตาอยู่นั้นได้รู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก

"นาย..เป็นอะไรมากมั้ย เจ็บมากเลยเหรอ" ไฮบาระปรี่เข้ามาถามเขาด้วยความเป็นห่วง

"อือ..เจ็บมากๆเลยล่ะไอจัง แบบนี้ใช้แขนข้างนี้ไม่สะดวกแน่ เพราะงั้นเธอช่วยฉันหน่อยได้มั้ย.." ร่างสูงเอ่ย

"ช่วยอะไรงั้นเหรอ" เด็กสาวถาม

"ช่วยมาเป็นแขนซ้ายให้ฉันหน่อย" สึบารุบอกกับไฮบาระ

"ห๊ะ หมายความว่ายังไงงั้นเหรอ" ไฮบาระเอ่ยถามอย่างสงสัย

"ก็อย่างเช่นช่วยมาป้อนข้าวหรือหยิบจับนู่นนี่ให้ฉันหน่อยน่ะ พอแขนข้างที่ถนัดมันเจ็บแบบนี้ก็เลยทำอะไรไม่ค่อยได้น่ะ...ช่วยฉันหน่อยนะ" ร่างสูงเอ่ยเป็นเชิงขอร้อง

"อะ...อื้ม ก็ได้อยู่หรอกนะ ที่นายต้องมาเป็นงี้ก็เพราะฉันนี่นา" เด็กสาวตอบตกลง

"งั้นก่อนอื่นก็ช่วยป้อนซุปนี่ให้ฉันหน่อยสิ" สึบารุชี้นิ้วไปที่ซุปที่ตั้งอยู่ตรงหน้าเขา ร่างบางบรรจงหยิบถ้วยซุปขึ้นมาก่อนจะตักคำเล็กๆแล้วเป่าให้หายร้อน จากนั้นจึงป้อนใส่ปากร่างหนาไป

"รสชาติเป็นไงบ้าง ด็อกเตอร์เป็นคนทำน่ะ" ไฮบาระเอ่ยถาม

"ก็อร่อยดีนะ แต่ไม่รู้ว่ามันอร่อยขึ้นเพราะว่าเธอเป็นคนป้อนรึเปล่า" ร่างสูงยิ้มเจ้าเล่ห์

"พูดมากจริง กินๆเข้าไปเถอะย่ะ" เด็กสาวพูดจบจึงรีบๆตักซุปคำใหญ่ๆส่งเข้าปากหนาไปเรื่อยๆจนหมดถ้วย

"อืม ซุปหมดละ ทีนี้ก็หมดหน้าที่ฉันแล้วใช่มั้ย ฉันจะได้รีบกลับสักที นี่ก็เริ่มจะมืดแล้ว" ไฮบาระเอ่ย

"เดี๋ยวสิ ช่วยพาฉันขึ้นไปบนห้องนอนหน่อยได้มั้ย" ร่างสูงเอ่ยขอ

"อะไรกันยะ นายเป็นแผลที่แขนนะไม่ได้เป็นที่ขาซะหน่อย ทำไมถึงจะเดินขึ้นไปเองไม่ได้ล่ะ" ไฮบาระพูดพลางเอามือกอดอกจ้องเขม็งไปที่ชายหนุ่ม

"ขอแค่นี้ไม่ได้เหรอ ใจร้ายจังเลยนะเธอน่ะ ทั้งๆที่ฉัน.." ร่างสูงพูดไม่ทันจบก็โดนร่างบางชิงพูดขึ้นมาซะก่อน

"พอละๆ ไม่ต้องพูดมาก จะพาขึ้นไปก็ได้ บ่นมากจริงนะคนแก่ๆเนี่ย" ไฮบาระบ่นแต่ก็เข้ามาพยุงสึบารุขึ้นไปบนห้อง

"เสร็จละ ฉันจะกลับจริงๆแล้วนะคราวนี้" ไฮบาระพูดพลางทำท่าทำเปิดประตูออกไป แต่โดนชายหนุ่มใช้แขนสองข้างมากอดรั้งเธอไว้จากข้างหลัง

"อะไรอีกล่ะเนี่ย" ร่างบางเอ่ย

"อาบน้ำใช้ฉันหน่อยสิ" ร่างสูงกระซิบไปที่หูของร่างบาง ทำให้ใบหน้าของเธอรู้สึกร้อนผ่าวขึ้นมาทันใด

"พะ...พูดอะไรน่ะ นั่นมันน่าอายนะ ไม่เอาด้วยหรอก" ไฮบาระพูดเสียงสั่น

"แล้วจะให้ฉันทำยังไงล่ะ ให้นอนทั้งๆที่ตัวเหนียว เหม็นเหงื่อแบบนี้น่ะเหรอ" สึบารุพูดพลางดึงเด็กสาวให้หันหน้ามาหาก่อนจะดันตัวเขาไปชิดเธอเพื่อให้เธอได้สูดกลิ่นเหงื่อจากร่างกายของเขา

"ไม่สงสารฉันเหรอ...ไอจัง" ร่างสูงกระซิบที่หูเธออีกครั้ง

"เข้าใจแล้วล่ะ...จะอาบให้ก็ได้ แต่ห้ามทำอะไรรุ่มร่ามนะ" ไฮบาระเอ่ยขอ

"ครับ" พูดจบร่างสูงก็พาร่างบางมานั่งที่เตียงก่อนที่เขาจะเข้าไปถอดเสื้อผ้าแล้วเดินออกมาในร่างเปลือยท่อนบน มีเพียงผ้าขนหนูผืนเดียวที่ห่อหุ้มส่วนล่างไว้ ไฮบาระเห็นดังนั้นจึงได้แต่หน้าแดงด้วยความเขิน

"เปิดน้ำอุ่นในอ่างไว้ให้แล้วนะไปอาบด้วยกันเถอะ" ร่างสูงเอ่ยออกมาพร้อมรอยยิ้ม

"ไม่ย่ะ!!" ไฮบาระพูดอย่างหนักแน่น

"ฮ่าฮ่าเข้าใจแล้วล่ะ ไหนบอกจะมาอาบน้ำให้ฉันไง มาสิ" ร่างสูงพูดพร้อมกวักมือเรียก เธอจึงจำใจต้องลุกขึ้นเดินเข้าไปในห้องน้ำพร้อมกับเขา ร่างสูงปลดผ้าขนหนูก่อนจะก้าวลงไปในอ่าง

"คนบ้า ทำไมถึงปลดผ้าขนหนูออกแบบนั้นล่ะ โรคจิตที่สุดเลย" ไฮบาระกระหน่ำตีไปที่อกของสึบารุที่นั่งแช่อยู่ในอ่าง

"จะอาบน้ำก็ต้องแก้ผ้าสิ แล้วก็ทำเหมือนกับว่าไม่เคยเห็นฉันเปลือยไปได้ ฉันว่าเธอเห็นออกจะบ่อยนะ" สึบารุพูดพลางยิ้มเจ้าเล่ห์

"คนบ้า พูดอะไรก็ไม่รู้ ลามกที่สุด" ไฮบาระพูดจบจึงตีเขาอีกครั้ง

"นี่อย่าเอาแต่ตีฉันสิ จะมาอาบน้ำให้ฉันไม่ใช่เหรอ ถูให้หน่อยสิ" สึบารุพูดพลางส่งฟองน้ำถูตัวมาให้ไฮบาระ เด็กสาวรับมาก่อนจะใช้มันขัดถูและลูบไล้ไปตามตัวของสึบารุ

ร่างบางถูไปสักพักก็โดนสึบารุดึงมือและฉุดเธอลงไปในอ่าง ทำให้ตอนนี้เธอเปียกไปทั่วทั้งตัว

"คนบ้าาาาา ทำอะไรน่ะ ฉันเปียกหมดแล้วน้าาา" เธอบ่นและตีเขาไม่ยั้ง

"ไหนๆก็ไหนๆแล้ว อาบน้ำด้วยกันเถอะนะ" สึบารุกระซิบกับเด็กสาว

"ไม่มีทาง นี่มันน่าอายเกินไป" ไฮบาระยังยืนที่จะปฏิเสธ

"ทำอย่างกับว่าเราไม่เคยอาบน้ำด้วยกันไปได้" สึบารุเอ่ย

"ก็ไม่เคยนี่นา" ร่างบางเอ่ย

"ทำไมจะไม่เคยล่ะ ก็ตอนนั้น.." สึบารุชะงักเมื่อนึกขึ้นได้ว่าตอนที่เขาพาเธอไปอาบน้ำในตอนนั้น เธอไม่รู้สึกตัวเพราะหลับอยู่

"ตอนนั้น...ตอนไหน เราเคยอาบน้ำด้วยกันตอนไหนยะ อย่าบอกนะว่านาย...แย่ แย่ที่สุดคนบ้า แอบทำอะไรตอนฉันนอนสินะ แย่ที่สุดเลย" ไฮบาระใช้กำปั้นเล็กจะทุบเขาแต่ครั้งนี้เขารับไว้ได้

"เอาล่ะ ครั้งนั้นเธอไม่รู้สึกตัว งั้นครั้งนี้มาอาบด้วยกันเถอะนะ...เราน่ะไม่ได้คบกันเปิดเผยเหมือนคู่อื่นทั่วไป เดินจับมือกันข้างนอกก็ไม่ได้ กอดกันจูบกันให้ใครเห็นก็ไม่ได้ เพราะงั้นตอนอยู่ด้วยกันแบบนี้ขอให้ฉันทำตามใจตัวเองบ้างได้มั้ย..." สึบารุเอ่ยกับร่างบาง

"อืมมม เข้าใจแล้วล่ะ" ไฮบาระพูดจบจึงหันหลังให้กับสึบารุ ทำให้เขาไม่เข้าใจการกระทำของเธอ

"รูดซิพข้างหลังให้หน่อยสิ จะให้อาบทั้งชุดนี้น่ะเหรอ" ร่างบางพูดอย่างเขินๆ สึบารุได้ยินดังนั้นจึงยิ้มออกมาก่อนจะใช้มือหนารูดซิพชุดมินิเดรสของเธอลงเผยให้เห็นบราเซียชิ้นบางที่เธอสวมใส่อยู่ จากนั้นเขาไม่รอช้าจึงใช้มือปลดตะขอบราเซียชิ้นนั้นออก เผยให้เห็นหลังขาวเนียนของเธอ เขาอดใจไม่ไหวจึงจูบเบาๆลงไปบนแผ่นหลังของเธอจนร่างบางถึงกับสะดุ้งเฮือก

"อื้อออ ถอดให้ดีๆสิ" ไฮบาระเอ่ย ร่างสูงได้ยินดังนั้นจึงปลดเสื้อผ้าที่เธอสวมใส่ออกจนหมดไม่เว้นแม้กระทั่งชั้นในสีขาวบางที่เธอสวมใส่อยู่

"ถอดหมดแล้วล่ะ" สึบารุบอกกับเด็กสาว จากนั้นเขาใช้มือลูบไล้และถูไถไปทั่วทุกส่วนบอบบางของร่างเด็กสาว

"อื้อออ ถูตรงไหนของนายกันยะ ตรงนั้นไม่ได้นะ" ร่างบางเอ่ยท้วงเมื่อชายหนุ่มใช้มือถูและนวดบริเวณอกนิ่มของเธอ

ร่างสูงไม่ฟังคำเอ่ยห้ามของเธอแต่กลับเชยหน้าร่างบางเข้ามาใกล้ๆก่อนจะบดจูบเธออีกครั้ง สึบารุสอดลิ้นเข้าไปในปากเล็กของไฮบาระ เขาดูดดึงลิ้นเล็กของเธอไปพร้อมกับดูดดื่มน้ำหวานภายในปากของเธอไปด้วย

"ไปที่เตียงกันนะ" ร่างสูงกระซิบกับคนตัวเล็กก่อนที่จะอุ้มร่างเปลือยเปล่าของเธอไปที่เตียงนอน

เขาวางร่างบางลงอย่างแผ่วเบา...ก่อนจะพาตัวเองไปขึ้นคร่อมร่างของเธอไว้

"โอ้ยยยย.." สึบารุเอ่ยร้องขึ้นเมื่อรู้สึกเจ็บแปลบตรงแขนที่ใช้ยันไว้กับเตียง

"เจ็บแขนงั้นเหรอ" ร่างบางเอ่ยถามอย่างเป็นห่วง

"อืม...ไอจังช่วยหน่อยสิ" เขาเอ่ยด้วยแววตาหวานหยาดเยิ้ม จากนั้นจึงใช้มือหนายกเอวร่างบางให้ขึ้นมานั่งบนตัว

"อย่าจ้องนักสิ นี่น่ะมันน่าอายเป็นบ้าเลย" ไฮบาระบ่นอุบ

"ไม่เห็นจะน่าอายตรงไหน ออกจะสวยไปทั้งตัวขนาดนี้" สึบารุเอ่ยชมร่างบางพร้อมกับส่งยิ้มมาให้

"พอเลย ไม่ต้องมาชมเลยนะ ถึงยังไงก็ไม่ดีใจด้วยหรอก" ไฮบาระเขินจนต้องหลบสายตาชายหนุ่ม

"เอาล่ะทำให้หน่อยได้มั้ย แบบที่ฉันเคยทำน่ะ" ร่างสูงเอ่ยขอ 

"อื้ออออ แบบนี้ใช่มั้ยย" เด็กสาวเอ่ยถามพลางใช้มือเล็กยันที่อกหนาของเขาและกดสะโพกเล็กลงไปเรื่อยๆ

"อื้มมมใช่ อย่างนั้นแหละเด็กดี...เก่งมาก" สึบารุเอ่ยชมเด็กสาว จากนั้นทั้งคู่จึงเริ่มบรรเลงบทรักด้วยกันก่อนจะหลับลงสู่ห้วงนิทราไปด้วยกัน

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

162 ความคิดเห็น

  1. #139 papermail (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 22:30

    ไม่อาบแล้วสินะน้ำเนี่ย คุณสึอ่าาา ดาเมะเน้ คนอ่านจะตายเอากันหมด //////////////


    ไอจังอ่าาา หัวใจจิวาย

    #139
    0
  2. #40 Nura_Riku (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 21:10
    ใครมันแจ้งแบนฟระ
    #40
    3
    • #40-2 Nura_Riku(จากตอนที่ 6)
      10 พฤษภาคม 2563 / 21:25
      มาไม่ทันอ่านอ่ะน่าเสียดายจัง ไม่รู้ทำใมนิยายมันไม่แจ้งเตือน เป็นหลายเรื่องแล้ว
      #40-2
  3. #35 xilivegtar (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 09:38

    คุณสึ... จะเกินไปแล้วน้าาา
    #35
    1
  4. #34 สิรินทร์ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 00:22

    เขินจังงงง ฉากนี้เลือดแทบพุ่ง555 อ๊ายยยยเป็นกำลังใจให้นะคะ รอตอนต่อไปอยู่นะคร้าบบบ

    #34
    1
  5. #33 NameNami (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 23:56
    แหมมร้ายนักนะคะคุณสึ แต่ชอบค่ะ เอาอีกค่ะ ขอแบบนี้อีกเยอะๆค่ะไรท์555
    #33
    1
  6. #32 ฟูมิจัง (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 23:38

    งือออมาดึกแต่มาเต็มมากกก ฟินมาก เขินจนตัวบิดดด
    #32
    1
  7. #31 Note (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 23:31

    เรารอมาตั้งแต่สองทุ่ม ถือว่าคุ้มค่า รักมากนะคะ เป็นกำลังใจให้💕💕💕💗

    #31
    1